Die
Boek van Mormon

Nog ’n Testament van
Jesus Christus

Gepubliseer deur
Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae

Salt Lake City, Utah, VSA

Eerste Engelse uitgawe uitgegee in
Palmyra, New York, VSA, in 1830

© 2018 by Intellectual Reserve, Inc. All rights reserved. Source: 2015/03/24

Die
Boek van Mormon

’n Kroniek Geskryf deur
die Hand van Mormon
op Plate
Geneem van die Plate van Nefi

Daarom, dit is ’n verkorting van die kroniek van die volk van Nefi, en ook van die Lamaniete—Geskryf aan die Lamaniete, wat ’n oorblyfsel is van die huis van Israel; en ook aan Jood en nie-Jood—Geskryf by wyse van gebod, en ook deur die gees van profesie en van openbaring—Geskryf en verseël, en weggebêre vir die Here, dat hulle nie vernietig mag word nie—Om voort te kom deur die gawe en mag van God deur die vertaling daarvan—Verseël deur die hand van Moroni, en weggebêre vir die Here, om voort te kom op die gegewe tyd deur middel van die nie-Jood—Die vertaling daarvan deur die gawe van God.

’n Verkorting geneem van die Boek van Ether ook, wat ’n kroniek is van die volk van Jered, wat verstrooi was in die tyd toe die Here die taal van die mense verwar het toe hulle ’n toring gebou het om die hemel te bereik—Wat aan die oorblyfsel van die huis van Israel moet toon watter groot dinge die Here vir hulle vaders gedoenhet; en dat hulle die verbonde van die Here mag ken, dat hulle nie vir ewig verwerp is nie—En ook tot die oortuiging van die Jood en nie-Jood dat Jesus die Christus is, die Ewige God, wat Homself openbaar aan alle nasies—En nou, as daar foute is, is hulle die foute van mense; daarom, moet nie die dinge van God veroordeel nie, sodat julle vlekkeloos bevind mag word voor die regterstoel van Christus.

Oorspronklike vertaling van die plate in Engels
deur Joseph Smith, Jr.

Inleiding

Die Boek van Mormon is ’n boek van heilige skrifture wat vergelyk kan word met die Bybel. Dit is ’n kroniek van God se handelinge met antieke inwoners van die Amerikas en bevat die volheid van die ewigdurende evangelie.

Die boek is geskryf deur baie antieke profete deur die gees van profesie en openbaring. Hulle woorde, geskryf op goue plate, is aangehaal en verkort deur ’n profeet-geskiedskrywer genaamd Mormon. Die kroniek gee ’n verslag van twee groot beskawings. Een het gekom van Jerusalem in 600 v.C. en het daarna verdeel in twee nasies, bekend as die Nefiete en die Lamaniete. Die ander het veel vroeër gekom toe die Here die tale by die Toring van Babel verwar het. Hierdie groep staan bekend as die Jerediete. Na duisende jare was almal vernietig, behalwe die Lamaniete, en hulle is onder die voorvaders van die Amerikaanse Indiane.

Die belangrikste gebeurtenis opgeteken in die Boek van Mormon is die persoonlike bediening van die Here Jesus Christus onder die Nefiete kort na sy opstanding. Dit sit die leerstellings van die evangelie uiteen, omskryf die heilsplan, en lig die mensdom in oor wat hulle moet doen om vrede in hierdie lewe te verkry en ewige heil in die lewe hierna.

Nadat Mormon sy geskrifte voltooi het, het hy sy kroniek aan sy seun, Moroni, oorhandig wat ’n paar van sy eie woorde bygevoeg het en die plate weggebêre het in die Cumora-heuwel. Op 21 September 1823 het dieselfde Moroni, as ’n verheerlikte, herrese wese, verskyn aan die Profeet Joseph Smith en hom onderrig oor die antieke kroniek en die bestemde vertaling in die Engelse taal.

Met verloop van tyd is die plate oorhandig aan Joseph Smith, wat hulle vertaal het deur die gawe en mag van God. Die kroniek word tans uitgegee in vele tale as ’n nuwe en aanvullende getuienis dat Jesus Christus die Seun van die lewende God is en dat almal wat na Hom wil kom en die wette en ordinansies van sy evangelie gehoorsaam, gered mag word.

Betreffende hierdie kroniek het die Profeet Joseph Smith gesê: “Ek het aan die broers gesê dat die Boek van Mormon die mees korrekte van enige boek op aarde is, en die sluitsteen van ons geloof is, en ’n mens sal nader aan God kom deur te hou by die beginsels daarin vervat, as deur enige ander boek.”

Benewens Joseph Smith, het die Here elf ander voorsien om die goue plate te sien vir hulleself en om spesiale getuies te wees van die waarheid en goddelikheid van die Boek van Mormon. Hulle geskrewe getuienisse word hierby ingesluit as “Die Getuienis van Drie Getuies” en “Die Getuienis van Agt Getuies.”

Ons nooi alle mense uit van oralheen om die Boek van Mormon te lees, om in hulle harte die boodskap wat dit bevat te bepeins, en om dan God, die Ewige Vader, in die naam van Christus te vra of die boek waar is. Diegene wat hierdie raad volg en in geloof vra, sal ’n getuienis verkry van die waarheid en goddelikheid daarvan deur die mag van die Heilige Gees. (Sien Moroni 10:3–5.)

Diegene wat hierdie goddelike getuienis ontvang deur die Heilige Gees sal ook te wete kom deur dieselfde mag dat Jesus Christus die Saligmaker van die wêreld is, dat Joseph Smith sy openbaarder en profeet in hierdie laaste dae is, en dat die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae die Here se koninkryk is wat weer eens hervestig is op die aarde, ter voorbereiding van die Tweede Koms van die Messias.

Die Getuienis van Drie Getuies

Laat dit bekend wees aan alle nasies, stamme, tale, en volke, tot wie hierdie werk sal kom: Dat ons, deur die genade van God die Vader, en onse Here Jesus Christus, die plate gesien het wat hierdie kroniek bevat, wat ’n kroniek is van die volk van Nefi, en ook van die Lamaniete, hulle broers, en ook van die volk van Jered, wat gekom het van die toring waarvan gespreek is. En ons weet ook dat hulle vertaal is deur die gawe en mag van God, want sy stem het dit aan ons verklaar; daarom weet ons vir seker dat die werk waar is. En ons getuig ook dat ons die graveerwerk gesien het wat op die plate is; en hulle is aan ons getoon deur die mag van God, en nie van ’n mens nie. En ons verklaar met woorde van alle erns, dat ’n engel van God neergedaal het uit die hemel, en dat hy gebring en voor ons oë neergelê het, dat ons die plate gesien en aanskou het, en die graveerwerk daarop; en ons weet dat dit deur die genade van God die Vader, en ons Here Jesus Christus is, dat ons hierdie dinge aanskou het en lewer getuienis dat hierdie dinge waar is. En dit is wonderlik in ons oë. Nietemin, die stem van die Here het ons beveel dat ons daarvan getuienis moet lewer; daarom, om gehoorsaam te wees aan die gebooie van God, getuig ons van hierdie dinge. En ons weet dat as ons getrou is in Christus, ons ons kleding sal reinig van die bloed van alle mense, en vlekkeloos bevind sal word voor die regterstoel van Christus en ewig met Hom sal woon in die hemele. En die eer kom die Vader, en die Seun, en die Heilige Gees toe, wat een God is. Amen.

Oliver Cowdery

David Whitmer

Martin Harris

Die Getuienis van Agt Getuies

Laat dit bekend wees aan alle nasies, stamme, tale, en volke, tot wie hierdie werk sal kom: Dat Joseph Smith, Jr., die vertaler van hierdie werk, die plate aan ons getoon het waarvan gespreek is, wat die voorkoms van goud het; en soveel van al die blaaie wat voornoemde Smith vertaal het, het ons hanteer met ons eie hande; en ons het ook die graveerwerk daarop gesien, wat alles die voorkoms het van antieke werk en sonderlinge vakmanskap. En dit getuig ons in alle erns, dat voornoemde Smith hulle aan ons getoon het, want ons het hulle gesien en opgetel en weet vir seker dat voornoemde Smith die plate het waarvan ons gespreek het. En ons maak ons name wêreldkundig, om aan die wêreld te getuig van dit wat ons gesien het. En ons lieg nie, want God getuig daarvan.

Christian Whitmer

Jacob Whitmer

Peter Whitmer, Jr.

John Whitmer

Hiram Page

Joseph Smith, Snr.

Hyrum Smith

Samuel H. Smith

Die Getuienis van die Profeet Joseph Smith

Die Profeet Joseph Smith se eie woorde oor die verskyning van die Boek van Mormon lui as volg:

“Op die aand van die … een en twintigste September [1823] … het ek myself gewend tot gebed en smekinge tot die Almagtige God. …

“Terwyl ek op dié wyse besig was om God aan te roep, het ek ’n lig gewaar wat in my kamer verskyn het, wat voortdurend toegeneem het totdat die kamer helderder was as op die middag, toe daar meteens ’n persoon by my bed verskyn het, wat in die lug gestaan het, want sy voete het nie die vloer geraak nie.

“Hy het ’n los kleed gedra van die allerheerlikste witheid. Dit was ’n witheid bó enige aardse ding wat ek ooit gesien het; nóg glo ek dat enige aardse ding gemaak kon word wat so uitermate wit en skitterend voorkom. Sy hande was ontbloot en sy arms ook, tot effens bokant die pols; so ook was sy voete ontbloot, net soos sy bene, tot net bokant die enkels. Sy hoof en hals was ook bloot. Ek kon merk dat hy geen ander klere gedra het as hierdie kleed nie, want dit was oop sodat ek sy bors kon sien.

“Nie alleen was sy kleed uitermate wit nie, maar sy hele wese was glansryker as enige beskrywing, en sy gelaat was waarlik soos die weerlig. Die kamer was uitermate lig, maar nie so baie helder soos in die onmiddellike omgewing van sy persoon nie. Toe ek die eerste keer na hom kyk, was ek bevrees; maar die vrees het my spoedig verlaat.

“Hy het my op my naam genoem, en aan my gesê dat hy ’n boodskapper is, gestuur van die teenwoordigheid van God na my, en dat sy naam Moroni is; dat God ’n werk vir my het om te doen; en dat my naam bekend sou word ten goede en ten kwade onder alle nasies en stamme, en tale, of dat daar beide goed en kwaad van gespreek sou word onder alle volke.

“Hy het gesê dat daar ’n boek weggelê was, geskrywe op goue plate, wat ’n kroniek gee van die voormalige inwoners van hierdie vasteland, en van die bron waaruit hulle ontspring het. Hy het ook gesê dat die volheid van die ewigdurende evangelie daarin vervat is, soos deur die Saligmaker aan die antieke inwoners oorgelewer is;

“Ook dat daar twee stene in silwerboë was—en dat hierdie stene, geheg aan ’n borsplaat, dít uitmaak wat genoem word die Urim en Tummim—weggelê saam met die plate; en dat die besit en aanwending van hierdie stene die ‘sieners’ uitgemaak het van die antieke of vroeëre tye; en dat God hulle berei het vir die doel om die boek te vertaal. …

“Verder, hy het vir my gesê dat wanneer ek daardie plate verkry het waarvan hy gespreek het—want die tyd wanneer hulle verkry sou word, was nog nie vervul nie—ek hulle aan geen mens moes toon nie; nóg die borsplaat met die Urim en Tummim; alleenlik aan diegene aan wie ek beveel sou word om hulle te toon; as ek dit sou doen, sou ek vernietig word. Terwyl hy met my gepraat het oor die plate, is die visioen geopenbaar aan my verstand dat ek die plek kon sien waar die plate weggelê is, en wel só helder en duidelik dat ek die plek weer herken het toe ek dit besoek het.

“Na hierdie mededeling het ek die lig in die kamer gesien wat begin saamtrek het onmiddellik rondom die gestalte van hom wat met my gespreek het, en dit het aangehou om so te maak totdat die kamer weer donker gelaat is, behalwe net rondom hom; toe opeens het ek gesien, hoe ’n gang, as’t ware oopgaan regstreeks op tot in die hemel, en hy het opgevaar tot hy heeltemal verdwyn het, en die kamer is gelaat soos dit was voordat hierdie hemelse lig sy verskyning gemaak het.

“Ek het gelê en nadink oor die eienaardigheid van die voorval, en my grootliks verwonder oor wat aan my gesê is deur hierdie buitengewone boodskapper; toe, te midde van my bepeinsing, ek skielik gewaar dat my kamer weer begin lig word, en in ’n oogwink, as’t ware, was dieselfde hemelse boodskapper weer langs my bed.

“Hy het begin, en het weer presies dieselfde dinge meegedeel wat hy gedoen het tydens sy eerste besoek, sonder die minste afwyking; waarna hy my ingelig het oor groot oordele wat sou kom op die aarde, met groot verwoestings deur hongersnood, swaard en pestilensie; en dat hierdie sware oordele op die aarde in hierdie geslag sou kom. Nadat hy hierdie dinge meegedeel het, het hy weer opgevaar soos hy vantevore gedoen het.

“Teen hierdie tyd was die indrukke gemaak op my verstand só diep, dat die slaap van my oë gevlug het, en het ek oorstelp gelê van verbasing oor wat ek beide gesien en gehoor het. Maar hoe verbaas was ek toe ek weer dieselfde boodskapper langs my bed sien, en hom dieselfde dinge hoor oorvertel en aan my soos vantevore herhaal; en vir my ’n waarskuwing bygevoeg het, en aan my gesê het dat Satan sou probeer om my te versoek (as gevolg van die behoeftige omstandighede van my vader se gesin), om die plate in die hande te kry met die bedoeling om ryk te word. Dit het hy my verbied, en gesê dat ek geen ander doel voor oë moes hê met die verkryging van die plate nie, as om God te verheerlik, en dat ek nie beïnvloed moes word deur enige ander beweegrede nie as om sy koninkryk op te bou; anders kon ek hulle nie kry nie.

“Na hierdie derde besoek het hy weer opgevaar na die hemel soos vantevore, en ek is weer agtergelaat om te peins oor die vreemdheid van wat ek pas ondervind het; toe, byna onmiddellik nadat die hemelse boodskapper opgevaar het van my vir die derde keer, het die haan gekraai, en ek het gemerk dat die dag begin aanbreek, sodat ons onderhoude die hele nag in beslag moes geneem het.

“Ek het kort daarna opgestaan uit die bed, en, soos gewoonlik gegaan na die noodsaaklike arbeid van die dag; maar toe ek probeer om soos op ander tye te begin werk, kom ek agter dat my kragte só uitgeput was dat ek nie daartoe in staat was nie. My vader, wat langs my gewerk het, het gemerk dat daar iets met my verkeerd was, en vir my gesê om huis toe te gaan. Ek het begin met die voorneme om na die huis te gaan; maar toe ek probeer om oor die heining om die landery waar ons gewerk het, te klim, het my kragte my heeltemal begewe, en ek het hulpeloos neergeval op die grond, en was vir ’n tyd lank heeltemal onbewus van enigiets.

“Die eerste ding wat ek kan onthou, is ’n stem wat met my gepraat het, en my op my naam noem. Ek het opgekyk, en dieselfde boodskapper bo my kop sien staan, omgewe van lig soos vantevore. Hy het toe weer vir my alles herhaal wat hy my die vorige nag verhaal het, en my beveel om na my vader te gaan en hom te vertel van die visioen en bevele wat ek ontvang het.

“Ek het gehoorsaam; ek het teruggekeer na my vader op die landery, en die saak aan hom oorvertel. Hy het my geantwoord dat dit van God was en vir my gesê om heen te gaan en te doen wat die boodskapper my beveel het. Ek het die landery verlaat, en gegaan na die plek waar die boodskapper vir my gesê het dat die plate weggelê was; en weens die duidelikheid van die visioen wat ek gehad het aangaande die plek, het ek die plek herken die oomblik toe ek daar aankom.

“Naby die dorpie Manchester, in die Ontario-distrik, New York, is daar ’n heuwel van aansienlike grootte, en die hoogste van enige in die omgewing. Aan die westekant van die heuwel, nie ver van die kruin af nie, onder ’n klip van aansienlike grootte, lê plate, weggelê in ’n klipkis. Hierdie klip was dik en van die middel af rond aan die bokant, en dunner na die kante toe, sodat die middelste gedeelte daarvan sigbaar was bokant die grond, maar die rand rondom was met grond bedek.

“Nadat ek die grond verwyder het, het ek ’n hefboom in die hande gekry wat ek onder die rand van die klip ingekry het, en met ’n bietjie inspanning het ek dit opgelig. Ek het ingekyk, en daar, inderdaad, het ek die plate gewaar, die Urim en Tummim, en die borsplaat, soos verklaar deur die boodskapper. Die kis waarin hulle gelê het, is gevorm deur klippe saam te lê in ’n soort sement. Onder in die kis is twee klippe dwars gelê in die kis en op hierdie klippe het die plate gelê en die ander dinge by hulle.

“Ek het ’n poging aangewend om hulle uit te haal, maar is verbied deur die boodskapper, en is weer meegedeel dat die tyd om hulle te voorskyn te bring nog nie aangebreek het nie, nóg sou dit, tot oor vier jaar van daardie tyd af; maar hy het vir my gesê om na daardie plek presies ’n jaar later te kom, en dat hy my daar sou ontmoet, en dat ek moes aanhou om dit te doen totdat die tyd sou aanbreek vir die verkryging van die plate.

“Ooreenkomstig, soos ek beveel is, het ek gegaan aan die einde van elke jaar, en elke keer het ek dieselfde boodskapper daar aangetref, en het onderrig en inligting van hom ontvang tydens elk van ons gesprekke, oor wat die Here van plan was om te doen en hoe en op watter wyse sy koninkryk bestuur sou word in die laaste dae. …

“Eindelik het die tyd aangebreek vir die verkryging van die plate, die Urim en Tummim, en die borsplaat. Op die twee en twintigste dag van September, eenduisend agthonderd sewe en twintig, nadat ek soos gewoonlik aan die einde van nog ’n jaar na die plek waar hulle weggelê was gegaan het, het dieselfde hemelse boodskapper hulle aan my oorhandig met hierdie opdrag: dat ek vir hulle verantwoordelik sou wees; dat as ek hulle onverskillig sou laat gaan, of deur enige nalatigheid van my kant af, ek afgesny sou word; maar dat as ek alle pogings sou aanwend om hulle te bewaar, totdat hy, die boodskapper, hulle sou kom haal, hulle beskerm sou word.

“Ek het spoedig die rede ontdek waarom ek sulke streng opdragte ontvang het om hulle veilig te hou, en hoekom dit was dat die boodskapper gesê het dat wanneer ek gedoen het wat vereis is van my hand, hy hulle sou kom haal. Want skaars was dit bekend dat ek hulle het, toe is die uiterste pogings aangewend om hulle van my af te neem. Elke moontlike plan wat te bedinke was, is met daardie doel ingespan. Die vervolging het bitterder en kwaaier as tevore geword, talle mense was voortdurend gereed om dit van my af te neem indien moontlik. Maar deur die wysheid van God, het hulle veilig in my hande gebly, totdat ek deur hulle bereik het wat van my hand verwag was. Toe, soos gereël, die boodskapper hulle kom haal het, het ek hulle aan hom oorhandig; en hy het hulle in sy bewaring tot vandag toe, die tweede Mei, eenduisend agthonderd agt en dertig.”

Vir ’n meer volledige verslag sien Joseph Smith—Geskiedenis in Die Pêrel van Groot Waarde.

Die antieke kroniek wat aldus voortgebring is uit die aarde, soos die stem van ’n volk wat spreek uit die stof, en vertaal is in hedendaagse taal deur die gawe en mag van God, soos betuig deur Goddelike bevestiging, is vir die eerste keer aan die wêreld bekendgestel in Engels in die jaar 1830 as The Book of Mormon.

’n Kort Verduideliking van die Boek van Mormon

Die Boek van Mormon is ’n heilige kroniek van volke in antieke Amerika en is gegraveer op metaalplate. Bronne waaruit die verslag saamgestel is, sluit die volgende in:

Die Plate van Nefi, wat uit twee soorte bestaan het: die klein plate en die groot plate. Eersgenoemde is hoofsaaklik gewy aan geestelike sake en die bediening en leringe van die profete, terwyl laasgenoemde merendeels die wêreldse geskiedenis van die betrokke volke bevat (1 Nefi 9:2–4). Vanaf die tyd van Mosia, egter, het die groot plate ook sake van besondere geestelike belang bevat.

Die Plate van Mormon, wat bestaan uit ’n verkorting wat deur Mormon gemaak is van die groot plate van Nefi, met baie opmerkings. Hierdie plate het ook ’n voortsetting bevat van die geskiedenis deur Mormon en byvoegings deur sy seun Moroni.

Die Plate van Ether, wat ’n geskiedenis bevat van die Jerediete. Hierdie kroniek is verkort deur Moroni, wat sy eie opmerkings ingevoeg het en die kronieke verenig het met die algemene geskiedenis onder die titel “Boek van Ether.”

Die Plate van Brons gebring deur die volk van Lehi van Jerusalem in 600 v.C. Hierdie het die “vyf boeke van Moses bevat, … en ook ’n kroniek van die Jode van die begin af, … tot die aanvang van die heerskappy van Sedekía, Koning van Juda; en ook die profesieë van die heilige profete” (1 Nefi 5:11–13). Baie aanhalings van hierdie plate, wat Jesaja en ander Bybelse en nie-Bybelse profete aanhaal, verskyn in die Boek van Mormon.

Die Boek van Mormon bevat vyftien hoofdele of afdelings, wat met een uitsondering as boeke bekend staan, en wat gewoonlik aangedui word onder die naam van hulle hoofskrywer. Die eerste gedeelte (die eerste ses boeke, wat eindig met Omni) is ’n vertaling van die klein plate van Nefi. Tussen die boeke van Omni en Mosia is ’n invoeging getiteld die Woorde van Mormon. Hierdie invoeging verbind die verslag, gegraveer op die klein plate, met Mormon se verkorting van die groot plate.

Die langste gedeelte, vanaf Mosia tot Mormon hoofstuk 7, is ’n vertaling van Mormon se verkorting van die groot plate van Nefi. Die laaste gedeelte, van Mormon hoofstuk 8 tot die einde van die volume, is gegraveer deur Mormon se seun Moroni wat, na voltooiing van die verslag van sy vader se lewe, ’n verkorting gemaak het van die Jerediete se kroniek (as die boek van Ether) en het later dié dele bygevoeg wat bekend staan as die boek van Moroni.

In of omstreeks die jaar 421 n.C. het Moroni, die laaste van die Nefitiese profeet-geskiedskrywers, die heilige kroniek verseël en dit weggebêre vir die Here, om voortgebring te word in die laaste dae, soos voorspel deur die stem van God deur sy antieke profete. In 1823 n.C. het dieselfde Moroni, toe ’n herrese persoon, die Profeet Joseph Smith besoek en mettertyd die gegraveerde plate aan hom oorhandig.

Omtrent hierdie uitgawe: Die oorspronklike titelblad, wat die inhoudsopgawe direk voorafgaan, is geneem van die plate en is deel van die heilige skrif. Inleidings in ’n nie-kursiewe lettertipe, soos in 1 Nefi en direk voorafgaande tot Mosia hoofstuk 9, is ook deel van die heilige skrif. Inleidings in kursief, soos in die hoofstuk opskrifte, is nie oorspronklik tot die teks nie maar is studie-hulpmiddels ingesluit vir leesgemak.

Sommige geringe foute in die teks is voortgesit in vorige uitgawes van die Boek van Mormon in Engels gepubliseer. Hierdie uitgawe bevat korreksies wat gepas geag is om die materiaal in ooreenstemming te bring met voor-publisering manuskripte en vroeë uitgawes geredigeer deur die Profeet Joseph Smith.

Illustrasies

Die Here Jesus Christus

Skildery deur Heinrich Hofmann

Die Profeet Joseph Smith

Skildery deur Alvin Gittins

Sien “Die Getuienis van die Profeet Joseph Smith,” bladsy ⅹⅰ–ⅹⅴ

Lehi ontdek die Liahona

Skildery deur Arnold Friberg

Sien 1 Nefi 16, bladsy 42–45

Lehi en sy mense kom in die beloofde land aan

Skildery deur Arnold Friberg

Sien 1 Nefi 18, bladsy 51–54

Alma doop in die Waters van Mormon

Skildery deur Arnold Friberg

Sien Mosia 18, bladsy 223–227

Samuel die Lamaniet profeteer

Skildery deur Arnold Friberg

Sien Helaman 16, bladsy 512–514

Jesus Christus besoek die Amerikas

Skildery deur John Scott

Sien 3 Nefi 11, bladsy 541–545

Moroni versteek die Nefitiese kroniek

Skildery deur Tom Lovell

Sien Mormon 8, bladsy 607–611

Die Eerste Boek van Nefi

Sy Heerskappy en Bediening

’n Kroniek van Lehi en sy vrou Saria, en sy vier seuns, wat genoem is, (beginnende by die oudste) Laman, Lemuel, Sam, en Nefi. Die Here waarsku Lehi om te vertrek uit die land Jerusalem, omdat hy profeteer tot die volk aangaande hul ongeregtigheid en hulle soek om sy lewe te vernietig. Hy onderneem ’n reis van drie dae die wildernis binne met sy gesin. Nefi neem sy broers en keer terug na die land Jerusalem om die kronieke van die Jode in die hande te kry. Die kroniek van hul verdrukkinge. Hulle neem die dogters van Ismael tot vrou. Hulle neem hul gesinne en trek die wildernis binne. Hul ontberinge en verdrukkinge in die wildernis. Die roete van hulle reise. Hulle kom by die groot waters aan. Nefi se broers rebelleer teen hom. Hy beskaam hulle en bou ’n skip. Hulle noem die naam van die plek Oorvloed. Hulle seil oor die groot waters na die beloofde land, ensovoorts. Dit is volgens die kroniek van Nefi; of, met ander woorde, ek, Nefi, het hierdie kroniek geskrywe.

Hoofstuk 1

Nefi begin die kroniek van sy volk—Lehi sien in ’n visioen ’n kolom van vuur en lees uit ’n boek van profesie—Hy loof God, voorspel die koms van die Messias, en profeteer aangaande die vernietiging van Jerusalem—Hy word vervolg deur die Jode. Ongeveer 600 v.C.

1 Ek, aNefi, omdat ek gebore is uit beerbare couers, daarom is ek in ’n mate donderrig in al die geleerdheid van my vader; en omdat ek baie everdrukkinge in die loop van my dae gesien het, desnieteenstaande, omdat ek hoog begunstig is deur die Here in al my dae; ja, omdat ek ’n groot kennis gehad het van die goedheid en fverborgenhede van God, daarom stel ek ’n gkroniek op van my handelinge in my dae.

2 Ja, ek stel ’n kroniek op in die ataal van my vader, wat bestaan uit die geleerdheid van die Jode en die taal van die Egiptenare.

3 En ek weet dat die kroniek wat ek opstel, awaar is; en ek maak dit met my eie hand; en ek maak dit volgens my kennis.

4 Want dit het gebeur aan die begin van die aeerste jaar van die heerskappy van bSedekía, koning van Juda, (my vader, Lehi, het al sy dae by cJerusalem gewoon); in daardie selfde jaar het daar baie dprofete gekom, wat profeteer tot die volk dat hulle moet bekeer, anders moet die grote stad eJerusalem vernietig word.

5 Daarop het dit gebeur dat my vader, aLehi, terwyl hy verder gaan, tot die Here gebid het, ja, en wel met sy hele bhart, ten behoewe van sy volk.

6 En dit het gebeur terwyl hy tot die Here gebid het, kom daar ’n akolom van vuur en bly staan op ’n rots voor hom; en hy het baie gesien en gehoor; en vanweë die dinge wat hy gesien en gehoor het, het hy uitermate gesidder en gebeef.

7 En dit het gebeur dat hy teruggekeer het na sy eie huis by Jerusalem; en hy het homself neergewerp op sy bed, omdat hy aoorweldig was deur die Gees en die dinge wat hy gesien het.

8 En terwyl hy so oorweldig was deur die Gees, is hy weggevoer in ’n avisioen, en wel só dat hy die bhemele geopend gesien het, en hy het gemeen dat hy God op sy troon sien sit, omring deur tallose skares engele in ’n houding van sang en lofbetuiging tot hulle God.

9 En dit het gebeur dat hy Een sien neerdaal het uit die middel van die hemel, en hy het gewaar dat sy aglans meer was as dié van die son op die middag.

10 En hy het ook atwaalf ander Hom sien volg, en hulle helderheid het dié oortref van die sterre aan die uitspansel.

11 En hulle het neergedaal en heengegaan op die aangesig van die aarde; en die eerste het gekom, en gestaan voor my vader, en aan hom ’n aboek gegee, en hom beveel dat hy moes lees.

12 En dit het gebeur dat terwyl hy lees, was hy vervul met die aGees van die Here.

13 En hy het gelees, en gesê: Wee, wee Jerusalem, want ek het jou agruwels gesien! Ja, en baie dinge het my vader gelees aangaande bJerusalem—dat dit verwoes sou word, en die inwoners daarvan; baie sou omkom deur die swaard, en baie sou cgevange weggevoer word na Babilon.

14 En dit het gebeur dat nadat my vader baie groot en wonderbaarlike dinge gelees en gesien het, hy baie dinge tot die Here uitgeroep het; soos: Groot en wonderlik is u werke, o Here God Almagtig! U troon is hoog in die hemele, en u mag, en goedheid, en barmhartighede is oor al die inwoners van die aarde; en, omdat U barmhartig is, sal U nie toelaat dat diegene wat na U toe akom, sal vergaan nie!

15 En volgens hierdie wyse was die taal van my vader in die verering van sy God; want sy siel het gejubel, en sy hele hart was gevul, vanweë die dinge wat hy gesien het, ja, wat die Here aan hom getoon het.

16 En nou stel ek, Nefi, nie ’n volledige kroniek op van die dinge wat my vader geskryf het nie, want hy het baie dinge geskryf wat hy in visioene en in drome gesien het; en hy het ook baie dinge geskryf wat hy ageprofeteer en gespreek het met sy kinders, waarvan ek nie ’n volledige kroniek sal opstel nie.

17 Maar ek sal ’n kroniek opstel van my handelinge in my dae. Kyk, ek maak ’n averkorting van die kroniek van my vader, op plate wat ek met my eie hande gemaak het; daarom, nadat ek die bkroniek van my vader verkort het, dan sal ek ’n kroniek van my eie lewe opstel.

18 Daarom wil ek hê dat julle moet weet, dat nadat die Here soveel wonderlike dinge aan my vader, Lehi, getoon het, ja, aangaande die averwoesting van Jerusalem, kyk, hy het uitgegaan onder die volk, en begin om te bprofeteer en om te verkondig aan hulle aangaande die dinge wat hy beide gesien en gehoor het.

19 En dit het gebeur dat die Jode hom abespot het vanweë die dinge wat hy van hulle getuig het; want hy het waarlik getuig van hul boosheid en hul gruwels; en hy het getuig dat die dinge wat hy gesien en gehoor het, en ook die dinge wat hy in die boek gelees het, het duidelik die koms van ’n bMessias geopenbaar, en ook die verlossing van die wêreld.

20 En toe die Jode hierdie dinge hoor, was hulle kwaad vir hom; ja, net soos met die profete van ouds, vir wie hulle auitgewerp, en gestenig, en doodgemaak het; en hulle het ook sy lewe gesoek, om dit te neem. Maar kyk, ek, Nefi, sal aan julle toon dat die tere bbarmhartighede van die Here oor al diegene is wat Hy gekies het, vanweë hul geloof, om hulle magtig te maak selfs tot die mag van verlossing.

◀

1a

GS Nefi, Seun van Lehi.

◀

b

Spr. 22:1.

◀

c

L&V 68:25, 28. GS Ouers.

◀

d

Enos 1:1; Mosia 1:2–3. GS Onderrig, Onderwyser.

◀

e

GS Teenstand.

◀

f

GS Verborgenhede van God.

◀

g

GS Skrifture.

◀

2a

Mosia 1:2–4; Morm. 9:32–33.

◀

3a

1 Ne. 14:30; Mosia 1:6; Ether 5:1–3; L&V 17:6.

◀

4a

598 v.C.; sien Kronologie in die bylae.

◀

b

2 Kron. 36:10; Jer. 52:3–5; Omni 1:15.

◀

c

1 Kron. 9:3.

◀

d

2 Kon. 17:13–15; 2 Kron. 36:15–16; Jer. 7:25–26. GS Profeet.

◀

e

Jer. 26:18; 2 Ne. 1:4; Hel. 8:20.

◀

5a

GS Lehi, Vader van Nefi.

◀

b

Jak. 5:16.

◀

6a

Ex. 13:21; Hel. 5:24, 43; L&V 29:12; JS—G 1:16.

◀

7a

Dan. 10:8; 1 Ne. 17:47; Moses 1:9–10; JS—G 1:20.

◀

8a

1 Ne. 5:4. GS Visioen.

◀

b

Eség. 1:1; Hand. 7:55–56; 1 Ne. 11:14; Hel. 5:45–49; L&V 137:1.

◀

9a

JS—G 1:16–17.

◀

10a

GS Apostel.

◀

11a

Eség. 2:9.

◀

12a

L&V 6:15.

◀

13a

2 Kon. 24:18–20; 2 Kron. 36:14.

◀

b

2 Kon. 23:27; 24:2; Jer. 13:13–14; 2 Ne. 1:4.

◀

c

2 Kon. 20:17–18; 2 Ne. 25:10; Omni 1:15.

◀

14a

Alma 5:33–36; 3 Ne. 9:14.

◀

16a

1 Ne. 7:1.

◀

17a

1 Ne. 9:2–5.

◀

b

1 Ne. 6:1–3; 19:1–6; 2 Ne. 5:29–33; L&V 10:38–46.

◀

18a

2 Ne. 25:9–10; L&V 5:20.

◀

b

GS Profesie, Profeteer.

◀

19a

2 Kron. 36:15–16; Jer. 25:4; 1 Ne. 2:13; 7:14.

◀

b

GS Messias.

◀

20a

Hel. 13:24–26.

◀

b

Alma 34:38; L&V 46:15. GS Barmhartig, Barmhartigheid.

Hoofstuk 2

Lehi neem sy gesin die wildernis binne by die Rooi See—Hulle laat hul besittings agter—Lehi offer ’n offerande aan die Here en leer sy seuns om die gebooie te onderhou—Laman en Lemuel murmureer teen hul vader—Nefi is gehoorsaam en bid in geloof; die Here spreek met hom, en hy word gekies om te heers oor sy broers. Ongeveer 600 v.C.

1 Want kyk, dit het gebeur dat die Here met my vader gespreek het, ja, en wel in ’n droom, en vir hom gesê het: Geseënd is jy, Lehi, vanweë die dinge wat jy gedoen het; en omdat jy getrou was en aan hierdie volk die dinge verkondig het wat Ek jou gebied het, kyk, hulle soek om jou lewe te aneem.

2 En dit het gebeur dat die Here my vader agebied het, en wel in ’n bdroom, dat hy sy gesin moes cneem en die wildernis intrek.

3 En dit het gebeur dat hy agehoorsaam was aan die woord van die Here, daarom het hy gedoen soos die Here hom gebied het.

4 En dit het gebeur dat hy die wildernis ingetrek het. En hy het sy huis verlaat, en die land van sy erfenis, en sy goud, en sy silwer, en sy kosbare dinge, en het niks met hom saamgeneem nie, behalwe sy gesin, en voorrade, en tente, en het die wildernis aingetrek.

5 En hy het onder by die grense naby die kus van die aRooi See aangekom; en hy het die wildernis ingetrek by die grense wat nader is aan die Rooi See; en hy het in die wildernis gereis met sy gesin, wat bestaan het uit my moeder, Saria, en my ouer broers, wat bLaman, Lemuel en Sam was.

6 En dit het gebeur dat toe hy drie dae in die wildernis gereis het, hy sy tent opgeslaan het in ’n avallei aan die oewer van ’n rivier van water.

7 En dit het gebeur dat hy ’n aaltaar van bklippe gebou het, en ’n offerande gebring het aan die Here, en cdank betuig het teenoor die Here onse God.

8 En dit het gebeur dat hy die naam van die rivier Laman genoem het, en dit het uitgeloop in die Rooi See; en die vallei was binne die grense naby die monding daarvan.

9 En toe my vader sien dat die waters van die rivier uitloop in die fontein van die Rooi See, het hy met Laman gespreek, en gesê: O dat jy soos hierdie rivier mag wees, wat voortdurend invloei in die fontein van alle regverdigheid!

10 En hy het ook met Lemuel gespreek: O dat jy mag wees soos hierdie vallei, ferm en standvastig, en onbeweeglik in die onderhouding van die gebooie van die Here!

11 Nou dit het hy gespreek vanweë die hardnekkigheid van Laman en Lemuel; want kyk, hulle het agemurmureer in baie dinge teen hulle bvader, omdat hy ’n man was wat cvisioene gesien het, en hulle uitgelei het uit die land Jerusalem, om die land van hulle erfenis te verlaat, en hulle goud, en hulle silwer, en hulle kosbare dinge, om om te kom in die wildernis. En dit het hulle gesê het hy gedoen vanweë die dwase inbeeldinge van sy hart.

12 En so het Laman en Lemuel, as die oudstes, teen hulle vader gemurmureer. En hulle het gemurmureer omdat hulle nie die handelswyse van daardie God ageken het wat hulle geskape het nie.

13 Nóg het hulle geglo dat Jerusalem, daardie grote stad, averwoes kon word volgens die woorde van die profete. En hulle was soos die Jode, wat by Jerusalem was, wat gesoek het om my vader se lewe te neem.

14 En dit het gebeur dat my vader met akrag met hulle gespreek het in die vallei van Lemuel, omdat hy vervul was met die Gees, totdat hulle liggame bgebewe het voor hom. En hy het hulle beskaam, sodat hulle nie teen hom durf uiter nie; daarom het hulle gedoen soos hy hulle beveel het.

15 En my vader het in ’n tent gewoon.

16 En dit het gebeur dat ek, Nefi, aangesien ek baie jonk was, en desnieteenstaande groot van gestalte was, en ook omdat ek brandende begeertes gehad het om die averborgenhede van God te ken, daarom het ek tot die Here geroep; en kyk, Hy het my bbesoek, en het my hart cversag, sodat ek al die woorde dgeglo het wat gespreek was deur my evader; daarom het ek nie teen hom gerebelleer soos my broers nie.

17 En ek het met Sam gespreek, en aan hom die dinge bekend gemaak wat die Here aan my geopenbaar het deur sy Heilige Gees. En dit het gebeur dat hy in my woorde geglo het.

18 Maar kyk, Laman en Lemuel wou nie ag slaan op my woorde nie; en omdat ek abedroef was weens die hardheid van hulle harte, het ek tot die Here om hulle ontwil geroep.

19 En dit het gebeur dat die Here met my gespreek, en gesê het: Geseënd is jy, Nefi, vanweë jou ageloof, want jy het My getrou gesoek, met nederigheid van hart.

20 En in soverre jy my gebooie sal onderhou, sal jy avoorspoedig wees, en sal gelei word na ’n bland van belofte; ja, en wel ’n land wat Ek berei het vir jou; ja, ’n land wat uitverkore is bo alle ander lande.

21 En in soverre jou broers teen jou sal rebelleer, sal hulle aafgesny word van die teenwoordigheid van die Here.

22 En in soverre jy my gebooie onderhou, sal jy ’n aheerser en ’n leraar oor jou broers gemaak word.

23 Want kyk, in daardie dag wanneer hulle teen My sal rebelleer, sal Ek hulle avervloek, en wel met ’n swaar vervloeking, en hulle sal geen mag hê oor jou saad nie, behalwe as hulle ook teen My sal rebelleer.

24 En as dit so is dat hulle teen My rebelleer, sal hulle ’n agésel wees vir jou saad, om hulle baan te spoor tot die weë van herinnering.

◀

1a

1 Ne. 7:14.

◀

2a

1 Ne. 5:8; 17:44.

◀

b

GS Droom.

◀

c

Gén. 12:1; 2 Ne. 10:20; Ether 1:42; Abr. 2:3.

◀

3a

GS Gehoorsaam, Gehoorsaamheid.

◀

4a

1 Ne. 10:4; 19:8.

◀

5a

1 Ne. 16:14; L&V 17:1.

◀

b

GS Laman.

◀

6a

1 Ne. 9:1.

◀

7a

Gén. 12:7–8; Ex. 24:4; Abr. 2:17.

◀

b

Ex. 20:25; Deut. 27:5–6.

◀

c

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

11a

1 Ne. 17:17. GS Murmureer.

◀

b

Spr. 20:20.

◀

c

1 Ne. 5:2–4.

◀

12a

Moses 4:6.

◀

13a

Jer. 13:14; 1 Ne. 1:13.

◀

14a

GS Krag.

◀

b

1 Ne. 17:45.

◀

16a

GS Verborgenhede van God.

◀

b

Ps. 8:5; Alma 17:10; L&V 5:16. GS Openbaring.

◀

c

1 Kon. 18:37; Alma 5:7.

◀

d

1 Ne. 11:5.

◀

e

GS Profeet; Vader, Sterflike.

◀

18a

Alma 31:24; 3 Ne. 7:16.

◀

19a

1 Ne. 7:12; 15:11.

◀

20a

Jos. 1:7; 1 Ne. 4:14; Mosia 1:7.

◀

b

Deut. 33:13–16; 1 Ne. 5:5; 7:13; Moses 7:17–18. GS Beloofde Land.

◀

21a

2 Ne. 5:20–24; Alma 9:13–15; 38:1.

◀

22a

Gén. 37:8–11; 1 Ne. 3:29.

◀

23a

Deut. 11:28; 1 Ne. 12:22–23; L&V 41:1.

◀

24a

Jos. 23:13; Rigt. 2:22–23.

◀

b

2 Ne. 5:25.

Hoofstuk 3

Lehi se seuns keer terug na Jerusalem om die plate van brons te verkry—Laban weier om die plate te oorhandig—Nefi spoor sy broers aan en bemoedig hulle—Laban steel hulle eiendom en poog om hulle dood te maak—Laman en Lemuel slaan Nefi en Sam en word vermaan deur ’n engel. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit het gebeur dat ek, Nefi, teruggekeer het na die tent van my vader nadat ek met die Here gespreek het.

2 En dit het gebeur dat hy met my gespreek, en gesê het: Kyk, ek het ’n droom agedroom, waarin die Here my gebied het dat jy en jou broers sal terugkeer na Jerusalem.

3 Want kyk, Laban het die kronieke van die Jode en ook ’n ageslagsregister van my voorvaders, en hulle is gegraveer op plate van brons.

4 Daarom, die Here het my gebied dat jy en jou broers na die huis van Laban moet gaan en die kronieke bekom, en hulle hierheen afbring in die wildernis.

5 En nou, kyk, jou broers murmureer, en sê dat dit ’n moeilike ding is wat ek van hulle verwag het; maar kyk, ek het dit nie van hulle vereis nie, maar dit is ’n gebod van die Here.

6 Daarom gaan, my seun, en jy sal begunstig word deur die Here, omdat jy anie gemurmureer het nie.

7 En dit het gebeur dat ek, Nefi, aan my vader gesê het: Ek asal gaan en die dinge doen wat die Here gebied het, want ek weet dat die Here geen bgebooie gee aan die kinders van mense nie, tensy Hy ’n weg vir hulle sal cvoorberei dat hulle die ding mag uitvoer wat Hy hulle gebied het.

8 En dit het gebeur dat toe my vader hierdie woorde gehoor het, was hy uitermate verheug, want hy het geweet dat ek geseën was deur die Here.

9 En ek, Nefi, en my broers, het toe op reis gegaan in die wildernis, met ons tente, om op te gaan na die land Jerusalem.

10 En dit het gebeur dat toe ons opgegaan het na die land Jerusalem, het ek en my broers mekaar geraadpleeg.

11 En ons het die alot gewerp—wie van ons moes ingaan na die huis van Laban. En dit het gebeur dat die lot op Laman geval het; en Laman het ingegaan na die huis van Laban, en hy het met hom gespreek terwyl hy in sy huis gesit het.

12 En hy het van Laban die kronieke gevra wat gegraveer was op die plate van brons, wat die ageslagsregister van my vader bevat het.

13 En kyk, dit het gebeur dat Laban kwaad was, en hom uit sy teenwoordigheid uitgewerp het; en hy wou nie hê dat hy die kronieke moes besit nie. Daarom het hy aan hom gesê: Kyk, jy is ’n rower, en ek sal jou doodmaak.

14 Maar Laman het gevlug uit sy teenwoordigheid, en die dinge wat Laban gedoen het, vir ons vertel. En ons het begin om uitermate bedroef te word, en my broers het op die punt gestaan om terug te keer na my vader in die wildernis.

15 Maar kyk ek het vir hulle gesê dat: Sowaar as die Here leef en soos ons lewe, ons sal nie afgaan na ons vader in die wildernis totdat ons die ding volbring het wat die Here ons gebied het nie.

16 Daarom, laat ons getrou wees om die gebooie van die Here te onderhou; daarom, laat ons afgaan na die land van ons vader se aerfenis, want kyk hy het goud en silwer en allerhande rykdom agtergelaat. En dit het hy alles gedoen vanweë die bgebooie van die Here.

17 Want hy het geweet dat Jerusalem averwoes moet word, vanweë die boosheid van die volk.

18 Want kyk, hulle het die woorde van die profete averwerp. Daarom, as my vader sou woon in die land nadat hy bgebied is om te vlug uit die land, kyk, dan sou hy ook omkom. Daarom moes hy noodwendig vlug uit die land.

19 En kyk, dit is wysheid in God dat ons hierdie akronieke moes verkry, sodat ons vir ons kinders die taal van ons vaders kon behou;

20 En ook dat ons vir hulle die woorde kan abehou wat gespreek is by monde van al die heilige profete, wat aan hulle oorgelewer is deur die Gees en die mag van God, sedert die wêreld begin het, en wel tot hierdie huidige tyd.

21 En dit het gebeur dat volgens hierdie wyse van spraak ek my broers oorreed het, dat hulle getrou mag wees om die gebooie van die Here te onderhou.

22 En dit het gebeur dat ons afgegaan het na die land van ons erfenis, en ons het ons agoud bymekaar gemaak, en ons silwer, en ons kosbare dinge.

23 En nadat ons hierdie dinge bymekaargemaak het, het ons weer opgegaan na die huis van Laban.

24 En dit het gebeur dat ons ingegaan het na Laban, en hom versoek het dat hy aan ons die kronieke sou gee wat gegraveer was op die aplate van brons, waarvoor ons aan hom ons goud sou gee, en ons silwer, en al ons kosbare dinge.

25 En dit het gebeur dat toe Laban ons besittings sien, en dat dit besonder baie was, het hy dit abegeer, in soverre dat hy ons uitgewerp het, en sy diensknegte gestuur het om ons dood te maak, sodat hy ons besittings kon kry.

26 En dit het gebeur dat ons gevlug het voor die diensknegte van Laban, en ons was verplig om ons besittings agter te laat, en dit het geval in die hande van Laban.

27 En dit het gebeur dat ons die wildernis binnegevlug het, en die diensknegte van Laban het ons nie ingehaal nie, en ons het ons versteek in die holte van ’n rots.

28 En dit het gebeur dat Laman kwaad was vir my, en ook vir my vader; en ook was Lemuel, want hy het ag geslaan op die woorde van Laman. Daarom het Laman en Lemuel baie aharde woorde gespreek met ons, hul jonger broers, en hulle het ons geslaan en wel met ’n roede.

29 En dit het gebeur dat terwyl hulle ons slaan met ’n roede, kyk, ’n aengel van die Here het gekom en voor hulle gestaan, en hy het met hulle gespreek, en gesê: Waarom slaan julle jul jonger broer met ’n roede? Weet julle nie dat die Here hom gekies het om ’n bheerser oor julle te wees nie, en dit vanweë julle ongeregtighede? Kyk, julle sal weer opgaan na Jerusalem, en die Here sal Laban uitlewer in julle hande.

30 En nadat die aengel met ons gespreek het, het hy vertrek.

31 En nadat die engel vertrek het, het Laman en Lemuel weer begin amurmureer, en gesê: Hoe is dit moontlik dat die Here Laban sal uitlewer in ons hande? Kyk, hy is ’n magtige man, en hy kan vyftig gebied, ja, hy kan selfs vyftig doodmaak; hoekom dan nie vir ons nie?

◀

2a

GS Droom.

◀

3a

1 Ne. 5:14.

◀

6a

GS Onderskraging van Kerkleiers.

◀

7a

1 Sam. 17:32; 1 Kon. 17:11–15. GS Gehoorsaam, Gehoorsaamheid; Geloof, Glo.

◀

b

GS Gebooie van God.

◀

c

Gén. 18:14; Filip. 4:13; 1 Ne. 17:3, 50; L&V 5:34.

◀

11a

Neh. 10:34; Hand. 1:26.

◀

12a

1 Ne. 3:3; 5:14.

◀

16a

1 Ne. 2:4.

◀

b

1 Ne. 2:2; 4:34.

◀

17a

2 Kron. 36:16–20; Jer. 39:1–9; 1 Ne. 1:13.

◀

18a

GS Rebellie.

◀

b

1 Ne. 16:8.

◀

19a

Omni 1:17; Mosia 1:2–6.

◀

20a

GS Skrifture—Skrifture wat bewaar moet word.

◀

22a

1 Ne. 2:4.

◀

24a

1 Ne. 3:3.

◀

25a

GS Begeer.

◀

28a

1 Ne. 17:17–18.

◀

29a

1 Ne. 4:3; 7:10. GS Engele.

◀

b

1 Ne. 2:22.

◀

30a

1 Ne. 16:38.

◀

31a

GS Murmureer.

Hoofstuk 4

Nefi dood Laban op die Here se bevel en verkry dan die plate van brons deur strategie—Zoram kies om aan te sluit by Lehi se gesin in die wildernis. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit het gebeur dat ek met my broers gespreek het, en gesê het: Laat ons weer opgaan na Jerusalem, en laat ons agetrou wees om die gebooie van die Here te onderhou; want kyk Hy is magtiger as die hele aarde, waarom dan nie bmagtiger as Laban en sy vyftig, ja, of selfs sy tienduisende nie?

2 Daarom, laat ons opgaan; laat ons asterk wees soos bMoses; want hy het waarlik gespreek tot die waters van die cRooi See en hulle het verdeel hiernatoe en daarnatoe, en ons vaders het deurgekom uit gevangenskap, op droë grond, en die leërs van Farao het gevolg en het verdrink in die waters van die Rooi See.

3 Nou kyk, julle weet dat dit waar is; en julle weet ook dat ’n aengel met julle gespreek het; waarom twyfel julle? Laat ons opgaan; die Here is in staat om ons te verlos, net soos ons vaders, en om Laban te vernietig, net soos die Egiptenare.

4 Nou, toe ek hierdie woorde gespreek het, was hulle nog vertoornd, en het steeds aangehou om te murmureer; desnieteenstaande het hulle my gevolg totdat ons aangekom het buite die mure van Jerusalem.

5 En dit was nag; en ek het hulle hul laat versteek buite die mure. En nadat hulle hul versteek het, het ek, Nefi, die stad binnegesluip en gegaan na die huis van Laban.

6 En ek is agelei deur die Gees, sonder dat ek vooraf bgeweet het wat die dinge was wat ek moes doen.

7 Nogtans het ek gegaan, en toe ek naby die huis van Laban kom, gewaar ek ’n man, en hy het op die grond neergeval voor my, want hy was dronk van wyn.

8 En toe ek by hom kom, ontdek ek dat dit Laban was.

9 En ek het sy aswaard gewaar, en ek het dit uitgetrek uit die skede; en die hef daarvan was van suiwer goud, en die vakmanskap daarvan was uitermate goed, en ek merk dat die lem daarvan van die beste staal was.

10 En dit het gebeur dat ek agedwing was deur die Gees dat ek Laban moes doodmaak; maar ek het in my hart gesê: Nooit te eniger tyd het ek ’n mens se bloed gestort nie. En ek het teruggedeins en wou dat ek hom nie hoef dood te maak nie.

11 En die Gees het weer vir my gesê: Kyk die aHere het hom uitgelewer in jou hande. Ja, en ek het ook geweet dat hy gesoek het om my eie lewe te neem; ja, en hy wou nie ag slaan op die gebooie van die Here nie; en hy het ook ons bbesittings van ons afgeneem.

12 En dit het gebeur dat die Gees weer vir my gesê het: Maak hom dood, want die Here het hom uitgelewer in jou hande;

13 Kyk die Here amaak die bgoddelose dood om sy regverdige oogmerke te bereik. Dit is cbeter dat een man moet omkom as dat ’n nasie sou kwyn en vergaan in ongeloof.

14 En nou, toe ek, Nefi, hierdie woorde gehoor het, het ek die woorde van die Here onthou wat Hy met my in die wildernis gespreek het, en gesê het dat: aIn soverre jou saad my bgebooie onderhou, sal hulle cvoorspoedig wees in die dland van belofte.

15 Ja, en ek het ook gedink dat hulle nie die gebooie van die Here kon onderhou volgens die wet van Moses nie, behalwe as hulle die wet sou hê.

16 En ek het ook geweet dat die awet gegraveer was op die plate van brons.

17 En verder, ek het geweet dat die Here Laban uitgelewer het in my hande om hierdie rede—dat ek die kronieke mag verkry volgens sy gebooie.

18 Daarom het ek die stem van die Gees gehoorsaam, en vir Laban aan die hare van sy hoof geneem, en ek het sy hoof afgekap met sy eie aswaard.

19 En nadat ek sy hoof afgekap het met sy eie swaard, het ek Laban se klere geneem en dit aan my eie lyf gesit; ja, en wel elke stuk; en ek het sy wapenrusting om my lendene gegord.

20 En nadat ek dit gedoen het, het ek na Laban se skatkamer gegaan. En terwyl ek na Laban se skatkamer gegaan het, kyk, het ek die adienskneg van Laban gesien wat die sleutels van die skatkamer gehad het. En ek het hom in die stem van Laban beveel dat hy saam met my die skatkamer moes binnegaan.

21 En hy het veronderstel dat ek sy meester, Laban, was, want hy het die klere gesien, en ook die swaard vasgegord om my lendene.

22 En hy het met my gespreek aangaande die oudstes van die Jode, hy wetende dat sy meester, Laban, uit was gedurende die nag onder hulle.

23 En ek het met hom gespreek asof dit Laban was.

24 En ek het ook met hom gespreek dat ek die graverings moes dra, wat op die aplate van brons was, na my ouer broers, wat buitekant die mure was.

25 En ek het hom ook beveel om my te volg.

26 En hy, veronderstellend dat ek gepraat het van die broers van die kerk, en dat ek waarlik daardie Laban was wat ek doodgemaak het, daarom het hy my gevolg.

27 En hy het baie keer met my gespreek aangaande die oudstes van die Jode, terwyl ek na my broers gegaan het, wat buite die mure was.

28 En dit het gebeur dat toe Laman my sien, was hy uitermate bevrees, en ook Lemuel en Sam. En hulle het gevlug van my teenwoordigheid; want hulle het veronderstel dat dit Laban was, en dat hy my doodgemaak het en gesoek het om ook hulle lewens te neem.

29 En dit het gebeur dat ek na hulle geroep het, en hulle het my gehoor; daarom het hulle opgehou om te vlug van my teenwoordigheid.

30 En dit het gebeur dat toe die dienskneg van Laban my broers sien, het hy begin bewe, en hy was op die punt om van my af te vlug, en terug te keer na die stad Jerusalem.

31 En nou, ek Nefi, omdat ek ’n man van groot gestalte was, en wat ook baie akrag ontvang het van die Here, daarom het ek die dienskneg van Laban gegryp, en hom vasgehou sodat hy nie kon vlug nie.

32 En dit het gebeur dat ek met hom gespreek het, dat as hy sou ag slaan op my woorde, sowaar as die Here leef, en ek lewe, en wel sodat as hy sou ag slaan op ons woorde, ons sy lewe sou spaar.

33 En ek het met hom gespreek, en wel met ’n aeed, dat hy nie hoef te vrees nie; dat hy ’n vry man sou wees soos ons, as hy sou afgaan in die wildernis saam met ons.

34 En ek het ook met hom gespreek, en gesê: Waarlik, die Here het ons agebied om hierdie ding te doen; en sal ons nie ywerig wees om die gebooie van die Here te onderhou nie? Daarom, as jy sal afgaan in die wildernis na my vader sal jy ’n plek saam met ons hê.

35 En dit het gebeur dat aZoram moed geskep het by die aanhoor van die woorde wat ek gespreek het. Voorts, Zoram was die naam van die dienskneg; en hy het belowe dat hy sou afgaan in die wildernis na ons vader. Ja, en hy het ook ’n eed teenoor ons afgelê dat hy van toe af by ons sou bly.

36 Nou was ons begerig dat hy by ons moes bly om hierdie rede, dat die Jode nie mag weet aangaande ons vlug die wildernis in nie, omdat hulle ons sou agternasit en vernietig.

37 En dit het gebeur dat toe Zoram ’n aeed teenoor ons afgelê het, het ons vrese aangaande hom opgehou.

38 En dit het gebeur dat ons die plate van brons en die dienskneg van Laban geneem het, en weggetrek het die wildernis in, en gereis het na die tent van ons vader.

◀

1a

GS Geloof, Glo; Moed, Moedig.

◀

b

1 Ne. 7:11–12.

◀

2a

Deut. 11:8.

◀

b

GS Moses.

◀

c

Ex. 14:21; 1 Ne. 17:26; Mosia 7:19.

◀

3a

1 Ne. 3:29–31; 7:10.

◀

6a

GS Heilige Gees; Inspirasie, Inspireer.

◀

b

Hebr. 11:8.

◀

9a

2 Ne. 5:14; L&V 17:1.

◀

10a

Alma 14:11.

◀

11a

1 Sam. 17:41–49.

◀

b

1 Ne. 3:26.

◀

13a

1 Ne. 17:33–38; L&V 98:31–32.

◀

b

GS Boos, Boosheid.

◀

c

Alma 30:47.

◀

14a

Omni 1:6; Mosia 2:22; Ether 2:7–12.

◀

b

GS Gebooie van God.

◀

c

1 Ne. 2:20.

◀

d

1 Ne. 17:13–14; Jakob 2:12.

◀

16a

GS Wet van Moses.

◀

18a

1 Sam. 17:51.

◀

20a

2 Ne. 1:30.

◀

24a

1 Ne. 3:12, 19–24; 5:10–22.

◀

31a

Mosia 9:17; Alma 56:56.

◀

33a

GS Eed.

◀

34a

1 Ne. 2:2; 3:16.

◀

35a

1 Ne. 16:7; 2 Ne. 5:5–6. GS Zoram, Zoramiete.

◀

37a

Jos. 9:1–21; Pred. 5:4. GS Eed.

Hoofstuk 5

Saria kla teen Lehi—Beide verbly hulle oor die terugkeer van hul seuns—Hulle offer offerandes—Die plate van brons bevat geskrifte van Moses en die profete—Die plate identifiseer Lehi as ’n afstammeling van Josef—Lehi profeteer aangaande sy saad en die bewaring van die plate. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit het gebeur dat nadat ons na ons vader afgekom het in die wildernis, kyk, hy was vervul met vreugde, en ook my moeder, aSaria, was uitermate bly, want sy het waarlik getreur oor ons.

2 Want sy het veronderstel dat ons in die wildernis omgekom het; en sy het ook gekla teenoor my vader en vir hom gesê dat hy iemand was wat visioene sien; en het gesê: Kyk, jy het ons uit die land van ons erfenis uitgelei, en my seuns is nie meer nie, en ons kom om in die wildernis.

3 En volgens hierdie wyse van spraak het my moeder gekla teenoor my vader.

4 En dit het gebeur dat my vader met haar gespreek het, en gesê het: Ek weet dat ek ’n man is wat avisioene sien; want as ek nie die dinge van God in ’n bvisioen gesien het nie, sou ek nie die goedheid van God geken het nie, maar ek sou by Jerusalem gebly het, en sou omgekom het met my broers.

5 Maar kyk, ek het ’n aland van belofte verkry, in welke dinge ek my verbly; ja, en ek bweet dat die Here my seuns sal verlos uit die hande van Laban, en hulle weer afbring na ons in die wildernis.

6 En volgens hierdie wyse van spraak het my vader, Lehi, my moeder Saria getroos aangaande ons, terwyl ons gereis het in die wildernis na die land Jerusalem, om die kronieke van die Jode te verkry.

7 En toe ons teruggekeer het na die tent van my vader, kyk, hulle vreugde was vol, en my moeder was getroos.

8 En sy het gespreek, en gesê: Nou weet ek vir seker dat die Here my man agebied het om die wildernis in te vlug; ja, en ek weet ook vir seker dat die Here my seuns beskerm het, en hulle gered het uit die hande van Laban, en hulle mag gegee het waardeur hulle die ding kon buitvoer wat die Here hulle gebied het. En volgens hierdie wyse van spraak het sy gespreek.

9 En dit het gebeur dat hulle hul uitermate verbly het, en offerandes en brandoffers ageoffer het aan die Here; en hulle het bdank betuig aan die God van Israel.

10 En nadat hulle dank betuig het aan die God van Israel, het my vader, Lehi, die kronieke geneem wat gegraveer was op die aplate van brons, en hy het hulle deursoek vanaf die begin.

11 En hy het gemerk dat hulle die vyf aboeke van Moses bevat het, wat ’n kroniek gegee het van die skepping van die wêreld, en ook van Adam en Eva, wat ons eerste ouers was;

12 En ook ’n akroniek van die Jode van die begin af, tot die aanvang van die heerskappy van Sedekía, koning van Juda;

13 En ook die profesieë van die heilige profete, van die begin af, en wel tot die aanvang van die heerskappy van aSedekía; en ook baie profesieë wat gespreek is by monde van bJeremia.

14 En dit het gebeur dat my vader, Lehi, ook op die aplate van brons ’n geslagsregister van sy vaders gevind het; daarom het hy geweet dat hy ’n afstammeling was van bJosef; ja, en wel daardie Josef wat die seun van cJakob was, wat dverkoop is na Egipte, en wat behoed is deur die hand van die Here, dat hy sy vader Jakob mag ebehoed, en sy hele huisgesin, dat hulle nie omkom van hongersnood nie.

15 En hulle is ook auitgelei uit gevangenskap, en uit die land Egipte, deur dieselfde God wat hulle behoed het.

16 En dus het my vader, Lehi, die geslagsregister ontdek van sy vaders. En Laban was ook ’n afstammeling van aJosef, daarom het hy en sy vaders die kronieke bygehou.

17 En nou toe my vader al hierdie dinge sien, is hy met die Gees vervul, en het begin profeteer aangaande sy saad—

18 Dat hierdie plate van brons moes uitgaan na alle nasies, stamme, tale, en volke wat van sy saad was.

19 Daarom het hy gesê dat hierdie plate van brons nooit sou avergaan nie; nóg sou hulle verdof word deur die tyd. En hy het baie dinge geprofeteer aangaande sy saad.

20 En dit het gebeur dat tot dusver het ek en my vader die gebooie nagekom wat die Here ons gebied het.

21 En ons het die kronieke verkry wat die Here ons gebied het, en hulle deursoek, en gevind dat hulle begeerlik was; ja, en wel van groot awaarde vir ons, in soverre dat ons die gebooie van God kon bbewaar vir ons kinders.

22 Daarom, dit was wysheid in die Here dat ons hulle saam met ons moes dra, terwyl ons gereis het in die wildernis na die land van belofte.

◀

1a

GS Saria.

◀

4a

1 Ne. 2:11.

◀

b

1 Ne. 1:8–13. GS Visioen.

◀

5a

1 Ne. 2:20; 18:8, 22–23. GS Beloofde Land.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

8a

1 Ne. 2:2.

◀

b

1 Ne. 3:7.

◀

9a

Mosia 2:3; 3 Ne. 9:19–20. GS Wet van Moses.

◀

b

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

10a

1 Ne. 4:24, 38; 13:23. GS Bronsplate.

◀

11a

1 Ne. 19:23. GS Pentateug.

◀

12a

1 Kron. 9:1. GS Skrifture.

◀

13a

2 Kon. 24:18; Jer. 37:1.

◀

b

Esra 1:1; Jer. 36:17–32; 1 Ne. 7:14; Hel. 8:20.

◀

14a

1 Ne. 3:3, 12. GS Bronsplate.

◀

b

2 Ne. 3:4; Alma 10:3. GS Josef, Seun van Jakob.

◀

c

GS Jakob, Seun van Isak.

◀

d

Gén. 37:29–36.

◀

e

Gén. 45:4–5.

◀

15a

Ex. 13:17–18; Amos 3:1–2; 1 Ne. 17:23–31; L&V 103:16–18; 136:22.

◀

16a

1 Ne. 6:2.

◀

19a

Alma 37:4–5.

◀

21a

GS Skrifture—Waarde van die skrifture.

◀

b

2 Ne. 25:26.

Hoofstuk 6

Nefi skryf oor die dinge van God—Nefi se doel is om mense te oorreed om na die God van Abraham te kom en gered te word. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En nou gee ek, Nefi, nie die geslagsregister van my vaders in ahierdie deel van my kroniek nie; nóg sal ek dit te eniger tyd daarna gee op hierdie bplate wat ek skryf; want dit is gegee in die kroniek wat bygehou is deur my cvader; daarom, ek skryf dit nie in hierdie kroniek nie.

2 Want dit is genoegsaam vir my deur te sê dat ons afstammelinge is van aJosef.

3 En dit maak nie vir my saak dat ek nie nougeset ’n volledige kroniek kan gee van al die dinge aangaande my vader nie, want hulle kan nie geskryf word op ahierdie plate nie, want ek benodig die ruimte dat ek van die dinge van God mag skrywe.

4 Want die volheid van my bedoeling is dat ek mense mag aoorreed om na die God van Abraham, en die God van Isak en die God van Jakob te bkom, en gered te word.

5 Daarom, die dinge wat aaangenaam is vir die wêreld skryf ek nie, maar die dinge wat aangenaam is vir God, en vir diegene wat nie van die wêreld is nie.

6 Daarom, ek sal ’n bevel gee aan my saad, dat hulle nie hierdie plate sal beset met dinge wat nie van waarde is vir die kinders van mense nie.

◀

1a

2 Ne. 4:14–15.

◀

b

1 Ne. 9:2.

◀

c

1 Ne. 1:16–17; 19:1–6.

◀

2a

1 Ne. 5:14–16.

◀

3a

Jakob 7:27; Jarom 1:2, 14; Omni 1:30.

◀

4a

Joh. 20:30–31. Sien die titelbladsy van die Boek van Mormon.

◀

b

2 Ne. 9:41, 45, 51.

◀

5a

1 Thes. 2:4; WvM 1:4.

Hoofstuk 7

Lehi se seuns keer terug na Jerusalem en nooi Ismael en sy huishouding uit om by hulle aan te sluit op hulle reis—Laman en andere rebelleer—Nefi vermaan sy broers om geloof in die Here te hê—Hulle bind hom vas met toue en beplan sy vernietiging—Hy word bevry deur die mag van geloof—Sy broers vra om vergifnis—Lehi en sy geselskap offer offerandes en brandoffers. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En nou wil ek dat julle mag weet, dat nadat my vader, Lehi, ’n einde gemaak het om te aprofeteer aangaande sy saad, dit gebeur het dat die Here weer met hom gespreek het, en gesê het dat dit nie gepas was vir hom, Lehi, dat hy sy gesin alleen die wildernis binneneem nie; maar dat sy seuns bdogters tot cvrou moes neem, sodat hulle saad kon voortbring vir die Here in die land van belofte.

2 En dit het gebeur dat die Here hom agebied het dat ek, Nefi, en my broers weer moes terugkeer na die land Jerusalem, en vir Ismael en sy gesin moes afbring die wildernis in.

3 En dit het gebeur dat ek, Nefi, aweer saam met my broers, die wildernis binnegegaan het om na Jerusalem op te gaan.

4 En dit het gebeur dat ons opgegaan het na die huis van Ismael, en ons het guns verkry in die oë van Ismael, sodat ons die woorde van die Here met hom gespreek het.

5 En dit het gebeur dat die Here die hart van Ismael versag het en ook dié van sy huisgesin, sodat hulle saam met ons afgereis het in die wildernis na die tent van ons vader.

6 En dit het gebeur dat terwyl ons in die wildernis gereis het, kyk, Laman en Lemuel, en twee van die dogters van Ismael, en die twee aseuns van Ismael en hulle gesinne, het gerebelleer teen ons; ja, teen my, Nefi, en Sam, en hulle vader, Ismael, en sy vrou, en sy drie ander dogters.

7 En dit het gebeur in welke rebellie, dat hulle begeer het om terug te keer na die land Jerusalem.

8 En nou ek, Nefi, omdat ek abedroef was oor die hardheid van hulle harte, daarom het ek gespreek met hulle, en gesê, ja, en wel tot Laman en tot Lemuel: Kyk julle is my ouer broers, en hoe is dit dat julle so hard is in julle harte, en so blind in julle verstand, dat dit vir julle nodig is dat ek, julle jonger broer, met julle moet praat, ja, en ’n voorbeeld vir julle stel?

9 Hoe is dit dat julle nie ag geslaan het op die woord van die Here nie?

10 Hoe is dit dat julle avergeet het dat julle ’n engel van die Here gesien het?

11 Ja, en hoe is dit dat julle vergeet het watter groot dinge die Here vir ons gedoen het, deur ons te averlos uit die hande van Laban, en ook dat ons die kronieke sou verkry?

12 Ja, en hoe is dit dat julle vergeet het dat die Here in staat is om alle adinge te doen volgens sy wil, vir die kinders van mense, as dit so sal wees dat hulle bgeloof beoefen in Hom? Daarom, laat ons getrou wees aan Hom.

13 En as dit so is dat ons getrou is aan Hom, sal ons die aland van belofte verkry; en julle sal op een of ander toekomstige tyd weet dat die woord van die Here vervul sal word aangaande die bvernietiging van Jerusalem; want alle dinge wat die Here gespreek het aangaande die vernietiging van Jerusalem moet vervul word.

14 Want kyk, die Gees van die Here sal spoedig ophou om te werk met hulle; want kyk, hulle het die profete averwerp, en hulle het bJeremia in die gevangenis gewerp. En hulle het gesoek om die clewe van my vader te neem, in soverre dat hulle hom uitgedrywe het uit die land.

15 Nou kyk, ek sê vir julle dat as julle na Jerusalem sou terugkeer, sal julle ook omkom met hulle. En nou, as julle ’n keuse het, gaan op na die land, en onthou die woorde wat ek met julle spreek, dat as julle gaan, sal julle ook omkom; want so dwing die Gees van die Here my om te spreek.

16 En dit het gebeur dat toe ek, Nefi, hierdie woorde met my broers gespreek het, was hulle kwaad vir my. En dit het gebeur dat hulle hul hande op my gelê het, want kyk, hulle was uitermate vertoornd, en hulle het my avasgebind met toue, want hulle het gesoek om my lewe te neem, want hulle wou my in die wildernis laat om deur wilde diere verslind te word.

17 Maar dit het gebeur dat ek tot die Here gebid, en gesê het: O Here, volgens my geloof wat in U is, sal U my verlos uit die hande van my broers; ja, gee my wel die krag dat ek hierdie toue kan alosbreek waarmee ek gebind is.

18 En dit het gebeur dat nadat ek hierdie woorde gesê het, kyk, die toue is losgemaak van my hande en voete, en ek het voor my broers gestaan, en weer met hulle gespreek.

19 En dit het gebeur dat hulle weer kwaad vir my was, en het gesoek om hul hande op my te lê; maar kyk, een van die adogters van Ismael, ja, en ook haar moeder, en een van die seuns van Ismael, het gepleit by my broers sodat hulle hul harte versag het; en hulle het opgehou om te probeer om my lewe te neem.

20 En dit het gebeur dat hulle bedroef was vanweë hul boosheid, sodat hulle neergebuig het voor my, en by my gepleit het dat ek hulle die ding moes vergewe wat hulle gedoen het teen my.

21 En dit het gebeur dat ek hulle onvoorwaardelik alles avergewe het wat hulle gedoen het, en ek het hulle vermaan om tot die Here hulle God te bid om vergifnis. En dit het gebeur dat hulle dit gedoen het. En nadat hulle gebid het tot die Here, het ons weer ons reis voortgesit na die tent van ons vader.

22 En dit het gebeur dat ons afgekom het na die tent van ons vader. En nadat ek en my broers en die hele huis van Ismael afgekom het na die tent van my vader, het hulle adank betuig aan die Here hulle God; en hulle het bofferandes en brandoffers aan Hom geoffer.

◀

1a

1 Ne. 5:17–19.

◀

b

1 Ne. 16:7.

◀

c

GS Huwelik, Trou.

◀

2a

1 Ne. 16:7–8.

◀

3a

1 Ne. 3:2–3.

◀

6a

2 Ne. 4:10.

◀

8a

Alma 31:2; Moses 7:41.

◀

10a

Deut. 4:9; 1 Ne. 3:29; 4:3.

◀

11a

1 Ne. 4.

◀

12a

1 Ne. 17:50; Alma 26:12.

◀

b

1 Ne. 3:7; 15:11.

◀

13a

1 Ne. 2:20. GS Beloofde Land.

◀

b

2 Kon. 25:1–21; 2 Ne. 6:8; 25:10; Omni 1:15; Hel. 8:20–21.

◀

14a

Eség. 5:6; 1 Ne. 1:18–20; 2:13. GS Rebellie.

◀

b

Jer. 37:15–21.

◀

c

1 Ne. 2:1.

◀

16a

1 Ne. 18:11–15.

◀

17a

Alma 14:26–28.

◀

19a

1 Ne. 16:7.

◀

21a

GS Vergewe.

◀

22a

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

b

1 Ne. 5:9.

Hoofstuk 8

Lehi sien ’n visioen van die boom van die lewe—Hy eet van die vrugte daarvan en begeer dat sy gesin dieselfde sal doen—Hy sien ’n staaf van yster, ’n eng en smal pad, en die miste van duisternis wat mense omhul—Saria, Nefi en Sam eet van die vrugte, maar Laman en Lemuel weier. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit het gebeur dat ons allerlei sade van elke soort versamel het, beide van graan van elke soort, en ook van die sade van vrugte van elke soort.

2 En dit het gebeur dat terwyl my vader vertoef het in die wildernis, het hy met ons gespreek, en gesê: Kyk, ek het ’n droom agedroom; of, met ander woorde, ek het ’n bvisioen gesien.

3 En kyk, vanweë die ding wat ek gesien het, het ek rede om my te verheug in die Here as gevolg van aNefi, en ook van Sam; want ek het rede om te veronderstel dat hulle, en ook baie van hulle saad, gered sal word.

4 Maar kyk, aLaman en Lemuel, ek is uitermate bevrees oor julle; want kyk, ek het gedink ek sien in my droom ’n donker en somber wildernis.

5 En dit het gebeur dat ek ’n man gesien het, en hy was geklee in ’n wit akleed; en hy het gekom en voor my kom staan.

6 En dit het gebeur dat hy met my gespreek het, en my beveel het om hom te volg.

7 En dit het gebeur dat terwyl ek hom volg, het ek myself gesien dat ek in ’n donker en somber woesteny was.

8 En nadat ek vir ’n tydperk van baie ure in duisternis gereis het, het ek tot die Here begin bid dat Hy my abarmhartig moes wees, volgens die grootheid van sy tere barmhartighede.

9 En dit het gebeur dat nadat ek tot die Here gebid het, ek ’n groot en uitgestrekte aveld gewaar het.

10 En dit het gebeur dat ek ’n aboom gesien het, waarvan die bvrugte begeerlik was om ’n mens gelukkig te maak.

11 En dit het gebeur dat ek gegaan het en van die avrugte daarvan geëet het, en ek het gesien dat dit uitermate soet was, bo alles wat ek nog ooit voorheen geproe het. Ja, en ek het gesien dat die vrug daarvan wit was, om alle bwitheid te oorskry wat ek nog ooit gesien het.

12 En terwyl ek van die vrug daarvan geëet het, het dit my siel vervul met uitnemende groot ablydskap; daarom, ek het begin bbegeer dat my gesin ook daarvan moes eet; want ek het geweet dat dit cbegeerlik was bo alle ander vrugte.

13 En terwyl ek my oë rondomheen laat kyk, of ek miskien ook my gesin kon sien, gewaar ek ’n arivier van water; en dit het voortgevloei, en dit was naby die boom waarvan ek die vrugte geëet het.

14 En ek het gekyk om te bepaal waar dit vandaan kom; en ek het die bron daarvan ’n entjie daarvandaan gesien; en by die bron daarvan het ek julle moeder Saria gewaar, en Sam en Nefi; en hulle het gestaan asof hulle nie weet waarheen hulle moes gaan nie.

15 En dit het gebeur dat ek vir hulle gewink het; en ek het ook vir hulle met ’n luide stem gesê dat hulle na my moes kom, en moes eet van die vrugte, wat begeerliker was bo enige ander vrugte.

16 En dit het gebeur dat hulle na my gekom het en ook van die vrugte geëet het.

17 En dit het gebeur dat ek begerig was dat Laman en Lemuel ook van die vrugte moes kom eet; daarom het ek gekyk in die rigting van die bron van die rivier, of ek hulle dalk kon sien.

18 En dit het gebeur dat ek hulle gesien het, maar hulle wou anie na my kom en van die vrugte eet nie.

19 En ek het ’n astaaf van yster gesien, en dit het al langs die wal van die rivier gestrek, en gelei na die boom waarby ek gestaan het.

20 En ek het ook ’n aeng en smal pad gesien, wat al langs die staaf van yster geloop het, selfs tot by die boom waarby ek gestaan het; en dit het ook verby die bron van die fontein gelei, na ’n groot en uitgestrekte bveld, asof dit ’n wêreld was.

21 En ek het tallose skares van mense gesien, baie van wie vorentoe beur om die apad te bereik wat na die boom gelei het waarby ek gestaan het.

22 En dit het gebeur dat hulle vorentoe beweeg het, en in die pad begin loop het wat na die boom toe lei.

23 En dit het gebeur dat daar ’n amiswolk van duisternis opgekom het; ja, en wel ’n uitermate groot miswolk van duisternis, sodat hulle wat in die pad begin loop het, verdwaal het, dat hulle afgedwaal en verlore geraak het.

24 En dit het gebeur dat ek ander vorentoe sien beur het, en hulle het uitgekom en die punt van die staaf van yster vasgegryp; en hulle het vorentoe gebeur deur die miswolke van duisternis, en geklou aan die staaf van yster, en wel totdat hulle uitgekom het en geëet het van die avrugte van die boom.

25 En nadat hulle geëet het van die vrugte van die boom, het hulle hul oë rondomheen laat gaan asof hulle askaam was.

26 En ek het ook my oë rondomheen laat kyk, en aan die ander kant van die rivier van water, ’n groot en aruim gebou gewaar; en dit het as’t ware in die lug gestaan, hoog bokant die aarde.

27 En dit was vol mense, beide oud en jonk, beide manlik en vroulik; en hulle manier van aantrek was besonder keurig; en hulle was in ’n spottende ahouding en het met hulle vingers na diegene gewys wat by die vrugte uitgekom het en daarvan geëet het.

28 En nadat hulle van die vrugte ageproe het, was hulle bskaam vanweë diegene wat hulle gespot het, en hulle het cafgedwaal in verbode paaie en was verlore.

29 En nou ek, Nefi, spreek nie aal die woorde van my vader nie.

30 Maar om bondig te wees met die skrywery, kyk, hy het ander skares gesien vorentoe beur; en hulle het gekom en die punt van die astaaf van yster vasgegryp; en hulle het hulle weg vorentoe gebeur en aanhoudend aan die staaf van yster vasgehou; totdat hulle uitgekom en neergeval en geëet het van die vrugte van die boom.

31 En hy het ook ander askares gesien wat hul pad voel na die groot en ruim gebou.

32 En dit het gebeur dat baie verdrink het in die dieptes van die afontein; en baie het verdwyn uit sy gesigsveld, dwalende op verkeerde paaie.

33 En groot was die skare wat dié vreemde gebou binnegegaan het. En nadat hulle daardie gebou binnegegaan het, het hulle met aspottende vinger gewys na my en na diegene wat besig was om ook van die vrugte te eet; maar ons het nie ag geslaan op hulle nie.

34 Hierdie is die woorde van my vader: Want almal wat op hulle aag geslaan het, het afgedwaal.

35 En aLaman en Lemuel het nie geëet van die vrugte nie, het my vader gesê.

36 En dit het gebeur dat nadat my vader al die woorde van sy droom of visioen gespreek het, wat baie was, het hy vir ons gesê, vanweë dié dinge wat hy gesien het in ’n visioen, was hy uitermate bevrees vir Laman en Lemuel; ja, hy het gevrees dat hulle uitgewerp sou word van die teenwoordigheid van die Here.

37 En hy het hulle toe vermaan met al die gevoel van ’n liefdevolle aouer, dat hulle moes ag slaan op sy woorde, dat die Here miskien barmhartig sou wees teenoor hulle, en hulle nie uitwerp nie; ja, my vader het vir hulle gepreek.

38 En nadat hy vir hulle gepreek het, en ook baie dinge aan hulle geprofeteer het, het hy hulle gebied om die gebooie van die Here te onderhou; en het opgehou om met hulle te spreek.

◀

2a

GS Droom; Openbaring.

◀

b

1 Ne. 10:17. GS Visioen.

◀

3a

1 Ne. 8:14–18.

◀

4a

1 Ne. 8:35–36.

◀

5a

JS—G 1:30–32.

◀

8a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

9a

Matt. 13:38.

◀

10a

Gén. 2:9; Openb. 2:7; 22:2; 1 Ne. 11:4, 8–25. GS Boom van die Lewe.

◀

b

Alma 32:41–43.

◀

11a

Alma 5:34.

◀

b

1 Ne. 11:8.

◀

12a

GS Vreugde.

◀

b

Alma 36:24.

◀

c

1 Ne. 15:36.

◀

13a

1 Ne. 12:16–18; 15:26–29.

◀

18a

2 Ne. 5:20–25.

◀

19a

Ps. 2:9; Openb. 12:5; JSV Openb. 19:15 (Bylae); 1 Ne. 8:30; 11:25; 15:23–24.

◀

20a

Matt. 7:14; 2 Ne. 31:17–20.

◀

b

Matt. 13:38.

◀

21a

GS Weg.

◀

23a

1 Ne. 12:17; 15:24.

◀

24a

1 Ne. 8:10–12.

◀

25a

Rom. 1:16; 2 Tim. 1:8; Alma 46:21; Morm. 8:38.

◀

26a

1 Ne. 11:35–36; 12:18.

◀

27a

GS Hoogmoed.

◀

28a

2 Petr. 2:19–22.

◀

b

Mark. 4:14–20; 8:38; Lk. 8:11–15; Joh. 12:42–43.

◀

c

GS Afval.

◀

29a

1 Ne. 1:16–17.

◀

30a

1 Ne. 15:23–24.

◀

31a

Matt. 7:13.

◀

32a

1 Ne. 15:26–29.

◀

33a

GS Vervolg, Vervolging.

◀

34a

Ex. 23:2.

◀

35a

1 Ne. 8:17–18; 2 Ne. 5:19–24.

◀

37a

GS Gesin; Ouers.

Hoofstuk 9

Nefi maak twee stelle kronieke—Elkeen word genoem die plate van Nefi—Die groter plate bevat ’n wêreldse geskiedenis; die kleiner plate handel hoofsaaklik oor heilige dinge. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En al hierdie dinge het my vader gesien, en gehoor, en gespreek terwyl hy in ’n tent in die avallei van Lemuel gewoon het, en ook baie meer dinge, wat nie geskrywe kan word op hierdie plate nie.

2 En nou, soos ek gespreek het aangaande dié plate, kyk, hulle is nie die plate waarop ek ’n volledige kroniek maak van die geskiedenis van my volk nie; want die aplate waarop ek ’n volledige kroniek maak van my volk, het ek die naam van Nefi gegee; daarom, hulle word die plate van Nefi genoem, na my eie naam; en hierdie plate word ook die plate van Nefi genoem.

3 Desnieteenstaande, ek het ’n gebod van die Here ontvang dat ek hierdie plate moes maak vir die besondere adoel dat daar ’n kroniek gegraveer sou word van die bbediening van my volk.

4 Op die ander plate moes ’n kroniek gegraveer word van die heerskappy van die konings, en die oorloë en twiste van my volk; daarom handel hierdie plate grotendeels oor die bediening, en die aander plate handel grotendeels oor die heerskappy van die konings en die oorloë, en twiste van my volk.

5 Daarom, die Here het my gebied om hierdie plate te maak, vir ’n awyse doel in Hom, welke doel ek nie ken nie.

6 Maar die Here aweet alle dinge van die begin af; daarom berei Hy ’n weg om al sy werke te volbring onder die kinders van mense, want kyk, Hy het alle bmag tot die vervulling van al sy woorde. En so is dit. Amen.

◀

1a

1 Ne. 2:4–6, 8, 14–15; 16:6.

◀

2a

1 Ne. 19:2, 4; Jakob 3:13–14; WvM 1:2–11; L&V 10:38–40. GS Plate.

◀

3a

L&V 3:19.

◀

b

1 Ne. 6:3.

◀

4a

Jakob 1:2–4; WvM 1:10.

◀

5a

1 Ne. 19:3; WvM 1:7; Alma 37:2, 12, 14.

◀

6a

2 Ne. 9:20; L&V 38:2; Moses 1:6, 35. GS Alwetend.

◀

b

Matt. 28:18.

Hoofstuk 10

Lehi voorspel dat die Jode gevange geneem sal word deur die Babiloniërs—Hy vertel van die koms van ’n Messias onder die Jode, ’n Saligmaker, ’n Verlosser—Lehi vertel ook van die koms van die een wat die Lam van God sou doop—Lehi vertel van die dood en die opstanding van die Messias—Hy vergelyk die verstrooiing en versameling van Israel met ’n olyfboom—Nefi praat van die Seun van God, van die gawe van die Heilige Gees, en van die behoefte vir regverdigheid. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En nou gaan ek, Nefi, voort om ’n kroniek op ahierdie plate te gee van my handelinge, en van my heerskappy en bediening; daarom, om voort te gaan met my kroniek, moet ek ietwat spreek oor die dinge van my vader, en ook oor my broers.

2 Want kyk, dit het gebeur nadat my vader ’n einde gemaak het om die woorde van sy adroom te spreek, en ook om hulle te vermaan tot alle ywer, het hy met hulle gespreek aangaande die Jode—

3 Dat nadat hulle vernietig sou word, en wel daardie groot stad aJerusalem, en baie bweggevoer sou word in gevangenskap na cBabilon, volgens die eie bepaalde tyd van die Here, hulle weer sal dterugkeer, ja, en wel teruggebring word uit gevangenskap; en nadat hulle teruggebring sal word uit gevangenskap, sal hulle weer die land van hulle erfenis in besit neem.

4 Ja, naamlik aseshonderd jaar van die tyd af dat my vader Jerusalem verlaat het, sou die Here God ’n bprofeet opwek onder die Jode—en wel ’n cMessias, of met ander woorde, ’n Saligmaker van die wêreld.

5 En hy het ook gespreek aangaande die profete, hoe groot ’n aantal agetuig het van hierdie dinge, aangaande hierdie Messias, van wie hy gespreek het, of hierdie Verlosser van die wêreld.

6 Daarom, die ganse mensdom was in ’n verlore en agevalle toestand en sou vir ewig wees, tensy hulle sou staatmaak op hierdie Verlosser.

7 En hy het ook aangaande ’n aprofeet gespreek wat voor die Messias sal kom om die weg van die Here te berei—

8 Ja, tot so ’n mate sal hy uitgaan en uitroep in die wildernis: aBerei julle die weg van die Here, en maak sy paaie reguit; want daar staan Een onder julle wat julle nie ken nie; en Hy is magtiger as ek, wie se skoenriem ek nie waardig is om los te maak nie. En veel het my vader gespreek aangaande hierdie ding.

9 En my vader het gesê dat hy sal doop in aBetabara, anderkant die Jordaan; en hy het ook gesê dat hy sal doop met water; selfs dat hy die Messias sou bdoop met water.

10 En nadat hy die Messias gedoop het met water, sal hy erken en getuienis lewer dat hy die aLam van God gedoop het wat die sondes van die wêreld sal wegneem.

11 En dit het gebeur, nadat my vader hierdie woorde gespreek het, het hy met my broers gespreek aangaande die evangelie wat onder die Jode verkondig sal word, en ook aangaande die akwyning van die Jode in bongeloof. En nadat hulle die Messias cdoodgemaak het, wat sal kom, en nadat Hy doodgemaak is, sal Hy dopstaan uit die dood, en sal Homself bekendmaak, aan die nie-Jode deur die eHeilige Gees.

12 Ja, en wel het my vader veel gespreek aangaande die nie-Jode, en ook aangaande die huis van Israel, dat hulle vergelyk moes word met ’n aolyfboom, waarvan die takke afgebreek sal word en bverstrooi sal word oor die hele aangesig van die aarde.

13 Daarom, hy het gesê dat dit noodsaaklik is dat ons almal eendragtiglik die aland van belofte binnegelei sal word, ter vervulling van die woord van die Here, dat ons verstrooi sal word oor die hele aangesig van die aarde.

14 En nadat die huis van Israel verstrooi sou word, sou hulle weer aversamel word; of, kortom, nadat die bnie-Jode die volheid van die Evangelie ontvang het, sal die natuurlike takke van die colyfboom, of die oorblyfsel van die huis van Israel, geënt sou word, of kom tot die kennis van die ware Messias, hulle Here en hulle Verlosser.

15 En volgens hierdie wyse van spraak het my vader geprofeteer en met my broers gespreek, en ook baie meer dinge wat ek nie skryf in hierdie boek nie; want ek het soveel van hulle geskryf as wat vir my van nut was in my aander boek.

16 En al hierdie dinge, waarvan ek gespreek het, is gedoen terwyl my vader gewoon het in ’n tent, in die vallei van Lemuel.

17 En dit het gebeur nadat ek, Nefi, al die awoorde van my vader gehoor het, aangaande die dinge wat hy gesien het in ’n bvisioen, en ook die dinge wat hy gespreek het deur die mag van die Heilige Gees, welke mag hy ontvang het deur geloof in die Seun van God—en die Seun van God was die cMessias wat sou kom—was ek, Nefi, ook begerig dat ek mag sien, en hoor, en weet, van hierdie dinge, deur die mag van die dHeilige Gees, wat die gawe is van God aan al diegene wat Hom eywerig soek, beide in die dae van die fvoortyd sowel as in die tyd wat Hy Hom sal openbaar aan die kinders van mense.

18 Want Hy is adieselfde gister, vandag en vir ewig; en die weg is berei vir alle mense vanaf die grondlegging van die wêreld, as dit so is dat hulle hul bekeer en na Hom kom.

19 Want hy wat ywerig soek, sal vind; en die averborgenhede van God sal ontvou word aan hulle, deur die mag van die bHeilige Gees, sowel as in hierdie tye en sowel as in die dae van die voortyd, as in die tye wat moet kom; daarom is die cverloop van die Here een ewige kringloop.

20 Daarom, onthou, o mens, oor al jou werke sal jy tot aoordeel gebring word.

21 Daarom, as jy gesoek het om boos te handel in die dae van jou atoetsing, dan word jy onrein bevind voor die regterstoel van God; en geen bonreine ding kan inwoon by God nie; daarom moet jy vir ewig uitgewerp word.

22 En die Heilige Gees gee gesag dat ek hierdie dinge moet spreek en hulle nie weerhou nie.

◀

1a

1 Ne. 9:1–5; 19:1–6; Jakob 1:1–4.

◀

2a

1 Ne. 8.

◀

3a

Ester 2:6; 2 Ne. 6:8; Hel. 8:20–21.

◀

b

587 v.C.; sien Kronologie in die bylae. 2 Ne. 25:10.

◀

c

Eség. 24:2; 1 Ne. 1:13; Omni 1:15.

◀

d

Jer. 29:10; 2 Ne. 6:8–9.

◀

4a

1 Ne. 19:8; 2 Ne. 25:19; 3 Ne. 1:1.

◀

b

1 Ne. 22:20–21.

◀

c

GS Messias.

◀

5a

Jakob 7:11; Mosia 13:33; Hel. 8:19–24; 3 Ne. 20:23–24.

◀

6a

GS Val van Adam en Eva.

◀

7a

1 Ne. 11:27; 2 Ne. 31:4.

◀

8a

Jes. 40:3; Matt. 3:1–3.

◀

9a

Joh. 1:28.

◀

b

GS Johannes die Doper.

◀

10a

GS Lam van God.

◀

11a

Jakob 4:14–18.

◀

b

Morm. 5:14.

◀

c

GS Heilige Gees.

◀

d

GS Jesus Christus; Kruisiging.

◀

e

GS Opstanding.

◀

12a

Gén. 49:22–26; 1 Ne. 15:12; 2 Ne. 3:4–5; Jakob 5; 6:1–7. GS Olyfboom; Wingerd van die Here.

◀

b

1 Ne. 22:3–8. GS Israel—Die verstrooiing van Israel.

◀

13a

1 Ne. 2:20. GS Beloofde Land.

◀

14a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

b

1 Ne. 13:42; L&V 14:10.

◀

c

Jakob 5:8, 52, 54, 60, 68.

◀

15a

1 Ne. 1:16–17.

◀

17a

Enos 1:3; Alma 36:17.

◀

b

1 Ne. 8:2.

◀

c

GS Messias.

◀

d

GS Heilige Gees.

◀

e

Moro. 10:4–5, 7, 19.

◀

f

L&V 20:26.

◀

18a

Hebr. 13:8; Morm. 9:9; L&V 20:12. GS God, Godheid.

◀

19a

GS Verborgenhede van God.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

c

Alma 7:20; L&V 3:2; 35:1.

◀

20a

Pred. 12:14; 2 Ne. 9:46. GS Oordeel, Die Laaste.

◀

21a

Alma 34:32–35.

◀

b

1 Kor. 6:9–10; 3 Ne. 27:19; L&V 76:50–62; Moses 6:57.

Hoofstuk 11

Nefi sien die Gees van die Here en word in ’n visioen die boom van die lewe getoon—Hy sien die moeder van die Seun van God en leer van die neerdalendheid van God—Hy sien die doop, bediening, en kruisiging van die Lam van God—Hy sien ook die roeping en bediening van die Twaalf Apostels van die Lam. Ongeveer 600–592 v.C.

1 Want dit het gebeur nadat ek begeer het om die dinge te wete te kom wat my vader gesien het, en omdat ek geglo het dat die Here in staat was om dit bekend te maak aan my, terwyl ek dit in my hart sit en abepeins het, is ek bweggevoer deur die Gees van die Here, ja, na ’n uitermate hoë cberg, wat ek nog nooit vantevore gesien het nie, en waarop ek nog nooit vantevore my voet gesit het nie.

2 En die Gees het aan my gesê: Kyk, wat begeer jy?

3 En ek het gesê: Ek begeer om die dinge te aanskou wat my vader agesien het.

4 En die Gees het aan my gesê: Glo jy dat jou vader die aboom gesien het waarvan hy gespreek het?

5 En ek het gesê: Ja, U weet dat ek al die woorde van my vader aglo.

6 En nadat ek hierdie woorde gespreek het, het die Gees geroep met ’n luide stem, en gesê: Hosanna aan die Here, die allerhoogste God; want Hy is God oor die hele aaarde, ja, ook bo alles. En geseënd is jy, Nefi, omdat jy bglo in die Seun van die allerhoogste God; daarom, jy sal die dinge aanskou wat jy begeer het.

7 En kyk, hierdie ding sal gegee word aan jou as ateken, dat nadat jy die boom gesien het wat die vrugte gedra het wat jou vader geproe het, jy ook ’n man sal sien neerdaal uit die hemel, en Hom sal jy aanskou; en nadat jy Hom aanskou het, sal jy bgetuig dat dit die Seun van God is.

8 En dit het gebeur dat die Gees aan my gesê het: Kyk! En ek het gekyk en ’n boom gesien; en dit was soos die aboom wat my vader gesien het; en die skoonheid daarvan was bomatig, ja, bo alle skoonheid; die bwitheid daarvan het die witheid van die windverstrooide sneeu oortref.

9 En dit het gebeur nadat ek die boom gesien het, het ek vir die Gees gesê: Ek sien dat U my die boom getoon het wat akosbaar is bo alles.

10 En Hy het vir my gesê: Wat begeer jy?

11 En ek het vir Hom gesê: Om die auitlegging daarvan te ken—want ek het gespreek met Hom soos ’n mens spreek: want ek het gesien dat Hy in die bvorm van ’n mens was; tog, desnieteenstaande, het ek geweet dat dit die Gees van die Here is; en Hy het met my gespreek soos ’n mens met ’n ander sou spreek.

12 En dit het gebeur dat Hy vir my gesê het: Kyk! En ek het gekyk om na Hom te kyk, en ek het Hom nie gesien nie; want Hy het weggegaan van my teenwoordigheid af.

13 En dit het gebeur dat ek gekyk het, en die grote stad Jerusalem gesien het, en ook ander stede; en ek het die stad aNásaret gesien; en in die stad Násaret sien ek ’n bmaagd, en sy was uitermate rein en wit.

14 En dit het gebeur dat ek die ahemele geopend gesien het; en ’n engel het neergedaal en het voor my kom staan; en hy het vir my gesê: Nefi, wat sien jy?

15 En ek het aan hom gesê: ’n Maagd, uitermate mooi en rein bo alle ander maagde.

16 En hy het vir my gesê: Ken jy die neerdalendheid van God?

17 En ek het vir hom gesê: Ek weet dat Hy sy kinders liefhet; desnieteenstaande, ek ken nie die betekenis van alle dinge nie.

18 En Hy het vir my gesê: Kyk, die amaagd wat jy sien, is die bmoeder van die Seun van God, volgens die vlees.

19 En dit het gebeur dat ek gewaar het dat sy weggevoer was in die Gees; en nadat sy weggevoer was in die aGees vir ’n tydlank, het die engel met my gespreek en gesê: Kyk!

20 En ek het gekyk en weer die maagd gesien, terwyl sy ’n akind in haar arms dra.

21 En die engel het vir my gesê: Aanskou die aLam van God, ja, en wel die bSeun van die Ewige cVader! Ken jy die betekenis van die dboom wat jou vader gesien het?

22 En ek het hom geantwoord, en gesê: Ja, dit is die aliefde van God, wat hom ver en wyd uitstort in die harte van die kinders van mense; daarom, dit is die begeerlikste bo alle dinge.

23 En hy het met my gespreek, en gesê: Ja, en die averblydendste vir die siel.

24 En nadat hy hierdie woorde gesê het, het hy vir my gesê: Kyk! En ek het gekyk en die Seun van God gesien wat auitgaan onder die kinders van mense; en ek het baie sien neerval aan sy voete en Hom aanbid.

25 En dit het gebeur dat ek gesien het dat die astaaf van yster, wat my vader gesien het, die woord van God was, wat gelei het na die bron van blewende waters, of na die cboom van die lewe; welke waters die liefde van God voorstel; en ek het ook gesien dat die boom van die lewe ’n voorstelling was van die liefde van God.

26 En die engel het weer vir my gesê: Kyk en aanskou die aneerdalendheid van God!

27 En ek het gekyk en die Verlosser van die wêreld agesien, van wie my vader gespreek het; en ek het ook die bprofeet gesien wat die weg voor Hom sou berei. En die Lam van God het uitgegaan en is cgedoop deur hom; en nadat Hy gedoop is, het ek die hemele sien oopgaan, en die Heilige Gees uit die hemel sien neerdaal en op Hom bly in die vorm van ’n dduif.

28 En ek het gesien dat Hy uitgaan en die mense dien, in akrag en groot heerlikheid; en die skares het bymekaargekom om Hom te hoor; en ek het gesien dat hulle Hom uitgewerp het uit hulle midde.

29 En ek het ook atwaalf ander Hom sien volg. En dit het gebeur dat hulle weggevoer was in die Gees van voor my aangesig, en ek het hulle nie gesien nie.

30 En dit het gebeur dat die engel weer met my gespreek, en gesê het: Kyk! En ek het gekyk en gesien, en ek het die hemele weer sien oopgaan en ek het aengele sien neerdaal op die kinders van mense, en hulle het hulle gedien.

31 En hy het weer met my gespreek, en gesê: Kyk! En ek het gekyk en gesien, en ek het die Lam van God sien uitgaan onder die kinders van mense. En ek het ’n skare mense gesien wat siek was, en wat verdruk was deur allerhande kwale en met aduiwels en bonrein geeste; en die engel het gespreek en al hierdie dinge aan my getoon. En hulle is cgenees deur die mag van die Lam van God; en die duiwels en die onrein geeste is uitgewerp.

32 En dit het gebeur dat die engel weer met my gespreek, en gesê het: Kyk! En ek het gekyk en die Lam van God gesien, dat Hy gevange geneem is deur die mense; ja, die Seun van die ewigdurende God is averoordeel deur die wêreld; en ek het gesien en getuienis gelewer.

33 En ek, Nefi, het gesien dat Hy opgehef is op die akruis en bgedood is vir die sondes van die wêreld.

34 En nadat Hy doodgemaak is, het ek die skares van die aarde gesien, dat hulle bymekaargekom het om te stry teen die apostels van die Lam; want so is die twaalf deur die engel van die Here genoem.

35 En die skare van die aarde het bymekaargekom; en ek het gesien dat hulle in ’n groot en ruim agebou was, soos die gebou wat my vader gesien het. En die engel van die Here het weer met my gespreek, en gesê: Kyk die wêreld en die wysheid daarvan; ja, kyk, die huis van Israel het bymekaargekom om te stry teen die twaalf apostels van die Lam.

36 En dit het gebeur dat ek gesien en getuienis gelewer het dat die groot en ruim gebou die ahoogmoed van die wêreld was; en dit het geval, en die val daarvan was uitermate groot. En die engel van die Here het weer met my gespreek, en gesê: So sal die vernietiging wees van al die nasies, stamme, tale en volke, wat sal stry teen die twaalf apostels van die Lam.

◀

1a

L&V 76:19. GS Peins.

◀

b

2 Kor. 12:1–4; Openb. 21:10; 2 Ne. 4:25; Moses 1:1.

◀

c

Deut. 10:1; Ether 3:1.

◀

3a

1 Ne. 8:2–34.

◀

4a

1 Ne. 8:10–12; 15:21–22.

◀

5a

1 Ne. 2:16.

◀

6a

Ex. 9:29; 2 Ne. 29:7; 3 Ne. 11:14; Moses 6:44.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

7a

GS Teken.

◀

b

GS Getuienis.

◀

8a

1 Ne. 8:10.

◀

b

1 Ne. 8:11.

◀

9a

1 Ne. 11:22–25.

◀

11a

Gén. 40:8.

◀

b

Ether 3:15–16.

◀

13a

Matt. 2:23.

◀

b

Lk. 1:26–27; Alma 7:10. GS Maria, Moeder van Jesus.

◀

14a

Eség. 1:1; 1 Ne. 1:8.

◀

18a

Jes. 7:14; Lk. 1:34–35.

◀

b

Mosia 3:8.

◀

19a

Matt. 1:20.

◀

20a

Lk. 2:16.

◀

21a

GS Lam van God.

◀

b

GS Jesus Christus.

◀

c

GS God, Godheid—God die Vader.

◀

d

1 Ne. 8:10; Alma 5:62. GS Boom van die Lewe.

◀

22a

GS Liefde.

◀

23a

GS Vreugde.

◀

24a

Lk. 4:14–21.

◀

25a

1 Ne. 8:19.

◀

b

GS Lewende Water.

◀

c

Gén. 2:9; Alma 32:40–41; Moses 4:28, 31.

◀

26a

1 Ne. 11:16–33.

◀

27a

2 Ne. 25:13.

◀

b

Matt. 11:10; 1 Ne. 10:7–10; 2 Ne. 31:4.

◀

c

GS Doop.

◀

d

GS Duif, Teken van die.

◀

28a

L&V 138:25–26.

◀

29a

GS Apostel.

◀

30a

GS Engele.

◀

31a

Mark. 5:15–20; Mosia 3:5–7. GS Duiwel.

◀

b

GS Gees—Bose geeste.

◀

c

GS Genees, Genesings.

◀

32a

Mark. 15:17–20.

◀

33a

Joh. 19:16–19; Mosia 3:9–10; 3 Ne. 27:14. GS Kruis.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

35a

1 Ne. 8:26; 12:18.

◀

36a

GS Hoogmoed.

Hoofstuk 12

Nefi sien in ’n visioen die land van belofte; die regverdigheid, ongeregtigheid en ondergang van sy bewoners; die koms van die Lam van God onder hulle; hoe die Twaalf Dissipels en die Twaalf Apostels Israel sal oordeel, en die verfoeilike en vieslike toestand van diegene wat in ongeloof kwyn. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit het gebeur dat die engel vir my gesê het: Kyk, en aanskou jou saad en ook die saad van jou broers. En ek het gekyk, en die aland van belofte gesien. En ek het skares mense gesien, ja, en wel as’t ware in getal so veel soos die sand van die see.

2 En dit het gebeur dat ek menigtes bymekaar versamel gesien het om oorlog te voer, die een teen die ander; en ek het aoorloë gesien, en gerugte van oorloë, en groot slagtinge met die swaard onder my volk.

3 En dit het gebeur dat ek baie geslagte sien verbygaan het, volgens die verloop van oorloë en twiste in die land; en ek het baie stede gesien, ja, en wel dat ek hulle nie kon tel nie.

4 En dit het gebeur dat ek ’n amiswolk van bdonkerheid op die aangesig van die land van belofte gesien het; en ek het weerligte gesien, en ek het donderslae gehoor, en aardbewings, en allerhande rumoere; en ek het die aarde en die rotse gesien, dat hulle skeur; en ek het berge in stukke sien tuimel; en ek het die vlaktes van die aarde gesien, dat hulle verbrokkel was; en ek het baie stede gesien dat hulle cweggesink het; en ek het baie gesien dat hulle met vuur verbrand was; en ek het baie gesien wat op die aarde neergeval het vanweë die skudding daarvan.

5 En dit het gebeur nadat ek hierdie dinge gesien het, het ek die amis van die duisternis gesien, dat dit vanaf die aangesig van die aarde verbygegaan het; en kyk, ek het menigtes gesien wat nie geval het vanweë die groot en verskriklike oordele van die Here nie.

6 En ek het die hemele sien oopgaan, en die aLam van God neerdaal uit die hemel; en Hy het neergedaal en Homself getoon aan hulle.

7 En ek het ook gesien en getuienis gelewer dat die Heilige Gees op atwaalf ander neergedaal het; en hulle is deur God geordineer en gekies.

8 En die engel het met my gespreek, en gesê: Aanskou die twaalf dissipels van die Lam wat gekies is om jou saad te dien.

9 En hy het vir my gesê: Jy onthou die atwaalf apostels van die Lam? Kyk, dit is hulle wat die twaalf stamme van Israel sal boordeel; daarom sal die twaalf dienaars van jou saad deur hulle geoordeel word; want julle is van die huis van Israel.

10 En hierdie atwaalf dienaars wat jy sien, sal jou saad oordeel. En kyk, hulle is regverdig vir ewig; want vanweë hul geloof in die Lam van God is hulle bkleding wit gemaak in sy bloed.

11 En die engel het vir my gesê: Kyk! En ek het gekyk en gesien dat adrie geslagte heengaan in regverdigheid; en hulle kleding was wit soos dié van die Lam van God. En die engel het vir my gesê: Hulle word wit gemaak in die bloed van die Lam, vanweë hulle geloof in Hom.

12 En ek, Nefi, het ook baie van die avierde geslag gesien wat heengegaan het in regverdigheid.

13 En dit het gebeur dat ek die menigtes van die aarde versamel gesien het.

14 En die engel het vir my gesê: Aanskou jou saad, en ook die saad van jou broers.

15 En dit het gebeur dat ek gekyk en die mense van my saad gesien het, wat versamel het in menigtes, ateenoor die saad van my broers; en hulle het versamel om oorlog te maak.

16 En die engel het met my gespreek, en gesê: Aanskou die fontein van avieslike water wat jou vader gesien het; ja, en wel die brivier waarvan hy gespreek het; en die dieptes daarvan is die dieptes van die chel.

17 En die amiswolke van duisternis is die versoekings van die duiwel, wat die oë bverblind, en die harte van die kinders van mense verhard, en hulle weglei in cbreë weë, dat hulle vergaan en verlore is.

18 En die groot en ruim agebou, wat jou vader gesien het, is ydele binbeeldinge en die choogmoed van die kinders van mense. En ’n groot en ’n verskriklike dkloof skei hulle; ja, en wel die woord van egeregtigheid van die Ewige God, en die Messias wat die Lam van God is, van wie die Heilige Gees getuienis lewer, vanaf die begin van die wêreld tot nou toe, en van nou af en vir ewig.

19 En terwyl die engel hierdie woorde gespreek het, het ek gekyk en gesien dat die saad van my broers geveg het teen my saad, volgens die woord van die engel; en vanweë die hoogmoed van my saad, en die aversoekinge van die duiwel, het ek gesien dat my broers se saad die volk van my saad boorweldig het.

20 En dit het gebeur dat ek gekyk, en gesien het dat die volk van my broers se saad my saad oorweldig het; en hulle het uitgegaan in menigtes oor die aangesig van die land.

21 En ek het hulle in skares sien versamel; en ek het aoorloë en gerugte van oorloë onder hulle gesien; en in oorloë en in gerugte van oorloë het ek baie geslagte sien heengaan.

22 En die engel het vir my gesê: Kyk hulle sal akwyn in ongeloof.

23 En dit het gebeur dat ek gesien het, dat nadat hulle gekwyn het in ongeloof, hulle ’n adonker, en ’n verfoeilike en ’n bvieslike volk geword het, vol luiheid en callerlei gruwels.

◀

1a

GS Beloofde Land.

◀

2a

Enos 1:24; Morm. 8:7–8. GS Oorlog.

◀

4a

Hel. 14:20–28.

◀

b

1 Ne. 19:10.

◀

c

3 Ne. 8:14.

◀

5a

3 Ne. 8:20; 10:9.

◀

6a

2 Ne. 26:1, 9; 3 Ne. 11:3–17.

◀

7a

3 Ne. 12:1; 19:12–13.

◀

9a

Lk. 6:13.

◀

b

Matt. 19:28; L&V 29:12. GS Oordeel, Die Laaste.

◀

10a

3 Ne. 27:27; Morm. 3:18–19.

◀

b

Openb. 7:14; Alma 5:21–27; 13:11–13; 3 Ne. 27:19–20.

◀

11a

2 Ne. 26:9–10; 3 Ne. 27:30–32.

◀

12a

Alma 45:10–12; Hel. 13:5, 9–10; 3 Ne. 27:32; 4 Ne. 1:14–27.

◀

15a

Morm. 6.

◀

16a

GS Vieslik, Vieslikheid.

◀

b

1 Ne. 8:13; 15:26–29.

◀

c

GS Hel.

◀

17a

1 Ne. 8:23; 15:24; L&V 10:20–32.

◀

b

GS Afval.

◀

c

Matt. 7:13–14.

◀

18a

1 Ne. 8:26; 11:35–36.

◀

b

Jer. 7:24.

◀

c

GS Hoogmoed.

◀

d

Lk. 16:26; 1 Ne. 15:28–30.

◀

e

GS Geregtigheid.

◀

19a

GS Versoek, Versoeking.

◀

b

Jarom 1:10; WvM 1:1–2.

◀

21a

Morm. 8:8; Moro. 1:2. GS Oorlog.

◀

22a

1 Ne. 15:13; 2 Ne. 26:15.

◀

23a

2 Ne. 26:33.

◀

b

2 Ne. 5:20–25.

◀

c

GS Lui, Luiheid.

Hoofstuk 13

Nefi sien in ’n visioen die kerk van die duiwel wat opgerig is onder die nie-Jode, die ontdekking en kolonisering van Amerika, die verlies van vele eenvoudige en kosbare dele van die Bybel, die daaruitvloeiende toestand van afvalligheid van die nie-Jode, die herstelling van die evangelie, die skrifture van die laaste dae wat te voorskyn kom, en die opbouing van Sion. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit het gebeur dat die engel met my gespreek, en gesê het: Kyk! En ek het gekyk en baie nasies en koninkryke gesien.

2 En die engel het vir my gesê: Wat sien jy? En ek het gesê: Ek sien baie nasies en koninkryke.

3 En hy het vir my gesê: Hierdie is die nasies en koninkryke van die nie-Jode.

4 En dit het gebeur dat ek onder die nasies van die anie-Jode die oprigting van ’n bgroot kerk gesien het.

5 En die engel het vir my gesê: Aanskou die oprigting van ’n kerk wat gruweliker is as alle ander kerke, wat die heiliges van God adoodmaak, ja, en hulle pynig en hulle vasbind, en hulle juk met ’n bjuk van yster, en hulle afbring in slawerny.

6 En dit het gebeur dat ek hierdie agroot en gruwelike kerk aanskou het; en ek het die bduiwel gesien, dat hy die stigter daarvan was.

7 En ek het ook agoud, en silwer, en sy, en skarlaken, en fyngeweefde linne, en allerhande kosbare kleding gesien; en ek het baie hoere gesien.

8 En die engel het met my gespreek, en gesê: Aanskou die goud, en die silwer, en die sy, en die skarlaken, en die fyngeweefde linne, en die kosbare kleding, en die hoere, is die abegeertes van hierdie groot en gruwelike kerk.

9 En ter wille van die lof van die wêreld avernietig hulle die heiliges van God, en bring hulle af in slawerny.

10 En dit het gebeur dat ek gekyk en baie waters gesien het; en hulle het die nie-Jode geskei van my broers se saad.

11 En dit het gebeur dat die engel vir my gesê het: Kyk, die toorn van God is op jou broers se saad.

12 En ek het gekyk en ’n man onder die nie-Jode gesien wat geskei was van my broers se saad deur die baie waters; en ek het gesien hoe die aGees van God neerdaal en op die man inwerk; en hy het uitgegaan op die baie waters, en wel na my broers se saad, wat in die beloofde land was.

13 En dit het gebeur dat ek die Gees van God gesien het, dat dit op ander nie-Jode ingewerk het; en hulle het uitgegaan uit gevangenskap op die baie waters.

14 En dit het gebeur dat ek baie amenigtes van nie-Jode in die bland van belofte gesien het; en ek het gesien dat die toorn van God op my broers se saad was; en hulle is cverstrooi voor die nie-Jode en verslaan.

15 En ek het die Gees van die Here gesien, dat dit oor die nie-Jode was, en hulle was voorspoedig en het die aland vir hulle erfenis verkry; en ek het gesien dat hulle wit was, en uitermate skoon en brein, soos my mense voordat hulle cdoodgemaak is.

16 En dit het gebeur dat ek, Nefi, gesien het dat die nie-Jode wat uitgegaan het uit gevangenskap, hulle verootmoedig het voor die Here; en die mag van die Here was met ahulle.

17 En ek het gesien dat hulle moedervolk op die waters versamel was, en ook op land, om te stry teen hulle.

18 En ek het gesien dat die mag van God met hulle was, en ook dat die toorn van God op al diegene was wat teen hulle versamel om oorlog te maak.

19 En ek, Nefi, het gesien dat die nie-Jode wat uitgegaan het uit gevangenskap, averlos is deur die mag van God uit die hande van alle ander nasies.

20 En dit het gebeur dat ek, Nefi, aanskou het dat hulle voorspoedig was in die land; en ek het ’n aboek gesien, en dit is uitgedra onder hulle.

21 En die engel het vir my gesê: Ken jy die betekenis van die boek?

22 En ek het vir hom gesê: Ek weet nie.

23 En hy het gesê: Kyk, dit kom voort uit die mond van ’n Jood. En ek, Nefi, het dit gesien; en hy het vir my gesê: Die aboek wat jy sien, is ’n bkroniek van die cJode, wat die verbonde bevat van die Here wat Hy gesluit het met die huis van Israel; en dit bevat ook baie van die profesieë van die heilige profete; en dit is ’n kroniek soos die graverings wat op die dplate van brons is, behalwe dat daar nie so baie is nie; desnieteenstaande, hulle bevat die verbonde van die Here, wat Hy met die huis van Israel gesluit het; daarom is hulle van groot waarde vir die nie-Jode.

24 En die engel van die Here het vir my gesê: Jy het gesien dat die boek voortkom uit die mond van ’n Jood; en toe dit voortgekom het uit die mond van ’n Jood, het dit die volheid bevat van die evangelie van die Here, van wie die twaalf apostels getuienis lewer; en hulle lewer getuienis volgens die waarheid wat in die Lam van God is.

25 Daarom, hierdie dinge gaan in suiwerheid uit vanaf die aJode tot die bnie-Jode, volgens die waarheid wat in God is.

26 En nadat hulle uitgaan deur die hand van die twaalf apostels van die Lam, vanaf die aJode na die nie-Jode, sien jy die oprigting van daardie bgroot en gruwelike ckerk, wat gruweliker is bo alle ander kerke; want sien, hulle het baie dele dweggeneem uit die evangelie van die Lam wat eduidelik en uiters kosbaar is; en ook baie verbonde van die Here het hulle weggeneem.

27 En dit alles het hulle gedoen sodat hulle die reguit weë van die Here mag verdraai, sodat hulle die oë mag verblind en die harte mag verhard van die kinders van mense.

28 Daarom sien jy, dat nadat die boek uitgegaan het deur die hande van die groot en gruwelike kerk, dat daar baie eenvoudige en kosbare dinge is wat weggeneem is uit die boek, wat die boek van die Lam van God is.

29 En nadat hierdie duidelike en kosbare dinge weggeneem is, gaan dit uit na al die nie-Joodse nasies; en nadat dit uitgegaan het na al die nasies van die nie-Jode, ja, tot so mate oor die baie waters wat jy by die nie-Jode gesien het wat uitgegaan het uit gevangenskap, dan sien jy—vanweë die baie eenvoudige en kosbare dinge wat weggeneem is uit die boek, wat duidelik was vir die begrip van kinders van mense, volgens die duidelikheid wat in die Lam van God is—vanweë hierdie dinge wat weggeneem is uit die evangelie van die Lam, struikel ’n uitermate groot getal, ja, sodat Satan groot mag oor hulle het.

30 Desnieteenstaande sien jy hoe die nie-Jode wat uitgegaan het uit gevangenskap, en verhef is deur die mag van God bo alle ander nasies, op die aangesig van die land wat uitverkore is bo alle ander lande, wat die land is waaroor die Here God met jou vader ’n verbond gesluit het dat sy saad die aland van hulle erfenis sou hê; daarom, sien jy dat die Here God nie sal toelaat dat die nie-Jode die bvermenging van jou saad wat onder jou broers is, heeltemal sal vernietig nie.

31 Nóg sal Hy toelaat dat die nie-Jode jou broers se saad avernietig.

32 Nóg sal die Here God toelaat dat die nie-Jode vir ewig sal bly in daardie aaklige toestand van blindheid, wat jy sien waarin hulle verkeer, as gevolg van die duidelike en uiters kosbare dele van die evangelie van die Lam wat teruggehou is deur daardie agruwelike kerk waarvan jy die oprigting gesien het.

33 Daarom sê die Lam van God: Ek sal barmhartig wees teenoor die nie-Jode, tot die besoeking van die oorblyfsel van die huis van Israel met ’n groot oordeel.

34 En dit het gebeur dat die engel van die Here met my gespreek, en gesê het: Kyk, sê die Lam van God, nadat Ek die aoorblyfsel van die huis van Israel besoek het—en hierdie oorblyfsel waarvan Ek spreek, is die saad van jou vader—daarom, nadat Ek hulle met oordeel besoek het, en hulle geteister het deur die hand van die nie-Jode, en nadat die nie-Jode uitermate bstruikel, vanweë die eenvoudigste en kosbaarste dele van die cevangelie van die Lam wat teruggehou is deur daardie gruwelike kerk, wat die moeder van hoere is, sê die Lam—sal Ek barmhartig wees teenoor die nie-Jode in daardie dag, sodat Ek deur my eie mag veel van my evangelie aan hulle sal dvoortbring, wat eenvoudig en kosbaar sal wees, sê die Lam.

35 Want kyk, sê die Lam: Ek sal my openbaar aan jou saad, dat hulle baie dinge sal skrywe wat Ek aan hulle sal leer, wat eenvoudig en kosbaar sal wees; en nadat jou saad vernietig sal word, en kwyn in ongeloof, asook die saad van jou broers, kyk, ahierdie dinge sal verberg word om na vore te kom tot die nie-Jode, deur die gawe en mag van die Lam.

36 En in hulle sal my aevangelie geskrywe word, sê die Lam, en my brots en my heil.

37 En asalig is hulle wat sal probeer om my bSion in daardie dag voort te bring, want hulle sal die cgawe en die mag van die Heilige Gees hê; en as hulle dvolhard tot die einde toe, sal hulle verhef word op die laaste dag, en hulle sal gered word in die ewigdurende ekoninkryk van die Lam; en wie ook al fvrede sal verkondig, ja, tydings van groot blydskap, hoe lieflik op die berge sal hulle wees.

38 En dit het gebeur dat ek die oorblyfsel van my broers se saad gesien het, en ook die aboek van die Lam van God, wat voortgekom het uit die mond van die Jood, dat dit uitgegaan het vanaf die nie-Jode bna die oorblyfsel van die saad van my broers.

39 En nadat dit uitgegaan het na hulle, het ek ander aboeke gesien wat uitgegaan het deur die mag van die Lam, vanaf die nie-Jode na hulle toe, tot boortuiging van die nie-Jode en die oorblyfsel van my broers se saad, en ook die Jode wat verstrooi was oor die hele aangesig van die aarde, dat die kronieke van die profete en van die twaalf apostels van die Lam cwaar is.

40 En die engel het met my gespreek, en gesê: Hierdie alaaste kronieke, wat jy gesien het onder die nie-Jode, sal die bwaarheid bevestig van die ceerste, wat van die twaalf apostels van die Lam is, en sal die eenvoudige en kosbare dinge wat weggeneem is van hulle bekend maak; en sal aan alle stamme, tale en volke bekend maak, dat die Lam van God die Seun van die Ewige Vader is, en die dSaligmaker van die wêreld; en dat alle mense na Hom toe moet kom, of hulle kan nie gered word nie.

41 En hulle moet kom volgens die woorde wat bevestig sal word deur die mond van die Lam; en die woorde van die Lam sal in die kronieke van jou saad bekend gemaak word, sowel as in die kronieke van die twaalf apostels van die Lam; daarom sal hulle albei tot aeen bevestig word; want daar is been God en een cHerder oor die hele aarde.

42 En die tyd kom wanneer Hy Homself sal openbaar aan alle nasies, beide aan die aJode asook aan die nie-Jode; en nadat Hy Homself openbaar het aan die Jode en ook aan die nie-Jode, dan sal Hy Homself openbaar aan die nie-Jode en ook aan die Jode en die blaaste sal eerste wees, en die ceerste sal laaste wees.

◀

4a

GS Nie-Jode.

◀

b

1 Ne. 13:26, 34; 14:3, 9–17.

◀

5a

Openb. 17:3–6; 1 Ne. 14:13.

◀

b

Jer. 28:10–14.

◀

6a

L&V 88:94. GS Duiwel—Die kerk van die duiwel.

◀

b

1 Ne. 22:22–23.

◀

7a

Morm. 8:36–38.

◀

8a

Openb. 18:10–24; Morm. 8:35–38.

◀

9a

Openb. 13:4–7.

◀

12a

GS Inspirasie, Inspireer.

◀

14a

2 Ne. 1:11; Morm. 5:19–20.

◀

b

GS Beloofde Land.

◀

c

1 Ne. 22:7–8. GS Israel—Die verstrooiing van Israel.

◀

15a

2 Ne. 10:19.

◀

b

2 Ne. 5:21.

◀

c

Morm. 6:17–22.

◀

16a

L&V 101:80.

◀

19a

2 Ne. 10:10–14; 3 Ne. 21:4; Ether 2:12.

◀

20a

1 Ne. 14:23.

◀

23a

1 Ne. 13:38; 2 Ne. 29:4–12.

◀

b

GS Skrifture.

◀

c

2 Ne. 3:12.

◀

d

1 Ne. 5:10–13.

◀

25a

2 Ne. 29:4–6; L&V 3:16. GS Jode.

◀

b

GS Nie-Jode.

◀

26a

Matt. 21:43.

◀

b

1 Ne. 13:4–6; 14:3, 9–17.

◀

c

GS Afval—Afvalligheid van die vroeë Christelike kerk.

◀

d

Morm. 8:33; Moses 1:41.

◀

e

1 Ne. 14:20–26; Gel. Art. 1:8.

◀

30a

GS Beloofde Land.

◀

b

Alma 45:10–14.

◀

31a

2 Ne. 4:7; 10:18–19; Jakob 3:5–9; Hel. 15:12; 3 Ne. 16:8–9; Morm. 5:20–21.

◀

32a

GS Duiwel—Die kerk van die duiwel.

◀

34a

GS Josef, Seun van Jakob.

◀

b

1 Ne. 14:1–3; 2 Ne. 26:20.

◀

c

GS Evangelie.

◀

d

L&V 10:62. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

35a

2 Ne. 27:6; 29:1–2. GS Boek van Mormon.

◀

36a

3 Ne. 27:13–21.

◀

b

Hel. 5:12; 3 Ne. 11:38–39. GS Rots.

◀

37a

L&V 21:9.

◀

b

GS Sion.

◀

c

GS Gawe van die Heilige Gees.

◀

d

3 Ne. 27:16. GS Volhard.

◀

e

GS Selestiale Heerlikheid.

◀

f

Jes. 52:7; Mosia 15:14–18; 3 Ne. 20:40.

◀

38a

1 Ne. 13:23; 2 Ne. 29:4–6.

◀

b

Morm. 5:15.

◀

39a

GS Skrifture—Skrifture wat geprofeteer is om te voorskyn te kom.

◀

b

Eség. 37:15–20; 2 Ne. 3:11–12.

◀

c

1 Ne. 14:30.

◀

40a

2 Ne. 26:16–17; 29:12. GS Boek van Mormon.

◀

b

Morm. 7:8–9.

◀

c

GS Bybel.

◀

d

Sien die titelbladsy van die Boek van Mormon. Moses 1:6.

◀

41a

Eség. 37:17.

◀

b

Deut. 6:4; Joh. 17:21–23; 2 Ne. 31:21.

◀

c

GS Goeie Herder.

◀

42a

L&V 90:8–9; 107:33; 112:4.

◀

b

Jakob 5:63.

◀

c

Lk. 13:30; 1 Ne. 15:13–20.

Hoofstuk 14

’n Engel vertel vir Nefi van die seëninge en vervloekinge wat oor die nie-Jode sal kom—Daar is net twee kerke: die Kerk van die Lam van God en die kerk van die duiwel—Die Heiliges van God onder alle nasies word vervolg deur die groot en gruwelike kerk—Die Apostel Johannes sal skryf oor die einde van die wêreld. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit sal gebeur dat as die anie-Jode op die Lam van God sal ag slaan op daardie dag wanneer Hy Homself sal openbaar aan hulle in woord, en ook in bkrag, en magtige dade, om hulle cstruikelblokke weg te neem—

2 En hulle nie hulle harte verhard teen die Lam van God nie, hulle gereken sal word onder jou vader se saad; ja, hulle sal agereken word onder die huis van Israel; en hulle sal vir ewig ’n bgeseënde volk wees in die land van belofte; hulle sal nie meer afgebring word in slawerny nie; en die huis van Israel sal nie meer vermeng wees nie.

3 En daardie groot akuil wat gegrawe is vir hulle deur daardie groot en gruwelike kerk, wat gestig is deur die duiwel en sy kinders, sodat hy die siele van mense kan aflei na die hel—ja, daardie groot kuil wat gegrawe is vir die vernietiging van mense, sal gevul word deur hulle wat dit gegrawe het, tot hulle algehele vernietiging, sê die Lam van God; nie die vernietiging van die siel nie, tensy dit gewerp word in daardie bhel wat geen einde het nie.

4 Want kyk, dit is volgens die slawerny van die duiwel, en ook volgens die geregtigheid van God, oor almal wat boosheid en gruwels bedryf voor Hom.

5 En dit het gebeur dat die engel met my, Nefi, gespreek, en gesê het: Jy het gesien dat as die nie-Jode bekeer, dit wel sal wees met hulle; en jy weet ook van die verbonde van die Here met die Huis van Israel; en jy het ook gehoor dat hy wat nie bekeer nie moet avergaan.

6 Daarom, awee die nie-Jode as dit so is dat hulle hul harte verhard teen die Lam van God.

7 Want die tyd kom, sê die Lam van God, dat Ek ’n groot en ’n awonderbaarlike werk sal bewerkstellig onder die kinders van mense; ’n werk wat ewigdurend sal wees, óf aan die een kant óf die ander—óf om hulle te oortuig tot vrede en die bewige lewe, óf tot hulle uitlewering aan die hardheid van hulle harte en die blindheid van hulle verstand totdat hulle afgebring word in slawerny, en ook tot vernietiging, beide stoflik en geestelik, volgens die cslawerny van die duiwel, waarvan ek gespreek het.

8 En dit het gebeur dat toe die engel hierdie woorde gespreek het, het hy vir my gesê: Onthou jy die averbonde van die Vader met die huis van Israel? Ek het vir hom gesê, Ja.

9 En dit het gebeur dat hy vir my gesê het: Kyk, en aanskou daardie groot en gruwelike kerk wat die moeder is van gruwels, wie se stigter die aduiwel is.

10 En hy het vir my gesê: Kyk, daar is net atwee kerke; die een is die kerk van die Lam van God, en die bander is die kerk van die duiwel; daarom, hy wat nie aan die kerk van die Lam van God behoort nie, behoort aan daardie groot kerk, wat die moeder is van gruwels; en sy is die choer van die hele aarde.

11 En dit het gebeur dat ek gekyk het en die hoer van die hele aarde gesien het, en sy het gesit op baie awaters; en bsy het heerskappy gehad oor die hele aarde, onder alle nasies, stamme, tale en volke.

12 En dit het gebeur dat ek die kerk van die Lam van God gesien het, en sy getalle was aklein, vanweë die boosheid en gruwels van die hoer wat gesit het op baie waters; nietemin, ek het gesien dat die kerk van die Lam, wat die heiliges van God was, ook op die bhele aangesig van die aarde was; en hulle heerskappye op die aangesig van die aarde was klein, vanweë die boosheid van die groot hoer wat ek gesien het.

13 En dit het gebeur dat ek gesien het dat die groot moeder van gruwels die menigtes op die aangesig van die hele aarde bymekaar gemaak het, onder al die nasies van die nie-Jode, om te astry teen die Lam van God.

14 En dit het gebeur dat ek, Nefi, die mag van die Lam van God gesien het, dat dit neergedaal het op die heiliges van die kerk van die Lam, en op die verbondsvolk van die Here, wat verstrooi was oor die hele aangesig van die aarde; en hulle was bewapen met regverdigheid, en met die akrag van God in groot heerlikheid.

15 En dit het gebeur dat ek gesien het dat die toorn van God auitgestort is op daardie groot en gruwelike kerk, sodat daar oorloë en gerugte van oorloë onder al die bnasies en stamme van die aarde was.

16 En omdat daar aoorloë en gerugte van oorloë onder al die nasies ontstaan het wat aan die moeder van gruwels behoort het, het die engel met my gespreek, en gesê: Kyk, die toorn van God is op die moeder van hoere; en kyk, jy sien al hierdie dinge—

17 En wanneer die adag kom dat die btoorn van God uitgestort word op die moeder van hoere, wat die groot en gruwelike kerk is van die hele aarde, wie se stigter die duiwel is, dan, op daardie dag, sal die cwerk van die Vader ’n aanvang neem om die weg te berei vir die vervulling van sy dverbonde, wat Hy gesluit het met sy volk wat van die huis van Israel is.

18 En dit het gebeur dat die engel met my gespreek, en gesê het: Kyk!

19 En ek het gekyk en ’n man gesien, en hy was geklee in ’n wit kleed.

20 En die engel het vir my gesê: Aanskou, aeen van die twaalf apostels van die Lam.

21 Kyk, hy sal die oorblywende dinge sien en neerskrywe; ja, en ook baie dinge wat was.

22 En hy sal ook aangaande die einde van die wêreld skrywe.

23 Daarom, die dinge wat hy sal skrywe is regverdig en waar; en kyk, hulle is in die aboek geskrywe wat jy sien voortkom het uit die mond van die Jood; in dié tyd toe hulle voortgekom het uit die mond van die Jood, of, in die tyd toe die boek uit die mond van die Jood voortgekom het, was die dinge wat geskrywe is, duidelik en suiwer, en baie bkosbaar en maklik om te verstaan vir alle mense.

24 En kyk, die dinge wat hierdie aapostel van die Lam sal skrywe, is baie dinge wat jy gesien het; en kyk, jy sal die oorblywende sien.

25 Maar die dinge wat jy hierna sal sien, moet jy nie skryf nie, want die Here God het die apostel van die Lam van God geordineer dat hy dit moet askrywe.

26 En ook aan ander wat was, aan hulle het hy alle dinge getoon, en hulle het dit neergeskrywe; en hulle is averseël om voort te kom in hulle suiwerheid, volgens die waarheid wat in die Lam is, op die Here se eie bepaalde tyd, na die huis van Israel.

27 En ek, Nefi, het gehoor en ek lewer getuienis dat die naam van die apostel van die Lam aJohannes was, volgens die woord van die engel.

28 En kyk, ek Nefi, word verbied om die oorblywende dinge neer te skrywe wat ek gesien en gehoor het; daarom is die dinge wat ek geskrywe het vir my genoeg; en ek het maar ’n klein gedeelte neergeskrywe van die dinge wat ek gesien het.

29 En ek lewer getuienis dat ek die dinge gesien het wat my avader gesien het, en die engel van die Here het hulle bekend gemaak aan my.

30 En nou maak ek ’n einde daaraan om te spreek aangaande die dinge wat ek gesien het terwyl ek weggevoer was in die Gees; en as al die dinge wat ek gesien het nie geskryf is nie, is die dinge wat ek wel geskrywe het awaar. En so is dit. Amen.

◀

1a

3 Ne. 16:6–13. GS Nie-Jode.

◀

b

1 Thes. 1:5; 1 Ne. 14:14; Jakob 6:2–3.

◀

c

Jes. 57:14; 1 Ne. 13:29, 34; 2 Ne. 26:20.

◀

2a

Gal. 3:7, 29; 2 Ne. 10:18–19; 3 Ne. 16:13; 21:6, 22; Abr. 2:9–11.

◀

b

2 Ne. 6:12; 10:8–14; 3 Ne. 16:6–7; 20:27.

◀

3a

1 Ne. 22:14; L&V 109:25.

◀

b

GS Hel; Verdoemenis.

◀

5a

GS Bekeer, Bekering.

◀

6a

2 Ne. 28:32.

◀

7a

Jes. 29:14; 1 Ne. 22:8; 2 Ne. 27:26; 29:1–2; L&V 4:1. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

b

GS Ewige Lewe.

◀

c

2 Ne. 2:26–29; Alma 12:9–11.

◀

8a

GS Abraham, Verbond van.

◀

9a

1 Ne. 15:35; L&V 1:35. GS Duiwel.

◀

10a

1 Ne. 22:23.

◀

b

1 Ne. 13:4–6, 26.

◀

c

Openb. 17:5, 15; 2 Ne. 10:16.

◀

11a

Jer. 51:13; Openb. 17:15.

◀

b

L&V 35:11.

◀

12a

Matt. 7:14; 3 Ne. 14:14; L&V 138:26.

◀

b

L&V 90:11.

◀

13a

Openb. 17:1–6; 18:24; 1 Ne. 13:5; L&V 123:7–8.

◀

14a

Jakob 6:2; L&V 38:32–38.

◀

15a

L&V 1:13–14.

◀

b

Mark. 13:8; L&V 87:6.

◀

16a

1 Ne. 22:13–14; Morm. 8:30.

◀

17a

GS Laaste Dae.

◀

b

1 Ne. 22:15–16.

◀

c

3 Ne. 21:7, 20–29. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

d

Morm. 8:21, 41. GS Abraham, Verbond van.

◀

20a

Openb. 1:1–3; 1 Ne. 14:27.

◀

23a

1 Ne. 13:20–24; Morm. 8:33.

◀

b

1 Ne. 13:28–32.

◀

24a

Ether 4:16.

◀

25a

Joh. 20:30–31; Openb. 1:19.

◀

26a

2 Ne. 27:6–23; Ether 3:21–27; 4:4–7; L&V 35:18; JS—G 1:65.

◀

27a

Openb. 1:1–3.

◀

29a

1 Ne. 8.

◀

30a

2 Ne. 33:10–14.

Hoofstuk 15

Lehi se saad sal die evangelie ontvang van die nie-Jode in die laaste dae—Die versameling van Israel word vergelyk met ’n olyfboom waarvan die natuurlike takke weer geënt sal word—Nefi lê die visioen van die boom van die lewe uit en spreek oor die geregtigheid van God in die skeiding van die bose en die regverdiges. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En dit het gebeur dat nadat ek, Nefi, in die Gees weggevoer is, en al hierdie dinge gesien het, ek teruggekeer het na my vader se tent.

2 En dit het gebeur dat ek my broers gesien het, en hulle was besig om met mekaar te twis oor die dinge waaroor my vader met hulle gespreek het.

3 Want hy het waarlik baie groot dinge met hulle gespreek, wat moeilik te averstane was, behalwe as ’n mens God sou vra; en omdat hulle verhard was in hulle harte, daarom het hulle hul nie gewend tot die Here soos hulle hoort nie.

4 En nou was ek, Nefi, bedroef oor die hardheid van hulle harte, en ook, vanweë die dinge wat ek gesien het, en geweet het dat hulle onvermydelik moes geskied vanweë die groot boosheid van die kinders van mense.

5 En dit het gebeur dat ek oorstelp was deur my verdrukkinge, want ek het gedink dat my averdrukkinge groter was bo alle ander, vanweë die bvernietiging van my volk, want ek het hulle val gesien.

6 En dit het gebeur dat nadat ek akrag ontvang het, het ek met my broers gespreek, begerig om te weet wat die oorsaak was van hulle twiste.

7 En hulle het gesê: Kyk, ons kan die woorde van ons vader nie verstaan wat hy aangaande die natuurlike takke van die olyfboom gespreek het, en ook aangaande die nie-Jode nie.

8 En ek het vir hulle gesê: Het julle die Here agevra?

9 En hulle het vir my gesê: Ons het nie; want die Here maak glad nie so iets aan ons bekend nie.

10 Kyk, het ek vir hulle gesê: Hoekom is dit dat julle nie die gebooie van die Here onderhou nie? Hoekom wil julle vergaan, vanweë die ahardheid van julle harte?

11 Onthou julle nie die dinge wat die Here gesê het nie?—As julle nie julle harte verhard nie, en My in geloof avra, en glo dat julle sal ontvang, en ywerig my gebooie onderhou, sal hierdie dinge sekerlik bekend gemaak word aan julle.

12 Kyk, ek sê vir julle, dat die huis van Israel vergelyk is met ’n olyfboom, deur die Gees van die Here wat in ons vader was; en kyk, is ons nie afgebreek van die huis van Israel nie, en is ons nie ’n atak van die huis van Israel nie?

13 En nou, die ding wat ons vader bedoel het met die enting van die natuurlike takke deur middel van die volheid van die nie-Jode, is dat in die laaste dae, wanneer ons saad sal agekwyn het in ongeloof, ja, vir ’n tydperk van baie jare, en baie geslagte nadat die bMessias liggaamlik geopenbaar sal wees aan die kinders van mense, dan sal die volheid van die cevangelie van die Messias na die nie-Jode kom, en van die dnie-Jode na die oorblyfsel van ons saad—

14 En in daardie dag sal die oorblyfsel van ons asaad weet dat hulle van die huis van Israel is en dat hulle die bverbondsvolk van die Here is; en dan sal hulle weet en die ckennis bekom van hulle voorvaders, en ook die kennis van die evangelie van hulle Verlosser, wat deur Hom bedien is aan hulle vaders, daarom sal hulle die kennis verkry van hulle Verlosser en die juiste punte van sy leer, dat hulle mag weet hoe om na Hom te kom en gered te word.

15 En dan in daardie dag sal hulle hulle nie verbly en hul ewigdurende God loof, hulle arots en hulle heil nie? Ja, in daardie dag, sal hulle nie die krag en die voeding van die ware bwingerdstok ontvang nie? Ja, sal hulle nie kom na die ware kudde van God nie?

16 Kyk, ek sê vir julle, Ja; hulle sal onthou word onder die huis van Israel; hulle sal ageënt word omdat hulle ’n natuurlike tak is van die olyfboom, in die ware olyfboom.

17 En dit is wat ons vader bedoel; hy bedoel dat dit nie sal gebeur tot nadat hulle verstrooi is deur die nie-Jode nie, en hy bedoel dat dit sal geskied deur middel van die nie-Jode, sodat die Here sy mag kan toon aan die nie-Jode, om die juiste rede dat Hy averwerp sal word deur die Jode, of deur die huis van Israel.

18 Daarom het ons vader nie alleen gespreek van ons saad nie, maar ook van die hele huis van Israel, met verwysing na die verbond wat vervul sal word in die laaste dae; welke verbond die Here gesluit het met ons vader Abraham deur te sê: In jou asaad sal al die stamme van die aarde geseën word.

19 En dit het gebeur dat ek, Nefi, baie aangaande hierdie dinge met hulle gespreek het; ja, ek het met hulle gespreek aangaande die aherstelling van die Jode in die laaste dae.

20 En ek het die woorde van aJesaja aan hulle herhaal, wat gespreek het aangaande die herstelling van die Jode, of van die huis van Israel; en nadat hulle herstel is, sou hulle nie langer vermeng word nie, ook sou hulle nie weer verstrooi word nie. En dit het gebeur dat ek baie woorde met my broers gespreek het, sodat hulle gekalmeer is en hulle bverootmoedig het voor die Here.

21 En dit het gebeur dat hulle weer met my gespreek en gesê het: Wat beteken hierdie ding wat ons vader gesien het in ’n droom? Wat beteken die aboom wat hy gesien het?

22 En ek het vir hulle gesê: Dit was ’n voorstelling van die aboom van die lewe.

23 En hulle het vir my gesê: Wat beteken die astaaf van yster wat ons vader gesien het, wat na die boom gelei het?

24 En ek het vir hulle gesê dat dit die awoord van God is; en wie ook al sou ag slaan op die woord van God, en daaraan bvashou, hulle sou nooit vergaan nie; ook kon die cversoekings en die vurige dpyle van die eteenstander hulle nie oorweldig tot blindheid, en hulle weglei tot vernietiging nie.

25 Daarom het ek, Nefi, hulle vermaan om aag te slaan op die woord van die Here; ja, ek het hulle vermaan met al die energie van my siel, en met al die vermoëns wat ek besit het dat hulle ag sou slaan op die woord van God en onthou om altyd sy gebooie te onderhou in alle dinge.

26 En hulle het vir my gesê: Wat beteken die arivier van water wat ons vader gesien het?

27 En ek het vir hulle gesê dat die awater wat my vader gesien het, bvieslikheid was; en dat sy verstand so in beslag geneem was met ander dinge, dat hy nie die vieslikheid van die water gesien het nie.

28 En ek het vir hulle gesê dat dit ’n vreeslike akloof was wat die bose van die boom van die lewe geskei het, en ook van die heiliges van God.

29 En ek het vir hulle gesê dat dit ’n voorstelling was van daardie verskriklike ahel wat die engel vir my gesê het, berei was vir die bose.

30 En ek het vir hulle gesê dat ons vader ook gesien het dat die ageregtigheid van God ook die bose van die regverdiges geskei het; en die helderheid daarvan was soos die helderheid van ’n vlammende vuur, wat opstyg tot God vir ewig en ewig, en geen einde het nie.

31 En hulle het vir my gesê: Beteken hierdie ding die pyniging van die liggaam gedurende die dae van atoetsing, of beteken dit die uiteindelike toestand van die siel na die bdood van die stoflike liggaam, of spreek dit van die dinge wat stoflik is?

32 En dit het gebeur dat ek vir hulle gesê het dat dit ’n voorstelling was van dinge beide stoflik en geestelik; want die dag sal kom dat hulle geoordeel moet word volgens hulle awerke, ja, en wel die werke wat gedoen is deur die stoflike liggaam tydens hulle dae van toetsing.

33 Daarom, as hulle sou asterwe in hulle boosheid, moet hulle bverwerp word, ook wat die geestelike dinge betref, wat betrekking het op regverdigheid; daarom, hulle moet gebring word om voor God te staan, om cgeoordeel te word volgens hulle dwerke; en as hulle werke vieslikheid was, moet hulle noodwendig ook evieslik wees; en as hulle vieslik is kan hulle nie in die koninkryk van God fwoon nie; indien wel, sal die koninkryk van God ook vieslik wees.

34 Maar kyk, ek sê vir julle, dat die koninkryk van God nie avieslik is nie, en daar kan geen onrein ding die koninkryk van God binnegaan nie; daarom moet daar noodwendig ’n plek van vieslikheid wees wat berei is vir dit wat vieslik is.

35 En daar is ’n plek berei, ja, en wel daardie verskriklike ahel waarvan ek gespreek het, en die bduiwel is die voorbereider daarvan; daarom die uiteindelike toestand van die siele van mense is om te woon in die koninkryk van God, of om uitgewerp te word vanweë daardie cgeregtigheid waarvan ek gespreek het.

36 Daarom, die bose word geskei van die regverdiges, en ook van daardie aboom van die lewe, waarvan die vrugte uiters kosbaar en bbegeerliker is bo alle ander vrugte; ja, en dit is die cgrootste van al die dgawes van God. En so het ek met my broers gespreek. Amen.

◀

3a

1 Kor. 2:10–12; Alma 12:9–11.

◀

5a

GS Teenstand.

◀

b

Enos 1:13; Morm. 6:1.

◀

6a

Moses 1:10; JS—G 1:20, 48.

◀

8a

Mosia 26:13; Alma 40:3. GS Gebed.

◀

10a

GS Afval.

◀

11a

Jak. 1:5–6; Enos 1:15; Moro. 7:26; L&V 18:18. GS Vra.

◀

12a

Gén. 49:22–26; 1 Ne. 10:12–14; 19:24. GS Lehi, Vader van Nefi.

◀

13a

1 Ne. 12:22–23; 2 Ne. 26:15.

◀

b

GS Messias.

◀

c

GS Evangelie.

◀

d

1 Ne. 13:42; 22:5–10; L&V 14:10. GS Nie-Jode.

◀

14a

2 Ne. 10:2; 3 Ne. 5:21–26; 21:4–7.

◀

b

GS Abraham, Verbond van.

◀

c

2 Ne. 3:12; 30:5; Morm. 7:1, 9–10; L&V 3:16–20. Sien ook die titelbladsy van die Boek van Mormon.

◀

15a

GS Rots.

◀

b

Gén. 49:11; Joh. 15:1.

◀

16a

Jakob 5:60–68.

◀

17a

GS Kruisiging.

◀

18a

Gén. 12:1–3; Abr. 2:6–11.

◀

19a

1 Ne. 19:15. GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

20a

1 Ne. 19:23.

◀

b

1 Ne. 16:5, 24, 39.

◀

21a

1 Ne. 8:10–12.

◀

22a

1 Ne. 11:4, 25; Moses 3:9.

◀

23a

1 Ne. 8:19–24.

◀

24a

GS Woord van God.

◀

b

1 Ne. 8:30; 2 Ne. 31:20.

◀

c

1 Ne. 8:23. GS Versoek, Versoeking.

◀

d

Efés. 6:16; L&V 3:8; 27:17.

◀

e

GS Duiwel.

◀

25a

L&V 11:2; 32:4; 84:43–44.

◀

26a

1 Ne. 8:13.

◀

27a

1 Ne. 12:16.

◀

b

GS Vieslik, Vieslikheid.

◀

28a

Lk. 16:26; 1 Ne. 12:18; 2 Ne. 1:13.

◀

29a

GS Hel.

◀

30a

GS Geregtigheid.

◀

31a

Alma 12:24; 42:10; Hel. 13:38.

◀

b

Alma 40:6, 11–14.

◀

32a

GS Werke.

◀

33a

Mosia 15:26; Moro. 10:26.

◀

b

Alma 12:12–16; 40:26.

◀

c

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

d

3 Ne. 27:23–27.

◀

e

2 Ne. 9:16; L&V 88:35.

◀

f

Ps. 15; 24:3–4; Alma 11:37; L&V 76:50–70; Moses 6:57.

◀

34a

GS Vieslik, Vieslikheid.

◀

35a

2 Ne. 9:19; Mosia 26:27. GS Hel.

◀

b

1 Ne. 14:9; L&V 1:35.

◀

c

GS Geregtigheid.

◀

36a

Gén. 2:9; 2 Ne. 2:15.

◀

b

1 Ne. 8:10–12; Alma 32:42.

◀

c

L&V 6:13.

◀

d

L&V 14:7. GS Ewige Lewe.

Hoofstuk 16

Die bose vind die waarheid moeilik aanvaarbaar—Lehi se seuns trou met die dogters van Ismael—Die Liahona wys hulle die weg aan in die wildernis—Boodskappe van die Here word van tyd tot tyd op die Liahona geskryf—Ismael sterf; sy gesin murmureer as gevolg van verdrukkinge. Ongeveer 600–592 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat nadat ek, Nefi, ’n einde daaraan gemaak het om met my broers te spreek, sien, het hulle vir my gesê: Jy het harde dinge aan ons verkondig, meer as wat ons in staat is om te verduur.

2 En dit het gebeur dat ek vir hulle gesê het dat ek weet dat ek harde dinge gespreek het teen die bose, volgens die waarheid; en dat ek die regverdiges geregverdig het, en getuig het dat hulle verhef sou word op die laaste dag; daarom ag die askuldiges die bwaarheid as hard, want dit csny hulle tot in die murg.

3 En nou, my broers, as julle regverdig was en gewillig was om ag te slaan op die waarheid, en gehoor te gee daaraan, dat julle mag awandel in opregtheid voor God, dan sou julle nie murmureer vanweë die waarheid nie, en sê: Jy spreek harde dinge teenoor ons.

4 En dit het gebeur dat ek, Nefi, my broers vermaan het met alle ywer, om die gebooie van die Here te onderhou.

5 En dit het gebeur dat hulle hul averootmoedig het voor die Here tot so ’n mate dat ek blydskap en groot hoop gehad het vir hulle, dat hulle sou wandel in die weë van regverdigheid.

6 Nou, al hierdie dinge is gesê en gedoen terwyl my vader in ’n tent gewoon het in die vallei wat hy Lemuel genoem het.

7 En dit het gebeur dat ek, Nefi, een van die adogters van Ismael tot vrou geneem het; en ook my broers het van die dogters van Ismael tot bvrou geneem; en ook cSoram het die oudste dogter van Ismael tot vrou geneem.

8 En so het my vader al die gebooie uitgevoer van die Here wat aan hom gegee was, en ook ek, Nefi, was uitermate geseën deur die Here.

9 En dit het gebeur dat die stem van die Here in die nag met my vader gespreek het en hom gebied het om die volgende dag sy reis in die wildernis voort te sit.

10 En dit het gebeur dat toe my vader die oggend opstaan, en uitgaan na die tentdeur, sien hy tot sy groot verbasing op die grond ’n ronde abal van sonderlinge vakmanskap; en dit was van suiwer brons. En binne-in die bal was daar twee asse; en die een het in die rigting gewys waarheen ons moes gaan in die wildernis.

11 En dit het gebeur dat ons alles bymekaar gemaak het wat ons moes saamneem in die wildernis, en al die res van ons lewensmiddele wat die Here aan ons gegee het; en ons het saad geneem van alle soorte, sodat ons dit kon saamneem in die wildernis.

12 En dit het gebeur dat ons ons tente geneem en die wildernis binnegetrek het, oor die Laman-rivier.

13 En dit het gebeur dat ons vir ’n tydperk van vier dae lank gereis het, ongeveer in ’n suid-suidoostelike rigting, en ons het ons tente weer opgeslaan; en ons het die plek Sjaser genoem.

14 En dit het gebeur dat ons ons pyle en boë geneem, en die wildernis binnegegaan het om voedsel vir ons gesinne dood te maak; en nadat ons voedsel vir ons gesinne doodgemaak het, het ons weer teruggekeer na ons gesinne in die wildernis, na die plek Sjaser. En ons het weer die wildernis binnegetrek terwyl ons dieselfde rigting volg, en gebly het in die vrugbaarste dele van die wildernis, wat geleë was aan die grense naby die aRooi See.

15 En dit het gebeur dat ons vir ’n tydperk van baie dae lank gereis het, terwyl ons voedsel langs die pad doodgemaak het, met ons pyle en boë en ons klippe en ons slingers.

16 En ons het die aaanwysings van die bal gevolg, wat ons gelei het in die vrugbaarder dele van die wildernis.

17 En nadat ons vir ’n tydperk van baie dae gereis het, het ons ons tente opgeslaan vir ’n tydlank sodat ons weer kon rus en voedsel kon bekom vir ons gesinne.

18 En dit het gebeur dat terwyl ek, Nefi, uitgegaan het om voedsel te bekom, kyk, ek het my boog gebreek, wat gemaak was van suiwer astaal; en nadat ek my boog gebreek het, kyk, my broers was kwaad vir my oor die verlies van my boog, want ons het geen kos bekom nie.

19 En dit het gebeur dat ons sonder kos teruggekeer het na ons gesinne, en omdat hulle baie moeg was, as gevolg van die reis, het hulle baie gely weens die gebrek aan kos.

20 En dit het gebeur dat Laman en Lemuel en die seuns van Ismael uitermate begin murmureer het, vanweë hulle lydings en verdrukkinge in die wildernis, en ook my vader het begin murmureer teen die Here sy God; ja, en hulle was almal uitermate bedroef sodat hulle gemurmureer het teen die Here.

21 Nou het dit gebeur dat ek, Nefi, omdat ek gely het saam met my broers vanweë die verlies van my boog, en omdat hulle boë hul veerkrag verloor het, het dit uitermate moeilik begin word; ja, in soverre dat ons geen kos kon bekom nie.

22 En dit het gebeur dat ek, Nefi, baie met my broers gespreek het omdat hulle weer hul harte verhard het, tot so ’n mate dat hulle agekla het teen die Here hulle God.

23 En dit het gebeur dat ek, Nefi, ’n boog van hout gemaak het, en uit ’n reguit stok ’n pyl; daarom, ek het myself bewapen met ’n boog en pyl, ’n slinger en met klippe. En ek het vir my avader gesê: Waarheen sal ek gaan om voedsel te bekom?

24 En dit het gebeur dat hy vir die Here agevra het, want hulle het hulle verootmoedig vanweë my woorde; want ek het baie dinge aan hulle gesê in die energie van my siel.

25 En dit het gebeur dat die stem van die Here tot my vader gekom het; en hy was waarlik agekasty as gevolg van sy murmerering teen die Here, tot so ’n mate dat hy afgebring is tot die dieptes van droefheid.

26 En dit het gebeur dat die stem van die Here vir hom gesê het: Kyk na die bal, en sien die dinge wat geskrywe is.

27 En dit het gebeur dat toe my vader die dinge sien wat daar op die bal geskrywe staan, het hy gevrees en uitermate gebewe, en ook my broers en die seuns van Ismael en ons vroue.

28 En dit het gebeur dat ek, Nefi, die wysers gesien het wat in die bal was, dat hulle gewerk het ooreenkomstig die ageloof en ywer en die gehoor wat ons aan hulle gegee het.

29 En daar was ook op hulle ’n nuwe skrywe, wat duidelik gelees kon word, wat ons ainsig gegee het in die weë van die Here; en dit is geskryf en verander van tyd tot tyd, volgens die geloof en ywer wat ons daaraan gegee het. En so sien ons dat die Here deur bgeringe middele groot dinge teweeg kan bring.

30 En dit het gebeur dat ek, Nefi, na die berg se top gegaan het volgens die aanwysings wat op die bal aangegee is.

31 En dit het gebeur dat ek wilde diere doodgemaak het, sodat ek voedsel vir ons gesinne bekom het.

32 En dit het gebeur dat ek na ons tente teruggekeer het, terwyl ek die diere dra wat ek doodgemaak het; en nou toe hulle sien dat ek voedsel bekom het, hoe groot was hulle blydskap! En dit het gebeur dat hulle hul verootmoedig het voor die Here, en dank betuig het aan Hom.

33 En dit het gebeur dat ons weer ons reis voortgesit het, terwyl ons in ongeveer dieselfde rigting reis as in die begin; en nadat ons vir ’n tydperk van baie dae lank gereis het, het ons weer ons tente opgeslaan, sodat ons vir ’n tydlank kon vertoef.

34 En dit het gebeur dat aIsmael gesterwe het, en begrawe is op die plek wat Nahom genoem is.

35 En dit het gebeur dat die dogters van Ismael uitermate getreur het vanweë die verlies van hulle vader, en vanweë hulle averdrukkinge in die wildernis; en hulle het gemurmureer teen my vader omdat hy hulle uit die land Jerusalem gebring het, en gesê het: Ons vader is dood; ja, en ons het baie geswerwe in die wildernis, en ons het baie verdrukkinge gely, honger, dors en uitputting; en na al hierdie lyding moet ons in die wildernis van honger omkom.

36 En aldus het hulle gemurmureer teen my vader en ook teen my; en hulle was begerig om weer na Jerusalem terug te keer.

37 En Laman het vir Lemuel gesê, en ook vir die seuns van Ismael: Kyk, laat ons ons vader adoodmaak, en ook ons broer Nefi, wat dit op hom geneem het om ons, wat sy ouer broers is, se bheerser en leraar te wees.

38 Nou, hy sê dat die Here met hom gepraat het, en ook dat aengele hom bedien het. Maar kyk, ons weet dat hy vir ons lieg; en hy vertel vir ons hierdie dinge, en hy doen baie dinge deur sy lis, sodat hy ons oë mag bedrieg, dinkende miskien, dat hy vir ons kan weglei na een of ander vreemde wildernis; en nadat hy ons weggelei het, het hy gedink om homself ’n koning en ’n heerser oor ons te maak, sodat hy met ons kan maak volgens sy wil en behae. En op hierdie wyse het my broer Laman hul harte tot toorn opgestook.

39 En dit het gebeur dat die Here met ons was, ja, en die stem van die Here het gekom en baie woorde met hulle gespreek, en hulle uitermate agekasty; en nadat hulle deur die stem van die Here gekasty is, het hulle hul toorn afgewend, en het bekeer van hulle sondes sodat die Here ons weer met voedsel geseën het sodat ons nie vergaan het nie.

◀

2a

Joh. 3:20; 2 Ne. 33:5; Enos 1:23; Hel. 14:10. GS Skuld.

◀

b

Spr. 15:10; 2 Ne. 1:26; 9:40; Hel. 13:24–26.

◀

c

Hand. 5:33; Mosia 13:7.

◀

3a

L&V 5:21. GS Wandel, Wandel met God.

◀

5a

1 Ne. 16:24, 39; 18:4.

◀

7a

1 Ne. 7:1.

◀

b

GS Huwelik, Trou.

◀

c

1 Ne. 4:35; 2 Ne. 5:5–6.

◀

10a

Alma 37:38–46. GS Liahona.

◀

14a

L&V 17:1.

◀

16a

1 Ne. 16:10, 16, 26; 18:12; Alma 37:38–46.

◀

18a

2 Sam. 22:35.

◀

22a

Ex. 16:8; Núm. 11:1.

◀

23a

Ex. 20:12; Mosia 13:20.

◀

24a

GS Gebed.

◀

25a

Ether 2:14. GS Kasty, Kastyding.

◀

28a

Alma 37:40. GS Geloof, Glo.

◀

29a

GS Begrip.

◀

b

2 Kon. 5:13; Jak. 3:4; Alma 37:6–7, 41; L&V 123:16.

◀

34a

1 Ne. 7:2–6.

◀

35a

GS Teenstand.

◀

37a

1 Ne. 17:44. GS Moord.

◀

b

Gén. 37:9–11; 1 Ne. 2:22; 18:10.

◀

38a

1 Ne. 3:30–31; 4:3.

◀

39a

GS Kasty, Kastyding.

Hoofstuk 17

Nefi word gebied om ’n skip te bou—Sy broers staan hom teen—Hy vermaan hulle deur die geskiedenis van God se handelinge met Israel te verhaal—Nefi is gevul met die mag van God—Sy broers word verbied om hom aan te raak uit vrees dat hulle soos ’n riet sal verdroog. Ongeveer 592–591 v.C.

1 En dit het gebeur dat ons weer op reis gegaan het in die wildernis; en ons het ongeveer ooswaarts gereis van daardie tyd af. En ons het gereis en deur baie verdrukking geworstel in die wildernis; en ons vroue het kinders gebaar in die wildernis.

2 En so groot was die seëninge van die Here oor ons, dat terwyl ons gelewe het van arou vleis in die wildernis, het ons vroue hulle kinders baie gesoog, en was sterk, ja, en wel soos die mans; en hulle het begin om hulle reise te verdra sonder murmurerings.

3 En so sien ons dat die gebooie van die Here uitgevoer moet word. En as dit so sou wees dat die kinders van mense God se gebooie aonderhou, voed Hy hulle, en versterk hulle, en voorsien die middele waardeur hulle die ding kan uitvoer wat Hy hulle gebied het; daarom, Hy het middele aan ons bvoorsien terwyl ons in die wildernis gebly het.

4 En ons het vir ’n tydperk van baie jare lank in die wildernis gebly, ja, en wel agt jaar in die wildernis.

5 En ons het gekom by die land wat ons Oorvloed genoem het vanweë sy baie vrugte en ook wilde heuning; en al hierdie dinge is berei deur die Here sodat ons nie mag vergaan nie. En ons het die see gesien, wat ons Irreantoem genoem het, wat, wanneer dit vertaal word, baie waters beteken.

6 En dit het gebeur dat ons ons tente opgeslaan het op die strand; en nieteenstaande ons baie averdrukkinge ondervind het en baie moeilikhede, ja, soveel dat ons hulle nie almal kan neerskryf nie, was ons uitermate verbly toe ons by die strand kom; en ons het die plek Oorvloed genoem, vanweë sy baie vrugte.

7 En dit het gebeur dat nadat ek, Nefi, vir ’n tydperk van baie dae lank in die land Oorvloed was, het die stem van die Here na my gekom, en gesê het: Staan op, en bestyg die berg. En dit het gebeur dat ek opgestaan en die berg bestyg het, en geroep het tot die Here.

8 En dit het gebeur dat die Here met my gespreek en gesê het: Jy moet ’n skip bou volgens die awyse wat Ek jou sal toon, sodat Ek jou mense kan wegbring oor hierdie waters.

9 En ek het gesê: Here, waarheen sal ek gaan om erts te vind om te smelt, sodat ek gereedskap mag maak om die skip te bou volgens die wyse wat U my getoon het?

10 En dit het gebeur dat die Here my vertel het waarheen ek moes gaan om erts te vind, sodat ek gereedskap kon maak.

11 En dit het gebeur dat ek, Nefi, ’n blaasbalk van velle van diere gemaak het om die vuur mee aan te blaas; en nadat ek ’n blaasbalk gemaak het, sodat ek iets kon hê om die vuur mee aan te blaas, het ek twee klippe teen mekaar gekap sodat ek vuur kon maak.

12 Want die Here het tot dusver ons nie toegelaat om baie vuur te maak, terwyl ons gereis het in die wildernis nie; want Hy het gesê: Ek sal julle kos smaaklik maak sodat julle dit nie hoef te akook nie;

13 En Ek sal ook jul lig in die wildernis wees; en Ek sal die weg voor jul aberei as dit so sou wees dat jul my gebooie sal onderhou: daarom, in soverre julle my gebooie onderhou, sal julle gelei word na die bbeloofde land; en julle sal cweet dat dit deur My is dat julle gelei word.

14 Ja, en die Here het ook gesê dat: Nadat julle aangekom het in die beloofde land, sal julle aweet dat Ek, die Here, bGod is; en dat Ek, die Here, julle gered het van vernietiging; ja, dat Ek julle uitgebring het uit die land Jerusalem.

15 Daarom ek, Nefi, het probeer om die Here se gebooie te onderhou, en ek het my broers vermaan tot getrouheid en ywer.

16 En dit het gebeur dat ek gereedskap van die erts gemaak het wat ek gesmelt het uit die rots.

17 En toe my broers gesien het dat ek op die punt was om ’n skip te abou, het hulle begin murmureer teen my, en het gesê: Ons broer is ’n dwaas, want hy dink dat hy ’n skip kan bou; ja, en hy dink ook dat hy hierdie groot waters kan oorsteek.

18 En so het my broers gekla teen my, en was begerig dat hulle nie hoef te werk nie, want hulle het nie geglo dat ek ’n skip kon bou nie; ook wou hulle nie glo dat ek onderrig is deur die Here nie.

19 En nou het dit gebeur dat ek Nefi, uitermate bedroef was vanweë die hardheid van hulle harte; en nou toe hulle sien dat ek begin het om bedroef te word, was hulle averheug in hulle harte, sodanig dat hulle hul oor my verbly, en gesê het: Ons het geweet dat jy nie ’n skip kon bou nie, want ons het geweet dat jy oordeel kortkom; daarom, jy kan nie so ’n groot taak uitvoer nie.

20 En jy is soos ons vader, weggelei deur die dwase ainbeeldinge van sy hart; ja, hy het ons uitgelei uit die land Jerusalem en ons het rondgeswerwe al hierdie jare in die wildernis en ons vroue het gearbei terwyl hulle groot met kind was; en hulle het kinders gebaar in die wildernis en alle dinge gely, behalwe die dood; en dit sou beter gewees het as hulle gesterwe het voordat hulle uit Jerusalem uitgekom het as om hierdie verdrukkinge te ly.

21 Kyk, al hierdie jare het ons gely in die wildernis; gedurende welke tyd ons ons besittings kon geniet het en die land van ons erfenis; ja, en ons kon gelukkig gewees het.

22 En ons weet dat die volk wat in die land Jerusalem was, ’n aregverdige volk was; want hulle het die insettinge en wette onderhou van die Here, en al sy gebooie volgens die wet van Moses; daarom weet ons dat hulle ’n regverdige volk is; en ons vader het hulle veroordeel, en het ons weggelei omdat ons op sy woorde ag geslaan het; ja, en ons broer is soos hy. En volgens hierdie wyse van spraak het my broers gemurmureer en gekla teen ons.

23 En dit het gebeur dat ek, Nefi, met hulle gespreek het, en gesê het: Glo julle dat ons vaders, wat die kinders van Israel was, uitgelei sou gewees het uit die hande van die Egiptenaars as hulle nie ag geslaan het op die woorde van die Here nie?

24 Ja, veronderstel julle dat hulle uit slawerny uitgelei sou gewees het, as die Here Moses nie gebied het om hulle uit slawerny te alei nie?

25 Nou weet julle dat die kinders van Israel in aslawerny verkeer het; en julle weet dat hulle btake opgelê was wat swaar was om te verdra; daarom, julle weet dat dit noodwendig ’n goeie ding moes gewees het vir hulle dat hulle uitgelei moes word uit slawerny.

26 Nou weet julle dat aMoses gebied is deur die Here om daardie groot werk te doen; en julle weet dat die Rooi See op sy bbevel hiernatoe en daarnatoe verdeel het, en dat hulle deurgegaan het op droë grond.

27 Maar julle weet dat die Egiptenare verdrink het in die Rooi See, wat die leërs van Farao was.

28 En julle weet ook dat hulle gevoed is met amanna in die wildernis.

29 Ja, en julle weet ook dat Moses, deur middel van sy bevel volgens die mag van God wat in hom was, die rots ageslaan het, en daar het water uitgekom, sodat die kinders van Israel hulle dors kon les.

30 En alhoewel hulle gelei is, terwyl die Here hulle God, hulle Verlosser, hulle vooruitgegaan het, en hulle bedags gelei en snags lig gegee het, en alle dinge vir hulle gedoen het wat vir ’n mens araadsaam was om te ontvang, het hulle hul harte verhard en hul verstand verblind, en buitgevaar teen Moses en teen die ware en lewende God.

31 En dit het gebeur dat volgens sy woord het Hy hulle avernietig, en volgens sy woord het Hy hulle bgelei; en volgens sy woord het Hy alle dinge gedoen vir hulle; en niks is gedoen tensy deur sy woord nie.

32 En nadat hulle die Jordaanrivier oorgesteek het, het Hy hulle sterk gemaak sodat hulle die kinders van die land kon averdrywe, ja, en hulle verstrooi het tot vernietiging.

33 En nou, glo julle dat die kinders van hierdie land, wat in die land van belofte was, wat verdrywe is deur ons vaders, veronderstel julle dat hulle regverdig was? Kyk, ek sê vir julle, Nee.

34 Veronderstel julle dat ons vaders veel beter sou gewees het as hulle, as hulle regverdig was? Ek sê vir julle, Nee.

35 Kyk, die Here ag alle avlees as een; hy wat bregverdig is word cbegunstig deur God. Maar kyk, hierdie volk het elke woord van God verwerp, en hulle was ryp in ongeregtigheid; en die volheid van die toorn van God was op hulle; en die Here het die land vervloek teen hulle en dit geseën vir ons vaders; ja, Hy het dit vervloek teen hulle tot hulle vernietiging, en Hy het dit geseën aan ons vaders sodat hulle mag daaroor verkry het.

36 Kyk, die Here het die aaarde bgeskape sodat dit cbewoon moes word; en Hy het sy kinders geskape sodat hulle dit moes besit.

37 En Hy awek ’n regverdige nasie op, en vernietig die nasies van die bose.

38 En Hy lei die regverdiges weg na begeerlike alande, en die bose bvernietig Hy, en vervloek die land vanweë hulle.

39 Hy heers hoog in die hemele, want dit is sy troon, en hierdie aarde is sy avoetbank.

40 En Hy het diegene lief wat Hom as hulle God wil hê. Kyk, Hy het ons vaders liefgehad, en ’n averbond met hulle gesluit, ja, naamlik Abraham, en bIsak, en cJakob; en Hy het die verbonde onthou wat Hy gesluit het; daarom het Hy hulle uitgebring uit dEgipteland.

41 En Hy het hulle gekasty in die woestyn met sy roede; want hulle het hul harte averhard, net soos julle; en die Here het hulle gekasty vanweë hul ongeregtigheid. Hy het vurige vlieënde bslange ingestuur onder hulle; en nadat hulle gebyt is, het Hy ’n weg berei dat hulle cgenees mag word; en die moeite wat hulle moes doen, was om te kyk; en vanweë die deenvoud van die weg, of die gemaklikheid daarvan, was daar baie wat gesterwe het.

42 En hulle het hul harte verhard van tyd tot tyd, en hulle het auitgevaar teen bMoses en ook teen God; desnieteenstaande, julle weet dat hulle deur sy ongeëwenaarde mag die land van belofte binnegelei is.

43 En nou, na al hierdie dinge, het die tyd gekom dat hulle boos geword het, ja, byna tot rypheid toe; en ek weet nie of hulle op die punt staan om vandag vernietig te word nie, want ek weet dat die dag sekerlik moet kom wanneer hulle vernietig moet word, behalwe ’n paar, wat weggelei sal word in slawerny.

44 Daarom, die Here het my vader agebied om in die wildernis in te trek; en die Jode het ook gesoek om sy lewe te neem; ja, en bjulle het ook gesoek om sy lewe te neem; daarom, julle is moordenaars in julle harte en julle is soos hulle.

45 Julle is agou om ongeregtigheid te doen, maar traag om die Here julle God te onthou. Julle het ’n bengel gesien, en hy het met julle gespreek; ja, julle het sy stem gehoor van tyd tot tyd; en hy het met julle gespreek met ’n stil klein stemmetjie, maar julle was nie tot cgevoel in staat nie, sodat julle sy woorde nie kon voel nie; daarom, hy het met julle gespreek soos met ’n donderstem, wat die aarde laat skud het asof dit uitmekaar sou breek.

46 En julle weet ook dat deur die akrag van sy almagtige woord kan Hy veroorsaak dat die aarde verbygaan; ja, en julle weet dat deur sy woord Hy die ruwe plekke gelyk kan maak, en die gelyke plekke sal opgebreek word. O dan, waarom is dit, dat julle so hard kan wees in julle harte?

47 Kyk, my siel word verskeur deur smart vanweë julle, en my hart is gepynig; ek vrees dat julle vir ewig verwerp sal word. Kyk, ek is avol van die Gees van God, in soverre dat my gestalte geen bkrag het nie.

48 En nou het dit gebeur dat toe ek hierdie woorde gespreek het, was hulle kwaad vir my, en was begerig om my in die dieptes van die see te werp; en toe hulle na vore kom om hulle hande op my te lê, het ek met hulle gespreek, en gesê: In die naam van die Almagtige God, beveel ek julle om my nie aan te araak nie, want ek is vervul met die bkrag van God, en wel tot vertering van my vlees; en wie ook al sy hande op my sal lê, sal cverdor net soos ’n droë riet; en hy sal soos niks wees voor die almag van God nie, want God sal hom tref.

49 En dit het gebeur dat ek, Nefi, vir hulle gesê het dat hulle nie meer teen hulle vader moes murmureer nie, nóg moes hulle hul arbeid van my weerhou, want God het my gebied om ’n skip te bou.

50 En ek het vir hulle gesê: aAs God my gebied het om alle dinge te doen, kan ek hulle doen. As Hy my sou gebied dat ek vir hierdie water moes sê, Wees aarde, sou dit aarde wees; en as ek dit sou sê, sal dit geskied.

51 En nou, as die Here sulke groot mag het, en soveel wonderwerke verrig onder die kinders van mense, hoekom kan Hy my nie aleer dat ek ’n skip kan bou nie?

52 En dit het gebeur dat ek, Nefi, baie dinge vir my broers gesê het sodat hulle beskaamd was, en kon nie teen my stry nie; ook het hulle nie gedurf om hulle hande op my te lê of my aan te raak met hulle vingers vir ’n tydperk van baie dae nie. Nou durf hulle dit nie doen nie uit vrees dat hulle voor my sou verdor, so kragtig was die aGees van God; en so het dit op hulle ingewerk.

53 En dit het gebeur dat die Here vir my gesê het: Strek weer jou hand uit na jou broers, en hulle sal nie verder voor jou verdor nie, maar Ek sal hulle skok, sê die Here, dit sal Ek doen, sodat hulle mag weet dat Ek die Here hulle God is.

54 En dit het gebeur dat ek my hand uitgestrek het na my broers, en hulle het nie voor my verdor nie; maar die Here het hulle geskud, en wel volgens die woord wat Hy gespreek het.

55 En nou, het hulle gesê: Ons weet met sekerheid dat die Here met jou is, want ons weet dat dit die mag van die Here is wat ons geskud het. En hulle het voor my neergeval, en was op die punt om my te aaanbid, maar ek wou hulle dit nie toelaat nie, en gesê: Ek is julle broer, ja, naamlik julle jonger broer; daarom aanbid die Here julle God en eer jul vader en jul moeder, sodat julle bdae verleng mag wees in die land wat die Here julle God aan julle sal gee.

◀

2a

1 Ne. 17:12.

◀

3a

Mosia 2:41; Alma 26:12. GS Gehoorsaam, Gehoorsaamheid.

◀

b

1 Ne. 3:7.

◀

6a

2 Ne. 4:20.

◀

8a

1 Ne. 18:2.

◀

12a

1 Ne. 17:2.

◀

13a

Alma 37:38–39.

◀

b

1 Ne. 2:20; Jakob 2:12.

◀

c

Ex. 6:7.

◀

14a

2 Ne. 1:4. GS Getuienis.

◀

b

L&V 5:2.

◀

17a

1 Ne. 18:1–6.

◀

19a

GS Vervolg, Vervolging.

◀

20a

1 Ne. 2:11.

◀

22a

1 Ne. 1:13.

◀

24a

Ex. 3:2–10; 1 Ne. 19:10; 2 Ne. 3:9; 25:20.

◀

25a

Gén. 15:13–14.

◀

b

Ex. 1:11; 2:11.

◀

26a

Hand. 7:22–39.

◀

b

Ex. 14:21–31; 1 Ne. 4:2; Mosia 7:19; Hel. 8:11; L&V 8:3; Moses 1:25.

◀

28a

Ex. 16:4, 14–15, 35; Núm. 11:7–8; Deut. 8:3; Mosia 7:19.

◀

29a

Ex. 17:6; Núm. 20:11; Deut. 8:15; 1 Ne. 20:21.

◀

30a

L&V 18:18; 88:64–65.

◀

b

Ex. 32:8; Núm. 14:2–3; Eség. 20:13–16; L&V 84:23–25.

◀

31a

Núm. 26:65.

◀

b

1 Ne. 5:15; L&V 103:16–18.

◀

32a

Núm. 33:52–53; Jos. 24:8.

◀

35a

Hand. 10:15, 34; Rom. 2:11; 2 Ne. 26:23–33.

◀

b

Ps. 55:23; 1 Ne. 22:17.

◀

c

1 Sam. 2:30; Ps. 97:10; 145:20; Alma 13:4; L&V 82:10.

◀

36a

GS Aarde.

◀

b

GS Skep, Skepping.

◀

c

Jes. 45:18; Abr. 3:24–25.

◀

37a

Spr. 14:34; 1 Ne. 4:13; Ether 2:10; L&V 117:6.

◀

38a

GS Beloofde Land.

◀

b

Lev. 20:22.

◀

39a

Jes. 66:1; L&V 38:17; Abr. 2:7.

◀

40a

GS Abraham, Verbond van.

◀

b

Gén. 21:12; L&V 27:10.

◀

c

Gén. 28:1–5.

◀

d

Deut. 4:37.

◀

41a

2 Kon. 17:7–23.

◀

b

Núm. 21:4–9; Deut. 8:15; Alma 33:18–22.

◀

c

Joh. 3:13–15; 2 Ne. 25:20.

◀

d

Alma 37:44–47; Hel. 8:15.

◀

42a

Núm. 14:1–12. GS Rebellie.

◀

b

L&V 84:23–24.

◀

44a

1 Ne. 2:1–2.

◀

b

1 Ne. 16:37.

◀

45a

Mosia 13:29.

◀

b

1 Ne. 4:3.

◀

c

Efés. 4:19.

◀

46a

Hel. 12:6–18.

◀

47a

Miga 3:8.

◀

b

1 Ne. 19:20.

◀

48a

Mosia 13:3.

◀

b

2 Ne. 1:26–27. GS Krag.

◀

c

1 Kon. 13:4–7.

◀

50a

Filip. 4:13; 1 Ne. 3:7.

◀

51a

Gén. 6:14–16; 1 Ne. 18:1.

◀

52a

GS Heilige Gees.

◀

55a

Hand. 14:11–15.

◀

b

Ex. 20:12; Mosia 13:20.

Hoofstuk 18

Die skip word voltooi—Die geboortes van Jakob en Josef word genoem—Die geselskap gaan aan boord vir die beloofde land—Die seuns van Ismael en hul vroue doen mee aan luidrugtigheid en rebellie—Nefi word vasgebind en die skip word terruggedryf deur ’n geweldige storm—Nefi word bevry, en deur sy gebed bedaar die storm—Die mense kom aan in die beloofde land. Ongeveer 591–589 v.C.

1 En dit het gebeur dat hulle die Here aanbid het, en het saam met my gegaan; en ons het die hout bewerk met sonderlinge vakmanskap. En die Here het my van tyd tot tyd gewys op watter manier ek die hout vir die skip moes bewerk.

2 Nou ek, Nefi, het nie die hout bewerk volgens die wyse wat deur mense geleer word nie, nóg het ek die skip gebou volgens die wyse van die mens; maar ek het dit gebou op die wyse wat die Here my getoon het; daarom was dit nie volgens die wyse van die mens nie.

3 En ek, Nefi, het dikwels opgegaan na die berg, en ek het dikwels agebid tot die Here; daarom het die Here aan my groot dinge bgetoon.

4 En dit het gebeur dat nadat ek die skip voltooi het, volgens die woord van die Here, het my broers gesien dat dit goed was, en dat die vakmanskap daarvan uitermate goed was; daarom, hulle het hul weer averootmoedig voor die Here.

5 En dit het gebeur dat die stem van die Here tot my vader gekom het, dat ons moes opstaan en afgaan in die skip.

6 En dit het gebeur dat die volgende dag, nadat ons alle dinge voorberei het, baie vrugte en avleis van die wildernis, en heuning in oorvloed, en voorraad volgens dit wat die Here ons gebied het, het ons afgegaan in die skip, met al ons vrag en ons sade, en wat ook al ons met ons saamgebring het, elkeen volgens sy ouderdom; daarom, ons het almal afgegaan in die skip, met ons vroue en ons kinders.

7 En nou, my vader het twee seuns verwek in die wildernis; die oudste is aJakob genoem en die jongste bJosef.

8 En dit het gebeur dat nadat ons almal afgegaan het in die skip, en ons ons voorrade saam met ons geneem het en dinge wat ons gebied is, het ons uitgevaar op die asee en is gedrywe voor die wind na die bbeloofde land.

9 En nadat ons voortgedrywe is voor die wind vir ’n tydperk van baie dae lank, kyk, my broers en die seuns van Ismael en ook hul vroue het begin pret maak, sodat hulle begin het om te dans, en te sing, en om met baie ruheid te praat, ja, sodanig dat hulle vergeet het deur watter krag hulle gebring is tot daardie plek; ja, hulle het hulle te buite gegaan met oormatige ruheid.

10 En ek, Nefi, het uitermate begin vrees dat die Here vir ons kwaad sou wees, en ons sou tref vanweë ons ongeregtigheid, sodat ons opgesluk sou word deur die dieptes van die see; daarom, het ek, Nefi, met hulle begin spreek met baie erns; maar kyk, hulle was akwaad vir my, en het gesê: Ons wil nie dat ons jonger broer ’n bheerser oor ons moet wees nie.

11 En dit het gebeur dat Laman en Lemuel my gegryp het en vasgebind het met toue, en hulle het my behandel met baie gewelddadigheid; desnieteenstaande, die Here het dit atoegelaat ten einde sy krag te toon, sodat sy woord vervul sou word wat Hy gespreek het aangaande die bose.

12 En dit het gebeur dat nadat hulle my tot so ’n mate vasgebind het dat ek nie kon beweeg nie, het die akompas, wat berei is deur die Here, opgehou om te werk.

13 Daarom, hulle het nie geweet in watter rigting hulle die skip moes stuur nie, met die gevolg dat daar ’n groot storm opgekom het, ja ’n groot en vreeslike stormwind, en ons is ateruggedrywe op die waters vir ’n tydperk van drie dae; en hulle het uitermate begin bang word dat hulle in die see sou verdrink; nietemin het hulle my nie losgemaak nie.

14 En op die vierde dag, waarop ons teruggedryf is, het die stormwind uitermate kwaai begin woed.

15 En dit het gebeur dat ons op die punt was om opgesluk te word in die dieptes van die see. En nadat ons vir ’n tydperk van vier dae teruggedryf is op die waters, het my broers begin abesef dat die oordele van God op hulle was, en dat hulle sou omkom, tensy hulle bekeer van hulle ongeregtighede; daarom, hulle het na my gekom, en die toue losgemaak wat op my gewrigte was, en kyk, hulle was uitermate geswel; en ook my enkels was baie geswel, en groot was die pyn daarvan.

16 Desnieteenstaande, ek het op my God vertrou, en ek het Hom die hele dag lank ageprys; en ek het nie gemurmureer teen die Here vanweë my verdrukkinge nie.

17 Nou, my vader, Lehi, het baie dinge met hulle gespreek, en ook met die seuns van aIsmael; maar, kyk, hulle het baie dreigings geblaas teen enigeen wat vir my sou praat; en omdat my ouers al baie oud was, en baie smart gely het vanweë hulle kinders, is hulle neergebring, ja, tot op hulle siekbed.

18 Vanweë hulle smart en groot droefheid, en die ongeregtigheid van my broers, het hulle baie na daaraan gekom om weggevoer te word uit hierdie tyd om hulle God te ontmoet; ja, hulle grys hare was byna sover gebring om neergelê te word in die stof; ja, hulle was naby daaraan om met droefheid gewerp te word in ’n watergraf.

19 En Jakob en Josef ook, wat jonk was, en baie voeding nodig gehad het, was bedroef vanweë die verdrukkinge van hulle moeder; en ook amy vrou met haar trane en gebede, en ook my kinders, het nie die harte van my broers versag sodat hulle my sou losmaak nie.

20 En daar was niks behalwe die krag van God, wat hulle gedreig het met vernietiging, wat hulle harte kon versag nie; daarom, toe hulle sien dat hulle opgesluk gaan word in die dieptes van die see, het hulle bekeer van die ding wat hulle gedoen het, sodat hulle my losgemaak het.

21 En dit het gebeur dat nadat hulle my losgemaak het, kyk, toe neem ek die kompas, en dit het gewerk soos ek dit verlang het. En dit het gebeur dat ek gebid het tot die Here; en nadat ek gebid het, het die winde bedaar, en die storm het bedaar, en daar was ’n groot kalmte.

22 En dit het gebeur dat ek, Nefi, die skip gestuur het, sodat ons weer geseil het na die beloofde land.

23 En dit het gebeur dat nadat ons vir ’n tydperk van baie dae geseil het, het ons aangekom by die abeloofde land; en ons het uitgegaan op die land en ons tente opgeslaan; en ons het dit die beloofde land genoem.

24 En dit het gebeur dat ons die grond begin bewerk het, en ons het begin om sade te plant; ja, ons het al ons saad in die grond geplant, wat ons van die land Jerusalem gebring het. En dit het gebeur dat dit uitermate gegroei het; daarom, ons was geseën met oorvloed.

25 En dit het gebeur dat ons in die land van belofte gevind het, soos ons rondgereis het in die wildernis, dat daar diere in die woude was van alle soorte, beide die koei en die os, en die esel en die perd, en die bok en die wildsbok, en allerhande soorte wilde diere, wat vir die gebruik van die mens was. En ons het allerhande soorte erts gevind, beide van goud, en van silwer, en van brons.

◀

3a

GS Gebed.

◀

b

GS Openbaring.

◀

4a

1 Ne. 16:5.

◀

6a

1 Ne. 17:2.

◀

7a

2 Ne. 2:1.

◀

b

2 Ne. 3:1.

◀

8a

2 Ne. 10:20.

◀

b

1 Ne. 2:20. GS Beloofde Land.

◀

10a

1 Ne. 17:17–55.

◀

b

Gén. 37:9–11; 1 Ne. 16:37–38; 2 Ne. 1:25–27.

◀

11a

Alma 14:11.

◀

12a

1 Ne. 16:10, 16, 26; 2 Ne. 5:12; Alma 37:38–47; L&V 17:1.

◀

13a

Mosia 1:17.

◀

15a

Hel. 12:3.

◀

16a

Alma 36:28.

◀

17a

1 Ne. 7:4–20.

◀

19a

1 Ne. 7:19; 16:7.

◀

23a

GS Beloofde Land.

Hoofstuk 19

Nefi maak plate van erts en teken die geskiedenis van sy mense op—Die God van Israel sal seshonderd jaar vanaf die tyd wat Lehi Jerusalem verlaat het, kom—Nefi vertel van sy lyding en kruisiging—Die Jode sal verag word en verstrooi word tot die laaste dae, wanneer hulle sal terugkeer na die Here. Ongeveer 588–570 v.C.

1 En dit het gebeur dat die Here my gebied het, daarom het ek plate gemaak van erts sodat ek op hulle die kroniek van my volk kon graveer. En op die aplate wat ek gemaak het, het ek die kroniek van my bvader gegraveer, en ook ons reise in die wildernis, en die profesieë van my vader; en ook baie van my eie profesieë het ek op hulle gegraveer.

2 En ek het op daardie tydstip nie geweet toe ek hulle gemaak het, dat ek gebied sou word deur die Here om ahierdie plate te maak nie; daarom, die kroniek van my vader, en die geslagsregister van sy vaders, en die grootste gedeelte van al ons handelinge in die wildernis is gegraveer op daardie eerste plate waarvan ek gespreek het; daarom, die dinge wat gebeur het voordat ek bhierdie plate gemaak het, is in der waarheid, meer in die besonder van melding gemaak op die eerste plate.

3 En nadat ek ahierdie plate gemaak het by wyse van bevel, het ek, Nefi, ’n gebod ontvang dat die bediening en die profesieë, die eenvoudiger en kosbaarder dele daarvan op hierdie plate geskrywe moes word; en dat die dinge wat geskrywe is, behou moes word vir die lering van my volk, wat die land sou besit, en ook vir ander bwyse doeleindes, welke doeleindes bekend is aan die Here.

4 Daarom, ek, Nefi, het ’n kroniek gemaak op die ander plate, wat ’n kroniek gee, met ander woorde ’n meer uitgebreide kroniek gee van die oorloë en twiste en vernietigings van my volk. En dit het ek gedoen, en my volk beveel wat hulle moes doen nadat ek heengegaan het; en dat hierdie plate oorgedra moes word van die een geslag na die ander, of van een profeet na die ander, tot verdere bevele van die Here.

5 En ’n kroniek van hoe ek dié plate agemaak het, sal hierna gegee word; en dan, kyk, ek gaan voort volgens dít wat ek gespreek het; en dit doen ek sodat die heiliger dinge bbehou mag word vir die kennis van my volk.

6 Desnieteenstaande, ek skryf niks op die plate nie behalwe as ek dink dat dit aheilig is. En nou, as ek fouteer, so ook het hulle van ouds gefouteer; nie dat ek my wil verontskuldig vanweë ander mense nie, maar vanweë die bswakheid wat in my is, volgens die vlees, wil ek myself verontskuldig.

7 Want die dinge wat sommige mense van groot waarde ag, beide vir die liggaam en siel, word as anietig beskou deur ander, en vertrap dit onder hulle voete. Ja, inderdaad die Waaragtige God van Israel bvertrap mense onder hul voete; ek sê, vertrap onder hul voete, maar ek sal in ander woorde spreek—hulle ag Hom as nietig, en slaan nie ag op die stem van sy raadgewinge nie.

8 En kyk, Hy akom, volgens die woorde van die engel, bseshonderd jaar vanaf die tyd dat my vader Jerusalem verlaat het.

9 En die wêreld, vanweë hul ongeregtigheid, sal Hom as nietig ag; daarom gésel hulle Hom, en Hy verdra dit; en hulle slaan Hom, en Hy verdra dit. Ja, hulle aspoeg op Hom, en Hy verdra dit, vanweë sy liefdevolle teerheid en lankmoedigheid teenoor die kinders van mense.

10 En die aGod van ons vaders, wat buitgelei is uit Egipteland, uit slawerny, en ook bewaar is in die wildernis deur Hom, ja, die God van Abraham, en van Isak, en die cGod van Jakob, dgee Homself, volgens die woorde van die engel, as ’n mens oor in die hande van goddelose manne, om everhoog te word volgens die woorde van fSenok, en om ggekruisig te word, volgens die woorde van Neüm, en om neergelê te word in ’n hgrafkelder, volgens die woorde van iZenos, wat hy gespreek het aangaande die drie dae van jduisternis, wat as teken gegee sou word van sy dood aan diegene wat die eilande van die see sou bewoon, en veral gegee word aan diegene wat van die khuis van Israel is.

11 Want so het die profeet gespreek: Die Here God sal sekerlik die hele huis van Israel op daardie dag abesoek, sommige met sy stem, vanweë hulle regverdigheid, tot hulle groot blydskap en heil, en ander met die bdonderslae en weerligstrale van sy krag, deur stormwind, deur vuur, en deur rook, en deur mis van die cduisternis, en deur die oopmaak van die daarde, en deur eberge wat opgestoot sal word.

12 En aal hierdie dinge moet sekerlik kom, sê die profeet bZenos. En die crotse van die aarde moet skeur; en vanweë die gekreun van die aarde, sal baie van die konings van die eilande van die see deur die inwerking van die Gees van God uitroep: Die God van die natuur ly.

13 En wat diegene betref wat by Jerusalem is, sê die profeet, hulle sal agegésel word deur alle volke, omdat hulle die God van Israel bkruisig, en hulle harte afwend, terwyl hulle tekens en wonders, en die krag en heerlikheid van die God van Israel verwerp.

14 En omdat hulle hul harte afwend, sê die profeet, en die Heilige Een van Israel averag het, sal hulle dwaal in die vlees, en vergaan, en ’n bbespotting en ’n csmaad word, en gehaat word deur alle nasies.

15 Desnieteenstaande, wanneer daardie dag kom, sê die profeet, dat hulle anie meer hulle harte afwend van die Heilige Een van Israel nie, dan sal Hy die bverbonde wat Hy met hulle vaders gesluit het in herinnering roep.

16 Ja, dan sal Hy die aeilande van die see in herinnering roep; ja, en al die volke wat van die huis van Israel is, sal Ek bterugbring, sê die Here, volgens die woorde van die profeet Zenos, vanuit die vier hoeke van die aarde.

17 Ja, en die hele aarde sal die heil van die Here asien, sê die profeet; elke nasie, stam, taal en volk sal geseën wees.

18 En ek, Nefi, het hierdie dinge vir my volk geskrywe, sodat ek hulle miskien mag oorreed dat hulle die Here hulle Verlosser in gedagtenis hou.

19 Daarom, ek spreek met die hele huis van Israel, as dit so mag wees dat hulle ahierdie dinge sou verkry.

20 Want kyk, ek voel die werkinge van die Gees, wat my uitput sodat al my gewrigte swak is, vir diegene wat in Jerusalem is; want as die Here nie barmhartig was om dinge aangaande hulle aan my te toon nie, net soos Hy aan die profete van ouds getoon het, sou ek ook vergaan het.

21 En Hy het waarlik aan die aprofete van ouds alle dinge baangaande hulle getoon; en ook het Hy getoon aan baie aangaande ons; daarom, dit moet noodwendig wees dat ons weet aangaande hulle, want dit is geskrywe op die plate van brons.

22 Nou het dit gebeur dat ek, Nefi, my broers hierdie dinge geleer het; en dit het gebeur dat ek baie dinge wat gegraveer was op die aplate van brons aan hulle voorgelees het, sodat hulle mag weet aangaande die handelinge van die Here in ander lande, onder die volke van ouds.

23 En ek het baie dinge wat geskrywe is in die aboeke van Moses aan hulle voorgelees; maar om hulle des te meer te oortuig om te glo in die Here hulle Verlosser, het ek aan hulle voorgelees wat geskrywe is deur die profeet bJesaja; want ek het alle skrifture ctoegepas op ons, sodat dit tot ons dvoordeel en lering mag wees.

24 Daarom het ek met hulle gespreek, en gesê: Hoor julle die woorde van die profeet, julle wat ’n oorblyfsel is van die huis van Israel, ’n atak wat afgebreek is; luister julle na die woorde van die profeet, wat geskrywe is aan die hele huis van Israel, en pas hulle toe op julleself, sodat julle hoop mag hê net soos julle broers van wie julle afgebreek is; want volgens hierdie wyse het die profeet geskrywe.

◀

1a

GS Plate.

◀

b

1 Ne. 1:16–17; 6:1–3.

◀

2a

2 Ne. 5:30.

◀

b

1 Ne. 9:1–5.

◀

3a

Jakob 1:1–4; 3:13–14; 4:1–4.

◀

b

1 Ne. 9:4–5; WvM 1:7; L&V 3:19–20; 10:1–51.

◀

5a

2 Ne. 5:28–33.

◀

b

GS Skrifture—Skrifture wat bewaar moet word.

◀

6a

Sien die titelbladsy van die Boek van Mormon. GS Heilig.

◀

b

Morm. 8:13–17; Ether 12:23–28.

◀

7a

2 Ne. 33:2; Jakob 4:14.

◀

b

GS Rebellie.

◀

8a

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

b

1 Ne. 10:4; 2 Ne. 25:19.

◀

9a

Jes. 50:5–6; Matt. 27:30.

◀

10a

2 Ne. 26:12; Mosia 7:27; 27:30–31; Alma 11:38–39; 3 Ne. 11:14–15.

◀

b

Ex. 3:2–10; 6:6; 1 Ne. 5:15; L&V 136:22.

◀

c

Gén. 32:9; Mosia 7:19; L&V 136:21. GS Jehova.

◀

d

GS Versoen, Versoening.

◀

e

3 Ne. 27:14.

◀

f

Alma 33:15; 34:7; Hel. 8:19–20; 3 Ne. 10:15–16. GS Skrifture—Verlore skrifture; Zenok.

◀

g

2 Ne. 6:9; Mosia 3:9. GS Kruisiging.

◀

h

Matt. 27:60; Lk. 23:53; 2 Ne. 25:13.

◀

i

Jakob 6:1; Hel. 15:11. GS Zenos.

◀

j

1 Ne. 12:4–5; Hel. 14:20, 27; 3 Ne. 8:3, 19–23; 10:9.

◀

k

3 Ne. 16:1–4.

◀

11a

3 Ne. 9; L&V 5:16.

◀

b

Hel. 14:20–27; 3 Ne. 8:5–23.

◀

c

Lk. 23:44–45; 3 Ne. 8:19–20.

◀

d

2 Ne. 26:5.

◀

e

3 Ne. 8:10.

◀

12a

Hel. 14:20–28.

◀

b

Jakob 5:1.

◀

c

Matt. 27:51.

◀

13a

Lk. 23:27–30.

◀

b

2 Ne. 10:3.

◀

14a

Jes. 53:3–6; Mosia 14:3–6.

◀

b

GS Jode.

◀

c

Deut. 28:37; 1 Kon. 9:7; 3 Ne. 16:9.

◀

15a

1 Ne. 22:11–12.

◀

b

GS Abraham, Verbond van.

◀

16a

1 Ne. 22:4; 2 Ne. 10:21.

◀

b

Jes. 49:20–22. GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

17a

Jes. 40:4–5.

◀

19a

Enos 1:16; Morm. 5:12; 7:9–10.

◀

21a

2 Kon. 17:13; Amos 3:7. GS Profeet.

◀

b

3 Ne. 10:16–17.

◀

22a

1 Ne. 22:1.

◀

23a

Ex. 17:14; 1 Ne. 5:11; Moses 1:40–41.

◀

b

1 Ne. 15:20; 2 Ne. 25:4–6; 3 Ne. 23:1.

◀

c

GS Skrifture—Waarde van die skrifture.

◀

d

2 Ne. 4:15.

◀

24a

Gén. 49:22–26; 1 Ne. 15:12; 2 Ne. 3:4–5.

Hoofstuk 20

Die Here openbaar sy voorneme aan Israel—Israel is gekies in die smeltkroes van verdrukking en moet uitgaan van Babilon—Vergelyk Jesaja 48. Ongeveer 588–570 v.C.

1 Slaan ag, en hoor dit, o huis van Jakob, wat genoem word by die naam van Israel, en voortgekom het uit die waters van Juda, of uit die waters van die adoop, wat sweer by die naam van die Here, en die God van Israel noem, maar hulle sweer nie in waarheid nóg in regverdigheid.

2 Nietemin, hulle sê dat hulle van die aheilige stad is, maar hulle steun hulself nie op die God van Israel, wat die Here van die Leërskare is nie; ja, die Here van die Leërskare is sy Naam.

3 Kyk, Ek het die avorige dinge verkondig van die begin af; en dit het uitgegaan uit my mond, en Ek het hulle getoon. Ek het hulle skielik getoon.

4 En Ek het dit gedoen omdat Ek geweet het dat ajy halsstarrig is, en jou nek ’n ystersening is, en jou voorhoof brons;

5 En Ek het selfs van die begin af dit verkondig aan jou; voordat dit gebeur het, het Ek dit getoon aan jou; en Ek het hulle getoon uit vrees dat jy sou sê—My aafgod het dit gedoen, en my gesnede beeld, en my gegote beeld het hulle beveel.

6 Jy het dit alles gesien en gehoor; en wil jy dit nie verkondig nie? En dat Ek jou nuwe dinge getoon het vanaf hierdie tyd, en wel verborge dinge, en jy het dit nie geweet nie.

7 Hulle is nou geskape, en nie van die begin af nie, nog voor die dag toe jy nie daarvan gehoor het nie, is hulle verkondig aan jou, sodat jy sou sê—Kyk, ek het van hulle geweet.

8 Ja, en jy het nie gehoor nie; ja, en jy het nie geweet nie; ja, van daardie tyd af was jou oor nie geopen nie; want Ek het geweet dat jy baie troueloos sou handel en is ’n aoortreder genoem van die moederskoot af.

9 Nietemin, Ek sal om my aNaam ontwil my toorn uitstel, en ter wille van my lof sal Ek My bedwing, dat ek jou nie afsny nie.

10 Want, kyk, Ek het jou gelouter, Ek het jou gekies in die smeltkroes van abeproewing.

11 Om my ontwil, ja, om my ontwil sal Ek dit doen, want Ek sal nie toelaat dat my aNaam ontheilig word nie, en Ek sal bnie my eer gee aan ’n ander nie.

12 Slaan ag op My, o Jakob, en Israel wat Ek geroep het, want Ek is Hy; Ek is die aEerste, en Ek is ook die Laaste.

13 My hand het ook die grondslag agelê van die aarde, en my regterhand het die hemele gespan. Ek roep hulle en hulle staan saam op.

14 Julle almal, kom bymekaar, en luister; wie onder hulle het hierdie dinge aan hulle verkondig? Die Here het hom liefgehad; ja, en Hy sal sy woord avolbring wat Hy verkondig het deur hulle; en Hy sal sy wil voltrek aan bBabilon, en sy arm sal op die Chaldeërs kom.

15 Ook, sê die Here; Ek, die Here, ja Ek, het gespreek; ja, Ek het hom geroep om te verkondig, Ek het hom gebring, en hy sal sy weg voorspoedig maak.

16 Kom julle na aan My; Ek het nie gespreek in die ageheim nie; vanaf die begin, vanaf die tyd dat dit verkondig is, het Ek gespreek; en die Here God, en sy Gees, het My gestuur.

17 En so sê die Here, jou aVerlosser, die Heilige Een van Israel; Ek het Hom gestuur, die Here jou God wat jou leer om voordeel te trek, wat jou blei op die weg wat jy moet gaan, het dit gedoen.

18 O, as jy ag geslaan het op my agebooie—dan sou jou vrede gewees het soos ’n rivier, en jou regverdigheid soos die golwe van die see.

19 Jou asaad sou ook gewees het soos die sand, die vrug van jou lendene soos die korreltjies daarvan; sy naam sou nie afgesny nóg vernietig word van voor My.

20 aGaan julle uit van Babilon, vlug julle van die Chaldeërs; met ’n stem van jubelklank verkondig julle, vertel dit, uiter tot die einde van die aarde; sê julle: Die Here het sy bdienskneg Jakob verlos.

21 En hulle het nie adors gehad nie; Hy het hulle gelei deur die woestyne; Hy het die waters uit die brots vir hulle laat vloei; Hy het die rots ook geklowe en die water het daaruit gestroom.

22 En nieteenstaande Hy dit alles gedoen het, en groter dinge ook, is daar geen avrede vir die goddelose nie, sê die Here.

◀

1a

GS Doop.

◀

2a

Jes. 52:1. GS Jerusalem.

◀

3a

Jes. 46:9–10.

◀

4a

DI Israel.

◀

5a

GS Afgodery.

◀

8a

Ps. 58:4.

◀

9a

1 Sam. 12:22; Ps. 23:3; 1 Joh. 2:12.

◀

10a

GS Teenstand.

◀

11a

Jer. 44:26.

◀

b

Jes. 42:8; Moses 4:1–4.

◀

12a

Openb. 1:17; 22:13. GS Alfa en Omega; Eersgeborene.

◀

13a

Ps. 102:26. GS Skep, Skepping.

◀

14a

1 Kon. 8:56; L&V 64:31; 76:3.

◀

b

GS Babel, Babilon.

◀

16a

Jes. 45:19.

◀

17a

GS Verlosser.

◀

b

GS Inspirasie, Inspireer; Openbaring.

◀

18a

Pred. 8:5.

◀

19a

Gén. 22:15–19; Hos. 1:10.

◀

20a

Jer. 51:6; L&V 133:5–14.

◀

b

Jes. 44:1–2, 21.

◀

21a

Jes. 41:17–20.

◀

b

Ex. 17:6; Núm. 20:11; 1 Ne. 17:29; 2 Ne. 25:20.

◀

22a

GS Vrede.

Hoofstuk 21

Die Messias sal ’n lig wees vir die nie-Jode en sal die gevangenes bevry—Israel sal versamel word met krag in die laaste dae—Konings sal hul pleegvaders wees—Vergelyk Jesaja 49. Ongeveer 588–570 v.C.

1 En verder: slaan ag, o julle huis van Israel, julle almal wat afgebreek en uitgedryf is vanweë die boosheid van die herders van my volk; ja, julle almal wat afgebreek is, en wat verstrooi is ver en wyd, wat van my volk is, o huis van Israel. Luister o aeilande na my, en slaan ag julle volke van bver; die Here het my geroep van die moederskoot; van my moeder se lendene het Hy melding gemaak van my naam.

2 En Hy het my mond gemaak soos ’n skerp swaard; in die skadu van sy hand het Hy my verberg, en my ’n blinkgevryfde pyl gemaak; in sy pylkoker het Hy my verberg;

3 En vir my gesê: Jy is my adienskneg, O Israel, in wie Ek verheerlik sal word.

4 Toe sê ek, Ek het tevergeefs gearbei, ek het my krag verniet gebruik en tevergeefs; gewis is my oordeel by die Here, en my werk by my God.

5 En nou, sê die Here—wat my ageformeer het van die moederskoot dat ek sy dienskneg moes wees, om Jakob weer na Hom te bring—ofskoon Israel nog nie bymekaargemaak is nie, tog sal ek verheerlik wees in die oë van die Here, en my God sal my sterkte wees.

6 En Hy het gesê: Dit is ’n geringe ding dat jy my dienskneg moet wees om die astamme van Jakob op te rig, en die gespaardes van Israel te herstel. Ek sal jou ook tot ’n blig maak vir die cnie-Jode, dat jy my heil mag wees tot aan die eindes van die aarde.

7 So sê die Here, die Verlosser van Israel, sy Heilige Een, aan Hom wat die mens verag, aan Hom wat die nasies verafsku, aan dienskneg van heersers: Konings sal sien en opstaan, vorste sal ook aanbid vanweë die Here wat getrou is.

8 So sê die Here: In ’n aanvaarbare tyd het Ek julle gehoor, o eilande van die see, en in ’n dag van heil het Ek julle gehelp; en Ek sal julle bewaar, en julle amy dienskneg gee as ’n verbond van die volk, om die aarde te vestig, om die verlate erfenisse te laat bëerwe;

9 Dat jy mag sê vir die agevangenes: Gaan uit; aan hulle wat in bduisternis sit: Toon julself. Hulle sal wei langs die paaie, en hulle cweiveld sal wees op al die hoë plekke.

10 Hulle sal nie honger nóg dors, nóg sal die hitte nóg die son hulle steek; want Hy wat barmhartigheid het vir hulle sal hulle lei, en wel tot by die fonteine van water sal Hy hulle lei.

11 En ek sal al my berge tot ’n weg maak, en my ahoofpaaie sal verhoog word.

12 En dan, o huis van Israel, kyk, ahierdie sal van ver af kom; en kyk, hierdie kom van die noorde en van die weste; en hierdie kom van die land Sinim.

13 aSing, o hemele, en wees verheug, o aarde; want die voete van hulle wat in die ooste is, sal gevestig word; breek uit in jubelsang o berge; want hulle sal nie langer getref word nie; want die Here het sy volk getroos, en sal Hom ontferm oor sy verdruktes.

14 Maar kyk, Sion het gesê: Die Here het my verlaat, en my Here het my vergeet—maar Hy sal toon dat Hy dit nie gedoen het nie.

15 Want kan ’n avrou haar suigling vergeet, dat sy haar nie sal ontferm oor die seun van haar skoot nie? Ja, hulle mag bvergeet, tog sal Ek jou nie vergeet nie, o huis van Israel.

16 Kyk, Ek het jou gegraveer op die apalms van my hande; jou mure is gedurig voor My.

17 Jou kinders sal hulle haas teen jou vernietigers; en hulle wat jou averwoes het, sal van jou af weggaan.

18 Slaan jou oë rondom op en kyk; al hierdie aversamel hulself, en hulle sal na jou toe kom. En soos Ek leef, sê die Here, sal jy jou sekerlik klee met hulle almal, soos met ’n versiersel, en hulle ombind soos ’n bruid.

19 Want jou verwoeste en jou verlate plekke, en die land van jou vernietiging sal nou te smal wees as gevolg van die inwoners; en hulle wat jou ingesluk het sal ver weg wees.

20 Die kinders wat jy sal hê, nadat jy die eerstes verloor het, sal weer in jou ore sê: Die plek is te nou vir my; maak plek vir my dat ek kan woon.

21 Dan sal ajy in jou hart sê: Wie het vir my hierdie gebaar, siende dat ek my kinders verloor het, en bonvrugbaar is, ’n gevangene, en heen en weer swerf? En wie het hierdie grootgemaak? Kyk, ek is alleen agtergelaat; hierdie, waar was hulle?

22 So sê die Here God: Kyk, Ek sal my hand ophef na die anie-Jode, en my bvaandel opsteek na die volk; en hulle sal jou seuns in hulle carms bring, en jou dogters sal gedra word op hulle skouers.

23 En akonings sal jou bpleegvaders wees, en hulle koninginne jou pleegmoeders; hulle sal neerbuig voor jou met hul aangesig na die aarde, en die stof oplek van jou voete; en jy sal weet dat Ek die Here is; want hulle sal nie beskaamd staan wat cwag vir My nie.

24 Want sal die buit afgeneem word van die magtige, of die awettige gevangenes vrygelaat word?

25 Maar so sê die Here, selfs die gevangenes van die magtiges sal weggeneem word, en die buit van die verskrikker sal vrygelaat word; want Ek sal met hom stry wat met jou twis, en Ek sal jou kinders red.

26 En Ek sal diegene avoer wat jou verdruk met hul eie vlees; hulle sal dronk word van hul eie bloed soos van soet wyn; en alle vlees sal bweet dat Ek, die Here, jou Saligmaker is en jou Verlosser, die cMagtige Een van Jakob.

◀

1a

1 Ne. 22:4; 2 Ne. 10:20–22.

◀

b

L&V 1:1.

◀

3a

Lev. 25:55; Jes. 41:8; L&V 93:45–46.

◀

5a

Jes. 44:24.

◀

6a

GS Israel—Die twaalf stamme van Israel.

◀

b

L&V 103:8–10; Abr. 2:10–11.

◀

c

3 Ne. 21:11.

◀

8a

2 Ne. 3:6–15; 3 Ne. 21:8–11; Morm. 8:16, 25.

◀

9a

GS Heil vir die Dode.

◀

b

2 Ne. 3:5.

◀

c

Eség. 34:14.

◀

11a

Jes. 62:10; L&V 133:23–32.

◀

12a

Jes. 43:5–6.

◀

13a

Jes. 44:23.

◀

15a

GS Vrou, Vroue.

◀

b

Jes. 41:17; Alma 46:8; L&V 61:36.

◀

16a

Sag. 13:6.

◀

17a

3 Ne. 21:12–20.

◀

18a

Miga 4:11–13.

◀

21a

DI Sion.

◀

b

Jes. 54:1; Gal. 4:27.

◀

22a

Jes. 66:18–20.

◀

b

Jes. 11:12; 18:3.

◀

c

1 Ne. 22:8; 2 Ne. 10:8–9.

◀

23a

Jes. 60:16.

◀

b

1 Ne. 22:6.

◀

c

2 Ne. 6:13; L&V 98:2; 133:10–11, 45.

◀

24a

1 Ne. 21:25.

◀

26a

1 Ne. 22:13–14.

◀

b

Mosia 11:22.

◀

c

GS Jehova.

Hoofstuk 22

Israel sal verstrooi word oor die hele aangesig van die aarde—Die nie-Jode sal Israel versorg en voed met die evangelie in die laaste dae—Israel sal bymekaargemaak word en gered word, en die bose sal brand soos stoppels—Die koninkryk van die duiwel sal vernietig word, en Satan sal gebind word. Ongeveer 588–570 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat nadat ek, Nefi, hierdie dinge gelees het wat gegraveer was op die aplate van brons, het my broers na my gekom en het vir my gesê: Wat beteken hierdie dinge wat jy gelees het? Kyk, moet hulle verstaan word volgens dinge wat geestelik is, wat sal gebeur volgens die Gees en nie die vlees nie?

2 En ek, Nefi, het vir hulle gesê: Kyk, hulle is ageopenbaar aan die profeet deur die stem van die bGees; want deur die Gees word alle dinge bekend gemaak aan die cprofete, wat sal kom oor die kinders van mense volgens die vlees.

3 Daarom, die dinge waarvan ek gelees het, het betrekking op dinge beide astoflik en geestelik; want dit blyk asof die huis van Israel, vroeër of later, bverstrooi sal word oor die hele aangesig van die aarde, en ook onder alle nasies.

4 En kyk, daar is baie wat reeds verlore is van die kennis van diegene wat in Jerusalem is. Ja, die grootste gedeelte van al die astamme is bweggelei; en hulle is verstrooi heen en weer op die ceilande van die see; en waar hulle is, weet niemand van ons nie, behalwe dat ons weet dat hulle weggelei is.

5 En omdat hulle weggelei is, is hierdie dinge geprofeteer aangaande hulle, en ook aangaande almal wat hierna verstrooi en vermeng gaan word, vanweë die Heilige Een van Israel; want teen Hom sal hulle hul harte verhard; daarom, hulle sal verstrooi word onder al die nasies en sal agehaat word deur alle mense.

6 Desnieteenstaande, nadat hulle aversorg sal word deur die bnie-Jode, en die Here sy hand opgelig het vir die nie-Jode en hulle opgerig het as ’n vaandel, en hulle ckinders gedra is in hulle arms, en hulle dogters gedra is op hulle skouers, kyk, hierdie dinge waarvan gespreek is, is tydelik; want so is die verbonde van die Here met ons vaders; en dit het op ons betrekking in die dae wat kom, en ook al ons broers wat van die huis van Israel is.

7 En dit beteken dat die tyd kom dat nadat die hele huis van Israel verstrooi en vermeng is, dat die Here God ’n magtige nasie sal oprig onder die anie-Jode, ja, en wel op die aangesig van hierdie land; en deur hulle sal ons saad bverstrooi word.

8 En nadat ons saad verstrooi is, sal die Here God voortgaan om ’n awonderlike werk te verrig onder die bnie-Jode, wat van groot cwaarde sal wees vir ons saad; daarom, dit word daarmee vergelyk dat hulle versorg word deur die nie-Jode en gedra word in hulle arms en op hulle skouers.

9 En dit sal ook van awaarde wees vir die nie-Jode; en nie net vir die nie-Jode nie maar ook bvir die hele chuis van Israel, tot die bekendmaking van die dverbonde van die Vader van die hemel met Abraham, wat sê: In jou esaad sal al die geslagte van die aarde fgeseën word.

10 En ek wil hê, my broers, dat julle moet weet dat al die geslagte van die aarde nie geseën kan word, tensy Hy sy arm aontbloot voor die oë van die nasies nie.

11 Daarom, die Here God sal voortgaan om sy arm te ontbloot voor die oë van al die nasies, deur sy verbonde en sy evangelie voort te bring aan diegene wat van die huis van Israel is.

12 Daarom, Hy sal hulle weer uit gevangenskap bring en hulle sal aversamel word na die lande van hul erfenis; en hulle sal uitgebring word uit die bduisternis en die donker; en hulle sal weet dat die cHere hulle dSaligmaker is en hulle Verlosser, die eMagtige Een van Israel.

13 En die bloed van daardie groot en agruwelike kerk, wat die hoer van die hele aarde is, sal op hulle eie hoofde kom; want hulle sal boorlog maak onder mekaar, en die swaard van hulle ceie hande sal val op hul eie hoofde, en hulle sal dronk wees van hulle eie bloed.

14 En elke anasie wat teen jou sal oorlog voer, o huis van Israel, sal gekeer word die een teen die ander, en hulle sal bval in die kuil wat hulle gegrawe het om die volk van die Here in te verstrik. En almal wat teen Sion cstry, sal vernietig word, en daardie groot hoer, wat die regte weë van die Here verdraai het, ja, daardie groot en gruwelike kerk, sal neerstort in die dstof en groot sal die val daarvan wees.

15 Want kyk, sê die profeet, die tyd kom gou dat Satan geen mag meer sal hê oor die harte van die kinders van mense nie; want die dag kom gou wanneer al die hooghmoediges en hulle wat boos handel, soos astoppels sal wees; en die dag kom wanneer hulle bverbrand moet word.

16 Want die tyd kom gou dat die volheid van die atoorn van God uitgestort sal word op al die kinders van mense; want Hy sal nie toelaat dat die bose die regverdiges vernietig nie.

17 Daarom, Hy sal die aregverdiges bbehou deur sy krag, selfs as dit so moet wees dat die volheid van sy toorn moet kom, en die regverdiges bewaar word, selfs tot die vernietiging van hulle vyande deur vuur. Daarom, die regverdiges hoef nie te vrees nie; want so sê die profeet, hulle sal gered word, selfs al is dit soos deur vuur.

18 Kyk, my broers, ek sê vir julle, dat hierdie dinge binnekort moet kom; ja, en wel bloed, en vuur, en rookmis moet kom; en dit moet noodwendig wees op die aangesig van hierdie aarde; en dit kom na die mens volgens die vlees as dit so is dat hulle hulle harte sal verhard teen die Heilige Een van Israel.

19 Want kyk, die regverdige sal nie vergaan nie; want die tyd moet sekerlik kom dat hulle almal wat stry teen Sion, afgesny sal word.

20 En die Here sal sekerlik ’n weg vir sy volk berei, ter vervulling van die woorde van Moses, wat hy gespreek het, toe hy sê: ’n aProfeet sal die Here julle God oprig vir julle, een soos Ek; Hom sal julle aanhoor in alle dinge wat Hy ook al met julle sal spreek. En dit sal gebeur dat almal wat nie daardie profeet wil aanhoor nie, bafgesny sal word van die midde van die volk.

21 En nou ek, Nefi, verklaar aan julle, dat hierdie aprofeet van wie Moses gespreek het, die Heilige Een van Israel was; daarom, Hy sal boordeel vel in regverdigheid.

22 En die regverdiges hoef nie te vrees nie, want hulle is diegene wat nie beskaam sal word nie. Maar dit is die koninkryk van die duiwel, wat opgerig sal word onder die kinders van mense, welke koninkryk onder hulle gevestig is wat in die vlees is—

23 Want die tyd sal spoedig kom dat alle akerke wat opgerig word vir gewin, en almal wat opgerig word om mag te verkry oor die vlees, en almal wat opgerig word om bgewild te word in die oë van die wêreld, en almal wat die luste van die vlees soek en die dinge van die wêreld, en om allerlei ongeregtighede te pleeg; ja, kortom, al diegene wat behoort aan die koninkryk van die duiwel, is hulle wat moet vrees, en bewe, en csidder; hulle is diegene wat verneder moet word tot die stof toe; hulle is diegene wat dverteer moet word soos stoppels; en dit is volgens die woorde van die profeet.

24 En die tyd kom spoedig dat die regverdiges gelei moet word soos akalwers van die stal, en die Heilige Een van Israel moet heers met gesag, en mag en krag, en groot heerlikheid.

25 En Hy aversamel sy kinders uit die vier hoeke van die aarde; en Hy tel sy skape, en hulle ken Hom; en daar sal een kudde wees en een bherder; en Hy sal sy skape voer, en in Hom sal hulle cweiding vind.

26 En vanweë die regverdigheid van sy volk, het aSatan geen mag nie; daarom, hy kan nie vir ’n tydperk van bbaie jare losgemaak word nie; want hy het geen mag oor die harte van die mense nie, want hulle woon in regverdigheid, en die Heilige Een van Israel cheers.

27 En nou kyk, ek Nefi, sê vir julle dat al hierdie dinge moet kom volgens die vlees.

28 Maar, kyk, alle nasies, stamme, tale en volke sal veilig woon by die Heilige Een van Israel as dit so sal wees dat hulle sal abekeer.

29 En nou ek, Nefi, maak ’n einde; want ek durf nie verder spreek oor hierdie dinge nie.

30 Daarom, my broers, ek wil hê dat julle moet besef dat die dinge wat geskryf is op die aplate van brons, waar is; en hulle getuig dat ’n mens gehoorsaam moet wees aan die gebooie van God.

31 Daarom, julle moet nie veronderstel dat ek en my vader die enigstes is wat getuig het, en hulle ook geleer het nie. Daarom, as julle gehoorsaam sal wees aan die agebooie, en volhard tot die einde toe, sal julle gered word op die laaste dag. En so is dit. Amen.

◀

1a

1 Ne. 19:22; 2 Ne. 4:2.

◀

2a

2 Petr. 1:19–21.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

c

GS Profesie, Profeteer.

◀

3a

L&V 29:31–34.

◀

b

1 Ne. 10:12–14; 2 Ne. 25:14–16. GS Israel—Die verstrooiing van Israel.

◀

4a

GS Israel—Die tien verlore stamme van Israel.

◀

b

2 Ne. 10:22.

◀

c

1 Ne. 21:1; 2 Ne. 10:8, 20.

◀

5a

1 Ne. 19:14.

◀

6a

1 Ne. 21:23.

◀

b

GS Nie-Jode.

◀

c

1 Ne. 15:13.

◀

7a

3 Ne. 20:27.

◀

b

1 Ne. 13:12–14; 2 Ne. 1:11.

◀

8a

Jes. 29:14; 1 Ne. 14:7; 2 Ne. 27:26. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

b

2 Ne. 10:10–11; 3 Ne. 16:4–7; Morm. 5:19.

◀

c

1 Ne. 15:13–18; 3 Ne. 5:21–26; 21:7.

◀

9a

1 Ne. 14:1–5.

◀

b

2 Ne. 30:1–7.

◀

c

2 Ne. 29:13–14.

◀

d

Deut. 4:31.

◀

e

GS Abraham, Verbond van.

◀

f

Gén. 12:2–3; 3 Ne. 20:27; Abr. 2:9–11.

◀

10a

Jes. 52:10.

◀

12a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

b

GS Duisternis, Geestelike.

◀

c

2 Ne. 6:10–11.

◀

d

GS Saligmaker.

◀

e

GS Jehova.

◀

13a

GS Duiwel—Die kerk van die duiwel.

◀

b

1 Ne. 14:3, 15–17.

◀

c

1 Ne. 21:26.

◀

14a

Lk. 21:10.

◀

b

Jes. 60:12; 1 Ne. 14:3; L&V 109:25.

◀

c

2 Ne. 10:13; 27:3.

◀

d

Jes. 25:12.

◀

15a

Jes. 5:23–24; Nah. 1:10; Mal. 4:1; 2 Ne. 15:24; 26:4–6; L&V 64:23–24; 133:64.

◀

b

Ps. 21:10; 3 Ne. 25:1; L&V 29:9. GS Aarde—Reiniging van die aarde.

◀

16a

1 Ne. 14:17.

◀

17a

1 Ne. 17:33–40.

◀

b

2 Ne. 30:10; Moses 7:61.

◀

20a

Joh. 4:19; 7:40.

◀

b

L&V 133:63.

◀

21a

Deut. 18:15, 18; Hand. 3:20–23; 1 Ne. 10:4; 3 Ne. 20:23.

◀

b

Ps. 98:9; Moses 6:57.

◀

23a

1 Ne. 14:10; 2 Ne. 26:20. GS Priesterlis.

◀

b

Lk. 6:26; Alma 1:3.

◀

c

2 Ne. 28:19.

◀

d

2 Ne. 26:6.

◀

24a

Amos 6:4; Mal. 4:2; 3 Ne. 25:2.

◀

25a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

b

GS Goeie Herder.

◀

c

Ps. 23.

◀

26a

Openb. 20:2; Alma 48:17; L&V 43:31; 45:55; 88:110; 101:28. GS Duiwel.

◀

b

Jakob 5:76.

◀

c

GS Millennium.

◀

28a

GS Bekeer, Bekering; Vergewe.

◀

30a

2 Ne. 4:2.

◀

31a

Matt. 19:17. GS Gebooie van God.

Die Tweede Boek van Nefi

’n Kroniek van die dood van Lehi. Nefi se broers rebelleer teen hom. Die Here waarsku Nefi om die wildernis binne te trek. Sy reise in die wildernis, ensovoorts.

Hoofstuk 1

Lehi profeteer van ’n land van vryheid—Sy saad sal verstrooi en geslaan word as hulle die Heilige Een van Israel verwerp—Hy vermaan sy seuns om die wapenrusting van geregtigheid aan te trek. Ongeveer 588–570 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat nadat ek, Nefi, ’n einde gemaak het om my broers te onderrig, het ons avader, Lehi, ook baie dinge met hulle gespreek—en aan hulle herhaal, watter groot dinge die Here vir hulle gedoen het deur hulle uit die land Jerusalem te bring.

2 En hy het met hulle gespreek aangaande hulle arebellies op die waters, en die barmhartighede van God deur hulle lewens te spaar, sodat hulle nie opgesluk is in die see nie.

3 En hy het ook met hulle gespreek aangaande die land van belofte, wat hulle verkry het—hoe barmhartig die Here was om ons te waarsku dat ons moes vlug uit die land Jerusalem.

4 Want, kyk, het hy gesê, ek het ’n avisioen gesien, waardeur ek weet dat bJerusalem vernietig is; en as ons in Jerusalem gebly het, sou ons ook comgekom het.

5 Maar, het hy gesê, nieteenstaande ons verdrukkinge, het ons ’n aland van belofte verkry, ’n land wat buitverkore is bo alle ander lande; ’n land wat die Here God in ’n cverbond met my gesluit het, wat ’n land van erfenis vir my saad sal wees. Ja, die Here het hierdie land deur ’n verbond aan my gegee, en aan my kinders vir ewig, en ook al diegene wat uitgelei sou word uit ander lande deur die hand van die Here.

6 Daarom, ek, Lehi, profeteer volgens die invloed van die Gees wat in my is, dat aniemand sal kom na hierdie land tensy hulle gebring sal word deur die hand van die Here nie.

7 Daarom, hierdie aland word toegewy aan hom wat Hy sal bring. En as dit so is dat hulle Hom sal dien volgens die gebooie wat Hy gegee het, sal dit ’n land van bvryheid vir hulle wees; daarom, hulle sal nooit afgebring word in slawerny nie; indien wel, sal dit wees as gevolg van ongeregtigheid; want as ongeregtigheid heers, cvervloek sal die land wees om hulle onthalwe, maar vir die regverdiges sal dit geseënd wees vir ewig.

8 En kyk, dit is wysheid dat hierdie land tans weerhou word van die kennis van ander nasies; want kyk, baie nasies sou die land oorstroom, dat daar geen plek sou wees vir ’n erfenis nie.

9 En nou het ek, Lehi, ’n belofte verkry, dat ain soverre diegene wat die Here God sal uitbring uit die land Jerusalem, sy gebooie sal onderhou, hulle bvoorspoedig sal wees op die aangesig van hierdie land; en hulle sal weggehou word van alle ander nasies, sodat hulle hierdie land mag besit vir hulself. En as dit so is dat hulle sy gebooie sal conderhou, sal hulle geseënd wees op die aangesig van hierdie land, en daar sal niemand wees wat hulle molesteer nie, of om die land van hulle erfenis weg te neem nie; en hulle sal veilig woon vir ewig.

10 Maar kyk, wanneer die tyd kom dat hulle sal kwyn in ongeloof, nadat hulle sulke groot seëninge ontvang het uit die hand van die Here—deurdat hulle kennis het van die skepping van die aarde, en alle mense, en die groot en wonderbaarlike werke van die Here ken vanaf die skepping van die wêreld; deurdat hulle mag gegee is om alle dinge te doen deur geloof; deurdat hulle al die gebooie van die begin af het, en deurdat hulle ingebring is deur sy eindelose goedheid in hierdie kosbare land van belofte—kyk, ek sê, as die dag sal kom dat hulle die Heilige Een van Israel sal verwerp, die ware aMessias, hulle Verlosser en hulle God, kyk, die oordele van Hom wat regverdig is, sal op hulle rus.

11 Ja, Hy sal aander nasies na hulle bring, en Hy sal aan hulle mag gee, en Hy sal van hulle wegneem die lande van hulle besittings, en Hy sal veroorsaak dat hulle bverstrooi en getref word.

12 Ja, soos een geslag oorgaan na ’n ander, sal daar abloedvergieting, en groot besoekinge onder hulle wees; daarom, my seuns, ek wil hê dat julle sal onthou, ja; ek wil hê dat julle sal ag slaan op my woorde.

13 O, dat julle sou ontwaak; ontwaak uit ’n diepe slaap, ja, en wel van die slaap van die ahel, en die aaklige bkettings afskud waarmee julle vasgemaak is, wat die kettings is wat die kinders van mense vasbind, sodat hulle gevange weggevoer word af na die ewige ckloof van ellende en wee.

14 Ontwaak! en staan op uit die stof, en hoor die woorde van ’n bewende aouer, wie se ledemate julle spoedig moet neerlê in die koue en stille bgraf, waarvandaan geen reisiger kan terugkeer nie; nog ’n paar dae en ek gaan die cweg van die hele aarde.

15 Maar kyk, die Here het my siel averlos van die hel; ek het sy heerlikheid aanskou, en ek word ewiglik omvou deur die barms van sy cliefde.

16 En ek begeer dat julle moet onthou om die ainsettinge en verordeninge van die Here te onderhou; kyk, dit was die bekommernis van my siel van die begin af.

17 My hart was terneergedruk vanweë droefheid van tyd tot tyd, want ek het gevrees, dat weens die hardheid van julle harte die Here julle God op julle sal afkom met die volheid van sy atoorn dat julle vir ewig bafgesny en vernietig sal word;

18 Of, dat ’n vervloeking oor julle sal kom vir ’n tydperk van abaie geslagte; en dat julle besoek word deur swaard, en deur hongersnood, en gehaat word, en gelei word volgens die wil en die slawerny van die bduiwel.

19 O my seuns, dat hierdie dinge nie oor julle mag kom nie, maar dat julle ’n auitverkore en begunstigde volk mag wees van die Here. Maar kyk, sy wil geskied; want sy bweë is regverdigheid vir ewig.

20 En Hy het gesê dat: aIn soverre julle my bgebooie sal onderhou, sal julle cvoorspoedig wees in die land; maar in soverre julle my gebooie nie wil onderhou nie, sal julle afgesny word van my teenwoordigheid.

21 En noudat my siel blydskap mag hê in julle, en dat my hart hierdie wêreld mag verlaat met vreugde weens julle, dat ek nie met droefheid en smart na die graf afgebring mag word nie, staan op uit die stof, my seuns, en wees amanne, en wees vasberade, been van gees en een van hart, verenig in alle dinge, dat julle nie in slawerny afgebring word nie.

22 Dat julle nie vervloek mag word met ’n vreeslike vervloeking nie; en ook, dat julle nie die misnoeë van ’n aregverdige God op julle bring nie, tot die vernietiging, ja, die ewige vernietiging van beide siel en liggaam.

23 Ontwaak, my seuns; trek die awapenrusting van geregtigheid aan. Skud af die kettings waarmee julle gebind is, en kom voort uit die duisternis, en staan op uit die stof.

24 Rebelleer nie langer teen julle broer nie, wie se visioene heerlik was, en wat die gebooie onderhou het van die tyd dat ons Jerusalem verlaat het; en wat ’n werktuig was in die hande van God deur ons voort te bring in die land van belofte; want as dit nie vir hom was nie, moes ons vergaan het van ahonger in die wildernis; desnieteenstaande, julle het gesoek om sy lewe te bneem; ja, en hy het baie smart gely weens julle.

25 En ek vrees en bewe uitermate weens julle, uit vrees dat hy weer sal ly; want kyk, julle het hom beskuldig dat hy mag en agesag gesoek het oor julle; maar ek weet dat hy nie gesoek het na mag nóg gesag oor julle, maar hy het die heerlikheid van God gesoek, en julle eie ewige welsyn.

26 En julle het gemurmureer omdat hy duidelik was met julle. Julle sê dat hy askerpheid gebruik het; julle sê dat hy toornig was op julle; maar kyk, sy skerpheid was die skerpheid van die krag van die woord van God, wat in hom was; en dit wat julle toorn noem, was die waarheid, volgens dit wat in God is, wat hy nie kon bedwing nie, terwyl hy vreesloos aangaande julle ongeregtighede bekendmaak.

27 En dit moet noodwendig wees dat die akrag van God met hom moet wees, en wel dat hy julle gebied dat julle gehoorsaam moet wees. Maar kyk, dit was nie hy nie, maar dit was die bGees van die Here wat in hom was, wat sy mond cgeopen het om te spreek, sodat hy dit nie kon sluit nie.

28 En nou, my seun Laman, en ook Lemuel en Sam, en ook my seuns wat die seuns van Ismael is; kyk, as julle sal ag slaan op die stem van Nefi, sal julle nie vergaan nie. En as julle sal ag slaan op hom, laat ek julle ’n aseëning, ja, en wel my eerste seëning.

29 Maar as julle nie op hom sal ag slaan nie, neem ek my aeerste seëning weg, ja, en wel my seëning, en dit sal op hom rus.

30 En nou, Zoram, ek spreek met jou: Kyk, jy is die adienskneg van Laban; desnieteenstaande, jy is uitgebring uit die land Jerusalem, en ek weet dat jy ’n ware vriend van my seun Nefi is, vir ewig.

31 Daarom, omdat jy getrou was, sal jou saad geseënd wees saam amet sy saad, sodat hulle lank in voorspoed sal woon op die aangesig van hierdie land; en niks, behalwe ongeregtigheid onder hulle, sal hulle voorspoed skaad of benadeel op die aangesig van hierdie land vir altyd nie.

32 Daarom, as julle die gebooie van die Here onderhou, het die Here hierdie land toegewy vir die veiligheid van jou saad met die saad van my seun.

◀

1a

GS Patriarg, Patriargaal.

◀

2a

1 Ne. 18:9–20.

◀

4a

GS Visioen.

◀

b

2 Kon. 24:14–15; Jer. 44:2; 1 Ne. 1:4; Hel. 8:20.

◀

c

Alma 9:22.

◀

5a

GS Beloofde Land.

◀

b

Ether 2:9–10.

◀

c

GS Verbond.

◀

6a

2 Ne. 10:22.

◀

7a

Mosia 29:32; Alma 46:10, 20.

◀

b

2 Ne. 10:11. GS Vry, Vryheid.

◀

c

Alma 45:10–14, 16; Morm. 1:17; Ether 2:8–12.

◀

9a

2 Ne. 4:4; Alma 9:13.

◀

b

Deut. 29:9.

◀

c

GS Gehoorsaam, Gehoorsaamheid.

◀

10a

GS Messias.

◀

11a

1 Ne. 13:12–20; Morm. 5:19–20.

◀

b

1 Ne. 22:7.

◀

12a

Morm. 1:11–19; 4:11.

◀

13a

GS Hel.

◀

b

Alma 12:9–11.

◀

c

1 Ne. 15:28–30; Hel. 3:29–30.

◀

14a

GS Ouers.

◀

b

GS Dood, Fisiese.

◀

c

Jos. 23:14.

◀

15a

Alma 36:28. GS Versoen, Versoening.

◀

b

Jakob 6:5; Alma 5:33; 3 Ne. 9:14.

◀

c

Rom. 8:39. GS Liefde.

◀

16a

Deut. 4:5–8; 2 Ne. 5:10–11.

◀

17a

2 Ne. 5:21–24; Alma 3:6–19.

◀

b

Mosia 12:8.

◀

18a

1 Ne. 12:20–23.

◀

b

GS Duiwel.

◀

19a

GS Verkorene.

◀

b

Hos. 14:9.

◀

20a

Jarom 1:9; Mosia 1:6–7; Alma 9:13–14.

◀

b

Lev. 26:3–14; Joël 2:23–26.

◀

c

Ps. 67:7; Mosia 2:21–25.

◀

21a

1 Sam. 4:9; 1 Kon. 2:2.

◀

b

Moses 7:18.

◀

22a

L&V 3:4.

◀

23a

Efés. 6:11–17.

◀

24a

1 Ne. 16:32.

◀

b

1 Ne. 16:37.

◀

25a

Gén. 37:9–11.

◀

26a

Spr. 15:10; 1 Ne. 16:2; Moro. 9:4; L&V 121:41–43.

◀

27a

1 Ne. 17:48.

◀

b

L&V 121:43.

◀

c

L&V 33:8.

◀

28a

GS Eersgeboortereg.

◀

29a

Abr. 1:3.

◀

30a

1 Ne. 4:20, 35.

◀

31a

2 Ne. 5:6.

Hoofstuk 2

Verlossing kom deur die Heilige Messias—Vryheid van keuse (handelingsmag) is noodsaaklik vir bestaan en vooruitgang—Adam het tot ’n val gekom sodat die mens mag wees—Die mens is vry om vryheid en die ewige lewe te kies. Ongeveer 588–570 v.C.

1 En nou, Jakob, ek spreek met jou: Jy is my aeersgeborene in die dae van my beproewing in die wildernis. En kyk, in jou kinderdae het jy verdrukking gely en baie droefheid, vanweë die ruheid van jou broers.

2 Desnieteenstaande, Jakob, my eersgeborene in die wildernis, jy ken die grootheid van God; en Hy sal jou verdrukkinge tot jou voordeel heilig.

3 Daarom, jou siel sal geseënd wees, en jy sal veilig woon met jou broer Nefi; en jou dae sal deurgebring word in die diens van jou God. Daarom, ek weet dat jy verlos is, vanweë die regverdigheid van jou Verlosser; want jy het gesien dat Hy in die volheid van die tyd kom om heil te bring vir mense.

4 En jy het sy heerlikheid in jou jeug agesien; daarom, jy is geseënd net soos hulle vir wie Hy sal dien in die vlees; want die Gees is dieselfde, gister, vandag en vir ewig. En die weg is berei vanaf die val van die mens, en heil is bvry.

5 En mense is voldoende onderrig dat hulle goed van kwaad kan aonderskei. En die wet is aan mense gegee. En deur die wet word geen vlees bgeregverdig nie; of, deur die wet word die mens cafgesny. Ja, deur die aardse wet is hulle afgesny; en ook, deur die geestelike wet vergaan hulle van dit wat goed is, en word ellendig vir ewig.

6 Daarom, averlossing kom in en deur die Heilige bMessias; want Hy is vol cgenade en waarheid.

7 Kyk, Hy offer Homself as ’n aofferande vir die sonde, om te voldoen aan die beise van die wet, aan al diegene wat ’n gebroke hart en ’n verslae gees het; en niemand anders kan aan die eise van die wet voldoen nie.

8 Daarom, hoe groot is die belangrikheid om hierdie dinge bekend te maak aan die inwoners van die aarde, dat hulle mag weet dat daar geen vlees is wat kan woon in die teenwoordigheid van God nie, abehalwe deur die verdienste, en die barmhartigheid, en die genade van die Heilige Messias, wat sy lewe neerlê volgens die vlees, en dit weer opneem deur die krag van die Gees, sodat Hy die bopstanding van die dode teweeg kan bring, omdat Hy die eerste is wat sal opstaan.

9 Daarom, Hy is die eerste vrugte voor God, in soverre dat Hy avoorspraak sal doen vir al die kinders van mense; en hulle wat glo in Hom, sal gered word.

10 En vanweë die avoorspraak vir almal, kom alle mense tot God; daarom, hulle staan in sy teenwoordigheid om bgeoordeel te word deur Hom volgens die waarheid en cheiligheid wat in Hom is. Daarom, die eise van die wet wat die Heilige Een gegee het, tot die oplegging van die straf wat daaraan gekoppel is, welke straf wat daaraan gekoppel is in teenstelling met die geluksaligheid wat daaraan gekoppel is, om die eise van die dversoening te beantwoord—

11 Want dit moet noodwendig wees dat daar ’n ateenstelling in alle dinge is. Indien nie, my eersgeborene in die wildernis, sal regverdigheid nie kan geskied nie, nóg ongeregtigheid, nóg heiligheid nóg ellende, nóg goed nóg kwaad. Daarom, alle dinge moet noodwendig ’n samestelling in een wees; daarom, as dit een liggaam sou wees, sal dit moet bly asof dit dood is, omdat dit nóg lewe nóg dood besit, nóg verganklikheid nóg onverganklikheid, geluk nóg ellende, nóg gevoel nóg gevoelloosheid.

12 Daarom, dit moes noodwendig geskape gewees het as iets sinloos; daarom sou daar geen adoel gewees het aan die einde van sy skepping nie. Daarom, hierdie ding moet noodwendig die wysheid van God en sy ewige doeleindes vernietig, en ook die krag, en die barmhartigheid, en die bgeregtigheid van God.

13 En as julle sal sê daar is ageen wet nie, sal julle ook sê daar is geen sonde nie. As julle sal sê daar is geen sonde nie, sal julle ook sê daar is geen regverdigheid nie. En as daar geen regverdigheid is nie, is daar geen geluk nie. En as daar nóg regverdigheid nóg geluk is, is daar geen straf nóg ellende. En as hierdie dinge nie is nie, is bdaar geen God nie. En as daar geen God is nie, dan bestaan ons nie, nóg die aarde; want daar kon geen skepping van dinge gewees het wat kon handel nóg waarop handeling uitgevoer kon word; daarom, alle dinge moes verdwyn het.

14 En nou, my seuns, ek spreek met julle hierdie dinge tot julle voordeel en lering; want daar is ’n God, en Hy het alle dinge ageskape, beide die hemele en die aarde, en alles wat daarin is, beide dinge om te handel en dinge waarop bhandeling uitgevoer kan word.

15 En om sy ewige adoeleindes teweeg te bring aangaande die uiteinde van die mens, nadat Hy ons eerste ouers geskape het, en die diere van die veld en die voëls van die lug, en kortom, alle dinge wat geskape is, was dit noodwendig dat daar ’n teenstelling moes wees; en wel die bverbode cvrug in teenstelling met die dboom van die lewe; die een wat soet is en die ander bitter.

16 Daarom, die Here God het aan die mens gegee dat hy selfstandig moet ahandel. Daarom, die mens kan nie selfstandig handel nie behalwe as hy bverlok is deur die een of die ander.

17 En ek, Lehi, volgens die dinge wat ek gelees het, moet noodwendig veronderstel, dat ’n aengel van God, volgens dit wat geskrywe is, bgeval het uit die hemel; daarom, hy het ’n duiwel geword, omdat hy dit gesoek het wat boos was voor God.

18 En omdat hy geval het uit die hemel, en vir ewig ellendig geword het, het hy ook die ellende van die hele mensdom agesoek. Daarom, hy het aan bEva gesê, ja, en wel daardie ou slang, wat die duiwel is, wat die vader is van alle cleuens, daarom het hy gesê: Eet van die verbode vrug, en julle sal nie sterwe nie, maar julle sal wees soos God, om goed en kwaad te dken.

19 En nadat Adam en Eva van die verbode vrug ageëet het, is hulle uit die tuin van bEden verdryf om die aarde te bewerk.

20 En hulle het kinders voortgebring; ja, en wel die afamilie van die hele aarde.

21 En die dae van die kinders van amense is verleng, volgens die wil van God, sodat hulle mag bbekeer terwyl hulle in die vlees is; daarom, hulle toestand het ’n toestand van ctoetsing geword, en hulle tyd is verleng, volgens die gebooie wat die Here God gegee het aan die kinders van mense. Want Hy het gebod gegee dat alle mense moes bekeer; want Hy het vir alle mense gewys dat hulle dverlore was, vanweë die oortreding van hul ouers.

22 En nou kyk, as Adam nie oortree het nie, sou hy nie tot ’n val gekom het nie, maar hy sou gebly het in die tuin van Eden. En alle dinge wat geskape is, moes in dieselfde toestand gebly het waarin hulle was nadat hulle geskape is; en hulle moes so gebly het tot in ewigheid, en geen einde gehad het nie.

23 En hulle sou geen akinders gehad het nie; daarom sou hulle gebly het in ’n toestand van onskuld, sonder vreugde omdat hulle geen ellende geken het nie; sonder om goed te doen, want hulle het geen sonde geken nie.

24 Maar kyk, alle dinge het geskied deur die wysheid van Hom wat alle dinge aweet.

25 aAdam het tot ’n bval gekom sodat die mens mag wees; en mense cis sodat hulle dvreugde mag hê.

26 En die aMessias kom in die volheid van die tyd, sodat Hy die kinders van mense van die val kan bverlos. En omdat hulle verlos is van die val, het hulle cvry geword vir ewig, en hulle ken die goeie van die kwade; om selfstandig te handel en nie waarop handeling uitgevoer word nie, behalwe deur die bestraffing van die dwet op die groot en laaste dag, volgens die gebooie wat God gegee het.

27 Daarom, mense is avry volgens die vlees; en alle dinge word aan hulle gegee wat noodsaaklik is vir die mens. En hulle is vry om vryheid te bkies en die cewige lewe, deur die groot Middelaar van alle mense, of om slawerny en die dood te kies, volgens die slawerny en die mag van die duiwel; want hy soek daarna dat alle mense ellendig moet wees soos hyself.

28 En nou, my seuns, wil ek hê dat julle moet kyk na die groot aMiddelaar, en ag slaan op sy groot gebooie; en getrou wees aan sy woorde, en die ewige lewe kies, volgens die wil van sy Heilige Gees;

29 En nie die ewige dood kies, volgens die wil van die vlees en die bose wat daarin is nie, wat die gees van die duiwel die mag gee om agevange te neem, om julle af te bring na die bhel, sodat hy mag heers oor julle in sy eie koninkryk.

30 Ek het hierdie paar woorde met julle almal gespreek, my seuns, in die laaste dae van my toetsing; en ek het die goeie deel gekies, volgens die woorde van die profeet. En ek het geen ander oogmerk nie as die ewigdurende welsyn van julle siele. Amen.

◀

1a

1 Ne. 18:7.

◀

4a

2 Ne. 11:3; Jakob 7:5.

◀

b

GS Genade.

◀

5a

Moro. 7:16.

◀

b

Rom. 3:20; 2 Ne. 25:23; Alma 42:12–16. GS Regverdigmaking, Regverdig.

◀

c

1 Ne. 10:6; 2 Ne. 9:6–38; Alma 11:40–45; 12:16, 24; 42:6–11; Hel. 14:15–18.

◀

6a

1 Ne. 10:6; 2 Ne. 25:20; Alma 12:22–25. GS Plan van Verlossing.

◀

b

GS Messias.

◀

c

Joh. 1:14, 17; Moses 1:6.

◀

7a

GS Versoen, Versoening.

◀

b

Rom. 10:4.

◀

8a

2 Ne. 25:20; 31:21; Mosia 4:8; 5:8; Alma 38:9.

◀

b

1 Kor. 15:20; Alma 7:12; 12:24–25; 42:23. GS Opstanding.

◀

9a

Jes. 53; Mosia 14:12; 15:8–9.

◀

10a

GS Verlosser.

◀

b

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

c

GS Heiligheid.

◀

d

2 Ne. 9:7, 21–22, 26; Alma 22:14; 33:22; 34:9.

◀

11a

L&V 29:39; 122:5–9. GS Teenstand.

◀

12a

L&V 88:25–26. GS Aarde—Geskape vir die mens.

◀

b

GS Geregtigheid.

◀

13a

2 Ne. 9:25.

◀

b

Alma 42:13.

◀

14a

GS Skep, Skepping.

◀

b

L&V 93:30.

◀

15a

Jes. 45:18; Alma 42:26; Moses 1:31, 39.

◀

b

Gén. 2:16–17; Moses 3:17.

◀

c

Gén. 3:6; Alma 12:21–23.

◀

d

Gén. 2:9; 1 Ne. 15:22, 36; Alma 32:40.

◀

16a

2 Ne. 10:23; Alma 12:31. GS Handelingsmag.

◀

b

L&V 29:39–40.

◀

17a

GS Duiwel.

◀

b

Jes. 14:12; 2 Ne. 9:8; Moses 4:3–4; Abr. 3:27–28.

◀

18a

2 Ne. 28:19–23; 3 Ne. 18:18; L&V 10:22–27.

◀

b

GS Eva.

◀

c

2 Ne. 28:8; Moses 4:4.

◀

d

Gén. 3:5; Alma 29:5; Moro. 7:15–19.

◀

19a

Alma 12:31. GS Val van Adam en Eva.

◀

b

GS Eden.

◀

20a

L&V 138:38–39.

◀

21a

Alma 12:24; Moses 4:23–25.

◀

b

Alma 34:32. GS Bekeer, Bekering.

◀

c

GS Sterflik, Sterflikheid.

◀

d

Jakob 7:12.

◀

23a

Moses 5:11.

◀

24a

GS God, Godheid.

◀

25a

GS Adam.

◀

b

Moses 6:48. GS Val van Adam en Eva.

◀

c

GS Sterflik, Sterflikheid.

◀

d

Moses 5:10. GS Mens die, Mense; Vreugde.

◀

26a

GS Messias.

◀

b

GS Plan van Verlossing.

◀

c

Alma 42:27; Hel. 14:30.

◀

d

GS Wet.

◀

27a

Gal. 5:1; Moses 6:56.

◀

b

GS Handelingsmag.

◀

c

GS Ewige Lewe.

◀

28a

GS Middelaar.

◀

29a

Rom. 6:16–18; Alma 12:11.

◀

b

GS Hel.

Hoofstuk 3

Josef in Egipte het die Nefiete gesien in ’n visioen—Hy het geprofeteer van Joseph Smith, die siener van die laaste dae; van Moses, wat Israel sou bevry; en van die te voorskyn kom van die Boek van Mormon. Ongeveer 588–570 v.C.

1 En nou spreek ek met jou, Josef, my alaasgeborene. Jy is gebore in die wildernis van my verdrukkinge; ja, in die dae van my grootste droefheid het jou moeder jou gebaar.

2 En mag die Here ook aan jou hierdie aland toewy, wat ’n uiters kosbare land is, vir jou erfenis en die erfenis van jou saad saam met jou broers, as jou sekerheid vir ewig, as dit so is dat jy die gebooie onderhou van die Heilige Een van Israel.

3 En nou, Josef, my laasgeborene, wat ek uit die wildernis van my verdrukkinge uitgebring het, mag die Here jou seën vir ewig, want jou saad sal nie heeltemal avernietig word nie.

4 Want kyk, jy is die vrug van my lendene; en ek is ’n afstammeling van aJosef wat bgevange weggevoer is na Egipte. En groot was die verbonde van die Here wat Hy met Josef gesluit het.

5 Daarom, Josef het waarlik ons dag agesien. En hy het ’n belofte ontvang van die Here, dat van die vrug van sy lendene sal die Here God ’n bregverdige ctak voortbring van die huis van Israel; nie die dMessias nie, maar ’n tak wat afgebreek sou word, nietemin, om onthou te word in die verbonde van die Here, dat die Messias geopenbaar sal word aan hulle in die laaste dae, deur die gees van krag, om hulle uit die eduisternis tot die lig te bring—ja, uit verborge duisternis en uit gevangenskap na vryheid.

6 Want Josef het inderdaad getuig, en gesê: ’n aSiener sal die Here my God opwek, wat ’n uitverkore siener sal wees vir die vrug van my blendene.

7 Ja, Josef het waarlik gesê: So sê die Here vir my: ’n Uitverkore asiener sal Ek voortbring uit die vrug van jou lendene; en hy sal hoog geag word onder die vrug van jou lendene. En aan hom sal Ek bevel gee dat hy ’n werk sal doen vir die vrug van jou lendene, sy broers, wat van groot waarde sal wees vir hulle, en wel om hulle te bring tot die kennis van die verbonde wat Ek gesluit het met jou vaders.

8 En Ek sal aan hom ’n gebod gee dat hy ageen ander werk sal doen, behalwe die werk wat Ek hom sal gebied nie. En Ek sal hom groot maak in my oë; want hy sal my werk doen.

9 En hy sal groot wees soos aMoses, wat Ek gesê het Ek vir julle sal opwek om my volk te bverlos, o huis van Israel.

10 En Ek sal vir Moses opwek, om jou volk te verlos uit Egipteland.

11 Maar ’n siener sal Ek opwek uit die vrug van jou lendene; en aan hom sal Ek amag gee om my woord voort te bring aan die saad van jou lendene—en nie net om my woord voort te bring nie, sê die Here, maar om hulle te oortuig van my woord, wat alreeds onder hulle uitgegaan het.

12 Daarom, die vrug van jou lendene sal skrywe; en die vrug van die lendene van aJuda sal bskrywe; en dit wat cgeskrywe sal word deur die vrug van jou lendene, en ook dit wat geskrywe sal word deur die vrug van die lendene van Juda, sal saamgroei, tot dweerlegging van valse leerstellings, en die beslegtiging van twiste, en om vrede te vestig onder die vrug van jou lendene, en om hulle te ebring tot die fkennis van hulle vaders in die laaste dae, en ook tot die kennis van my verbonde, sê die Here.

13 En uit swakheid sal hy sterk gemaak word, in daardie dag wanneer my werk sal begin onder my hele volk, om jou te herstel, o huis van Israel, sê die Here.

14 En so het Josef geprofeteer, en gesê: Kyk, daardie siener sal die Here seën; en hulle wat soek om hom te vernietig, sal beskaam word; want hierdie belofte, wat ek verkry het van die Here, aangaande die vrug van my lendene, sal vervul word. Kyk, ek is seker omtrent die vervulling van hierdie belofte;

15 En sy anaam sal na my genoem word; en dit sal ook die bnaam wees van sy vader. En hy sal soos ek wees; want die ding wat die Here sal voortbring deur sy hand, deur die mag van die Here sal my volk tot heil bring.

16 Ja, so het Josef geprofeteer: Ek is seker van hierdie ding, net soos ek seker is van die belofte van Moses; want die Here het aan my gesê, Ek sal jou saad abewaar vir ewig.

17 En die Here het gesê: Ek sal ’n Moses opwek; en Ek sal hom mag gee in ’n roede; en Ek sal hom die vermoë gee om te skryf. Tog sal Ek sy tong nie losmaak, sodat hy veel kan spreek nie, want Ek sal hom nie magtig maak in spraak nie. Maar Ek sal my wet vir hom askryf, deur die vinger van my eie hand; en Ek sal vir hom ’n bwoordvoerder maak.

18 En die Here het ook aan my gesê: Ek sal opwek vir die vrug van jou lendene; en Ek sal vir hom ’n woordvoerder maak. En Ek, kyk, Ek sal vir hom gee dat hy die skrif van die vrug van jou lendene sal skrywe, aan die vrug van jou lendene; en die woordvoerder van jou lendene sal dit verkondig.

19 En die woorde wat hy sal skrywe, sal die woorde wees wat raadsaam is in my wysheid om uit te gaan na die avrug van jou lendene. En dit sal wees asof die vrug van jou lendene hulle toegeroep het buit die stof; want Ek ken hulle geloof.

20 En hulle sal aroep uit die stof; ja, en wel bekering tot hulle broeders, selfs nadat baie geslagte vir hulle verbygegaan het. En dit sal gebeur dat hulle geroep sal opgaan en wel volgens die eenvoud van hulle woorde.

21 Vanweë hulle geloof sal hul awoorde uitgaan uit my mond na hulle broers wat die vrug is van jou lendene; en die swakheid van hulle woorde sal Ek sterk maak in hulle geloof, om my verbond te onthou wat Ek met jou vaders gesluit het.

22 En nou, kyk, my seun Josef, op hierdie wyse het my vader van ouds ageprofeteer.

23 Daarom, vanweë hierdie verbond is jy geseënd; want jou saad sal nie vernietig word nie, want hulle sal ag slaan op die woorde van die boek.

24 En daar sal een opstaan onder hulle wat magtig is, wat baie goed sal doen, beide in woord en in daad, wat ’n werktuig sal wees in die hande van God, met uitnemende geloof, om magtige wonders te verrig, en dit doen wat groot is in die oë van God, om baie herstelling aan die huis van Israel teweeg te bring, en aan die saad van jou broers.

25 En nou, geseënd is jy, Josef. Kyk, jy is jonk; daarom, slaan ag op die woorde van jou broer, Nefi, en dit sal aan jou gedoen word en wel volgens die woorde wat ek gespreek het. Onthou die woorde van jou sterwende vader. Amen.

◀

1a

1 Ne. 18:7.

◀

2a

1 Ne. 2:20. GS Beloofde Land.

◀

3a

2 Ne. 9:53.

◀

4a

Gén. 39:1–2; 45:4; 49:22–26; 1 Ne. 5:14–16.

◀

b

Gén. 37:29–36.

◀

5a

JSV Gén. 50:24–38 (Bylae); 2 Ne. 4:1–2.

◀

b

Jakob 2:25.

◀

c

Gén. 49:22–26; 1 Ne. 15:12; 19:24. GS Wingerd van die Here.

◀

d

2 Ne. 6:14; L&V 3:16–20.

◀

e

Jes. 42:16.

◀

6a

3 Ne. 21:8–11; Morm. 8:16. GS Siener.

◀

b

L&V 132:30.

◀

7a

GS Smith, Joseph, Jr.

◀

8a

L&V 24:7, 9.

◀

9a

Moses 1:41.

◀

b

Ex. 3:7–10; 1 Ne. 17:24.

◀

11a

L&V 5:3–4.

◀

12a

1 Ne. 13:23–29.

◀

b

GS Boek van Mormon.

◀

c

GS Bybel.

◀

d

Eség. 37:15–20; 1 Ne. 13:38–41; 2 Ne. 29:8; 33:10–11.

◀

e

Moro. 1:4.

◀

f

1 Ne. 15:14; 2 Ne. 30:5; Morm. 7:1, 5, 9–10.

◀

15a

L&V 18:8.

◀

b

JS—G 1:3.

◀

16a

Gén. 45:1–8.

◀

17a

Deut. 10:2, 4; Moses 2:1.

◀

b

Ex. 4:16.

◀

19a

L&V 28:8.

◀

b

Jes. 29:4; 2 Ne. 27:13; 33:13; Morm. 9:30; Moro. 10:27.

◀

20a

2 Ne. 26:16; Morm. 8:23.

◀

21a

2 Ne. 29:2.

◀

22a

2 Ne. 3:5.

Hoofstuk 4

Lehi gee sy nageslag raad en seën hulle—Hy sterf en word begrawe—Nefi roem in die goedheid van God—Nefi plaas sy vertroue in die Here vir ewig. Ongeveer 588–570 v.C.

1 En nou, ek, Nefi, spreek aangaande die profesieë wat my vader gespreek het aangaande aJosef, wat weggevoer is na Egipte.

2 Want kyk, hy het waarlik geprofeteer aangaande al sy saad. En die aprofesieë wat hy geskrywe het, is daar nie baie groter nie. En hy het geprofeteer aangaande ons, en ons toekomstige geslagte; en hulle is geskrywe op die plate van brons.

3 Daarom, nadat my vader ’n einde gemaak het om te spreek aangaande die profesieë van Josef, het hy die kinders van Laman geroep, sy seuns, en sy dogters, en vir hulle gesê: Kyk, my seuns, en my dogters, wat die seuns en die dogters is van my aeersgeborene, ek wil hê dat julle die oor neig na my woorde.

4 Want die Here God het gesê dat: aIn soverre julle my gebooie sal onderhou, sal julle voorspoedig wees in die land; en in soverre julle nie my gebooie sal onderhou nie, sal julle afgesny word van my teenwoordigheid.

5 Maar kyk, my seuns en my dogters, ek kan nie neerdaal in my graf tensy ek ’n aseëning laat op julle nie; want kyk, ek weet dat as julle onderrig word in die bweg wat julle moet gaan, sal julle nie daarvan afwyk nie.

6 Daarom, as julle vervloek is, kyk, ek laat my seëning op julle, dat die vloek van julle weggeneem mag word en verantwoord word op die ahoofde van julle ouers.

7 Daarom, as gevolg van my seëning sal die Here God anie toelaat dat julle sal vergaan nie; daarom, Hy sal bbarmhartig wees teenoor julle en julle saad vir ewig.

8 En dit het gebeur dat nadat my vader ’n einde gemaak het om met die seuns en dogters van Laman te spreek, het hy dit so bewerkstellig dat die seuns en dogters van Lemuel voor hom gebring word.

9 En hy het met hulle gespreek, en gesê: Kyk, my seuns en my dogters, wat die seuns en dogters van my tweede seun is, kyk, ek laat aan julle dieselfde seëning wat ek aan die seuns en dogters van Laman gelaat het; daarom, julle sal nie heeltemal vernietig word nie; maar aan die einde sal julle saad geseën word.

10 En dit het gebeur dat nadat my vader ’n einde gemaak het om met hulle te spreek, kyk, het hy met die seuns van aIsmael gespreek, ja, en wel met sy hele huisgesin.

11 En nadat hy ’n einde gemaak het om met hulle te spreek, het hy met Sam gespreek, en gesê: Geseënd is jy, en jou saad; want jy sal die land beërwe soos jou broer Nefi. En jou saad sal gereken word met sy saad; en jy sal soos jou broer wees, en jou saad soos sy saad; en jy sal geseënd wees in al jou dae.

12 En dit het gebeur nadat my vader, Lehi, met sy hele huisgesin gespreek het, volgens die gevoelens van sy hart en die Gees van die Here wat in hom was, het hy oud geword. En dit het gebeur dat hy gesterwe het, en begrawe is.

13 En dit het gebeur dat nie baie dae na sy dood nie, Laman en Lemuel en die seuns van Ismael vir my kwaad was vanweë die vermaninge van die Here.

14 Want ek, Nefi, was gedwing om met hulle te spreek, volgens sy woord; want ek het baie dinge met hulle gespreek, asook my vader, voor sy dood; baie van hierdie woorde is geskrywe op my aander plate; want ’n meer geskiedkundige deel is geskryf op my ander plate.

15 En op ahierdie skrywe ek die dinge van my siel, en baie van die skrifture wat gegraveer is op die plate van brons. Want my siel verlustig hom in die skrifture, en my hart bbepeins hulle, en skryf hulle neer vir die clering en die voordeel van my kinders.

16 Kyk, my asiel verlustig hom in die dinge van die Here; en my bhart bepeins gedurig die dinge wat ek gesien en gehoor het.

17 Nogtans, nieteenstaande die groot agoedheid van die Here, deur my sy groot en wonderbaarlike werke te toon, roep my hart uit: O, bellendige mens wat ek is! Ja, my hart is bedroef vanweë my vlees; my siel treur vanweë my ongeregtighede.

18 Ek is omring, vanweë die versoekinge en die sondes wat my so maklik aoorval.

19 En wanneer ek my wil verheug, kreun my hart vanweë my sondes; nogtans, ek weet in wie ek vertrou het.

20 My God was my steun; Hy het my gelei deur my verdrukkinge in die wildernis; en Hy het my bewaar op die waters van die groot diepte.

21 Hy het my gevul met sy aliefde, selfs tot die vertering van my vlees.

22 Hy het my avyande beskaam, en hulle laat sidder voor my.

23 Kyk, Hy het my geroep gehoor bedags en Hy het my snags kennis gegee deur avisioene.

24 En bedags het ek vrymoedig geword in magtige agebed voor Hom; ja, my stem het ek omhoog gestuur; en engele het neergedaal en my gedien.

25 En op die vleuels van sy Gees is my liggaam aweggevoer op uitermate hoë berge. En my oë het groot dinge gesien, ja, selfs te groot vir die mens; daarom is ek beveel om hulle nie te skryf nie.

26 O, dan, as ek sulke groot dinge gesien het, as die Here in sy neerdalendheid teenoor die kinders van mense, die mens besoek het met soveel barmhartigheid, ahoekom sou my hart ween, en my siel talm in die dal van droefheid, en my vlees wegteer, en my krag verflou, vanweë my verdrukkinge?

27 En hoekom sou ek atoegee aan die sonde, vanweë my vlees? Ja, hoekom, sou ek swig voor bversoekinge, sodat die bose een plek kry in my hart om my cvrede te vernietig en my siel te bedroef? Hoekom is ek kwaad vanweë my vyand?

28 Ontwaak, my siel! Wees nie langer bedruk in die sonde nie. Verbly jou, o my hart, en moenie langer plek gee vir die avyand van my siel nie.

29 Word nie weer kwaad vanweë my vyande nie. Moenie my krag verflou vanweë my verdrukkinge nie.

30 Verbly jou, o my hart, en roep tot die Here, en sê: O Here, ek sal U loof vir ewig; ja, my siel sal hom verbly in U, my God, en die arots van my heil.

31 O Here, sal U my siel verlos? Sal U my bevry uit die hande van my vyande? Sal U my maak dat ek mag sidder ten aanskoue van die asonde?

32 Mag die poorte van die hel gedurig gesluit wees voor my, omdat my ahart gebroke is en my gees verslae is! O Here, sal U nie die poorte van u regverdigheid voor my sluit nie, dat ek mag bwandel in die weg van die lae vallei, dat ek nougeset mag bly op die gelyke pad!

33 O Here, sal U my omvou in die mantel van u regverdigheid! O Here, sal U vir my ’n weg open om te ontvlug voor my vyande! Sal U my pad reguit maak voor my! Sal U nie ’n struikelblok plaas in my weg nie—maar dat U my weg sal oopmaak voor my, en nie my weg versper nie, maar die weë van my vyand.

34 O Here, ek het op U avertrou, en ek sal op U vertrou vir ewig. Ek sal nie my bvertroue stel in die arm van vlees nie; want ek weet, vervloek is hy wat sy cvertroue stel in die arm van vlees. Ja, vervloek is hy wat sy vertroue stel in die mens of vlees sy arm maak.

35 Ja, ek weet dat die Here amildelik sal gee aan hom wat vra. Ja, my God sal vir my gee, as ek nie bverkeerd cvra nie; daarom sal ek my stem verhef tot U; ja, ek sal roep tot U, my God, die drots van my regverdigheid. Kyk, my stem sal vir ewig opgaan na U, my rots en my ewigdurende God. Amen.

◀

1a

Gén. 39:1–2.

◀

2a

2 Ne. 3:5.

◀

3a

GS Eersgeborene.

◀

4a

2 Ne. 1:9.

◀

5a

GS Patriargale Seëninge.

◀

b

Spr. 22:6.

◀

6a

L&V 68:25–29.

◀

7a

2 Ne. 30:3–6; L&V 3:17–18.

◀

b

1 Ne. 13:31; 2 Ne. 10:18–19; Jakob 3:5–9; Hel. 15:12–13.

◀

10a

1 Ne. 7:6.

◀

14a

1 Ne. 1:16–17; 9:4.

◀

15a

1 Ne. 6:4–6.

◀

b

GS Peins; Skrifture.

◀

c

1 Ne. 19:23.

◀

16a

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

b

GS Hart.

◀

17a

2 Ne. 9:10; L&V 86:11.

◀

b

Rom. 7:24.

◀

18a

Rom. 7:21–23; Hebr. 12:1; Alma 7:15.

◀

21a

GS Liefde.

◀

22a

1 Ne. 17:52.

◀

23a

GS Visioen.

◀

24a

Jak. 5:16; 1 Ne. 2:16.

◀

25a

1 Ne. 11:1; Moses 1:1–2.

◀

26a

Ps. 43:5.

◀

27a

Rom. 6:13.

◀

b

GS Versoek, Versoeking.

◀

c

GS Vrede.

◀

28a

GS Duiwel.

◀

30a

1 Kor. 3:11. GS Rots.

◀

31a

Rom. 12:9; Alma 13:12.

◀

32a

GS Gebroke Hart.

◀

b

GS Wandel, Wandel met God.

◀

34a

GS Vertrou.

◀

b

Ps. 44:7–9.

◀

c

Jer. 17:5; Morm. 3:9; 4:8.

◀

35a

Jak. 1:5.

◀

b

Hel. 10:5.

◀

c

GS Gebed.

◀

d

Deut. 32:4.

Hoofstuk 5

Die Nefiete skei hulleself af van die Lamaniete, onderhou die wet van Moses, en bou ’n tempel—Vanweë hulle ongeloof, is die Lamaniete afgesny van die teenwoordigheid van die Here, is vervloek, en word ’n gésel vir die Nefiete. Ongeveer 588–559 v.C.

1 Kyk, dit het gebeur dat ek, Nefi, veel geroep het tot die Here my God, vanweë die atoorn van my broers.

2 Maar kyk, hulle toorn het toegeneem teenoor my, in soverre dat hulle gesoek het om my lewe te neem.

3 Ja, hulle het gemurmureer teen my, en gesê: Ons jonger broer dink om te aheers oor ons; en ons het baie beproewinge gehad as gevolg van hom; daarom, nou laat ons hom doodmaak, dat ons nie langer gekwel word vanweë sy woorde nie. Want kyk, ons wil hom nie hê as ons heerser nie; want dit behoort aan ons, wat die ouer broers is, om te heers oor hierdie volk.

4 Nou skryf ek nie op hierdie plate al die woorde wat hulle gemurmureer het teen my nie. Maar dit is genoeg vir my om te sê, dat hulle gesoek het om my lewe te neem.

5 En dit het gebeur dat die Here my agewaarsku het, dat ek, bNefi, moes weggaan van hulle en die wildernis binnevlug, en al diegene wat saam met my wou gaan.

6 Daarom, dit het gebeur dat ek, Nefi, my gesin geneem het, en ook aZoram en sy gesin, en Sam, my ouer broer en sy gesin, en Jakob en Josef, my jonger broers, en ook my susters, en al diegene wat saam met my wou gaan. En al diegene wat saam met my wou gaan, is hulle wat geglo het in die bwaarskuwings en die openbarings van God; daarom, hulle het ag geslaan op my woorde.

7 En ons het ons tente geneem en watter dinge ook al vir ons moontlik was, en gereis in die wildernis vir ’n tydperk van baie dae. En nadat ons gereis het vir ’n tydperk van baie dae, het ons ons tente opgeslaan.

8 En my volk wou hê dat ons die naam van die plek aNefi moes noem; daarom, ons het dit Nefi genoem.

9 En al diegene wat saam met my was het dit op hulle geneem om hulself die avolk van Nefi te noem.

10 En ons het gepoog om die verordeninge te onderhou, en die insettinge, en die gebooie van die Here in alle dinge volgens die awet van Moses.

11 En die Here was met ons; en ons was uitermate voorspoedig; want ons het saad gesaai, en ons het weer geoes in oorvloed. En ons het begin om kleinvee te teel, en grootvee, en diere van alle soorte.

12 En ek, Nefi, het ook die kronieke gebring wat gegraveer was op die aplate van brons; en ook die bbal, of ckompas, wat berei is vir my vader deur die hand van die Here, volgens dit wat geskrywe is.

13 En dit het gebeur dat ons uitermate voorspoedig begin word en vermenigvuldig het in die land.

14 En ek, Nefi, het die aswaard van Laban geneem, en daarvolgens baie swaarde gemaak, uit vrees dat die volk wat nou die bLamaniete genoem is, op ons sou neerkom en ons vernietig; want ek het hulle haat geken teenoor my en my kinders en diegene wat my volk genoem is.

15 En ek het my volk geleer om geboue te bou, en om allerlei hout te bewerk, en van ayster, en van koper, en van brons, en van staal, en van goud, en van silwer, en van kosbare ertse, wat in groot oorvloed was.

16 En ek, Nefi, het ’n atempel gebou; en ek het dit opgerig volgens die wyse van die btempel van Salomo, behalwe dat dit nie gebou was van so baie ckosbare dinge nie; want hulle was nie te vinde in die land nie, daarom, dit kon nie gebou word soos Salomo se tempel nie. Maar die wyse van oprigting was soos die tempel van Salomo; en die afwerking daarvan was uitermate goed.

17 En dit het gebeur dat ek, Nefi, my volk geleer het om avlytig te wees, en om te werk met hulle hande.

18 En dit het gebeur dat hulle wou hê dat ek hulle akoning moes wees. Maar ek, Nefi, was begerig dat hulle nie ’n koning moes hê nie; desnieteenstaande, ek het vir hulle gedoen volgens dit wat in my mag was.

19 En kyk, die woorde van die Here is vervul teenoor my broers, wat Hy gespreek het aangaande hulle, dat ek hulle aheerser sou wees en hulle bleraar. Daarom, ek was hulle heerser en hulle leraar, volgens die gebooie van die Here, totdat hulle gesoek het om my lewe te neem.

20 Daarom, die woord van die Here is vervul wat Hy met my gespreek het, naamlik: In soverre hulle anie op jou woorde wil ag slaan nie, sal hulle bafgesny word van die teenwoordigheid van die Here. En kyk, hulle was afgesny van sy teenwoordigheid.

21 En Hy het veroorsaak dat die avervloeking oor hulle kom, ja, ’n vreeslike vervloeking, vanweë hulle ongeregtigheid. Want kyk, hulle het hulle harte verhard teen Hom, sodat hulle geword het soos ’n vuurklip; daarom, aangesien hulle blank was, en uitermate mooi en baangenaam, dat hulle nie aantreklik mag wees vir my volk nie, het die Here God ’n cvel van donkerheid op hulle laat kom.

22 En so sê die Here God: Ek sal veroorsaak dat hulle aweersinwekkend sal wees vir jou volk, tensy hulle hul sal bekeer van hul ongeregtighede.

23 En vervloek sal die saad van hom wees wat ameng met hulle saad, want hulle sal vervloek word en wel met dieselfde vervloeking. En die Here het dit gespreek en dit het geskied.

24 En vanweë hul vervloeking wat op hulle was, het hulle ’n alui volk geword, vol ondeug en listigheid, en het gesoek in die wildernis na diere as prooi.

25 En die Here God het aan my gesê: Hulle sal ’n gésel wees vir jou saad, om hulle aan te spoor om My te onthou; en in soverre hulle My nie wil onthou nie, en ag slaan op my woorde nie, sal hulle hul gésel tot vernietiging toe.

26 En dit het gebeur dat ek, Nefi, Jakob en Josef agewy het, dat hulle priesters en leraars sou wees oor die land van my volk.

27 En dit het gebeur dat ons geleef het volgens die wyse van geluk.

28 En dertig jaar het verbygegaan van die tyd dat ons Jerusalem verlaat het.

29 En ek, Nefi, het die kronieke bygehou op my plate van my volk tot dusver wat ek gemaak het.

30 En dit het gebeur dat die Here God aan my gesê het: Maak aander plate; en jy moet baie dinge op hulle graveer wat goed is in my oë, tot voordeel van jou volk.

31 Daarom het ek, Nefi, om gehoorsaam te wees aan die bevele van die Here, heengegaan en ahierdie plate gemaak waarop ek hierdie dinge gegraveer het.

32 En ek het dit wat aangenaam is vir God gegraveer. En as my volk behae skep in die dinge van God, sal hulle behae skep in my graveerwerk wat op hierdie plate is.

33 En as my volk begeer om te weet aangaande die meer besondere deel van die geskiedenis van my volk, moet hulle my ander plate ondersoek.

34 En dit is vir my genoeg om te sê dat veertig jaar verbygegaan het, en ons het alreeds oorloë en twiste met ons broers gehad.

◀

1a

2 Ne. 4:13–14.

◀

3a

1 Ne. 16:37–38; Mosia 10:14–15.

◀

5a

GS Inspirasie, Inspireer.

◀

b

Mosia 10:13.

◀

6a

1 Ne. 4:35; 16:7; 2 Ne. 1:30–32.

◀

b

GS Waarsku, Waarskuwing.

◀

8a

Omni 1:12, 27; Mosia 9:1–4; 28:1.

◀

9a

Jakob 1:13–14.

◀

10a

2 Ne. 11:4. GS Wet van Moses.

◀

12a

Mosia 1:3–4. GS Plate.

◀

b

Mosia 1:16.

◀

c

1 Ne. 16:10, 16, 26; 18:12, 21; Alma 37:38–47; L&V 17:1.

◀

14a

1 Ne. 4:9; Jakob 1:10; WvM 1:13.

◀

b

GS Lamaniete.

◀

15a

Ether 10:23.

◀

16a

GS Tempel, Huis van die Here.

◀

b

1 Kon. 6; 2 Kron. 3.

◀

c

L&V 124:26–27.

◀

17a

Gén. 3:19; L&V 42:42.

◀

18a

Jakob 1:9, 11.

◀

19a

1 Ne. 2:22.

◀

b

GS Onderrig, Onderwyser.

◀

20a

2 Ne. 2:21.

◀

b

Alma 9:14.

◀

21a

GS Vloek, Vervloekings.

◀

b

4 Ne. 1:10.

◀

c

2 Ne. 26:33; 3 Ne. 2:14–16.

◀

22a

1 Ne. 12:23.

◀

23a

GS Huwelik, Trou—Tussengeloofhuwelik.

◀

24a

GS Lui, Luiheid.

◀

26a

Jakob 1:18–19; Mosia 23:17.

◀

30a

1 Ne. 19:1–6.

◀

31a

GS Plate.

Hoofstuk 6

Jakob verhaal Joodse geskiedenis: Die Babiloniese slawerny en terugkeer; die bediening en kruisiging van die Heilige Een van Israel; die hulp ontvang van die nie-Jode; en die Jode se herstel in die laaste dae wanneer hulle in die Messias glo. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Die woorde van Jakob, die broer van Nefi, wat hy met die volk van Nefi gespreek het:

2 Kyk, my geliefde broers, ek, Jakob, wat geroep is deur God, en geordineer is volgens die wyse van sy heilige orde, en wat geordineer is deur my broer Nefi, na wie julle opsien as ’n akoning of beskermer, en op wie julle staatmaak vir veiligheid, kyk, julle weet dat ek uitermate baie dinge met julle gespreek het.

3 Desnieteenstaande, ek spreek weer met julle; want ek is begaan oor die welsyn van julle siele. Ja, my kommer is groot vir julle; en julle weet self dat dit altyd so was. Want ek het julle vermaan met alle ywer; en ek het julle die woorde van my vader geleer; en ek het met julle gespreek aangaande alle dinge wat geskrywe is, vanaf die skepping van die wêreld.

4 En nou, kyk, ek wil met julle spreek aangaande die dinge wat is, en die dinge wat sal kom; daarom, ek sal vir julle die woorde van aJesaja lees. En dit is die woorde wat my broer gevra het dat ek met julle moet spreek. En ek spreek met julle om julle onthalwe, sodat julle mag leer en die naam van julle God mag verheerlik.

5 En nou, die woorde wat ek sal lees is dit wat Jesaja gespreek het aangaande die hele huis van Israel; daarom, dit kan toegepas word op julle, want julle is van die huis van Israel. En daar is baie dinge wat deur Jesaja gespreek is, wat toegepas mag word op julle, omdat julle van die huis van Israel is.

6 En nou, dit is die woorde: aSo sê die Here God: Kyk Ek sal my hand ophef na die nie-Jode, en my bvaandel oprig na die volk; en hulle sal jou seuns bring in hulle arms en jou dogters sal gedra word op hulle skouers.

7 En konings sal julle pleegvaders wees en hulle koninginne julle pleegmoeders; hulle sal neerbuig voor jou met hul aangesigte na die aarde, en die stof oplek van jou voete; en jy sal weet dat Ek die Here is; want hulle sal nie beskaamd staan wat awag vir My nie.

8 En nou ek, Jakob, wil ietwat spreek aangaande hierdie woorde. Want kyk, die Here het aan my getoon dat diegene wat in aJerusalem was, waarvandaan ons gekom het, doodgemaak en bgevange weggevoer is.

9 Nogtans, die Here het aan my getoon dat hulle weer sal aterugkeer. En Hy het ook aan my getoon dat die Here God, die Heilige Een van Israel, Hom sal openbaar aan hulle in die vlees; en nadat Hy hom sal openbaar aan hulle, sal hulle Hom gésel en Hom bkruisig, volgens die woorde van die engel wat dit met my gespreek het.

10 En nadat hulle hul harte verhard het en hardnekkig geword het teen die Heilige Een van Israel, kyk, die aoordele van die Heilige Een van Israel sal oor hulle kom. En die dag kom dat hulle geslaan en verdruk sal word.

11 Daarom, nadat hulle heen en weer verdrywe word, want so sê die engel, baie sal verdruk word in die vlees, en sal nie toegelaat word om te vergaan nie, vanweë die gebede van die gelowiges; hulle sal verstrooi, en geslaan, en gehaat word; nogtans, die Here sal barmhartig wees teenoor hulle, sodat awanneer hulle sal kom tot die bkennis van hulle Verlosser, sal hulle weer cversamel word na die lande van hulle erfenis.

12 En geseënd is die anie-Jode, hulle van wie die profeet geskrywe het; want kyk, as dit so is dat hulle sal bekeer en nie stry teen Sion nie, en hulle nie verenig met daardie groot en bgruwelike kerk nie, sal hulle gered word; want die Here God sal sy cverbonde nakom wat Hy gesluit het met sy kinders; en om hierdie rede het die profeet hierdie dinge geskrywe.

13 Daarom, hulle wat stry teen Sion en die verbondsvolk van die Here, sal die stof oplek van hulle voete; en die volk van die Here sal nie abeskaam word nie. Want die volk van die Here is diegene wat vir Hom bwag; want hulle wag steeds vir die koms van die Messias.

14 En kyk, volgens die woorde van die profeet, die Messias sal homself die taak stel om hulle weer ’n atweede keer terug te win; daarom, Hy sal Homself aan hulle bopenbaar in krag en groot heerlikheid, tot die cvernietiging van hulle vyande, wanneer daardie dag kom dat hulle in Hom sal glo; en Hy sal niemand vernietig wat in Hom glo nie.

15 En hulle wat nie glo in Hom nie, sal avernietig word, beide deur bvuur, en deur stormwind, en deur aardbewings, en deur bloedvergietinge, en deur cpestilensie, en deur hongersnood. En hulle sal weet dat die Here God is, die Heilige Een van Israel.

16 aWant sal die buit van die magtige afgeneem word, of die bwettige gevangene vrygelaat word?

17 Maar so sê die Here: Selfs die agevangenes van die magtiges sal weggeneem word, en die buit van die verskrikker sal vrygelaat word; want die bMagtige God sal sy verbondsvolk cverlos. Want so sê die Here: Ek sal met hulle stry wat met jou twis—

18 En Ek sal diegene wat jou onderdruk, met hulle eie vlees voer; en hulle sal dronk word van hulle eie bloed soos van soet wyn; en alle vlees sal weet dat Ek die Here, jou Saligmaker en jou aVerlosser is, die bMagtige Een van Jakob.

◀

2a

Jakob 1:9, 11.

◀

4a

3 Ne. 23:1.

◀

6a

Jes. 49:22–23.

◀

b

GS Vaandel.

◀

7a

L&V 133:45; Moses 1:6.

◀

8a

Ester 2:6; 1 Ne. 7:13; 2 Ne. 25:10; Omni 1:15; Hel. 8:20–21.

◀

b

2 Kon. 24:10–16; 25:1–12. GS Israel—Die verstrooiing van Israel.

◀

9a

1 Ne. 10:3.

◀

b

1 Ne. 19:10, 13; Mosia 3:9; 3 Ne. 11:14–15. GS Kruisiging.

◀

10a

Matt. 27:24–25.

◀

11a

1 Ne. 22:11–12; 2 Ne. 9:2.

◀

b

Hos. 3:5.

◀

c

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

12a

1 Ne. 14:1–2; 2 Ne. 10:9–10.

◀

b

GS Duiwel—Die kerk van die duiwel.

◀

c

GS Abraham, Verbond van.

◀

13a

3 Ne. 22:4.

◀

b

Jes. 40:31; 1 Ne. 21:23; L&V 133:45.

◀

14a

Jes. 11:11; 2 Ne. 25:17; 29:1.

◀

b

2 Ne. 3:5.

◀

c

1 Ne. 22:13–14.

◀

15a

2 Ne. 10:16; 28:15; 3 Ne. 16:8. GS Laaste Dae.

◀

b

Jakob 6:3.

◀

c

L&V 97:22–26.

◀

16a

Jes. 49:24–26.

◀

b

DI die verbondsvolk van die Here soos gemeld in vers 17.

◀

17a

1 Ne. 21:25.

◀

b

GS Jehova.

◀

c

2 Kon. 17:39.

◀

18a

GS Verlosser.

◀

b

Gén. 49:24; Jes. 60:16.

Hoofstuk 7

Jakob gaan voort om uit Jesaja te lees: Jesaja spreek namens die Messias—Die Messias sal die tong van die geleerde hê—Hy sal sy rug gee vir die slaners—Hy sal nie beskaam word nie—Vergelyk Jesaja 50. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Ja, want so sê die Here: Het Ek jou verstoot, of het Ek jou verwerp vir ewig? Want so sê die Here: Waar is die skeibrief van julle moeder se egskeiding? Aan wie het Ek julle gegee, of aan watter van my skuldeisers het Ek julle verkoop? Ja, aan wie het Ek julle verkoop? Kyk, weens julle ongeregtighede het julle julself averkoop, en weens julle oortredinge is julle moeder verstoot.

2 Daarom, toe Ek gekom het, was daar geen mens nie; toe Ek ageroep het, ja, daar was niemand om te antwoord nie. O Huis van Israel, is my hand enigsins te kort om te verlos, of het Ek geen krag om te red nie? Kyk, deur my bestraffing droog Ek die bsee op, Ek maak hulle criviere ’n woestyn en hulle dvisse stink omdat die waters opgedroog is, en hulle sterf as gevolg van dors.

3 Ek beklee die hemel met aswartheid, en Ek maak ’n broukleed hul bedekking.

4 Die Here God het my die atong gegee van die geleerde, dat Ek sou weet hoe om op die regte tyd ’n woord te spreek met jou, o huis van Israel. Wanneer julle moeg is, wek Hy oggend na oggend. Hy wek my oor om te hoor soos die geleerde.

5 Die Here God het my aoor geopen, en Ek was nie rebels nie; ook het Ek nie teruggedraai nie.

6 Ek het my rug gegee aan die aslaner, en my wange vir dié wat die hare uitgepluk het. Ek het nie my aangesig verberg vir smaad en bespuwing nie.

7 Want die Here God sal my help, daarom sal Ek nie beskaam wees nie. Daarom het Ek my aangesig gemaak soos ’n vuurklip en Ek weet dat Ek nie beskaamd sal staan nie.

8 En die Here is naby, en Hy regverdig my. Wie sal met My stry? Laat ons saam staan. Wie is my teenstander? Laat hom naderkom na My toe, en Ek sal hom slaan met die krag van my mond.

9 Want die Here God sal My help. En al diegene wat My sal averoordeel, kyk, hulle almal sal wegslyt soos ’n kleed, en die mot sal hulle opeet.

10 Wie is onder julle wat die Here vrees, wat gehoorsaam is aan die astem van sy dienskneg, wat wandel in duisternis en geen lig het nie?

11 Kyk al julle wat ’n vuur aansteek, wat julle omgord met vonke, wandel in die lig van ajulle vuur en in die vonke wat julle aangesteek het. Dit sal julle hê uit my hand—julle sal neerlê in smart.

◀

1a

GS Afval.

◀

2a

Spr. 1:24–25; Jes. 65:12; Alma 5:37.

◀

b

Ex. 14:21; Ps. 106:9; L&V 133:68–69.

◀

c

Jos. 3:15–16.

◀

d

Ex. 7:21.

◀

3a

Ex. 10:21.

◀

b

Openb. 6:12.

◀

4a

Lk. 2:46–47.

◀

5a

L&V 58:1.

◀

6a

Matt. 27:26; 2 Ne. 9:5.

◀

9a

Rom. 8:31.

◀

10a

L&V 1:38.

◀

11a

Rigt. 17:6.

Hoofstuk 8

Jakob gaan voort om uit Jesaja te lees: In die laaste dae sal die Here Sion vertroos en Israel versamel—Die verlostes sal na Sion kom te midde van groot vreugde—Vergelyk Jesaja 51 en 52:1–2. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Slaan ag op My, julle wat die geregtigheid najaag. Aanskou die arots waaruit julle gekap is, en die holte van die klipgroef waaruit julle gegrawe is.

2 Aanskou Abraham, julle avader, en bSara, wat julle gebaar het; want Ek het hom alleen geroep, en hom geseën.

3 Want die Here sal aSion vertroos, Hy sal al haar puinhope vertroos; en Hy sal haar bwildernis maak soos Eden, en haar woestyn soos die tuin van die Here. Vreugde en blydskap sal gevind word daarin, danksegging en die stem van melodie.

4 Slaan ag op My, my volk, en neig die oor tot My, o my nasie; want ’n awet sal uitgaan van My, en Ek sal my oordeel vasstel as ’n blig vir die volk.

5 My regverdigheid is naby; my aheil het uitgegaan, en my arm sal die volke oordeel. Die beilande sal op My wag, en op my arm sal hulle vertrou.

6 Slaan julle oë op na die hemele, en aanskou die aarde benede; want die ahemele sal bverdwyn soos rook en die aarde sal cverslyt soos ’n kleed; en hulle wat daarin woon sal sterwe op soortgelyke wyse. Maar my heil sal vir ewig wees, en my geregtigheid sal nie vergaan nie.

7 Slaan ag op My, julle wat geregtigheid ken, die volk in wie se hart Ek my wet geskrywe het, avrees julle nie die smaad van mense nie, wees ook nie bang vir hulle beledigings nie.

8 Want die mot sal hulle opeet soos ’n kleed, en die wurm sal hulle opeet soos wol. Maar my geregtigheid sal vir ewig wees, en my heil van geslag tot geslag.

9 Ontwaak, ontwaak! Beklee u met asterkte, o arm van die Here; ontwaak soos in die dae van die voortyd. Is dit nie U wat Rahab gekap, en die draak gewond het nie?

10 Is dit nie U wat die see drooggemaak het nie, die waters van die groot diepte; wat van die dieptes van die see ’n apad gemaak het vir die deurtog van die losgekooptes nie?

11 Daarom, die averlostes van die Here sal terugkeer, en kom met bgejubel na Sion; en ewigdurende vreugde en heiligheid sal wees op hulle hoofde; en hulle sal blydskap en vreugde verkry; smart en cdroefheid sal wegvlug.

12 aEk is Hy; ja, Ek is Hy wat julle troos. Kyk, wie is jy dat jy bbang is vir die mens, wat sal sterwe, en vir die seun van die mens, wat gemaak sal word soos cgras?

13 En avergeet die Here jou maker, wat die hemel uitgespan het, en die grondslag gelê het van die aarde, en voortdurend gevrees het elke dag, vanweë die grimmigheid van die verdrukker, asof hy gereed was om te vernietig? En waar is die grimmigheid van die verdrukker?

14 Die gevange banneling haas hom, dat hy losgelaat mag word, en dat hy nie sal sterwe in die kuil nie, nóg dat sy brood sal ontbreek.

15 Maar Ek is die Here jou God, wie se agolwe gedreun het; die Here van die Leërskare is my naam.

16 En Ek het my woorde in jou mond gelê, en het jou verberg in die skaduwee van my hand, dat ek die hemele mag plant en die fondamente van die aarde lê, en sê vir Sion: Kyk, jy is my avolk.

17 Ontwaak, ontwaak, staan op, o Jerusalem, wat die abeker van sy bgrimmigheid gedrink het uit die hand van die Here—jy het die droesem gedrink van die beker van bewing wat uitgewring is—

18 En nie een om haar te lei van al die seuns wat sy gehad het nie, nóg haar aan die hand geneem het, van al die seuns wat sy grootgemaak het.

19 Hierdie twee aseuns het na jou gekom, wat medelyde met jou sal hê—jou verwoesting en vernietiging, en die hongersnood en die swaard—en deur wie sal Ek jou troos?

20 Jou seuns het flou geword, behalwe hierdie twee; hulle lê by die bokant van al die strate, soos ’n wilde bul in ’n net, hulle is vol van die grimmigheid van die Here, die bestraffing van jou God.

21 Daarom, hoor nou dit, jou verdrukte, en adronk, maar nie van wyn nie:

22 So sê jou Here, die Here en jou God abepleit die saak van sy volk; kyk, Ek het die beker van bewing uit jou hand geneem, die droesem van die beker van my grimmigheid; jy sal dit glad nie weer drink nie.

23 Maar aEk sal dit in die hand gee van diegene wat jou verdruk; wat gesê het vir jou siel: Buig neer, dat ons mag oorgaan—en jy het jou liggaam neergelê soos die grond, en soos die straat vir hulle wat oorgaan.

24 aOntwaak, ontwaak, beklee jou met bsterkte, o cSion; trek jou sierlike klere aan, o Jerusalem, die heilige stad; want voortaan sal daar dnie meer in jou die onbesnedenes en die onreines kom nie.

25 Skud jou los van die stof; astaan op, gaan sit, o Jerusalem; maak jouself los van die bbande van jou nek, o gevange dogter van Sion.

◀

1a

GS Rots.

◀

2a

Gén. 17:1–8; L&V 132:49.

◀

b

Gén. 24:36.

◀

3a

GS Sion.

◀

b

Jes. 35:1–2, 6–7.

◀

4a

OF leerstelling, leer. Jes. 2:3. GS Evangelie.

◀

b

GS Lig, Lig van Christus.

◀

5a

GS Heil.

◀

b

2 Ne. 10:20.

◀

6a

2 Petr. 3:10.

◀

b

HEB sal uiteengaan. Ps. 102:25–27.

◀

c

HEB vergaan.

◀

7a

Ps. 56:4, 11; L&V 122:9.

◀

9a

L&V 113:7–8.

◀

10a

Jes. 35:8.

◀

11a

GS Verlos, Verlossing.

◀

b

Jes. 35:10.

◀

c

Openb. 21:4.

◀

12a

L&V 133:47; 136:22.

◀

b

Jer. 1:8.

◀

c

Jes. 40:6–8; 1 Petr. 1:24.

◀

13a

Jer. 23:27.

◀

15a

1 Ne. 4:2.

◀

16a

2 Ne. 3:9; 29:14.

◀

17a

Jes. 29:9; Jer. 25:15.

◀

b

Lk. 21:24.

◀

19a

Openb. 11:3.

◀

21a

2 Ne. 27:4.

◀

22a

Jer. 50:34.

◀

23a

Sag. 12:9.

◀

24a

Jes. 52:1–2.

◀

b

L&V 113:7–8.

◀

c

GS Sion.

◀

d

Joël 3:17.

◀

25a

DI Opstaan uit die stof en gaan sit met waardigheid, uiteindelik verlos.

◀

b

L&V 113:9–10.

Hoofstuk 9

Jakob verduidelik dat die Jode versamel sal word in al hulle lande van belofte—Die Versoening koop die mens los van die Val—Die liggame van die dooies sal voortkom uit die grafte, en hulle geeste van die hel en van die paradys—Hulle sal geoordeel word—Die Versoening red van die dood, die hel, die duiwel, en eindelose pyniging—Die regverdiges sal gered word in die Koninkryk van God—Straf vir sondes word uiteengesit—Die Heilige Een van Israel is die wag voor die hek. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou, my geliefde broers, ek het hierdie dinge gelees dat julle moet weet aangaande die averbonde van die Here wat Hy gesluit het met die hele huis van Israel—

2 Wat Hy met die Jode gespreek het, by monde van sy heilige profete, en wel van die begin af, van geslag tot geslag, totdat die tyd aanbreek dat hulle aherstel sal word tot die ware kerk en kudde van God; wanneer hulle bversamel sal word, tuis na die clande van hulle erfenis, en sal gevestig word in al hulle lande van belofte.

3 Kyk, my geliefde broers, ek spreek hierdie dinge met julle dat julle jul mag verbly, en jul hoofde vir ewig aoprig, vanweë die seëninge wat die Here God sal skenk aan jul kinders.

4 Want ek weet dat julle baie gesoek het, baie van julle, om te weet van dinge wat kom; daarom weet ek dat julle weet dat ons vlees moet uitteer en sterwe; desnieteenstaande, in ons aliggame sal ons God sien.

5 Ja, ek weet dat julle weet dat Hy Hom in die liggaam aan diegene by Jerusalem sal toon, van waar ons gekom het; want dit is noodsaaklik dat dit onder hulle sou wees; want dit is nodig vir die groot aSkepper dat Hy Homself toelaat om onderhorig te wees aan die mens in die vlees, en sterwe vir balle mense, sodat alle mense aan Hom onderworpe mag word.

6 Want aangesien die dood oor alle mense gekom het, om die abarmhartige plan van die groot Skepper te vervul, moet daar noodwendig ’n krag van bopstanding wees, en die opstanding moet noodwendig kom na die mens as gevolg van die cval; en die val het gekom as gevolg van oortreding; en omdat mense gevalle geword het, is hulle dafgesny van die teenwoordigheid van die Here.

7 Daarom, dit moet noodwendig ’n aoneindige bversoening wees—tensy dit ’n oneindige versoening is, kon hierdie verganklike nie beklee word met die onverganklike nie. Daarom, die ceerste oordeel wat gekom het oor die mens, moes noodwendig eindeloos dvoortduur. Indien wel, moes hierdie vlees hom neerlê om te vergaan en te verkrummel tot sy moeder aarde, om nooit weer op te staan nie.

8 O die awysheid van God, sy bbarmhartigheid en cgenade! Want kyk, as die dvlees nie meer sou opstaan nie, moet ons geeste onderworpe word aan daardie engel wat egeval het van voor die teenwoordigheid van die Ewige God, en die fduiwel geword het, om nie meer op te staan nie.

9 En ons geeste moes geword het soos hy, en ons duiwels geword het, aengele tot ’n duiwel, om buitgesluit te word van die teenwoordigheid van onse God, en om te bly by die vader van cleuens, in ellende net soos hyself; ja, tot daardie wese wat ons eerste ouers dverlei het, wat homself everander byna soos ’n fengel van lig, en die kinders van mense opstook tot ggeheime organisasies van moord en allerlei geheime werke van die duisternis.

10 O hoe groot is die goedheid van onse God, wat ’n weg berei vir ons ontkoming van die greep van hierdie vreeslike monster; ja, daardie monster, die adood en die bhel, wat ek noem die dood van die liggaam, en ook die dood van die gees.

11 En vanweë die weg van die averlossing van onse God, die Heilige Een van Israel, hierdie bdood, waarvan ek gespreek het, wat die stoflike is, sal sy dooies oorgee; welke dood die graf is.

12 En hierdie adood waarvan ek gespreek het, wat die geestelike dood is, sal sy dooies oorgee; welke geestelike dood die bhel is; daarom, die dood en die hel moet hulle dooies oorgee, en die hel moet sy gevange geeste oorgee, en die graf moet sy gevange liggame oorgee, en die liggame en cgeeste van mense sal dherstel word, die een tot die ander; en dit is deur die krag van die opstanding van die Heilige Een van Israel.

13 O, hoe groot is die aplan van ons God! Want aan die ander kant moet die bparadys van God die geeste van die regverdiges oorgee, en die graf moet die liggaam van die regverdige oorgee; en die gees en die liggaam word weer met mekaar cverenig, en alle mense word onverganklik, en donsterflik, en hulle is lewende siele, met ’n evolmaakte fkennis soos ons in die vlees, behalwe dat ons kennis volmaak sal wees.

14 Daarom, ons sal ’n volmaakte akennis hê van al ons bskuld, en ons onreinheid, en ons cnaaktheid; en die regverdiges sal ’n volmaakte kennis hê van hul genietinge, en hul dregverdigheid, egeklee met freinheid, ja, en wel met die gkleed van regverdigheid.

15 En dit sal gebeur dat wanneer alle mense oorgegaan het van hierdie eerste dood tot die lewe, omdat hulle onsterflik geword het, moet hulle verskyn voor die aregterstoel van die Heilige Een van Israel; en dan kom die boordeel, en dan moet hulle geoordeel word volgens die heilige oordeel van God.

16 En waarlik, sowaar as die Here leef, want die Here God het dit gespreek, en dit is sy ewige awoord, wat nie kan bverbygaan nie, dat hulle wat regverdig is, steeds regverdig sal wees, en hulle wat cvieslik is, sal steeds dvieslik wees; daarom, hulle wat vieslik is, is die eduiwel en sy engele; en hulle sal weggaan in die fewigdurende vuur, wat voorberei is vir hulle; en hul pyniging is soos ’n gpoel van vuur en swael, waarvan die vlamme opstyg vir ewig en ewig en geen einde het nie.

17 O, die grootheid en die ageregtigheid van onse God! Want Hy voer al sy woorde uit, en hulle het uitgegaan uit sy mond en sy wet moet vervul word.

18 Maar, kyk, die regverdiges, die aheiliges van die Heilige Een van Israel, hulle wat geglo het aan die Heilige Een van Israel, hulle wat die bkruise van die wêreld verduur het, en die skande daarvan verag het, hulle sal die ckoninkryk van God dbeërwe, wat berei is vir hulle evanaf die grondlegging van die wêreld, en hulle blydskap sal vol wees fvir ewig.

19 O, die grootheid van die barmhartigheid van onse God, die Heilige Een van Israel! Want hy averlos sy heiliges van daardie bvreeslike monster, die duiwel, en die dood, en die chel, en daardie poel van vuur en swael, wat eindelose pyniging is.

20 O, hoe groot is die aheiligheid van onse God! Want Hy bken alle dinge, en daar is niks wat Hy nie weet nie.

21 En Hy kom in die wêreld sodat Hy alle mense kan ared as hulle sal ag slaan op sy stem; want kyk, Hy ly die pyne van alle mense, ja, die bpyne van elke lewende skepsel, beide manne, vroue en kinders, wat behoort aan die geslag van cAdam.

22 En Hy ly dit sodat die opstanding mag oorgaan op alle mense, sodat almal mag staan voor Hom op die groot en oordeelsdag.

23 En Hy gebied alle mense dat hulle moet abekeer, en bgedoop word in sy Naam, met volmaakte geloof in die Heilige Een van Israel, anders kan hulle nie gered word in die koninkryk van God nie.

24 En as hulle nie wil bekeer en glo in sy aNaam, en gedoop word in sy Naam, en bvolhard tot die einde nie, moet hulle cverdoem word; want die Here God, die Heilige Een van Israel, het dit gespreek.

25 Daarom, Hy het ’n awet gegee; en waar daar bgeen wet gegee is nie, is daar geen straf nie; en waar daar geen straf is nie, is daar geen veroordeling nie; en waar daar geen veroordeling is nie, het die barmhartighede van die Heilige Een van Israel aanspraak op hulle, vanweë die versoening; want hulle word verlos deur sy krag.

26 Want die aversoening voldoen aan die eise van sy bgeregtigheid op al diegene caan wie die dwet nie gegee is nie, sodat hulle verlos is van daardie vreeslike monster, die dood en die hel, en die duiwel, en die poel van vuur en swael, wat eindelose pyniging is; en hulle word teruggebring na daardie God wat hulle easem gegee het, wat die Heilige Een van Israel is.

27 Maar wee hom aan wie die awet gegee is, ja, wat al die gebooie van God het, soos ons, en wat hulle oortree, en wat die dae van sy toetsing verkwis, want vreeslik is sy toestand.

28 O, daardie sluwe aplan van die bose een! O, die bydelheid en die swakhede en die dwaasheid van die mens! As hulle cgeleerd is, dink hulle hulle is dwys, en hulle slaan nie ag op die eraad van God nie, want hulle stel dit tersyde, veronderstellend dat hulle vanself weet, daarom, hulle wysheid is dwaasheid en dit baat hulle nie. En hulle sal vergaan.

29 Maar om geleerd te wees is goed as hulle aag slaan op die braad van God.

30 Maar wee die arykes, wat ryk is in die dinge van die wêreld. Want omdat hulle ryk is, verag hulle die barmes, en hulle vervolg die sagmoediges, en hulle harte is op hul skatte; daarom, hulle skatte is hulle god. En kyk, hulle skat sal ook vergaan saam met hulle.

31 En wee die dowes wat nie wil ahoor nie; want hulle sal vergaan.

32 Wee die blindes wat nie wil sien nie; want hulle sal ook vergaan.

33 Wee die onbesnedenes van hart, want ’n kennis van hulle ongeregtighede sal hulle tref op die laaste dag.

34 Wee die aleuenaar, want hy sal afgestoot word na die bhel.

35 Wee die moordenaar wat met opset adoodmaak, want hy sal bsterwe.

36 Wee hulle wat ahoererye pleeg, want hulle sal afgestoot word na die hel.

37 Ja, wee hulle wat afgode aaanbid, want die duiwel van alle duiwels het behae in hulle.

38 En, kortom, wee al diegene wat sterwe in hulle sondes; want hulle sal aterugkeer na God, en sy aangesig sien, en in hulle sonde bly.

39 O, my geliefde broers, onthou hoe vreeslik dit is om te oortree teen die Heilige God, en ook hoe vreeslik dit is om toe te gee aan die verleidinge van daardie asluwe een. Onthou, om bvleeslik gesind te wees is die cdood, en om geestelik gesind te wees is die dewige elewe.

40 O, my geliefde broers, neig julle oor na my woorde. Onthou die grootheid van die Heilige Een van Israel. Moenie sê dat ek harde dinge gespreek het teenoor julle nie; want as julle dit doen, sal julle teen die awaarheid uitvaar; want ek het die woorde van julle Maker gespreek. Ek weet dat die woorde van waarheid bhard is teen alle onreinheid; maar die regverdiges vrees hulle nie, want hulle het die waarheid lief en word nie ontstel nie.

41 O, dan, my geliefde broers, akom na die Here, die Heilige Een. Onthou dat sy paaie regverdig is. Kyk, die bweg vir die mens is csmal; maar dit lê in ’n reguit koers voor hom, en die bewaarder van die dpoort is die Heilige Een van Israel; en Hy gebruik geen dienskneg daar nie; en daar is geen ander weg behalwe as by die poort nie; want Hy kan nie bedrieg word nie, want die Here God is sy naam.

42 En wie ook al klop, vir hom sal Hy oopmaak; en die awyses, en die geleerdes, en hulle wat ryk is, wat bopgeblase is vanweë hulle geleerdheid, en hulle wysheid, en hulle rykdom—ja, dit is hulle wat Hy verfoei; en tensy hulle hierdie dinge sal wegwerp, en hulleself cdwase ag voor God, en afdaal tot in die dieptes van dootmoed, sal Hy nie vir hulle oopmaak nie.

43 Maar die dinge van die wyses en verstandiges sal averborge wees van hulle vir ewig—ja, daardie geluk wat berei is vir die heiliges.

44 O, my geliefde broers, onthou my woorde. Kyk, ek trek my kleed uit, en ek skud dit voor julle; ek bid die God van my heil dat Hy my aanskou met sy aalsiende oog; daarom, julle sal weet op die laaste dag, wanneer alle mense na hulle werke geoordeel word, dat die God van Israel getuig het dat ek julle ongeregtighede bafgeskud het van my siel, en dat ek met helderheid staan voor Hom, en cbevry is van julle bloed.

45 O, my geliefde broers, draai weg van julle sondes; skud af die akettings van hom wat julle wil vasbind; kom na daardie God wat die brots is van julle heil.

46 Berei julle siele voor vir daardie heerlike dag wanneer ageregtigheid sal geskied aan die regverdiges, naamlik die boordeelsdag, sodat julle nie mag krimp met vreeslike angs nie; dat julle nie julle vreeslike cskuld in volmaaktheid mag onthou nie, en gedwing word om uit te roep: Heilig, heilig is u oordele, o Here God dAlmagtig—maar ek ken my skuld; ek het u wet oortree, en my oortredinge is myne; en die duiwel het my in besit geneem, sodat ek ’n slagoffer is van sy vreeslike ellende.

47 Maar kyk, my broers, is dit noodsaaklik dat ek julle moet opwek tot ’n aaklige besef van hierdie dinge? Sou ek julle siele verskeur as julle gedagtes rein was? Sou ek duidelik wees met julle volgens die eenvoud van die waarheid as julle vrygemaak was van sonde?

48 Kyk, as julle heilig was, sou ek met julle spreek oor heiligheid; maar aangesien julle nie heilig is nie, en julle my beskou as ’n leraar, is dit noodsaaklik dat ek julle die gevolge aleer van die bsonde.

49 Kyk, my siel verafsku die sonde, en my hart verlustig hom in regverdigheid; en ek sal die heilige naam van my God aloof.

50 Kom, my broers, elkeen wat dors, kom julle na die awaters; en hy wat geen geld het nie kom, koop en eet; ja, kom koop wyn en melk sonder bgeld en sonder prys.

51 Daarom, moenie geld spandeer op dit wat geen waarde het nie, nóg julle aarbeid vir dit wat nie kan bevredig nie. Slaan ywerig ag op my, en onthou die woorde wat ek gespreek het; en kom na die Heilige Een van Israel, en bverlustig jou in dit wat nie vergaan nie, en ook nie kan bederf nie, en laat julle siel hom verlustig in vettigheid.

52 Kyk, my geliefde broers, onthou die woorde van julle God; bid gedurigdeur tot Hom by dag, en gee adank aan sy heilige Naam by nag. Laat julle harte hul verbly.

53 En kyk hoe groot is die averbonde van die Here, en hoe groot is sy neerdalendheid teenoor die kinders van mense; en vanweë sy grootheid, en sy bgenade en barmhartigheid, het Hy aan ons belowe dat ons saad nie heeltemal vernietig sal word, volgens die vlees nie, maar dat Hy hulle sal bewaar; en in toekomstige geslagte sal hulle ’n regverdige ctak word van die huis van Israel.

54 En nou, my broers, ek wil nog meer vir julle sê; maar môre sal ek aan julle die res van my woorde meedeel. Amen.

◀

1a

GS Abraham, Verbond van.

◀

2a

2 Ne. 6:11. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

b

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

c

2 Ne. 10:7–8. GS Beloofde Land.

◀

3a

JSV Ps. 24:7–10 (Bylae).

◀

4a

Job 19:26; Alma 11:41–45; 42:23; Hel. 14:15; Morm. 9:13.

◀

5a

GS Skep, Skepping.

◀

b

Joh. 12:32; 2 Ne. 26:24; 3 Ne. 27:14–15.

◀

6a

GS Plan van Verlossing.

◀

b

GS Opstanding.

◀

c

GS Val van Adam en Eva.

◀

d

2 Ne. 2:5.

◀

7a

Alma 34:10.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

c

Mosia 16:4–5; Alma 42:6, 9, 14.

◀

d

Mosia 15:19.

◀

8a

Job 12:13; Abr. 3:21. GS Wysheid.

◀

b

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

c

GS Genade.

◀

d

L&V 93:33–34.

◀

e

Jes. 14:12; 2 Ne. 2:17–18; Moses 4:3–4; Abr. 3:27–28.

◀

f

GS Duiwel.

◀

9a

Jakob 3:11; Alma 5:25, 39.

◀

b

Openb. 12:7–9.

◀

c

GS Lieg.

◀

d

Gén. 3:1–13; Mosia 16:3; Moses 4:5–19.

◀

e

2 Kor. 11:14; Alma 30:53.

◀

f

L&V 129:8.

◀

g

GS Geheime Organisasies.

◀

10a

Mosia 16:7–8; Alma 42:6–15.

◀

b

GS Hel.

◀

11a

GS Verlosser.

◀

b

GS Dood, Fisiese.

◀

12a

GS Dood, Geestelike.

◀

b

L&V 76:81–85.

◀

c

GS Gees.

◀

d

GS Opstanding.

◀

13a

GS Plan van Verlossing.

◀

b

L&V 138:14–19. GS Paradys.

◀

c

Alma 11:43.

◀

d

GS Onsterflik, Onsterflikheid.

◀

e

GS Volmaak.

◀

f

L&V 130:18–19.

◀

14a

Mosia 3:25; Alma 5:18.

◀

b

GS Skuld.

◀

c

Morm. 9:5.

◀

d

GS Regverdigheid, Regverdig.

◀

e

Spr. 31:25.

◀

f

GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

g

L&V 109:76.

◀

15a

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

b

Ps. 19:10; 2 Ne. 30:9.

◀

16a

1 Kon. 8:56; L&V 1:38; Moses 1:4.

◀

b

L&V 56:11.

◀

c

GS Vieslik, Vieslikheid.

◀

d

1 Ne. 15:33–35; Alma 7:21; Morm. 9:14; L&V 88:35.

◀

e

GS Duiwel.

◀

f

Mosia 27:28.

◀

g

Openb. 21:8; 2 Ne. 28:23; L&V 63:17.

◀

17a

GS Geregtigheid.

◀

18a

GS Heilige.

◀

b

Lk. 14:27.

◀

c

GS Verheffing.

◀

d

L&V 45:58; 84:38.

◀

e

Alma 13:3.

◀

f

GS Ewige Lewe.

◀

19a

L&V 108:8.

◀

b

1 Ne. 15:35.

◀

c

GS Hel.

◀

20a

GS Heiligheid.

◀

b

Alma 26:35; L&V 38:2.

◀

21a

GS Heil.

◀

b

L&V 18:11; 19:18.

◀

c

GS Adam.

◀

23a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

GS Doop.

◀

24a

GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

b

GS Volhard.

◀

c

GS Verdoemenis.

◀

25a

Jak. 4:17. GS Wet.

◀

b

Rom. 4:15; 2 Ne. 2:13; Alma 42:12–24. GS Toerekenbaar, Toerekenbaarheid.

◀

26a

2 Ne. 2:10; Alma 34:15–16. GS Versoen, Versoening.

◀

b

GS Geregtigheid.

◀

c

Mosia 3:11.

◀

d

Mosia 15:24; L&V 137:7.

◀

e

Gén. 2:7; L&V 93:33; Abr. 5:7.

◀

27a

Lk. 12:47–48.

◀

28a

Alma 28:13.

◀

b

GS Ydel, Ydelheid.

◀

c

Lk. 16:15; 2 Ne. 26:20; 28:4, 15.

◀

d

Spr. 14:6; Jer. 8:8–9; Rom. 1:22. GS Hoogmoed; Wysheid.

◀

e

Alma 37:12. GS Raad.

◀

29a

2 Ne. 28:26.

◀

b

Jakob 4:10.

◀

30a

Lk. 12:34; 1 Tim. 6:10; L&V 56:16.

◀

b

GS Armes.

◀

31a

Eség. 33:30–33; Matt. 11:15; Mosia 26:28; L&V 1:2, 11, 14; Moses 6:27.

◀

34a

Spr. 19:9. GS Eerlik, Eerlikheid; Lieg.

◀

b

GS Hel.

◀

35a

Ex. 20:13; Mosia 13:21.

◀

b

GS Doodstraf.

◀

36a

3 Ne. 12:27–29. GS Kuisheid.

◀

37a

GS Afgodery.

◀

38a

Alma 40:11, 13.

◀

39a

2 Ne. 28:20–22; 32:8; Mosia 2:32; 4:14; Alma 30:53.

◀

b

Rom. 8:6. GS Vleeslik.

◀

c

GS Dood, Geestelike.

◀

d

GS Ewige Lewe.

◀

e

Spr. 11:19.

◀

40a

GS Waarheid.

◀

b

1 Ne. 16:2; 2 Ne. 28:28; 33:5.

◀

41a

1 Ne. 6:4; Jakob 1:7; Omni 1:26; Moro. 10:30–32.

◀

b

2 Ne. 31:17–21; Alma 37:46; L&V 132:22, 25.

◀

c

Lk. 13:24; 2 Ne. 33:9; Hel. 3:29–30.

◀

d

2 Ne. 31:9, 17–18; 3 Ne. 14:13–14; L&V 43:7; 137:2.

◀

42a

Matt. 11:25.

◀

b

GS Hoogmoed.

◀

c

1 Kor. 3:18–21.

◀

d

GS Nederig, Nederigheid.

◀

43a

1 Kor. 2:9–16.

◀

44a

Jakob 2:10.

◀

b

Jakob 1:19.

◀

c

Jakob 2:2; Mosia 2:28.

◀

45a

2 Ne. 28:22; Alma 36:18.

◀

b

GS Rots.

◀

46a

GS Geregtigheid.

◀

b

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

c

Mosia 3:25.

◀

d

1 Ne. 1:14; Moses 2:1.

◀

48a

Alma 37:32.

◀

b

GS Sonde.

◀

49a

1 Ne. 18:16.

◀

50a

GS Lewende Water.

◀

b

Alma 42:27.

◀

51a

Jes. 55:1–2.

◀

b

2 Ne. 31:20; 32:3; 3 Ne. 12:6.

◀

52a

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

53a

GS Verbond.

◀

b

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

c

GS Wingerd van die Here.

Hoofstuk 10

Jakob verduidelik dat die Jode hulle God sal kruisig—Hulle sal verstrooi word totdat hulle begin om in Hom te glo—Amerika sal ’n land wees van vryheid waar geen koning sal heers nie—Versoen julleself met God en verkry julle heil deur sy genade. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou, ek, Jakob, spreek weer met julle, my geliefde broers, aangaande hierdie regverdige atak waarvan ek gespreek het.

2 Want kyk, die beloftes wat ons verkry het, is abeloftes aan ons volgens die vlees; daarom, alhoewel dit aan my getoon is dat baie van ons kinders in die vlees sal omkom vanweë ongeloof, desnieteenstaande, God sal barmhartig wees aan baie; en ons kinders sal herstel word, sodat hulle dit kan verkry wat die ware kennis van hul Verlosser hulle sal gee.

3 Daarom, soos ek vir julle gesê het, dit is noodsaaklik dat Christus—want in die laaste nag het die aengel met my gespreek dat dit sy naam sou wees—sou bkom onder die Jode, onder diegene wat die meer goddelose deel is van die wêreld; en hulle sal Hom ckruisig—want dit is nodig vir onse God, en daar is geen ander nasie op aarde wat hulle dGod sou ekruisig nie.

4 Want as die magtige awonderwerke gedoen sou word onder ander nasies, sou hulle bekeer en weet dat Hy hulle God is.

5 Maar as gevolg van apriesterliste en ongeregtighede, sal hulle wat in Jerusalem is, hul nekke verhard teen Hom, sodat Hy gekruisig sal word.

6 Daarom, vanweë hul ongeregtighede sal daar vernietigings, hongersnode, pestilensies, en bloedvergieting oor hulle kom; en hulle wat nie vernietig sal word nie, sal averstrooi word onder alle nasies.

7 Maar kyk, so sê die aHere God: bWanneer die dag kom dat hulle in My sal glo, dat Ek Christus is, dan het Ek met hulle vaders ’n verbond gesluit dat hulle herstel sal word in die vlees, op die aarde, na die lande van hulle erfenis.

8 En dit sal gebeur dat hulle aversamel sal word, uit hulle lang verstrooiing, vanaf die beilande van die see, en uit die vier hoeke van die aarde; en die nasies van die nie-Jode sal groot wees in my oë, sê God, om hulle uit te cbring na die lande van hulle erfenis.

9 aJa, die konings van die nie-Jode sal pleegvaders vir hulle wees, en hulle koninginne sal hulle pleegmoeders word; daarom, die bbeloftes van die Here is groot vir die nie-Jode, want Hy het dit gespreek, en wie kan stry?

10 Maar kyk, hierdie land, sê God, sal ’n land van julle erfenis wees, en die anie-Jode sal geseënd wees in die land.

11 En hierdie land sal ’n land van avryheid wees vir die nie-Jode, en daar sal geen bkonings op die land wees wat vir die nie-Jode sal opstaan nie.

12 En Ek sal hierdie land versterk teen alle ander nasies.

13 En hy wat astry teen Sion, sal bomkom, sê God.

14 Want hy wat ’n koning oprig teen My, sal omkom, want Ek, die Here, die akoning van die hemel, sal hulle koning wees, en Ek sal ’n blig vir hulle wees vir ewig, wat my woorde hoor.

15 Daarom, om hierdie rede, dat my averbonde vervul mag word wat Ek gemaak het met die kinders van mense, wat Ek vir hulle sal doen terwyl hulle in die vlees is, moet Ek noodwendig die bgeheime werke van die cduisternis vernietig, en van moorde, en van gruwels.

16 Daarom, hy wat stry teen aSion, beide Jood en nie-Jood, beide slaaf en vryman, beide man en vrou, sal omkom; want dit is bhulle wat die hoer van die hele aarde is; want chulle wat dnie vir My is nie, is eteen My, sê onse God.

17 Want Ek sal my belofte avervul wat Ek gemaak het aan die kinders van mense, wat Ek met hulle sal maak terwyl hulle nog in die vlees is—

18 Daarom, my geliefde broers, so sê onse God: Ek sal jou saad laat ly deur die hand van die nie-Jode; desnieteenstaande, Ek sal die harte versag van die anie-Jode, sodat hulle soos ’n vader vir hulle sal wees; daarom, die nie-Jode sal bgeseënd wees en cgereken word onder die huis van Israel.

19 Daarom, Ek sal hierdie land atoewy vir jou saad, en vir hulle wat onder jou saad gereken sal word, vir ewig as die land van hulle erfenis; want dit is ’n uitverkore land, sê God vir my, bo alle ander lande, daarom wil Ek hê dat alle mense wat daarop woon My moet aanbid, sê God.

20 En nou, my geliefde broers, aangesien ons barmhartige God ons so ’n groot kennis gegee het aangaande hierdie dinge, laat ons Hom onthou, en ons sonde aflê, en nie ons koppe laat hang nie, want ons is nie verwerp nie; desnieteenstaande, is ons averdryf uit die land van ons erfenis; maar ons is gelei na ’n bbeter land, want die Here het die see ons cpad gemaak, en ons is op ’n deiland van die see.

21 Maar groot is die beloftes van die Here aan diegene wat op die aeilande van die see is; daarom, omdat dit sê eilande, moet daar noodwendig meer wees as hierdie, en hulle word ook bewoon deur ons broers.

22 Want kyk, die Here God het van tyd tot tyd van die huis van Israel aweggelei, volgens sy wil en behae. En nou, kyk, die Here onthou hulle almal wat afgebreek is, daarom onthou Hy ons ook.

23 Daarom, verbly julle harte, en onthou dat julle avry is om vir julleself te bhandel—om die weg te ckies van ewigdurende dood, of die weg van die ewige lewe.

24 Daarom, my geliefde broers, versoen julle met die wil van God, en nie met die wil van die duiwel en die vlees nie; en onthou, nadat julle met God versoen is, dat dit slegs in en deur die agenade van God is dat julle bgered is.

25 Daarom, mag God julle opwek uit die dood deur die krag van die opstanding, en ook uit die ewigdurende dood deur die krag van die aversoening, sodat julle ontvang mag word in die ewige koninkryk van God, sodat julle Hom mag loof deur goddelike genade. Amen.

◀

1a

1 Ne. 15:12–16; 2 Ne. 3:5; Jakob 5:43–45.

◀

2a

1 Ne. 22:8; 3 Ne. 5:21–26; 21:4–7.

◀

3a

2 Ne. 25:19; Jakob 7:5; Moro. 7:22.

◀

b

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

c

1 Ne. 11:33; Mosia 3:9; L&V 45:52–53.

◀

d

1 Ne. 19:10.

◀

e

Lk. 23:20–24.

◀

4a

GS Wonderwerk.

◀

5a

Lk. 22:2. GS Priesterlis.

◀

6a

1 Ne. 19:13–14. GS Israel—Die verstrooiing van Israel.

◀

7a

GS Here.

◀

b

2 Ne. 25:16–17.

◀

8a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

b

1 Ne. 22:4; 2 Ne. 10:20–22; L&V 133:8.

◀

c

1 Ne. 22:8.

◀

9a

Jes. 49:22–23.

◀

b

1 Ne. 22:8–9; L&V 3:19–20.

◀

10a

2 Ne. 6:12.

◀

11a

GS Vry, Vryheid.

◀

b

Mosia 29:31–32.

◀

13a

1 Ne. 22:14, 19.

◀

b

Jes. 60:12.

◀

14a

Alma 5:50; L&V 38:21–22; 128:22–23; Moses 7:53.

◀

b

GS Lig, Lig van Christus.

◀

15a

GS Verbond.

◀

b

Hel. 3:23. GS Geheime Organisasies.

◀

c

GS Duisternis, Geestelike.

◀

16a

GS Sion.

◀

b

1 Ne. 13:4–5.

◀

c

1 Ne. 14:10.

◀

d

1 Ne. 22:13–23; 2 Ne. 28:15–32; 3 Ne. 16:8–15; Ether 2:9.

◀

e

Matt. 12:30.

◀

17a

L&V 1:38.

◀

18a

Lk. 13:28–30; L&V 45:7–30.

◀

b

Efés. 3:6.

◀

c

Gal. 3:7, 29; 1 Ne. 14:1–2; 3 Ne. 16:13; 21:6, 22; 30:2; Abr. 2:9–11.

◀

19a

2 Ne. 3:2.

◀

20a

1 Ne. 2:1–4.

◀

b

1 Ne. 2:20. GS Beloofde Land.

◀

c

1 Ne. 18:5–23.

◀

d

Jes. 11:10–12.

◀

21a

1 Ne. 19:15–16; 22:4.

◀

22a

1 Ne. 22:4.

◀

23a

GS Handelingsmag.

◀

b

2 Ne. 2:16.

◀

c

Deut. 30:19.

◀

24a

GS Genade.

◀

b

GS Heil.

◀

25a

GS Versoen, Versoening.

Hoofstuk 11

Jakob het sy Verlosser gesien—Die wet van Moses versinnebeeld Christus en bewys dat Hy sal kom. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou, aJakob het baie meer dinge gespreek met my volk in daardie tyd; desnieteenstaande het ek net hierdie dinge laat skrywe, want die dinge wat ek bgeskrywe het is genoeg vir my.

2 En nou ek, Nefi, skryf meer van die woorde van aJesaja, want my siel verheug hom in sy woorde. Want ek sal sy woorde toepas op my volk, en ek sal hulle uitstuur aan al my kinders, want hy het waarlik my bVerlosser gesien, net soos ek Hom gesien het.

3 En my broer, Jakob, het Hom ook agesien net soos ek Hom gesien het, daarom, ek sal hulle woorde uitstuur na my kinders om aan hulle te bewys dat my woorde waar is. Daarom, deur die woorde van bdrie, het God gesê, sal Ek my woord bevestig. Desnieteenstaande, God stuur meer getuies, en Hy bewys al sy woorde.

4 Kyk, my siel verheug hom daarin om aan my volk die waarheid van die koms van aChristus te bbewys; want om hierdie rede is die cwet van Moses gegee; en alle dinge wat deur God vanaf die begin van die wêreld aan die mens gegee is, versinnebeeld Hom.

5 En ook my siel verheug hom in die averbonde van die Here wat Hy gesluit het met ons vaders; ja, my siel verheug hom in sy genade, en in sy geregtigheid, en krag, en barmhartigheid in die groot en ewige plan van verlossing van die dood.

6 En my siel verheug hom daarin om aan my volk te bewys dat atensy Christus sal kom, alle mense moet omkom.

7 Want as daar ageen Christus is nie, is daar geen God nie; en as daar geen God is nie, dan is ons nie, want daar kon geen bskepping gewees het nie. Maar daar is ’n God, en Hy is Christus, en Hy kom in die volheid van sy eie tyd.

8 En nou skryf ek sommige van die woorde van Jesaja, sodat wie ook al van my volk wat hierdie woorde sal sien, hulle harte mag ophef en hulle verbly vir alle mense. Nou, dit is die woorde, en julle kan hulle op julself toepas en op alle mense.

◀

1a

2 Ne. 6:1–10.

◀

b

2 Ne. 31:1.

◀

2a

3 Ne. 23:1.

◀

b

GS Verlosser.

◀

3a

2 Ne. 2:3; Jakob 7:5.

◀

b

2 Ne. 27:12; Ether 5:2–4; L&V 5:11.

◀

4a

Jakob 4:5; Jarom 1:11; Alma 25:15–16; Ether 12:19.

◀

b

2 Ne. 31:2.

◀

c

2 Ne. 5:10.

◀

5a

GS Abraham, Verbond van.

◀

6a

Mosia 3:15.

◀

7a

2 Ne. 2:13.

◀

b

GS Skep, Skepping.

Hoofstuk 12

Jesaja sien die tempel van die laaste dae, versameling van Israel, en die milleniale oordeel en vrede—Die hoogmoediges en bose sal verneder word met die Tweede Koms—Vergelyk Jesaja 2. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Die woord wat aJesaja, die seun van Amos, bgesien het met betrekking tot Juda en Jerusalem:

2 En dit sal gebeur in die laaste dae, wanneer die aberg van die Here se bhuis gevestig sal word op die top van die cberge, en verhewe sal wees bo die heuwels, en alle nasies sal daarheen stroom.

3 En baie volke sal gaan, en sê: Kom julle, en laat ons opgaan na die berg van die Here, na die huis van die God van Jakob; en Hy sal ons leer van sy weë, en ons sal wandel in sy apaaie; want uit Sion sal die bwet uitgaan, en die woord van die Here uit Jerusalem.

4 En Hy sal aoordeel tussen die nasies, en baie volke bestraf: en hulle sal hulle swaarde tot ploegskare slaan, en hulle spiese tot snoeimesse—nasie sal nie die swaard ophef teen nasie nie, nóg sal hulle leer om oorlog te voer.

5 O, huis van Jakob, kom julle en laat ons wandel in die lig van die Here; ja, kom, want julle het almal aafgedwaal, elkeen na sy goddelose weë.

6 Daarom, o Here, U het u volk verlaat, die huis van Jakob, omdat hulle avervul word uit die ooste, en ag slaan op waarsêers soos die bFilistyne, en hulle cskep behae in die kinders van vreemdes.

7 Hulle land is ook vol silwer en goud, nóg is daar geen einde aan hulle skatte; hulle land is ook vol perde, nóg is daar geen einde aan hulle strydwaens.

8 Hulle land is ook vol aafgode; hulle aanbid die werk van hulle eie hande, dit wat hulle eie vingers gemaak het.

9 En die gewone man buig nie aneer nie, en die groot man verootmoedig homself nie; daarom, vergewe hom nie.

10 O julle bose, gaan in die rots, en asteek julle weg in die stof, want die vrees van die Here en die heerlikheid van sy majesteit sal julle slaan.

11 En dit sal gebeur dat die hoogmoedige kyk van die mens verootmoedig sal word, en die hoogheid van die mens neergebuig sal word; en die Here alleen sal in dié dag verheerlik word.

12 Want die adag van die Here van die Leërskare kom spoedig oor alle nasies, ja, oor elkeen; ja, oor die btrotse en hoogmoedige, en oor elkeen wat verhef is, en hy sal verootmoedig word.

13 Ja, en die dag van die Here sal kom oor al die seders van Libanon, want hulle is hoog en verhewe; en oor al die eike van Basan;

14 En oor al die hoë berge, en oor al die heuwels, en oor al die nasies wat verhewe is, en oor elke volk;

15 En oor elke hoë toring, en oor elke versterkte muur;

16 En oor al die skepe van die asee, en oor al die skepe van Tarsis, en oor alle mooi tonele.

17 En die hoogmoedigheid van die mens sal neergebuig, en die hoogmoed van mense sal verootmoedig word; en die Here alleen sal in adaardie dag verheerlik wees.

18 En die afgode sal Hy heeltemal afskaf.

19 En hulle sal gaan in die gate van die rotse, en in die spelonke van die aarde, want die vrees van die Here sal oor hulle kom en die heerlikheid van sy majesteit sal hulle tref, wanneer Hy opstaan om die aarde verskriklik te skud.

20 In daardie dag sal die mens sy afgode van silwer en sy afgode van goud wat hy gemaak het vir homself om te aanbid, weggooi vir die molle en die vlermuise;

21 Om te gaan in die skeure van die rotse, en in die toppe van die growwe kranse, want die vrees van die Here sal oor hulle kom en die majesteit van sy heerlikheid sal hulle tref, wanneer Hy opstaan om die aarde verskriklik te skud;

22 aLaat staan tog die mens, wie se asem in sy neusgate is, want waarin sal hy geag word?

◀

1a

Jesaja hoofstuk 2–14 op die bronsplate word deur Nefi aangehaal in 2 Nefi 12–24; daar is sommige verskille in die bewoording waarop gelet moet word.

◀

b

HEB khazah, wat “in ’n gesig” beteken. Dit beteken dat Jesaja sy boodskap in ’n gesig van die Here ontvang het.

◀

2a

Joël 3:17. GS Sion.

◀

b

GS Tempel, Huis van die Here.

◀

c

L&V 49:25.

◀

3a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

b

HEB leerstelling of leer. GS Evangelie.

◀

4a

2 Ne. 21:2–9.

◀

5a

2 Ne. 28:14; Mosia 14:6; Alma 5:37.

◀

6a

DI gevul word, voorsien word van leerstellinge, vreemde geloofsbeginsels. Ps. 106:35.

◀

b

GS Filistyne.

◀

c

HEB hande slaan met, of verbond sluit met.

◀

8a

GS Afgodery.

◀

9a

DI voor God; hy aanbid eerder afgode.

◀

10a

Alma 12:14.

◀

12a

GS Tweede Koms van Jesus Christus.

◀

b

Mal. 4:1; 2 Ne. 23:11; L&V 64:24.

◀

16a

Die Griekse (Septuagint) weergawe bevat een frase wat nie in die Hebreeus voorkom nie en die Hebreeus bevat een frase wat nie in die Grieks voorkom nie, maar 2 Ne. 12:16 bevat albei. Ps. 48:8; Eség. 27:25.

◀

17a

DI die dag van die Here se koms in heerlikheid.

◀

22a

DI Hou op om staat te maak op die sterflike mens; sy mag is gering in vergelyking met God. Moses 1:10.

Hoofstuk 13

Juda en Jerusalem sal gestraf word vir hulle ongehoorsaamheid—Die Here pleit vir, en oordeel sy volk—Die dogters van Sion word vervloek en gepynig vir hulle wêreldsgesindheid—Vergelyk Jesaja 3. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Want kyk, die Here, die Here van die Leërskare neem weg van Jerusalem en van Juda die stut en die steun, die hele stut van brood en die hele steun van water.

2 Die magtige man, en die krygsman, die regter, en die profeet, en die wyse, en die oudste;

3 Die owerste oor vyftig, en die eerbare man, en die raadsman, en die knap ambagsman, en die bekwame spreker.

4 En Ek sal kinders aan hulle gee om hulle prinse te wees, en babas sal heers oor hulle.

5 En die mense sal verdruk word, elkeen deur ’n ander, en elkeen deur sy naaste; die kind sal hoogmoedig optree teenoor die oudste, en die veragtelike teenoor die eerbare.

6 Wanneer ’n man sy broer aangryp van die huis van sy vader, en sal sê: Jy het klere, wees jy ons heerser, en laat nie hierdie averwoesting onder jou hand kom nie—

7 In daardie dag sal hy sweer, en sê: Ek sal geen ageneser wees nie, want in my huis is daar nóg brood nóg klere; maak my nie ’n heerser van die volk nie.

8 Want Jerusalem is averwoes, en Juda het bgeval, want hulle tonge en hulle dade was teen die Here, om die oë van sy heerlikheid te tart.

9 Die uitdrukking van hulle gesig getuig teen hulle, en verklaar dat hul sonde net soos aSodom is, en hulle kan dit nie wegsteek nie. Wee hulle siele, want hulle het hulself met onheil beloon!

10 Sê vir die regverdiges dat dit agoed gaan met hulle; want hulle sal die vrug van hulle handelinge eet.

11 Wee die bose, want hulle sal omkom; want die beloning van hulle hande sal oor hulle kom!

12 En my volk, kinders is hulle verdrukkers, en vroue heers oor hulle. O my volk, hulle wat julle alei, laat julle sondig en vernietig die weg van jul paaie.

13 Die Here staan op om te apleit, en tree op om die volke te oordeel.

14 Die Here sal die oudstes van sy volk, en die avorste daarvan oordeel; want julle het die bwingerd copgeëet en die dbesittings van die earmes in julle huise.

15 Wat bedoel julle? Julle breek my volk in stukke, en maal die gesigte van die armes, spreek die Here God van die Leërskare.

16 Verder, sê die Here: Omdat die dogters van Sion hoogmoedig is, en loop met uitgestrekte nekke en met uitlokkende oë, loop en atrippel soos hulle stap, en ’n rinkeling maak met hulle voete—

17 Daarom sal die Here die kroon van die hoofde van die dogters van Sion slaan met ’n sweer, en die Here sal hulle skaamte aontbloot.

18 In dié dag sal die Here wegneem die prag van hulle rinkelende sierade, en ahaarnette, en bronde sierade soos die maan;

19 Die kettings en die armbande, en die sluiers;

20 Die hoede, en die sierade van die bene, en die kopbande, en die reukflessies, en die oorringe;

21 Die ringe en die neusjuwele;

22 Die averanderbare klere, en die mantels, en die kopdoeke, en die krulysters;

23 Die spieëls en die fyn linne, en hooftooisels, en die sluiers.

24 En dit sal gebeur, in plaas van soete geur sal daar stank wees; en in plaas van ’n gordel, ’n askeur; en in plaas van goed gekartelde hare, kaalheid; en in plaas van ’n bborskleed, ’n omgording van roukleed; cbrandmerk in plaas van skoonheid.

25 Jou manne sal val deur die swaard, en jou magtiges in die oorlog.

26 En haar poorte sal klaag en treur; en sy sal verlate wees, en op die grond sit.

◀

6a

Jes. 3:6.

◀

7a

HEB iemand wat wonde verbind, d.i. ek kan nie nou jou probleme oplos nie.

◀

8a

Jer. 9:11.

◀

b

Klaagl. 1:3.

◀

9a

Gén. 19:1, 4–7, 24–25. GS Homoseksuele Gedrag.

◀

10a

Deut. 12:28.

◀

12a

Jes. 9:16.

◀

13a

HEB twis. Miga 6:2; L&V 45:3–5.

◀

14a

HEB heersers of leiers.

◀

b

Jes. 5:7.

◀

c

HEB verteer of verbrand.

◀

d

DI deur verduistering verkry.

◀

e

2 Ne. 28:12–13.

◀

16a

DI kort, vinnige treetjies op ’n aansitterige manier.

◀

17a

HEB bekendmaak; idioom wat beteken “om hulle te beskaam”.

◀

18a

moontlik haarnette. Gesaghebbendes stem nie altyd saam oor die aard van vroulike versiersels in verse 18–23 nie.

◀

b

DI versiersels in die vorm van ’n halfmaan.

◀

22a

HEB pragtige kledingstukke.

◀

24a

HEB vodde.

◀

b

OF ’n kleed.

◀

c

OF ’n simbool van slawerny.

Hoofstuk 14

Sion en haar dogters sal verlos en gereinig word op die millenniale dag—Vergelyk Jesaja 4. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En in dié dag, sal sewe vroue een man aangryp, en sê: Ons sal ons eie brood eet, en ons eie klere dra; laat ons net by jou naam genoem word om ons asmaad weg te neem.

2 In daardie dag sal die atak van die Here pragtig en heerlik wees; die vrug van die aarde voortreflik en mooi vir hulle wat ontvlug het van Israel.

3 En dit sal gebeur, dat hulle wat agtergelaat is in Sion en bly in Jerusalem, sal heilig genoem word, elkeen wat opgeskrywe is onder die lewendes in Jerusalem—

4 aWanneer die Here die vieslikheid van die dogters van Sion bafgewas het; en die bloed van Jerusalem uit die midde daarvan sal weggespoel het, deur die gees van oordeel en deur die gees van cverbranding.

5 En die Here sal oor elke woonplek van berg Sion, en oor haar plekke van samekoms, ’n awolk en rook bedags en die glans van ’n vlammende vuur in die nag skep; want oor al die heerlikheid van Sion sal ’n beskerming wees.

6 En daar sal ’n skuiling wees vir ’n skaduwee bedags teen die hitte, en vir ’n atoevlugsoord, en ’n bedekking teen storm en reën.

◀

1a

DI die stigma om ongetroud en kinderloos te wees.

◀

2a

Jes. 60:21; 2 Ne. 3:5; Jakob 2:25.

◀

4a

DI Wanneer die Here die aarde gereinig het.

◀

b

GS Was, Gewas, Wassings.

◀

c

Mal. 3:2–3; 4:1.

◀

5a

Ex. 13:21.

◀

6a

Jes. 25:4; L&V 115:6.

Hoofstuk 15

Die Here se wingerd (Israel) sal verlate word, en sy volk sal verstrooi word—Ellende sal oor hulle kom in hulle afvallige en verstrooide toestand—Die Here sal ’n vaandel ophef en Israel versamel—Vergelyk Jesaja 5. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En dan sal ek vir my welbeminde sing; ’n alied oor my beminde, rakende sy wingerd. My welbeminde het ’n wingerd op ’n baie vrugbare heuwel.

2 En hy het dit omhein, en die klippe daarvan uitgehaal; en dit beplant met die beste awingerdstokke, en het ’n toring gebou in die middel daarvan, en het ook ’n parskuip gemaak daarin; en hy het verwag dat dit druiwe sou voortbring, en dit het wilde druiwe voortgebring.

3 En nou, o inwoners van Jerusalem, en manne van Juda, oordeel, smeek ek jou, tussen my en my wingerd.

4 Wat kon daar meer gedoen word aan my wingerd wat ek nie daarin gedoen het nie? Daarom, toe ek verwag het dat dit druiwe sou voortbring, het dit wilde druiwe voortgebring.

5 En nou kyk; Ek sal julle vertel wat ek sal doen aan my wingerd; ek sal die heining daarvan awegneem, en dit sal opgeëet word; en ek sal die muur daarvan afbreek, en dit sal vertrap word;

6 En ek sal dit ’n wildernis maak; dit sal nie gesnoei of omgespit word nie, maar daar sal dorings en adistels opkom; ek sal ook die wolke beveel dat hulle nie breën daarop nie.

7 Want die awingerd van die Here van die Leërskare is die huis van Israel, en die manne van Juda is sy aangename plant; en Hy het gewag op regverdige boordeel, en kyk, verdrukking; vir geregtigheid, maar kyk, ’n geskreeu.

8 Wee hulle wat ahuis aan huis saamvoeg, totdat daar geen plek meer kan wees nie, dat hulle alleen bgeplaas mag word in die middel van die aarde!

9 In my ore, het die Here van die Leërskare gespreek, waarlik baie huise sal verlate wees, en groot en mooi stede sonder inwoner.

10 Ja, tien akker wingerd sal een abat oplewer, en die saad van ’n homer sal ’n efa oplewer.

11 Wee hulle wat vroeg in die môre opstaan, om sterk drank ana te jaag, wat aanhou tot saans, en die bwyn hulle verhit!

12 En die harp, en die luit, die tamboeryn, en fluit, en wyn is by hulle feeste; maar hulle aslaan geen ag op die werk van die Here nie, en sien nie die werk van sy hande nie.

13 Daarom, my volk is in ballingskap geneem, omdat hulle geen akennis het nie; en hulle eerbare manne ly honger, en hulle menigte is opgedroog van dors.

14 Daarom, die hel het haarself vergroot, en haar mond oopgerek sonder maat; en hulle heerlikheid, en hulle menigte, en hulle praal, en hy wat hom verbly, sal daarin neerdaal.

15 En die gewone man sal verlaag word, en die magtige man sal verootmoedig word, en die oë van die hoogmoedige sal verootmoedig word.

16 Maar die Here van die Leërskare sal verhef word deur die aoordeel, en God wat heilig is, sal geheilig word deur geregtigheid.

17 Dan sal die lammers wei volgens hulle wyse, en die verlate gebiede van die vet vee sal deur vreemdelinge geëet word.

18 Wee hulle wat die ongeregtigheid trek met koorde van aydelheid, en sonde basof met ’n wa-tou;

19 Wat sê: Laat Hom agou maak, verhaas sy werk, dat ons dit mag bsien; en laat die raad van die Heilige Een van Israel naby wees, dat ons dit kan ken.

20 Wee hulle wat die bose goed anoem, en goed boos, wat die bduisternis lig maak, en die lig duisternis, wat bitter soet maak, en soet bitter!

21 Wee dié wat awys is in hul eie oë en verstandig in hul eie oordeel!

22 Wee die magtiges wat wyn drink, en manne van krag wat sterk drank meng;

23 Wat die goddelose regverdig vir beloning, en die regverdigheid van die regverdige van hom aontneem!

24 Daarom, soos die avuur die bstoppels verteer, en die vlam die ckaf verbrand, sal hulle wortel verrot wees, en hulle bloeisels sal opgaan soos stof; omdat hulle die wet van die Here van die Leërskare verwerp het, en die woord van die Heilige Een van Israel dverag het.

25 Daarom is die atoorn van die Here ontvlam teen sy volk, en Hy het sy hand uitgestrek teen hulle, en hulle geslaan; en die heuwels het gebeef, en hulle lyke is verskeur in die middel van die strate. Ondanks dit alles is sy toorn nie afgewend nie, maar sy hand is nog steeds uitgestrek.

26 En Hy sal ’n avaandel ophef vir die nasies van ver, en sal bfluit vir hulle van die einde van die aarde; en kyk, hulle sal ckom met spoed, vinnig; niemand sal vermoeid wees of struikel onder hulle nie.

27 Niemand sal sluimer nóg slaap; nóg sal die gord van hulle lendene losgemaak word, nóg die riem van hulle skoene gebreek word;

28 Wie se pyle skerp sal wees, en al hulle boë gespan; en hulle perde se pote sal soos klipsteen beskou word, en hulle wiele soos ’n warrelwind; hulle gebrul soos ’n leeu.

29 Hulle sal brul soos jong aleeus; ja, hulle sal brul, en die prooi gryp, en sal veilig wegdra, en niemand sal verlos nie.

30 En in daardie dag sal hulle brul teen hulle soos die dreuning van die see; en as hulle die land aanskou, kyk, duisternis en smart, en die lig is verduister in die hemele daarvan.

◀

1a

DI Die profeet skep ’n lied of poëtiese gelykenis van ’n wingerd wat God se genade en Israel se gebrek aan reaksie toon.

◀

2a

Jer. 2:21.

◀

5a

Ps. 80:13.

◀

6a

Jes. 7:23; 32:13.

◀

b

Jer. 3:3.

◀

7a

GS Wingerd van die Here.

◀

b

OF geregtigheid.

◀

8a

Miga 2:1–2.

◀

b

DI gelaat te word om alleen te woon. Die ryk grondeienaars neem al die klein plasies van die armes in besit.

◀

10a

Eség. 45:10–11.

◀

11a

Spr. 23:30–32.

◀

b

GS Woord van Wysheid.

◀

12a

Ps. 28:5.

◀

13a

Hos. 4:6. GS Kennis.

◀

16a

GS Jesus Christus—Regter.

◀

18a

GS Ydel, Ydelheid.

◀

b

DI Hulle is gebonde aan hul sondes soos diere aan hul laste.

◀

19a

Jer. 17:15.

◀

b

DI Hulle sal nie in die Messias glo tot hulle Hom sien nie.

◀

20a

Moro. 7:14, 18; L&V 64:16; 121:16.

◀

b

1 Joh. 1:6.

◀

21a

Spr. 3:5–7; 2 Ne. 28:15.

◀

23a

DI ontneem hom van sy wettige regte.

◀

24a

Obad. 1:18; Mal. 4:1–2; 2 Ne. 20:17.

◀

b

Joël 2:5; 1 Ne. 22:15, 23; 2 Ne. 26:4, 6; L&V 64:23–24; 133:64.

◀

c

Lk. 3:17; Mosia 7:29–31.

◀

d

2 Sam. 12:7–9.

◀

25a

L&V 63:32; Moses 6:27.

◀

26a

GS Vaandel.

◀

b

DI die teken gee vir die versameling. Jes. 7:18; 2 Ne. 29:2.

◀

c

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

29a

3 Ne. 21:12–13.

Hoofstuk 16

Jesaja sien die Here—Jesaja se sondes word vergewe—Hy word geroep om te profeteer—Hy profeteer oor die verwerping van Christus se leringe deur die Jode—’n Oorblyfsel sal terugkeer—Vergelyk Jesaja 6. Ongeveer 559–545 v.C.

1 In die ajaar wat koning Ussia gesterf het, het ek ook die Here sien sit op ’n troon, hoog en verhewe, en sy bsoom het die tempel gevul.

2 Bo dit het die aserafs gestaan; elkeen het ses vlerke gehad; met twee het hy sy gesig bedek, en met twee het hy sy voete bedek, en met twee het hy gevlieg.

3 En die een het die ander toegeroep, en gesê: Heilig, heilig, heilig, is die Here van die Leërskare; die hele aarde is vol van sy heerlikheid.

4 En die adrumpelposte het gebewe vanweë die stem van hom wat geroep het, en die huis is gevul met rook.

5 Toe het ek gesê: Wee my! want ek is avernietig; want ek is ’n man van onrein lippe; en ek woon te midde van ’n volk van onrein lippe; want my oë het die Koning gesien, die Here van die Leërskare.

6 Toe het een van die serafs na my toe gevlieg, met ’n agloeiende kool in sy hand, wat hy geneem het met ’n tang vanaf die altaar;

7 En hy het dit op my mond gelê, en gesê: Kyk, dit het jou lippe aangeraak, en jou aongeregtigheid is weggeneem, en jou sonde gereinig.

8 Ook het ek die stem van die Here gehoor, wat sê: Wie sal ek stuur, en wie sal vir ons gaan? Toe sê ek: Hier is ek; stuur my.

9 En Hy het gesê: Gaan en sê vir hierdie volk—Hoor julle inderdaad, maar hulle het nie verstaan nie; en sien julle inderdaad, maar hulle het nie bemerk nie.

10 Maak die hart van hierdie volk vet, en maak hulle ore swaar, en sluit hulle oë—sodat hulle nie sien met hulle oë, en ahoor met hulle ore, en verstaan met hulle hart, en bekeer en genees word nie.

11 Toe sê ek: Here, hoe lank? En Hy het gesê: Totdat die stede verwoes is sonder inwoner, en die huise sonder mens, en die land totaal verlate is;

12 En die Here het die mense ver averwyder, want daar sal ’n groot verlatenheid wees in die middel van die land.

13 Maar tog daar sal ’n tiende wees, en hulle sal terugkeer, en sal opgeëet word, soos ’n lindeboom, en soos ’n eikeboom waarin die lewensap nog is wanneer die blare afval; so sal die heilige saad die alewensap daarvan wees.

◀

1a

DI ongeveer 750 v.C.

◀

b

DI die soom van sy kledingstuk, of die pante daarvan.

◀

2a

GS Gérubs.

◀

4a

HEB die fondamente van die drumpels het gebeef.

◀

5a

HEB afgesny, d.i. hy is oorweldig deur die besef van sy sondes en dié van sy volk.

◀

6a

DI ’n simbool van reiniging.

◀

7a

GS Vergifnis van Sondes.

◀

10a

Matt. 13:14–15.

◀

12a

2 Kon. 17:18, 20.

◀

13a

DI net soos ’n boom lewe en oor die potensiaal beskik om saad voort te bring alhoewel die blare verstrooi word.

Hoofstuk 17

Efraim en Aram voer oorlog teen Juda—Christus sal gebore word uit ’n maagd—Vergelyk Jesaja 7. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En dit het gebeur in die dae van Agas, die seun van Jotam, die seun van Ussia, koning van Juda, dat Resin, koning van Aram, en Peka, die seun van Remália, koning van Israel, opgetrek het na Jerusalem om daarteen oorlog te voer; maar kon dit nie oorwin nie.

2 En dit is aan die huis van Dawid vertel, en gesê: Aram het ’n bondgenootskap gevorm met aEfraim. En sy hart het gebewe, en die hart van sy volk, soos die bome van die bos bewe voor die wind.

3 Toe het die Here vir Jesaja gesê: Gaan nou uit, Agas tegemoet, jy en aSjear Ja-Sjub jou seun, aan die einde van die waterleiding van die boonste poel, by die hoofweg van die bleiker se veld;

4 En sê vir hom: Wees versigtig, en wees gerus; avrees nie, wees ook nie flou-hartig vanweë die twee sterte van hierdie rokende stompe nie, weens die gloeiende toorn van Resin met Aram, en van die seun van Remália.

5 Omdat Aram, Efraim en die seun van Remália bose planne teen jou beraam het, en gesê het:

6 Laat ons optrek teen Juda en dit teister, en laat ons ’n bres daarin aslaan vir ons, en ’n koning stel in die midde daarvan, ja die seun van Tábeal.

7 So sê die Here God: Dit sal nie staan nie, nóg sal dit gebeur.

8 Want die hoof van Aram is Damaskus, en die hoof van Damaskus, Resin; en binne vyf en sestig jaar sal Efraim verbreek word sodat dit nie meer ’n volk is nie.

9 En die hoof van Efraim is Samaría, en die hoof van Samaría is Remália se seun. As julle anie wil glo nie, voorwaar, julle sal nie gevestig word nie!

10 Voorts, die Here het weer met Agas gespreek, en gesê:

11 Vra vir jou ’n ateken van die Here jou God; vra dit óf in die dieptes, óf in die hoogtes daarbo.

12 Maar Agas het gesê: Ek sal nie vra nie, nóg sal ek die Here aversoek.

13 En hy het gesê: Luister julle nou, o huis van Dawid; is dit ’n geringe ding vir julle om mense te vermoei, maar wil julle my God ook vermoei?

14 Daarom, die Here sal self vir julle ’n teken gee—Kyk ’n amaagd sal swanger word, en sal ’n seun baar, en sal sy naam bImmánuel noem.

15 Botter en heuning sal Hy eet, dat Hy mag weet om te verwerp wat boos is en om te kies wat goed is.

16 Want voordat die akind sal weet om te verwerp wat boos is en te kies wat goed is, sal die land wat jy verafsku, verlate wees deur bbeide haar konings.

17 Die Here sal oor jou, en oor jou volk abring, en oor jou vader se huis, dae wat nie gekom het nie, van die dag dat bEfraim weggegaan het van Juda, die koning van Assur.

18 En dit sal gebeur in dié dag dat die Here sal afluit vir die vlieg wat in die uiteindes van Egipte is, en vir die by wat in die land Assur is.

19 En hulle sal kom, en sal rus, almal van hulle in die verlate valleie, en in die skeure van die rotse, en op alle dorings, en op alle bosse.

20 In dieselfde dag sal die Here askeer met ’n skeermes wat gehuur is, deur hulle anderkant die rivier, deur die bkoning van Assur, die hoof, en die hare van die voete; en dit sal ook die baard afskeer.

21 En dit sal gebeur in dié dag, ’n man sal ’n jong koei en twee skape avoed;

22 En dit sal gebeur, weens die oorvloed van melk wat hulle sal gee, sal hy botter eet; want botter en heuning sal almal eet wat oorbly in die land.

23 En dit sal gebeur in dié dag, elke plek sal wees waar daar ’n duisend wingerdstokke was teen ’n duisend asilwerlinge, wat sal wees vir dorings en distels.

24 Met pyle en met boë sal mense daarheen kom, want die hele land sal vol dorings en distels wees.

25 En alle heuwels wat bewerk sal word met die bylpik, daar sal nie die vrees vir dorings en distels kom nie; maar dit sal wees om beeste in te jaag, en vir vertrapping deur akleinvee.

◀

2a

DI Die hele noordelike Israel is Efraim genoem, die vooraanstaande noordelike stam.

◀

3a

HEB Die oorblyfsel sal terugkeer.

◀

4a

DI Moenie bang wees oor die aanval nie; daardie twee konings het nie meer veel vuur nie.

◀

6a

HEB verdeel dit.

◀

9a

2 Kron. 20:20.

◀

11a

GS Teken.

◀

12a

DI toets of beproef.

◀

14a

GS Maagd.

◀

b

HEB met ons is God. GS Immánuel.

◀

16a

2 Ne. 18:4.

◀

b

2 Kon. 15:30; 16:9.

◀

17a

2 Kron. 28:19–21.

◀

b

1 Kon. 12:16–19.

◀

18a

DI sein gee, roep. Jes. 5:26.

◀

20a

DI Die land sal ontvolk word deur ’n vreemde invaller.

◀

b

2 Kon. 16:5–9.

◀

21a

DI Slegs ’n paar selfonderhoudende oorlewendes sal oorbly.

◀

23a

OF silwerstukke.

◀

25a

HEB skape of bokke.

Hoofstuk 18

Christus sal wees soos ’n struikelblok en ’n rots van aanstoot—Soek die Here, nie piepende towenaars—Wend julle na die wet en na die getuienis vir leiding—Vergelyk Jesaja 8. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Voorts, die woord van die Here het vir my gesê: Neem jy ’n groot rol, en skrywe daarop met ’n mens se pen, aangaande aMaher-sjalal-hasj-bas.

2 En ek het vir my betroubare agetuies geneem om neer te skryf: Uría, die priester, en Sagaría, die seun van Jeberégja.

3 En ek het ingegaan by die aprofetes, en sy het swanger geword en ’n seun gebaar. Toe sê die Here vir my: noem sy naam, Maher-sjalal-hasj-bas.

4 Want kyk, die akind sal bnie kennis hê om te roep, My vader, en my moeder, voordat die rykdom van Damaskus en die cbuit van Samaría weggeneem sal word voor die koning van Assur nie.

5 Die Here het ook weer met my gespreek, en gesê:

6 In soverre hierdie volk die waters versmaad van aSilóa wat saggies vloei, en verbly in bResin en Remália se seun;

7 Nou daarom, kyk, die Here bring aoor hulle die waters van die rivier, sterk en baie—en wel die koning van Assur en al sy heerlikheid; en hy sal bo al sy kanale styg en oor al sy walle gaan.

8 En ahy sal beweeg deur Juda; en hy sal oorloop en oorgaan; hy sal selfs die nek bereik; en die uitstrekking van sy vlerke sal die breedte van u land vul, o bImmánuel!

9 aVerenig julleself, o julle volke, en julle sal in stukke gebreek word; en neig die oor al julle van verre lande; omgord julle, en julle sal in stukke gebreek word; omgord julle en julle sal in stukke gebreek word.

10 Neem saam’n besluit, en niks sal daarvan kom nie; spreek die woord, en dit sal nie staan nie; want God is amet ons.

11 Want die Here het so met my gespreek met ’n sterk hand, en my vermaan dat ek nie moes wandel in die weg van hierdie volk nie, en gesê:

12 Sê julle nie, ’n aSameswering, aan al diegene aan wie hierdie volk sal sê, ’n Sameswering: nóg vrees julle hulle vrees, nóg wees bevrees.

13 Heilig die Here van die Leërskare, en alaat Hom julle vrees wees, en laat Hom julle verskrikking wees.

14 En Hy sal soos ’n aheiligdom wees; maar soos ’n bstruikelblok, en soos ’n rots van aanstoot, vir beide die huise van Israel, soos ’n vangnet en ’n strik vir die inwoners van Jerusalem.

15 En baie onder hulle sal astruikel en val, en gebroke wees, en verstrik en gevang word.

16 Bind die getuienis toe, verseël die awet onder my dissipels.

17 En ek sal wag op die Here, wat sy aangesig averberg van die huis van Jakob, en ek sal Hom verwag.

18 Kyk, ek en die kinders wat die Here my gegee het, is vir atekens en vir wonderwerke in Israel van die Here van die Leërskare, wat op Berg Sion woon.

19 En wanneer hulle vir julle sal sê: Raadpleeg hulle wat ageestebesweerders is, en die bwaarsêers wat piep en mompel—cmoet ’n volk nie hul God raadpleeg oor die lewendes om te hoor dvan die dooies nie?

20 Tot die wet en tot die getuienis; en as ahulle nie spreek volgens hierdie woord nie, is dit omdat daar geen lig in hulle is nie.

21 En ahulle sal daardeur gaan, swaar verdruk en honger; en dit sal gebeur dat wanneer hulle honger is, sal hulle hulself kwel, en hulle koning en hulle God vervloek, en opwaarts kyk.

22 En hulle sal na die aarde kyk, en moeilikheid en duisternis sien, ’n dofheid van angs, en sal gedrywe word na die duisternis.

◀

1a

HEB Om te spoed na die buit, haas hy na die prooi.

◀

2a

GS Getuie.

◀

3a

DI sy vrou.

◀

4a

2 Ne. 17:16.

◀

b

Jes. 8:4.

◀

c

2 Kon. 15:29.

◀

6a

Gén. 49:10; JSV Gén. 50:24 (Bylae).

◀

b

Jes. 7:1.

◀

7a

DI eerste oor noordelike Israel.

◀

8a

DI Assirië sal ook Juda binnedring.

◀

b

GS Immánuel.

◀

9a

DI Sluit bondgenootskappe.

◀

10a

DI Juda (land van Immánuel) sal gespaar word. Ps. 46:8.

◀

12a

DI Juda moet nie op geheime sameswerings met ander staatmaak vir veiligheid nie.

◀

13a

DI Wees eerbiedig en nederig voor God.

◀

14a

Eség. 11:15–21.

◀

b

1 Petr. 2:4–8; Jakob 4:14–15.

◀

15a

Matt. 21:42–44.

◀

16a

HEB leerstellings of leer. GS Evangelie.

◀

17a

Jes. 54:8.

◀

18a

DI Die name van Jesaja en sy seuns beteken onderskeidelik “Jehova red”; “Die oorblyfsel sal terugkeer” en “Om te spoed na die buit, haas hy na die prooi.” 2 Ne. 17:3; 18:3.

◀

19a

Lev. 20:6.

◀

b

DI towenaars.

◀

c

1 Sam. 28:6–20.

◀

d

OF namens.

◀

20a

DI die spiritualistiese media (ook in verse 21–22).

◀

21a

DI Israel sal gevange geneem word omdat hulle nie wou ag slaan nie.

Hoofstuk 19

Jesaja spreek oor die Messias—Die volk in duisternis sal ’n groot lig sien—Vir ons is ’n kind gebore—Hy sal die Vredevors wees en sal heers op Dawid se troon—Vergelyk Jesaja 9. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Desnieteenstaande, die dofheid sal nie wees soos wat dit in haar kwelling was nie; toe hy aanvanklik die land Sebulon en die aland Naftali ligtelik verdruk het, en daarna nog swaarder verdruk het langs die weg na die Rooi See, oorkant die Jordaan in Galiléa van die nasies.

2 Die volk wat in aduisternis gewandel het, het ’n groot lig gesien; hulle wat woon in die land van die doodskaduwee, oor hulle het die lig geskyn.

3 U het die nasie vermenigvuldig, en die vreugde avergroot—hulle verbly hulle voor U soos die vreugde in die oes, en soos manne juig wanneer hulle die buit verdeel.

4 Want U het die juk verbreek van sy las, en die staf van sy skouer, die roede van sy verdrukker.

5 Want elke stryd van die krygsman is met verwarde geraas, en klere wat gerol is in bloed, maar dit sal wees met verbranding en brandstof van die vuur.

6 Want ’n aKind is vir ons gebore, aan ons is ’n Seun gegee, en die bheerskappy sal wees op sy skouer; en sy naam sal wees: Wonderbaar, Raadsman, die cSterke God, die dEwige Vader, die eVredevors.

7 Aan die vermeerdering van die aheerskappy en van vrede is bdaar geen einde nie, op die troon van Dawid, en oor sy koninkryk, om dit te orden en dit te vestig met reg en met geregtigheid, van nou af en vir ewig. Die ywer van die Here van die Leërskare sal dit uitvoer.

8 Die Here het sy woord gestuur na Jakob en dit het op aIsrael neergedaal.

9 En die hele volk sal weet, naamlik Efraim en die inwoners van Samaría, wat sê in die hoogmoed en grootsheid van hart:

10 Die bakstene het neergeval, maar ons sal bou met gekapte klippe; die wildevyebome is afgekap, maar ons sal hulle in seders verander.

11 Daarom, die Here sal die teenstanders van aResin verhef teen hom, en sy vyande saamvoeg;

12 Die Arameërs voor en die Filistyne agter; en hulle sal Israel averslind met ope mond. Ondanks dit alles is sy btoorn nie afgewend nie, maar sy hand is steeds uitgestrek.

13 Want die volk akeer nie tot Hom wat hulle slaan nie, nóg soek hulle die Here van die Leërskare.

14 Daarom sal die Here van Israel kop en stert afsny, tak en biesie in een dag.

15 Die oudste, hy is die kop; en die profeet wat leuens verkondig, hy is die stert.

16 Want die leiers van hierdie volk veroorsaak dat hulle dwaal; en diegene wat gelei word deur hulle, word vernietig.

17 Daarom, die Here sal geen vreugde hê oor hulle jongmanne nie, nóg sal Hy geen abarmhartigheid hê vir hulle wese en weduwees; want elkeen van hulle is ’n huigelaar en ’n boosdoener, en elke mond spreek bdwaasheid. Ondanks dit alles is sy toorn nie afgewend nie, maar sy chand is steeds uitgestrek.

18 Want boosheid brand soos die vuur; dit sal die distels en dorings verteer, en sal die struikgewasse van die woude aan die brand steek, en hulle sal opklim soos die opstyging van rook.

19 Deur die toorn van die Here van die Leërskare is die land verduister, en die volk sal wees soos die brandstof van die vuur; ageen mens sal sy broer spaar nie.

20 En hy sal gryp na die regterhand en honger wees; en hy sal aeet aan die linkerhand en hulle sal nie versadig wees nie; hulle sal eet, elke mens die vlees van sy eie arm—

21 aManasse, bEfraim; en Efraim, Manasse; hulle saam sal teen cJuda wees. Ondanks dit alles is sy toorn nie afgewend nie, maar sy hand is steeds uitgestrek.

◀

1a

Matt. 4:12–16.

◀

2a

Die “dofheid” en “duisternis” was afval en gevangenskap; die “groot lig” is Christus.

◀

3a

Jes. 9:3.

◀

6a

Jes. 7:14; Lk. 2:11.

◀

b

Matt. 28:18.

◀

c

Tit. 2:13–14.

◀

d

Alma 11:38–39, 44.

◀

e

Joh. 14:27.

◀

7a

GS Regering.

◀

b

Dan. 2:44.

◀

8a

DI Die profetiese boodskap wat volg (verse 8–21) was ’n waarskuwing aan die noordelike tien stamme, genaamd Israel.

◀

11a

2 Kon. 16:5–9.

◀

12a

2 Kon. 17:6, 18.

◀

b

Jes. 5:25; 10:4.

◀

13a

Amos 4:6–12.

◀

17a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

b

2 Ne. 9:28–29.

◀

c

Jakob 5:47; 6:4.

◀

19a

Miga 7:2–6.

◀

20a

Deut. 28:53–57.

◀

21a

GS Manasse.

◀

b

GS Efraim.

◀

c

GS Juda.

Hoofstuk 20

Die vernietiging van Assur is ’n voorafskaduwing van die vernietiging van die bose by die Tweede Koms—Min mense sal oorbly nadat die Here weer gekom het—Die oorblyfsel van Jakob sal terugkeer op daardie dag—Vergelyk Jesaja 10. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Wee hulle wat onregverdige dekrete uitvaardig, en wat verdrukking skrywe wat hulle voorgeskryf het.

2 Om die behoeftiges van geregtigheid weg te wys, en om die reg weg te neem van die armes van my volk, sodat aweduwees hulle prooi mag wees, en sodat hulle die wese kan beroof!

3 En wat sal julle doen op die dag van abesoeking, en in die verwoesting wat sal kom van ver? na wie sal julle vlug om hulp? en waar sal julle jul heerlikheid laat?

4 Sonder My sal hulle neerbuig onder die gevangenes, en hulle sal val onder die dooies. Ondanks dit alles is sy toorn nie afgewend nie, maar sy hand is steeds uitgestrek.

5 O Assur, die roede van my toorn, en die staf in hulle hand is ahulle verontwaardiging.

6 Ek sal hom stuur ateen ’n skynheilige nasie, en teen die volk van my toorn sal ek hom bevel gee om die buit te neem, en om die prooi te neem, en om hulle te vertrap soos die modder van die strate.

7 Nietemin, hy bedoel dit nie so nie, en sy hart dink nie so nie; maar in sy hart is dit om te vernietig en om nasies af te sny, nie min nie.

8 Want hy sê: Is my prinse nie almal saam konings nie?

9 Is Kalno nie soos Kárkemis nie? Is Hamat nie soos Arpad nie? Is Samaría nie soos Damaskus nie?

10 Soos amy hand die koninkryk van die afgode gestig het, en wie se gesnede beelde dié oortref het van Jerusalem en Samaría;

11 Sal ek nie, soos ek aan Samaría en sy afgode gedoen het, so doen aan Jerusalem en aan haar afgode nie?

12 Daarom, dit sal gebeur dat wanneer die Here al sy werke voltooi het op die Berg Sion en in Jerusalem, dan sal Ek die avrug van die grootsheid van die hart van die koning van bAssur en die heerlikheid van sy hoogmoedige blik straf.

13 Want ahy sê: Deur die krag van my hand en deur my wysheid het ek hierdie dinge gedoen; want ek is verstandig; en ek het die grense van die volke verskuiwe, en het hulle skatte geroof; en ek het die inwoners neergewerp soos ’n dapper man.

14 En my hand het gevind soos ’n nes die rykdom van die volke; en soos een eiers bymekaarmaak wat agtergebly het, het ek die hele aarde bymekaargemaak; en daar was niemand wat ’n vlerk verroer, of ’n mond oopgemaak, of gepiep het nie.

15 aSal die bbyl hom beroem teen hom wat daarmee kap? Sal die saag homself vergroot teen hom wat dit skud? Asof die roede homself sal skud teen hulle wat hom oplig, of asof die staf homself sal oplig asof dit nie hout is nie!

16 Daarom sal die Here, die Here van die Leërskare, onder sy vettes ’n maerte stuur; en onder asy heerlikheid sal Hy ’n brand aanstook soos die brand van ’n vuur.

17 En die Lig van Israel sal soos ’n vuur wees, en sy Heilige Een soos ’n vlam; en dit sal brand en sal sy distels en sy dorings verteer in een dag;

18 En sal die heerlikheid van sy woud averteer, en van sy vrugbare land, beide siel en liggaam; en hulle sal wees soos wanneer ’n vaandeldraer flou word.

19 En die ares van die bome in sy woud sal min wees, sodat ’n kind hulle mag skrywe.

20 En dit sal gebeur in adié dag, dat die oorblyfsel van Israel, en diesulkes wat ontvlug het van die bhuis van Jakob, nie meer sal csteun op hom wat hulle geslaan het nie, maar sal steun op die Here, die Heilige Een van Israel, in waarheid.

21 Die aoorblyfsel sal terugkeer, ja, naamlik die oorblyfsel van Jakob, na die magtige God toe.

22 Want alhoewel U volk Israel soos die sand van die see is, tog sal ’n oorblyfsel van hulle terugkeer; die averdelging wat beveel is, sal boorvloei van geregtigheid.

23 Want die Here God van die Leërskare sal ’n verdelging avoltrek, wat beveel is, in die hele land.

24 Daarom, so sê die Here God van die Leërskare: O my volk wat woon in Sion, wees nie bevrees vir die Assiriër nie; hy sal jou slaan met die roede, en sal sy roede lig teen jou avolgens die wyse van Egipte.

25 Want nog ’n baie klein rukkie, en die verontwaardiging sal ophou, en my toorn in hul vernietiging.

26 En die Here van die Leërskare sal ’n gésel maak vir hom volgens die slagting van aMidian by die rots van Oreb; en soos sy staf was oor die see, so sal Hy dit oplig volgens die wyse van Egipte.

27 En dit sal gebeur in dié dag dat sy alas weggeneem sal word vanaf jou skouer, en sy juk vanaf jou nek, en die juk sal vernietig word vanweë die bsalwing.

28 aHy het tot by Ajat gekom; hy het getrek na Migron; in Migmas het hy sy waens agtergelaat.

29 Hulle trek oor die bergpas; hulle het hul verblyf gemaak by Geba; Rama is bevrees; Gíbea van Saul het gevlug.

30 Verhef die stem, o dogter van Gallim; laat dit gehoor word tot by Lais, o arme Ánatot.

31 Madmena het gevlug, die inwoners van Gebim maak hulself bymekaar om te vlug.

32 Nog sal hy in Nob agterbly dié dag; hy sal sy hand skud teen die berg van die dogter van Sion, die heuwel van Jerusalem.

33 Kyk, die Here, die Here van die Leërskare, sal die takke met vrees afkap; en die ahoës van aansien sal afgekap word; en die hoogmoedige sal verootmoedig word.

34 En Hy sal die struikgewasse afkap van die woude met yster, en Libanon sal val deur ’n Magtige Een.

◀

2a

GS Weduwee.

◀

3a

DI straf.

◀

5a

Jes. 10:5.

◀

6a

DI teen Israel.

◀

10a

DI die koning van Assirië se hand (verse 10–11).

◀

12a

DI die hoogmoedige grootpratery.

◀

b

Sef. 2:13.

◀

13a

DI die koning van Assirië (verse 13–14).

◀

15a

Al die metafore in hierdie vers vra dieselfde vraag: Kan die mens (bv. die Assiriese koning) gedy teen God?

◀

b

DI Kan die koning gedy teen God?

◀

16a

DI die koning van Assirië (ook verse 17–19).

◀

18a

DI Assirië sal heeltemal verdwyn.

◀

19a

DI die oorblyfsels van die Assiriese leër.

◀

20a

DI laaste dae.

◀

b

Amos 9:8–9.

◀

c

DI staatmaak op.

◀

21a

Jes. 11:11–12.

◀

22a

L&V 63:34. GS Wêreld—Einde van die wêreld.

◀

b

DI Selfs wanneer die straf kom, sal genade beskikbaar wees.

◀

23a

DI die vernietiging wat bepaal is laat plaasvind.

◀

24a

DI net soos die Egiptenare dit in vroeëre tye gedoen het. Ex. 1:13–14.

◀

26a

Gén. 25:1–2; Rigt. 7:25.

◀

27a

Jes. 14:25.

◀

b

GS Gesalfde Een.

◀

28a

DI Die opmars van die Assiriese leërs na Jerusalem word geskets, dan (verse 33–34) word die Here se optrede teen hulle figuurlik beskryf.

◀

33a

Hel. 4:12–13.

Hoofstuk 21

Die stam van Isai (Christus) sal oordeel in regverdigheid—Die kennis van God sal die aarde bedek gedurende die Millennium—Die Here sal ’n vaandel oprig en Israel versamel—Vergelyk Jesaja 11. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En daar sal ’n aloot uitspruit uit die bstam van cIsai, en ’n tak sal groei uit sy wortels.

2 En die aGees van die Here sal rus op hom, die gees van wysheid en begrip, die gees van raad en mag, die gees van kennis en van die vrees van die Here;

3 En sal hom van vlugge begrip maak in die vrees van die Here; en Hy sal nie aregspreek na wat sy oë sien nie, nóg oordeel na wat sy ore hoor.

4 Maar met ageregtigheid sal Hy die armes oordeel, en die bsagmoediges van die aarde met billikheid cbestraf; en Hy sal die aarde slaan met die roede van sy mond, en met die asem van sy lippe sal Hy die bose doodmaak.

5 En geregtigheid sal die gordel van sy lendene wees en getrouheid die gordel van sy aheupe.

6 Die wolf sal ook by die lam woon, en die luiperd sal by die bokkie neerlê, en die kalf en die jong leeu en die vetgemaakte vee tesame; en ’n klein kind sal hulle lei.

7 En die koei en die beer sal wei; hulle kleintjies sal saam neerlê; en die leeu sal strooi eet soos die os.

8 En die suigeling sal by die gat van die aadder speel, en die gespeende kind sal sy hand plaas op die nes van die giftige slang.

9 Hulle sal geen akwaad doen of vernietig in my hele heilige berg nie, want die aarde sal vol wees van die bkennis van die Here, soos die waters die see oordek.

10 En in adié dag sal daar ’n bafstammeling van Isai wees wat sal staan as ’n vaandel van die volk; die cnie-Jode sal ddit opsoek; en sy rus sal heerlik wees.

11 En dit sal gebeur in dié dag, dat die Here weer sy hand sal uitsteek vir die atweede keer om die oorblyfsel van sy volk te versamel wat sal oorbly, van Assur, en van Egipte, en van Patros, en van Kus, en van Elam, en van Sínear, en van Hamat, en van die eilande van die see.

12 En Hy sal ’n avaandel ophef vir die nasies, en sal die buitgeworpenes van Israel bymekaarbring, en die verstrooides van Juda cversamel vanuit die vier hoeke van die aarde.

13 Die anaywer van Efraim sal ook ophou, en die teenstanders van Juda sal afgesny word; bEfraim sal cJuda nie beny nie, en Juda sal Efraim nie kwel nie.

14 Maar hulle sal avlieg op die skouers van die Filistyne na die weste; hulle sal diegene van die ooste saam plunder; hulle sal hulle hand lê op Edom en Moab; en die kinders van Ammon sal hulle gehoorsaam.

15 En die Here sal die tong van die Egiptiese See geheel en al avernietig; en deur sy magtige wind sal Hy sy hand skud oor die rivier, en dit slaan in die sewe strome, en mense droogvoets laat deurgaan.

16 En daar sal ’n ahoofpad wees vir die oorblyfsel van sy volk wat sal agterbly, van Assur, soos dit vir Israel was in die dag toe hy opgetrek het uit Egipteland.

◀

1a

L&V 113:3–4.

◀

b

L&V 113:1–2.

◀

c

Isai was die vader van Dawid; hier word verwys na die koninklike Dawidiese genealogiese lyn waarin Jesus uiteindelik gebore word. Miga 5:2; Hebr. 7:14. GS Isai.

◀

2a

Jes. 61:1–3.

◀

3a

Joh. 7:24.

◀

4a

Ps. 72:2–4; Mosia 29:12.

◀

b

GS Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

c

HEB besluit.

◀

5a

OF middellyf.

◀

8a

’n klein giftige slang van Egipte.

◀

9a

Jes. 2:4. GS Millennium.

◀

b

L&V 101:32–33; 130:9.

◀

10a

DI die laaste dae. JS—G 1:40.

◀

b

Rom. 15:12; L&V 113:5–6.

◀

c

L&V 45:9–10.

◀

d

OF na hom soek.

◀

11a

2 Ne. 6:14; 25:17; 29:1.

◀

12a

GS Vaandel.

◀

b

3 Ne. 15:15; 16:1–4.

◀

c

Neh. 1:9; 1 Ne. 22:10–12; L&V 45:24–25. GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

13a

Jer. 3:18.

◀

b

Die stamme wat gelei is deur Juda en Efraim was geskiedkundig vyande (na die gebeure van 1 Kon. 12:16–20). In die laaste dae sal hierdie vyandskap beëindig word. Eség. 37:16–22. GS Afguns.

◀

c

GS Juda.

◀

14a

DI die westelike hange aanval wat Filistynse gebied was.

◀

15a

Sag. 10:11.

◀

16a

Jes. 35:8; L&V 133:27.

Hoofstuk 22

In die millenniale dag sal alle mense die Here loof—Hy sal onder hulle woon—Vergelyk Jesaja 12. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En in dié dag sal jy sê: O Here, ek sal U loof; alhoewel U toornig was op my, is u toorn afgewend, en U vertroos my.

2 Kyk, God is my heil; ek sal avertrou, en nie bevrees wees nie; want die Here bJehova is my krag en my lied; Hy het ook my heil geword.

3 Daarom, met vreugde sal julle awater skep uit die fonteine van heil.

4 En in daardie dag sal julle sê: aLoof die Here, roep sy Naam aan, verklaar sy dade onder die volke, vermeld dat sy Naam verhewe is.

5 aSing tot die Here; want Hy het uitstekende dinge gedoen; dit is bekend op die hele aarde.

6 aJuig en jubel, julle inwoners van Sion; want groot is die Heilige Een van Israel in julle midde.

◀

2a

Mosia 4:6; Hel. 12:1.

◀

b

Ex. 15:2; Ps. 83:18. GS Jehova.

◀

3a

GS Lewende Water.

◀

4a

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

5a

L&V 136:28.

◀

6a

Jes. 54:1; Sef. 3:14.

Hoofstuk 23

Die vernietiging van Babilon is ’n voorafskaduwing van die vernietiging by die Tweede Koms—Dit sal ’n dag wees van toorn en wraak—Babilon (die wêreld) sal val vir ewig—Vergelyk Jesaja 13. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Die alas van bBabilon wat Jesaja, die seun van Amos, gesien het.

2 Hef op ’n abanier op die hoë berg, verhef die stem na hulle, bwink met die hand, dat hulle mag ingaan deur die poorte van die edeles.

3 Ek het my ageheiligdes gebied, Ek het ook my magtiges geroep, want my toorn is nie op hulle wat jubel in my verhewenheid nie.

4 Die geraas van die menigtes in die berge is soos van ’n groot volk, ’n oproerige geraas van die akoninkryke van nasies wat bsaamgebring is, die Here van die Leërskare versamel die skares van die stryd.

5 Hulle kom van ’n ver land, van die einde van die hemel af, ja, die Here, en die wapens van sy verontwaardiging om die hele land te verwoes.

6 Huil julle, want die dag van die Here is op hande; dit kom as ’n vernietiging van die Almagtige.

7 Daarom sal alle hande slap word, en elke mensehart sal smelt.

8 En hulle sal verskrik wees; krampe en verdriet sal hulle aangryp; hulle sal verbaas wees die een teenoor die ander; hulle gesigte sal wees soos vlamme.

9 Kyk, die dag van die Here kom, wreed, beide met toorn en heftige woede, om die aarde ’n woesteny te maak; en Hy sal die sondaars daarvan avernietig.

10 Want die sterre van die hemel en die sterrebeelde daarvan sal nie hulle lig gee nie; die ason sal verduister wees by sy opgang, en die maan sal haar lig nie laat skyn nie.

11 En Ek sal die wêreld astraf vanweë boosheid, en die goddelose vanweë hulle ongeregtigheid; Ek sal die trots van die bhoogmoedige laat ophou, en die hoogmoed van die verskriklikes beëindig.

12 Ek sal ’n amens kosbaarder maak as fyn goud; selfs ’n mens as die goue wig van Ofir.

13 Daarom, Ek sal die hemele skud, en die aarde sal awyk uit haar plek, in die toorn van die Here van die Leërskare, en op die dag van sy heftige toorn.

14 En dit sal wees soos die gejaagde reebok, en soos ’n skaap wat niemand opneem nie, en hulle sal elkeen draai na sy eie volk, en elkeen vlug na sy eie land.

15 Elkeen wat hoogmoedig is, sal deurboor word; ja, en elkeen wat verbind is met die goddelose sal val deur die swaard.

16 Hulle kinders sal ook verpletter word voor hulle oë; hul huise sal geplunder en hul vroue onteer word.

17 Kyk, Ek sal die Mede aanhits teen hulle, wat silwer en goud nie sal ag nie, nóg sal hulle behae daarin hê.

18 Hulle boë sal ook die seuns in stukke breek; en hulle sal geen deernis hê vir die vrug van die moederskoot nie; hulle oë sal kinders nie spaar nie.

19 En Babilon, die heerlikste van koninkryke, die askoonheid van die Chaldeërs se voortreflikheid, sal wees soos toe God bSodom en Gomorra verdelg het.

20 Dit sal nooit weer abewoon word nie, nóg sal dit bewoon word van geslag tot geslag: nóg sal die Arabier daar tent opslaan; nóg sal herders hulle vee daar laat rus.

21 Maar awilde diere van die woestyn sal daar lê; en hulle huise sal vol droewige gediertes wees; en uile sal daar woon en bsaters sal daar ronddans.

22 En die wilde diere van die eilande sal huil in hulle verlate ahuise, en bdrake in hul aangename paleise; en haar tyd is naby om te kom, en haar dag sal nie verleng word nie. Want Ek sal haar spoedig vernietig; ja, want Ek sal barmhartig wees teenoor my volk, maar die bose sal vergaan.

◀

1a

DI ’n rampstyding.

◀

b

Die historiese vernietiging van Babilon wat in Jes. 13 en 14 voorspel is, word as voorbeeld gestel van die uiteindelike vernietiging van die goddelose wêreld. L&V 133:5, 7, 14. GS Babel, Babilon.

◀

2a

OF Vaandel. GS Vaandel.

◀

b

DI waai die hand, ’n sein gee.

◀

3a

DI Heiliges.

◀

4a

Sag. 14:2–3.

◀

b

Sag. 12:3.

◀

9a

GS Aarde—Reiniging van die aarde.

◀

10a

GS Wêreld—Einde van die wêreld.

◀

11a

Mal. 4:1.

◀

b

L&V 64:24.

◀

12a

Jes. 4:1–4.

◀

13a

GS Aarde—Finale toestand van die aarde.

◀

19a

DI ydelheid.

◀

b

Gén. 19:24–25; Deut. 29:23; 2 Ne. 13:9.

◀

20a

Jer. 50:3, 39–40.

◀

21a

Jes. 34:14–15.

◀

b

HEB bokramme of demone.

◀

22a

HEB paleise.

◀

b

HEB (moontlik) jakkalse of wilde honde.

Hoofstuk 24

Israel sal versamel word en sal millenniale rus geniet—Lucifer is uitgewerp uit die hemel vanweë rebelsheid—Israel sal triomfeer oor Babilon (die wêreld)—Vergelyk Jesaja 14. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Want die Here sal Hom ontferm oor Jakob, en sal Israel nog akies en hulle plaas in hul eie land; en die bvreemdelinge sal by hulle aansluit, en hulle sal verenig word met die huis van Jakob.

2 aEn die mense sal hulle neem en bring na hulle plek; ja, van ver tot die eindes van die aarde; en hulle sal terugkeer na hul blande van belofte. En die huis van Israel sal hulle besit, en die land van die Here sal wees vir cdiensknegte en diensmaagde; en hulle sal hul gevange neem wat hulle gevangene gehou het; en hulle sal heers oor hulle verdrukkers.

3 En dit sal gebeur in daardie dag dat die Here jou rus asal gee, van jou smart, en van jou vrees, en van die harde slawerny waarin jy gedwing was om te dien.

4 En dit sal gebeur in dié dag, dat jy hierdie spreuk sal aanhef teen die koning van aBabilon, en sê: Hoe het die verdrukker opgehou, die goue stad opgehou!

5 Die Here het die staf verbreek van die goddelose, die septers van die heersers.

6 Hy wat die volke geslaan het in toorn met ’n aanhoudende slag, hy wat geheers het oor die nasies in toorn, word vervolg en niemand verhinder nie.

7 Die hele aarde rus, en is stil; hulle breek uit in agesang.

8 Ja, die adennebome is verheug oor jou, en ook die seders van Libanon, en sê: Vandat jy daar bneergelê is, het geen choutkapper teen ons opgekom nie.

9 Die ahel van benede is in beroering oor jou, om jou te ontmoet by jou koms; dit wek die bdooies op vir jou, en wel al die heersers van die aarde; dit het al die konings van die nasies van hulle trone laat opstaan.

10 Hulle almal sal spreek en vir jou sê: Het jy ook swak geword soos ons? Het jy soos ons geword?

11 Jou praal is neergebring na die graf, die geruis van jou viole word nie gehoor nie; die wurm is gesprei onder jou, en die wurms bedek jou.

12 aHoe het jy geval van die hemel, o bLucifer, seun van die daeraad! Is jy afgesny tot die grond, wat die nasies verswak het!

13 Want jy het gesê in jou hart: aEk sal opgaan na die hemel, ek sal my troon verhef bo die sterre van God; ek sal ook sit op die berg van samekoms, in die kante van die bnoorde;

14 Ek sal opgaan bo die hoogtes van die wolke; ek sal wees soos die Allerhoogste.

15 Tog sal jy afgebring word na die hel, na die kante van die akuil.

16 Hulle wat jou sien, sal jou anoulettend aanskou, en sal jou in ag neem, en sal sê: Is dit die man wat die aarde laat bewe het, wat koninkryke geskud het?

17 En die wêreld soos ’n wildernis gemaak het, en die stede daarvan verwoes het, en nie die huis van sy gevangenes oopgesluit het nie?

18 Al die konings van die nasies, ja, almal van hulle, lê in eer, elkeen van hulle in asy eie huis.

19 Maar jy is uitgewerp, uit jou graf, soos ’n agruwelike tak, en die oorblyfsel van dié wat gedood is, deurboor met ’n swaard, wat neerdaal na die bklippe van die kuil; soos ’n karkas vertrap onder voete.

20 Jy sal nie verenig word met hulle in die graf nie, want jy het jou land verwoes, en jou volk gedood; die asaad van bboosdoeners sal nooit geëer word nie.

21 Maak ’n slagting gereed vir sy kinders, vanweë die aongeregtighede van hulle vaders, dat hulle nie opstaan, nóg die land besit, nóg die aangesig van die wêreld met stede vul.

22 Want Ek sal opstaan teen hulle, spreek die Here van die Leërskare, en die anaam van Babilon afsny, en die oorblyfsel, en seun, en bneef, sê die Here.

23 Ek sal dit ook ’n abesitting maak vir die roerdomp, en poele van water; en Ek sal dit wegvee met die besem van vernietiging, spreek die Here van die Leërskare.

24 Die Here van die Leërskare het gesweer, en gesê: Waarlik, soos Ek gedink het, so sal dit gebeur; en soos Ek beplan het, so sal dit staan—

25 Dat Ek die aAssiriër in my land sal bring, en op bmy berge hom vertrap onder my voet; dan sal sy cjuk van hulle weggaan, en sy las weggaan vanaf hulle skouers.

26 aDit is die bedoeling wat bedoel is oor die hele aarde; en dit is die hand wat uitgestrek is oor alle nasies.

27 Want die Here van die Leërskare het beplan, en wie sal verydel? En sy hand is uitgestrek, en wie sal dit terugdraai?

28 In die ajaar wat koning bAgas oorlede is, is hierdie uitspraak gemaak.

29 Verbly jou nie, ganse Palestina, want die roede van hom wat jou geslaan het, is gebreek; want uit die slang se wortel sal ’n giftige slang voortkom, en sy vrug sal ’n vurige vlieënde slang wees.

30 En die eersgeborenes van die armes sal wei, en die behoeftiges sal neerlê in veiligheid; en Ek sal jou wortel doodmaak deur hongersnood, en hy sal jou oorblyfsel dood.

31 Huil, o poort; skreeu, o stad; jy, ganse Palestina, is versmelt want daar sal uit die noorde ’n rook kom, en niemand sal alleen wees in sy bestemde tye nie.

32 Wat sal dan die boodskappers van die nasies antwoord? Dat die Here aSion gegrondves het, en dat die barmes van sy volk cvertroue daarin sal hê.

◀

1a

Sag. 1:17.

◀

b

Jes. 60:3–5, 10.

◀

2a

DI Ander lande sal Israel help.

◀

b

GS Beloofde Land.

◀

c

Jes. 60:14.

◀

3a

Jos. 1:13; L&V 84:24.

◀

4a

GS Babel, Babilon.

◀

7a

Jes. 55:12.

◀

8a

HEB sipres.

◀

b

DI in die dood.

◀

c

HEB die houtkapper het nie teen ons gekom nie.

◀

9a

GS Hel.

◀

b

DI geeste sonder liggame.

◀

12a

L&V 76:26.

◀

b

HEB oggendster, seun van die daeraad. Daar word van die heerser van die goddelose wêreld (Babilon) gepraat as Lucifer, die heerser oor alle goddeloosheid. GS Duiwel; Lucifer.

◀

13a

Moses 4:1–4.

◀

b

DI die woonplek van die gode volgens die Babiloniese geloof. Ps. 48:3.

◀

15a

1 Ne. 14:3.

◀

16a

HEB skeel kyk na jou en oor jou nadink.

◀

18a

DI in sy familie se grafkelder.

◀

19a

DI ’n tak wat verwerp is, afgesnoei en weggegooi.

◀

b

DI heel onder.

◀

20a

Ps. 21:10–11; 37:28.

◀

b

GS Boos, Boosheid.

◀

21a

Ex. 20:5.

◀

22a

Spr. 10:7.

◀

b

Job 18:19.

◀

23a

Jes. 34:11–15.

◀

25a

Die onderwerp verskuif na Assirië se aanval op en ondergang in Juda, 701 v.C. (verse 24–27). 2 Kon. 19:32–37; Jes. 37:33–38.

◀

b

DI die berge van Juda en Israel.

◀

c

Jes. 10:27.

◀

26a

DI Uiteindelik sal alle wêreldse nasies omvergewerp word.

◀

28a

DI Ongeveer 720 v.C. is hierdie las of ramptyding voorspel ten opsigte van die Filistyne terwyl Juda veilig sou wees.

◀

b

2 Kon. 16:20.

◀

32a

GS Sion.

◀

b

Sef. 3:12.

◀

c

OF skuilplek daarin soek.

Hoofstuk 25

Nefi verbly hom in duidelikheid—Jesaja se profesieë sal verstaan word in die laaste dae—Die Jode sal terugkeer van Babilon, die Messias kruisig, en verstrooi en gegésel word—Hulle sal herstel word wanneer hulle in die Messias glo—Hy sal eers seshonderd jaar nadat Lehi Jerusalem verlaat het, kom—die Nefiete onderhou die wet van Moses en glo in Christus, wat die Heilige Een van Israel is. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Nou ek, Nefi, spreek ietwat aangaande die woorde wat ek geskryf het, wat gespreek is by monde van Jesaja. Want kyk, Jesaja het baie dinge gespreek wat amoeilik was vir baie van my volk om te verstaan; want hulle weet nie aangaande die wyse van profeteer onder die Jode nie.

2 Want ek, Nefi, het hulle nie baie dinge geleer aangaande die wyse van die Jode nie; want hulle awerke was werke van duisternis, en hulle dade was dade van gruwels.

3 Daarom, ek skryf aan my volk, aan al diegene wat hierna hierdie dinge sal ontvang wat ek skrywe, dat hulle die oordele van God mag ken, dat hulle neerkom op alle nasies, volgens die woord wat Hy gespreek het.

4 Daarom, slaan ag, o my volk, wat van die huis van Israel is, en neig jou oor tot my woorde; want hoewel die woorde van Jesaja nie duidelik is vir julle nie, desnieteenstaande is hulle duidelik vir al diegene wat gevul is met die agees van bprofesie. Maar ek gee vir julle ’n profesie, volgens die gees wat in my is; daarom sal ek profeteer volgens die cduidelikheid wat met my was vanaf die tyd dat ek uit Jerusalem gekom het met my vader; want kyk, my siel verbly hom in duidelikheid vir my volk, sodat hulle mag leer.

5 Ja, en my siel verbly hom in die woorde van aJesaja, want ek het uit Jerusalem gekom, en my oë het die dinge van die Jode gesien, en ek weet dat die bJode wel die dinge van die profete verstaan, en daar is geen ander volk wat die dinge verstaan wat met die Jode gespreek is, soos hulle nie, behalwe as dit is dat hulle geleer word volgens die wyse van die dinge van die Jode.

6 Maar kyk, ek, Nefi, het nie my kinders geleer volgens die wyse van die Jode nie; maar kyk, ek het in Jerusalem gewoon, daarom weet ek aangaande die streke rondom; en ek het melding gemaak aan my kinders aangaande die oordele van God, wat agebeur het onder die Jode, aan my kinders, volgens alles wat Jesaja gespreek het, en ek skryf dit nie neer nie.

7 Maar kyk, ek gaan voort met my eie profesie, volgens my aduidelikheid; waarin ek weet dat geen mens kan dwaal nie; desnieteenstaande, in die dae dat die profesieë van Jesaja vervul sal word, sal mense die tye wanneer hulle sal geskied vir seker weet.

8 Daarom, hulle is van awaarde vir die kinders van mense, en hy wat veronderstel dat hulle nie is nie, met hulle wil ek in besonder spreek, en die woorde tot my beie volk beperk; want ek weet dat hulle van groot waarde sal wees vir hulle in die claaste dae; want in daardie dag sal hulle dit verstaan; daarom, vir hulle eie beswil het ek dit geskrywe.

9 En soos een geslag avernietig is onder die Jode vanweë ongeregtigheid, net so is hulle vernietig van geslag tot geslag volgens hulle ongeregtighede; en nooit is enigeen van hulle bvernietig nie behalwe dat dit vir hulle voorspel was deur die profete van die Here.

10 Daarom, dit is so aan hulle meegedeel aangaande die vernietiging wat oor hulle sou kom, onmiddellik nadat my vader Jerusalem verlaat het; desnieteenstaande, hulle het hul harte verhard; en volgens my profesie is hulle avernietig, behalwe vir diegene wat gevange bweggevoer is na Babilon.

11 En nou, dit spreek ek vanweë die gees wat in my is. En hoewel hulle weggevoer is, sal hulle weer terugkeer, en die land Jerusalem besit; daarom, hulle sal weer aherstel word tot die land van hul erfenis.

12 Maar, kyk, hulle sal oorloë hê, en gerugte van oorloë; en wanneer die dag kom dat die aEniggeborene van die Vader, ja, en wel die Vader van hemel en aarde, Hom sal openbaar aan hulle in die vlees, kyk, hulle sal Hom verwerp, vanweë hulle ongeregtighede, en die hardheid van hulle harte, en die styfheid van hulle nekke.

13 Kyk, hulle sal Hom akruisig; en nadat Hy in ’n bgrafkelder weggelê is vir die tydperk van cdrie dae, sal Hy dopstaan uit die dood, met genesing in sy vleuels; en almal wat sal glo in sy Naam, sal gered wees in die koninkryk van God. Daarom, my siel verbly hom om te profeteer aangaande Hom, want ek het sy dag egesien, en my hart verhef sy heilige Naam.

14 En kyk, dit sal gebeur dat nadat die aMessias uit die dood opgestaan het, en Homself geopenbaar het aan sy volk, aan soveel as wat sal glo in sy Naam, kyk, Jerusalem sal weer bvernietig word; want wee hulle wat stry teen God en die volk van sy kerk.

15 Daarom, die aJode sal bverstrooi word onder alle nasies; ja, en ook cBabilon sal vernietig word; daarom, die Jode sal verstrooi word deur ander nasies.

16 En nadat hulle verstrooi is, en die Here God hulle gegésel het deur ander nasies vir ’n tydperk van baie geslagte, ja, en wel van geslag tot geslag totdat hulle oorreed sal word om te glo in Christus, die Seun van God, en die versoening, wat eindeloos is vir die hele mensdom—en wanneer daardie dag sal kom dat hulle sal aglo in Christus, en die Vader aanbid in sy Naam, met rein harte en skoon hande, en nie langer vooruitsien na ’n ander Messias nie, dan, in daardie tyd, sal die dag kom wanneer dit noodsaaklik sal wees dat hulle hierdie dinge sal glo.

17 En die Here sal weer sy hand ’n tweede keer uitstrek om sy volk te ared uit hulle verlore en gevalle toestand. Daarom, Hy sal voortgaan om ’n bwonderlike werk en ’n wonder te doen onder die kinders van mense.

18 Daarom, Hy sal sy awoorde openbaar aan hulle, welke woorde hulle sal boordeel op die laaste dag, want hulle sal dit gegee word vir die doel om hulle te coortuig van die ware Messias, wat verwerp is deur hulle; en ter oortuiging van hulle dat hulle nie langer vooruit hoef te sien na ’n Messias wat moet kom nie, want daar sal nie een kom nie, tensy dit ’n dvalse Messias is wat die volk sou bedrieg; want daar is slegs een Messias van wie die profete gespreek het, en daardie Messias is Hy wat verwerp sou word deur die Jode.

19 Want volgens die woorde van die profete, kom die aMessias binne bseshonderd jaar vanaf die tyd dat my vader Jerusalem verlaat het; en volgens die woorde van die profete, en ook die woord van die cengel van God, sal sy Naam Jesus Christus wees, die Seun van God.

20 En nou, my broers, ek het duidelik gespreek sodat julle nie kan dwaal nie. En soos die Here God leef wat Israel auitgebring het uit die land Egipte, en aan Moses mag gegee het dat hy die nasies sou bgenees nadat hulle gebyt is deur die giftige slange, as hulle hul oë sou opslaan na die cslang wat hy opgerig het voor hulle, en ook aan hom die mag gegee het dat hy die drots sou slaan en die water sou uitkom; ja, kyk ek sê vir julle, dat soos hierdie dinge waar is, en soos die Here God leef, daar is geen ander eNaam gegee onder die hemel behalwe hierdie Jesus Christus, van wie ek gespreek het, waardeur ’n mens gered kan word nie.

21 Daarom, om hierdie rede het die Here God my belowe dat hierdie dinge wat ek askrywe, behou en bewaar sal word, en oorgegee word aan my saad, van geslag tot geslag, sodat die belofte vervul mag word aan Josef, dat sy saad nooit sal bvergaan solank as die aarde staan nie.

22 Daarom, hierdie dinge sal oorgaan van geslag tot geslag solank as die aarde sal staan; en hulle sal oorgaan volgens die wil en behae van God; en die nasies wat hulle sal besit, sal ageoordeel word deur die woorde wat geskrywe is.

23 Want ons arbei ywerig om te skryf, om ons kinders te aoorreed, en ook ons broers, om in Christus te glo, en om met God versoen te word; want ons weet dat dit deur bgenade is dat ons gered is, na alles wat ons kan cdoen.

24 En, hoewel ons in Christus glo, aonderhou ons die wet van Moses, en sien standvastig uit na Christus, totdat die wet vervul sal word.

25 Want, om hierdie rede is die awet gegee; daarom het die wet bdood geword vir ons, en ons word lewend gemaak in Christus vanweë ons geloof; tog onderhou ons die wet vanweë die gebooie.

26 En ons aspreek van Christus, ons verbly ons in Christus, ons preek van Christus, ons bprofeteer van Christus, en ons skryf volgens ons profesieë, sodat ons ckinders mag weet na watter bron hulle mag kyk vir ’n dvergifnis van hulle sondes.

27 Daarom, ons spreek aangaande die wet dat ons kinders mag weet van die doodsheid van die wet; en hulle, deur die doodsheid van die wet te ken, mag vooruitsien na daardie lewe wat in Christus is, en weet vir watter rede die wet gegee is. En nadat die wet vervul is in Christus, dat hulle nie hulle harte hoef te verhard teen Hom wanneer die wet weggedoen behoort te word nie.

28 En nou, kyk, my volk, julle is ’n ahardnekkige volk; daarom, ek het duidelik met julle gespreek, sodat julle nie kan misverstaan nie. En die woorde wat ek gespreek het, sal staan as ’n bgetuienis teen julle; want hulle is voldoende om enige mens die regte weg te cleer; want die regte weg is om in Christus te glo en Hom nie te verloën nie; want deur Hom te verloën, verloën julle ook die profete en die wet.

29 En nou, kyk, ek sê vir julle dat die regte weg is om in Christus te glo, en Hom nie te verloën nie; en Christus is die Heilige Een van Israel; daarom, julle moet neerbuig voor Hom en Hom aanbid met al julle amag, verstand en krag, en julle hele siel; en as julle dit doen, sal julle geensins uitgewerp word nie.

30 En, in soverre dit noodsaaklik sal wees, moet julle die handelinge en aordinansies van God onderhou totdat die wet vervul sal word wat aan Moses gegee is.

◀

1a

2 Ne. 25:5–6.

◀

2a

2 Kon. 17:13–20.

◀

4a

GS Heilige Gees.

◀

b

GS Profesie, Profeteer.

◀

c

2 Ne. 31:3; 33:5–6; Jakob 4:13.

◀

5a

1 Ne. 19:23; 3 Ne. 23:1.

◀

b

GS Jode.

◀

6a

2 Ne. 6:8; Hel. 8:20–21.

◀

7a

2 Ne. 32:7; Alma 13:23.

◀

8a

GS Skrifture—Waarde van die skrifture.

◀

b

Enos 1:13–16; Morm. 5:12–15; L&V 3:16–20.

◀

c

GS Laaste Dae.

◀

9a

Jer. 39:4–10; Matt. 23:37–38.

◀

b

Amos 3:7; 1 Ne. 1:13.

◀

10a

1 Ne. 7:13; 2 Ne. 6:8; Omni 1:15; Hel. 8:20–21.

◀

b

2 Kon. 24:14; Jer. 52:3–16.

◀

11a

Esra 1:1–4; Jer. 24:5–7.

◀

12a

GS Eniggeborene.

◀

13a

Lk. 23:33.

◀

b

Joh. 19:41–42; 1 Ne. 19:10.

◀

c

Lk. 24:6–7; Mosia 3:10.

◀

d

GS Opstanding.

◀

e

1 Ne. 11:13–34.

◀

14a

GS Messias.

◀

b

Lk. 21:24; JS—M 1:1–18.

◀

15a

GS Jode.

◀

b

Neh. 1:8–9; 2 Ne. 10:6.

◀

c

GS Babel, Babilon.

◀

16a

2 Ne. 10:6–9; 30:7; Morm. 5:14.

◀

17a

2 Ne. 21:11–12; 29:1. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

b

Jes. 29:14; 2 Ne. 27:26; 3 Ne. 28:31–33.

◀

18a

2 Ne. 29:11–12; 33:11, 14–15.

◀

b

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

c

2 Ne. 26:12–13.

◀

d

GS Antichris.

◀

19a

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

b

1 Ne. 10:4; 3 Ne. 1:1, 13.

◀

c

2 Ne. 10:3.

◀

20a

Ex. 3:7–10; 1 Ne. 17:24, 31; 19:10.

◀

b

Joh. 3:14; 1 Ne. 17:41.

◀

c

Núm. 21:8–9; Alma 33:19; Hel. 8:14–15.

◀

d

Ex. 17:6; Núm. 20:11; 1 Ne. 17:29; 20:21.

◀

e

Hos. 13:4; Hand. 4:10–12; Mosia 5:8; Moses 6:52. GS Saligmaker.

◀

21a

2 Ne. 27:6–14.

◀

b

Amos 5:15; 2 Ne. 3:16; Alma 46:24–27.

◀

22a

2 Ne. 29:11; 33:10–15; 3 Ne. 27:23–27.

◀

23a

GS Kind, Kinders.

◀

b

Rom. 3:23–24; 2 Ne. 2:4–10; Mosia 13:32; Alma 42:12–16; L&V 138:4. GS Genade.

◀

c

Jak. 2:14–26. GS Werke.

◀

24a

Jakob 4:4–5.

◀

25a

GS Wet van Moses.

◀

b

Rom. 7:4–6.

◀

26a

Jakob 4:12; Jarom 1:11; Mosia 3:13.

◀

b

Lk. 10:23–24.

◀

c

GS Kind, Kinders.

◀

d

GS Vergifnis van Sondes.

◀

28a

Mosia 3:14.

◀

b

GS Getuienis.

◀

c

2 Ne. 33:10.

◀

29a

Deut. 6:5; Mark. 12:29–31.

◀

30a

GS Ordinansies.

Hoofstuk 26

Christus sal die Nefiete dien—Nefi sien die vernietiging van sy volk—Hulle sal spreek uit die stof—Die nie-Jode sal valse kerke en geheime organisasies opbou—Die Here verbied die mens om priesterlis te beoefen. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nadat Christus aopgestaan het uit die dood, sal Hy Hom btoon aan julle, my kinders en my geliefde broers; en die woorde wat Hy met julle sal spreek, sal die cwet wees wat julle sal onderhou.

2 Want kyk, ek sê vir julle dat ek gesien het dat baie geslagte sal verbygaan, en daar sal groot oorloë en twiste wees onder my volk.

3 En nadat die Messias sal kom, sal daar atekens gegee word aan my volk van sy bgeboorte, en ook van sy dood en opstanding; en groot en vreeslik sal daardie dag wees vir die bose, want hulle sal vergaan; en hulle vergaan, omdat hulle die profete uitwerp, en die heiliges, en hulle stenig, en hulle doodmaak; daarom, die geroep van die cbloed van die heiliges sal opstyg tot God uit die grond teen hulle.

4 Daarom, al diegene wat hoogmoedig is, en wat boos handel, die dag wat kom sal hulle averbrand, sê die Here van die Leërskare, want hulle sal wees soos stoppels.

5 En hulle wat die profete doodmaak, en die heiliges, die dieptes van die aarde sal hulle ainsluk, sê die Here van die Leërskare; en bberge sal hulle bedek, en warrelwinde sal hulle wegvoer, en geboue sal op hulle val en hulle stukkend druk en hulle tot poeier maal.

6 En hulle sal besoek word met donderslae, en blitse, en aardbewings, en allerhande wyse van vernietiging, want die vuur van die toorn van die Here sal aangesteek word teen hulle, en hulle sal soos stoppels wees, en die dag wat kom sal hulle verteer, sê die Here van die Leërskare.

7 O die pyn, en die smart van my siel oor die verlies van die gestorwenes van my volk! Want ek, Nefi, het dit gesien, en dit verteer my byna voor die teenwoordigheid van die Here; maar ek moet roep tot my God: U weë is aregverdig.

8 Maar kyk, die regverdiges wat ag slaan op die woorde van die profete, en hulle nie vernietig nie, maar uitsien na Christus met standvastigheid vir die tekens wat gegee is, ondanks alle avervolging—kyk, dit is hulle wat nie sal bvergaan nie.

9 Maar die Seun van Regverdigheid sal averskyn aan hulle; en Hy sal hulle bgenees, en hulle sal cvrede hê saam met Hom, totdat ddrie geslagte sal verbygegaan het, en baie van die evierde geslag sal verbygegaan het in regverdigheid.

10 En wanneer hierdie dinge verbygegaan het, kom ’n spoedige avernietiging oor my volk; want, ondanks die pyne van my siel, het ek dit gesien; daarom, ek weet dat dit sal geskied; en hulle verkoop hulself vir niks; want, as die beloning van hulle hoogmoed en dwaasheid sal hulle vernietiging oes; want omdat hulle toegee aan die duiwel en werke van die duisternis verkies eerder as die lig, daarom moet hulle afgaan na die bhel.

11 Want die Gees van die Here sal nie altyd met die mens awerk nie. En wanneer die Gees ophou om met die mens te werk, dan kom spoedige vernietiging, en dit bedroef my siel.

12 En soos ek gespreek het aangaande die aoortuiging van die bJode, dat Jesus die cwaaragtige Christus is, moet dit noodwendig so wees dat die nie-Jode ook oortuig word dat Jesus die Christus is, die Ewige God;

13 En dat Hy Hom openbaar aan al diegene wat in Hom glo, deur die krag van die aHeilige Gees; ja, aan elke nasie, stam, taal en volk, terwyl Hy magtige wonderwerke, tekens, en wonders verrig onder die kinders van mense volgens hulle geloof.

14 Maar kyk, ek profeteer aan julle aangaande die alaaste dae; aangaande die dae wanneer die Here God hierdie dinge sal bvoortbring aan die kinders van mense.

15 Nadat my saad en die saad van my broers in ongeloof sal kwyn, en deur die nie-Jode verslaan sal wees; ja, nadat die Here God teen hulle laer sal opslaan rondom hulle; en hulle sal beleër met ’n verskansing, en vestings teen hulle oprig; en nadat hulle tot laag in die stof verneder sal wees, totdat hulle nie bestaan nie, tog sal die woorde van die regverdiges geskrywe word, en die gebede van die gelowiges sal verhoor word, en al diegene wat in ongeloof gekwyn het, sal nie vergeet word nie.

16 Want hulle wat vernietig sal word, sal aspreek tot hulle uit die grond, en hulle spraak sal laag wees uit die stof, en hulle stem sal wees soos dié van ’n geestesbesweerder; want die Here God sal aan hom krag gee, dat hy mag fluister aangaande hulle, asof uit die grond; en hulle spraak sal fluister uit die stof.

17 Want so sê die Here God: Hulle sal die dinge askryf wat onder hulle gedoen sal word, en dit sal geskryf word en verseël word in ’n boek, en diegene wat in ongeloof gekwyn het, sal hulle nie hê nie, want hulle bsoek om die dinge van God te vernietig.

18 Daarom, soos diegene wat vernietig is, spoedig vernietig is; en die skare van hulle verskriklikes sal wees soos akaf wat wegwaai—ja, so sê die Here God: dit sal in ’n oomblik wees, skielik—

19 En dit sal gebeur dat diegene wat in ongeloof gekwyn het, ageslaan sal word deur die hand van die nie-Jode.

20 En die nie-Jode word verhef in die ahoogmoed van hulle oë, en het bgestruikel, vanweë die grootheid van hulle cstruikelblok, deurdat hulle baie dkerke gestig het; nogtans, hulle het die krag en wonderwerke van God geminag, en preek aan hulleself hul eie wysheid en hul eie egeleerdheid, sodat hulle voordeel kan trek en die aangesigte van die armes fmaal.

21 En daar is baie kerke opgerig wat anaywering veroorsaak, en onenighede, en kwaadwilligheid.

22 En daar is ook ageheime organisasies, net soos in die dae van die voortyd, volgens die organisasies van die duiwel, want hy is die stigter van al hierdie dinge; ja, die stigter van moord, en werke van duisternis; ja, en hy lei hulle aan die nek met ’n vlastou, totdat hy hulle bind met sy sterk toue vir ewig.

23 Want kyk, my geliefde broers, ek sê vir julle dat die Here God nie werk in duisternis nie.

24 Hy doen niks tensy dit tot die voordeel van die wêreld is nie; want Hy het die wêreld alief, sodat Hy selfs sy eie lewe neerlê sodat Hy balle mense na Hom kan trek. Daarom, Hy gebied niemand dat hulle nie sal deel hê aan sy heil nie.

25 Kyk, roep Hy tot enigiemand, en sê: Gaan weg van My? Kyk, ek sê vir julle, Nee; maar Hy sê: aKom na My al julle eindes van die aarde, bkoop melk en heuning, sonder geld en sonder prys.

26 Kyk, het Hy enigiemand gebied dat hulle moes weggaan uit die sinagoges, of uit die huise van aanbidding? Kyk, ek sê vir julle, Nee.

27 Het Hy enigiemand gebied dat hulle nie moet deel hê aan sy aheil nie? Kyk, ek sê vir julle, Nee; maar Hy het dit bverniet gegee aan alle mense; en Hy het sy volk gebied dat hulle alle mense moes oorreed tot cbekering.

28 Kyk, het die Here enigiemand gebied dat hulle nie moes deel hê aan sy goedheid nie? Kyk, ek sê vir julle, Nee; maar aalle mense is bevoorreg, die een soos die ander, en niemand word verbied nie.

29 Hy gebied dat daar geen apriesterliste sal wees nie; want kyk, priesterliste is dat mense preek en hulleself oprig as ’n lig vir die wêreld, sodat hulle voordeel kan trek en die blof van die wêreld kry; maar hulle soek nie die welsyn van Sion nie.

30 Kyk, die Here het hierdie ding verbied; daarom, die Here God het ’n gebod gegee dat alle mense anaasteliefde moet hê, welke naasteliefde die bliefde is. En tensy hulle naasteliefde sou hê, is hulle niks nie. Daarom, as hulle naasteliefde sou hê, sou hulle nie toelaat dat die arbeider in Sion vergaan nie.

31 Maar die arbeider in aSion sal vir Sion arbei; want as hulle arbei vir bgeld, sal hulle vergaan.

32 En verder, die Here God het agebied dat mense nie moet moor nie; dat hulle nie moet lieg nie; dat hulle nie moet steel nie; dat hulle nie die Naam van die Here hulle God bydellik moet gebruik nie; dat hulle nie moet begeer nie; dat hulle nie kwaadwilligheid moet hê nie; dat hulle nie die een met die ander moet stry nie; dat hulle nie hoererye moet pleeg nie; en dat hulle geen van hierdie dinge sou doen nie; want wie dit doen, sal vergaan.

33 Want geen van hierdie ongeregtighede kom van die Here nie; want Hy doen dit wat goed is onder die kinders van mense; en Hy doen niks tensy dit duidelik is vir die kinders van mense nie; en Hy nooi hulle almal om na Hom te kom en deel te hê aan sy goedheid; en Hy awys niemand weg wat na Hom kom nie, swart en wit, slaaf en vryman, man en vrou; en Hy onthou die bheiden; en calmal is gelyk voor God, beide Jood en nie-Jood.

◀

1a

3 Ne. 11:1–12.

◀

b

1 Ne. 11:7; 12:6.

◀

c

3 Ne. 15:2–10.

◀

3a

1 Ne. 12:4–6. GS Teken.

◀

b

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

c

Gén. 4:10; 2 Ne. 28:10; Morm. 8:27.

◀

4a

3 Ne. 8:14–24; 9:3, 9.

◀

5a

1 Ne. 19:11; 3 Ne. 10:14.

◀

b

3 Ne. 8:10; 9:5–8.

◀

7a

GS Geregtigheid.

◀

8a

GS Vervolg, Vervolging.

◀

b

3 Ne. 10:12–13.

◀

9a

3 Ne. 11:8–15.

◀

b

3 Ne. 17:7–9.

◀

c

4 Ne. 1:1–4.

◀

d

1 Ne. 12:11–12; 3 Ne. 27:30–32.

◀

e

Alma 45:10–12; Hel. 13:9–10.

◀

10a

Alma 45:9–14; Morm. 8:1–9.

◀

b

GS Hel.

◀

11a

Ether 2:15.

◀

12a

2 Ne. 25:18.

◀

b

2 Ne. 30:7; Morm. 5:14. GS Jode.

◀

c

Morm. 3:21.

◀

13a

GS Heilige Gees.

◀

14a

GS Laaste Dae.

◀

b

GS Herstelling van die Evangelie.

◀

16a

Jes. 29:4; Moro. 10:27; Moses 7:62. GS Boek van Mormon.

◀

17a

2 Ne. 29:12.

◀

b

Enos 1:14.

◀

18a

Morm. 5:16–18.

◀

19a

3 Ne. 16:8–9; 20:27–28.

◀

20a

GS Hoogmoed.

◀

b

1 Ne. 13:29, 34. GS Afval.

◀

c

Eség. 14:4.

◀

d

1 Ne. 14:10; 22:23; Morm. 8:28.

◀

e

2 Ne. 9:28; Morm. 9:7–8.

◀

f

Jes. 3:15; 2 Ne. 13:15.

◀

21a

GS Afguns.

◀

22a

GS Geheime Organisasies.

◀

24a

Joh. 3:16.

◀

b

3 Ne. 27:14–15.

◀

25a

Alma 5:33–35; 3 Ne. 9:13–14.

◀

b

Jes. 55:1–2.

◀

27a

GS Heil.

◀

b

Efés. 2:8; 2 Ne. 25:23.

◀

c

GS Bekeer, Bekering.

◀

28a

Rom. 2:11; 1 Ne. 17:33–35.

◀

29a

GS Priesterlis.

◀

b

L&V 121:34–37.

◀

30a

Moro. 7:47–48. GS Naasteliefde.

◀

b

GS Liefde.

◀

31a

GS Sion.

◀

b

Jakob 2:17–19; L&V 11:7; 38:39.

◀

32a

GS Gebooie van God.

◀

b

GS Oneerbiedigheid.

◀

33a

Hand. 10:9–35, 44–45.

◀

b

Alma 26:37.

◀

c

Rom. 2:11; 1 Ne. 17:35.

Hoofstuk 27

Duisternis en afvalligheid sal die aarde bedek in die laaste dae—Die Boek van Mormon sal te voorskyn kom—Drie getuies sal getuig van die boek—Die geleerde man sal sê hy kan nie die verseëlde boek lees nie—Die Here sal ’n wonderlike werk en ’n wonder doen—Vergelyk Jesaja 29. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Maar kyk, in die alaaste dae, of in die dae van die nie-Jode—ja, kyk al die nasies van die nie-Jode en ook die Jode, beide hulle wat in hierdie land sal kom, en ook hulle wat in ander lande sal wees, ja, en wel op al die lande van die aarde, kyk, hulle sal dronk wees met ongeregtigheid en allerhande gruwels—

2 En wanneer daardie dag sal kom, sal hulle besoek word deur die Here van die Leërskare, met donderweer, en met aardbewing, en met ’n groot geraas, en met storm, en met stormwind, en met die avlam van verterende vuur.

3 En al die anasies wat bstry teen Sion, en wat haar beangs maak, sal soos ’n droom van ’n nagvisioen wees; ja, dit sal vir hulle wees, en wel soos vir ’n honger man wat droom, en kyk hy eet, maar hy word wakker en sy siel is leeg; of soos ’n dorstige man wat droom, en kyk hy drink, maar hy word wakker en kyk hy is uitgeput, en sy siel versmag; ja, net so sal die skares van al die nasies wees wat stry teen Berg Sion.

4 Want kyk, julle almal wat ongeregtigheid doen, staan stil en wonder, want julle sal uitroep en skree; ja, julle sal dronk wees, maar nie van wyn nie, julle sal waggel, maar nie van sterk drank nie.

5 Want kyk, die Here het die gees van diepe slaap oor julle uitgestort. Want kyk, julle het julle oë gesluit, en julle het die profete verwerp; en julle heersers, en die sieners het Hy oordek vanweë julle ongeregtigheid.

6 En dit sal gebeur dat die Here God aan ajulle die woorde van ’n bboek sal voortbring, en hulle sal die woorde wees van hulle wat gesluimer het.

7 En kyk, die boek sal averseël wees; en in die boek sal wees ’n bopenbaring van God, vanaf die begin van die wêreld tot die ceinde daarvan.

8 Daarom, vanweë die dinge wat averseël is, sal die dinge wat verseël is bnie oorhandig word op die dag van die boosheid en gruwels van die volk nie. Daarom, die boek sal van hulle weerhou word.

9 Maar die boek sal aan ’n aman oorhandig word en hy sal die woorde van die boek oorhandig, wat die woorde is van hulle wat gesluimer het in die stof, en hy sal hierdie woorde aan ’n bander oorhandig;

10 Maar die woorde wat verseël is, sal hy nie oorhandig nie, nóg sal hy die boek oorhandig. Want die boek sal verseël wees deur die krag van God, en die openbaring wat verseël was, sal in die boek gehou word tot die eie bepaalde tyd van die Here, sodat hulle mag voortkom; want kyk, hulle openbaar alle dinge vanaf die grondlegging van die wêreld tot die einde daarvan.

11 En die dag kom dat die woorde van die boek wat verseël was, gelees sal word op die huise se dakke; en hulle sal gelees word deur die krag van Christus; en alle dinge sal ageopenbaar word aan die kinders van mense wat nog ooit onder die kinders van mense was, en wat ooit sal wees, en wel tot die einde van die aarde.

12 Daarom, op daardie dag wanneer die boek oorhandig sal word aan die man van wie ek gespreek het, sal die boek verborge wees van die oë van die wêreld, dat die oë van geeneen dit sal sien nie behalwe dat adrie bgetuies dit sal sien, deur die krag van God, buiten hom aan wie die boek oorhandig sal word; en hulle sal getuig van die waarheid van die boek en die dinge daarin.

13 En daar is geen ander wat dit sal sien nie, behalwe ’n paar volgens die wil van God, om te getuig van sy woord aan die kinders van mense; want die Here God het gesê dat die woorde van die gelowiges moet spreek asof dit was avanuit die dood.

14 Daarom, die Here God sal voortgaan om die woorde van die boek te voorskyn te bring; en in die mond van soveel getuies as Hy goeddink, sal Hy sy woord vestig; en wee hom wat die woord van God averwerp!

15 Maar kyk, dit sal gebeur dat die Here God aan hom aan wie hy die boek sal oorhandig sal sê: Neem hierdie woorde wat nie verseël is nie en oorhandig hulle aan ’n ander, sodat hy hulle kan toon aan die geleerde, en sê: aLees dit, ek vra u. En die geleerde sal sê: Bring hier die boek, en ek sal hulle lees.

16 En nou, vanweë die eer van die wêreld en om agewin te verkry, sal hulle dit sê, en nie vir die heerlikheid van God nie.

17 En die man sal sê: Ek kan nie die boek bring nie, want dit is verseël.

18 Dan sal die geleerde sê: Ek kan dit nie lees nie.

19 Daarom, dit sal gebeur dat die Here God weer die boek sal oorhandig en die woorde daarvan aan hom wat nie geleerd is nie; en die man wat nie geleerd is nie, sal sê: Ek is nie geleerd nie.

20 Dan sal die Here God aan hom sê: Die geleerdes sal hulle nie lees nie, want hulle het hulle verwerp, en Ek is in staat om my eie werk te doen; daarom, jy sal die woorde lees wat Ek vir jou sal gee.

21 aRaak nie die dinge aan wat verseël is nie, want Ek sal dit in my eie bepaalde tyd voortbring; want Ek sal aan die kinders van mense toon dat Ek in staat is om my eie werk te doen.

22 Daarom, wanneer jy die woorde gelees het wat Ek jou gebied het, en die agetuies verkry het wat Ek jou belowe het, dan sal jy die boek weer verseël, en dit wegbêre vir My, dat Ek die woorde mag bewaar wat jy nie gelees het nie, totdat Ek dit goeddink in my eie wysheid om alle dinge te openbaar aan die kinders van mense.

23 Want kyk, Ek is God; en Ek is ’n God van awonderwerke; en Ek sal aan die wêreld toon dat Ek bdieselfde is gister, vandag, en vir ewig; en Ek arbei nie onder die kinders van mense nie behalwe cvolgens hulle geloof.

24 En verder, dit sal gebeur dat die Here aan hom sal sê wat die woorde sal lees wat aan hom oorhandig sal word:

25 aIn soverre hierdie volk naderkom na My met hulle mond, en met hulle lippe My beer, maar hulle harte ver van My verwyder het, en hulle vrees vir My geleer word deur die cleringe van mense—

26 Daarom, Ek sal voortgaan om ’n awonderlike werk te doen onder hierdie volk, ja, ’n bwonderlike werk en ’n wonder, want die wysheid van hulle wyse en geleerdes sal vergaan, en die begrip van hulle verstandiges sal verskuil word.

27 En awee hulle wat soek om hulle planne diep vir die Here te verberg! En hulle werke is in die duisternis, en hulle sê: Wie sien ons, en wie ken ons? En hulle sê ook: Waarlik, julle onderstebo keer van dinge sal geag word soos die bpottebakker se klei. Maar kyk, Ek sal aan hulle toon, sê die Here van die Leërskare, dat Ek al hulle werke ken. Want sal die werkstuk sê van hom wat dit gemaak het, hy het my nie gemaak nie? Of sal die gevormde ding van hom sê wat dit gevorm het, hy het geen begrip nie?

28 Maar kyk, sê die Here van die Leërskare: Ek sal aan die kinders van mense toon dat dit nog net ’n baie kort tydjie is, en Libanon sal verander word in ’n vrugbare land; en die vrugbare land sal gereken word as ’n woud.

29 aEn in dié dag sal die dowes die woorde hoor van die boek, en die oë van die blindes sal sien uit die duisternis en uit donkerte.

30 En die asagmoediges sal ook toeneem, en hulle bblydskap sal in die Here wees, en die armes onder die mense sal hulle verheug in die Heilige Een van Israel.

31 Want sowaar as die Here leef, sal hulle sien dat die averskriklike een gebring word na niks, en die spotter word verteer en almal wat wag op ongeregtigheid word afgesny;

32 En hulle wat ’n mens ’n aoortreder maak oor ’n woord, en ’n strik span vir hom wat teregwys in die bpoort, en die regverdige copsy stoot soos ’n nuttelose ding.

33 Daarom, so sê die Here, wat Abraham verlos het, aangaande die huis van Jakob: Jakob sal nie nou beskaam wees nie, nóg sal sy aangesig nou bleek word.

34 Maar wanneer hy sy kinders asien, die werk van my hande, in sy midde, sal hulle my Naam heilig, en die Heilige Een van Jakob heilig, en sal die God van Israel vrees.

35 Hulle ook wat agedwaal het in gees, sal insig verkry, en hulle wat gemurmureer het sal leerstellings bleer.

◀

1a

GS Laaste Dae.

◀

2a

Jes. 24:6; 66:15–16; Jakob 6:3; 3 Ne. 25:1.

◀

3a

Jes. 29:7–8.

◀

b

1 Ne. 22:14.

◀

6a

Jarom 1:2; Morm. 5:12–13.

◀

b

2 Ne. 26:16–17; 29:12. GS Boek van Mormon.

◀

7a

Jes. 29:11–12; Ether 3:25–27; 4:4–7.

◀

b

Mosia 8:19.

◀

c

Ether 13:1–12.

◀

8a

Ether 5:1.

◀

b

3 Ne. 26:9–12; Ether 4:5–6.

◀

9a

L&V 17:5–6.

◀

b

JS—G 1:64–65.

◀

11a

Lk. 12:3; Morm. 5:8; L&V 121:26–31.

◀

12a

2 Ne. 11:3; Ether 5:2–4; L&V 5:11, 15; 17:1.

◀

b

Deut. 19:15.

◀

13a

2 Ne. 3:19–20; 33:13–15; Moro. 10:27.

◀

14a

2 Ne. 28:29–30; Ether 4:8.

◀

15a

Jes. 29:11–12; JS—G 1:65.

◀

16a

GS Priesterlis.

◀

21a

Ether 5:1.

◀

22a

GS Getuies van die Boek van Mormon.

◀

23a

GS Wonderwerk.

◀

b

Hebr. 13:8.

◀

c

Hebr. 11; Ether 12:7–22.

◀

25a

Jes. 29:13.

◀

b

Matt. 15:8.

◀

c

2 Ne. 28:31.

◀

26a

1 Ne. 22:8; 2 Ne. 29:1–2. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

b

Jes. 29:14; 2 Ne. 25:17.

◀

27a

Jes. 29:15.

◀

b

Jer. 18:6.

◀

29a

Jes. 29:18.

◀

30a

GS Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

b

L&V 101:36.

◀

31a

Jes. 29:20.

◀

32a

Lk. 11:54.

◀

b

Amos 5:10.

◀

c

2 Ne. 28:16.

◀

34a

Jes. 29:23–24.

◀

35a

2 Ne. 28:14; L&V 33:4.

◀

b

Dan. 12:4.

Hoofstuk 28

Baie valse kerke sal opgerig word in die laaste dae—Hulle sal valse, ydele en dwase leerstellings leer—Afvalligheid sal hoogty vier vanweë valse leraars—Die duiwel sal woed in die harte van mense—Hy sal allerhande soorte valse leerstellings leer. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou, kyk, my broers, ek het met julle gespreek, volgens wat die Gees my gedwing het; daarom, ek weet dat hulle sekerlik moet gebeur.

2 En die dinge wat geskryf sal word uit die aboek sal van groot bwaarde wees vir die kinders van mense, en veral vir ons saad, wat ’n oorblyfsel is van die huis van Israel.

3 Want dit sal gebeur in daardie dag dat die akerke wat opgerig word, en nie vir die Here nie, wanneer die een vir die ander sal sê: Kyk, ek, ek behoort aan die Here; en die ander sal sê: Ek, ek behoort aan die Here; en so sal elkeen sê wat kerke opgerig het, en nie vir die Here nie—

4 En hulle sal met mekaar stry; en hulle priesters sal met mekaar stry, en hulle sal onderrig met hulle ageleerdheid, en die Heilige Gees loën, wat inspireer om te spreek.

5 En hulle aloën die bkrag van God, die Heilige Een van Israel; en hulle sê vir die volk: Slaan ag op ons, en hoor julle ons lering; want kyk, daar is cgeen God vandag nie, want die Here en die Verlosser het sy werk gedoen, en Hy het sy mag aan die mense gegee;

6 Kyk, slaan julle ag op my lering; as hulle sal sê daar is ’n wonderwerk verrig deur die hand van die Here, glo dit nie; want hierdie dag is Hy nie ’n God van awonderwerke nie; Hy het sy werk gedoen.

7 Ja en daar sal baie wees wat sal sê: aEet, drink, en wees vrolik, want môre sterwe ons; en dit sal wel wees met ons.

8 En daar sal ook baie wees wat sal sê: Eet, drink en wees vrolik; nogtans, vrees God—Hy sal die begaan van ’n klein sonde aregverdig; ja, blieg ’n bietjie, neem die voordeel van een vanweë sy woorde, grawe ’n ckuil vir jou naaste; daar is geen kwaad hierin nie; en doen al hierdie dinge, want môre sterwe ons; en as dit so is dat ons skuldig is, sal God ons slaan met ’n paar strepe, en uiteindelik sal ons gered word in die koninkryk van God.

9 Ja, en daar sal baie wees wat volgens dié wyse sal leer, valse en ydele en adwase bleerstellings, en sal opgeblase wees in hulle harte, en diep sal soek om hulle planne te verberg vir die Here; en hulle werke sal in die duisternis wees.

10 En die abloed van die heiliges sal uit die grond roep teen hulle.

11 Ja, hulle het almal van die aweg afgedwaal; hulle het bverdorwe geword.

12 Vanweë ahoogmoed, en vanweë valse leraars, en valse leerstellings, het hulle kerke verdorwe geword, en hulle kerke het verhewe geword; vanweë hoogmoed is hulle opgeblase.

13 Hulle aberoof die barmes vanweë hulle mooi heiligdomme; hulle beroof die armes vanweë hulle pronkerige klere; en hulle vervolg die sagmoediges en die armes van hart, want in hulle choogmoed is hulle opgeblase.

14 Hulle hou hul nekke astyf en hulle hoofde hoog; ja, en vanweë hoogmoed, en boosheid, en gruwels, en hoererye, het hulle almal bafgedwaal, behalwe ’n paar, wat die nederige volgelinge van Christus is; nogtans, hulle word gelei, sodat hulle in baie gevalle dwaal omdat hulle geleer word deur die leringe van mense.

15 O, die awyse, en die geleerdes, en rykes, wat opgeblase is in die bhoogmoed van hulle harte, en al diegene wat valse leerstellings preek, en al diegene wat hoererye pleeg, en die regte weg van die Here verdraai, cwee, wee, wee hulle, sê die Here God Almagtig, want hulle sal neergewerp word na die hel!

16 Wee hulle wat die regverdiges aopsy stoot soos ’n nuttelose ding, en uitvaar teen dit wat goed is, en sê dat dit van geen waarde is nie! Want die dag sal kom dat die Here God spoedig die inwoners van die aarde sal besoek; en in dié dag wanneer hulle bten volle ryp is in ongeregtigheid, sal hulle vergaan.

17 Maar kyk, as die inwoners van die aarde sal bekeer van hul boosheid en gruwels, sal hulle nie vernietig word nie, sê die Here van die Leërskare.

18 Maar kyk, daardie groot en gruwelike kerk, die ahoer van die hele aarde, moet btuimel na die aarde, en groot moet die val daarvan wees.

19 Want die koninkryk van die duiwel moet asidder, en hulle wat daaraan behoort, moet noodwendig tot bekering aangespoor word, of die bduiwel sal hulle gryp met sy cewigdurende kettings, en hulle aanspoor tot toorn, en vergaan.

20 Want kyk, in daardie dag sal hy awoed in die harte van die kinders van mense, en hulle aanspoor tot toorn teen dit wat goed is.

21 En ander sal hy apaai en hulle wegsus in vleeslike gerustheid, dat hulle sal sê: Alles is wel in Sion; ja, Sion is voorspoedig, alles is wel—en so bedrieg die bduiwel hulle siele, en lei hulle versigtig weg af hel toe.

22 En kyk, ander lok hy met vleitaal weg, en sê vir hulle daar is geen ahel nie; en hy sê vir hulle: Ek is geen duiwel nie, want daar is nie een nie—en so fluister hy in hulle ore, totdat hy hulle vasgryp met sy aaklige bkettings, vanwaar daar geen verlossing is nie.

23 Ja, hulle word gegryp met dood, en hel; en dood, en hel, en die duiwel, en alles wat daardeur gegryp is, moet staan voor die troon van God, en ageoordeel word volgens hulle werke, vanwaar hulle moet gaan na die plek wat vir hulle berei is, en wel ’n bpoel van vuur en swael, wat eindelose pyniging is.

24 Daarom, wee hom wat gerus is in Sion!

25 Wee hom wat uitroep: Alles is wel!

26 Ja, wee hom wat aag slaan op die leringe van mense, en die krag van God verloën, en die gawe van die Heilige Gees!

27 Ja, wee hom wat sê: Ons het ontvang, en ons het aniks meer nodig nie!

28 En, kortom, wee al diegene wat bewe, en atoornig is vanweë die waarheid van God! Want kyk, hy wat gebou is op die brots, ontvang dit met blydskap; en hy wat gebou is op ’n sanderige fondament, bewe uit vrees dat hy sal val.

29 Wee hom wat sal sê: Ons het die woord van God ontvang, en ons het aniks meer bnodig van die woord van God nie, want ons het genoeg!

30 Want kyk, so sê die Here God: Ek sal aan die kinders van mense reël op reel gee, alering op lering, hier ’n bietjie, en daar ’n bietjie; en geseënd is hulle wat ag slaan op my leringe, en ’n oor neig na my raad, want hulle sal bwysheid leer; want aan hom wat contvang, sal Ek dmeer gee; en van hulle wat sal sê: Ons het genoeg, van hulle sal weggeneem word ook dit wat hulle het.

31 Vervloek is hy wat sy avertroue stel in die mens, of wat vlees sy arm maak, of sal ag slaan op die leringe van mense, behalwe as hulle leringe gegee sal word deur die mag van die Heilige Gees.

32 aWee die nie-Jode, sê die Here God van die Leërskare! Want desnieteenstaande Ek my arm sal uitstrek na hulle van dag tot dag, sal hulle My loën; nogtans, Ek sal barmhartig wees teenoor hulle, sê die Here God, as hulle sal bekeer en na My kom; want my barm is uitgestrek die hele dag lank, sê die Here God van die Leërskare.

◀

2a

GS Boek van Mormon.

◀

b

1 Ne. 13:34–42; 22:9; 3 Ne. 21:6.

◀

3a

1 Kor. 1:10–13; 1 Ne. 22:23; 4 Ne. 1:25–29; Morm. 8:28, 32–38.

◀

4a

2 Ne. 9:28.

◀

5a

2 Ne. 26:20.

◀

b

2 Tim. 3:5.

◀

c

Alma 30:28.

◀

6a

Morm. 8:26; 9:15–26.

◀

7a

1 Kor. 15:32; Alma 30:17–18.

◀

8a

Morm. 8:31.

◀

b

L&V 10:25; Moses 4:4. GS Lieg.

◀

c

Spr. 26:27; 1 Ne. 14:3.

◀

9a

Eség. 13:3; Hel. 13:29.

◀

b

Matt. 15:9.

◀

10a

Openb. 6:9–11; 2 Ne. 26:3; Morm. 8:27; Ether 8:22–24; L&V 87:7.

◀

11a

Hel. 6:31.

◀

b

Morm. 8:28–41; L&V 33:4.

◀

12a

Spr. 28:25.

◀

13a

Eség. 34:8.

◀

b

Hel. 4:12.

◀

c

Alma 5:53.

◀

14a

Spr. 21:4.

◀

b

Jes. 53:6.

◀

15a

Spr. 3:5–7.

◀

b

GS Hoogmoed.

◀

c

3 Ne. 29:5.

◀

16a

Jes. 29:21.

◀

b

Ether 2:9–10.

◀

18a

Openb. 19:2.

◀

b

1 Ne. 14:3, 17.

◀

19a

1 Ne. 22:23.

◀

b

Alma 34:35.

◀

c

Alma 12:11.

◀

20a

L&V 10:20–27.

◀

21a

Morm. 8:31.

◀

b

2 Ne. 9:39.

◀

22a

GS Hel.

◀

b

Alma 36:18.

◀

23a

GS Jesus Christus—Regter; Oordeel, Die Laaste.

◀

b

2 Ne. 9:16, 19, 26.

◀

26a

2 Ne. 9:29.

◀

27a

Alma 12:10–11.

◀

28a

2 Ne. 9:40; 33:5. GS Rebellie.

◀

b

Matt. 7:24–27. GS Rots.

◀

29a

2 Ne. 27:14; Ether 4:8.

◀

b

2 Ne. 29:3–10.

◀

30a

Jes. 28:9–13; L&V 98:12.

◀

b

GS Wysheid.

◀

c

Lk. 8:18.

◀

d

Alma 12:10; L&V 50:24.

◀

31a

L&V 1:19–20.

◀

32a

1 Ne. 14:6.

◀

b

Jakob 5:47; 6:4.

Hoofstuk 29

Baie nie-Jode sal die Boek van Mormon verwerp—Hulle sal sê, Ons het nie nog ’n Bybel nodig nie—Die Here spreek met vele nasies—Hy sal die wêreld oordeel uit die boeke wat geskrywe sal word. Ongeveer 559–545 v.C.

1 Maar kyk, daar sal baie wees—in daardie dag wanneer Ek sal voortgaan om ’n awonderlike werk onder hulle te doen, dat Ek my bverbonde mag onthou wat Ek gesluit het met die kinders van mense, dat Ek my hand mag uitstrek vir die ctweede keer om my volk te versamel, wat van die huis van Israel is.

2 En ook, dat Ek die beloftes wat Ek met jou, Nefi, gemaak het mag onthou, en ook met jou vader, dat Ek jou saad sal onthou; en dat die awoorde van jou saad uit my mond sal voortgaan tot jou saad; en my woorde sal bvoortsis tot aan die eindes van die aarde, as ’n cvaandel vir my volk, wat van die huis van Israel is.

3 En omdat my woorde sal voortsis—sal baie van die nie-Jode sê: ’n aBybel! ’n Bybel! Ons het ’n Bybel, en daar kan nie nog ’n Bybel wees nie.

4 Maar so sê die Here God: O dwase, hulle sal ’n Bybel hê; en dit sal voortkom van die aJode, my ou verbondsvolk. En hoe dank hulle die Jode vir die bBybel wat hulle van hul ontvang? Ja, wat dink die nie-Jode? Onthou hulle die lyding, en die arbeid, en die pyne van die Jode, en hulle ywer teenoor my, om heil te bring aan die nie-Jode?

5 O julle nie-Jode, het julle die Jode onthou, my ou verbondsvolk? Nee; maar julle het hulle vervloek, en hulle agehaat, en het nie gesoek om hulle te herstel nie. Maar kyk, Ek sal al hierdie dinge terugbring op julle eie hoofde; want Ek die Here het nie my volk vergeet nie.

6 Jou dwaas, wat sal sê: ’n aBybel, ons het ’n Bybel, en ons het nie nog ’n Bybel nodig nie. Het julle ’n Bybel verkry behalwe deur die Jode?

7 Weet julle nie dat daar meer volke is as een nie? Weet julle nie dat Ek, die Here julle God, alle mense ageskape het nie, en dat Ek diegene onthou wat op die beilande van die see is; en dat Ek heers in die hemele daarbo, en in die aarde daaronder; en Ek bring my woord voort aan die kinders van mense, ja, en wel aan al die nasies van die aarde?

8 Waarom murmureer julle, omdat julle meer sal ontvang van my woord? Weet julle nie dat die getuienis van atwee nasies ’n bbewys is vir julle dat Ek God is nie, dat Ek aan een nasie dink soos die ander? Daarom, Ek spreek dieselfde woorde aan die een nasie soos die ander. En wanneer die twee cvolke sal saamvloei, sal die getuienis van die twee nasies ook saamvloei.

9 En Ek doen dit sodat Ek mag bewys aan baie dat Ek adieselfde is gister, vandag en vir ewig; en dat Ek my woorde spreek volgens my eie behae. En omdat Ek een bwoord gespreek het, hoef julle nie te veronderstel dat Ek nie nog een kan spreek nie; want my werk is nog nie klaar nie; nóg sal dit wees tot aan die einde van die mens, nóg van daardie tyd af aan en vir ewig.

10 Daarom, omdat julle ’n Bybel het, hoef julle nie te veronderstel dat dit al my awoorde bevat nie; nóg hoef julle te veronderstel dat Ek nie meer laat skrywe het nie.

11 Want Ek gebied aalle mense, beide in die ooste en in die weste, en in die noorde, en in die suide, en in die eilande van die see, dat hulle die woorde sal bskryf wat Ek met hulle spreek; want uit die cboeke wat geskrywe sal word, sal Ek die wêreld doordeel, elke mens volgens hulle werke, volgens dit wat geskrywe is.

12 Want kyk, Ek sal spreek met die aJode, en hulle sal dit skrywe; en Ek sal ook spreek met die Nefiete, en hulle sal dit bskrywe; en Ek sal ook spreek met die ander stamme van die huis van Israel, wat Ek weggelei het, en hulle sal dit skrywe; en Ek sal ook met cal die volke van die aarde spreek en hulle sal dit skrywe.

13 En dit sal gebeur dat die aJode die woorde van die Nefiete sal hê, en die Nefiete sal die woorde van die Jode hê; en die Nefiete en die Jode sal die woorde hê van die bverlore stamme van Israel; en die verlore stamme van Israel sal die woorde hê van die Nefiete en die Jode.

14 En dit sal gebeur dat my volk, wat van die ahuis van Israel is, huis toe versamel sal word na die lande van hulle besittings; en my woord sal ook saamgevoeg word bin een. En Ek sal toon aan hulle wat teen my woord stry en teen my volk, wat van die chuis van Israel is, dat Ek God is, en dat Ek met Abraham ’n dverbond gesluit het, dat Ek aan sy esaad sal dink fvir ewig.

◀

1a

2 Ne. 27:26. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

b

GS Abraham, Verbond van.

◀

c

2 Ne. 6:14; 21:11–12; 25:17. GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

2a

2 Ne. 3:18–21.

◀

b

Jes. 5:26; 2 Ne. 15:26; Moro. 10:28.

◀

c

1 Ne. 21:22. GS Vaandel.

◀

3a

1 Ne. 13:23–25. GS Boek van Mormon; Bybel.

◀

4a

L&V 3:16. GS Jode.

◀

b

GS Juda—Die stok van Juda.

◀

5a

3 Ne. 29:8.

◀

6a

1 Ne. 13:38.

◀

7a

GS Skep, Skepping.

◀

b

1 Ne. 22:4.

◀

8a

Eség. 37:15–20; 1 Ne. 13:38–41; 2 Ne. 3:12.

◀

b

Matt. 18:16. GS Getuie.

◀

c

Hos. 1:11.

◀

9a

Hebr. 13:8.

◀

b

GS Openbaring.

◀

10a

GS Skrifture—Skrifture wat geprofeteer is om te voorskyn te kom.

◀

11a

Alma 29:8.

◀

b

2 Tim. 3:16.

◀

c

GS Boek van die Lewe.

◀

d

2 Ne. 25:22; 33:11, 14–15. GS Oordeel, Die Laaste.

◀

12a

1 Ne. 13:23–29.

◀

b

1 Ne. 13:38–42; 2 Ne. 26:17.

◀

c

2 Ne. 26:33.

◀

13a

Morm. 5:12–14.

◀

b

GS Israel—Die tien verlore stamme van Israel.

◀

14a

Jer. 3:17–18.

◀

b

Eség. 37:16–17.

◀

c

1 Ne. 22:8–9.

◀

d

Gén. 12:1–3; 1 Ne. 17:40; 3 Ne. 20:27; Abr. 2:9. GS Abraham, Verbond van.

◀

e

L&V 132:30.

◀

f

Gén. 17:7.

Hoofstuk 30

Bekeerde nie-Jode sal gereken word onder die verbondsvolk—Baie Lamaniete en Jode sal die woord glo en aangenaam word—Israel sal herstel word en die bose vernietig word. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou kyk, my geliefde broers, ek wil met julle spreek; want ek, Nefi, sal nie toelaat dat julle moet veronderstel dat julle meer regverdig is as wat die nie-Jode sal wees nie. Want kyk, tensy julle die gebooie van God onderhou, sal julle almal net so omkom; en vanweë die woorde wat gespreek is, hoef julle nie te veronderstel dat die nie-Jode heeltemal vernietig is nie.

2 Want kyk, ek sê vir julle dat soveel van die nie-Jode as wat hulle sal bekeer, is die averbondsvolk van die Here; en soveel van die bJode as wat nie sal bekeer nie, sal verwerp word; want die Here sluit met niemand ’n verbond nie, behalwe met hulle wat cbekeer en glo in sy Seun, wat die Heilige Een van Israel is.

3 En nou, ek wil nog ietwat meer profeteer aangaande die Jode en die nie-Jode. Want nadat die boek waarvan Ek gespreek het, sal voortkom, en geskrywe sal wees aan die nie-Jode, en weer verseël word vir die Here, sal daar baie wees wat die woorde sal aglo wat geskrywe is; en bhulle sal hulle uitdra aan die oorblyfsel van ons saad.

4 En dan sal die oorblyfsel van ons saad weet aangaande ons, hoedat ons uit Jerusalem gekom het, en dat hulle afstammelinge is van die Jode.

5 En die evangelie van Jesus Christus sal onder ahulle verkondig word; daarom, bhulle sal herstel word tot die kennis van hulle vadere, en ook tot die ckennis van Jesus Christus, wat bestaan het onder hulle vadere.

6 En dan sal hulle hul verbly; want hulle sal weet dat dit ’n seëning vir hulle is van die hand van God; en hulle skille van duisternis sal van hulle oë begin val; en baie geslagte sal nie verbygaan onder hulle nie, behalwe dat hulle ’n suiwer en ’n abehaaglike volk geword het.

7 En dit sal gebeur dat die aJode wat verstrooi is, ook sal bbegin om te glo in Christus; en hulle sal begin om te versamel op die aangesig van die land; en soveel as wat sal glo in Christus, sal ook ’n aangename volk word.

8 En dit sal gebeur dat die Here God sy werk sal begin onder al die nasies, stamme, tale en volke, om die herstel van sy volk te bewerkstellig op die aarde.

9 En met regverdigheid sal die aHere God die armes boordeel, en met billikheid die csagmoediges van die aarde bestraf. En Hy sal die aarde slaan met die roede van sy mond; en met die asem van sy lippe sal Hy die bose doodmaak.

10 Want die atyd kom spoedig dat die Here God ’n groot bskeiding sal veroorsaak onder die mense, en die bose sal Hy vernietig; en Hy sal sy volk cspaar, ja, selfs as dit so is dat Hy die bose moet dvernietig deur vuur.

11 En aregverdigheid sal die gordel van sy lendene wees en trouheid die gordel van sy heupe.

12 aEn dan sal die wolf by die lam woon, en die luiperd sal met die bokkie neerlê, en die kalf, en die jong leeu, en die vetgemaakte vee tesame; en ’n klein kind sal hulle lei.

13 En die koei en die beer sal wei; hulle kleintjies sal saam neerlê; en die leeu sal strooi eet soos die os.

14 En die suigling sal speel by die gat van die adder, en die gespeende kind sal sy hand plaas op die nes van die giftige slang.

15 Hulle sal geen kwaad doen of vernietig in my hele heilige berg nie, want die aarde sal vol wees van die kennis van die Here soos die waters die see oordek.

16 Daarom, die dinge van aal die nasies sal bekend gemaak word; ja, alle dinge sal bbekend gemaak word aan die kinders van mense.

17 Daar is niks wat verborge is wat nie ageopenbaar sal word nie; daar is geen werk van duisternis wat nie geopenbaar sal word in die lig nie; en daar is niks wat verseël is op die aarde wat nie losgemaak sal word nie.

18 Daarom, alle dinge wat geopenbaar is aan die kinders van mense sal op daardie dag geopenbaar word; en Satan sal anie langer mag hê oor die harte van die kinders van mense nie, vir ’n lang tyd. En nou, my geliefde broers, maak ek ’n einde aan my woorde.

◀

2a

Gal. 3:26–29.

◀

b

Matt. 8:10–13. GS Jode.

◀

c

GS Bekeer, Bekering.

◀

3a

3 Ne. 16:6–7.

◀

b

1 Ne. 22:8–9.

◀

5a

3 Ne. 21:3–7, 24–26.

◀

b

L&V 3:20.

◀

c

1 Ne. 15:14; 2 Ne. 3:12; Morm. 7:1, 9–10.

◀

6a

L&V 49:24; 109:65.

◀

7a

2 Ne. 29:13–14.

◀

b

2 Ne. 25:16–17.

◀

9a

Jes. 11:4–9.

◀

b

2 Ne. 9:15.

◀

c

GS Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

10a

GS Laaste Dae.

◀

b

L&V 63:53–54.

◀

c

Moses 7:61.

◀

d

1 Ne. 22:15–17, 23. GS Aarde—Reiniging van die aarde.

◀

11a

Jes. 11:5–9.

◀

12a

Jes. 65:25. GS Millennium.

◀

16a

L&V 101:32–35; 121:28–29.

◀

b

Ether 4:6–7.

◀

17a

L&V 1:2–3.

◀

18a

Openb. 20:1–3; Ether 8:26.

Hoofstuk 31

Nefi vertel waarom Christus gedoop is—Mense moet Christus volg, gedoop word, die Heilige Gees ontvang, en volhard tot die einde toe om gered te word—Bekering en doop is die poort na die eng en smal weg—Die ewige lewe kom na diegene wat die gebooie onderhou na die doop. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou, ek, Nefi, maak ’n einde aan my aprofetering aan julle, my geliefde broers. En ek kan nie meer as net ’n paar dinge skryf nie, wat ek weet sekerlik moet plaasvind; nóg kan ek net ’n paar van die woorde van my broer Jakob skrywe.

2 Daarom, die dinge wat ek geskrywe het, is vir my genoeg, behalwe vir ’n paar woorde wat ek moet spreek aangaande die aleer van Christus; daarom, ek sal duidelik met julle spreek, volgens die duidelikheid van my profetering.

3 Want my siel skep behae in duidelikheid; want op dié wyse werk die Here God onder die kinders van mense. Want die Here God gee alig vir die begrip; want Hy spreek met die mens volgens hulle btaal, tot hulle begrip.

4 Daarom, ek wil hê dat julle moet onthou dat ek met julle gespreek het aangaande daardie aprofeet wat die Here aan my getoon het, wat die bLam van God sal doop, wat die sondes van die wêreld sal wegneem.

5 En nou, as die Lam van God, Hy wat heilig is, dit nodig het om agedoop te word deur water, om alle regverdigheid te vervul, o dan, hoeveel te meer het ons dit nodig, wat onheilig is, om gedoop te word, ja, en wel deur water!

6 En nou, ek wil julle vra, my geliefde broers, hoe die Lam van God alle regverdigheid vervul het om deur water gedoop te word?

7 Weet julle nie dat Hy heilig was nie? Maar nieteenstaande Hy heilig was, toon Hy aan die kinders van mense dat, volgens die vlees verootmoedig Hy hom voor die Vader, en getuig tot die Vader dat Hy agehoorsaam sal wees aan Hom in die onderhouding van sy gebooie.

8 Daarom, nadat Hy gedoop is met water, het die Heilige Gees op Hom neergedaal in die avorm van ’n bduif.

9 En verder, dit toon aan die kinders van mense die engheid van die weg, en die smalheid van die apoort waardeur hulle moet binnegaan, Hy wat die voorbeeld aan hulle gestel het.

10 En Hy het aan die kinders van mense gesê: aVolg julle My. Daarom, my geliefde broers, kan ons Jesus bvolg behalwe as ons gewillig is om die gebooie van die Vader te onderhou?

11 En die Vader het gesê: Bekeer julle, bekeer julle, en word gedoop in die Naam van my geliefde Seun.

12 En ook, die stem van die Seun het tot my gekom, en gesê: Hy wat gedoop word in my Naam, aan hom sal die Vader die Heilige Gees agee, soos aan My; daarom, bvolg My, en doen die dinge wat julle My sien doen het.

13 Daarom, my geliefde broers, ek weet dat as julle die Seun sal volg, met volle voorneme van hart, en optree sonder geveinsdheid of bedrog voor God, maar met opregte bedoeling, en julle bekeer van julle sondes, en voor die Vader getuig dat julle gewillig is om die Naam van Christus op julle te neem, deur die adoop—ja, deur julle Here en julle Verlosser te volg af tot in die water, volgens sy woord; kyk, dan sal julle die Heilige Gees ontvang; ja, dan kom die bdoop van vuur en van die Heilige Gees; en dan kan julle spreek met die ctong van engele, en lofsange uitroep tot die Heilige Een van Israel.

14 Maar, kyk, my geliefde broers, so het die stem van die Seun tot my gekom, en gesê: Nadat julle jul bekeer het van julle sondes, en getuig het tot die Vader dat julle gewillig is om my gebooie te onderhou, deur die doop van water, en die doop van vuur en van die Heilige Gees ontvang het, en kan spreek met ’n nuwe tong, ja, en wel met die tong van engele, en hierna My sou averloën, sou dit bbeter vir julle gewees het dat julle My nie geken het nie.

15 En ek het ’n stem van die Vader gehoor, wat sê: Ja, die woorde van my Geliefde is waar en betroubaar. Hy wat volhard tot die einde, hy sal gered word.

16 En nou, my geliefde broers, ek weet hierdeur dat tensy ’n mens sal avolhard tot die einde, deur die bvoorbeeld te volg van die Seun van die lewende God, hy nie gered kan word nie.

17 Daarom, doen die dinge wat ek julle gesê het wat ek gesien het dat julle Here en julle Verlosser sal doen; want om hierdie rede is hulle aan my getoon, dat julle die poort mag ken waardeur julle moet binnegaan. Want die poort waardeur julle moet binnegaan is bekering en adoop deur water; en dan kom ’n bvergifnis van julle sonde deur vuur en deur die Heilige Gees.

18 En dan is julle in die aeng en smal bweg wat lei tot die ewige lewe; ja, julle het binnegegaan by die poort; julle het gehandel volgens die gebooie van die Vader en die Seun; en julle het die Heilige Gees ontvang, wat cgetuig van die Vader en die Seun, ter vervulling van die belofte wat Hy gemaak het, dat as julle binnegegaan het langs daardie weg, sal julle ontvang.

19 En nou, my geliefde broers, nadat julle hierdie eng en smal weg betree het, wil ek vra of alles agedoen is? Kyk, ek sê vir julle, Nee; want julle het nie so ver gekom nie behalwe deur die woord van Christus, met onwankelbare bgeloof in Hom, terwyl julle heeltemal cvertrou op die verdienste van Hom wat magtig is om te red.

20 Daarom, julle moet vorentoe abeur met ’n standvastigheid in Christus, met ’n volmaakte helderheid van bhoop, en ’n cliefde van God en van alle mense. Daarom, as julle vorentoe sal beur, verlustig julle in die woord van Christus, en dvolhard tot die einde, kyk, so sê die Vader: Julle sal die ewige lewe hê.

21 En nou, kyk, my geliefde broers, dit is die aweg, en daar is bgeen ander weg nóg cnaam onder die hemel gegee waardeur ’n mens gered kan word in die koninkryk van God. En nou, kyk, dit is die dleer van Christus, en die enigste en waaragtige leer van die eVader, en van die Seun, en van die Heilige Gees, wat feen God is, sonder einde. Amen.

◀

1a

2 Ne. 25:1–4.

◀

2a

2 Ne. 11:6–7.

◀

3a

GS Lig, Lig van Christus.

◀

b

L&V 1:24.

◀

4a

1 Ne. 10:7; 11:27. GS Johannes die Doper.

◀

b

GS Lam van God.

◀

5a

Matt. 3:11–17. GS Doop.

◀

7a

Joh. 5:30. GS Gehoorsaam, Gehoorsaamheid.

◀

8a

1 Ne. 11:27.

◀

b

GS Duif, Teken van die.

◀

9a

2 Ne. 9:41; 3 Ne. 14:13–14; L&V 22:4.

◀

10a

Matt. 4:19; 8:22; 9:9.

◀

b

Moro. 7:11; L&V 56:2.

◀

12a

GS Gawe van die Heilige Gees.

◀

b

Lk. 9:57–62; Joh. 12:26.

◀

13a

Gal. 3:26–27.

◀

b

GS Gawe van die Heilige Gees; Vuur.

◀

c

2 Ne. 32:2–3.

◀

14a

Matt. 10:32–33; Alma 24:30; L&V 101:1–5. GS Onvergeeflike Sonde.

◀

b

2 Petr. 2:21.

◀

16a

Alma 5:13; 38:2; L&V 20:29.

◀

b

GS Jesus Christus—Voorbeeld van Jesus Christus.

◀

17a

Mosia 18:10. GS Doop.

◀

b

GS Vergifnis van Sondes.

◀

18a

1 Ne. 8:20.

◀

b

Spr. 4:18. GS Weg.

◀

c

Hand. 5:29–32.

◀

19a

Mosia 4:10.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

c

L&V 3:20.

◀

20a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

b

GS Hoop.

◀

c

GS Liefde.

◀

d

GS Volhard.

◀

21a

Hand. 4:10–12; 2 Ne. 9:41; Alma 37:46; L&V 132:22, 25.

◀

b

Mosia 3:17.

◀

c

GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

d

Matt. 7:28; Joh. 7:16–17.

◀

e

GS God, Godheid.

◀

f

3 Ne. 11:27, 35–36. GS Eenheid.

Hoofstuk 32

Engele spreek deur die mag van die Heilige Gees—Mense moet bid en kennis vir hulleself verkry van die Heilige Gees. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou, kyk, my geliefde broers, ek veronderstel dat julle ietwat bepeins in julle harte aangaande dit wat julle behoort te doen nadat julle die weg binnegegaan het. Maar kyk, hoekom bepeins julle hierdie dinge in julle harte?

2 Onthou julle nie dat ek vir julle gesê het dat nadat julle die Heilige Gees aontvang het, julle met die btong van engele kon spreek nie? En nou, hoe kon julle met die tong van engele spreek behalwe deur die Heilige Gees?

3 aEngele spreek deur die mag van die Heilige Gees; daarom, hulle spreek die woorde van Christus. Daarom, ek het vir julle gesê, bverlustig julle in die woorde van Christus; want kyk, die woorde van Christus sal julle alle dinge vertel wat julle moet doen.

4 Daarom, nou nadat ek hierdie woorde gespreek het, as julle hulle nie kan verstaan nie, sal dit wees omdat julle nie avra nie, nóg klop julle; daarom, julle word nie tot die lig gebring nie, maar moet omkom in die duisternis.

5 Want kyk, ek sê weer vir julle dat as julle die weg sal binnegaan, en die Heilige Gees ontvang, sal dit aan julle alle dinge toon wat julle moet doen.

6 Kyk, dit is die leer van Christus, en daar sal geen verdere leerstellings gegee word nie tot nadat Hy Hom sal aopenbaar aan julle in die vlees. En wanneer Hy Hom aan julle sal openbaar in die vlees, die dinge wat Hy aan julle sal sê, sal julle sekerlik doen.

7 En nou ek, Nefi, kan niks meer sê nie; die Gees verhoed my om te spreek, en ek word gelaat om te treur vanweë die aongeloof, en die boosheid, en die onkunde, en die hardnekkigheid van mense; want hulle wil nie kennis soek nie, nóg groot kennis verstaan, wanneer dit aan hulle gegee word in bduidelikheid; en wel so duidelik as ’n woord kan wees.

8 En nou, my geliefde broers, ek merk dat julle nog in julle harte bepeins; en dit bedroef my dat ek moet spreek aangaande hierdie ding. Want as julle sou ag slaan op die Gees wat ’n mens leer om te abid, sou julle weet dat julle moet bid; want die bbose gees leer ’n mens nie om te bid nie, maar leer hom dat hy nie moet bid nie.

9 Maar kyk, ek sê vir julle dat julle altyd moet abid, en nie moed verloor nie; dat julle niks vir die Here moet doen nie, tensy julle in die eerste plek tot die Vader sal bid in die bNaam van Christus, dat Hy julle handeling sal heilig vir julle, dat julle handeling mag wees vir die cwelsyn van julle siel.

◀

2a

3 Ne. 9:20.

◀

b

2 Ne. 31:13.

◀

3a

GS Engele.

◀

b

Jer. 15:16.

◀

4a

GS Vra.

◀

6a

3 Ne. 11:8.

◀

7a

GS Ongeloof.

◀

b

2 Ne. 31:2–3; Jakob 4:13.

◀

8a

GS Gebed.

◀

b

Mosia 4:14. GS Duiwel.

◀

9a

3 Ne. 20:1; L&V 75:11.

◀

b

Moses 5:8.

◀

c

Alma 34:27.

Hoofstuk 33

Nefi se woorde is waar—Hulle getuig van Christus—Diegene wat glo in Christus sal Nefi se woorde glo, wat sal staan as ’n getuienis voor die regbank. Ongeveer 559–545 v.C.

1 En nou, ek, Nefi, kan nie al die dinge skryf wat geleer is onder my volk nie; ook is ek nie amagtig om te skryf, soos om te spreek nie; want wanneer ’n mens bspreek deur die mag van die Heilige Gees, dra die Heilige Gees dit tot die harte van die kinders van mense.

2 Maar kyk, daar is baie wat hulle harte averhard teen die Heilige Gees, sodat dit geen plek in hulle het nie; daarom, hulle werp baie dinge weg wat geskrywe word en ag hulle as waardelose dinge.

3 Maar ek, Nefi, het geskryf wat ek geskryf het, en ek ag dit as van groot awaarde, en veral vir my volk. Want ek bbid bedags voortdurend vir hulle, en my oë benat my kussing snags, vanweë hulle; en ek roep tot my God in geloof, en ek weet dat Hy my geroep sal hoor.

4 En ek weet dat die Here God my gebede sal heilig vir die voordeel van my volk. En die woorde wat ek geskryf het in swakheid, sal asterk gemaak word vir hulle; want dit boorreed hulle om goed te doen; dit maak bekend aan hulle aangaande hul vaders; en dit spreek van Jesus, en oorreed hulle om in Hom te glo, en om te volhard tot die einde toe, wat die cewige lewe is.

5 En dit spreek askerp teen sonde, volgens die bduidelikheid van die waarheid; daarom, geen mens sal kwaad wees oor die woorde wat ek geskryf het nie, tensy hy die gees van die duiwel het.

6 Ek roem in duidelikheid; ek roem in waarheid; ek roem in my Jesus, want Hy het my siel averlos van die hel.

7 Ek het anaasteliefde vir my volk, en groot geloof in Christus dat ek baie siele sal ontmoet, vlekkeloos voor sy regterstoel.

8 Ek het naasteliefde vir die aJood—ek sê Jood, want ek bedoel hulle vanwaar ek kom.

9 Ek het ook naasteliefde vir die anie-Jode. Maar kyk, vir nie een van hulle kan ek hoop nie, tensy hulle bversoen sal word met Christus, en die csmal poort binnegaan, en dwandel in die eeng weg wat lei na die lewe, en volhou op die weg tot die einde van die dag van die toetsing.

10 En nou, my geliefde broers, en ook die Jood, en al julle eindes van die aarde, slaan ag op hierdie woorde en aglo in Christus; en as julle nie in hierdie woorde glo nie, glo in Christus. En as julle sal glo in Christus, sal julle in hierdie bwoorde glo, want hulle is die cwoorde van Christus, en Hy het hulle aan my gegee; en hulle dleer alle mense dat hulle goed moet doen.

11 En as hulle nie die woorde van Christus is nie, oordeel julle—want Christus sal aan julle toon met akrag en groot heerlikheid, dat hulle sy woorde is, op die laaste dag; en julle en ek sal van aangesig tot aangesig voor sy bregbank staan; en julle sal weet dat ek deur Hom gebied is om hierdie dinge te skryf, ten spyte van my swakheid.

12 En ek bid die Vader in die Naam van Christus dat baie van ons, indien nie almal nie, gered mag word in sy akoninkryk op daardie groot en laaste dag.

13 En nou, my geliefde broers, al diegene wat van die huis van Israel is, en al julle eindes van die aarde, ek spreek met julle soos die stem van een wat aroep uit die stof: Vaarwel tot daardie groot dag sal kom.

14 En julle wat nie wil deel hê aan die goedheid van God nie, en die awoorde van die Jode respekteer, en ook my bwoorde, en die woorde wat sal voortkom uit die mond van die Lam van God, kyk, ek sê vir julle vir ewig vaarwel, want hierdie woorde sal julle cveroordeel op die laaste dag.

15 Want wat ek verseël op aarde, sal teen julle ingebring word voor die aregbank; want so het die Here my gebied, en ek moet gehoorsaam. Amen.

◀

1a

Ether 12:23–24.

◀

b

L&V 100:7–8.

◀

2a

Hel. 6:35–36.

◀

3a

GS Skrifture—Waarde van die skrifture.

◀

b

Enos 1:9–12; WvM 1:8.

◀

4a

Ether 12:26–27.

◀

b

Moro. 7:13.

◀

c

GS Ewige Lewe.

◀

5a

1 Ne. 16:1–3; 2 Ne. 9:40.

◀

b

2 Ne. 31:3; Jakob 4:13.

◀

6a

GS Verlos, Verlossing.

◀

7a

GS Naasteliefde.

◀

8a

GS Jode.

◀

9a

GS Nie-Jode.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

c

2 Ne. 9:41.

◀

d

GS Wandel, Wandel met God.

◀

e

Hel. 3:29–30; L&V 132:22.

◀

10a

GS Geloof, Glo.

◀

b

GS Boek van Mormon.

◀

c

Moro. 10:27–29.

◀

d

2 Ne. 25:28.

◀

11a

Ether 5:4; Moro. 7:35.

◀

b

Openb. 20:12; Moro. 10:34.

◀

12a

GS Selestiale Heerlikheid.

◀

13a

Jes. 29:4; 2 Ne. 26:16.

◀

14a

GS Bybel.

◀

b

GS Boek van Mormon.

◀

c

2 Ne. 29:11; Ether 4:8–10.

◀

15a

WvM 1:11.

Die Boek van Jakob
Die broer van Nefi

Die woorde van sy prediking aan sy broers. Hy beskaam ’n man wat probeer om die leer van Christus omver te gooi. ’n Paar woorde aangaande die geskiedenis van die volk van Nefi.

Hoofstuk 1

Jakob en Josef poog om mense te oorreed om in Christus te glo en om sy gebooie te onderhou—Nefi sterf—Boosheid heers onder die Nefiete. Ongeveer 544–421 v.C.

1 Want kyk, dit het gebeur dat vyf en vyftig jaar verbygegaan het vanaf die tyd dat Lehi Jerusalem verlaat het; daarom, Nefi het aan my, aJakob, ’n bbevel gegee aangaande die cklein plate, waarop hierdie dinge gegraveer is.

2 En hy het aan my, Jakob, ’n bevel gegee dat ek op hierdie plate ’n paar van die dinge wat ek die waardevolste geag het, moes skryf; dat ek nie moes skryf, behalwe as dit ligweg is, aangaande die geskiedenis van hierdie volk wat genoem is die volk van Nefi nie.

3 Want hy het gesê dat die geskiedenis van sy volk gegraveer moes word op sy ander plate, en dat ek hierdie plate moes bewaar en hulle oorhandig aan my saad, van geslag tot geslag.

4 En as daar prediking was wat heilig was, of openbaring wat groot was, of profetering, dat ek die ahoofpunte daarvan moes graveer op hierdie plate, en op hulle skryf soveel as wat dit moontlik is, om Christus ontwil, en ter wille van ons volk.

5 Want vanweë geloof en groot besorgdheid, is dit waarlik geopenbaar aan ons aangaande ons volk, watter dinge met hulle sal agebeur.

6 En ons het ook baie openbaringe gehad, en die gees van veel profesie; daarom, ons het geweet van aChristus en sy koninkryk, wat moes kom.

7 Daarom het ons ywerig gearbei onder ons volk, dat ons hulle mag oorreed om tot Christus te akom, en deel te hê aan die goedheid van God, dat hulle sy brus mag binnegaan, sodat Hy nie op enige wyse sou sweer in sy toorn dat hulle nie sou cbinnegaan nie, soos in die dverbittering in die dae van versoeking terwyl die kinders van Israel in die ewildernis was.

8 Daarom, ons wou dat God ons moes help dat ons alle mense kon oorreed om nie te arebelleer teen God, om Hom baan te hits tot woede nie, maar dat alle mense sou glo in Christus, en sy dood aanskou, en sy kruis cverduur en die skande van die wêreld dra; daarom, ek, Jakob, neem dit op my om die bevel van my broer Nefi uit te voer.

9 Nou, Nefi het begin om oud te word, en hy het gesien dat hy spoedig moes asterf; daarom, hy het ’n man bgesalf om nou ’n koning te wees en ’n heerser oor sy volk, volgens die heerskappye van die ckonings.

10 Die volk het Nefi uitermate liefgehad, omdat hy ’n groot beskermer vir hulle was, omdat hy die aswaard van Laban gebruik het tot hul verdediging, en omdat hy gearbei het in al sy dae vir hulle welsyn—

11 Daarom, die mense was begerig om sy naam in herinnering te hou. En wie ook al sou heers in sy plek, is genoem deur die volk, tweede Nefi, derde Nefi, ensovoorts, volgens die heerskappye van die konings; en so is hulle genoem deur die volk, ongeag wat hulle name was.

12 En dit het so gebeur dat Nefi gesterf het.

13 Nou, die volk wat nie aLamaniete was nie, was bNefiete; nogtans, hulle is genoem Nefiete, Jakobiete, Josefiete, cZoramiete, Lamaniete, Lemueliete, en Ismaeliete.

14 Maar ek, Jakob, sal hulle hierna nie onderskei volgens hierdie name nie, maar ek sal hulle Lamaniete anoem wat soek om die mense van Nefi te vernietig, en diegene wat vriendelik is teenoor Nefi sal ek bNefiete noem, of die cmense van Nefi, volgens die heerskappye van die konings.

15 En nou het dit gebeur dat die mense van Nefi, onder die heerskappy van die tweede koning, begin het om hard te word in hulle harte, en hulleself tot ’n mate toegegee het aan goddelose gebruike, soos met Dawid van ouds wat baie avroue en byvroue begeer het, en ook Salomo, sy seun.

16 Ja, en hulle het ook begin soek na baie goud en silwer, en begin om tot ’n mate verhef te word in hoogmoed.

17 Daarom, ek, Jakob, het aan hulle hierdie woorde gegee terwyl ek hulle in die atempel geleer het, nadat ek eers my bopdrag verkry het van die Here.

18 Want ek, Jakob, en my broer Josef, is agewy as priesters en leraars van hierdie volk, deur die hand van Nefi.

19 En ons het ons aamp verheerlik vir die Here, deur op ons die bverantwoordelikheid te neem om die sondes van die volk op ons eie hoofde te neem as ons hulle nie die woord van God geleer het met alle ywer nie; daarom, deur te arbei met ons mag, dat hulle cbloed nie op ons kleding mag kom nie; anders sou hulle bloed op ons kleding kom, en ons sou nie vlekkeloos gevind word op die laaste dag nie.

◀

1a

GS Jakob, Seun van Lehi.

◀

b

Jakob 7:27.

◀

c

2 Ne. 5:28–33; Jakob 3:13–14. GS Plate.

◀

4a

DI die oorheersende, belangrike sake.

◀

5a

1 Ne. 12.

◀

6a

1 Ne. 10:4–11; 19:8–14.

◀

7a

2 Ne. 9:41; Omni 1:26; Moro. 10:32.

◀

b

GS Rus.

◀

c

Núm. 14:23; Deut. 1:35–37; L&V 84:23–25.

◀

d

Hebr. 3:8.

◀

e

Núm. 26:65; 1 Ne. 17:23–31.

◀

8a

GS Rebellie.

◀

b

1 Ne. 17:30; Alma 12:36–37; Hel. 7:18.

◀

c

JSV Matt. 16:25–26 (Bylae); Lk. 14:27.

◀

9a

2 Ne. 1:14.

◀

b

GS Salf.

◀

c

2 Ne. 6:2; Jarom 1:7.

◀

10a

1 Ne. 4:9; 2 Ne. 5:14; WvM 1:13; Mosia 1:16; L&V 17:1.

◀

13a

Enos 1:13; L&V 3:18.

◀

b

GS Nefiete.

◀

c

1 Ne. 4:35; 4 Ne. 1:36–37.

◀

14a

Mosia 25:12; Alma 2:11.

◀

b

2 Ne. 4:11.

◀

c

2 Ne. 5:9.

◀

15a

L&V 132:38–39.

◀

17a

2 Ne. 5:16. GS Tempel, Huis van die Here.

◀

b

GS Roep, Geroepe van God, Roeping.

◀

18a

2 Ne. 5:26.

◀

19a

GS Amp, Ampsdraer.

◀

b

L&V 107:99–100. GS Rentmeester, Rentmeesterskap.

◀

c

2 Ne. 9:44.

Hoofstuk 2

Jakob veroordeel die versugting na rykdom, hoogmoed en onkuisheid—Mense mag rykdom soek om hul medemens te help—Die Here gebied dat geen man onder die Nefiete meer as een vrou mag hê nie—Die Here skep behae in die kuisheid van vroue. Ongeveer 544–421 v.C.

1 Die woorde wat Jakob, die broer van Nefi, gespreek het met die volk van Nefi, na die dood van Nefi:

2 Nou, my geliefde broers, ek, Jakob, ooreenkomstig die verantwoordelikheid waaronder ek verkeer teenoor God, om my amp te verheerlik met erns en dat ek my kleding kan reinig van julle sondes, kom ek op in die tempel hierdie dag dat ek aan julle die woord van God mag verkondig.

3 En julleself weet dat ek tot nou ywerig was in die amp van my roeping; maar ek is vandag terneergedruk met baie meer begeerte en besorgdheid vir die welsyn van julle siele as wat ek tot nou was.

4 Want kyk, tot dusver was julle gehoorsaam aan die woord van die Here, wat ek aan julle gegee het.

5 Maar kyk, slaan ag op my, en weet dat deur die hulp van die almagtige Skepper van hemel en aarde ek julle kan vertel aangaande julle agedagtes, hoedat julle begin om in sonde te handel, welke sonde baie gruwelik vir my voorkom, ja, en gruwelik vir God.

6 Ja, dit bedroef my siel en laat my krimp van skaamte in die teenwoordigheid van my Maker, dat ek moet getuig aan julle aangaande die boosheid van julle harte.

7 En ook bedroef dit my dat ek soveel auitgesprokenheid van spraak moet gebruik aangaande julle, voor jul vroue en jul kinders, vele van wie se gevoelens uitermate teer en bkuis en week voor God is, welke ding welgevallig is vir God;

8 En ek veronderstel dat hulle hierheen opgekom het om die aangename awoord van God te hoor, ja, die woord wat die verwonde siel genees.

9 Daarom, dit beswaar my siel dat ek gedwing sal wees, vanweë die streng gebod wat ek ontvang het van God, om julle te vermaan volgens julle misdade, om die wonde te vergroot van diegene wat alreeds gewond is, in stede daarvan om te troos en hulle wonde te genees; en diegene wat nie gewond is nie, in stede daarvan om julle te verlustig in die aangename woord van God, om dolke te plaas om hulle siele te deurboor en hulle tere verstand te verwond.

10 Maar, nieteenstaande die grootheid van die taak, moet ek handel volgens die streng agebooie van God, en julle vertel aangaande julle boosheid en gruwels, in die teenwoordigheid van die reines van hart, en die gebroke hart, en onder die blik van die bdeurdringende oog van die Almagtige God.

11 Daarom, ek moet julle die waarheid vertel volgens die aduidelikheid van die woord van God. Want kyk, terwyl ek van die Here gevra het, so het die woord tot my gekom, en gesê: Jakob, gaan jy môre op na die tempel, en verkondig die woord wat Ek jou sal gee aan hierdie volk.

12 En nou kyk, my broers, dit is die woord wat ek aan julle verkondig, dat baie van julle begin soek het na goud, en na silwer, en na allerhande kosbare aertse, wat in hierdie land, wat ’n bland van belofte is, vir julle en vir julle saad, veelvuldig is.

13 En die hand van die voorsienigheid het besonder vriendelik teenoor julle geglimlag, sodat julle baie rykdom verkry het; en omdat sommige van julle meer oorvloediglik verkry het as dié van julle broers, is julle averhewe in die hoogmoed van julle harte, en loop met stywe nekke en hooggerigte koppe vanweë julle duur kleding, en vervolg julle broers omdat julle veronderstel dat julle beter is as hulle.

14 En nou, my broers, veronderstel julle dat God julle regverdig in hierdie ding? Kyk, ek sê vir julle, Nee. Maar Hy veroordeel julle, en as julle volhou met hierdie dinge, moet sy oordele spoedig oor julle kom.

15 O, dat Hy julle kan toon dat Hy julle kan deursteek, en met een blik van sy oog kan hy julle tot in die stof neerslaan!

16 O, dat Hy julle sou verlos van hierdie ongeregtigheid en gruwel! En o, dat julle sou luister na die woord van sy gebooie, en nie toelaat dat hierdie ahoogmoed van julle harte julle siele vernietig nie!

17 Dink aan julle broers soos aan julleself, en wees vriendelik teenoor almal en vrygewig met julle abesittings, dat bhulle ryk mag wees soos julle.

18 Maar voordat julle soek na arykdom, soek julle na die bkoninkryk van God.

19 En nadat julle ’n hoop verkry het in Christus, sal julle rykdom verkry, as julle dit soek; en julle sal dit soek met die doel om agoed te doen—om die naaktes te klee, en om die hongeres te voed, en die gevangenes te bevry, en verligting te bring vir die siekes en aan die geteisterdes.

20 En nou, my broers, ek het met julle gespreek aangaande hoogmoed; en diegene van julle wat jul naaste geteister het, en hom vervolg het omdat julle hoogmoedig was in julle harte, oor die dinge wat God aan julle gegee het, wat sê julle daarvan?

21 Veronderstel julle nie dat sulke dinge gruwelik is vir Hom wat alle vlees geskape het nie? En die een wese is so kosbaar in sy oë as die ander. En alle vlees is uit die stof; en met dieselfde doel het Hy hulle geskape, dat hulle sy agebooie sal onderhou en Hom verheerlik vir ewig.

22 En nou maak ek ’n einde daaraan om met julle te spreek aangaande hierdie hoogmoed. En as dit nie was dat ek met julle moet spreek oor ’n erger misdaad nie, sou my hart hom uitermate verheug vanweë julle.

23 Maar die woord van God beswaar my vanweë jul erger misdade. Want kyk, so sê die Here: Hierdie volk begin om toe te neem in ongeregtigheid; hulle verstaan nie die skrifture nie, want hulle soek om hulself te verskoon om hoererye te pleeg, vanweë die dinge wat geskryf is aangaande Dawid en Salomo sy seun.

24 Kyk, Dawid en aSalomo het waarlik baie bvroue en byvroue gehad, welke ding gruwelik voor My was, sê die Here.

25 Daarom, so sê die Here, ek het hierdie volk uitgelei uit die land Jerusalem, deur die krag van my arm, dat Ek vir my ’n aregverdige tak mag oprig van die vrug van die lendene van Josef.

26 Daarom, Ek, die Here God, sal nie toelaat dat hierdie volk sal doen soos hulle van ouds nie.

27 Daarom, my broers, hoor my, en slaan ag op die woord van die Here: Want daar sal geen man onder julle meer as net aeen vrou hê nie; en geen byvroue sal hy hê nie.

28 Want Ek, die Here God, skep behae in die akuisheid van vroue. En hoererye is ’n gruwel voor My; so sê die Here van die Leërskare.

29 Daarom, hierdie volk sal my gebooie onderhou, sê die Here van die Leërskare, anders sal die land avervloek wees vanweë hulle.

30 Want, sê die Here van die Leërskare, as Ek asaad vir My wil verwek, sal Ek my volk gebied; anders sal hulle ag slaan op hierdie dinge.

31 Want kyk, Ek, die Here, het die droefheid gesien, en het die rouklag gehoor van die dogters van my volk in die land Jerusalem, ja, en in al die lande van my volk, vanweë die boosheid en die gruwels van hulle mans.

32 En Ek sal nie toelaat, sê die Here van die Leërskare, dat die geroep van die mooi dogters van hierdie volk, wat Ek uitgelei het uit die land Jerusalem, sal opkom tot My teen die mans van my volk nie, sê die Here van die Leërskare.

33 Want hulle sal nie die dogters van my volk gevange wegvoer vanweë hulle teerheid nie, tensy Ek hulle sal besoek met ’n swaar vervloeking, en wel tot vernietiging; want hulle sal nie ahoererye pleeg soos hulle van ouds nie, sê die Here van die Leërskare.

34 En nou, kyk, my broers, julle weet dat hierdie gebooie gegee is aan ons vader Lehi; daarom, julle het hulle vantevore geken; en julle het onder groot veroordeling gekom; want julle het hierdie dinge gedoen wat julle nie moes doen nie.

35 Kyk, julle het agroter ongeregtighede gedoen as die Lamaniete, ons broers. Julle het die harte van julle teergevoelige vroue gebreek, en die vertroue van julle kinders verloor, vanweë julle slegte voorbeelde voor hulle; en die snikke van hulle harte verrys tot God teen julle. En vanweë die strengheid van die woord van God wat teen julle neerkom, het baie harte gesterwe, deursteek met diep wonde.

◀

5a

Alma 12:3; L&V 6:16. GS God, Godheid.

◀

7a

L&V 121:43.

◀

b

GS Kuisheid.

◀

8a

Alma 31:5.

◀

10a

GS Gebooie van God.

◀

b

2 Ne. 9:44.

◀

11a

2 Ne. 25:4; 31:2–3.

◀

12a

1 Ne. 18:25; Hel. 6:9–11; Ether 10:23.

◀

b

1 Ne. 2:20. GS Beloofde Land.

◀

13a

Morm. 8:35–39.

◀

16a

GS Hoogmoed.

◀

17a

GS Aalmoes, Aalmoese Gee; Welsyn.

◀

b

4 Ne. 1:3.

◀

18a

1 Kon. 3:11–13; Mark. 10:17–27; 2 Ne. 26:31; L&V 6:7. GS Rykdom.

◀

b

Lk. 12:22–31.

◀

19a

Mosia 4:26.

◀

21a

L&V 11:20; Abr. 3:25–26.

◀

24a

1 Kon. 11:1; Neh. 13:25–27.

◀

b

1 Kon. 11:1–3; Esra 9:1–2; L&V 132:38–39.

◀

25a

Gén. 49:22–26; Amos 5:15; 2 Ne. 3:5; Alma 26:36. GS Lehi, Vader van Nefi.

◀

27a

L&V 42:22; 49:16. GS Huwelik, Trou.

◀

28a

GS Kuisheid.

◀

29a

Ether 2:8–12.

◀

30a

Mal. 2:15; L&V 132:61–66.

◀

33a

GS Seksuele Onsedelikheid; Wellus, Wellustigheid.

◀

35a

Jakob 3:5–7.

Hoofstuk 3

Die reines van hart ontvang die aangename woord van God—Lamanitiese regverdigheid oortref dié van die Nefiete—Jakob waarsku teen ontug, wellus en elke sonde. Ongeveer 544–421 v.C.

1 Maar kyk, ek, Jakob, wil met julle spreek wat rein van hart is. Vertrou op God met vastigheid van denke, en bid tot Hom met uitermate geloof, en Hy sal julle vertroos in jul verdrukkinge, en Hy sal julle saak bepleit, en geregtigheid afstuur op diegene wat julle vernietiging soek.

2 O almal van julle wat rein van hart is, lig op julle hoofde en ontvang die aangename woord van God, en verlustig julle in sy liefde; want julle mag, indien julle denke astandvastig is, vir ewig.

3 Maar wee, wee julle wat nie rein van hart is nie, wat dié dag vieslik is voor God; want tensy julle bekeer, is die land vervloek vanweë julle; en die Lamaniete, wat nie avieslik is soos julle nie, nietemin, hulle is bvervloek met ’n swaar vervloeking, hulle sal julle gésel tot vernietiging toe.

4 En die tyd kom spoedig, dat tensy julle bekeer, hulle die land van jou erfenis sal besit, en die Here God sal die regverdiges aweglei onder julle.

5 Kyk, die Lamaniete, julle broers, vir wie julle haat vanweë hulle vieslikheid en die vervloeking wat op hulle velle gekom het, is meer regverdig as julle; want hulle het nie die gebod van die Here avergeet, wat aan ons vader gegee is nie—dat hulle net een vrou moet hê, en byvroue moet hulle geen hê nie, en daar moet nie hoererye gepleeg word onder hulle nie.

6 En nou, hierdie gebod poog hulle om te onderhou; daarom, vanweë hierdie nakoming, deur die onderhouding van hierdie gebod, sal die Here God hulle nie vernietig nie, maar sal abarmhartig wees teenoor hulle; en eendag sal hulle ’n geseënde volk word.

7 Kyk, hulle mans het hul vroue alief, en hul vroue het hul mans lief; en hul mans en hul vroue het hul kinders lief; en hul ongeloof en hul haat teenoor julle is vanweë die ongeregtigheid van hul vaders; daarom, hoeveel beter is julle as hulle in die oë van julle groot Skepper?

8 O my broers, ek vrees dat tensy julle sal bekeer van julle sondes, dat hulle velle witter sal wees as julle s’n, wanneer julle saam met hulle voor die troon van God gebring sal word.

9 Daarom, ’n gebod gee ek aan julle, wat die woord van God is, dat julle nie langer uitvaar teen hulle vanweë die donkerheid van hul vel nie; nóg sal julle teen hulle uitvaar vanweë hul vieslikheid; maar julle sal jul eie vieslikheid onthou, en onthou dat hulle vieslikheid gekom het vanweë hulle vaders.

10 Daarom, julle sal jul akinders onthou, hoedat julle hul harte bedroef het vanweë die voorbeeld wat julle voor hulle gestel het; en ook, onthou dat julle, vanweë julle vieslikheid, jul kinders tot vernietiging mag bring, en hulle sondes op julle hoofde sal neerkom op die laaste dag.

11 O my broers, slaan ag op my woorde; wek die vermoëns van julle siele op; skud julleself dat julle mag awakker word uit die sluimering van die dood; en maak julleself los van die pyniginge van die bhel dat julle nie cengele van die duiwel mag word om in die poel van vuur en swael gewerp te word wat die tweede ddood is nie.

12 En nou ek, Jakob, het baie meer dinge gespreek met die volk van Nefi, om hulle te waarsku teen aontug en bwellus, en elke soort sonde, en om hulle te vertel van die vreeslike gevolge daarvan.

13 En ’n honderdste deel van die handelinge van hierdie volk, wat nou begin het om talryk te word, kan nie geskrywe word op ahierdie plate nie; maar baie van hulle handelinge is geskrywe op die groter plate, en hulle oorloë, en hulle twiste, en die heerskappye van hulle konings.

14 Hierdie plate word die plate van Jakob genoem, en hulle is gemaak deur die hand van Nefi. En ek maak ’n einde aan die spreek van hierdie woorde.

◀

2a

Alma 57:26–27.

◀

3a

GS Vieslik, Vieslikheid.

◀

b

1 Ne. 12:23.

◀

4a

Omni 1:5–7, 12–13.

◀

5a

Jakob 2:35.

◀

6a

2 Ne. 4:3, 6–7; Hel. 15:10–13.

◀

7a

GS Gesin; Liefde.

◀

10a

GS Kind, Kinders.

◀

11a

Alma 5:6–9.

◀

b

GS Hel.

◀

c

2 Ne. 9:8–9.

◀

d

GS Dood, Geestelike.

◀

12a

GS Ontug.

◀

b

GS Begeerte, Groot; Boos, Boosheid.

◀

13a

1 Ne. 19:1–4; Jakob 1:1–4.

Hoofstuk 4

Al die profete het die Vader aanbid in die naam van Christus—Abraham se offerande van Isak was ’n sinnebeeld van God en sy Eniggeborene—Mense moet hulleself versoen met God deur die Versoening—Die Jode sal die fondamentsteen verwerp. Ongeveer 544–421 v.C.

1 Nou kyk, dit het gebeur dat ek, Jakob, wat my volk met veel prediking in woord gedien het (en ek kan slegs ’n paar van my woorde skryf vanweë die moeilikheid van gravering van ons woorde op plate), en ons weet dat die dinge wat ons op plate skryf, moet bly;

2 Maar watter dinge ons ook al op enigiets skryf behalwe as op plate, moet vergaan en verdwyn; maar ons kan ’n paar woorde skryf op plate, wat ons kinders, en ook ons geliefde broers, ’n geringe mate van kennis sal gee aangaande ons, of aangaande hulle vaders—

3 Nou verbly ons ons in hierdie ding; en ons werk ywerig om hierdie woorde te graveer op plate, met die hoop dat ons geliefde broers en ons kinders hulle sal ontvang met dankbare harte, en hulle bestudeer, sodat hulle met vreugde mag leer en nie met droefheid nie, nóg met minagting, aangaande hulle eerste ouers.

4 Want, met hierdie bedoeling het ons hierdie dinge geskrywe, dat hulle mag weet dat ons ageweet het van Christus, en ons het ’n hoop gehad van sy heerlikheid baie honderde jare voor sy koms; en nie alleen het ons ’n hoop gehad van sy heerlikheid nie, maar ook al die heilige bprofete wat voor ons was.

5 Kyk, hulle het in Christus geglo en die Vader in sy Naam aaanbid, en ons het ook die Vader in sy Naam aanbid. En met hierdie bedoeling onderhou ons die bwet van Moses, want dit crig ons siele op Hom; en om hierdie rede is dit tot ons geheilig vir regverdigheid, net soos dit tot Abraham gereken was in die wildernis om gehoorsaam te wees aan die bevele van God deur sy seun Isak te offer, wat ’n sinnebeeld is van God en sy dEniggebore Seun.

6 Daarom, ons ondersoek die profete, en ons het baie openbaringe en die gees van aprofesie; en omdat ons al hierdie bgetuies het, verkry ons ’n hoop, en ons geloof word onwrikbaar, in soverre dat ons waarlik kan cbeveel in die dNaam van Jesus en selfs die bome gehoorsaam ons, of die berge, of die golwe van die see.

7 Desnieteenstaande, die Here God toon aan ons ons aswakheid, dat ons mag weet dat dit deur sy genade is, en sy groot neerdalendhede aan die kinders van mense, dat ons mag het om hierdie dinge te doen.

8 Kyk, groot en wonderbaarlik is die werke van die Here. Hoe aondeurgrondelik is die dieptes van die bverborgenhede van hom; en dit is onmoontlik dat die mens al sy weë kan ontdek. En geen mens cken sy dweë nie, behalwe as dit aan hom geopenbaar word; daarom, broers, verag nie die openbaringe van God nie.

9 Want kyk, deur die krag van sy awoord het die bmens op die aangesig van die aarde gekom, welke aarde geskape is deur die krag van sy woord. Daarom, as God in staat is om te spreek en die wêreld was daar, en om te spreek en die mens is geskape, o dan, hoekom dan nie in staat wees om die caarde te beveel, of die werke van sy hande op die aangesig daarvan, volgens sy wil en behae nie?

10 Daarom, broers, soek nie om die Here araad te gee nie, maar om raad van sy hand te ontvang. Want kyk, julle weet self dat Hy braad gee in wysheid, en in geregtigheid, en in groot barmhartigheid, oor al sy skeppinge.

11 Daarom, geliefde broers, wees versoen met Hom deur die aversoening van Christus, sy bEniggebore Seun, en julle mag ’n copstanding verkry volgens die krag van die opstanding wat in Christus is, en aangebied word as deerste vrugte van Christus tot God, deur julle geloof, en ’n gewisse hoop van heerlikheid in Hom verkry, voordat Hy Hom geopenbaar het in die vlees.

12 En nou, geliefdes, verwonder julle nie dat ek julle hierdie dinge vertel nie; want hoekom nie apraat oor die versoening van Christus nie, en ’n volmaakte kennis van Hom verkry en ook om ’n kennis te verkry van ’n opstanding en van die toekomstige wêreld nie?

13 Kyk, my broers, hy wat profeteer, laat hom profeteer tot die begrip van mense; want die aGees spreek die waarheid en lieg nie. Daarom, dit spreek van dinge soos hulle regtig bis, en van dinge soos hulle regtig sal wees; daarom, hierdie dinge word cduidelik aan ons geopenbaar, vir die heil van ons siele. Maar kyk, ons is nie getuies alleen in hierdie dinge nie; want God het dit ook gespreek met die profete van ouds.

14 Maar kyk, die Jode was ’n ahardnekkige volk; en hulle het die woorde van duidelikheid bverag, en die profete gedood, en gesoek vir dinge wat hulle nie kon verstaan nie. Daarom, vanweë hulle cblindheid, welke blindheid gekom het deur verby die doel te kyk, moet hulle noodwendig val; want God het sy duidelikheid van hulle weggeneem, en aan hulle baie dinge gegee wat hulle dnie kan verstaan nie, omdat hulle dit begeer het. En omdat hulle dit begeer het, het God dit gedoen, dat hulle mag struikel.

15 En nou ek, Jakob, word voortgelei deur die Gees om te profeteer; want ek gewaar deur die werking van die Gees wat in my is, dat deur die astruikeling van die Jode, hulle die bsteen sal cverwerp waarop hulle kan bou en ’n veilige fondament hê.

16 Maar kyk, volgens die skrifture sal hierdie asteen die groot, en die laaste, en die enigste sekere bfondament word, waarop die Jode kan bou.

17 En nou, my geliefdes, hoe is dit moontlik dat diegene, nadat hulle die sekere fondament verwerp het, aooit daarop kan bou, dat dit die hoeksteen kan word?

18 Kyk, my geliefde broers, ek sal dié verborgenheid aan julle ontvou; as ek nie, op een of ander wyse, geskud word in my vastigheid in die Gees, en struikel vanweë my uitermate besorgdheid oor julle nie.

◀

4a

GS Jesus Christus.

◀

b

Lk. 24:25–27; Jakob 7:11; Mosia 13:33–35; L&V 20:26.

◀

5a

Moses 5:8.

◀

b

2 Ne. 25:24; Jarom 1:11; Mosia 13:27, 30; Alma 25:15–16. GS Wet van Moses.

◀

c

Gal. 3:24.

◀

d

Gén. 22:1–14; Joh. 3:16–18. GS Eniggeborene.

◀

6a

GS Profesie, Profeteer.

◀

b

GS Getuie.

◀

c

GS Krag.

◀

d

Hand. 3:6–16; 3 Ne. 8:1.

◀

7a

Ether 12:27.

◀

8a

Rom. 11:33–36.

◀

b

L&V 19:10; 76:114. GS Verborgenhede van God.

◀

c

1 Kor. 2:9–16; Alma 26:21–22. GS Kennis.

◀

d

Jes. 55:8–9.

◀

9a

Morm. 9:17; Moses 1:32.

◀

b

GS Mens die, Mense; Skep, Skepping.

◀

c

Hel. 12:8–17.

◀

10a

2 Ne. 9:28–29; Alma 37:12, 37; L&V 3:4, 13.

◀

b

GS Alwetend; Wysheid.

◀

11a

GS Versoen, Versoening.

◀

b

Hebr. 5:9.

◀

c

GS Opstanding.

◀

d

Mosia 15:21–23; 18:9; Alma 40:16–21.

◀

12a

2 Ne. 25:26.

◀

13a

GS Heilige Gees; Waarheid.

◀

b

L&V 93:24.

◀

c

Alma 13:23.

◀

14a

Matt. 23:37–38; 2 Ne. 25:2.

◀

b

2 Kor. 11:3; 1 Ne. 19:7; 2 Ne. 33:2.

◀

c

Jes. 44:18; Rom. 11:25.

◀

d

2 Ne. 25:1–2.

◀

15a

Jes. 8:13–15; 1 Kor. 1:23; 2 Ne. 18:13–15.

◀

b

GS Hoeksteen; Rots.

◀

c

1 Ne. 10:11.

◀

16a

Ps. 118:22–23.

◀

b

Jes. 28:16; Hel. 5:12.

◀

17a

Matt. 19:30; L&V 29:30.

Hoofstuk 5

Jakob haal Zenos aan met betrekking tot die gelykenis van die mak en wilde olyfbome—Hulle stel Israel en die nie-Jode voor—Die verspreiding en versameling van Israel word versinnebeeld—Verwysings word gemaak na die Nefiete en die Lamaniete en die hele huis van Israel—Die nie-Jode sal geënt word by Israel—Uiteindelik sal die wingerd verbrand word. Ongeveer 544–421 v.C.

1 Kyk, my broers, onthou julle nie dat julle die woorde gelees het van die profeet aZenos, wat hy met die huis van Israel gespreek, en gesê het:

2 Slaan ag, o julle huis van Israel, en hoor die woorde van my, ’n profeet van die Here.

3 Want kyk, so sê die Here, Ek sal julle vergelyk, o huis van aIsrael, met ’n mak bolyfboom, wat ’n man geneem en versorg het in sy cwingerd; en dit het gegroei, en oud geword, en begin om te dvergaan.

4 En dit het so gebeur dat die meester van die wingerd uitgegaan het, en hy het gesien dat sy olyfboom begin om te vergaan; en hy het gesê: Ek sal dit snoei, en daaromheen spit, en dit versorg, dat dit miskien jong en sagte takke sal uitspruit, en dit nie vergaan nie.

5 En dit het so gebeur dat hy dit gesnoei het, en daaromheen gespit het, en dit versorg het volgens sy woord.

6 En dit het so gebeur dat na baie dae dit ’n bietjie begin uitspruit het, jong en sagte takke; maar kyk, die kroon daarvan het begin vergaan.

7 En dit het gebeur dat die meester van die wingerd dit gesien het, en hy het aan sy dienskneg gesê: Dit bedroef my dat ek hierdie boom moet verloor; daarom, gaan en pluk die takke van ’n awilde olyfboom, en bring hulle hier na my toe; en ons sal daardie hooftakke afpluk wat begin om weg te dor, en ons sal hulle in die vuur werp sodat hulle verbrand mag word.

8 En kyk, sê die Heer van die wingerd, ek neem baie van hierdie jong en sagte takke weg, en ek sal hulle ent waar ek ook al wil; en dit maak nie saak dat as dit so sal wees dat die wortel van hierdie boom sal vergaan nie, ek die vrugte daarvan vir myself mag behou; daarom, ek sal hierdie jong en sagte takke neem, en ek sal hulle inent waar ek ook al wil.

9 Neem jy die takke van die wilde olyfboom, en ent hulle, in aplaas daarvan; en dié wat ek afgepluk het, sal ek in die vuur werp en hulle verbrand, dat hulle nie die grond van my wingerd bemors nie.

10 En dit het gebeur dat die dienskneg van die Heer van die wingerd gehandel het volgens die woord van die Heer van die wingerd, en die takke van die awilde olyfboom geënt het.

11 En die Heer van die wingerd het opdrag gegee dat daaromheen gespit moet word, en gesnoei, en versorg word, en hy sê vir sy dienskneg: Dit bedroef my dat ek hierdie boom moet verloor; daarom, dat ek miskien die wortels daarvan mag behou, dat hulle nie vergaan nie, dat ek hulle vir myself mag behou, het ek hierdie ding gedoen.

12 Daarom, gaan voort; pas die boom op en versorg dit, volgens my woorde.

13 En dié sal ek aplaas in die verste gedeelte van my wingerd, waar ek ook al wil, dit gaan jou nie aan nie; en ek doen dit dat ek vir myself die natuurlike takke van die boom mag behou; en ook, dat ek vrugte daarvan vir myself mag bêre vir die volgende seisoen; want dit bedroef my dat ek hierdie boom en sy vrug sal verloor.

14 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd voortgegaan het, en die natuurlike takke verberg het van die mak olyfboom in die verste dele van die wingerd, sommige in een plek en sommige in ’n ander, volgens sy wil en behae.

15 En dit het gebeur dat ’n lang tyd verbygegaan het, en die Heer van die wingerd het aan sy dienskneg gesê: Kom, laat ons afgaan in die wingerd, dat ons mag arbei in die wingerd.

16 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd, en ook die dienskneg, afgegaan het in die wingerd om te arbei. En dit het gebeur dat die dienskneg aan sy meester gesê het: Sien, kyk hier, aanskou die boom.

17 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd gekyk het en die boom aanskou het waarin die wilde olyftakke geënt was; en dit het uitgeloop en begin avrugte dra. En hy het gesien dat dit goed was; en die vrugte daarvan was soos die natuurlike vrugte.

18 En hy het aan die dienskneg gesê: Kyk, die takke van die wilde boom het vat gekry op die sap van die wortel daarvan, sodat die wortel daarvan baie krag voortgebring het; en vanweë die groot krag van die wortel daarvan het die wilde takke mak vrugte voortgebring. Nou, as ons nie hierdie takke geënt het nie, sou die boom daarvan vergaan het. En nou, kyk, ek sal baie vrugte wegbêre, wat die boom daarvan voortgebring het; en die vrugte daarvan sal ek vir myself bêre vir die volgende seisoen.

19 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd aan die dienskneg gesê het: Kom, laat ons gaan na die verste deel van die wingerd, en sien of die natuurlike takke van die boom nie ook baie vrugte voortgebring het nie, sodat ek van die vrugte daarvan mag wegbêre vir die volgende seisoen, vir myself.

20 En dit het gebeur dat hulle voortgegaan het tot waar die meester die natuurlike takke van die boom verberg het, en hy het aan die dienskneg gesê: Aanskou hierdie; en hy het die aeerste aanskou dat dit baie vrugte voortgebring het; en hy het ook aanskou dat dit goed was. En hy het aan die dienskneg gesê: Neem van die vrugte daarvan, en bêre dit vir die volgende seisoen, sodat ek dit kan behou vir myself; want kyk, het hy gesê, hierdie lang tyd het ek dit versorg, en dit het baie vrugte voortgebring.

21 En dit het gebeur dat die dienskneg aan sy meester gesê het: Hoe kom u hierheen om dié boom te plant, of hierdie tak van die boom? Want kyk, dit was die swakste stuk grond van die hele land van u wingerd.

22 En die Heer van die wingerd het aan hom gesê: Moenie my raad gee nie; ek het geweet dat dit ’n swak stuk grond was; daarom, ek het aan jou gesê, ek het dit hierdie lang tyd versorg, en jy sien dat dit baie vrugte voortgebring het.

23 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd aan sy dienskneg gesê het: Kyk hier; sien, ek het ’n ander tak van die boom ook geplant; en jy weet dat hierdie stuk grond swakker was as die eerste. Maar, aanskou die boom. Ek het dit hierdie lang tyd versorg, en dit het baie vrugte opgelewer; daarom, versamel dit, en bêre dit vir die volgende seisoen, dat ek dit kan behou vir myself.

24 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd weer aan sy dienskneg gesê het: Kyk hier, en sien ’n ander atak ook, wat ek geplant het; kyk, dat ek dit ook versorg het, en dit het vrugte voortgebring.

25 En hy het aan die dienskneg gesê: Kyk hier, en aanskou die laaste. Kyk, hierdie het ek geplant in ’n agoeie stuk grond; en ek het dit hierdie lang tyd versorg, en slegs ’n deel van die boom het mak vrugte voortgebring, en die bander deel van die boom het wilde vrugte voortgebring; kyk, ek het hierdie boom versorg soos die ander.

26 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd aan die dienskneg gesê het: Pluk die takke af wat nie goeie avrugte voortgebring het nie, en werp hulle in die vuur.

27 Maar kyk, die dienskneg het aan hom gesê: Laat ons dit snoei, en daaromheen spit, en dit ’n rukkie langer versorg, dat dit miskien goeie vrugte mag voortbring vir u, dat u dit kan bêre vir die volgende seisoen.

28 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd en die dienskneg van die Heer van die wingerd al die vrugte van die wingerd versorg het.

29 En dit het gebeur dat ’n lang tyd verbygegaan het, en die Heer van die wingerd het aan sy adienskneg gesê: Kom, laat ons afgaan in die wingerd, dat ons weer mag arbei in die wingerd. Want kyk, die btyd kom nader, en die ceinde kom gou; daarom, ek moet vrugte vir die volgende seisoen bêre, vir myself.

30 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd en die dienskneg afgegaan het in die wingerd; en hulle het by die boom gekom waarvan die natuurlike takke afgebreek was, en die wilde takke geënt was; en kyk, aallerhande soorte vrugte het die boom oorlaai.

31 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd van die vrugte geproe het, elke soort volgens sy hoeveelheid. En die Heer van die wingerd het gesê: Kyk, hierdie lang tyd het ons dié boom versorg, en ek het vir myself baie vrugte gebêre vir die volgende seisoen.

32 Maar kyk, hierdie keer het dit baie vrugte voortgebring, en daar is aniks daarvan wat goed is nie. En kyk, daar is allerhande soorte slegte vrugte; en dit baat my niks, desnieteenstaande al ons arbeid; en nou bedroef dit my dat ek hierdie boom moet verloor.

33 En die Heer van die wingerd het aan die dienskneg gesê: Wat sal ons doen aan die boom, dat ek weer goeie vrugte daarvan vir myself mag bêre?

34 En die dienskneg het aan sy meester gesê: Kyk, omdat u die takke geënt het van die wilde olyfboom, het hulle die wortels gevoed, sodat hulle lewendig is en hulle het nie vergaan nie; daarom, u sien dat hulle nog goed is.

35 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd aan sy dienskneg gesê het: Die boom baat my niks, en die wortels daarvan baat my niks solank as dit slegte vrugte voortbring nie.

36 Nogtans, ek weet dat die wortels goed is, en vir my eie doel het ek hulle behou; en vanweë hulle groot krag het hulle tot nou goeie vrugte van die wilde takke voortgebring.

37 Maar kyk, die wilde takke het gegroei en het die wortels daarvan aoorgroei; en omdat die wilde takke die wortels daarvan oorgroei het, het dit baie slegte vrugte voortgebring; en omdat dit soveel slegte vrugte voortgebring het, sien jy dat dit begin vergaan; en dit sal gou ryp word, dat dit in die vuur gewerp mag word, tensy ons iets daaraan doen om dit te behou.

38 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd aan sy dienskneg gesê het: Laat ons afgaan na die verste gedeeltes van die wingerd, en sien of die natuurlike takke ook slegte vrugte voortgebring het.

39 En dit het gebeur dat hulle afgegaan het na die verste gedeeltes van die wingerd. En dit het gebeur dat hulle gesien het dat die vrugte van die natuurlike takke ook bedorwe geword het; ja, die aeerste en die tweede en ook die laaste; en hulle het almal bedorwe geword.

40 En die awilde vrugte van die laaste het dié deel van die boom oorgroei wat goeie vrugte voortgebring het, totdat die tak verdor het en dood is.

41 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd geween het, en aan die dienskneg gesê het: aWat kon ek meer gedoen het vir my wingerd?

42 Kyk, ek het geweet dat al die vrugte van die wingerd, behalwe hierdie, bedorwe geraak het. En nou hierdie, wat eens goeie vrugte voortgebring het, het ook bedorwe geraak; en nou is al die bome van my wingerd vir niks goed nie behalwe om afgekap en in die vuur gewerp te word.

43 En kyk hierdie laaste, wie se tak verdor het, het ek geplant in ’n agoeie stuk grond; ja, en wel dit wat uitverkore was vir my bo alle ander dele van die land van my wingerd.

44 En jy het gesien dat ek ook dít afgekap het wat hierdie stuk grond abemors het, dat ek dié boom mag plant in die plek daarvan.

45 En jy het gesien dat ’n deel daarvan goeie vrugte voortgebring het, en ’n deel daarvan wilde vrugte voortgebring het; en omdat ek nie die takke daarvan afgebreek en in die vuur gewerp het nie, kyk, hulle het die goeie tak oorgroei sodat dit verdor het.

46 En nou, kyk, desnieteenstaande al die sorg wat ons bestee het aan my wingerd, het die bome daarvan bedorwe geword, sodat hulle geen goeie vrugte voortbring nie; en het ek gehoop om hierdie te behou, om die vrug daarvan vir die volgende seisoen vir myself te bêre. Maar kyk, hulle het geword soos die wilde olyfboom, en hulle is vir niks goed nie behalwe om aafgekap en in die vuur gewerp te word; en dit bedroef my dat ek hulle moet verloor.

47 Maar wat kon ek meer gedoen het in my wingerd? Het ek my hand verslap, dat ek dit nie versorg het nie? Nee, ek het dit versorg, en ek het daaromheen gespit, en ek het dit gesnoei, en ek het dit bemes; en ek het my hand auitgestrek byna die hele dag lank, en die beinde kom nader. En dit bedroef my dat ek al die bome van my wingerd moet afkap, en hulle in die vuur werp dat hulle verbrand moet word. Wie is dit wat my wingerd bederf het?

48 En dit het gebeur dat die dienskneg aan sy meester gesê het: Is dit nie die hoogheid van die wingerd nie—het die takke daarvan nie die wortels oorgroei wat goed is nie? En omdat die takke die wortels daarvan oorgroei het, kyk, hulle het vinniger gegroei as die krag van die wortels, en krag tot hulleself geneem. Kyk, ek sê, is dit nie die rede dat die bome van u wingerd bedorwe geraak het nie?

49 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd aan die dienskneg gesê het: Laat ons heengaan en die bome van die wingerd afkap en hulle in die vuur werp, dat hulle nie die grond van my wingerd sal bemors nie, want ek het alles gedoen. Wat kon ek meer gedoen het vir my wingerd?

50 Maar kyk, die dienskneg het aan die Heer van die wingerd gesê: Spaar dit ’n bietjie alanger.

51 En die Heer het gesê: Ja, ek sal dit ’n bietjie langer spaar, want dit bedroef my dat ek die bome van my wingerd moet verloor.

52 Daarom, laat ons van die atakke neem van hierdie wat ek geplant het in die verste gedeeltes van my wingerd, en laat ons hulle ent op die boom van waar hulle gekom het; en laat ons van die boom pluk daardie takke waarvan die vrugte die bitterste is, en die natuurlike takke van die boom ent in die plek daarvan.

53 En dit sal ek doen sodat die boom nie mag vergaan nie, sodat ek miskien die wortels daarvan vir myself mag behou vir my eie doeleindes.

54 En kyk, die wortels van die natuurlike takke van die boom wat ek geplant het waar ek wou, is nog lewendig; daarom, sodat ek hulle ook mag behou vir my eie doeleindes, sal ek van die takke van hierdie boom neem, en ek sal hulle daarop aent. Ja, ek sal op hulle die takke van hulle moederboom inent, sodat ek ook die wortels vir myself mag behou, dat wanneer hulle sterk genoeg is, hulle miskien goeie vrugte vir my mag voortbring, en ek nog behae mag hê in die vrugte van my wingerd.

55 En dit het gebeur dat hulle van die natuurlike boom wat wild geword het geneem het, en geënt het in die natuurlike bome, wat ook wild geword het.

56 En hulle het ook van die natuurlike bome geneem wat wild geword het, en geënt op hulle moederboom.

57 En die Heer van die wingerd het aan die dienskneg gesê: Pluk nie die wilde takke van die bome nie, behalwe daardie wat die bitterste is; en in hulle sal jy ent volgens dit wat ek gesê het.

58 En ons sal weer die bome van die wingerd versorg, en ons sal die takke daarvan snoei; en ons sal van die bome daardie takke pluk wat ryp geword het, wat moet vergaan, en hulle in die vuur werp.

59 En dit doen ek dat, miskien, die wortels daarvan krag mag put vanweë hulle goedheid; en vanweë die verwisseling van die takke, sodat die goeie die bose mag oorwin.

60 En omdat ek die natuurlike takke en die wortels daarvan behou het, en dat ek weer die natuurlike takke in hulle moederboom geënt het, en die wortels van die moederboom behou het, dat, miskien, die bome van my wingerd weer goeie avrugte mag voortbring; en dat ek weer vreugde mag hê in die vrugte van my wingerd, en, miskien, dat ek my uitermate mag verheug dat ek die wortels en takke van die eerste vrugte behou het—

61 Daarom, gaan heen, en roep adiensknegte, dat ons ywerig mag barbei met ons mag in die wingerd, dat ons die weg mag voorberei, sodat ek weer die natuurlike vrugte mag voortbring, welke natuurlike vrugte goed is en die waardevolste bo alle ander vrugte.

62 Daarom, laat ons heengaan en arbei met ons mag hierdie laaste keer, want kyk, die einde kom nader, en dit is vir die laaste keer dat ek my wingerd sal snoei.

63 Ent die takke; begin by die alaastes dat hulle eerste mag wees, en dat die eerstes laaste mag wees, en spit om die bome, beide oud en jonk, die eerste en die laaste; en die laaste en die eerste, dat almal weer eens versorg mag word vir die laaste keer.

64 Daarom, spit rondom hulle, en snoei hulle, en bemes hulle nog ’n keer, vir die laaste keer, want die einde kom nader. En as dit so is dat hierdie laaste ente sal groei, en die natuurlike vrugte voortbring, dan sal jy die weg vir hulle voorberei, sodat hulle mag groei.

65 En soos hulle begin om te groei, sal jy die takke verwyder wat bitter vrugte voortbring, volgens die krag van die goeies en die grootte daarvan; en jy sal nie die slegte takke daarvan tegelyk averwyder nie, uit vrees dat die wortels daarvan te sterk sou wees vir die ent, en die ent daarvan sal vergaan, en ek die bome van my wingerd verloor.

66 Want dit bedroef my dat ek die bome van my wingerd moet verloor; daarom, jy sal die slegtes verwyder na gelang die goeies sal groei, sodat die wortel en die kroon gelyk in krag mag wees, totdat die goeies die slegtes sal oorwin, en die slegtes afgekap word en in die vuur gewerp word, sodat hulle nie die grond van my wingerd bemors nie; en sodoende sal ek die slegtes wegvee uit my wingerd.

67 En die takke van die natuurlike boom sal ek weer ent in die natuurlike boom;

68 En die takke van die natuurlike boom sal ek ent in die natuurlike takke van die boom; en so sal ek hulle weer bymekaar bring, dat hulle die natuurlike vrugte sal voortbring, en hulle sal een wees.

69 En die slegtes sal aweggewerp word, ja, en wel uit die hele land van my wingerd; want kyk, net hierdie een maal sal ek my wingerd snoei.

70 En dit het gebeur dat die Heer van die wingerd sy adienskneg gestuur het; en die dienskneg het gegaan en gedoen soos die Heer hom gebied het, en ander diensknegte gebring; en hulle was bmin.

71 En die Heer van die wingerd het aan hulle gesê: Gaan heen, en aarbei in die wingerd, met julle mag. Want kyk, dit is die blaaste keer dat ek my wingerd sal versorg; want die einde is op hande, en die seisoen kom spoedig; en as julle arbei met julle mag saam met my, sal julle cvreugde hê in die vrugte wat ek vir my sal bêre vir die tyd wat gou sal kom.

72 En dit het gebeur dat die diensknegte gegaan en met hulle magte gearbei het; en die Heer van die wingerd het ook gearbei saam met hulle; en hulle het die bevele gehoorsaam van die Heer van die wingerd in alle dinge.

73 En daar het weer natuurlike vrugte in die wingerd begin kom; en die natuurlike takke het begin groei en uitermate gedy; en daar is begin om die wilde takke te pluk en weg te werp; en hulle het die wortel en die kroon daarvan gelyk gehou, volgens die krag daarvan.

74 En so het hulle gearbei, met alle ywer, volgens die bevele van die Heer van die wingerd, en wel totdat die slegtes weggewerp is uit die wingerd, en die Heer het vir homself behou dat die bome weer die natuurlike vrugte voortbring; en hulle het geword soos aeen liggaam; en die vrugte was soortgelyk; en die Heer van die wingerd het die natuurlike vrugte vir homself behou, wat die kosbaarste was vir hom vanaf die begin.

75 En dit het gebeur dat toe die Heer van die wingerd gesien het dat sy vrugte goed is, en dat sy wingerd nie langer bedorwe was nie, het hy sy diensknegte geroep en aan hulle gesê: Kyk, vir hierdie laaste keer het ons my wingerd versorg; en julle sien dat ek volgens my wil gedoen het; en ek het die natuurlike vrugte behou, dat dit goed is, en wel soos dit was aan die begin. En asalig is julle; want omdat julle ywerig was om saam met my in my wingerd te arbei, en my bevele onderhou het, en weer vir my die bnatuurlike vrugte gebring het, sodat my wingerd nie langer bedorwe is nie, en die slegtes weggewerp is, kyk, julle sal vreugde met my hê vanweë die vrugte van my wingerd.

76 Want kyk, vir ’n alang tyd sal ek van die vrugte van my wingerd vir myself bêre vir die volgende seisoen, wat spoedig kom; en vir die laaste keer het ek my wingerd versorg, en dit gesnoei, en daaromheen gespit, en dit bemes; daarom sal ek vir myself die vrugte vir ’n lang tyd bêre, volgens dit wat ek gespreek het.

77 En wanneer die tyd kom dat slegte vrugte weer in my wingerd sal kom, dan sal ek opdrag gee dat die goeies en die slegtes ingesamel word; en die goeies sal ek behou vir myself, en die slegtes sal ek wegwerp in hul eie plek. En dan kom die aseisoen en die einde; en my wingerd sal ek met vuur laat bverbrand.

◀

1a

GS Zenos.

◀

3a

Eség. 36:8. GS Israel.

◀

b

Rom. 11:17–24. GS Olyfboom.

◀

c

L&V 101:44. GS Wingerd van die Here.

◀

d

GS Afval.

◀

7a

Rom. 11:17, 24.

◀

9a

Rom. 1:13.

◀

10a

GS Nie-Jode.

◀

13a

1 Ne. 10:12.

◀

17a

Joh. 15:16.

◀

20a

Jakob 5:39.

◀

24a

Eség. 17:22–24; Alma 16:17; 3 Ne. 15:21–24.

◀

25a

1 Ne. 2:20.

◀

b

3 Ne. 10:12–13.

◀

26a

Matt. 7:15–20; Alma 5:36; L&V 97:7.

◀

29a

L&V 101:55; 103:21.

◀

b

GS Laaste Dae.

◀

c

2 Ne. 30:10; Jakob 6:2.

◀

30a

GS Afval.

◀

32a

JS—G 1:19.

◀

37a

L&V 45:28–30.

◀

39a

Jakob 5:20, 23, 25.

◀

40a

Morm. 6:6–18.

◀

41a

2 Ne. 26:24.

◀

43a

2 Ne. 1:5.

◀

44a

Ether 13:20–21.

◀

46a

3 Ne. 27:11.

◀

47a

2 Ne. 28:32; Jakob 6:4.

◀

b

GS Wêreld—Einde van die wêreld.

◀

50a

Jakob 5:27.

◀

52a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

54a

1 Ne. 15:12–16.

◀

60a

Jes. 27:6.

◀

61a

Jakob 6:2; L&V 24:19.

◀

b

L&V 39:11, 13, 17.

◀

63a

1 Ne. 13:42; Ether 13:10–12.

◀

65a

L&V 86:6–7.

◀

69a

1 Ne. 22:15–17, 23; 2 Ne. 30:9–10.

◀

70a

L&V 101:55; 103:21.

◀

b

1 Ne. 14:12.

◀

71a

Matt. 21:28; Jakob 6:2–3; L&V 33:3–4.

◀

b

L&V 39:17; 43:28–30.

◀

c

L&V 18:10–16.

◀

74a

L&V 38:27.

◀

75a

1 Ne. 13:37.

◀

b

GS Israel.

◀

76a

1 Ne. 22:24–26. GS Millennium.

◀

77a

Openb. 20:2–10; L&V 29:22–24; 43:29–33; 88:110–116.

◀

b

GS Wêreld—Einde van die wêreld.

Hoofstuk 6

Die Here sal Israel weer versamel in die laaste dae—Die wêreld sal met vuur verbrand word—Mense moet Christus volg om die poel van vuur en swael te vermy. Ongeveer 544–421 v.C.

1 En nou, kyk, my broers, soos ek aan julle gesê het dat ek sou profeteer, kyk, dit is my profesie—dat die dinge wat hierdie profeet aZenos gespreek het, aangaande die huis van Israel, waarin hy hulle vergelyk het met ’n mak olyfboom, sekerlik moet geskied.

2 En die dag waarop Hy sy hand weer vir die tweede keer sal uitstrek om sy volk te aversamel, is die dag, ja, en wel die laaste keer, dat die bdiensknegte van die Here sal uitgaan in sy ckrag, om sy dwingerd te eversorg en te snoei; en daarna kom die feinde spoedig.

3 En hoe geseënd is hulle wat ywerig gearbei het in sy wingerd; en hoe vervloek is hulle wat uitgewerp sal word in hulle eie plek! En die wêreld sal averbrand word met vuur.

4 En hoe barmhartig is onse God teenoor ons, want Hy onthou die huis van aIsrael, beide wortels en takke; en Hy strek sy bhande uit na hulle die hele dag lank; en hulle is ’n chardnekkige en wederstrewige volk; maar soveel as wat nie hulle harte sal verhard nie, sal gered word in die koninkryk van God.

5 Daarom, my geliefde broers, versoek ek julle in woorde van erns dat julle moet bekeer, en moet kom met volle voorneme van hart, en aan God akleef soos Hy aan julle kleef. En terwyl sy barm van barmhartigheid uitgestrek is na julle in die lig van die dag, verhard nie julle harte nie.

6 Ja, vandag, as julle sy stem sal hoor, verhard nie julle harte nie; want waarom sal julle asterwe?

7 Want kyk, nadat julle gevoed is deur die goeie woord van God die hele dag lank, sal julle slegte vrugte voortbring, sodat julle aafgekap moet word en in die vuur gewerp word?

8 Kyk, sal julle hierdie woorde verwerp? Sal julle die woorde verwerp van die profete; en sal julle al die woorde verwerp wat gespreek is aangaande Christus, nadat sovele gespreek het aangaande Hom; en die goeie woord van Christus loën, en die krag van God en die agawe van die Heilige Gees, en die Heilige Gees blus, en ’n bespotting maak van die groot plan van verlossing, wat vir julle neergelê is?

9 Weet julle nie dat as julle hierdie dinge sal doen, dat die mag van die verlossing en die opstanding, wat in Christus is, julle sal bring om te staan met skande en verskriklike askuldbesef voor die bregbank van God nie?

10 En volgens die krag van ageregtigheid, want geregtigheid kan nie geloën word nie, moet julle weggaan in daardie bpoel van vuur en swael, waarvan die vlamme onblusbaar is, en waarvan die rook opstyg vir ewig en ewig, welke poel van vuur en swael ceindelose dpyniging is.

11 O, dan, my geliefde broers, bekeer julle, en gaan in by die aeng poort, en volhard in die weg wat smal is, totdat julle die ewige lewe sal verkry.

12 O wees awys; wat kan ek meer sê?

13 Eindelik, ek sê vir julle vaarwel, totdat ek julle sal ontmoet voor die aangename regbank van God, welke regbank die goddelose tref met avreeslike angs en vrees. Amen.

◀

1a

Jakob 5:1.

◀

2a

1 Ne. 22:10–12; L&V 110:11. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

b

Jakob 5:61.

◀

c

1 Ne. 14:14.

◀

d

GS Wingerd van die Here.

◀

e

Jakob 5:71.

◀

f

2 Ne. 30:10.

◀

3a

2 Ne. 27:2; Jakob 5:77; 3 Ne. 25:1.

◀

4a

2 Sam. 7:24.

◀

b

Jakob 5:47.

◀

c

Mosia 13:29.

◀

5a

GS Eenheid.

◀

b

Alma 5:33–34; 3 Ne. 9:14.

◀

6a

Eség. 18:21–23.

◀

7a

Alma 5:51–52; 3 Ne. 27:11–12.

◀

8a

GS Gawe van die Heilige Gees.

◀

9a

Mosia 15:26. GS Skuld.

◀

b

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

10a

GS Geregtigheid.

◀

b

2 Ne. 28:23. GS Hel.

◀

c

L&V 19:10–12.

◀

d

GS Verdoemenis.

◀

11a

2 Ne. 9:41.

◀

12a

Morm. 9:28.

◀

13a

Alma 40:14.

Hoofstuk 7

Sjerem verloën Christus, stry met Jakob, eis ’n teken, en word geslaan deur God—Al die profete het van Christus en sy Versoening gespreek—Die Nefiete het as swerwers hulle dae uitgelewe, gebore in beproewing, en gehaat deur die Lamaniete. Ongeveer 544–421 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat nadat etlike jare verbygegaan het, het daar ’n man gekom onder die volk van Nefi, wie se naam Sjerem was.

2 En dit het gebeur dat hy begin preek het onder die volk, om aan hulle te verklaar dat daar geen Christus sou wees nie. En hy het baie dinge gepreek wat vleiend vir die volk was; en dit het hy gedoen dat hy die leer van Christus omver mag werp.

3 En hy het ywerig gearbei dat hy die harte van die volk mag weglei; in soverre dat hy baie harte weggelei het; en hy, wetende dat ek, Jakob, geloof gehad het in Christus wat sou kom, het hy vele geleenthede gesoek dat hy na my mag kom.

4 En hy was geleerd, sodat hy ’n volmaakte kennis gehad het van die taal van die volk; daarom kon hy baie vleitaal gebruik, en baie oorredingsvermoë, volgens die mag van die duiwel.

5 En hy het hoop gehad om my te skud van die geloof, desnieteenstaande die baie aopenbarings en die baie dinge wat ek gesien het aangaande hierdie dinge; want ek het waarlik engele gesien, en hulle het my gedien. En ook het ek die stem van die Here gehoor wat letterlik met my gespreek het, van tyd tot tyd; daarom kon ek nie geskud word nie.

6 En dit het gebeur dat hy na my toe gekom het, en volgens hierdie wyse het hy met my gespreek, en gesê: Broer Jakob, ek het vele geleenthede gesoek dat ek met jou mag spreek; want ek het gehoor en weet ook dat jy baie rondgaan, en dit preek wat jy die evangelie noem, of die leer van Christus.

7 En jy het baie van hierdie volk weggelei dat hulle die regte weg van God verdraai, en nie die wet van Moses aonderhou, wat die regte weg is nie; en verander die wet van Moses tot die aanbidding van ’n wese wat jy sê oor honderde jare sal kom. En nou kyk, ek, Sjerem, verklaar aan jou dat dit godslastering is; want geen mens weet van sulke dinge nie; want hy bkan nie sê van toekomstige dinge nie. En volgens hierdie wyse het Sjerem teen my gestry.

8 Maar kyk, die Here God het sy aGees in my siel ingestort, in soverre dat ek hom beskaam het in al sy woorde.

9 En ek het aan hom gesê: Loën jy die Christus wat sal kom? En hy het gesê: As daar ’n Christus sou wees, sou ek Hom nie loën nie; maar ek weet dat daar geen Christus is, nóg was, nóg ooit sal wees.

10 En ek het aan hom gesê: Glo jy die skrifture? En hy het gesê, Ja.

11 En ek sê vir hom: Dan begryp jy hulle nie; want hulle getuig waarlik van Christus. Kyk, ek sê vir jou dat nie een van die profete geskryf het, nóg ageprofeteer het, behalwe dat hulle gespreek het aangaande hierdie Christus.

12 En dit is nie al nie—dit is aan my geopenbaar, want ek het gehoor en gesien; en dit is ook aan my geopenbaar deur die akrag van die Heilige Gees; daarom, ek weet dat as daar geen versoening gemaak sal word nie, moet die hele mensdom bverlore gaan.

13 En dit het gebeur dat hy aan my gesê het: Wys vir my ’n ateken deur hierdie mag van die Heilige Gees, waardeur jy soveel weet.

14 En ek het aan hom gesê: Wat is ek dat ek God sou versoek om aan jou ’n teken te toon van die ding wat jy weet awaar is? Tog sal jy dit ontken, omdat jy van die bduiwel is. Nogtans, nie my wil geskied nie; maar as God jou sal slaan, laat dit ’n teken vir jou wees dat Hy mag het, beide in die hemel en op aarde; en ook, dat Christus sal kom. En u wil, o Here, geskied, en nie myne nie.

15 En dit het gebeur dat toe ek, Jakob, hierdie woorde gespreek het, het die mag van die Here op hom gekom, in soverre dat hy neergeval het op die aarde. En dit het gebeur dat hy gevoed is vir ’n tydperk van baie dae.

16 En dit het gebeur dat hy aan die volk gesê het: Kom môre bymekaar, want ek sal sterwe; daarom, ek begeer om met die volk te spreek voordat ek sal sterwe.

17 En dit het gebeur dat die volgende dag die skare bymekaar gekom het; en hy het duidelik met hulle gespreek en die dinge herroep wat hy hulle geleer het, en die Christus bely, en die mag van die Heilige Gees, en die bediening van engele.

18 En hy het duidelik gespreek met hulle, dat hy abedrieg was deur die mag van die bduiwel. En hy het gespreek van die hel, en van ewigheid en van ewige straf.

19 En hy het gesê: Ek vrees dat ek die aonvergeeflike sonde gepleeg het, want ek het vir God gelieg; want ek het die Christus geloën, en gesê dat ek die skrifture glo; en hulle getuig waarlik van Hom. En omdat ek sodoende vir God gelieg het, vrees ek grootliks dat my toestand bvreeslik sal wees; maar ek bely voor God.

20 En dit het gebeur dat toe hy hierdie woorde gesê het, kon hy nie meer sê nie, en hy het die agees gegee.

21 En toe die skare aanskou het dat hy hierdie dinge gespreek het terwyl hy op die punt gestaan het om die gees te gee, was hulle uitermate verbaas; in soverre dat die krag van God neergekom het op hulle, en hulle is aoorweldig sodat hulle op die aarde neergeval het.

22 Nou, hierdie ding was verblydend vir my, Jakob, want ek het dit versoek van my Vader wat in die hemel is; want Hy het my geroep gehoor en my gebed verhoor.

23 En dit het gebeur dat vrede en die liefde van God weer herstel is onder die volk; en hulle het die skrifture aondersoek, en het nie meer ag geslaan op die woorde van hierdie bose man nie.

24 En dit het gebeur dat baie middele bedink is om die Lamaniete aterug te bring en te herstel tot die kennis van die waarheid; maar dit alles was btevergeefs, want hulle het behae geskep in coorloë en dbloedvergieting, en hulle het ’n ewige ehaat gehad teenoor ons, hulle broers. En hulle het gesoek om ons deur die mag van hulle wapens voortdurend te vernietig.

25 Daarom, die volk van Nefi het hulle versterk teen hulle met hul wapens, en met al hulle mag, vertrouend op die God en arots van hulle heil; daarom was hulle steeds oorwinnaars van hul vyande.

26 En dit het gebeur dat ek, Jakob, begin het om oud te word; en omdat die kronieke van hierdie volk bygehou word op die aander plate van Nefi, daarom sluit ek hierdie kroniek af, en verklaar dat ek geskryf het volgens die beste van my kennis, deur te sê dat die tyd met ons verbygegaan het, en ook ons blewens het verbygegaan asof dit vir ons soos ’n droom was, ons wat ’n eensame en ernstige volk is, swerwers, uitgewerp uit Jerusalem, gebore in beproewing, in ’n wildernis, en gehaat deur ons broers, wat oorloë en twiste veroorsaak het; daarom het ons al ons dae in rou deurgebring.

27 En ek, Jakob, het gesien dat ek spoedig moes afgaan na my graf; daarom, ek het aan my seun aEnos gesê: Neem hierdie plate. En ek het hom vertel van die dinge wat my broer Nefi my bbeveel het, en hy het gehoorsaamheid belowe aan die bevele. En ek maak ’n einde aan my skrywe op hierdie plate, welke skrywe klein was; en aan die leser sê ek vaarwel, terwyl ek hoop dat baie van my broers my woorde mag lees. Broers, vaarwel.

◀

5a

2 Ne. 11:3; Jakob 2:11.

◀

7a

Jakob 4:5.

◀

b

Alma 30:13.

◀

8a

GS Inspirasie, Inspireer.

◀

11a

Openb. 19:10; 1 Ne. 10:5; Jakob 4:4; Mosia 13:33–35; L&V 20:26. GS Jesus Christus.

◀

12a

GS God, Godheid—God die Heilige Gees; Heilige Gees.

◀

b

2 Ne. 2:21.

◀

13a

Matt. 16:1–4; Alma 30:43–60. GS Teken.

◀

14a

Alma 30:41–42.

◀

b

Alma 30:53.

◀

18a

Alma 30:53. GS Bedrog, Bedrieg, Bedrieër.

◀

b

GS Duiwel.

◀

19a

GS Onvergeeflike Sonde.

◀

b

Mosia 15:26.

◀

20a

Jer. 28:15–17.

◀

21a

Alma 19:6.

◀

23a

Alma 17:2.

◀

24a

Enos 1:20.

◀

b

Enos 1:14.

◀

c

Mosia 10:11–18.

◀

d

Jarom 1:6; Alma 26:23–25.

◀

e

2 Ne. 5:1–3; Mosia 28:2.

◀

25a

GS Rots.

◀

26a

1 Ne. 19:1–6; Jarom 1:14–15. GS Plate.

◀

b

Jak. 4:14.

◀

27a

Enos 1:1.

◀

b

Jakob 1:1–4.

Die Boek van Enos

Hoofstuk 1

Enos bid kragtig en verkry vergifnis van sy sondes—Die stem van die Here kom in sy verstand wat heil beloof vir die Lamaniete in ’n toekomstige dag—Die Nefiete het gepoog om die Lamaniete terug te win—Enos verbly hom in sy Verlosser. Ongeveer 420 v.C.

1 Kyk, dit het gebeur dat ek aEnos, wetende dat my vader ’n bopregte man was—want hy het my cgeleer in sy taal, en ook in die donderwysing en vermaning van die Here—en prys die Naam van my God daarvoor—

2 En ek sal julle vertel van die aworsteling wat ek voor God gehad het, voordat ek bvergifnis van my sondes ontvang het.

3 Kyk, ek het gegaan om wilde diere in die woude te jag; en die woorde wat ek my vader dikwels hoor spreek het aangaande die ewige lewe, en die avreugde van die heiliges, het diep in my hart bingesink.

4 En my siel het agehonger; en ek het bneergekniel voor my Maker, en ek het tot Hom geroep in magtige cgebed en smeking vir my eie siel; en die hele dag lank het ek tot Hom geroep; ja, en toe die nag kom, het ek steeds my stem hoog verhef sodat dit die hemele bereik het.

5 En daar het ’n astem na my gekom, wat sê: Enos, jou sondes is jou vergewe, en jy sal geseën word.

6 En ek, Enos, het geweet dat God nie kon lieg nie; daarom, my skuld is weggevee.

7 En ek het gesê: Here, hoe word dit gedoen?

8 En Hy het aan my gesê: Vanweë jou ageloof in Christus, wie jy nooit tevore gehoor of gesien het nie. En baie jare gaan verby voordat Hy Hom sal openbaar in die vlees; daarom, gaan heen, jou geloof het jou bgereinig.

9 Nou, dit het gebeur dat toe ek hierdie woorde gehoor het, het ek ’n abegeerte begin voel vir die welsyn van my broers, die Nefiete; daarom het ek my hele siel buitgestort tot God vir hulle.

10 En terwyl ek aldus geworstel het in die gees, kyk, die stem van die Here het weer in my averstand gekom, en gesê: Ek sal jou broers besoek volgens hulle ywer om my gebooie te onderhou. Ek het aan hulle hierdie land bgegee, en dit is ’n heilige land; en Ek cvervloek dit nie behalwe as dit oor ongeregtigheid is; daarom, Ek sal jou broers besoek volgens wat Ek gesê het; en hulle oortredings sal Ek neerbring met droefheid op hulle eie hoofde.

11 En nadat ek, Enos, hierdie woorde gehoor het, het my geloof onwankelbaar begin word in die Here; en ek het tot Hom gebid met baie lange worstelinge vir my broers, die Lamaniete.

12 En dit het gebeur dat nadat ek agebid en met alle ywer gearbei het, het die Here aan my gesê: Ek sal aan jou gee volgens jou bbegeertes, vanweë jou geloof.

13 En nou kyk, dit was die begeerte wat ek van Hom begeer het—dat as dit so sou wees, dat my volk, die Nefiete, in oortreding sou verval, en op enige wyse avernietig sou word, en die Lamaniete nie vernietig sou word nie, dat die Here God ’n kroniek sou bbewaar van my volk, die Nefiete; selfs as dit so is deur die krag van sy heilige arm sodat dit cvoortgebring mag word op een of ander toekomstige dag aan die Lamaniete, dat, miskien, hulle tot heil dgebring mag word—

14 Want op die huidige was ons stryd atevergeefs om hulle tot die ware geloof te herstel. En hulle het in hul toorn gesweer dat, as dit moontlik was, hulle ons kronieke en ons sou bvernietig, en ook al die oorlewerings van ons vaders.

15 Daarom, ek, wetende dat die Here God in staat was om ons kronieke te abewaar, het ek voortdurend tot Hom geroep, want Hy het aan my gesê: Watter ding jy ook al in geloof sal vra, en glo dat jy sal ontvang in die naam van Christus, jy dit sal ontvang.

16 En ek het geloof gehad, en ek het geroep tot God dat Hy die akronieke moes bbewaar; en Hy het met my ’n verbond gesluit dat Hy hulle sou cvoortbring na die Lamaniete in sy eie bepaalde tyd.

17 En ek, Enos, het geweet dat dit sou wees volgens die verbond wat Hy gesluit het; daarom het my siel gerus.

18 En die Here het aan my gesê: Jou vaders het ook hierdie ding van My verlang; en dit sal aan hulle gedoen word volgens hulle geloof; want hulle geloof was soos joune.

19 En nou het dit gebeur dat ek, Enos, rondgegaan het onder die volk van Nefi, en geprofeteer het van die dinge wat sou kom, en getuig het van die dinge wat ek gehoor en gesien het.

20 En ek lewer getuienis dat die volk van Nefi ywerig gesoek het om die Lamaniete te herstel tot die ware geloof in God. Maar ons arbeid was atevergeefs; hulle haat was gevestig en hulle is gelei deur hul bose geaardheid dat hulle wild, en wreed, en ’n bbloeddorstige volk geword het, vol cafgodery en vieslikheid; en hul gevoed het met roofdiere; en in tente gewoon het, en rondgeswerwe het in die wildernis met ’n kort velgord om hulle lendene en hulle hoofde geskeer; en hulle vaardigheid was in die dboog, en in die sabel, en die byl. En baie van hulle het niks geëet behalwe rou vleis nie; en hulle het voortdurend gesoek om ons te vernietig.

21 En dit het gebeur dat die volk van Nefi die land bewerk het, en allerhande soorte graan agekweek het, en vrugte, en kuddes vee, en kuddes van allerhande soorte beeste, en bokke, en wilde bokke, en ook baie perde.

22 En daar was uitermate baie aprofete onder ons. En die volk was ’n bhardnekkige volk, traag van begrip.

23 En daar was niks behalwe uitermate aonaangenaamheid, bprediking en voorspelling van oorloë, en twiste, en vernietigings, en om hulle voortdurend te cherinner aan die dood en die duur van die ewigheid, en die oordele en krag van God, en al hierdie dinge—om hulle dvoortdurend aan te spoor om hulle te hou in die vrees van die Here. Ek sê daar was niks behalwe hierdie dinge, en uitermate groot duidelikheid van spraak, wat hulle sou verhoed om spoedig in vernietiging af te daal nie. En volgens hierdie wyse skryf ek aangaande hulle.

24 En ek het oorloë tussen die Nefiete en Lamaniete gesien in die loop van my dae.

25 En dit het gebeur dat ek begin oud word het, en ’n honderd nege en sewentig jaar het verbygegaan vanaf die tyd dat ons vader Lehi Jerusalem averlaat het.

26 En ek het gesien dat ek weldra na my graf moes afdaal, nadat die krag van God op my ingewerk het dat ek moet preek en profeteer tot hierdie volk, en die woord verkondig volgens die waarheid wat in Christus is. En ek het dit verkondig in al my dae, en my daarin verbly bo dit van die wêreld.

27 En ek gaan weldra na die plek van my arus, wat by my Verlosser is; want ek weet dat ek in Hom sal rus. En ek verbly my in die dag wanneer my bverganklike met converganklikheid beklee sal word, en voor Hom sal staan; dan sal ek sy aangesig met vreugde sien, en Hy sal aan my sê: Kom na My toe, jou geseënde, daar is ’n plek berei vir jou in die dwonings van my Vader. Amen.

◀

1a

GS Enos, Seun van Jakob.

◀

b

2 Ne. 2:2–4.

◀

c

1 Ne. 1:1–2.

◀

d

Efés. 6:4.

◀

2a

Gén. 32:24–32; Alma 8:10. GS Bekeer, Bekering.

◀

b

GS Vergifnis van Sondes.

◀

3a

GS Vreugde.

◀

b

1 Ne. 10:17–19; Alma 36:17–21.

◀

4a

2 Ne. 9:51; 3 Ne. 12:6.

◀

b

GS Eerbied.

◀

c

GS Gebed.

◀

5a

GS Openbaring.

◀

8a

Ether 3:12–13. GS Geloof, Glo.

◀

b

Matt. 9:22.

◀

9a

1 Ne. 8:12; Alma 36:24.

◀

b

2 Ne. 33:3; WvM 1:8; Alma 34:26–27.

◀

10a

GS Inspirasie, Inspireer; Verstand.

◀

b

1 Ne. 2:20.

◀

c

Ether 2:7–12.

◀

12a

Morm. 5:21; 9:36.

◀

b

Ps. 37:4; 1 Ne. 7:12; Hel. 10:5.

◀

13a

Morm. 6:1, 6.

◀

b

WvM 1:6–11; Alma 37:2.

◀

c

Alma 37:19; Ether 12:22; L&V 3:18.

◀

d

Alma 9:17.

◀

14a

Jakob 7:24.

◀

b

Morm. 6:6.

◀

15a

GS Skrifture—Skrifture wat bewaar moet word.

◀

16a

GS Boek van Mormon.

◀

b

3 Ne. 5:13–15; L&V 3:19–20; 10:46–50.

◀

c

2 Ne. 27:6.

◀

20a

Moro. 9:6.

◀

b

Jarom 1:6.

◀

c

Mosia 9:12. GS Afgodery.

◀

d

Mosia 10:8.

◀

21a

Mosia 9:9.

◀

22a

WvM 1:16–18.

◀

b

Jarom 1:3.

◀

23a

1 Ne. 16:2; 2 Ne. 33:5.

◀

b

GS Preek.

◀

c

Hel. 12:3.

◀

d

Jarom 1:12; Alma 31:5.

◀

25a

1 Ne. 2:2–4.

◀

27a

GS Rus.

◀

b

GS Sterflik, Sterflikheid.

◀

c

GS Onsterflik, Onsterflikheid.

◀

d

Joh. 14:2–3; Ether 12:32–34; L&V 72:4; 98:18.

Die Boek van Jarom

Hoofstuk 1

Die Nefiete onderhou die wet van Moses, sien uit na die koms van Christus, en is voorspoedig in die land—Baie profete arbei om die mense op die weg van waarheid te hou. Ongeveer 399–361 v.C.

1 Nou kyk, ek, Jarom, skryf ’n paar woorde volgens die bevel van my vader, Enos, dat ons ageslagsregister bygehou mag word.

2 En aangesien ahierdie plate bklein is, en aangesien hierdie dinge cgeskrywe word ter wille van die voordeel van ons broers die dLamaniete, daarom, dit moet noodwendig wees dat ek min skryf; maar ek sal nie die dinge skryf aangaande my profeterings, nóg van my openbaringe. Want wat kon ek meer skryf as wat my vaders geskrywe het? Want het hulle nie die heilsplan geopenbaar nie? Ek sê vir julle, Ja; en dit is genoeg vir my.

3 Kyk, dit is noodsaaklik dat baie gedoen moet word onder hierdie volk, vanweë die ahardheid van hulle harte, en die doofheid van hulle ore, en die blindheid van hulle verstand, en die styfheid van hulle nekke; nietemin, God is uitermate barmhartig teenoor hulle, en het hulle nog nie bweggevee van die aangesig van die land nie.

4 En daar is baie onder ons wat baie aopenbaringe het, want hulle is nie almal hardnekkig nie. En soveel as wat nie hardnekkig is nie en geloof het, het bgemeenskap met die Heilige Gees, wat openbaring gee aan die kinders van mense, volgens hulle geloof.

5 En nou kyk, tweehonderd jaar het verbygegaan, en die volk van Nefi het sterk geword in die land. Hulle het daarop gelet om die wet van Moses te aonderhou en om die bsabbatdag te heilig tot die Here. En hulle het nie cgevloek nie; nóg het hulle God dgelaster. En die wette van die land was uitermate streng.

6 En hulle was versprei oor ’n groot deel van die aangesig van die land, en die Lamaniete ook. En hulle was uitermate meer talryk as hulle van die Nefiete; en hulle het graag agemoor en het die bloed van diere gedrink.

7 En dit het gebeur dat hulle baie keer teen ons, die Nefiete, gekom het om te veg. Maar ons akonings en ons leiers was magtige manne in die geloof van die Here; en hulle het die volk die weë van die Here geleer; daarom, ons het die Lamaniete weerstaan en hulle weggevee uit bons lande, en begin om ons stede te versterk, of watter plek ook al van ons erfenis.

8 En ons het uitermate vermenigvuldig, en het versprei oor die aangesig van die land, en het uitermate ryk geword in goud, en in silwer, en in kosbare dinge, en in fyn vakmanskap van hout, in geboue, en in werktuie, en ook in yster en koper, en brons en staal, en het allerhande gereedskap gemaak van elke soort om die grond te bewerk, en awapens van oorlog—ja, die skerpgepunte pyl, en die koker, en die pyl, en die spies, en alle voorbereidsels vir oorlog.

9 En omdat ons aldus so voorbereid was om die Lamaniete te ontmoet, het hulle nie sukses behaal teen ons nie. Maar die woord van die Here is bewaarheid, wat Hy met ons vaders gespreek het, en gesê het dat: In soverre julle my gebooie sal onderhou, sal julle voorspoedig wees in die land.

10 En dit het gebeur dat die profete van die Here die volk van Nefi gewaarsku het volgens die woord van God, dat as hulle die gebooie nie onderhou nie, maar sou verval in oortreding, hulle avernietig sou word vanaf die aangesig van die land.

11 Daarom, die profete, en die priesters, en die leraars, het ywerig gearbei en met alle lankmoedigheid die volk aangemoedig tot ywer; en die awet van Moses onderrig en die doel waarvoor dit gegee is; en hulle oorreed om buit te sien na die Messias, en om in Hom te glo wat moet kom casof Hy alreeds was. En volgens hierdie wyse het hulle hul geleer.

12 En dit het gebeur dat deur dit so te doen, het hulle voorkom dat hulle avernietig word van die aangesig van die land; want hulle het hul harte bgeprik met die woord, en hulle voortdurend aangespoor tot bekering.

13 En dit het gebeur dat tweehonderd agt en dertig jaar verbygegaan het—en daar was oorloë en twiste en onenighede vir ’n groot deel van die tyd.

14 En ek, Jarom, skryf nie meer nie, want die plate is klein. Maar kyk, my broers, julle kan na die aander plate van Nefi gaan; want kyk, op hulle is die kronieke van ons oorloë gegraveer, volgens die geskrifte van die konings, of dié wat hulle laat skryf het.

15 En ek oorhandig hierdie plate in die hande van my seun Omni, sodat hulle bygehou mag word volgens die abevele van my vaders.

◀

1a

1 Ne. 3:12; 5:14.

◀

2a

Jakob 3:14; Omni 1:1.

◀

b

1 Ne. 6.

◀

c

GS Skrifture—Waarde van die skrifture.

◀

d

2 Ne. 27:6; Morm. 5:12.

◀

3a

Enos 1:22–23.

◀

b

Ether 2:8–10.

◀

4a

Alma 26:22; Hel. 11:23; L&V 107:18–19. GS Openbaring.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

5a

2 Ne. 25:24; Alma 34:13–14.

◀

b

Ex. 35:2. GS Sabbatdag.

◀

c

GS Oneerbiedigheid.

◀

d

GS Laster, Godslastering.

◀

6a

Jakob 7:24; Enos 1:20.

◀

7a

Jakob 1:9, 11, 15.

◀

b

WvM 1:14.

◀

8a

Mosia 10:8.

◀

10a

1 Ne. 12:19–20; Omni 1:5.

◀

11a

Jakob 4:5; Alma 25:15–16.

◀

b

2 Ne. 11:4; Ether 12:18–19.

◀

c

2 Ne. 25:24–27; Mosia 3:13; 16:6.

◀

12a

Ether 2:10.

◀

b

Alma 31:5.

◀

14a

1 Ne. 9:2–4.

◀

15a

Jakob 1:1–4.

Die Boek van Omni

Hoofstuk 1

Omni, Amaron, Gémis, Abinadom, en Amaleki, elkeen op sy beurt, hou die kronieke by—Mosia ontdek die volk van Zarahemla wat van Jerusalem gekom het in die dae van Sedekía—Mosia word koning gemaak oor hulle—Die afstammelinge van Mulek in Zarahemla het Coriantumr ontdek, die laaste van die Jerediete—Koning Benjamin volg Mosia op—Mense moet hulle siele offer as ’n offerande aan Christus. Ongeveer 323–130 v.C.

1 Kyk, dit het gebeur dat ek, Omni, deur my vader Jarom beveel is, dat ek ietwat moet skryf op hierdie plate, om ons geslagsregister in stand te hou—

2 Daarom, in my dae, wil ek hê dat julle moet weet dat ek baie met die swaard geveg het om te voorkom dat my volk, die Nefiete, in die hande val van hulle vyande, die Lamaniete. Maar kyk, ek is ’n sondige man, en ek het nie die insettinge en die gebooie van die Here onderhou soos ek moes gedoen het nie.

3 En dit het gebeur dat tweehonderd ses en sewentig jaar verbygegaan het, en ons het baie tydperke van vrede gehad; en ons het baie tydperke van ernstige oorlog en bloedvergieting gehad. Ja, en kortom, tweehonderd twee en tagtig jaar het verbygegaan, en ek het hierdie plate bewaar volgens die abevele van my vaders; en ek het hulle oorgedra aan my seun Amaron. En ek maak ’n einde.

4 En nou ek, Amaron, skryf die dinge wat ek ook al skryf, wat min is, in die boek van my vader.

5 Kyk, dit het gebeur dat driehonderd en twintig jaar verbygegaan het, en die meer goddelose deel van die Nefiete is avernietig.

6 Want die Here wou nie toelaat, nadat Hy hulle uit die land Jerusalem uitgelei het en hulle behoed en bewaar het dat hulle nie in die hande van hulle vyande val nie, ja, Hy wou nie toelaat dat die woorde nie bewaarheid sou word nie, wat Hy met ons vaders gespreek, en gesê het dat: In soverre julle nie my gebooie sal onderhou nie, sal julle nie voorspoedig wees in die land nie.

7 Daarom, die Here het hulle besoek met groot oordeel; nogtans, Hy het die regverdiges gespaar sodat hulle nie sou sterwe nie, maar het hulle verlos uit die hande van hulle vyande.

8 En dit het gebeur dat ek die plate oorgelewer het aan my broer Gémis.

9 Nou ek, Gémis, skryf die paar dinge wat ek skrywe, in dieselfde boek as my broer; want kyk, ek het die laaste gesien wat hy geskrywe het, dat hy dit geskrywe het met sy eie hand; en hy het dit geskrywe op die dag waarop hy hulle aan my oorgelewer het. En volgens hierdie wyse hou ons die kronieke by, want dit is volgens die bevele van ons vaders. En ek maak ’n einde.

10 Kyk, ek, Abinadom, is die seun van Gémis. Kyk, dit het gebeur dat ek baie oorloë en twiste gesien het tussen my volk, die Nefiete, en die Lamaniete; en ek, met my eie swaard, het die lewens geneem van baie van die Lamaniete ter verdediging van my broers.

11 En kyk, die kroniek van hierdie volk is gegraveer op plate wat gehou is deur die konings, volgens die geslagte; en ek weet van geen openbaring behalwe dit wat geskrywe is, nóg profesie; daarom, dit wat voldoende is, is geskrywe. En ek maak ’n einde.

12 Kyk, ek is Amaleki, die seun van Abinadom. Kyk, ek sal ietwat spreek met julle aangaande Mosia, wat koning gemaak is oor die land Zarahemla; want kyk, hy is gewaarsku deur die Here dat hy moes vlug uit die land aNefi, en soveel as wat wou ag slaan op die stem van die Here moes ook bvertrek uit die land saam met hom, die wildernis in—

13 En dit het gebeur dat hy gehandel het volgens wat die Here hom gebied het. En hulle het vertrek uit die land die wildernis in, soveel as wat wou ag slaan op die stem van die Here; en hulle is gelei deur baie predikings en profesieë. En hulle is voortdurend vermaan deur die woord van God; en hulle is gelei deur die krag van sy arm, deur die wildernis, totdat hulle afgekom het in die land wat genoem word die land Zarahemla.

14 En hulle het ’n volk ontdek, wat genoem is die volk van aZarahemla. Nou, daar was groot jubeling onder die volk van Zarahemla; en ook Zarahemla het uitermate gejubel, omdat die Here die volk van Mosia gestuur het met die bplate van brons wat die kronieke van die Jode bevat het.

15 Kyk, dit het gebeur dat Mosia ontdek het dat die avolk van Zarahemla uit Jerusalem gekom het in die tyd dat bSedekía, koning van Juda, gevange weggevoer is na Babilon.

16 En hulle het in die wildernis gereis, en is deur die hand van die Here gebring oor die groot waters, na die land waar Mosia hulle ontdek het; en hulle het daar gewoon van daardie tyd af.

17 En teen die tyd dat Mosia hulle ontdek het, het hulle uitermate talryk geword. Nogtans, hulle het baie oorloë gehad en ernstige twiste, en het deur die swaard geval van tyd tot tyd; en hul taal het verbaster geraak; en hulle het geen akronieke met hulle saamgebring nie; en hulle het die bestaan van hulle Skepper geloën; en Mosia, nóg die volk van Mosia, kon hulle verstaan.

18 Maar dit het gebeur dat Mosia opdrag gegee het dat hulle sy taal geleer moes word. En dit het gebeur dat nadat hulle die taal van Mosia geleer is, het Zarahemla ’n geslagsregister van sy vaders gegee, volgens sy geheue; en dit is geskrywe, maar nie op hierdie plate nie.

19 En dit het gebeur dat die volk van Zarahemla en van Mosia saam averenig het; en bMosia is aangestel om hulle koning te wees.

20 En dit het gebeur in die dae van Mosia is daar ’n groot klip na hom gebring met graverings daarop; en hy het die graverings avertolk deur die gawe en krag van God.

21 En hulle het ’n kroniek gegee van ene aCoriantumr, en die gesneuweldes van sy volk. En Coriantumr is ontdek deur die volk van Zarahemla; en hy het by hulle gebly vir ’n tydperk van nege mane.

22 Dit het ook ’n paar woorde gespreek aangaande sy vaders. En sy eerste ouers het uitgekom vanaf die atoring, in die tyd toe die Here die taal van die volk bverwar het; en die felheid van die Here op hulle geval het volgens sy oordele, wat regverdig is; en hulle cbeendere lê versprei in die land noordwaarts.

23 Kyk, ek, Amaleki, is gebore in die dae van Mosia; en ek het gelewe om sy dood te sien; en aBenjamin, sy seun, heers in sy plek.

24 En kyk, ek het in die dae van koning Benjamin, ’n ernstige oorlog en baie bloedvergieting tussen die Nefiete en Lamaniete gesien. Maar kyk, die Nefiete het veel voorsprong oor hulle behaal; ja, in soverre dat koning Benjamin hulle uitgedryf het uit die land Zarahemla.

25 En dit het gebeur dat ek oud begin word het; en, omdat ek geen saad het nie, en omdat ek weet dat koning aBenjamin ’n regverdige man is voor die Here, daarom, ek sal hierdie plate boorhandig aan hom, en alle mense vermaan om na God te kom, die Heilige Een van Israel, en te glo in profetering en in openbarings, en in die bediening van engele, en in die gawe om in tonge te spreek, en in die gawe om tale uit te lê, en in alle dinge wat cgoed is; want daar is niks wat goed is nie, behalwe as dit kom van die Here: en dit wat boos is kom van die duiwel.

26 En nou, my geliefde broers, ek wil hê dat julle tot Christus sal akom, wat die Heilige Een van Israel is, en deelagtig word aan sy heil, en die krag van sy verlossing. Ja, kom na Hom, en boffer julle ganse siele as ’n cofferande aan Hom, en hou aan met dvas en gebed, en volhard tot die einde toe; en sowaar as die Here leef, julle sal gered word.

27 En nou wil ek ietwat spreek aangaande ’n sekere aantal wat opgegaan het in die wildernis om terug te keer na die land Nefi; want daar was ’n groot aantal wat begerig was om die land van hulle erfenis te besit.

28 Daarom, hulle het opgegaan in die wildernis. En hul leier was ’n sterk en magtige man, en ’n hardnekkige man, daarom het hy ’n twis onder hulle veroorsaak; en hulle is almal in die wildernis agedood, behalwe vyftig, en hulle het weer teruggekeer na die land Zarahemla.

29 En dit het gebeur dat hulle ook ander geneem het wat ’n aansienlike aantal was, en weer hulle reis onderneem het in die wildernis.

30 En ek, Amaleki, het ’n broer gehad, wat ook saam met hulle gegaan het; en ek het sedertdien niks gehoor aangaande hulle nie. En ek is op die punt om my neer te lê in my graf; en ahierdie plate is vol. En ek maak ’n einde aan my woorde.

◀

3a

Jakob 1:1–4; Jarom 1:15.

◀

5a

Jarom 1:9–10.

◀

12a

2 Ne. 5:6–9.

◀

b

Jakob 3:4.

◀

14a

GS Zarahemla.

◀

b

1 Ne. 3:3, 19–20; 5:10–22.

◀

15a

Mosia 25:2.

◀

b

Jer. 39:1–10; Hel. 8:21.

◀

17a

Mosia 1:2–6.

◀

19a

Mosia 25:13.

◀

b

Omni 1:12.

◀

20a

Mosia 8:13–19. GS Siener.

◀

21a

Ether 12:1. GS Coriantumr.

◀

22a

Ether 1:1–5.

◀

b

Gén. 11:6–9; Mosia 28:17; Ether 1:33.

◀

c

Mosia 8:8.

◀

23a

WvM 1:3.

◀

25a

WvM 1:17–18; Mosia 29:13.

◀

b

WvM 1:10.

◀

c

Alma 5:40; Ether 4:12; Moro. 7:15–17.

◀

26a

Jakob 1:7; Alma 29:2; Moro. 10:32.

◀

b

GS Opoffer.

◀

c

3 Ne. 9:20.

◀

d

GS Vas.

◀

28a

Mosia 9:1–4.

◀

30a

1 Ne. 6.

Die Woorde van Mormon

Hoofstuk 1

Mormon verkort die groot plate van Nefi—Hy voeg die klein plate by die ander plate—Koning Benjamin vestig vrede in die land. Ongeveer 385 n.C.

1 En nou ek, aMormon, is op die punt om die kroniek wat ek gemaak het, te oorhandig in die hande van my seun, Moroni, kyk, ek het bykans al die vernietiging van my volk, die Nefiete, gesien.

2 En dit is abaie honderde jare na die koms van Christus dat ek hierdie kronieke oorhandig in die hande van my seun; en ek veronderstel dat hy getuie sal wees van die algehele vernietiging van my volk. Maar mag God gee dat hy hulle sal oorleef, sodat hy ietwat oor hulle mag skrywe, en ietwat aangaande Christus, dat dit miskien eendag tot hulle bvoordeel mag wees.

3 En nou, ek spreek ietwat aangaande dit wat ek geskrywe het; want nadat ek ’n averkorting gemaak het van die bplate van Nefi, tot by die heerskappy van hierdie koning Benjamin, van wie Amaleki gespreek het, het ek gesoek onder die ckronieke wat in my hande oorhandig is, en ek het hierdie plate gevind, wat hierdie kort kroniek bevat het van die profete, vanaf Jakob tot by die heerskappy van hierdie koning dBenjamin, en ook baie van die woorde van Nefi.

4 En die dinge wat op hierdie plate is abehaag my, vanweë die profesieë van die koms van Christus; en my vaders wat weet dat baie van hulle vervul is; ja, en ek weet ook dat soveel dinge as wat geprofeteer is aangaande ons tot op hierdie dag, vervul is, en soveel as wat verder gaan as hierdie dag, moet sekerlik gebeur—

5 Daarom, ek het ahierdie dinge gekies om my kroniek met hulle te voltooi, welke oorblywende deel van my kroniek ek van die bplate van Nefi sal neem; en ek kan nie die chonderdste deel skryf van die dinge oor my volk nie.

6 Maar kyk, ek sal hierdie plate neem, wat hierdie profesieë en die openbaringe bevat, en hulle plaas by die oorblywende deel van my kroniek; want hulle is vir my kosbaar; en ek weet dat hulle vir my broers kosbaar sal wees.

7 En ek doen dit om ’n awyse rede; want so word dit vir my ingefluister, volgens die werkinge van die Gees van die Here wat in my is. En nou, ek weet nie alle dinge nie; maar die Here bweet alle dinge wat sal kom; daarom, Hy werk in my om te handel volgens sy wil.

8 En my agebed tot God is aangaande my broers, dat hulle weer eens mag kom tot die kennis van God, ja, die verlossing van Christus; dat hulle weer eens ’n bbehaaglike volk mag wees.

9 En nou ek, Mormon, gaan voort om my kroniek te voltooi, wat ek neem van die plate van Nefi; en ek maak dit volgens die kennis en die begrip wat God my gegee het.

10 Daarom, dit het gebeur dat nadat Amaleki hierdie plate aoorhandig het in die hande van koning Benjamin, het hy hulle geneem en hulle geplaas by die bander plate, wat kronieke bevat het wat deur die ckonings van geslag tot geslag oorhandig is, tot die dae van koning Benjamin.

11 En hulle is oorhandig deur koning Benjamin, van geslag tot geslag, totdat hulle in amy hande gekom het. En ek, Mormon, bid tot God dat hulle bewaar mag word vanaf hierdie tyd. En ek weet dat hulle bewaar sal word; want daar is belangrike dinge op hulle geskrywe waaruit my volk en hulle broers bgeoordeel sal word op die groot en laaste dag, volgens die woord van God wat geskrywe is.

12 En nou, aangaande hierdie koning Benjamin—hy het ietwat onenighede gehad onder sy eie volk.

13 En dit het ook gebeur dat die leërs van die Lamaniete afgekom het uit die aland Nefi, om teen sy volk te veg. Maar kyk, koning Benjamin het sy leërs versamel, en hy het teen hulle gestaan; en hy het met die krag van sy eie arm geveg, met die bswaard van Laban.

14 En in die krag van die Here het hulle teen hulle vyande geveg, totdat hulle baie duisende van die Lamaniete gedood het. En dit het gebeur dat hulle teen die Lamaniete geveg het totdat hulle hul verdryf het uit al die lande van hul erfenis.

15 En dit het gebeur dat nadat daar valse aChristusse was, en hulle monde gesluit was en hulle gestraf is volgens hulle misdade;

16 En nadat daar valse profete was, en valse predikers en leraars onder die volk, en hulle almal gestraf is volgens hulle misdade; en nadat daar baie twis en baie afvalligheid na die Lamaniete toe was; kyk, dit het gebeur dat koning Benjamin, met die hulp van die heilige aprofete wat onder sy mense was—

17 Want kyk, koning Benjamin was ’n aheilige man, en hy het geheers oor sy volk in regverdigheid; en daar was baie heilige manne in die land, en hulle het die woord van God gespreek met bkrag en gesag; en hulle het baie cskerpheid gebruik vanweë die hardnekkigheid van die volk—

18 Daarom, met die hulp van hulle, het koning Benjamin, deur te arbei met al die mag van sy liggaam en die vermoë van sy hele siel, en ook die profete, weer eens vrede gevestig in die land.

◀

1a

3 Ne. 5:9–12; Morm. 1:1–4; 8:1, 4–5. GS Mormon, Nefitiese Profeet.

◀

2a

Morm. 6:5–6.

◀

b

L&V 3:16–20.

◀

3a

L&V 10:44.

◀

b

L&V 10:38–40.

◀

c

Mosia 1:6; Hel. 3:13–15; Morm. 4:23.

◀

d

Omni 1:23.

◀

4a

1 Ne. 6:5.

◀

5a

DI die dinge wat hom behaag wat in vers 4 genoem word.

◀

b

1 Ne. 9:2.

◀

c

3 Ne. 5:8–11; 26:6–12.

◀

7a

1 Ne. 9:5; 19:3; L&V 3:12–20; 10:1–19, 30–47.

◀

b

GS Alwetend.

◀

8a

2 Ne. 33:3–4; Enos 1:11–12.

◀

b

2 Ne. 30:6.

◀

10a

Omni 1:25, 30.

◀

b

1 Ne. 9:4.

◀

c

Jarom 1:14.

◀

11a

3 Ne. 5:8–12; Morm. 1:1–5.

◀

b

2 Ne. 25:18; 29:11; 33:11–15; 3 Ne. 27:23–27.

◀

13a

Omni 1:12.

◀

b

1 Ne. 4:9; 2 Ne. 5:14; Jakob 1:10; Mosia 1:16; L&V 17:1.

◀

15a

GS Antichris.

◀

16a

Enos 1:22.

◀

17a

Alma 13:26.

◀

b

Alma 17:2–3.

◀

c

Moro. 9:4; L&V 121:41–43.

Die Boek van Mosia

Hoofstuk 1

Koning Benjamin leer sy seuns die taal en profesieë van hul vaders—Hulle godsdiens en beskawing is bewaar vanweë die kronieke wat gehou is op die verskillende plate—Mosia word gekies as koning en word toesig gegee oor die kronieke en ander dinge. Ongeveer 130–124 v.C.

1 En nou was daar nie meer twiste in die hele aland Zarahemla nie, onder al die volk wat aan koning Benjamin behoort het, sodat koning Benjamin voortdurende vrede gehad het gedurende al sy oorblywende dae.

2 En dit het gebeur dat hy drie seuns gehad het; en hy het hulle name Mosia, en Helorum, en Helaman genoem. En hy het gesorg dat hulle ageleer sou word in die volledige btaal van sy vaders, sodat hulle daardeur manne van insig sou word; en sodat hulle mag weet aangaande die profesieë wat gespreek was by monde van hulle vaders, wat aan hulle gelewer is deur die hand van die Here.

3 En hy het hulle ook geleer aangaande die kronieke wat gegraveer is op die plate van brons, en gesê: My seuns, ek wil hê dat julle moet onthou dat as dit nie vir hierdie aplate was nie, wat hierdie kronieke en hierdie gebooie bevat het, ons moes gely het in bonkunde, en wel op hierdie huidige tyd, sonder om die verborgenhede van God te ken.

4 Want dit was nie moontlik dat ons vader, Lehi, al hierdie dinge kon onthou, om hulle te leer aan sy kinders, behalwe dat dit was deur die hulp van hierdie plate nie; omdat hy geleer is in die ataal van die Egiptenare, daarom kon hy hierdie graverings lees, en hulle aan sy kinders leer, sodat hulle daardeur dit aan hulle kinders kon leer, en so die gebooie van God vervul, en wel tot op die huidige tyd.

5 Ek sê vir julle, my seuns, was dit nie vir hierdie dinge, wat behoue en abewaar is deur die hand van God, sodat ons mag blees en verstaan van sy cverborgenhede nie, en sy gebooie gedurigdeur voor ons oë mag hê nie, sodat selfs ons vaders in ongeloof sou gekwyn het, en ons sou gewees het soos ons broers, die Lamaniete, wat niks weet aangaande hierdie dinge nie, of hulle selfs nie glo wanneer hulle dit geleer word nie, vanweë die doorlewerings van hulle vaders, wat nie juis is nie.

6 O my seuns, ek wil hê dat julle moet onthou dat hierdie geskrifte waar is, en ook dat hierdie kronieke awaar is. En kyk, ook die plate van Nefi, wat die kronieke bevat en die geskrifte van ons vaders vanaf die tyd dat hulle Jerusalem verlaat het, tot nou, en hulle is waar; en ons kan weet van hulle sekerheid omdat ons hulle voor ons oë het.

7 En nou, my seuns, ek wil hê dat julle moet onthou om hulle ywerig te aondersoek, dat julle daardeur mag baat; en ek wil hê dat julle die gebooie van God moet bonderhou, sodat julle cvoorspoedig mag wees in die land volgens die dbeloftes wat die Here aan ons vaders gemaak het.

8 En baie meer dinge het koning Benjamin sy seuns geleer, wat nie geskrywe is in hierdie boek nie.

9 En dit het gebeur dat nadat koning Benjamin ’n einde gemaak het om sy seuns te onderrig, dat hy oud geword het, en hy het gesien dat hy baie gou die weg moes gaan van die hele aarde; daarom, hy het dit raadsaam geag dat hy die koninkryk moes oordra aan een van sy seuns.

10 Daarom, hy het Mosia voor hom laat bring; en hierdie is die woorde wat hy met hom gespreek, en gesê het: My seun, ek wil hê dat jy ’n aankondiging sal maak deur die hele land onder hierdie ganse volk, of die avolk van Zarahemla, en die volk van Mosia wat in die land woon, sodat hulle daardeur bymekaargebring mag word; want môre sal ek aan hierdie my volk uit my eie mond aankondig dat jy ’n bkoning en heerser oor hierdie volk is, wat die Here onse God aan ons gegee het.

11 En bowendien, ek sal hierdie volk ’n anaam gee, sodat hulle daardeur onderskei mag word bo al die volke wat die Here God uit die land Jerusalem gebring het; en dit doen ek omdat hulle ’n ywerige volk was om die gebooie van die Here te onderhou.

12 En ek gee aan hulle ’n naam wat nooit uitgewis sal word nie, behalwe as dit sal wees deur aoortreding.

13 Ja, en bowendien sê ek aan jou, dat as hierdie hoogbegunstigde volk van die Here sou verval in aoortreding, en ’n goddelose en owerspelige volk word, dat die Here hulle sal oorlewer, sodat hulle daardeur bswak sal word soos hulle broers; en Hy sal hulle nie meer cbewaar deur sy ongeëwenaarde en wonderbaarlike krag, soos Hy tot dusver ons vaders bewaar het nie.

14 Want ek sê vir jou, dat as Hy nie sy arm uitgestrek het vir die bewaring van ons vaders nie, hulle in die hande van die Lamaniete moes geval het, en slagoffers geword het van hulle haat.

15 En dit het gebeur dat nadat koning Benjamin ’n einde gemaak het aan hierdie mededelings aan sy seun, dat hy hom opdrag gegee het aangaande al die sake van die koninkryk.

16 En bowendien, hy het hom ook opdrag gegee aangaande die kronieke wat gegraveer is op die aplate van brons; en ook die plate van Nefi; en ook die bswaard van Laban, en die cbal of rigtingwyser, wat ons vaders gelei het deur die wildernis, wat berei is deur die hand van die Here sodat hulle daardeur gelei mag word, elkeen volgens die gehoor en die ywer wat hulle aan Hom gegee het.

17 Daarom, toe hulle ontrou was, was hulle nie voorspoedig nie, nóg het hulle op hul reis gevorder, maar is ateruggedryf, en het die onmin van God oor hulle gebring; en daarom is hulle getref deur hongersnood en sware verdrukkinge, om hulle aan te spoor tot herinnering aan hulle plig.

18 En nou, dit het gebeur dat Mosia heengegaan en gedoen het soos sy vader hom beveel het, en aan al die volk bekend gemaak het wat in die land Zarahemla was, sodat hulle hul daardeur mag versamel, om op te gaan na die tempel om die woorde te hoor wat sy vader met hulle sou spreek.

◀

1a

Omni 1:13.

◀

2a

Mosia 4:14–15; L&V 68:25, 28.

◀

b

Morm. 9:32.

◀

3a

GS Plate.

◀

b

Alma 37:8–9.

◀

4a

JS—G 1:64.

◀

5a

GS Skrifture—Skrifture wat bewaar moet word.

◀

b

Deut. 6:6–8.

◀

c

GS Verborgenhede van God.

◀

d

Mosia 10:11–17.

◀

6a

1 Ne. 1:3; 2 Ne. 33:10–11; Moro. 10:27.

◀

7a

GS Skrifture.

◀

b

Mosia 2:22; Alma 50:20–22.

◀

c

Ps. 122:6; 1 Ne. 2:20.

◀

d

Alma 9:12–14.

◀

10a

Omni 1:14.

◀

b

Mosia 2:30.

◀

11a

Mosia 5:8–12.

◀

12a

GS Sonde.

◀

13a

Hebr. 6:4–6.

◀

b

Hel. 4:24–26.

◀

c

L&V 103:8–10.

◀

16a

Mosia 1:3.

◀

b

1 Ne. 4:8–19; WvM 1:13; L&V 17:1.

◀

c

1 Ne. 16:10.

◀

17a

1 Ne. 18:12–13.

Hoofstuk 2

Koning Benjamin spreek sy volk toe—Hy beskryf die billikheid, geregtigheid en geestelikheid van sy heerskappy—Hy gee aan hulle raad om hulle Hemelse Koning te dien—Diegene wat rebelleer teen God sal sielesmart ly soos onblusbare vuur. Ongeveer 124 v.C.

1 En dit het gebeur dat nadat Mosia gedoen het soos sy vader hom beveel het, en ’n aankondiging in die hele land gemaak het, dat die volk hulleself versamel het deur die hele land, sodat hulle mag opgaan na die tempel om die woorde te hoor wat koning Benjamin met hulle sou spreek.

2 En daar was ’n groot aantal, en wel so baie dat hulle hul nie getel het nie; want hulle het uitermate vermenigvuldig en talryk geword in die land.

3 En hulle het ook van die aeerstelinge van hulle kuddes geneem, sodat hulle bofferandes kon bring en cbrandoffers dvolgens die wet van Moses;

4 En ook dat hulle dank mag betuig aan die Here hulle God, wat hulle uit die land Jerusalem gebring het, en wat hulle uitgelewer het uit die hande van hulle vyande, en regverdige manne aaangestel het om hulle bleraars te wees, en ook ’n regverdige man om hulle koning te wees, wat vrede gevestig het in die cland Zarahemla, en wat hulle geleer het om die gebooie van God te donderhou, dat hulle hul mag verheug en gevul word met eliefde teenoor God en alle mense.

5 En dit het gebeur dat toe hulle opkom na die tempel, het hulle hul tente rondom opgeslaan, elke man volgens sy agesin, bestaande uit sy vrou, en sy seuns, en sy dogters, en hulle seuns, en hulle dogters, vanaf die oudste af tot die jongste toe, elke gesin was geskei van mekaar.

6 En hulle het hulle tente opgeslaan rondom die tempel, elke man met sy atent se ingang na die tempel toe, sodat hulle gevolglik in hulle tente mag bly en die woorde hoor wat koning Benjamin met hulle sou spreek;

7 Want die skare was so groot dat koning Benjamin hulle nie almal kon onderrig binne die mure van die tempel nie, daarom het hy opdrag gegee dat ’n toring opgerig word sodat sy volk daardeur die woorde kon hoor wat hy met hulle sou spreek.

8 En dit het gebeur dat hy met sy volk begin spreek het vanaf die toring; en hulle kon nie almal sy woorde hoor nie vanweë die grootte van die skare; daarom het hy die woorde wat hy gespreek het laat neerskryf en uitgestuur onder diegene wat nie onder die klank van sy stem was nie, sodat hulle ook sy woorde mag ontvang.

9 En dit is die woorde wat hy agespreek en laat neerskrywe het, en gesê het: My broers, julle almal wat julle versamel het, julle wat my woorde kan hoor wat ek met julle sal spreek hierdie dag; want ek het nie vir julle beveel om hierheen op te kom om die woorde bligtelik op te neem wat ek sal spreek nie, maar dat julle op my sal cag slaan, en julle ore oopmaak dat julle mag hoor, en julle dharte dat julle mag verstaan, en julle everstand dat die fverborgenhede van God oopgevou mag word tot julle aanskouing.

10 Ek het julle nie beveel om hierheen op te kom dat julle my sal avrees nie, of dat julle sal dink dat ek meer as ’n sterflike mens is nie.

11 Maar ek is soos julle, onderhewig aan allerhande swakhede van liggaam en verstand; tog is ek gekies deur hierdie volk, en geordineer deur my vader, en is toegelaat deur die hand van die Here dat ek ’n heerser en ’n koning oor hierdie volk sal wees; en behou en bewaar is deur sy ongeëwenaarde krag, om julle te dien met al die mag, verstand en krag wat die Here aan my geskenk het.

12 Ek sê vir julle dat omdat ek toegelaat is om my dae deur te bring in julle diens, en wel tot op die huidige tyd, en nie agoud nóg silwer nóg enige soort rykdom van julle gesoek het;

13 Ook het ek nie toegelaat dat julle in kerkers opgesluit sou word nie, nóg dat julle slawe die een van die ander sou maak, nóg dat julle sou moor, of roof of steel, of egbreuk pleeg; nóg het ek toegelaat dat julle enige vorm van boosheid sou pleeg, en het julle geleer dat julle die gebooie van die Here moet onderhou, in al die dinge wat Hy julle gebied het—

14 En selfs ek het agearbei met my eie hande dat ek julle mag dien, en dat julle nie belaai moet word deur belastings nie, en dat daar niks oor julle moet kom wat swaar was om te verdra nie—en van al hierdie dinge waarvan ek gespreek het, is julle self getuies hierdie dag.

15 Tog, my broers, ek het nie hierdie dinge gedoen dat ek mag roem nie, nóg vertel ek hierdie dinge dat ek julle daardeur mag beskuldig; maar ek vertel julle hierdie dinge dat julle mag weet dat ek met ’n rein agewete voor God hierdie dag kan antwoord.

16 Kyk, ek sê vir julle dat omdat ek aan julle gesê het dat ek my dae in julle diens deurgebring het, begeer ek nie om te roem nie, want ek was waarlik in die diens van God.

17 En kyk, ek vertel julle hierdie dinge dat julle awysheid mag leer; dat julle mag leer dat wanneer julle in die bdiens van jul cmedemens is, julle waarlik in die diens van julle God is.

18 Kyk, julle het my jul koning genoem; en as ek, wat julle jul koning noem, arbei om julle te adien, dan, behoort julle nie te arbei om mekaar te dien nie?

19 En kyk ook, as ek, wat julle jul koning noem, wat sy dae in julle diens deurgebring het, en tog in die diens van God was, enige dank van julle verdien, o, hoe behoort julle nie jul hemelse Koning te adank nie!

20 Ek sê vir julle, my broers, dat as julle al die dank en alof sou gee wat julle hele siel die mag het om te besit, aan daardie bGod wat julle geskape het, en julle behoed en bewaar het, en veroorsaak het dat julle jul sou verbly, en gegee het dat julle in vrede met mekaar moes lewe—

21 Ek sê vir julle dat as julle Hom sou dien wat julle geskape het van die begin af, en julle bewaar van dag tot dag, deur julle asem te verleen, sodat julle mag lewe en beweeg en handel volgens julle eie awil, en julle selfs ondersteun van een oomblik tot die ander—ek sê, as julle Hom sou dien met julle ganse siele, tog sou julle bonverdienstelike diensknegte wees.

22 En kyk, al wat Hy van julle vereis, is om sy agebooie te bonderhou; en Hy het julle belowe dat as julle sy gebooie sal onderhou, julle voorspoedig sal wees in die land; en Hy cwyk nooit af van dit wat Hy gesê het nie; daarom, as julle wel sy gebooie donderhou, seën Hy julle en maak julle voorspoedig.

23 En nou, in die eerste plek, Hy het julle geskape, en het aan julle jul lewe geskenk, waarvoor julle in die skuld is by Hom.

24 En tweedens, Hy vereis dat julle moet doen soos Hy julle gebied het; waarvoor, as julle dit doen, Hy julle onmiddellik aseën; en daarom het Hy julle betaal: En julle is steeds in die skuld by Hom, en is, en sal wees, vir ewig en ewig; daarom, wat het julle om oor te roem?

25 En nou vra ek, kan julle iets sê van julleself? Ek antwoord julle, Nee. Julle kan nie sê dat julle selfs soveel is as die stof van die aarde nie; tog is julle ageskape uit die bstof van die aarde; maar kyk, dit behoort aan Hom wat julle geskape het.

26 En ek, selfs ek, wie julle jul koning noem, is niks beter as wat julself is nie; want ek is ook van die stof. En julle sien dat ek oud is, en op die punt is om hierdie sterflike gestalte oor te gee aan sy moederaarde.

27 Daarom, soos ek aan julle gesê het dat ek julle gedien het, awandelend met ’n rein gewete voor God, en wel so het ek in hierdie tyd beveel dat julle bymekaar sou kom, sodat ek skuldeloos bevind mag word, en sodat julle bbloed nie oor my moet kom wanneer ek sal staan om geoordeel te word deur God van die dinge wat Hy my beveel het aangaande julle nie.

28 Ek sê vir julle dat ek bevel gegee het dat julle julself moet bymekaarmaak sodat ek my kleding mag areinig van julle bloed, op hierdie tydstip wanneer ek op die punt staan om neer te daal na my graf, dat ek mag neerdaal in vrede, en my onsterflike bgees mag aansluit by die ckore daarbo om die lof van ’n regverdige God te sing.

29 En bowendien, ek sê vir julle dat ek beveel het dat julle julself moet bymekaarmaak, sodat ek aan julle mag verklaar dat ek nie langer julle leraar nóg julle koning kan wees;

30 Want selfs op hierdie tydstip beef my hele gestalte uitermate terwyl ek probeer om met julle te spreek; maar die Here God onderskraag my, en het toegelaat dat ek met julle mag spreek, en het my gebied dat ek vir julle moet verklaar op hierdie dag, dat my seun Mosia ’n koning en heerser oor julle is.

31 En nou, my broers, ek wil hê dat julle moet doen soos julle tot dusver gedoen het. Soos julle my bevele onderhou het, en ook die bevele van my vader, en voorspoedig was, en verhoed is om in die hande van julle vyande te val, net so, as julle die bevele van my seun sal onderhou, of die gebooie van God wat oorgelewer sal word aan julle deur hom, sal julle voorspoedig wees in die land, en julle vyande sal geen mag oor julle hê nie.

32 Maar, o my volk, waak dat daar geen atwiste onder julle ontstaan nie, en julle kies om die bose gees te gehoorsaam, waarvan my vader Mosia gespreek het.

33 Want kyk, daar word wee uitgespreek oor hom wat kies om daardie gees te gehoorsaam; want as hy verkies om hom te gehoorsaam, en bly en sterwe in sy sonde, hy drink averdoemenis oor sy eie siel; want hy ontvang vir sy loon ’n bewigdurende straf, omdat hy die wet van God oortree het strydig met sy eie kennis.

34 Ek sê vir julle, dat daar geeneen onder julle is, behalwe dat dit julle klein kindertjies is wat nie geleer is aangaande hierdie dinge nie, of wat nie weet dat julle vir ewig in die skuld is by julle hemelse Vader, om aan Hom alles te gee wat julle het en is nie; en ook geleer is aangaande die kronieke wat die profesieë bevat wat gespreek is deur die heilige profete, en wel tot die tyd toe ons vader Lehi Jerusalem verlaat het;

35 En ook, alles wat gespreek is deur ons vaders tot nou toe. En kyk, ook, hulle het dit gespreek wat hulle beveel is deur die Here; daarom, hulle is juis en waar.

36 En nou, ek sê vir julle, my broers, dat nadat julle geweet het en al hierdie dinge geleer is, indien julle sou oortree en strydig optree met dit wat gespreek is, dat julle julself onttrek van die Gees van die Here, sodat dit geen plek mag hê in julle om julle te lei in die weë van wysheid, dat julle geseënd, voorspoedig en behoed mag wees nie—

37 Ek sê vir julle, dat die man wat dit doen, hy kom uit in openlike arebellie teen God; daarom verkies hy om die bose gees te gehoorsaam, en word ’n vyand van alle regverdigeid; daarom, die Here het geen plek in hom nie, want Hy woon nie in bonheilige tempels nie.

38 Daarom, as daardie man nie abekeer nie, en bly en sterwe as ’n vyand van God, wek die eise van goddelike bgeregtigheid sy onsterflike siel tot ’n lewendige besef van sy eie cskuld op, wat hom laat terugdeins van die teenwoordigheid van die Here, en sy bors vul met skuld, en pyn, en sielesmart, wat soos ’n onblusbare vuur is, waarvan die vlam opstyg vir ewig en ewig.

39 En nou sê ek aan julle, dat abarmhartigheid geen aanspraak het op daardie man nie; daarom is sy uiteindelike lot om nimmereindigende pyniging te verduur.

40 O, al julle ou manne, en ook julle jong manne, en julle klein kindertjies wat my woorde kan verstaan, want ek het duidelik met julle gespreek sodat julle mag verstaan, ek bid dat julle sal ontwaak tot ’n aherinnering aan die vreeslike toestand van diegene wat in oortreding verval het.

41 En bowendien, ek sou begeer dat julle moet nadink oor die geseënde en agelukkige toestand van diegene wat die gebooie van God onderhou. Want kyk, hulle is bgeseënd in alle dinge, beide stoflik en geestelik; en as hulle cgetrou bly tot die einde, word hulle in die dhemel ontvang, sodat hulle daardeur met God mag woon in ’n toestand van nimmereindigende geluk. O onthou, onthou dat hierdie dinge waar is; want die Here God het dit gespreek.

◀

3a

Gén. 4:4.

◀

b

GS Opoffer.

◀

c

1 Ne. 5:9.

◀

d

2 Ne. 25:24; Alma 30:3; 34:13–14.

◀

4a

GS Roep, Geroepe van God, Roeping.

◀

b

Mosia 18:18–22. GS Onderrig, Onderwyser.

◀

c

Omni 1:12–15.

◀

d

Joh. 15:10.

◀

e

GS Liefde.

◀

5a

GS Gesin.

◀

6a

Ex. 33:8–10.

◀

9a

Mosia 8:3.

◀

b

L&V 6:12.

◀

c

GS Ag slaan op.

◀

d

Mosia 12:27; 3 Ne. 19:33.

◀

e

GS Verstand.

◀

f

GS Verborgenhede van God.

◀

10a

GS Vrees.

◀

12a

Hand. 20:33–34.

◀

14a

1 Kor. 9:18.

◀

15a

GS Gewete.

◀

17a

GS Wysheid.

◀

b

Matt. 25:40; Jak. 1:27; L&V 42:29–31. GS Diens.

◀

c

GS Broers; Suster.

◀

18a

Matt. 20:26–27.

◀

19a

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

20a

1 Ne. 18:16.

◀

b

GS God, Godheid.

◀

21a

GS Handelingsmag.

◀

b

Lk. 17:7–10.

◀

22a

GS Gebooie van God.

◀

b

Lev. 25:18–19; 2 Ne. 1:9.

◀

c

L&V 3:1–2.

◀

d

L&V 14:7; 58:2–3.

◀

24a

GS Seën, Geseënd, Seëning.

◀

25a

GS Skep, Skepping.

◀

b

Gén. 3:19; Jakob 2:21.

◀

27a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

b

Jakob 1:19.

◀

28a

Jakob 2:2.

◀

b

GS Gees.

◀

c

Morm. 7:7.

◀

32a

3 Ne. 11:29–30.

◀

33a

GS Verdoemenis.

◀

b

L&V 19:6, 10–12.

◀

37a

Mosia 3:12; Hel. 8:24–25. GS Rebellie.

◀

b

Alma 7:21.

◀

38a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

GS Geregtigheid.

◀

c

GS Skuld.

◀

39a

Alma 34:8–9, 15–16. GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

40a

Alma 5:18.

◀

41a

4 Ne. 1:15–18. GS Vreugde.

◀

b

GS Seën, Geseënd, Seëning.

◀

c

L&V 6:13.

◀

d

GS Hemel.

Hoofstuk 3

Koning Benjamin sit sy toespraak voort—Die Here Alvermoënd sal onder die mense dien in ’n tabernakel van klei—Bloed sal kom uit elke porie soos Hy versoening doen vir die sondes van die wêreld—Sy Naam is die enigste waardeur heil kom—Mense kan die natuurlike mens aflê en Heiliges word deur die Versoening—Die pyniging van die bose sal wees soos ’n poel van vuur en swael. Ongeveer 124 v.C.

1 En verder, my broers, wil ek julle aandag vra, want ek het nog ietwat meer om met julle te spreek; want kyk, ek het dinge om vir julle te vertel aangaande dit wat sal kom.

2 En die dinge wat ek aan julle sal vertel, word aan my bekend gemaak deur ’n aengel van God. En hy het aan my gesê: Ontwaak; en ek het ontwaak, en kyk, hy het voor my gestaan.

3 En hy het aan my gesê: Ontwaak, en hoor die woorde wat ek aan jou sal sê, want kyk, ek het gekom om aan jou die ablye tydings van groot blydskap te verklaar.

4 Want die Here het jou gebede gehoor, en het geoordeel oor jou regverdigheid, en het my gestuur om aan jou mee te deel dat jy jou mag verbly; en dat jy aan jou volk mag verklaar, sodat hulle ook vervul mag wees met blydskap.

5 Want kyk, die tyd kom, en is nie meer lank nie, dat die aHere Alvermoënd wat heers, wat was, en is, vanaf alle ewigheid tot alle ewigheid met krag sal neerkom van die hemel onder die kinders van mense, en sal woon in ’n btabernakel van klei, en sal uitgaan onder mense, en groot cwonderwerke doen, soos die genesing van die krankes, die opwekking van die dooies, die verlamdes te laat loop, die blindes hul sig te laat ontvang en die dowes te laat hoor; en die genesing van allerhande soorte kwale.

6 En Hy sal aduiwels uitwerp, of die bose geeste wat woon in die harte van die kinders van mense.

7 En kyk, Hy sal aversoeking ondergaan, en pyn van die liggaam, bhonger, dors, en moegheid, selfs meer as wat ’n mens kan cly, tensy dit tot die dood toe is; want kyk, dbloed kom uit elke porie, so groot sal sy esielesmart wees oor die boosheid en die gruwels van sy volk.

8 En hy sal aJesus Christus genoem word, die bSeun van God, die cVader van hemel en aarde, die Skepper van alle dinge vanaf die begin; en sy dmoeder sal eMaria genoem word.

9 En kyk, Hy kom na sy eie, sodat aheil tot die kinders van mense mag kom en wel deur bgeloof in sy Naam; en selfs na al hierdie dinge sal hulle Hom beskou as ’n man, en sê dat Hy ’n cduiwel het, en sal Hom dgésel, en sal Hom ekruisig.

10 En Hy sal aopstaan op die bderde dag uit die dode; en kyk, Hy staan om die wêreld te coordeel; en kyk, al hierdie dinge word gedoen sodat ’n regverdige oordeel mag kom oor die kinders van mense.

11 Want kyk, en ook sy abloed doen bversoening vir die sondes van diegene wat cgeval het deur Adam se oortreding, wat gesterwe het sonder om die wil van God te ken aangaande hulle, of wat gesondig het in donkunde.

12 Maar wee, wee hom wat weet dat hy arebelleer teen God! Want heil kom nie na so een behalwe as dit is deur bekering en geloof in die bHere Jesus Christus nie.

13 En die Here God het sy heilige profete gestuur onder al die kinders van mense, om hierdie dinge te verkondig aan elke stam, nasie, en taal, sodat wie ook al daardeur sal glo dat Christus moet kom, avergifnis mag ontvang van hulle sonde en jubel met uitermate blydskap, basof Hy alreeds onder hulle gekom het.

14 Nogtans het die Here God gesien dat sy volk ’n hardnekkige volk was, en Hy het aan hulle ’n wet gestel, en awel die wet van Moses.

15 En baie tekens, en wonders en aversinnebeelde, en voorafskaduwings het Hy aan hulle getoon aangaande sy koms; en ook het heilige profete met hulle gespreek aangaande sy koms; en tog het hulle hul harte verhard, en nie verstaan dat die bwet van Moses niks baat behalwe as dit was deur die versoening van sy bloed nie.

16 En selfs as dit moontlik was dat klein akindertjies kon sondig, sou hulle nie gered kon word nie; maar ek sê vir julle dat hulle bsalig is; want kyk, soos in Adam, of van nature, val hulle, net so doen die bloed van Christus versoening vir hul sondes.

17 En bowendien, ek sê vir julle dat daar ageen ander naam gegee sal word nóg enige ander weg nóg wyse waardeur bheil kan kom tot die kinders van mense, slegs in en deur die Naam van cChristus, die Here Alvermoënd.

18 Want kyk, Hy oordeel, en sy oordeel is regverdig; en die suigling is nie verlore wat sterwe in sy kinderjare nie; maar mense drink verdoemenis tot hulle eie siele tensy hulle hul verootmoedig en aword soos klein kindertjies, en glo dat heil was, en is, en sal wees, in en deur die bversoenende bloed van Christus, die Here Alvermoënd.

19 Want die anatuurlike mens is ’n vyand van God, en was dit vanaf die bval van Adam, en sal dit wees vir ewig en ewig, tensy hy ctoegee aan die verlokkinge van die dHeilige Gees, en die natuurlike mens aflê en ’n eheilige word deur die versoening van Christus die Here, en soos ’n fkind word, onderdanig, sagmoedig, nederig, geduldig, vol liefde, gewillig om hom te onderwerp aan alle dinge wat die Here behaag om op hom te lê, net soos ’n kind hom onderwerp aan sy vader.

20 En bowendien, ek sê vir julle, dat die tyd sal kom wanneer die akennis van ’n Saligmaker dwarsdeur belke nasie, stam, taal, en volk sal versprei.

21 En kyk, wanneer daardie tyd kom, sal niemand askuldeloos bevind word voor God nie, behalwe as dit kindertjies is, slegs deur bekering en geloof in die naam van die Here God Almagtig.

22 En wel in hierdie tyd, wanneer jy jou volk die dinge sou geleer het wat die Here jou God jou gebied het, selfs dan word hulle nie meer onskuldig bevind in die oë van God nie, behalwe volgens die woorde wat ek met jou gespreek het.

23 En nou het ek die woorde gespreek wat die Here God my gebied het.

24 En so sê die Here: Hulle sal staan as ’n duidelike getuienis teen hierdie volk op die oordeelsdag; waarvolgens hulle geoordeel sal word, elke mens volgens sy werke, of hulle goed, en of hulle boos is.

25 En as hulle boos is, word hulle oorgelewer tot ’n vreeslike agesig van hulle eie skuld en gruweldade, wat hulle laat terugdeins van die teenwoordigheid van die Here na ’n toestand van bsmart en eindelose pyniging, waaruit hulle nie meer kan terugkeer nie; daarom het hulle verdoemenis gedrink tot hulle eie siele.

26 Daarom, hulle het gedrink uit die beker van die toorn van God, welke geregtigheid net so min van hulle weerhou word as wat dit kan weerhou word dat aAdam sou val, vanweë sy neem van die verbode bvrug; daarom, cbarmhartigheid kan vir ewig geen aanspraak op hulle meer hê nie.

27 En hulle apyniging is soos ’n bpoel van vuur en swael, waarvan die vlamme onblusbaar is, en waarvan die rook opstyg vir ewig en ewig. So het die Here my gebied. Amen.

◀

2a

GS Engele.

◀

3a

Lk. 2:10–11.

◀

5a

GS Jehova.

◀

b

Mosia 7:27; Alma 7:9–13.

◀

c

Matt. 4:23–24; Hand. 2:22; 1 Ne. 11:31. GS Wonderwerk.

◀

6a

Mark. 1:32–34.

◀

7a

GS Versoek, Versoeking.

◀

b

Matt. 4:1–2.

◀

c

L&V 19:15–18.

◀

d

Lk. 22:44.

◀

e

Jes. 53:4–5.

◀

8a

GS God, Godheid—God die Seun.

◀

b

Alma 7:10.

◀

c

Hel. 14:12; 3 Ne. 9:15.

◀

d

Matt. 1:16; 1 Ne. 11:14–21.

◀

e

GS Maria, Moeder van Jesus.

◀

9a

GS Heil.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

c

Joh. 8:48.

◀

d

Mark. 15:15.

◀

e

Lk. 18:33; 1 Ne. 19:10; 2 Ne. 10:3. GS Kruisiging.

◀

10a

GS Opstanding.

◀

b

Matt. 16:21; 2 Ne. 25:13; Hel. 14:20–27.

◀

c

GS Regter, Oordeel.

◀

11a

GS Bloed.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

c

GS Val van Adam en Eva.

◀

d

2 Ne. 9:25–26.

◀

12a

Mosia 2:36–38; Hel. 8:25. GS Rebellie.

◀

b

GS Here.

◀

13a

GS Vergifnis van Sondes.

◀

b

2 Ne. 25:24–27; Jarom 1:11.

◀

14a

GS Wet van Moses.

◀

15a

GS Jesus Christus—Voorafskaduwings of simbole van Christus.

◀

b

Mosia 13:27–32.

◀

16a

GS Kind, Kinders.

◀

b

Moro. 8:8–9.

◀

17a

Hand. 4:10–12; 2 Ne. 31:21.

◀

b

GS Heil.

◀

c

GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

18a

Matt. 18:3.

◀

b

Mosia 4:2; Hel. 5:9.

◀

19a

1 Kor. 2:11–14; Mosia 16:2–3. GS Natuurlike Mens.

◀

b

GS Val van Adam en Eva.

◀

c

2 Kron. 30:8.

◀

d

Moro. 10:4–5. GS Heilige Gees.

◀

e

GS Heilige.

◀

f

3 Ne. 9:22.

◀

20a

L&V 3:16.

◀

b

GS Sendingwerk.

◀

21a

GS Toerekenbaar, Toerekenbaarheid.

◀

25a

Alma 5:18; 12:14–15.

◀

b

Morm. 8:38.

◀

26a

Morm. 9:12.

◀

b

Gén. 3:1–12; 2 Ne. 2:15–19; Alma 12:21–23.

◀

c

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

27a

GS Skuld.

◀

b

2 Ne. 9:16; Jakob 6:10; L&V 76:36.

Hoofstuk 4

Koning Benjamin sit sy toespraak voort—Heil kom vanweë die Versoening—Glo in God om gered te word—Behou ’n vergifnis van jou sondes deur getrouheid—Gee van jou besittings aan die armes—Doen alle dinge in wysheid en orde. Ongeveer 124 v.C.

1 En nou, dit het gebeur dat toe koning Benjamin ’n einde gemaak het om die woorde te spreek wat aan hom oorgedra is deur die engel van die Here, dat hy sy oë laat gaan het oor die skare, en kyk, hulle het neergeval op die grond, want die avrees van die Here het oor hulle gekom.

2 En hulle het hulleself aanskou in hul eie avleeslike toestand, en wel bgeringer as die stof van die aarde. En hulle het almal hardop uitgeroep met een stem, en gesê: O, wees barmhartig, en laat die cversoenende bloed van Christus geld sodat ons vergifnis van ons sondes mag ontvang, en ons harte gereinig mag word; want ons glo in Jesus Christus, die Seun van God, wat hemel en aarde dgeskape het, en alle dinge; wat sal neerkom onder die kinders van mense.

3 En dit het gebeur dat nadat hulle hierdie woorde gespreek het, het die Gees van die Here oor hulle gekom, en hulle is vervul met vreugde, omdat hulle avergifnis ontvang het van hul sonde, en omdat hulle vrede van bgewete gehad het, vanweë die uitnemende cgeloof wat hulle gehad het in Jesus Christus wat sou kom, volgens die woorde wat koning Benjamin met hulle gespreek het.

4 En koning Benjamin het weer sy mond geopen en met hulle begin spreek, en gesê: My vriende en my broers, my verwante en my volk, ek wil weer julle aandag vra, dat julle die oorblywende woorde wat ek met julle sal spreek mag hoor en verstaan.

5 Want kyk, as die kennis van die goedheid van aGod op hierdie tydstip julle laat ontwaak het tot ’n begrip van julle nietigheid, en julle waardelose en gevalle toestand—

6 Ek sê vir julle, as julle gekom het tot ’n abesef van die goedheid van God, en sy ongeëwenaarde mag, en sy wysheid, en sy geduld, en sy lankmoedigheid teenoor die kinders van mense; en ook, die bversoening wat berei is vanaf die cgrondlegging van die wêreld, sodat heil daardeur mag kom na hom wat sy dvertroue in die Here sou plaas, en ywerig sou wees om sy gebooie te onderhou, en volhard in die geloof en wel tot aan die einde van sy lewe, ek bedoel die lewe van die sterflike liggaam—

7 Ek sê, dat dit die man is wat heil ontvang deur die versoening wat berei is vanaf die grondlegging van die wêreld vir alle mense, wat ewig was vanaf die aval van Adam, of wat is, of wat ooit sal wees, en wel tot aan die einde van die wêreld.

8 En dit is die wyse waardeur heil kom: En daar is ageen ander heil behalwe hierdie waarvan gespreek is, nóg is daar enige voorwaardes waardeur die mens gered kan word behalwe die voorwaardes wat ek aan julle vertel het.

9 Glo in God; glo dat Hy is, en dat Hy alle dinge geskape het, beide in die hemel en op aarde; glo dat Hy alle awysheid het, en alle mag, beide in die hemel en op aarde; glo dat die mens nie al die dinge kan bbegryp wat die Here kan begryp nie.

10 En verder, glo dat julle moet abekeer van julle sondes en hulle versaak, en verootmoedig julleself voor God; en vra in opregtheid van hart dat Hy julle moet bvergewe; en nou, as julle al hierdie dinge cglo, sien toe dat julle hulle ddoen.

11 En verder sê ek aan julle soos ek vantevore gesê het, dat as julle gekom het tot die kennis van die heerlikheid van God, of as julle geweet het van sy goedheid en agesmaak het van sy liefde, en ’n bvergifnis ontvang het van jul sondes, wat sulke uitermate groot vreugde in julle siele veroorsaak het, net so wil ek hê dat julle moet onthou, en altyd in herinnering hou, die grootheid van God, en julle eie cnietigheid, en sy dgoedheid en lankmoedigheid teenoor julle, onwaardige skepsels, en verootmoedig julle en wel tot in die dieptes van enederigheid, en daagliks die naam van die Here faanroep, en standvastig staan in die geloof van dit wat moet kom, wat gespreek is deur die mond van die engel.

12 En kyk, ek sê vir julle dat as julle dit doen, sal julle jul altyd verheug, en vervul wees met die aliefde van God, en altyd vergifnis van jul sonde bbehou; en julle sal groei in die kennis van die heerlikheid van Hom wat julle geskape het, of in die kennis van dit wat regverdig en waar is.

13 En julle sal nie begeertes hê om mekaar kwaad aan te doen nie, maar om avreedsaam te lewe, en om aan elke man te gee wat hom toekom.

14 En julle sal nie toelaat dat julle akinders honger ly, of naak is nie; nóg sal julle toelaat dat hulle die wette van God oortree, en met mekaar bbaklei, en twis die een met die ander, en die duiwel dien, wat die meester van sonde is, of wat die bose gees is van wie gespreek is deur ons vaders, hy wat ’n vyand is van alle regverdigheid.

15 Maar julle sal hulle aleer om te bwandel in die weë van die waarheid en erns; julle sal hulle leer om mekaar clief te hê, en om mekaar te dien.

16 En ook, julle sal diegene abystaan wat behoefte het aan jul bystand; julle sal van julle besittings aan hom gee wat behoefte het; en julle sal nie toelaat dat die bbedelaar tevergeefs sy smeekbede tot julle rig, en hom wegstuur om om te kom nie.

17 Miskien sal jy asê: Die man het sy ellende op homself gebring; daarom sal ek my hand terughou, en sal hom nie van my kos gee nie, nóg aan hom van my besittings gee dat hy nie mag ly nie, want sy strawwe is regverdig—

18 Maar ek sê vir jou, o mens, wie dit ook al doen, het groot rede om te bekeer; en tensy hy bekeer van dit wat hy gedoen het, sal hy vir ewig omkom, en het geen deel in die koninkryk van God nie.

19 Want kyk, is ons nie almal bedelaars nie? Is ons nie almal afhanklik van dieselfde Wese, naamlik God, vir al die besittings wat ons het nie, vir beide voedsel en kleding, en vir goud, en vir silwer, en vir al die rykdom wat ons het van allerlei soorte nie?

20 En kyk, juis op hierdie tyd, het julle sy naam aangeroep, en gesmeek om ’n vergifnis van julle sondes. En het Hy toegelaat dat julle vergeefs gepleit het? Nee; Hy het sy Gees uitgestort oor julle en het veroorsaak dat julle harte vervul sou word met avreugde, en het veroorsaak dat julle monde gesluit sou word sodat julle niks kon uiter nie, so uitermate groot was julle vreugde.

21 En nou, as God, wat julle geskape het, van wie julle afhanklik is vir julle lewens en vir alles wat julle het en is, aan julle gee wat julle ook al vra wat reg is, in geloof, en glo dat julle sal ontvang, o, dan, hoe behoort julle nie die besittings wat julle het te adeel die een met die ander nie.

22 En as julle die man aoordeel wat sy smeekbede tot julle rig vir julle besittings sodat hy nie vergaan nie, en hom veroordeel, hoeveel regverdiger sal julle veroordeling wees omdat julle jul besittings bweerhou, wat nie aan julle behoort nie, maar aan God, aan wie ook julle lewe behoort; en tog doen jul geen smeekbede nie, of bekeer nie van die ding wat julle gedoen het nie.

23 Ek sê vir julle, wee daardie man, want sy besittings sal saam met hom vergaan; en nou, ek sê hierdie dinge aan diegene wat aryk is betreffende die dinge van hierdie wêreld.

24 En verder, ek sê vir die armes, julle wat nie het nie, en tog voldoende het, dat julle oorleef van dag tot dag; ek bedoel julle almal wat die bedelaar weier, omdat julle nie het nie; ek wil hê dat julle in jul harte moet sê dat: ek gee nie omdat ek nie het nie, maar as ek gehad het, sou ek agee.

25 En nou, as julle dit in julle harte sê, bly julle onskuldig, anders is julle averoordeel; en julle veroordeling is regverdig, want julle begeer dit wat julle nie ontvang het nie.

26 En nou, ter wille van hierdie dinge wat ek met julle gespreek het—dit is, ter wille van die behoud van ’n vergifnis van julle sondes van dag tot dag, dat julle onskuldig mag awandel voor God—wil ek hê dat julle van jul besittings moet bdeel met die carmes, elke mens volgens dit wat hy het, soos om die hongeriges te dvoed, die naaktes te klee, die siekes te besoek en by te dra tot hulle verligting beide geestelik en stoflik, volgens hulle behoeftes.

27 En kyk dat al hierdie dinge in wysheid en orde gedoen word, want dit is nie nodig dat ’n man avinniger moet hardloop as wat hy krag het nie. En verder, dit is noodsaaklik dat hy ywerig moet wees, dat hy daardeur die prys mag wen; daarom, alle dinge moet ordelik gedoen word.

28 En ek wil hê dat julle sal onthou, dat wie ook al onder julle van sy naaste leen, hy die ding moet teruggee wat hy leen, volgens wat hy ooreengekom het, anders sal jy sonde begaan; en miskien sal jy veroorsaak dat jou naaste ook sonde begaan.

29 En eindelik, ek kan julle nie al die dinge vertel waardeur julle sonde mag begaan nie; want daar is verskillende maniere en wyses, en wel soveel dat ek hulle nie kan tel nie.

30 Maar dit kan ek julle sê, dat as julle nie op julself alet nie, en julle bgedagtes, en julle cwoorde, en julle dade, en die gebooie van God onderhou nie, en volhard in die geloof in dit wat julle gehoor het aangaande die koms van ons Here, en wel tot aan die einde van julle lewens nie, moet julle vergaan. En nou, o mens, onthou, en vergaan nie.

◀

1a

GS Vrees.

◀

2a

GS Vleeslik.

◀

b

Hel. 12:7–8.

◀

c

Mosia 3:18; Hel. 5:9.

◀

d

GS Skep, Skepping.

◀

3a

GS Vergifnis van Sondes.

◀

b

GS Gewete.

◀

c

GS Geloof, Glo.

◀

5a

Moses 1:10.

◀

6a

GS God, Godheid.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

c

Mosia 15:19.

◀

d

Ps. 36:8; 2 Ne. 22:2; Hel. 12:1. GS Vertrou.

◀

7a

GS Val van Adam en Eva.

◀

8a

Hand. 4:12; 2 Ne. 31:21; Mosia 3:17.

◀

9a

Rom. 11:33–34; Jakob 4:8–13.

◀

b

Jes. 55:9.

◀

10a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

L&V 61:2.

◀

c

Matt. 7:24–27.

◀

d

2 Ne. 31:19–21.

◀

11a

Alma 36:24–26.

◀

b

GS Vergifnis van Sondes.

◀

c

Moses 1:10.

◀

d

Ex. 34:6; Moro. 8:3.

◀

e

GS Nederig, Nederigheid.

◀

f

GS Gebed.

◀

12a

GS Liefde.

◀

b

Mosia 4:26; Alma 4:13–14; 5:26–35; L&V 20:31–34.

◀

13a

GS Vredemaker.

◀

14a

1 Tim. 5:8; L&V 83:4.

◀

b

GS Twis.

◀

15a

L&V 68:25–28; Moses 6:58. GS Onderrig, Onderwyser.

◀

b

GS Wandel, Wandel met God.

◀

c

Mosia 18:21.

◀

16a

GS Diens; Naasteliefde.

◀

b

Deut. 15:7–11; Spr. 21:13; Jes. 10:1–2.

◀

17a

Spr. 17:5.

◀

20a

GS Vreugde.

◀

21a

GS Diens; Welsyn.

◀

22a

Matt. 7:1–2; Joh. 7:24.

◀

b

1 Joh. 3:17.

◀

23a

L&V 56:16.

◀

24a

Mark. 12:44.

◀

25a

L&V 56:17.

◀

26a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

b

Jakob 2:17–19.

◀

c

Sag. 7:10; Alma 1:27. GS Aalmoes, Aalmoese Gee.

◀

d

Jes. 58:10–11; L&V 104:17–18.

◀

27a

L&V 10:4.

◀

30a

Alma 12:14. GS Waak, Wagte.

◀

b

Mark. 7:18–23. GS Gedagtes.

◀

c

Matt. 15:18–20. GS Oneerbiedigheid.

Hoofstuk 5

Die Heiliges word die seuns en dogters van Christus deur geloof—Hulle word dan by die naam van Christus genoem—Koning Benjamin vermaan hulle om standvastig en onbeweeglik te wees in goeie werke. Ongeveer 124 v.C.

1 En nou, dit het gebeur dat toe koning Benjamin so met sy volk gespreek het, het hy onder hulle gestuur, begerende om van sy volk te weet of hulle die woorde geglo het wat hy met hulle gespreek het.

2 En hulle het almal met een stem uitgeroep, en gesê: Ja, ons glo al die woorde wat u met ons gespreek het; en ook, ons weet van hulle sekerheid en waarheid, vanweë die Gees van die Here Alvermoënd, wat ’n geweldige averandering in ons bewerkstellig het, of in ons harte, sodat ons nie meer die neiging het om bkwaad te doen nie, maar om voortdurend goed te doen.

3 En ons, onsself ook, deur die eindelose goedheid van God, en die openbaringe van sy Gees, het groot insae in dit wat moet kom; en as dit raadsaam was, kon ons van alle dinge profeteer.

4 En dit is die geloof wat ons gehad het in die dinge wat ons koning met ons gespreek het, wat ons gebring het tot hierdie groot kennis, waardeur ons ons verbly met sulke uitermate groot blydskap.

5 En ons is gewillig om ’n averbond met ons God te sluit om sy wil te doen, en om gehoorsaam te wees aan sy gebooie in alle dinge wat Hy ons sal gebied, al ons oorblywende dae, sodat ons nie op onsself ’n bnimmereindigende pyniging bring nie, soos gespreek is deur die cengel, sodat ons nie mag drink uit die beker van die toorn van God nie.

6 En nou, dit is die woorde wat koning Benjamin van hulle verlang het; en daarom het hy aan hulle gesê: Julle het die woorde gespreek wat ek verlang het; en die verbond wat julle gesluit het, is ’n regverdige verbond.

7 En nou, vanweë die verbond wat julle gesluit het, sal julle die akinders van Christus genoem word, sy seuns en sy dogters; want kyk, hierdie dag het Hy julle geestelik bverwek; want julle sê dat julle charte verander is deur geloof in sy naam; daarom, julle is dgebore uit Hom en het sy eseuns en sy dogters geword.

8 En onder hierdie hoof word julle avrygemaak, en daar is bgeen ander hoof waardeur julle vrygemaak kan word nie. Daar is geen ander cnaam gegee waardeur heil kom nie; daarom, ek wil hê dat julle op julle die dnaam van Christus moet neem, almal van julle wat die verbond met God gesluit het dat julle gehoorsaam sal wees tot aan die einde van julle lewens.

9 En dit sal gebeur dat wie ook al dit doen, gevind sal word aan die regterhand van God, want hy sal die naam ken waarby hy genoem word; want hy sal by die naam van Christus genoem word.

10 En nou sal dit gebeur, dat wie ook al nie die naam van Christus vir hom sal aanneem nie, by ’n aander naam genoem moet word; daarom, hy bevind homself aan die blinkerhand van God.

11 En ek wil hê dat julle ook sal onthou dat dit die anaam is wat ek gesê het ek aan julle sal gee wat nooit uitgewis sal word nie, behalwe as dit deur oortreding is; daarom, pas op dat julle nie oortree nie, dat die naam nie uitgewis word uit julle harte nie.

12 Ek sê vir julle, ek wil hê dat julle sal onthou om die naam te abewaar, altyd geskrewe in julle harte, dat julle nie bevind word aan die linkerhand van God nie, maar dat julle hoor en die stem ken waardeur julle geroep sal word, en ook, die naam wat Hy julle sal noem.

13 Want hoe aken ’n man die meester vir wie hy nie gedien het nie, en wat ’n vreemdeling vir hom is, en ver is van die gedagtes en bedoelings van sy hart?

14 En verder, neem ’n man ’n esel wat aan sy naaste behoort en hou dit? Ek sê vir julle, Nee; hy sal nie eers toelaat dat hy wei onder sy kuddes nie, maar sal hom wegjaag en hom uitwerp. Ek sê vir julle, dat net so sal dit wees onder julle as julle nie die naam ken waarby julle genoem word nie.

15 Daarom, ek wil hê dat julle standvastig en onbeweeglik sal wees, altyd oorvloedig in goeie werke, sodat Christus, die Here God Almagtig, julle as syne mag averseël, dat julle gebring mag word na die hemel, sodat julle ewigdurende heil en die ewige lewe mag hê, deur die wysheid, en krag, en geregtigheid, en barmhartigheid van Hom wat alle dinge bgeskape het, in die hemel en op aarde, wat God is bo alles. Amen.

◀

2a

Alma 5:14. GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

b

Alma 19:33.

◀

5a

Mosia 18:10.

◀

b

Mosia 3:25–27.

◀

c

Mosia 3:2.

◀

7a

Mosia 27:24–26; Moses 6:64–68. GS Seuns en Dogters van God.

◀

b

GS Verwek.

◀

c

GS Hart.

◀

d

Mosia 15:10–11. GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

e

L&V 11:30.

◀

8a

Rom. 6:18; Gal. 5:1; Hel. 14:30.

◀

b

Hand. 4:10, 12; Alma 21:9.

◀

c

Mosia 26:18.

◀

d

Hand. 11:26; Alma 46:15.

◀

10a

Alma 5:38–39.

◀

b

Matt. 25:33.

◀

11a

Mosia 1:11–12. GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

12a

L&V 18:23–25.

◀

13a

Mosia 26:24–27.

◀

15a

GS Heiligmaking; Roeping en Verkiesing.

◀

b

Kol. 1:16; Mosia 4:2; Alma 11:39.

Hoofstuk 6

Koning Benjamin teken die name van die volk op en stel priesters aan om hulle te onderrig—Mosia heers as ’n regverdige koning. Ongeveer 124–121 v.C.

1 En nou, koning Benjamin het gedink dat dit raadsaam is, nadat hy klaar met die volk gespreek het, dat hy die name sou aneem van al diegene wat ’n verbond gesluit het met God om sy gebooie te onderhou.

2 En dit het gebeur dat daar nie een siel was nie, tensy dit kindertjies was, wat nie die verbond gesluit het, en die naam van Christus vir hulle aangeneem het nie.

3 En verder, dit het gebeur dat toe koning Benjamin ’n einde gemaak het aan al hierdie dinge, en sy seun aMosia baangestel het om ’n heerser en ’n koning oor sy volk te wees, en hom al die opdragte gegee het aangaande die koninkryk, en ook priesters aangestel het om die volk te conderrig, sodat hulle daardeur die gebooie van God mag hoor en ken, en om hulle aan te spoor tot gedagtenis aan die deed wat hulle afgelê het, het hy die skare weggestuur, en hulle het teruggekeer, elkeen, volgens hulle gesinne, na hulle eie huise.

4 En aMosia het begin om te heers in sy vader se plek. En hy het begin om te heers in die dertigste jaar van sy ouderdom, wat dit in totaal omtrent vierhonderd ses en sewentig jaar maak vanaf die btyd dat Lehi Jerusalem verlaat het.

5 En koning Benjamin het drie jaar gelewe, en hy het gesterf.

6 En dit het gebeur dat koning Mosia in die weë van die Here gewandel het, en sy oordele en sy insettinge nagekom en sy gebooie onderhou het in alle dinge wat Hy hom ook al gebied het.

7 En koning Mosia het sy volk die grond laat bewerk. En hy ook, het self die grond bewerk, sodat hy daardeur anie ’n las vir sy volk sou word nie, sodat hy mag handel volgens dit wat sy vader in alle dinge gehandel het. En daar was geen twiste onder sy hele volk vir ’n tydperk van drie jaar nie.

◀

1a

L&V 128:8.

◀

3a

Mosia 1:10; 2:30.

◀

b

GS Ordineer, Ordinering.

◀

c

Alma 4:7.

◀

d

Mosia 5:5–7.

◀

4a

GS Mosia, Seun van Benjamin.

◀

b

1 Ne. 1:4.

◀

7a

2 Kor. 11:9.

Hoofstuk 7

Ammon vind die land Lehi-Nefi waar Limhi koning is—Limhi se volk is in slawerny tot die Lamaniete—Limhi vertel hul geskiedenis—’n Profeet (Abinadi) het getuig dat Christus die God en Vader is van alle dinge—Diegene wat vieslikheid saai, oes die warrelwind, en diegene wat hulle vertroue in die Here plaas, sal verlos word. Ongeveer 121 v.C.

1 En nou, dit het gebeur dat nadat koning Mosia voortdurende vrede gehad het vir ’n tydperk van drie jaar, was hy begerig om te weet aangaande die mense wat aopgegaan het om in die land Lehi-Nefi te woon, of in die stad Lehi-Nefi; want sy volk het niks gehoor van hulle vanaf die tyd dat hulle die land bZarahemla verlaat het nie; daarom, hulle het hom vermoei met hul neulery.

2 En dit het gebeur dat koning Mosia toegestem het dat sestien van hulle sterk manne mag opgaan na die land Lehi-Nefi, om navraag te doen aangaande hulle broers.

3 En dit het gebeur dat hulle die volgende dag begin het om op te gaan, en by hulle was ene Ammon, en hy was ’n sterk en magtige man, en ’n afstammeling van Zarahemla; en hy was ook hulle leier.

4 En nou, hulle het nie die koers geken wat hulle moes reis in die wildernis om op te gaan na die land Lehi-Nefi nie; daarom het hulle baie dae rondgedwaal in die wildernis en wel veertig dae het hulle rondgedwaal.

5 En nadat hulle veertig dae rondgedwaal het, het hulle by ’n heuwel gekom, wat noord is van die land aSilom, en daar het hulle hul tente opgeslaan.

6 En Ammon het drie van sy broers geneem, en hulle name was Amaleki, Helem, en Hem, en hulle het afgegaan in die land aNefi.

7 En kyk, hulle het die koning van die volk teëgekom wat in die land Nefi was, en in die land Silom; en hulle is omsingel deur die koning se lyfwag, en is geneem, en is gebind en is in die gevangenis geplaas.

8 En dit het gebeur toe hulle twee dae in die gevangenis was, is hulle weer voor die koning gebring, en hulle boeie is losgemaak; en hulle het voor die koning gestaan en is toegelaat, of eerder beveel, dat hulle die vrae moes beantwoord wat hy hulle sou vra.

9 En hy het aan hulle gesê: Kyk, ek is aLimhi, die seun van Noag, wat die seun van Zenif was, wat opgekom het uit die land Zarahemla om hierdie land te beërwe, wat die land van hul vaders was, wat ’n koning gemaak is deur die stem van die volk.

10 En nou, ek begeer om die oorsaak te weet waarom julle so gewaagd was as om naby die mure van die stad te kom, toe ek met my wagte buite die poort was?

11 En nou, om hierdie rede het ek toegelaat dat julle beskerm word, dat ek by julle navraag mag doen, of anders sou ek beveel het dat my wagte julle om die lewe moes bring. Julle mag praat.

12 En nou, toe Ammon sien dat hy toegelaat was om te praat, het hy na vore gestap en homself neergebuig voor die koning; en toe hy weer opstaan, sê hy: O, koning, ek is voor God vandag baie dankbaar dat ek nog lewe, en toegelaat word om te spreek; en ek sal poog om met vrymoedigheid te spreek;

13 Want ek is seker dat as u my geken het, u nie sou toegelaat het dat ek hierdie boeie moes dra nie. Want ek is Ammon, en is ’n afstammeling van aZarahemla, en het opgekom uit die land Zarahemla om navraag te doen aangaande ons broers, wat Zenif uitgebring het uit daardie land.

14 En nou, dit het gebeur dat nadat Limhi die woorde gehoor het van Ammon, was hy uitermate verheug, en het gesê: Nou, ek weet vir seker dat my broers wat in die land Zarahemla was, nog lewe. En nou, ek sal my verbly; en môre sal ek sorg dat my volk hulle ook verbly.

15 Want kyk, ons is in slawerny onder die Lamaniete, en word abelas met ’n belasting wat swaar is om te dra. En nou, kyk, ons broers sal ons verlos uit ons slawerny, of uit die hande van die Lamaniete, en ons sal hulle slawe wees; want dit is beter dat ons slawe van die Nefiete is, as om belasting te betaal aan die koning van die Lamaniete.

16 En nou, koning Limhi het sy wagte beveel dat hulle nie langer vir Ammon of sy broers moes bind nie, maar het beveel dat hulle na die heuwel gaan wat noord van Silom was, en hulle broers die stad inbring, dat hulle sodoende mag eet en drink, en hulleself uitrus na die vermoeienis van hulle reis; want hulle het baie dinge gely; hulle het honger, dors en uitputting gely.

17 En nou, dit het gebeur op die volgende dag dat koning Limhi ’n aankondiging laat uitroep het onder sy hele volk, dat hulle hulself daarvolgens mag bymekaarmaak by die atempel, om die woorde te hoor wat hy met hulle sou spreek.

18 En dit het gebeur dat nadat hulle hulself versamel het, dat hy met hulle gespreek het op hierdie wyse, en gesê het: O julle, my volk, rig julle hoofde op en wees getroos; want kyk, die tyd is op hande, of is nie ver nie, wanneer ons nie langer onderdanig sal wees aan ons vyande nie, nieteenstaande ons baie worstelinge, wat vergeefs was; tog vertrou ek dat daar ’n doeltreffende stryd oorbly om gestry te word.

19 Daarom, rig julle hoofde op, en verheug julle, en stel julle vertroue in aGod, in daardie God wat die God was van Abraham, en Isak, en Jakob; en ook, daardie God wat die kinders van Israel buitgebring het uit Egipteland, en hulle deur die Rooi See laat loop op droë grond, en hulle gevoed het met cmanna sodat hulle nie mag vergaan in die wildernis nie; en baie meer dinge het Hy vir hulle gedoen.

20 En verder, daardie selfde God het ons vaders auitgebring uit die land Jerusalem, en het sy volk behoed en bewaar en wel tot op hede; en kyk, dit is vanweë ons ongeregtighede en gruwels dat Hy ons in slawerny gebring het.

21 En julle is vandag almal getuies, dat Zenif, wat koning gemaak is oor hierdie volk, omdat hy aoorywerig was om die land van sy vaders te beërwe, daarom is hy bedrieg deur die sluheid en listigheid van koning Laman, wat ’n verdrag met koning Zenif aangegaan het, en in sy hande die besit oorgelewer het van ’n deel van die land, oftewel die stad Lehi-Nefi, en die stad Silom; en die omliggende land—

22 En dit alles het hy gedoen, met die uitsluitlike doel om hierdie volk tot onderdanigheid te abring of in slawerny. En kyk, op hierdie tydstip betaal ons belasting aan die koning van die Lamaniete, ten bedrae van een helfte van ons mielies, en ons gars, en wel al ons graan van elke soort, en een helfte van die aanwas van ons kuddes en ons troppe; en wel een helfte van alles wat ons het of besit, eis die koning van die Lamaniete van ons, of ons lewens.

23 En nou, is dit nie swaar om te verdra nie? En is dit, ons verdrukking, nie groot nie? Nou kyk, hoeveel rede het ons om te treur.

24 Ja, ek sê vir julle, groot is die redes wat ons het om te treur; want kyk hoeveel van ons broers is gedood, en hulle bloed is tevergeefs gestort, en alles vanweë ongeregtigheid.

25 Want as hierdie volk nie verval het in oortreding nie, sou die Here nie toegelaat het dat hierdie groot kwaad oor hulle gekom het nie. Maar kyk, hulle wou nie op sy woorde ag slaan nie; maar daar het twiste ontstaan onder hulle, en wel tot so ’n mate dat hulle bloed onder mekaar vergiet het.

26 En hulle het ’n aprofeet van die Here doodgemaak; ja, ’n uitverkore man van God, wat hulle vertel het van hulle boosheid en gruwels, en geprofeteer het van baie dinge wat moet kom, ja, en selfs die koms van Christus.

27 En omdat hy aan hulle gesê het dat Christus die aGod was, die Vader van alle dinge, en gesê het dat Hy vir Hom die gestalte van ’n mens sou baanneem, en dit sou die gestalte wees waarna die mens geskape is in die begin; of met ander woorde, hy het gesê dat die mens geskape is volgens die gestalte van cGod, en dat God sou neerdaal onder die kinders van mense, en vir Hom vlees en bloed sou aanneem, en sou uitgaan op die aangesig van die aarde—

28 En nou, omdat hy dit gesê het, het hulle hom doodgemaak; en baie meer dinge het hulle gedoen wat die toorn van God op hulle neergebring het. Daarom, wie wonder dat hulle in slawerny is, en dat hulle getref word met sware verdrukkinge?

29 Want kyk, die Here het gesê: Ek sal my volk nie abystaan op die dag van hulle oortreding nie; maar Ek sal hulle weë versper sodat hulle nie voorspoedig is nie; en hulle dade sal soos ’n struikelblok voor hulle wees.

30 En verder, Hy het gesê: As my volk avieslikheid sal saai, sal hulle die kaf daarvan bmaai in die warrelwind; en die uitwerking daarvan is gif.

31 En verder, Hy het gesê: As my volk vieslikheid sal saai, sal hulle die aoostewind maai, wat onmiddellike vernietiging meebring.

32 En nou, kyk, die belofte van die Here is vervul, en julle word geslaan en verdruk.

33 Maar as julle sal akeer na die Here met volle voorneme van hart, en julle vertroue in Hom stel, en Hom dien met alle ywer van verstand, as julle dit doen, sal Hy, volgens sy eie wil en behae, julle verlos uit slawerny.

◀

1a

Omni 1:27–30.

◀

b

Omni 1:13.

◀

5a

Mosia 9:6, 8, 14.

◀

6a

2 Ne. 5:8.

◀

9a

Mosia 11:1.

◀

13a

Omni 1:12–15.

◀

15a

Mosia 19:15.

◀

17a

2 Ne. 5:16.

◀

19a

Ex. 3:6; 1 Ne. 19:10.

◀

b

Ex. 12:40–41; Alma 36:28.

◀

c

Ex. 16:15, 35; Núm. 11:7–8; Jos. 5:12.

◀

20a

1 Ne. 2:1–4.

◀

21a

Mosia 9:1–3.

◀

22a

Mosia 10:18.

◀

26a

Mosia 17:12–20.

◀

27a

GS God, Godheid.

◀

b

Gén. 1:26–28; Ether 3:14–17; L&V 20:17–18.

◀

c

Mosia 13:33–34; 15:1–4.

◀

29a

1 Sam. 12:15; 2 Kron. 24:20.

◀

30a

GS Vieslik, Vieslikheid.

◀

b

Gal. 6:7–8; L&V 6:33. GS Oes.

◀

31a

Jer. 18:17; Mosia 12:6.

◀

33a

Morm. 9:6.

Hoofstuk 8

Ammon leer die volk van Limhi—Hy hoor van die vier en twintig Jereditiese plate—Antieke kronieke kan vertaal word deur sieners—Geen gawe is groter as sienerskap nie. Ongeveer 121 v.C.

1 En dit het gebeur dat nadat koning Limhi ’n einde gemaak het om te spreek met sy volk, want hy het baie dinge gespreek met hulle en slegs ’n paar daarvan het ek geskrywe in hierdie boek, het hy sy volk al die dinge vertel aangaande hulle broers wat in die land Zarahemla was.

2 En hy het Ammon gevra om op te staan voor die skare, en hulle alles te vertel wat met hulle broers gebeur het, vanaf die tyd dat Zenif opgegaan het uit die land, en wel tot die tyd dat hyself opgekom het uit die land.

3 En hy het ook aan hulle die laaste woorde oorvertel wat koning Benjamin hulle geleer het, en hulle verduidelik aan die volk van koning Limhi, sodat hulle al die woorde kon verstaan wat hy gespreek het.

4 En dit het gebeur dat nadat hy dit alles gedoen het, het koning Limhi die skare weggestuur en beveel dat hulle elkeen na sy eie huis moes terugkeer.

5 En dit het gebeur dat hy opdrag gegee het dat die plate wat die akroniek bevat het van sy volk vanaf die tyd dat hulle die land Zarahemla verlaat het, voor Ammon gebring moes word, sodat hy hulle mag lees.

6 Nou, nadat Ammon die kroniek gelees het, het die koning hom gevra of hy tale kon vertolk, en Ammon het aan hom gesê dat hy nie kon nie.

7 En die koning het aan hom gesê: Omdat ek bedroef was oor die verdrukkinge van my volk, het ek drie en veertig manne van my volk ’n reis laat onderneem, die wildernis in, sodat hulle daardeur die land Zarahemla mag vind, sodat ons ’n beroep op ons broers kon doen om ons te verlos uit slawerny.

8 En hulle was verdwaal in die wildernis vir ’n tydperk van baie dae, tog was hulle ywerig, en het nie die land Zarahemla gevind nie, maar het teruggekeer na hierdie land, nadat hulle gereis het in ’n land tussen baie waters, en ’n land ontdek het wat besaai was met die beendere van mense, en van diere, en ook bedek was met ruïnes van geboue van allerlei soorte, en het ’n land ontdek wat bewoon was deur ’n volk wat so talryk was soos die leërskare van Israel.

9 En as ’n getuienis dat die dinge wat hulle gesê het waar is, het hulle avier en twintig plate gebring wat gevul is met graveerwerk, en hulle is van suiwer goud.

10 En kyk, ook, hulle het aborsplate gebring, wat groot is, en hulle is van bbrons en van koper, en is volkome sterk.

11 En verder, hulle het swaarde gebring, die hewwe daarvan het verweer, en die lemme daarvan was deur roes gevreet; en daar is niemand in die land wat in staat is om die taal te vertolk of die graverings wat op die plate is nie. Daarom het ek aan jou gesê: Kan jy vertaal?

12 En ek sê weer aan jou: Weet jy van enigeen wat kan vertaal? Want ek is begerig dat hierdie kronieke in ons taal vertaal moet word; want miskien sal hulle ons ’n kennis gee van ’n oorblyfsel van die volk wat vernietig is, van waar hierdie kronieke gekom het; of miskien sal hulle vir ons ’n kennis gee van hierdie selfde volk wat vernietig is; en ek is begerig om die oorsaak te weet van hulle vernietiging.

13 Nou het Ammon aan hom gesê: Ek kan u vir seker vertel, o koning, van ’n man wat die kronieke kan avertaal; want hy besit iets waarmee hy kan kyk, en alle ou kronieke vertaal; en dit is ’n gawe van God. En die dinge word bvertolkers genoem, en geen mens kan in hulle kyk nie tensy hy beveel word, uit vrees dat hy daarin soek vir dit wat hom nie toekom nie en sou vergaan. En wie ook al beveel word om daarin te kyk, dié word ’n csiener genoem.

14 En kyk, die koning van die volk wat in die land Zarahemla is, is die man wat beveel is om hierdie dinge te doen, en wat hierdie verhewe gawe van God het.

15 En die koning het gesê dat ’n siener groter is as ’n profeet.

16 En Ammon het gesê dat ’n siener ’n openbaarder is en ook ’n profeet; en ’n gawe wat groter is, kan geen mens hê nie, tensy hy die krag van God sou besit, wat geen mens kan nie; tog mag ’n mens groot krag hê, wat aan hom gegee is deur God.

17 Maar ’n siener kan weet van dinge wat verby is, en ook van dinge wat moet kom, en deur hulle sal alle dinge geopenbaar word, of eerder, sal geheime dinge bekendgemaak word, en verborge dinge sal aan die lig kom, en dinge wat nie bekend is nie, sal bekendgemaak word deur hulle, en ook sal dinge bekendgemaak word deur hulle wat andersins nie bekend kan wees nie.

18 Dus het God ’n wyse voorsien dat die mens, deur geloof, magtige wonderwerke mag verrig; daarom word hy ’n groot voordeel vir sy medemens.

19 En nou, toe Ammon ’n einde gemaak het om hierdie woorde te spreek, het die koning hom uitermate verbly, en God gedank en gesê: Ongetwyfeld is daar ’n agroot verborgenheid in hierdie plate opgesluit, en hierdie vertolkers is ongetwyfeld berei vir die doel om al sulke verborgenhede te ontvou aan die kinders van mense.

20 O, hoe wonderbaarlik is die werke van die Here, en hoe lankmoedig is Hy met sy volk; ja, en hoe blind en ondeurdringbaar is die begrippe van die kinders van mense; want hulle wil nie na wysheid soek nie, nóg begeer hulle dat asy oor hulle moet regeer!

21 Ja, hulle is soos ’n wilde trop wat wegvlug van die skaapherder, en verstrooi raak, en verjaag word, en opgevreet word deur die wilde diere van die woud.

◀

5a

Mosia 9–22.

◀

9a

Ether 1:1–2.

◀

10a

Ether 15:15.

◀

b

Ether 10:23.

◀

13a

Mosia 28:10–17.

◀

b

GS Urim en Tummim.

◀

c

GS Siener.

◀

19a

Ether 3:21–28; 4:4–5.

◀

20a

DI Wysheid, ’n selfstandige naamwoord in Hebreeus en Grieks in die vroulike vorm gebruik. Spr. 9:1; Matt. 11:19.

Die Kroniek van Zenif—’n Kroniek van sy volk, vanaf die tyd dat hulle die land Zarahemla verlaat het tot die tyd toe hulle verlos is uit die hande van die Lamaniete.

Dit behels hoofstukke 9 tot 22.

Hoofstuk 9

Zenif lei ’n groep vanaf Zarahemla om die land Lehi-Nefi in besit te neem—Die Lamanitiese koning laat hulle toe om die land te beërwe—Daar is oorlog tussen die Lamaniete en Zenif se volk. Ongeveer 200–187 v.C.

1 Ek, Zenif, wat onderrig is in die volledige taal van die Nefiete, en wat ’n kennis besit het van die aland Nefi, of van die land van ons vaders se eerste erfenis, en wat gestuur is as ’n verkenner onder die Lamaniete sodat ek hulle magte mag verken, sodat ons leër op hulle mag kom en hulle vernietig—maar toe ek dit gesien het wat goed was onder hulle, was ek begerig dat hulle nie vernietig moes word nie.

2 Daarom, ek het gestry met my broers in die wildernis, want ek wou hê dat ons leier ’n verdrag met hulle moes aangaan; maar omdat hy ’n streng en ’n bloeddorstige man was, het hy beveel dat ek doodgemaak moes word; maar ek is gered deur baie bloedvergieting; want vader het teen vader geveg, en broer teen broer, totdat die grootste gedeelte van ons leër vernietig is in die wildernis; en ons het teruggekeer, diegene van ons wat gespaar is, na die land Zarahemla, om daardie verhaal te vertel aan hulle vroue en hul kinders.

3 En tog, omdat ek oorywerig was om die land van ons vaders te beërwe, het ek soveel bymekaargemaak as wat begerig was om op te gaan om die land in besit te neem, en het weer begin op ons reis die wildernis in, om op te gaan na die land; maar ons is getref deur hongersnood en sware verdrukkinge; want ons was traag om die Here ons God te onthou.

4 Nogtans, na baie dae se ronddwaal in die wildernis, het ons ons tente opgeslaan op die plek waar ons broers doodgemaak is, wat naby die land van ons vaders was.

5 En dit het gebeur dat ek weer met vier van my manne die stad binnegegaan het, in na die koning toe, sodat ek mag weet van die gesindheid van die koning, en sodat ek mag weet of ek mag ingaan met my volk en die land in vrede in besit mag neem.

6 En ek het na die koning ingegaan, en hy het met my ’n verbond gesluit dat ek die land Lehi-Nefi mag besit, en die land Silom.

7 En hy het ook beveel dat sy volk moes vertrek uit die land, en ek en my volk het die land binnegegaan dat ons dit mag besit.

8 En ons het begin om geboue te bou, en om die mure van die stad te herstel, ja, naamlik die mure van die stad Lehi-Nefi, en die stad Silom.

9 En ons het begin om die grond te bewerk, ja, waarlik met allerhande soorte sade, met sade van mielies, en van koring, en van gars, en met neas, en met sjeum, en met sade van allerhande soorte vrugte; en ons het begin om te vermenigvuldig en voorspoedig te wees in die land.

10 Nou, dit was die sluheid en listigheid van koning Laman, om my volk in slawerny te abring, dat hy die land oorgegee het, dat ons dit mag besit.

11 Daarom het dit gebeur dat nadat ons in die land gewoon het vir ’n tydperk van twaalf jaar, dat koning Laman onrustig begin word het, uit vrees dat my volk op een of ander wyse sterk sou word in die land, en dat hulle hul nie kon oorweldig en hulle in slawerny bring nie.

12 Nou, hulle was ’n lui en ’n aafgodsvolk; daarom was hulle begerig om ons in slawerny te bring, sodat hulle hulself mag te buite gaan met die arbeid van ons hande; ja, sodat hulle mag feesvier op die kuddes van ons weivelde.

13 Daarom het dit gebeur dat koning Laman sy volk begin opstook het, sodat hulle met my volk moes veg; daarom het daar oorloë en twiste begin plaasvind in die land.

14 Want, in die dertiende jaar van my heerskappy in die land Nefi, weg na die suide van die land Silom, toe my volk besig was om hulle kuddes water te gee en te laat wei, en hulle lande te bewerk, het ’n talryke leërskare van Lamaniete op hulle afgekom en begin om hulle dood te maak, en om hulle kuddes af te neem, en die mielies van hulle lande.

15 Ja, en dit het gebeur dat hulle gevlug het, almal wat nie ingehaal is nie, en wel tot in die stad Nefi, en het tot my geroep om beskerming.

16 En dit het gebeur dat ek hulle bewapen het met boë, en met pyle, met swaarde, en met sabels, en met knuppels, en met slingers, en met allerhande soorte wapens wat ons kon bedink, en ek en my volk het uitgegaan teen die Lamaniete om te veg.

17 Ja, in die krag van die Here het ons uitgetrek om te veg teen die Lamaniete; want ek en my volk het kragtig tot die Here geroep dat Hy ons sou verlos uit die hande van ons vyande, want ons is verwek tot ’n herinnering aan verlossing van ons vaders.

18 En God het ons geroep agehoor en het ons gebede beantwoord; en ons het uitgegaan in sy krag; ja, ons het uitgegaan teen die Lamaniete, en in een dag en ’n nag het ons drieduisend drie en veertig doodgemaak; ons het hulle doodgemaak en wel totdat ons hulle uit ons land verdryf het.

19 En ek het met my eie hande gehelp om hulle dooies te begrawe. En kyk, tot ons groot verdriet en berou, is tweehonderd nege en sewentig van ons broers gedood.

◀

1a

2 Ne. 5:5–8; Omni 1:12.

◀

10a

Mosia 7:21–22.

◀

12a

Enos 1:20. GS Afgodery.

◀

18a

Mosia 29:20.

Hoofstuk 10

Koning Laman sterf—Sy volk is wild en wreed en glo in valse oorleweringe—Zenif en sy volk seëvier teen hulle. Ongeveer 187–160 v.C.

1 En dit het gebeur dat ons weer die koninkryk begin vestig het, en ons het weer begin om die land in vrede in besit te neem. En ek het beveel dat daar wapens van oorlog van allerlei soorte gemaak moes word, sodat ek daardeur wapens mag hê vir my volk vir die tyd dat die Lamaniete weer teen ons sou optrek om oorlog te maak teen my volk.

2 En ek het wagte rondom die land opgestel, sodat die Lamaniete nie weer onverhoeds teen ons mag opkom en ons vernietig nie; en so het ek my volk en my kuddes bewaak, en verhoed dat hulle in die hande van ons vyande val.

3 En dit het gebeur dat ons die land van ons vaders beërwe het vir baie jare lank, ja, vir ’n tydperk van twee en twintig jaar.

4 En ek het die manne die grond laat bewerk en allerhande asoorte graan verbou en allerhande vrugte van elke soort.

5 En ek het die vroue laat spin, en arbei, en werk, en allerhande fyn alinne laat maak, ja, en linne van elke soort, sodat ons ons naaktheid kon bedek; en so was ons voorspoedig in die land—so het ons voortdurende vrede in die land gehad vir ’n tydperk van twee en twintig jaar.

6 En dit het gebeur dat koning aLaman gesterf het, en sy seun het begin om in sy plek te heers. En hy het begin om sy volk op te stook om te rebelleer teen my volk; daarom het hulle begin om voor te berei vir oorlog, en om teen my volk op te trek in die stryd.

7 Maar ek het my spioene rondgestuur in die land aSemlon, sodat ek hulle voorbereidsels kon ontdek, sodat ek teen hulle mag waak, sodat hulle nie my volk mag aanval en hulle vernietig nie.

8 En dit het gebeur dat hulle opgekom het in die noorde van die land Silom, met hulle talryke leërskare, manne agewapend met bboë, en met pyle, en met swaarde, en met sabels, en met klippe, en met slingers; en hulle het hul hoofde geskeer dat hulle nakend was; en hulle was omgord met ’n leergordel om hulle lendene.

9 En dit het gebeur dat ek beveel het dat die vroue en kinders van my volk versteek moes word in die wildernis; en ek het ook beveel dat al my ou manne wat wapens kon dra, en ook al my jong manne wat in staat was om wapens te dra, hulleself moes bymekaarmaak om in die stryd te gaan teen die Lamaniete; en ek het hulle in hul slagorde opgestel, elke man volgens sy ouderdom.

10 En dit het gebeur dat ons in die stryd opgegaan het teen die Lamaniete; en ek, selfs ek, in my ouderdom, het opgegaan in die stryd teen die Lamaniete. En dit het gebeur dat ons opgegaan het in die akrag van die Here in die stryd.

11 Nou, die Lamaniete het niks geweet aangaande die Here nie, nóg die krag van die Here, daarom het hulle staatgemaak op hulle eie krag. Tog was hulle ’n sterk volk, volgens die krag van mense.

12 Hulle was ’n awilde, en wrede, en ’n bloeddorstige volk, wat geglo het aan die boorleweringe van hulle vaders, en dit is—Hulle het geglo dat hulle verdrywe is uit die land Jerusalem vanweë die ongeregtighede van hulle vaders, en dat hulle deur hulle broers veronreg is in die wildernis, en hulle is ook veronreg terwyl hulle die see oorgesteek het;

13 En verder, dat hulle veronreg was terwyl hulle in die land van hulle aeerste erfenis was, nadat hulle die see oorgesteek het, en dit alles omdat Nefi meer getrou was om die gebooie van die Here te onderhou—daarom is hy bbegunstig deur die Here, want die Here het sy gebede gehoor en hulle beantwoord, en hy het die leiding geneem van hulle reis in die wildernis.

14 En sy broers was toornig op hom omdat hulle nie die handelinge van die Here averstaan het nie; hulle was ook btoornig op hom op die waters, omdat hulle hul harte verhard het teen die Here.

15 En verder, hulle was toornig op hom toe hulle in die beloofde land aangekom het, omdat hulle gesê het dat hy die aheerskappy oor die volk uit hulle hande geneem het; en hulle het gesoek om hom dood te maak.

16 En verder, hulle was toornig op hom omdat hy die wildernis ingetrek het soos die Here hom beveel het, en die akronieke geneem het wat gegraveer was op die plate van brons, want hulle het gesê dat hy hulle bberoof het.

17 En so het hulle hul kinders geleer dat hulle hul moes haat, en dat hulle hul moes vermoor, en dat hulle hul moes beroof en plunder, en alles doen wat hulle kon om hulle te vernietig; daarom het hulle ’n ewige haat teenoor die kinders van Nefi.

18 Om hierdie rede het koning Laman, deur sy sluheid en listige leuentaal, en sy mooi beloftes, my bedrieg, sodat ek hierdie, my volk, in hierdie land gebring het, sodat hulle hul mag vernietig; ja, en ons het hierdie baie jare gely in die land.

19 En nou ek, Zenif, nadat ek al hierdie dinge aan my volk vertel het aangaande die Lamaniete, het ek hulle aangespoor om te gaan veg met hulle mag, en hul vertroue in die Here te plaas; daarom, ons het geveg teen hulle, van aangesig tot aangesig.

20 En dit het gebeur dat ons hulle weer uitgedrywe het uit ons land; en ons het hulle geslag met ’n groot slagting, en wel so baie, dat ons hulle nie getel het nie.

21 En dit het gebeur dat ons weer teruggekeer het na ons eie land, en my volk het weer begin om hulle kuddes te versorg en hulle grond te bewerk.

22 En nou ek, omdat ek oud is, het die koninkryk oorgedra aan een van my seuns; daarom, ek sê niks meer nie. En mag die Here my volk seën. Amen.

◀

4a

Mosia 9:9.

◀

5a

Alma 1:29.

◀

6a

Mosia 9:10–11; 24:3.

◀

7a

Mosia 11:12.

◀

8a

Jarom 1:8.

◀

b

Alma 3:4–5.

◀

10a

GS Vertrou.

◀

12a

Alma 17:14.

◀

b

2 Ne. 5:1–3.

◀

13a

1 Ne. 18:23.

◀

b

1 Ne. 17:35.

◀

14a

1 Ne. 15:7–11.

◀

b

1 Ne. 18:10–11.

◀

15a

2 Ne. 5:3.

◀

16a

2 Ne. 5:12.

◀

b

Alma 20:10, 13.

Hoofstuk 11

Koning Noag heers in boosheid—Hy verlustig hom in ’n losbandige leefwyse met sy vroue en byvroue—Abinadi profeteer dat die volk in slawerny geneem sal word—Sy lewe word gesoek deur Koning Noag. Ongeveer 160–150 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat Zenif die koninkryk oorgedra het aan Noag, een van sy seuns; daarom het Noag in sy plek begin heers; en hy het nie gewandel in die weë van sy vader nie.

2 Want kyk, hy het nie die gebooie van God onderhou nie, maar hy het gewandel volgens die begeertes van sy eie hart. En hy het baie vroue en abyvroue gehad. En hy het bveroorsaak dat sy volk sondig, en dit doen wat gruwelik was in die oë van die Here. Ja, en hulle het choererye gepleeg en allerlei booshede.

3 En hy het ’n belasting opgelê van een vyfde deel van alles wat hulle besit het, ’n vyfde deel van hulle goud en van hulle silwer, en ’n vyfde deel van hulle azif, en van hulle koper, en van hulle brons en hulle yster; en ’n vyfde deel van hulle vetgemaakte vee; en ook ’n vyfde deel van al hulle graan.

4 En dit alles het hy geneem om homself te onderhou, en sy vroue en sy byvroue; en ook sy priesters, en hulle vroue en hulle byvroue; so het hy die sake van die koninkryk verander.

5 Want hy het al die priesters wat deur sy vader aangestel is, afgesit, en nuwes aangestel in hulle plekke, sodaniges as wat in die hoogmoed van hulle harte verhef geword het.

6 Ja, en so is hulle onderhou in hulle luiheid, en in hulle afgodery, en in hulle hoererye, deur die belastings wat koning Noag geplaas het op sy volk; so het die volk uitermate gearbei om ongeregtigheid te onderhou.

7 Ja, en hulle het ook afgodedienaars geword, omdat hulle bedrieg was deur die ydele en vleiende woorde van die koning en priesters; want hulle het vleiende dinge met hulle gespreek.

8 En dit het gebeur dat koning Noag baie sierlike en ruim geboue gebou het; en hy het hulle versier met keurige werk van hout, en met allerhande kosbare dinge, van goud, en van silwer, en van yster, en van brons, en van zif, en van koper;

9 En hy het ook vir hom ’n ruim paleis gebou, en ’n troon in die middel daarvan, wat alles van fyn hout was, en versier was met goud en silwer en met kosbare dinge.

10 En hy het ook beveel dat sy ambagsmanne allerhande keurige werk moes doen aan die binnekant van die mure van die tempel, van fyn hout, en van koper, en van brons.

11 En die sitplekke wat afgesonder is vir die hoëpriesters, wat bo al die ander sitplekke was, het hy versier met suiwer goud; en hy het ’n borswering laat bou voor hulle, sodat hulle hul liggame en hul arms daarop kon rus terwyl hulle leuenagtige en ydele woorde spreek met sy volk.

12 En dit het gebeur dat hy ’n atoring naby die tempel gebou het; ja, ’n baie hoë toring, en wel so hoog dat hy op die top daarvan kon staan en kyk oor die land Silom en ook die land Semlon kon bekyk, wat deur die Lamaniete beset was; en hy kon oor die hele land rondomheen kyk.

13 En dit het gebeur dat hy baie geboue in die land Silom laat bou het; en hy het ’n groot toring laat bou op die heuwel noord van die land Silom, wat ’n vergaderplek was vir die kinders van Nefi in die tyd toe hulle uit die land gevlug het; en so het hy gedoen met die rykdomme wat hy verkry het deur sy volk te belas.

14 En dit het gebeur dat hy sy hart gestel het op sy rykdomme, en hy het sy tyd deurgebring deur losbandig te lewe met sy vroue en sy byvroue; en so het sy priesters ook hulle tyd deurgebring met hoere.

15 En dit het gebeur dat hy wingerde dwarsdeur die land geplant het; en hy het wynparse gebou, en het wyn in oorvloed gemaak; en daarom het hy ’n awynsuiper geword, en ook sy volk.

16 En dit het gebeur dat die Lamaniete op sy volk begin afkom het, op klein groepies, en om hulle te dood in hul lande, en terwyl hulle hul kuddes opgepas het.

17 En koning Noag het wagte dwarsdeur die land uitgestuur om hulle weg te hou; maar hy het nie ’n voldoende aantal gestuur nie, en die Lamaniete het op hulle afgekom en het hulle doodgemaak, en baie van hulle kuddes uit die land uitgejaag; so het die Lamaniete begin om hulle te vernietig, en om hul haat op hulle uit te oefen.

18 En dit het gebeur dat koning Noag sy leërs teen hulle gestuur het, en hulle is teruggedrywe, of hulle het hul vir ’n tydlank teruggedrywe; daarom, hulle het teruggekeer met juiging oor hulle buit.

19 En nou, vanweë hierdie groot oorwinning het hulle verhef geword in die hoogmoed van hulle harte; hulle het ageroem in hulle eie krag, en gesê dat hulle vyftig kon staan teen duisende van die Lamaniete; en so het hulle geroem, en het behae geskep in bloed, en die vergieting van die bloed van hulle broers, en dit vanweë die boosheid van hulle koning en priesters.

20 En dit het gebeur dat daar ’n man onder hulle was, wie se naam aAbinadi was; en hy het onder hulle uitgegaan, en begin om te profeteer, en gesê: Kyk, so sê die Here, en so het Hy my gebied, en gesê, Gaan uit, en sê vir hierdie volk, so sê die Here—Wee hierdie volk, want Ek het hulle gruwels gesien, en hulle boosheid, en hulle hoererye; en tensy hulle bekeer, sal Ek hulle besoek in my toorn.

21 En tensy hulle bekeer en tot die Here hulle God keer, kyk, Ek sal hulle oorgee in die hande van hulle vyande; ja, en hulle sal in aslawerny gebring word; en hulle sal gekwel word deur die hand van hulle vyande.

22 En dit sal gebeur dat hulle sal weet dat Ek die Here hulle God is, en ’n ajaloerse God is, wat die ongeregtighede van my volk besoek.

23 En dit sal gebeur dat tensy hierdie volk bekeer en hulle keer tot die Here hulle God, sal hulle in slawerny gebring word; en niemand sal hulle verlos nie, behalwe dat dit die Here die Almagtige God is.

24 Ja, en dit sal gebeur dat wanneer hulle tot My sal roep, sal ek atraag wees om hulle geroep te hoor; ja, en Ek sal toelaat dat hulle aangeval word deur hulle vyande.

25 En tensy hulle bekeer in sak en as, en kragtig uitroep tot die Here hulle God, sal Ek nie hulle gebede averhoor nie, nóg sal Ek hulle red uit hulle verdrukkinge; en so sê die Here, en so het Hy my gebied.

26 Nou het dit gebeur dat toe Abinadi hierdie woorde gespreek het met hulle, was hulle toornig op hom, en het gesoek om sy lewe te neem; maar die Here het hom verlos uit hulle hande.

27 Nou, toe koning Noag van die woorde gehoor het wat Abinadi met die volk gespreek het, was hy ook toornig; en hy het gesê: Wie is Abinadi, dat ek en my volk deur hom geoordeel moet word, of awie is die Here, wat oor my volk so ’n groot verdrukking sal bring?

28 Ek beveel julle om Abinadi hierheen te bring, dat ek hom mag doodmaak, want hy het hierdie dinge gespreek sodat hy my volk mag aanhits tot toorn teen mekaar, en om twiste te verwek onder my volk; daarom sal ek hom doodmaak.

29 Nou, die oë van die volk was averblind; daarom het hulle hul harte bverhard teen die woorde van Abinadi, en hulle het van daardie tyd af gesoek om hom te neem. En koning Noag het sy hart verhard teen die woorde van die Here, en hy het nie bekeer van sy bose dade nie.

◀

2a

Jakob 3:5.

◀

b

1 Kon. 14:15–16; Mosia 29:31.

◀

c

2 Ne. 28:15.

◀

3a

HEB verwante woorde: byvoeglike naamwoord, “blink”; werkwoord, “om oor te trek of te plateer”.

◀

12a

Mosia 19:5–6.

◀

15a

GS Woord van Wysheid.

◀

19a

L&V 3:4. GS Hoogmoed.

◀

20a

GS Abinadi.

◀

21a

Mosia 12:2; 20:21; 21:13–15; 23:21–23.

◀

22a

Ex. 20:5; Deut. 6:15; Mosia 13:13.

◀

24a

Miga 3:4; Mosia 21:15.

◀

25a

Jes. 1:15; 59:2.

◀

27a

Ex. 5:2; Mosia 12:13.

◀

29a

Moses 4:4.

◀

b

Alma 33:20; Ether 11:13.

Hoofstuk 12

Abinadi word in die gevangenis gewerp omdat hy geprofeteer het oor die vernietiging van die volk en oor die dood van koning Noag—Die valse priesters haal die skrifte aan en maak of hulle die wet van Moses onderhou—Abinadi begin om vir hulle die tien gebooie te leer. Ongeveer 148 v.C.

1 En dit het gebeur dat na ’n tydperk van twee jaar het Abinadi vermom onder hulle ingekom, sodat hulle hom nie geken het nie, en het begin om te profeteer onder hulle, en gesê: So het die Here my gebied, en gesê—Abinadi, gaan en profeteer tot hierdie volk van My, want hulle het hulle harte verhard teen my woorde; hulle het nie bekeer van hul bose dade nie; daarom, Ek sal hulle besoek in my toorn, ja, in my brandende toorn sal Ek hulle abesoek in hulle ongeregtighede en gruwels.

2 Ja, wee hierdie geslag! En die Here het aan my gesê: Strek jou hand uit en profeteer, en sê: So sê die Here, dit sal gebeur dat hierdie geslag vanweë hulle ongeregtighede in aslawerny gebring sal word, en op die bwang geslaan sal word; ja, en gedrywe sal word deur mense en doodgemaak sal word; en die aasvoëls van die lug, en die honde, ja, en die wilde diere, sal hulle vlees verslind.

3 En dit sal gebeur dat die alewe van koning Noag soveel waarde sal hê soos ’n kledingstuk in ’n gloeiende boond; want hy sal weet dat Ek die Here is.

4 En dit sal gebeur dat Ek hierdie volk van my sal tref met sware verdrukkinge, ja, met hongersnood en apestilensie; en Ek sal veroorsaak dat hulle die hele dag lank sal bkerm.

5 Ja, en Ek sal gebied dat hulle alaste sal hê wat op hul rûe vasgebind is, en hulle sal vooruitgedrywe word soos ’n stomme esel.

6 En dit sal gebeur dat Ek hael onder hulle sal stuur, en dit sal hulle tref; en hulle sal ook getref word deur die aoostewind; en binsekte sal ook hulle lande verpes, en hulle graan opvreet.

7 En hulle sal getref word deur ’n groot pestilensie—en dit alles sal Ek doen vanweë hulle aongeregtighede en gruwels.

8 En dit sal gebeur dat tensy hulle bekeer, sal Ek hulle heeltemal avernietig vanaf die aangesig van die aarde; tog sal hulle ’n bkroniek nalaat, en Ek sal dit bewaar vir ander nasies wat die land sal besit; ja, en selfs sal Ek dit doen sodat Ek die gruwels van hierdie volk mag openbaar aan ander nasies. En baie dinge het Abinadi geprofeteer teen hierdie volk.

9 En dit het gebeur dat hulle toornig was op hom; en hulle het hom geneem en hom gebind voor die koning gebring, en aan die koning gesê: Kyk, ons het ’n man voor u gebring wat kwaad geprofeteer het aangaande u volk, en gesê het dat God hulle sal vernietig.

10 En hy het ook kwaad geprofeteer aangaande u lewe, en het gesê dat u lewe soos ’n kledingstuk sal wees in ’n oond van vuur.

11 En verder, hy sê dat u sal wees soos ’n stoppel, naamlik soos ’n droë stoppel van die veld, waaroor die diere loop en vertrap met hulle pote.

12 En verder, hy sê dat u sal wees soos die bloeisels van ’n dissel, wat, wanneer dit heeltemal ryp is, as die wind waai, word dit voortgedrywe oor die aangesig van die land. En hy gee voor dat die Here dit gespreek het. En hy sê dit alles sal oor u kom tensy u bekeer, en dit vanweë u ongeregtigheid.

13 En nou, o koning, watter groot kwaad het u gedoen, of watter groot sondes het u volk gepleeg, dat ons deur God veroordeel moet word, of geoordeel moet word deur hierdie man?

14 En nou, o koning, kyk, ons is onskuldig, en u, o koning, het nie gesondig nie; daarom, hierdie man het gelieg aangaande u, en hy het tevergeefs geprofeteer.

15 En kyk, ons is sterk, ons sal nie in slawerny kom nie, of gevange geneem word deur ons vyande nie; ja, en u was voorspoedig gewees in die land, en u sal ook voorspoedig wees.

16 Kyk, hier is die man, ons lewer hom oor in u hande; u kan met hom doen soos u goeddink.

17 En dit het gebeur dat koning Noag beveel het dat Abinadi in die gevangenis gewerp moes word; en hy het beveel dat die apriesters hulle moes bymekaarmaak, sodat hy met hulle mag raad hou wat hy met hom sou doen.

18 En dit het gebeur dat hulle aan die koning gesê het: Bring hom hierheen sodat ons hom kan uitvra; en die koning het beveel dat hy voor hulle gebring moes word.

19 En hulle het begin om hom uit te vra, sodat hulle hom kon verstrik, sodat hulle daardeur iets mag hê waarmee hulle hom kon aankla; maar hy het hulle moedig geantwoord en al hulle vrae weerstaan, ja, tot hulle verbasing; want hy het hulle aweerstaan in al hulle vrae, en het hulle beskaam in al hulle woorde.

20 En dit het gebeur dat een van hulle aan hom gesê het: Wat beteken die woorde wat geskrywe is, en wat geleer is deur ons vaders, wat sê:

21 aHoe lieflik op die berge is die voete van hom wat blye tydings bring; wat vrede verkondig, wat blye tydings van die goeie bring; wat heil verkondig; wat aan Sion sê, Jou God heers;

22 Julle wagte sal die stem verhef; met die stemme tesame sal hulle sing; want hulle sal van oog tot oog sien wanneer die Here Sion weer sal bring;

23 Breek uit in gejubel, sing saam julle verwoeste plekke van Jerusalem; want die Here het sy volk vertroos, Hy het Jerusalem verlos;

24 Die Here het sy heilige aarm ontbloot voor die oë van al die nasies, en al die eindes van die aarde sal die heil van onse God sien?

25 En nou het Abinadi aan hulle gesê: Is julle apriesters, en gee voor om hierdie volk te leer, en om die gees van profesie te verstaan, en tog begeer om van my te weet wat hierdie dinge beteken?

26 Ek sê vir julle, wee julle omdat julle die weë van die Here verdraai! Want as julle hierdie dinge verstaan, het julle hulle nie onderrig nie; daarom, julle het die weë van die Here verdraai.

27 Julle het nie julle harte daarop gestel om te averstaan nie; daarom, julle was nie wys nie. Daarom, wat leer julle hierdie volk?

28 En hulle het gesê: Ons leer die wet van Moses.

29 En verder het hy aan hulle gesê: As julle die awet van Moses leer, hoekom onderhou julle dit nie? Hoekom rig julle jul harte op rykdom? Hoekom pleeg julle bhoererye en spandeer julle krag met hoere; ja, en veroorsaak dat hierdie volk sondig, sodat die Here rede het om my te stuur om te profeteer teen hierdie volk, ja, naamlik ’n groot kwaad teen hierdie volk?

30 Weet julle nie dat ek die waarheid spreek nie? Ja, julle weet dat ek die waarheid spreek; en julle behoort te bewe voor God.

31 En dit sal gebeur dat julle geslaan sal word oor julle ongeregtighede, want julle het gesê dat julle die wet van Moses leer. En wat weet julle aangaande die wet van Moses? aKom heil deur die wet van Moses? Wat sê julle?

32 En hulle het geantwoord en gesê dat heil wel deur die wet van Moses kom.

33 Maar nou het Abinadi aan hulle gesê: Ek weet dat as julle die gebooie van God onderhou, julle gered sal word; ja, as julle die gebooie onderhou wat die Here aan Moses oorhandig het op die berg aSinai, wat sê:

34 aEk is die Here jou God, wat jou buitgebring het uit die land Egipte, uit die huis van slawerny.

35 Jy sal geen aander God voor my hê nie.

36 Jy sal vir jou geen gesnede beeld maak, of enige gelykenis van enigiets in die hemel daarbo, of dinge wat onder op die aarde is nie.

37 Nou het Abinadi aan hulle gesê, Het julle dit alles gedoen? Ek sê vir julle, Nee, julle het nie. En het julle hierdie volk ageleer dat hulle al hierdie dinge moes doen? Ek sê vir julle, Nee, julle het nie.

◀

1a

Jes. 65:6.

◀

2a

Mosia 11:21; 20:21; 21:13–15; 23:21–23.

◀

b

Mosia 21:3–4.

◀

3a

Mosia 12:10.

◀

b

Mosia 19:20.

◀

4a

L&V 97:26.

◀

b

Mosia 21:9–10.

◀

5a

Mosia 21:3.

◀

6a

Jer. 18:17; Mosia 7:31.

◀

b

Ex. 10:1–12.

◀

7a

L&V 3:18.

◀

8a

Alma 45:9–14.

◀

b

Morm. 8:14–16.

◀

17a

Mosia 11:11.

◀

19a

L&V 100:5–6.

◀

21a

Jes. 52:7–10; Nah. 1:15.

◀

24a

1 Ne. 22:11.

◀

25a

Mosia 11:5.

◀

27a

GS Begrip.

◀

29a

GS Wet van Moses.

◀

b

GS Egbreuk.

◀

31a

Mosia 3:15; 13:27–32; Alma 25:16.

◀

33a

Ex. 19:9, 16–20; Mosia 13:5.

◀

34a

Ex. 20:2–4.

◀

b

Ex. 12:51; 1 Ne. 17:40; Mosia 7:19.

◀

35a

Hos. 13:4. GS Afgodery.

◀

37a

Mosia 13:25–26.

Hoofstuk 13

Abinadi word beskerm deur goddelike mag—Hy onderrig die tien gebooie—Heil kom nie deur die wet van Moses alleen nie—God sal self ’n versoening doen en sy volk verlos. Ongeveer 148 v.C.

1 En nou toe die koning hierdie woorde gehoor het, het hy aan sy priesters gesê: Weg met hierdie man, en maak hom dood; want wat het ons met hom te doen, want hy is mal.

2 En hulle het na vore getree en probeer om hulle hande op hom te lê; maar hy het hulle weerstaan, en aan hulle gesê:

3 Raak my nie aan nie, want God sal julle slaan as julle jul hande op my lê, want ek het nie die boodskap oorgedra wat die Here my gestuur het om oor te dra nie; nóg het ek julle dit vertel wat julle agevra het dat ek moet vertel; daarom, God sal nie toelaat dat ek vernietig sal word op hierdie tydstip nie.

4 Maar ek moet die bevele uitvoer wat God my gebied het; en omdat ek julle die waarheid vertel het, is julle toornig op my. En verder, omdat ek die woord van God gespreek het, het julle my geoordeel dat ek mal is.

5 Nou het dit gebeur, nadat Abinadi hierdie woorde gespreek het, dat die volk van koning Noag nie gedurf het om hulle hande op hom te lê nie, want die Gees van die Here was op hom; en sy gelaat het met ’n uitnemende glans agestraal, en wel soos Moses s’n terwyl hy op die berg Sinai was, terwyl hy met die Here gespreek het.

6 En hy het met akrag en gesag van God gespreek; en hy het sy woorde voortgesit, en gesê:

7 Julle sien dat julle nie mag het om my dood te maak nie, daarom voltooi ek my boodskap. Ja, en ek merk dat dit julle asny tot in julle harte omdat ek julle die waarheid vertel aangaande julle ongeregtighede.

8 Ja, en my woorde vul julle met verwondering en verbasing, en met toorn.

9 Maar ek voltooi my boodskap; en dan maak dit nie saak waarheen ek gaan nie, as dit so is dat ek gered is.

10 Maar dit vertel ek aan julle, wat julle met my doen na dese, sal wees soos ’n aversinnebeeld en ’n voorafskaduwing van dinge wat moet kom.

11 En nou, ek lees aan julle die oorblywende agebooie van God, want ek merk dat hulle nie geskrywe is in julle harte nie; ek merk dat julle die ongeregtigheid bestudeer en onderrig het vir die grootste gedeelte van julle lewe.

12 En nou, julle onthou dat ek aan julle gesê het: Jy mag vir jou geen gesnede beeld maak, of enige gelykenis van dinge wat bo in die hemel is, of wat onder op die aarde is, of wat in die water onder die aarde is nie.

13 En verder: Jy mag jou nie voor hulle neerbuig nie, nóg hulle dien; want Ek, die Here jou God, is ’n jaloerse God wat die ongeregtighede van die vaders besoek op die kinders, aan die derde en aan die vierde geslagte van hulle wat My haat;

14 En bewys barmhartigheid aan duisende van hulle wat My liefhet en my gebooie onderhou.

15 Jy sal nie die Naam van die Here jou God ydellik gebruik nie; want die Here sal die een wat sy Naam ydellik gebruik, nie skuldeloos hou nie.

16 Onthou die asabbatdag, dat jy dit heilig.

17 Ses dae sal jy arbei, en al jou werk doen;

18 Maar die sewende dag, die sabbat van die Here jou God, sal jy geen werk doen nie, jy, nóg jou seun, nóg jou dogter, jou dienskneg, nóg jou diensmaagd, nóg jou vee, nóg jou vreemdeling wat in jou poorte is;

19 Want in ases dae het die Here die hemel en die aarde gemaak, en die see, en alles wat in hulle is; daarom het die Here die sabbatdag geseën, en dit geheilig.

20 aEer jou vader en jou moeder, dat jou dae lank mag wees in die land wat die Here jou God jou gee.

21 Jy mag nie adoodslaan nie.

22 Jy mag nie aegbreek nie. Jy mag nie bsteel nie.

23 Jy mag nie avalse getuienis spreek teen jou naaste nie.

24 Jy mag nie jou naaste se huis abegeer nie, jy mag nie jou naaste se vrou begeer nie, nóg sy dienskneg, nóg sy diensmaagd, nóg sy os, nóg sy esel, nóg enigiets wat van jou naaste is.

25 En dit het gebeur dat, nadat Abinadi ’n einde gemaak het aan hierdie woorde, dat hy aan hulle gesê het: Het julle hierdie volk geleer dat hulle moet seker maak dat hulle al hierdie dinge doen om hierdie gebooie te onderhou?

26 Ek sê vir julle, Nee; want as julle dit gedoen het, sou die Here my nie laat uitkom het om kwaad te profeteer aangaande hierdie volk nie.

27 En nou het julle gesê dat heil deur die awet van Moses kom. Ek sê vir julle dat dit noodsaaklik is dat julle die wet van Moses nou nog moet onderhou; maar ek sê vir julle, dat die tyd sal kom dat dit bnie meer noodsaaklik sal wees om die wet van Moses te onderhou nie.

28 En bowendien, ek sê vir julle, dat aheil nie kom deur die bwet alleen nie; en as dit nie vir die cversoening was nie, wat God self sal doen vir die sondes en die ongeregtighede van sy volk, dat hulle onvermydelik moet omkom, nieteenstaande die wet van Moses.

29 En nou sê ek aan julle dat dit noodsaaklik was dat daar ’n wet gegee moes word aan die kinders van Israel, ja, naamlik ’n baie astreng wet; want hulle was ’n hardnekkige volk, bgou om ongeregtigheid te doen, en traag om die Here hulle God te onthou;

30 Daarom is daar ’n awet aan hulle gegee, ja ’n wet van verrigtinge en van bordinansies, ’n wet wat hulle streng moes conderhou van dag tot dag, om hulle in gedagtenis aan God te hou en hulle plig teenoor Hom.

31 Maar kyk, ek sê vir julle, dat al hierdie dinge aversinnebeelde was van dinge wat moet kom.

32 En nou, het hulle die wet verstaan? Ek sê vir julle, Nee, hulle het nie almal die wet verstaan nie; en dit vanweë die hardheid van hulle harte; want hulle het nie verstaan dat daar geen mens gered kon word atensy dit deur die verlossing van God was nie.

33 Want kyk, het Moses nie tot hulle geprofeteer aangaande die koms van die Messias, en dat God sy volk sou verlos nie? Ja, en wel aal die profete wat geprofeteer het, sedert die wêreld begin het—het hulle nie min of meer aangaande hierdie dinge gespreek nie?

34 Het hulle nie gesê dat aGod self sou neerdaal onder die kinders van mense, en vir Hom die vorm van ’n mens aanneem en uitgaan in geweldige krag op die aangesig van die aarde nie?

35 Ja, en het hulle nie ook gesê dat Hy die aopstanding van die dode sou teweegbring, en dat Hy self, verdruk sou wees en gekwel sou word nie?

◀

3a

Mosia 12:20–24.

◀

5a

Ex. 34:29–35.

◀

6a

GS Krag.

◀

7a

1 Ne. 16:2.

◀

10a

Mosia 17:13–19; Alma 25:10.

◀

11a

Ex. 20:1–17.

◀

16a

GS Sabbatdag.

◀

19a

Gén. 1:31.

◀

20a

Mark. 7:10.

◀

21a

Matt. 5:21–22; L&V 42:18. GS Moord.

◀

22a

GS Egbreuk.

◀

b

GS Steel.

◀

23a

Spr. 24:28. GS Lieg.

◀

24a

GS Begeer.

◀

27a

GS Wet van Moses.

◀

b

3 Ne. 9:19–20; 15:4–5.

◀

28a

Gal. 2:16. GS Heil; Verlos, Verlossing.

◀

b

Gal. 2:21; Mosia 3:14–15; Alma 25:15–16.

◀

c

GS Versoen, Versoening.

◀

29a

Jos. 1:7–8.

◀

b

Alma 46:8.

◀

30a

Ex. 20.

◀

b

GS Ordinansies.

◀

c

Jakob 4:5.

◀

31a

Mosia 16:14; Alma 25:15. GS Simbolisme.

◀

32a

2 Ne. 25:23–25.

◀

33a

1 Ne. 10:5; Jakob 4:4; 7:11.

◀

34a

Mosia 7:27; 15:1–3. GS God, Godheid.

◀

35a

Jes. 26:19; 2 Ne. 2:8.

Hoofstuk 14

Jesaja spreek oor die Messias—Die Messias se vernedering en lyding word uiteengesit—Hy maak sy siel ’n offerande vir sonde en doen voorspraak vir oortreders—Vergelyk Jesaja 53. Ongeveer 148 v.C.

1 Ja, en wel, sê Jesaja nie: Wie het ons kroniek geglo, en aan wie is die arm van die Here geopenbaar?

2 Want hy sal voor hom opgroei soos ’n tere plant, en soos ’n wortel uit droë grond; Hy het geen gestalte nóg aantreklikheid; en wanneer ons Hom sal sien, is daar geen skoonheid dat ons Hom sou begeer nie.

3 Hy word verag en verwerp deur mense, ’n man van smarte, en bekend met verdriet; en ons het ons gesigte as’t ware van Hom verberg; Hy was verag, en ons het Hom nie geag nie.

4 Waarlik, Hy het ons averdriet op Hom bgeneem en ons smarte gedra; tog het ons Hom as getref beskou; geslaan deur God, en geteister.

5 Maar Hy is gewond vir ons aoortredinge, Hy is gekneus vir ons ongeregtighede; die strafgerig vir ons vrede was op Hom, en deur sy wonde is ons bgenees.

6 Ons almal, soos askape, het gedwaal; ons het elkeen gedwaal na sy eie pad; en die Here het die ongeregtighede van ons almal laat neerkom op Hom.

7 Hy was verdruk, en Hy was geteister, tog het aHy sy mond nie oopgemaak nie; Hy is gebring soos ’n blam na die slagplek, en soos ’n skaap wat stom is voor haar skeerders, so het Hy nie sy mond oopgemaak nie.

8 Hy is geneem uit die gevangenis en uit die oordeel; en wie sal sy geslag verklaar? Want Hy is afgesny uit die land van die lewendes; vir die oortredinge van my volk was Hy gestraf.

9 En Hy het sy graf by die bose gemaak, en by die aryke in sy dood; omdat Hy geen bonreg gedoen het nie, nóg was daar geen bedrog in sy mond.

10 Tog het dit die Here behaag om Hom te kneus; Hy het Hom smart aangedoen; wanneer U sy siel as skuldoffer vir die sonde maak, sal Hy sy asaad sien; Hy sal sy dae verleng, en die welbehae van die Here sal deur sy hand voorspoedig wees.

11 Hy sal die lyding ervaar van sy siel, en sal tevrede wees; deur sy kennis sal my regverdige dienskneg baie regverdig maak; want Hy sal hulle ongeregtighede adra.

12 Daarom sal Ek Hom ’n deel gee onder die grotes, en Hy sal die buit deel met die sterkes; omdat Hy sy siel uitgestort het tot die dood toe; en Hy is gereken onder die oortreders en Hy het die sonde van baie gedra, en het avoorspraak gemaak vir die oortreders.

◀

4a

Matt. 8:17.

◀

b

Alma 7:11–12.

◀

5a

Mosia 15:9; Alma 11:40.

◀

b

1 Petr. 2:24–25.

◀

6a

Matt. 9:36; 2 Ne. 28:14; Alma 5:37.

◀

7a

Mark. 15:3. GS Jesus Christus.

◀

b

GS Lam van God; Pasga.

◀

9a

Matt. 27:57–60; Mark. 15:27, 43–46. GS Josef van Arimathéa.

◀

b

Joh. 19:4.

◀

10a

Mosia 15:10–13.

◀

11a

Lev. 16:21–22; 1 Petr. 3:18; L&V 19:16–19.

◀

12a

2 Ne. 2:9; Mosia 15:8; Moro. 7:27–28.

Hoofstuk 15

Hoe Christus beide die Vader en die Seun is—Hy sal voorspraak doen en die oortredinge dra van sy volk—Hulle en al die heilige profete is sy saad—Hy bring die Opstanding teweeg—Klein kindertjies het die ewige lewe. Ongeveer 148 v.C.

1 En nou het Abinadi aan hulle gesê: Ek wil hê dat julle moet verstaan dat aGod self sal neerdaal onder die kinders van mense, en sy volk sal bverlos.

2 En omdat Hy awoon in die vlees, sal Hy die Seun van God genoem word, en omdat Hy die vlees onderwerp het aan die wil van die bVader, is Hy die Vader en die Seun—

3 Die Vader, aomdat Hy bverwek is deur die krag van God; en die Seun, vanweë die vlees; dus word Hy die Vader en Seun—

4 En hulle is aeen God, ja, die ware bEwige cVader van hemel en aarde.

5 En so word die vlees onderwerp aan die Gees, of die Seun aan die Vader, omdat hulle een God is, aondergaan versoeking, en gee nie toe aan die versoeking nie, maar laat Homself bespot, en bgésel, en uitgewerp word, en cverloën word deur sy volk.

6 En na dit alles, nadat Hy vele magtige wonderwerke onder die kinders van mense gedoen het, sal Hy gelei word, ja, en wel asoos Jesaja gesê het, soos ’n skaap wat stom is voor die skeerder, so het Hy sy mond nie boopgemaak nie.

7 Ja, net so sal Hy gelei word, agekruisig, en doodgemaak word, omdat die vlees onderwerp sal word aan die dood, die bwil van die Seun sal opgeneem word in die wil van die Vader.

8 En so verbreek God die abande van die dood, omdat Hy die boorwinning behaal het oor die dood; en Hy gee die Seun mag om cvoorspraak te maakvir die kinders van mense—

9 En Hy het opgevaar in die hemel, en Hy het innerlike ontferming; en is gevul met barmhartigheid teenoor die kinders van mense; staande tussen hulle en geregtigheid; en Hy het die bande van die dood verbreek, hulle ongeregtigheid en hulle oortredinge op aHomself geneem, en het hulle verlos, en het bvoldoen aan die eise van geregtigheid.

10 En nou sê ek aan julle, wie sal sy geslag verklaar? Kyk, ek sê vir julle, dat wanneer sy siel tot ’n offerande vir die sonde gemaak is, sal Hy sy asaad sien. En nou, wat sê julle? En wie sal sy nageslag wees?

11 Kyk, ek sê vir julle, dat wie ook al die woorde van die aprofete gehoor het, ja, al die heilige profete wat geprofeteer het aangaande die koms van die Here—ek sê vir julle, dat al diegene wat ag geslaan het op hulle woorde, en geglo het dat die Here sy volk sou verlos, en vooruitgesien het na daardie dag vir ’n vergifnis van hulle sondes, ek sê vir julle, dat diesulkes sy saad is, of hulle is die erfgename van die bkoninkryk van God.

12 Want dit is hulle wie se sondes aHy gedra het; dit is hulle vir wie Hy gesterwe het, om hulle te verlos van hul oortredinge. En nou, is hulle nie sy saad nie?

13 Ja, en is nie die profete, elkeen wat sy mond geopen het om te profeteer, wat nie verval het in oortreding nie, ek bedoel al die heilige profete sedert die wêreld begin het? Ek sê vir julle dat hulle sy saad is.

14 En dit is hulle wat vrede averkondig het, wat goeie tydings gebring het van die goeie, wat heil verkondig het; en aan Sion gesê het: U God heers!

15 En o, hoe lieflik op die berge was hulle voete!

16 En verder, hoe lieflik op die berge is die voete van diegene wat steeds vrede verkondig!

17 En verder, hoe lieflik op die berge is die voete van diegene wat hierna vrede sal verkondig, ja, vanaf hierdie tyd en vir ewig!

18 En kyk, ek sê vir julle, dit is nie al nie. Want, o hoe lieflik op die berge is die avoete van Hom wat goeie tydings bring, wat die stigter van bvrede is, ja, naamlik die Here, wat sy volk verlos het; ja, Hom wat heil geskenk het aan sy volk;

19 Want as dit nie was vir die verlossing wat Hy gemaak het vir sy volk, wat berei is vanaf die agrondlegging van die wêreld nie, ek sê vir julle, as dit nie hiervoor was nie, moes die hele mensdom bvergaan het.

20 Maar kyk, die bande van die dood sal verbreek word, en die Seun heers, en het mag oor die dood; daarom, Hy bring die opstanding van die dode teweeg.

21 En daar kom ’n opstanding, naamlik ’n aeerste opstanding; ja, naamlik ’n opstanding van hulle wat was, en wat is, en wat sal wees, en wel tot die opstanding van Christus—want so sal Hy genoem word.

22 En nou, die opstanding van al die profete, en al diegene wat geglo het in hulle woorde, of al diegene wat die gebooie van God onderhou het, sal te voorskyn kom in die eerste opstanding; daarom, hulle is die eerste opstanding.

23 Hulle word opgewek om by God te awoon wat hulle verlos het; dus het hulle die ewige lewe deur Christus, wat die bande van die dood bverbreek het.

24 En dit is hulle wat deel het aan die eerste opstanding; en dit is hulle wat gesterf het voordat Christus gekom het, in hulle onkunde, sonder dat aheil aan hulle verkondig is. En so bring die Here die herstelling van diesulkes teweeg; en hulle het deel aan die eerste opstanding, of het die ewige lewe, omdat hulle verlos is deur die Here.

25 En klein akindertjies het ook die ewige lewe.

26 Maar kyk, en avrees, en bewe voor God, want julle behoort te bewe; want die Here verlos nie diesulkes wat teen Hom brebelleer en csterwe in hulle sondes nie; ja, en wel al diegene wat vergaan het in hulle sondes sedert die wêreld begin het, wat moedswillig gerebelleer het teen God, wat die gebooie van God geken het, en hulle nie wou onderhou nie; dit is dhulle wat egeen deel het aan die eerste opstanding nie.

27 Daarom, behoort julle nie te bewe nie? Want heil kom nie na diesulkes nie; want die Here het diesulkes nie verlos nie; ja, nóg kan die Here diesulkes verlos; want Hy kan Homself nie weerspreek nie; want Hy kan nie die ageregtigheid weier wanneer dit sy eis stel nie.

28 En nou sê ek aan julle dat die tyd sal kom dat die heil van die Here averkondig sal word aan elke nasie, stam, taal en volk.

29 Ja, Here, u awagte sal hulle stem verhef, met die stem tesame sal hulle sing; want hulle sal van oog tot oog sien wanneer die Here Sion weer sal bring.

30 Breek uit in gejubel, sing saam, julle verwoeste plekke van Jerusalem; want die Here het sy volk vertroos, Hy het Jerusalem verlos.

31 Die Here het sy heilige arm ontbloot voor die oë van al die nasies; en al die eindes van die aarde sal die heil van ons God sien.

◀

1a

1 Tim. 3:16; Mosia 13:33–34. GS Jesus Christus.

◀

b

GS Verlos, Verlossing.

◀

2a

Mosia 3:5; 7:27; Alma 7:9–13.

◀

b

Jes. 64:8; Joh. 10:30; 14:8–10; Mosia 5:7; Alma 11:38–39; Ether 3:14.

◀

3a

L&V 93:4.

◀

b

Lk. 1:31–33; Mosia 3:8–9; Alma 7:10; 3 Ne. 1:14.

◀

4a

Deut. 6:4; Joh. 17:20–23. GS God, Godheid.

◀

b

Alma 11:39.

◀

c

Mosia 3:8; Hel. 14:12; 3 Ne. 9:15; Ether 4:7.

◀

5a

Lk. 4:2; Hebr. 4:14–15.

◀

b

Joh. 19:1.

◀

c

Mark. 8:31; Lk. 17:25.

◀

6a

Jes. 53:7.

◀

b

Lk. 23:9; Joh. 19:9; Mosia 14:7.

◀

7a

GS Kruisiging.

◀

b

Lk. 22:42; Joh. 6:38; 3 Ne. 11:11.

◀

8a

Mosia 16:7; Alma 22:14.

◀

b

Hos. 13:14; 1 Kor. 15:55–57.

◀

c

2 Ne. 2:9.

◀

9a

Jes. 53; Mosia 14:5–12.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

10a

Jes. 53:10; Mosia 5:7; 27:25; Moro. 7:19.

◀

11a

L&V 84:36–38.

◀

b

GS Heil; Koninkryk van God of Koninkryk van die Hemel.

◀

12a

Mosia 14:12; Alma 7:13; 11:40–41.

◀

14a

Jes. 52:7; Rom. 10:15; 1 Ne. 13:37; Mosia 12:21–24. GS Sendingwerk.

◀

18a

3 Ne. 20:40; L&V 128:19.

◀

b

Joh. 16:33. GS Vrede.

◀

19a

Mosia 4:6.

◀

b

2 Ne. 9:6–13.

◀

21a

Alma 40:16–21.

◀

23a

Ps. 24:3–4; 1 Ne. 15:33–36; L&V 76:50–70.

◀

b

GS Dood, Fisiese.

◀

24a

2 Ne. 9:25–26; L&V 137:7.

◀

25a

L&V 29:46; 137:10. GS Heil—Heil van kinders.

◀

26a

Deut. 5:29; Jakob 6:9.

◀

b

1 Ne. 2:21–24.

◀

c

Eség. 18:26; 1 Ne. 15:32–33; Moro. 10:26.

◀

d

Alma 40:19.

◀

e

L&V 76:81–86.

◀

27a

Alma 34:15–16; 42:1.

◀

28a

GS Sendingwerk.

◀

29a

GS Waak, Wagte.

Hoofstuk 16

God verlos mense van hul verlore en gevalle toestand—Diegene wat vleeslik is, bly asof daar geen verlossing was nie—Christus bring ’n opstanding teweeg na eindelose lewe of na eindelose verdoemenis. Ongeveer 148 v.C.

1 En nou, dit het gebeur dat nadat Abinadi hierdie woorde gespreek het, het hy sy hand uitgestrek, en gesê: Die tyd sal kom wanneer almal die aheil van die Here sal sien; wanneer elke nasie, stam, taal en volk oog tot oog sal sien en sal bbely voor God dat sy oordele regverdig is.

2 En dan sal die bose auitgewerp word, en hulle sal rede hê om te huil, en te bween, en te skree, en hulle tande te kners; en dit omdat hulle nie wou ag slaan op die stem van die Here nie; daarom verlos die Here hulle nie.

3 Want hulle is avleeslik en duiwels, en die bduiwel het mag oor hulle; ja, en wel daardie ou slang wat ons eerste ouers cverlei het, wat die oorsaak was van hulle dval; wat die oorsaak was dat alle mense vleeslik, wellustig, duiwels word, wat die kwade van die goeie eken, en hulleself onderwerp aan die duiwel.

4 Daarom was alle mense averlore; en kyk, hulle sou eindeloos verlore gewees het as dit nie was dat God sy volk verlos het van hulle verlore en gevalle toestand nie.

5 Maar onthou dat hy wat volhou in sy eie avleeslike natuur, en voortgaan op die weë van sonde en rebellie teen God, bly in sy vervalle toestand, en die duiwel het alle mag oor hom. Daarom is hy asof daar geen bverlossing teweeggebring is nie, omdat hy ’n vyand is van God, en ook is die duiwel ’n vyand van God.

6 En nou, as Christus nie in die wêreld gekom het nie, en sprekende van dinge wat moet kom aasof hulle alreeds gekom het, kon daar geen verlossing gewees het nie.

7 En as Christus nie opgestaan het uit die dood, of die bande van die dood verbreek het, sodat die graf geen oorwinning sou hê nie, en sodat die dood geen aangel sou hê nie, kon daar geen opstanding gewees het nie.

8 Maar daar is ’n aopstanding, daarom het die graf geen oorwinning nie, en die angel van die bdood is opgeneem in Christus.

9 Hy is die alig en die lewe van die wêreld; ja, ’n lig wat eindeloos is, wat nooit verdonker kan word nie; ja, en ook ’n lewe wat eindeloos is, sodat daar geen dood meer kan wees nie.

10 Selfs hierdie sterflike sal beklee word met aonsterflikheid, en hierdie verganklike sal beklee word met onverganklikheid, en sal gebring word om te bstaan voor die regbank van God, om deur Hom cgeoordeel te word volgens hulle werke, of hulle goed en of hulle boos is—

11 As hulle goed is, tot die opstanding van die aeindelose lewe en geluk; en as hulle boos is, tot die opstanding van eindelose bverdoemenis, omdat hulle oorgelewer word aan die duiwel, wat hulle onderwerp het, wat verdoemenis is—

12 En wat gegaan het volgens hulle eie vleeslike wil en begeertes; en nooit tot die Here geroep het terwyl die arms van abarmhartigheid na hulle uitgestrek was nie; want die arms van barmhartigheid was uitgestrek na hulle, en hulle wou nie; hulle was gewaarsku oor hul ongeregtighede en tog wou hulle nie van hul afwyk nie; en hulle is gebied om te bekeer en tog wou hulle nie bekeer nie.

13 En nou, behoort julle nie te bewe en te bekeer van julle sondes nie, en onthou dat julle net in en deur Christus gered kan word?

14 Daarom, as julle die awet van Moses onderrig, leer ook dat dit ’n voorafskaduwing is van daardie dinge wat moet kom—

15 Leer hulle dat verlossing deur Christus die Here kom, wat die ware aEwige Vader is. Amen.

◀

1a

GS Heil.

◀

b

Mosia 27:31.

◀

2a

L&V 63:53–54.

◀

b

Matt. 13:41–42; Lk. 13:28; Alma 40:13.

◀

3a

Gal. 5:16–25; Mosia 3:19. GS Natuurlike Mens.

◀

b

2 Ne. 9:8–9. GS Duiwel.

◀

c

Gén. 3:1–13; Moses 4:5–19.

◀

d

GS Val van Adam en Eva.

◀

e

2 Ne. 2:17–18, 22–26.

◀

4a

Alma 42:6–14.

◀

5a

Alma 41:11. GS Vleeslik.

◀

b

GS Verlos, Verlossing.

◀

6a

Mosia 3:13.

◀

7a

Hos. 13:14; Mosia 15:8, 20.

◀

8a

Alma 42:15. GS Opstanding.

◀

b

Jes. 25:8; 1 Kor. 15:54–55; Morm. 7:5.

◀

9a

L&V 88:5–13. GS Lig, Lig van Christus.

◀

10a

Alma 40:2. GS Onsterflik, Onsterflikheid.

◀

b

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

c

Alma 41:3–6.

◀

11a

GS Ewige Lewe.

◀

b

GS Verdoemenis.

◀

12a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

14a

GS Wet van Moses.

◀

15a

Mosia 3:8; 5:7; Ether 3:14.

Hoofstuk 17

Alma glo en skryf die woorde van Abinadi neer—Abinadi ly ’n vuurdood—Hy profeteer siektes en die dood deur vuur vir sy moordenaars. Ongeveer 148 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat toe Abinadi hierdie woorde klaar gespreek het, het die koning beveel dat die apriesters hom moes neem en hom laat doodmaak.

2 Maar daar was een onder hulle wie se naam aAlma was, wat ook ’n afstammeling van Nefi was. En hy was ’n jong man, en hy het die woorde bgeglo wat Abinadi gespreek het, want hy het geweet van die ongeregtigheid waarvan Abinadi teen hulle getuig het; daarom het hy begin pleit by die koning dat hy nie kwaad moes wees vir Abinadi nie, maar toelaat dat hy in vrede mag vertrek.

3 Maar die koning was meer toornig, en het Alma laat uitwerp onder hulle, en het sy diensknegte agter hom aangestuur dat hulle hom mag doodmaak.

4 Maar hy het voor hulle uitgevlug en homself verberg sodat hulle hom nie gevind het nie. En terwyl hy baie dae lank verskuil was, het hy al die woorde aneergeskryf wat Abinadi gespreek het.

5 En dit het gebeur dat die koning beveel het dat sy lyfwagte vir Abinadi moes omsingel en hom neem; en hulle het hom gebind en hom in die gevangenis gewerp.

6 En na drie dae, nadat hy raad gehou het met sy priesters, het hy hom weer voor hom laat bring.

7 En hy het aan hom gesê: Abinadi, ons het ’n aanklag teen jou gevind, en jy is die dood waardig.

8 Want jy het gesê dat aGod self sou neerdaal onder die kinders van mense; en nou, om hierdie rede sal jy doodgemaak word, tensy jy al die bose woorde sal herroep wat jy gespreek het aangaande my en my volk.

9 Nou het Abinadi aan hom gesê: Ek sê vir u, ek sal nie die woorde herroep wat ek gespreek het aangaande hierdie volk nie, want hulle is waar; en dat julle mag weet van hulle sekerheid het ek myself toegelaat dat ek in julle hande val.

10 Ja, en ek sal ly tot die dood toe, en ek sal my woorde nie herroep nie, en hulle sal staan as ’n getuienis teen julle. En as julle my doodmaak, sal julle aonskuldige bloed verspil, en dit sal ook staan as ’n getuienis teen julle op die laaste dag.

11 En nou was koning Noag op die punt om hom los te laat, want hy het sy woord gevrees; want hy het gevrees dat die oordele van God oor hom sou kom.

12 Maar die priesters het hulle stemme verhef teen hom, en begin om hom te beskuldig, en gesê: Hy het die koning beledig. Daarom was die koning tot toorn ontstoke teen hom, en hy het hom oorgelewer sodat hy doodgemaak mag word.

13 En dit het gebeur dat hulle hom geneem en hom vasgebind het, en sy vel gegésel het met brandende stokke, ja, tot die dood toe.

14 En nou, toe die vlamme begin om hom te verskroei, het hy tot hulle geroep, en gesê:

15 Kyk, net soos julle aan my gedoen het, so sal dit gebeur dat julle saad sal veroorsaak dat baie die pyn sal ly wat ek verduur, en wel die pyn van die adood deur vuur; en dit omdat hulle glo in die heil van die Here hulle God.

16 En dit sal gebeur dat julle gekwel sal word met allerlei siektes vanweë julle ongeregtighede.

17 Ja, en julle sal van alle kante af ageslaan word, en sal heen en weer gedrywe en verstrooi word, net soos ’n wilde kudde gedryf word deur wilde en wrede diere.

18 En op daardie dag sal julle gejag word, en julle sal geneem word deur die hand van julle vyande, en dan sal julle ly soos ek ly, die pyne van die adood deur vuur.

19 So oefen God awraak uit oor diegene wat sy volk vernietig. O God, ontvang my siel.

20 En nou, toe Abinadi hierdie woorde gesê het, het hy geval, nadat hy die dood gely het deur vuur; ja, hy is doodgemaak omdat hy nie die gebooie van God wou loën nie, en hy het die waarheid van sy woorde verseël met sy dood.

◀

1a

Mosia 11:1, 5–6.

◀

2a

Mosia 23:6, 9–10. GS Alma die Ouere.

◀

b

Mosia 26:15.

◀

4a

GS Skrifture.

◀

8a

Mosia 13:25, 33–34.

◀

10a

Alma 60:13.

◀

15a

Mosia 13:9–10; Alma 25:4–12.

◀

17a

Mosia 21:1–5, 13.

◀

18a

Mosia 19:18–20.

◀

19a

GS Wraak.

Hoofstuk 18

Alma preek in die geheim—Hy verduidelik die verbond van die doop en doop by die Waters van Mormon—Hy organiseer die Kerk van Christus en ordineer priesters—Hulle onderhou hulself en leer die volk—Alma en sy volk vlug voor Koning Noag die wildernis in. Ongeveer 147–145 v.C.

1 En nou, dit het gebeur dat Alma, wat weggevlug het van die diensknegte van koning Noag af, abekeer het van sy sondes en ongeregtighede, en in die geheim onder die volk rondgegaan het, en begin het om die woorde van Abinadi te onderrig—

2 Ja, aangaande dit wat moes kom, en ook aangaande die opstanding van die dode, en die averlossing van die volk, wat teweeggebring sou word deur die bkrag, en die lydings, en die dood van Christus, en sy opstanding en opvaart na die hemel.

3 En soveel as wat sy woorde wou aanhoor, het hy geleer. En hy het hulle in die geheim geleer, sodat dit nie mag kom tot die kennis van die koning nie. En baie het sy woorde geglo.

4 En dit het gebeur dat soveel as wat hom geglo het, uitgegaan het na ’n aplek wat Mormon genoem is, wat sy naam ontvang het van die koning, wat op die grense van die land was wat vervuil was by tye of met geleenthede, met wilde diere.

5 Nou, daar was in Mormon ’n fontein van suiwer water, en Alma het daarheen gegaan, omdat daar naby die water ’n bos was van klein boompies, waar hy hom bedags versteek het teen die soektogte van die koning.

6 En dit het gebeur dat soveel as wat hom geglo het daarheen gegaan het om sy woorde te hoor.

7 En dit het gebeur na baie dae dat daar ’n aansienlike aantal bymekaar was by die plek van Mormon, om die woorde van Alma te hoor. Ja, almal het bymekaar gekom wat in sy woord geglo het, om hom te hoor. En hy het hulle ageleer, en het aan hulle bekering gepreek, en verlossing, en geloof in die Here.

8 En dit het gebeur dat hy aan hulle gesê het: Kyk, hier is die waters van Mormon (want so is hulle genoem) en nou, aangesien julle abegerig is om in die bkudde van God te kom, en om sy volk genoem te word, en cgewillig is om mekaar se laste te dra, sodat hulle lig mag wees;

9 Ja, en gewillig is om te treur met diegene wat treur; ja, en diegene te troos wat vertroosting nodig het, en om te staan as agetuies van God te alle tye en in alle dinge, en op alle plekke waar julle mag wees, selfs tot die dood toe, sodat julle verlos mag word deur God, en gereken word onder diegene van die beerste opstanding, dat julle die cewige lewe mag hê—

10 Nou sê ek aan julle, as dit die begeerte van julle harte is, wat het julle daarteen om agedoop te word in die naam van die Here, as ’n getuie voor Hom dat julle ’n bverbond gesluit het met Hom, dat julle Hom sal dien en sy gebooie sal onderhou, dat Hy sy Gees meer oorvloedig op julle mag uitstort?

11 En nou toe die volk hierdie woorde gehoor het, het hulle hul hande geklap van vreugde, en uitgeroep: Dit is die begeerte van ons harte.

12 En nou het dit gebeur dat Alma vir Helam geneem het, wat een van die eerstes was, en gegaan en in die water gaan staan het, en uitgeroep, en gesê het: O Here, stort u Gees uit op u dienskneg, sodat hy hierdie werk mag doen met heiligheid van hart.

13 En toe hy hierdie woorde gesê het, was die aGees van die Here op hom, en hy het gesê: Helam, ek bdoop jou, omdat ek cgesag het van die Almagtige God, as ’n getuienis dat jy ’n verbond gesluit het om Hom te dien totdat jy dood is wat die sterflike liggaam betref; en mag die Gees van die Here uitgestort word oor jou; en mag Hy jou die ewige lewe skenk, deur die dverlossing van Christus, vir wie Hy voorberei het vanaf die egrondlegging van die wêreld.

14 En nadat Alma hierdie woorde gesê het, is beide Alma en Helam abegrawe in die water; en hulle het opgestaan en uitgekom uit die water jubelend, en hulle was met die Gees vervul.

15 En verder, Alma het ’n ander geneem, en ’n tweede keer in die water ingegaan, en hom gedoop ooreenkomstig die eerste, net hy het homself nie weer in die water begrawe nie.

16 En volgens hierdie wyse het hy elkeen gedoop wat uitgegaan het na die plek van Mormon; en hulle was in getal ongeveer tweehonderd en vier siele; ja, en hulle is agedoop in die waters van Mormon, en is vervul met die bgenade van God.

17 En hulle is die kerk van God genoem, of die akerk van Christus, van daardie tyd af aan. En dit het gebeur dat wie ook al gedoop is deur die krag en gesag van God, gevoeg is by die kerk.

18 En dit het gebeur dat Alma, omdat hy die agesag van God gehad het, priesters geordineer het; en wel een priester vir elke vyftig van hulle getal het hy geordineer om vir hulle te preek, en om hulle te bonderrig aangaande die dinge betreffende die koninkryk van God.

19 En hy het hulle beveel dat hulle niks sou onderrig tensy dit die dinge was wat hy hulle geleer het nie, en wat gespreek is deur die mond van die heilige profete.

20 Ja, en wel het hy hulle beveel dat hulle niks moes apreek nie tensy dit bekering en geloof in die Here is, wat sy volk verlos het.

21 En hy het hulle beveel dat daar geen atwis onder mekaar moet wees nie, maar dat hulle vooruit moes kyk met been oog, omdat hulle een geloof en een doop gehad het, omdat hulle hul harte verenig het in ceenheid en in liefde, die een teenoor die ander.

22 En so het hy hulle beveel om te preek. En so het hulle die akinders van God geword.

23 En hy het hulle beveel dat hulle die asabbatdag moes onderhou, en dit heilig hou, en dat hulle ook elke dag dank moes betuig aan die Here hulle God.

24 En hy het hulle ook beveel dat die priesters wat hy geordineer het, moes aarbei met hulle eie hande vir hulle onderhoud.

25 En daar was een dag in elke week wat opsy gesit is dat hulle self bymekaar moes kom om die volk te leer, en om die Here hulle God te aaanbid, en ook, om so dikwels as wat dit in hulle mag was, bymekaar te kom.

26 En die priesters moes nie staatmaak op die volk vir hulle onderhoud nie; maar vir hulle arbeid sou hulle die agenade van God ontvang, sodat hulle sterk mag word in die Gees, omdat hulle die bkennis van God het, dat hulle met mag en gesag van God mag leer.

27 En verder het Alma beveel dat die volk van die kerk van hulle besittings moes afstaan, aelkeen volgens dit wat hy gehad het; as hy meer oorvloedig het, moes hy meer oorvloedig deel; en van hom wat maar min gehad het, sal maar min verlang word; en aan hom wat nie het nie, moes gegee word.

28 En so moes hulle van hulle besittings deel uit hulle eie vrye wil en goeie begeertes teenoor God, en aan daardie priesters wat behoeftig was, ja, en aan elke behoeftige, naakte siel.

29 En dit het hy aan hulle gesê, omdat hy deur God gebied is; en hulle het opreg agewandel voor God, en met mekaar bgedeel beide stoflik en geestelik, volgens hulle behoeftes en hulle node.

30 En nou het dit gebeur dat dit alles in Mormon gedoen is, ja, by die awaters van Mormon, in die woud wat naby die waters van Mormon was; ja, die plek van Mormon, die waters van Mormon, die woud van Mormon, hoe lieflik is hulle in die oë van diegene wat daar tot die kennis van hulle Verlosser gekom het; ja, en hoe geseënd is hulle, want hulle sal tot sy lof vir ewig sing.

31 En hierdie dinge is gedoen op die agrense van die land, sodat hulle nie mag kom tot die kennis van die koning nie.

32 Maar kyk, dit het gebeur dat, nadat die koning ’n beweging onder die mense ontdek het, hy sy diensknegte gestuur het om hulle dop te hou. Daarom, op die dag wat hulle bymekaar gekom het om die woord van die Here te hoor, is hulle ontdek deur die koning.

33 En nou het die koning gesê dat Alma die volk tot ’n rebellie aangehits het teen hom; daarom het hy sy leër gestuur om hulle te vernietig.

34 En dit het gebeur dat Alma en die volk van die Here ain kennis gestel is van die koms van die koning se leër; daarom het hulle hul tente en hul gesinne geneem en in die wildernis ingetrek.

35 En hul was in getal omtrent vierhonderd en vyftig siele.

◀

1a

Mosia 23:9–10.

◀

2a

GS Verlos, Verlossing.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

4a

Alma 5:3.

◀

7a

Alma 5:11–13.

◀

8a

L&V 20:37.

◀

b

GS Kerk van Jesus Christus.

◀

c

GS Medelye.

◀

9a

GS Getuie; Getuig; Sendingwerk.

◀

b

Mosia 15:21–26.

◀

c

GS Ewige Lewe.

◀

10a

2 Ne. 31:17. GS Doop.

◀

b

GS Verbond.

◀

13a

GS Heilige Gees.

◀

b

3 Ne. 11:23–26; L&V 20:72–74.

◀

c

Gel. Art. 1:5. GS Priesterskap.

◀

d

GS Verlos, Verlossing.

◀

e

Moses 4:2; 5:9.

◀

14a

GS Doop—Doop deur onderdompeling.

◀

16a

Mosia 25:18.

◀

b

GS Genade.

◀

17a

3 Ne. 26:21; 27:3–8. GS Kerk van Jesus Christus.

◀

18a

GS Priesterskap.

◀

b

GS Onderrig, Onderwyser.

◀

20a

L&V 15:6; 18:14–16.

◀

21a

3 Ne. 11:28–30. GS Twis.

◀

b

Matt. 6:22; L&V 88:67–68.

◀

c

GS Eenheid.

◀

22a

Mosia 5:5–7; Moses 6:64–68.

◀

23a

Mosia 13:16–19; L&V 59:9–12.

◀

24a

Hand. 20:33–35; Mosia 27:3–5; Alma 1:26.

◀

25a

GS Aanbid.

◀

26a

GS Genade.

◀

b

GS Kennis.

◀

27a

Hand. 2:44–45; 4 Ne. 1:3.

◀

29a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

b

GS Welsyn.

◀

30a

Mosia 26:15.

◀

31a

Mosia 18:4.

◀

34a

Mosia 23:1.

Hoofstuk 19

Gídeon poog om koning Noag te dood—Die Lamaniete beset die land—Koning Noag ly die dood deur vuur—Limhi heers as ’n skatpligtige vors. Ongeveer 145–121 v.C.

1 En dit het gebeur dat die leër van die koning teruggekeer het, nadat hulle tevergeefs gesoek het na die volk van die Here.

2 En nou kyk, die magte van die koning was klein, omdat hulle verminder is, en daar het begin om ’n verdeling te kom onder die oorblywende volk.

3 En die kleiner gedeelte het dreigemente begin uitblaas teen die koning, en daar het ’n groot twis onder hulle begin ontstaan.

4 En nou was daar ’n man onder hulle wie se naam Gídeon was, en omdat hy ’n sterk man was en ’n vyand van die koning, daarom het hy sy swaard uitgetrek, en het gesweer in sy toorn dat hy die koning sou doodmaak.

5 En dit het gebeur dat hy geveg het met die koning; en toe die koning sien dat hy op die punt was om hom te oorweldig, het hy gevlug en gehardloop en die atoring bestyg wat naby die tempel was.

6 En Gídeon het hom agternagesit en was op die punt om die toring te bestyg om die koning te dood, en die koning het sy oë rondomheen laat gaan na die land Semlon, en kyk, die leër van die Lamaniete was binne die grense van die land.

7 En nou het die koning uitgeroep in die angs van sy siel, en gesê: Gídeon, spaar my, want die Lamaniete is op ons, en hulle sal ons vernietig; ja, hulle sal my volk vernietig.

8 En nou was die koning nie sodanig bekommerd oor sy volk as wat hy was oor sy eie lewe nie; nogtans, Gídeon het sy lewe gespaar.

9 En die koning het die volk beveel dat hulle voor die Lamaniete moes uitvlug, en hy het voor hulle uitgegaan, en hulle het die wildernis ingevlug, met hulle vroue en hulle kinders.

10 En dit het gebeur dat die Lamaniete hulle agternagesit het, en hulle ingehaal, en hulle begin doodmaak het.

11 Nou het dit gebeur dat die koning hulle beveel het dat al die mans hulle vroue en kinders moes agterlaat, en uitvlug voor die Lamaniete.

12 Nou, daar was baie wat hul nie wou agterlaat nie, maar eerder wou bly en omkom saam met hulle. En die res het hulle vroue en hul kinders agtergelaat en gevlug.

13 En dit het gebeur dat diegene wat by hulle vroue en hulle kinders gebly het, hulle mooi dogters na vore laat kom het en by die Lamaniete pleit dat hulle hul nie moes doodmaak nie.

14 En dit het gebeur dat die Lamaniete ontferming gehad het met hulle, want hulle is betower deur die skoonheid van hulle vroue.

15 Daarom het die Lamaniete hulle lewens gespaar, en hulle gevange geneem en hulle teruggevoer na die land Nefi, en hulle toegelaat dat hulle die land mag besit, op voorwaarde dat hulle koning Noag sou oorlewer in die hande van die Lamaniete, en hulle eiendom oorlewer, en wel een helfte van alles wat hulle besit het, een helfte van hul goud, en hul silwer, en al hul kosbare dinge, en so moes hulle belasting betaal aan die koning van die Lamaniete van jaar tot jaar.

16 En nou was daar een van die seuns van die koning onder diegene wat gevange geneem is, wie se naam aLimhi was.

17 En nou was Limhi begerig dat sy vader nie moes vernietig word nie; nogtans, Limhi was nie onkundig omtrent die ongeregtighede van sy vader nie, omdat hyself ’n regverdige man was.

18 En dit het gebeur dat Gídeon manne die wildernis ingestuur het in die geheim, om te soek na die koning en na diegene wat by hom was. En dit het gebeur dat hulle die mense in die wildernis teëgekom het, almal behalwe die koning en sy priesters.

19 Nou, hulle het in hulle harte gesweer dat hulle sou terugkeer na die land Nefi, en as hulle vroue en hulle kinders doodgemaak is, en ook diegene wat by hulle agtergebly het, dat hulle wraak sou soek, en ook omkom met hulle.

20 En die koning het hulle beveel dat hulle nie moes terugkeer nie; en hulle was toornig op die koning, en het hom laat ly en wel tot die adood toe deur vuur.

21 En hulle was op die punt om die priesters ook te neem en hulle dood te maak, en hulle het voor hulle uitgevlug.

22 En dit het gebeur dat hulle op die punt was om terug te keer na die land Nefi, en hulle het die manne van Gídeon teëgekom. En die manne van Gídeon het hulle vertel van alles wat gebeur het met hulle vroue en hul kinders; en dat die Lamaniete hulle gegun het dat hulle die land mag besit deur belasting te betaal aan die Lamaniete van een helfte van alles wat hulle besit het.

23 En die volk het vir die manne van Gídeon vertel dat hulle die koning doodgemaak het, en dat sy priesters van hulle af weggevlug het, verder die wildernis in.

24 En dit het gebeur dat nadat hulle die plegtigheid beëindig het, het hulle teruggekeer na die land Nefi, jubelend, omdat hulle vroue en hul kinders nie doodgemaak is nie; en hulle het vir Gídeon vertel wat hulle gedoen het aan die koning.

25 En dit het gebeur dat die koning van die Lamaniete ’n aeed teenoor hulle geneem het dat sy volk hulle nie sou doodmaak nie.

26 En ook Limhi, omdat hy die seun van die koning was, omdat die koninkryk aan hom oorgedra is adeur die volk, het ’n eed geneem teenoor die koning van die Lamaniete dat sy volk belasting sou betaal aan hom, en wel een helfte van alles wat hulle besit het.

27 En dit het gebeur dat Limhi begin het om die koninkryk te stig, en om vrede te vestig onder sy volk.

28 En die koning van die Lamaniete het wagte opgestel rondom die land, sodat hy die volk van Limhi in die land kon hou, dat hulle nie mag wegtrek in die wildernis nie; en hy het sy wagte onderhou uit die belasting wat hy ontvang het van die Nefiete.

29 En nou het koning Limhi voortdurende vrede gehad in sy koninkryk vir ’n tydperk van twee jaar, omdat die Lamaniete hulle nie aangerand of probeer het om hulle te vernietig nie.

◀

5a

Mosia 11:12.

◀

16a

Mosia 7:9.

◀

20a

Mosia 17:13–19; Alma 25:11.

◀

25a

Mosia 21:3.

◀

26a

Mosia 7:9.

Hoofstuk 20

’n Aantal Lamanitiese dogters word ontvoer deur die priesters van Noag—Die Lamaniete voer oorlog teen Limhi en sy volk—Die Lamanitiese leër word teruggedryf en gekalmeer. Ongeveer 145–123 v.C.

1 Nou, daar was ’n plek in Semlon waar die dogters van die Lamaniete bymekaar gekom het om te sing, en te dans, en om hulleself te vermaak.

2 En dit het gebeur dat daar eendag ’n klein groepie van hulle bymekaar was om te sing en te dans.

3 En nou, die priesters van koning Noag, omdat hulle skaam was om terug te keer na die stad Nefi, ja, en ook gevrees het dat die volk hulle sou doodmaak, daarom het hulle nie gedurf om terug te keer na hulle vroue en kinders nie.

4 En omdat hulle in die wildernis vertoef het, en die dogters van die Lamaniete ontdek het, het hulle gelê en hul dopgehou;

5 En toe daar net ’n paar van hulle bymekaar was om te dans, het hulle uitgekom uit hul skuilplekke en hulle geneem en hulle weggevoer die wildernis in; ja, vier en twintig van die dogters van die Lamaniete het hulle weggevoer die wildernis in.

6 En dit het gebeur dat toe die Lamaniete ontdek het dat hulle dogters vermis was, was hulle kwaad vir die volk van Limhi, want hulle het gedink dat dit die volk van Limhi was.

7 Daarom het hulle hul leërs uitgestuur; ja, naamlik die koning self het uitgegaan voor sy volk; en hulle het opgegaan na die land Nefi om die volk van Limhi te vernietig.

8 En nou het Limhi hulle ontdek van die toring af, naamlik al hulle voorbereidsels vir oorlog het hy ontdek; daarom het hy sy volk bymekaargemaak en hulle gelê en inwag in die landerye en in die woude.

9 En dit het gebeur dat toe die Lamaniete aangekom het, dat die volk van Limhi hulle begin aanval het van hul skuilplekke af, en hulle begin doodmaak het.

10 En dit het gebeur dat die stryd baie hewig begin word het, want hulle het geveg soos leeus om hul prooi.

11 En dit het gebeur dat die volk van Limhi die Lamaniete voor hulle begin uitdryf het; tog was hulle nie die helfte so talryk soos die Lamaniete nie. Maar hulle het ageveg om hul lewens, en vir hulle vroue, en vir hulle kinders; daarom het hulle hul ingespan en soos drake het hulle geveg.

12 En dit het gebeur dat hulle die koning van die Lamaniete gevind het onder die aantal dooies; tog was hy nie dood nie; hy was gewond en is op die grond agtergelaat, so vinnig het sy volk gevlug.

13 En hulle het hom geneem en sy wonde verbind, en hom gebring voor Limhi, en het gesê: Kyk, hier is die koning van die Lamaniete; hy, omdat hy ’n wond opgedoen het, het geval onder hulle dooies, en hulle het hom agtergelaat; en kyk, ons het hom gebring voor u; en nou laat ons hom doodmaak.

14 Maar Limhi het aan hulle gesê: Julle sal hom nie doodmaak nie, maar bring hom hierheen dat ek hom mag sien. En hulle het hom gebring. En Limhi het aan hom gesê: Watter rede het julle om op te trek om oorlog te maak teen my volk? Kyk, my volk het nie die aeed verbreek wat ek met jou gemaak het nie; daarom, hoekom sal jy die eed verbreek wat jy gemaak het met my volk?

15 En nou het die koning gesê: Ek het die eed verbreek omdat jou volk die dogters van my volk ontvoer het; daarom, in my toorn het ek my volk in die stryd laat optrek teen jou volk.

16 En nou, Limhi het niks geweet aangaande hierdie saak nie; daarom het hy gesê: Ek sal onder my volk soek, en wie ook al hierdie ding gedoen het, sal omkom. Daarom het hy ’n soektog laat doen onder sy volk.

17 Nou, toe aGídeon hierdie dinge gehoor het, het hy wat die koning se kaptein was, opgegaan en aan die koning gesê: Ek vra u, hou op en moenie hierdie volk deursoek nie, en moet hulle nie verwyt vir hierdie ding nie.

18 Want onthou u nie die priesters van u vader, vir wie hierdie volk gesoek het om te vernietig nie? En is hulle nie in die wildernis nie? En is hulle nie diegene wat die dogters gesteel het van die Lamaniete nie?

19 En nou, kyk, en vertel die koning van hierdie dinge, sodat hy vir sy volk mag vertel sodat hulle gekalmeer kan word teenoor ons; want kyk, hulle berei hulle alreeds voor om teen ons op te kom; en sien ook, daar is maar weinig van ons.

20 En kyk, hulle kom met hulle talryke leërskare; en tensy die koning hulle kalmeer teenoor ons, moet ons omkom.

21 Want is die woorde van Abinadi nie avervul, wat hy geprofeteer het teen ons nie—en dit alles omdat ons nie wou ag slaan op die woorde van die Here en wegdraai van ons ongeregtighede nie?

22 En nou laat ons die koning kalmeer, en ons die eed nakom wat ons teenoor hom gemaak het; want dit is beter dat ons in slawerny is, as dat ons ons lewens verloor; daarom, laat ons ’n einde maak aan soveel bloedvergieting.

23 En nou het Limhi die koning al die dinge vertel aangaande sy vader, en die apriesters wat die wildernis ingevlug het en die ontvoering van hulle dogters aan hulle gewyt.

24 En dit het gebeur dat die koning gekalmeer was teenoor sy volk; en hy het vir hulle gesê: Laat ons uitgaan om my volk te ontmoet, sonder wapens; en ek sweer vir julle met ’n eed dat my volk nie u volk sal doodmaak nie.

25 En dit het gebeur dat hulle die koning gevolg het, en uitgegaan het sonder wapens om die Lamaniete te ontmoet. En dit het gebeur dat hulle die Lamaniete ontmoet het; en die koning van die Lamaniete het homself voor hulle neergebuig en het gepleit ten behoewe van die volk van Limhi.

26 En toe die Lamaniete die volk van Limhi sien, dat hulle sonder wapens was, het hulle aontferming vir hulle gehad en is gekalmeer teenoor hulle, en het saam met hulle koning in vrede na hulle eie land teruggekeer.

◀

11a

Alma 43:45.

◀

14a

Mosia 19:25–26.

◀

17a

Mosia 19:4–8.

◀

21a

Mosia 12:1–8.

◀

23a

Mosia 19:21, 23.

◀

26a

GS Medelye.

Hoofstuk 21

Limhi se volk word getref en oorwin deur die Lamaniete—Limhi se volk ontmoet Ammon en word bekeer—Hulle vertel Ammon van die vier en twintig Jereditiese plate. Ongeveer 122–121 v.C.

1 En dit het gebeur dat Limhi en sy volk teruggekeer het na die stad Nefi, en weer begin het om in vrede in die land te woon.

2 En dit het gebeur dat na baie dae het die Lamaniete weer begin om opgestook te word tot toorn teen die Nefiete, en hulle het weer binne die grense van die land rondom begin kom.

3 Nou, hulle durf hulle nie dood nie, vanweë die eed wat hulle koning met Limhi gemaak het; maar hulle het hulle op hul awange geslaan, en gesag oor hulle uitgeoefen; en het begin om swaar blaste te plaas op hulle rûe, en hulle aan te jaag soos hulle’n stomme esel sou—

4 Ja, dit alles is gedoen sodat die woord van die Here vervul mag word.

5 En nou die verdrukkinge van die Nefiete was groot, en daar was geen wyse waarop hulle hulself kon verlos uit hulle hande nie, want die Lamaniete het hulle omsingel aan elke kant.

6 En dit het gebeur dat die volk begin murmureer het teenoor die koning vanweë hulle verdrukkinge; en hulle het begerig begin word om op te trek teen hulle in die stryd. En hulle het die koning baie gekwel met hulle klagtes; daarom het hy hulle laat handel volgens hulle begeertes.

7 En hulle het hulleself weer bymekaargemaak, en hulle wapenrusting aangetrek, en uitgegaan teen die Lamaniete om hulle uit hulle land te dryf.

8 En dit het gebeur dat die Lamaniete hulle oorwin het, en hulle teruggedryf het, en baie van hulle doodgemaak het.

9 En nou, daar was ’n groot arouklag en geween onder die volk van Limhi, die weduwee het oor haar man gerou, die seun en die dogter het gerou oor hulle vader, en die broers oor hulle broeders.

10 Nou was daar ’n groot aantal weduwees in die land, en hulle het geweldig gekerm van dag tot dag, want ’n groot vrees vir die Lamaniete het oor hulle gekom.

11 En dit het gebeur dat hul voortdurende gekerm die res van die volk van Limhi opgestook het in toorn teen die Lamaniete; en hulle het weer opgetrek in die stryd, maar hulle is weer teruggedrywe, en het baie verliese gely.

12 Ja, hulle het weer opgetrek en wel ’n derde keer, en op dieselfde wyse gely; en diegene wat nie doodgemaak is nie, het weer teruggekeer na die stad Nefi.

13 En hulle het hulself verootmoedig tot in die stof, en hulle onderwerp aan die juk van slawerny, en hulleself toegelaat om geslaan te word, en om heen en weer gedryf te word, en belas te word, volgens die begeertes van hul vyande.

14 En hulle het hulself averootmoedig, en wel tot die dieptes van ootmoed; en hulle het kragtig geroep tot God; ja, en wel die hele dag lank het hulle geroep tot hulle God dat Hy hulle sou verlos uit hulle verdrukkinge.

15 En nou, die Here was atraag om hulle geroep te hoor vanweë hulle ongeregtighede; nogtans het die Here hulle geroep gehoor, en het begin om die harte van die Lamaniete te versag, sodat hulle hul laste begin verlig het; tog het die Here dit nie goed geag om hulle te verlos uit slawerny nie.

16 En dit het gebeur dat hulle geleidelik voorspoediger geword het in die land, en begin het om graan meer oorvloedig te kweek, en kleinvee en grootvee, sodat hulle nie honger gely het nie.

17 Nou was daar ’n groot aantal vroue, meer as wat daar mans was; daarom het koning Limhi beveel dat elke man moes abydra tot die onderhoud van die bweduwees en hul kinders, sodat hulle nie mag omkom van honger nie; en dit het hulle gedoen vanweë die grootte van hul aantal wat gedood is.

18 Nou, die volk van Limhi het bymekaargebly in ’n groep soveel as wat moontlik was, en hul graan en hul kuddes beveilig;

19 En die koning het homself nie buite die mure van die stad gewaag nie, tensy hy sy wagte saam met hom geneem het, omdat hy gevrees het dat hy op een of ander wyse in die hande mag val van die Lamaniete.

20 En hy het sy volk die land rondom laat bewaak, sodat hulle op een of ander wyse daardie priesters mag vang wat die wildernis ingevlug het, wat die adogters gesteel het van die Lamaniete, en wat veroorsaak het dat so ’n groot verwoesting oor hulle gekom het.

21 Want hulle was begerig om hulle te vang sodat hulle hul mag straf; want hulle het in die land Nefi ingekom in die nag, en hulle graan weggevoer en baie van hulle kosbare dinge; daarom het hulle vir hul gelê en inwag.

22 En dit het gebeur dat daar nie meer oproerigheid tussen die Lamaniete en die volk van Limhi was nie, en wel tot die tyd dat aAmmon en sy broers in die land ingekom het.

23 En toe die koning buite die poorte van die stad met sy wagte was, het hy Ammon en sy broers ontdek; en omdat hy gedink het dat hulle priesters van Noag was, daarom het hy hulle laat vang, en vasbind, en in die agevangenis werp. En as hulle die priesters van Noag was, sou hy hulle laat doodmaak het.

24 Maar toe hy vind dat hulle nie was nie, maar dat hulle sy broers was, en van die land Zarahemla gekom het, was hy vervul met uitermate groot vreugde.

25 Nou, koning Limhi het voor die koms van Ammon ’n aklein aantal manne gestuur om te bsoek na die land Zarahemla; maar hulle kon dit nie vind nie, en hulle was verdwaal in die wildernis.

26 Nogtans, hulle het ’n land gevind wat bevolk was; ja, ’n land wat bedek was met droë abeendere; ja, ’n land wat bevolk was en wat vernietig was; en hulle, omdat hulle veronderstel het dat dit die land Zarahemla was, het teruggekeer na die land Nefi, en het aangekom by die grense van die land, nie baie dae voor die koms van Ammon nie.

27 En hulle het ’n kroniek saamgebring met hulle, naamlik ’n kroniek van die volk wie se beendere hulle gevind het; en dit was gegraveer op plate van erts.

28 En nou, Limhi was weer vervul met blydskap toe hy uit die mond van Ammon leer dat koning Mosia ’n agawe van God gehad het, waardeur hy sulke graverings kon vertolk; ja, en Ammon het ook gejubel.

29 Tog was Ammon en sy broers vervul met droefheid, omdat so baie van hulle broers doodgemaak was;

30 En ook dat koning Noag en sy priesters die mense soveel sondes en ongeregtighede laat pleeg het teen God; en hulle het ook gerou oor die adood van Abinadi; en ook oor die bvertrek van Alma en die mense wat saam met hom gegaan het, wat ’n kerk van God gevorm het deur die krag en mag van God, en geloof in die woorde wat deur Abinadi gespreek was.

31 Ja, hulle het gerou oor hulle vertrek, want hulle het nie geweet waarheen hulle gevlug het nie. Nou, hulle sou baie graag by hulle aangesluit het, want hulle het self met God ’n verbond gesluit om Hom te dien en sy gebooie te onderhou.

32 En nou sedert die koms van Ammon het koning Limhi ook ’n verbond met God gesluit, en ook baie van sy volk, om Hom te dien en sy gebooie te onderhou.

33 En dit het gebeur dat koning Limhi en baie van sy volk begerig was om gedoop te word; maar daar was niemand in die land wat die agesag van God gehad het nie. En Ammon het geweier om hierdie ding te doen, omdat hy homself ’n onwaardige dienskneg geag het.

34 Daarom het hulle nie op daardie tydstip hulself tot ’n kerk gevorm nie, maar gewag op die Gees van die Here. Nou, hulle was begerig om net soos Alma en sy broers te word, wat die wildernis ingevlug het.

35 Hulle was begerig om gedoop te word as ’n teken en ’n getuienis dat hulle gewillig was om God te dien met hulle hele harte; nogtans het hulle die tyd verleng; en ’n kroniek van hulle doop sal hierna agegee word.

36 En nou was die hele plan van Ammon en sy volk, en van koning Limhi en sy volk, om hulleself uit die hande van die Lamaniete en van slawerny te verlos.

◀

3a

Mosia 12:2.

◀

b

Mosia 12:5.

◀

9a

Mosia 12:4.

◀

14a

Mosia 29:20. GS Nederig, Nederigheid.

◀

15a

Spr. 15:29; Mosia 11:23–25; L&V 101:7–9.

◀

17a

Mosia 4:16, 26.

◀

b

GS Weduwee.

◀

20a

Mosia 20:5.

◀

22a

Mosia 7:6–13.

◀

23a

Hel. 5:21.

◀

25a

Mosia 8:7.

◀

b

Mosia 7:14.

◀

26a

Mosia 8:8.

◀

28a

Omni 1:20–22; Mosia 28:11–16.

◀

30a

Mosia 17:12–20.

◀

b

Mosia 18:34–35.

◀

33a

GS Gesag.

◀

35a

Mosia 25:17–18.

Hoofstuk 22

Planne word gemaak vir die volk om te ontsnap van Lamanitiese slawerny—Die Lamaniete word dronk gemaak—Die volk ontsnap, keer terug na Zarahemla, en word onderdanig aan Koning Mosia. Ongeveer 121–120 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat Ammon en koning Limhi begin het om te beraadslaag met die volk hoe hulle hulself moes verlos uit slawerny; en wel het hulle die hele volk laat bymekaarkom; en dit het hulle gedoen sodat hulle die stem van die volk sou hê aangaande die saak.

2 En dit het gebeur dat hulle geen wyse kon vind om hulself te verlos uit slawerny nie, behalwe om hul vroue en kinders te neem, en hul kleinvee, en hul grootvee, en hul tente, en die wildernis in te trek; want die Lamaniete was so talryk dat dit onmoontlik was vir die volk van Limhi om teen hulle te veg, toe hulle daaraan dink om hulself uit slawerny te verlos deur die swaard.

3 Nou het dit gebeur dat Gídeon na vore getree en voor die koning gaan staan en aan hom gesê het: Nou o koning, u het tot dusver baie keer ag geslaan op my woorde, toe ons teen ons broers, die Lamaniete geveg het.

4 En nou, o koning, as u my nie gevind het om ’n onverdienstelike dienskneg te wees nie, of as u tot dusver geluister het na my woorde tot enige mate, en hulle vir u van waarde was, net so wil ek hê dat u hierdie keer na my woorde moet luister, en ek sal u dienskneg wees en hierdie volk verlos uit slawerny.

5 En die koning het hom vergun dat hy mag spreek. En Gídeon het aan hom gesê:

6 Kyk, die agterste deurgang, deur die agterste muur, aan die agterkant van die stad. Die Lamaniete, of die wagte van die Lamaniete, is snags dronk; daarom, laat ons ’n aankondiging uitstuur onder hierdie hele volk dat hulle hul kleinvee en grootvee bymekaar maak, sodat hulle hul die wildernis kan injaag in die nag.

7 En ek sal volgens u bevel gaan en die laaste belasting van wyn aan die Lamaniete betaal, en hulle sal dronk wees; en ons sal deur die geheime deurgang aan die linkerkant van hulle kamp deurgaan wanneer hulle dronk is en slaap.

8 So sal ons vertrek met ons vroue en ons kinders, ons kleinvee, en ons grootvee, die wildernis in; en ons sal om die land Silom reis.

9 En dit het gebeur dat die koning ag geslaan het op die woorde van Gídeon.

10 En koning Limhi het sy volk hulle kuddes laat bymekaarmaak; en hy het die belasting van wyn gestuur aan die Lamaniete en hy het ook meer wyn gestuur, as ’n geskenk aan hulle; en hulle het vryelik gedrink van die wyn wat koning Limhi aan hulle gestuur het.

11 En dit het gebeur dat die volk van koning Limhi in die nag die wildernis ingetrek het met hul kleinvee en hul grootvee, en hulle het om die land Silom die wildernis ingetrek, en hulle koers gedraai na die land Zarahemla, en hulle is deur Ammon en sy broers gelei.

12 En hulle het al hul goud en silwer, en hul kosbare dinge, wat hulle kon dra, en ook hul voorraad met hulle saamgeneem, die wildernis in; en hulle het hul reis voortgesit.

13 En nadat hulle baie dae in die wildernis was, het hulle aangekom in die land Zarahemla, en by Mosia se volk aangesluit, en sy onderdane geword.

14 En dit het gebeur dat Mosia hulle ontvang het met vreugde; en hy het ook hulle akronieke ontvang, en ook die bkronieke wat gevind was deur die volk van Limhi.

15 En nou het dit gebeur dat toe die Lamaniete agterkom dat die volk van Limhi vertrek het uit die land gedurende die nag, dat hulle ’n leër die wildernis ingestuur het om hulle te agtervolg;

16 En nadat hulle hul twee dae agtervolg het, kon hulle nie langer hulle spore volg nie; daarom was hulle verdwaal in die wildernis.

◀

14a

Mosia 8:5.

◀

b

Mosia 8:9.

’n Kroniek van Alma en die volk van die Here, wat die wildernis ingedryf is deur die volk van Koning Noag.

Dit behels hoofstukke 23 en 24.

Hoofstuk 23

Alma weier om koning te wees—Hy dien as hoëpriester—Die Here kasty sy volk, en die Lamaniete verower die land Helam—Amulon, leier van Koning Noag se goddelose priesters, heers onderdanig aan die Lamanitiese koning. Ongeveer 145–121 v.C.

1 Nou Alma, omdat hy gewaarsku is deur die Here dat die leërs van koning Noag op hulle sou afkom, en omdat hy dit bekend gemaak het aan sy volk, daarom het hulle hul kuddes bymekaargemaak, en van hulle graan geneem, en die wildernis in getrek voor die leërs van koning Noag uit.

2 En die Here het hulle versterk, sodat die volk van koning Noag hulle nie kon inhaal om hulle te vernietig nie.

3 En hulle het agt dae se reis die wildernis ingevlug.

4 En hulle het by ’n land gekom, en wel ’n baie mooi en aangename land, ’n land van suiwer water.

5 En hulle het hul tente opgeslaan, en begin om die grond te bewerk, en begin om geboue te bou; ja, hulle was vlytig, en het uitermate gearbei.

6 En die volk was begerig dat Alma hulle koning moes wees, want hy was bemin deur sy volk.

7 Maar hy het aan hulle gesê: Kyk, dit is nie raadsaam dat ons ’n koning moet hê nie; want so sê die Here: Julle sal anie een vlees hoër ag as ’n ander nie, of een man sal homself nie hoër ag as ’n ander nie; daarom sê ek aan julle dit is nie raadsaam dat julle ’n koning moet hê nie.

8 Nogtans, as dit moontlik was dat julle altyd regverdige manne kon hê as julle konings, sou dit goed vir julle wees om ’n koning te hê.

9 Maar onthou die aongeregtigheid van koning Noag en sy priesters; en ekself is in ’n lokval bgevang, en het baie dinge gedoen wat gruwelik was in die oë van die Here, wat my ernstige bekering veroorsaak het;

10 Nogtans, na baie averdrukking het die Here my geroep gehoor, en het my gebede beantwoord, en het my ’n werktuig gemaak in sy hande om bso baie van julle te bring tot ’n kennis van sy waarheid.

11 Nogtans, hierin roem ek nie, want ek is onwaardig om te roem oor myself.

12 En nou sê ek aan julle, julle was verdruk deur koning Noag, en was in slawerny tot hom en sy priesters, en is gebring tot ongeregtigheid deur hulle; daarom was julle gebind deur die abande van ongeregtigheid.

13 En nou omdat julle verlos is deur die krag van God uit hierdie bande; ja, naamlik uit die hande van koning Noag en sy volk, en ook van die bande van ongeregtigheid, net so begeer ek dat julle sal avasstaan in hierdie bvryheid waarmee julle vrygemaak is, en dat julle cgeen man vertrou om ’n koning oor julle te wees nie.

14 En ook, vertrou geeneen om julle aleraar nóg julle dienaar te wees, tensy hy ’n man van God is, wat in sy weë wandel en sy gebooie onderhou.

15 So het Alma sy volk geleer, dat elke man sy naaste moes aliefhê soos homself, sodat daar geen bonenigheid moes wees onder hulle nie.

16 En nou, Alma was hulle ahoëpriester, omdat hy die stigter van hulle kerk was.

17 En dit het gebeur dat niemand agesag ontvang het om te preek of te leer nie, behalwe deur hom van God. Daarom het hy al hulle priesters geordineer en al hulle leraars; en niemand is geordineer nie, tensy hulle regverdige manne was.

18 Daarom het hulle gewaak oor hul volk, en hulle agevoed met dinge wat betrekking het op regverdigheid.

19 En dit het gebeur dat hulle begin het om uitermate voorspoedig in die land te word; en hulle het die land Helam genoem.

20 En dit het gebeur dat hulle vermenigvuldig het en uitermate voorspoedig was in die land Helam; en hulle het ’n stad gebou, wat hulle die stad Helam genoem het.

21 Nogtans, die Here ag dit goed om sy volk te akasty; ja, Hy beproef hulle bgeduld en hulle geloof.

22 Nogtans—wie ook al sy avertroue in Hom stel, sal bverhef word op die laaste dag. Ja, en so was dit met hierdie volk.

23 Want kyk, ek sal aan julle toon dat hulle gebring is tot slawerny, en niemand kon hulle verlos nie behalwe die Here hulle God, ja, naamlik die God van Abraham en Isak en van Jakob.

24 En dit het gebeur dat Hy hulle verlos het, en Hy het sy magtige krag getoon aan hulle, en groot was hulle jubelings.

25 Want kyk, dit het gebeur dat terwyl hulle in die land Helam was, ja, in die stad Helam, terwyl hulle die landerye rondom bewerk het, kyk, ’n leër van die Lamaniete was binne die grense van die land.

26 Nou, dit het gebeur dat die broers van Alma gevlug het van hulle landerye, en hulleself bymekaargemaak het in die stad Helam; en hulle was baie bang vanweë die verskyning van die Lamaniete.

27 Maar Alma het uitgegaan en onder hulle gaan staan, en hulle vermaan dat hulle nie bang moes wees nie, maar dat hulle die Here hulle God moes onthou en Hy sou hulle verlos.

28 Daarom het hulle hul vrese gestil, en begin om te roep tot die Here dat Hy die harte van die Lamaniete sou versag, sodat hulle hul sou spaar, en hulle vroue, en hul kinders.

29 En dit het gebeur dat die Here die harte versag het van die Lamaniete. En Alma en sy broers het uitgegaan en hulself oorgegee in hul hande; en die Lamaniete het besit geneem van die land Helam.

30 Nou, die leërs van die Lamaniete, wat die volk van koning Limhi agternagesit het, was verdwaal in die wildernis vir baie dae lank.

31 En kyk, hulle het daardie priesters van koning Noag gevind in ’n plek wat hulle Amulon genoem het; en hulle het begin om die land Amulon te besit en het begin om die grond te bewerk.

32 Nou, die naam van die leier van daardie priesters was Amulon.

33 En dit het gebeur dat Amulon by die Lamaniete gepleit het; en hy het ook hulle vroue uitgestuur, wat die adogters van die Lamaniete was, om te pleit by hulle broers, dat hulle nie hul mans moes vernietig nie.

34 En die Lamaniete het amedelye gehad met Amulon en sy broers, en het hulle nie vernietig nie, vanweë hulle vroue.

35 En Amulon en sy broers het by die Lamaniete aangesluit, en hulle het gereis in die wildernis op soek na die land Nefi toe hulle die land Helam ontdek het, wat besit is deur Alma en sy broers.

36 En dit het gebeur dat die Lamaniete aan Alma en sy broers belowe het, dat as hulle hul die weg sou wys wat lei na die land Nefi, hulle aan hulle hul lewens en hul vryheid sou gun.

37 Maar nadat Alma hulle die weg gewys het wat gelei het na die land Nefi, wou die Lamaniete nie hul belofte nakom nie; maar hulle het awagte opgestel rondom die land Helam, oor Alma en sy broers.

38 En die res van hulle het gegaan na die land Nefi; en ’n gedeelte van hulle het teruggekeer na die land Helam, en het ook saam met hulle die vroue en die kinders van die wagte gebring wat in die land agtergelaat is.

39 En die koning van die Lamaniete het aan Amulon gegun om ’n koning en ’n heerser te wees oor sy volk, wat in die land Helam was; nogtans sou hy geen mag hê om enigiets strydig te doen met die wil van die koning van die Lamaniete nie.

◀

7a

Mosia 27:3–5.

◀

9a

Spr. 16:12; Mosia 11:1–15.

◀

b

Mosia 17:1–4.

◀

10a

L&V 58:4.

◀

b

Mosia 18:35.

◀

12a

2 Ne. 28:19–22.

◀

13a

Gal. 5:1.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

c

Mosia 29:13.

◀

14a

Mosia 18:18–22.

◀

15a

GS Liefde.

◀

b

3 Ne. 11:28–29.

◀

16a

Mosia 26:7.

◀

17a

GS Gesag; Priesterskap.

◀

18a

1 Tim. 4:6.

◀

21a

Hel. 12:3; L&V 98:21. GS Kasty, Kastyding.

◀

b

GS Geduld.

◀

22a

GS Vertrou.

◀

b

1 Ne. 13:37.

◀

33a

Mosia 20:3–5.

◀

34a

GS Medelye.

◀

37a

Mosia 24:8–15.

Hoofstuk 24

Amulon vervolg Alma en sy volk—Hulle moet doodgemaak word indien hulle bid—Die Here maak dat hulle laste lig voel—Hy verlos hulle van slawerny, en hulle keer terug na Zarahemla. Ongeveer 145–120 v.C.

1 En dit het gebeur dat Amulon guns gevind het in die oë van die koning van die Lamaniete; daarom, die koning van die Lamaniete het aan hom en sy broers gegun dat hulle aangestel mag word as leraars oor sy volk, ja, en wel oor die volk wat in die land Semlon was, en in die land Silom, en in die land Amulon.

2 Want die Lamaniete het besit geneem van al hierdie lande; daarom, die koning van die Lamaniete het konings aangestel oor al hierdie lande.

3 En nou, die naam van die koning van die Lamaniete was Laman, en hy is na sy vader genoem; en daarom is hy koning Laman genoem. En hy was koning oor ’n talryke volk.

4 En hy het onderwysers aangestel uit die broers van Amulon in elke land wat besit is deur sy volk; en so is begin om die taal van Nefi te onderrig onder al die volke van die Lamaniete.

5 En hulle was ’n volk wat vriendelik was teenoor mekaar; nogtans het hulle God nie geken nie; nóg het die broers van Amulon hulle niks aangaande die Here hulle God geleer, nóg die wet van Moses; nóg het hulle hul die woorde van Abinadi geleer;

6 Maar hulle het hulle geleer dat hulle hul kronieke moes byhou, en dat hulle aan mekaar mag skryf.

7 En so het die Lamaniete begin om toe te neem in rykdom, en begin om handel te dryf met mekaar en magtig te word, en begin om ’n geslepe en wyse volk te word, wat die wysheid van die wêreld aanbetref, ja, ’n baie geslepe volk, wat behae geskep het in allerlei booshede en plunder, behalwe onder hulle eie mense.

8 En nou het dit gebeur dat Amulon begin agesag uitoefen het oor Alma en sy broers, en begin het om hom te vervolg, en sy kinders hulle kinders laat vervolg het.

9 Want Amulon het vir Alma geken, dat hy aeen van die koning se priesters was, en dat dit hy was wat die woorde van Abinadi geglo het en uitgedryf is voor die koning, en daarom was hy toornig op hom; want hy was onderdanig aan koning Laman, tog het hy gesag uitgeoefen oor hulle, en het btake aan hulle opgedra en het opsigters oor hulle geplaas.

10 En dit het gebeur dat hulle verdrukkinge so groot was dat hulle kragtig begin roep het tot God.

11 En Amulon het hulle beveel dat hulle hul geroep moes staak; en hy het wagte oor hulle gestel om hulle dop te hou, sodat wie ook al gevind sou word wat God aanroep, gedood moes word.

12 En Alma en sy volk het hulle stemme nie verhef tot die Here hulle God nie, maar het hulle harte voor Hom auitgestort; en Hy het die gedagtes van hulle harte geken.

13 En dit het gebeur dat die stem van die Here tot hulle gekom het in hulle verdrukkinge, en gesê het: Rig julle hoofde op en hou moed, want Ek weet van die verbond wat julle met My gesluit het; en Ek sal ’n verbond sluit met my volk en hulle verlos uit slawerny.

14 En Ek sal ook die laste verlig wat op julle skouers geplaas word, en wel dat julle hulle nie op julle rûe kan voel nie, selfs terwyl julle in slawerny is; en dit sal Ek doen sodat julle hierna mag staan as agetuies vir My, en sodat julle vir seker mag weet dat Ek, die Here God, tog my volk besoek in hulle bverdrukkinge.

15 En nou het dit gebeur dat die laste wat op Alma en sy broers gelê was, lig gemaak is; ja, die Here het hulle aversterk dat hulle hul blaste met gemak kon dra, en hulle het blymoedig en met cgeduld hulle onderwerp aan die ganse wil van die Here.

16 En dit het gebeur dat hulle geloof en hul geduld so groot was dat die stem van die Here weer tot hulle gekom het, en gesê het: Hou moed, want môre sal Ek julle verlos uit slawerny.

17 En Hy het aan Alma gesê: Jy sal uitgaan voor hierdie volk, en Ek sal met jou gaan en hierdie volk verlos uit aslawerny.

18 Nou het dit gebeur dat Alma en sy volk hulle kuddes in die nag bymekaargemaak het, en ook van hulle graan; ja, en selfs heelnag deur het hulle hul kuddes bymekaargemaak.

19 En in die môre het die Here ’n adiepe slaap oor die Lamaniete laat kom, ja, en al hulle opsigters was in ’n diepe slaap.

20 En Alma en sy volk het die wildernis in vertrek; en nadat hulle heeldag gereis het, het hulle hul tente opgeslaan in ’n vallei, en hulle het die vallei Alma genoem, omdat hy hulle gelei het op hul weg in die wildernis.

21 Ja, en in die vallei van Alma het hulle hul adank uitgestort teenoor God omdat Hy barmhartig was teenoor hulle, en hul laste verlig het, en hulle verlos het uit slawerny; want hulle was in slawerny, en niemand kon hulle verlos nie tensy dit die Here hulle God was.

22 En hulle het God gedank, ja, al hulle mans en al hulle vroue en al hulle kinders wat kon praat, het hul stemme verhef tot lof van hulle God.

23 En nou het die Here aan Alma gesê: Maak gou en gaan jy en die volk uit hierdie land uit, want die Lamaniete het ontwaak en agtervolg julle; gaan daarom uit die land uit, en Ek sal die Lamaniete in hierdie vallei stop sodat hulle nie verder kom in die agtervolging van hierdie volk nie.

24 En dit het gebeur dat hulle vertrek het uit die vallei, en hulle reis geneem het die wildernis in.

25 En nadat hulle vir twaalf dae in die wildernis was, het hulle aangekom in die land Zarahemla; en koning Mosia het hulle ook ontvang met blydskap.

◀

8a

L&V 121:39.

◀

9a

Mosia 17:1–4; 23:9.

◀

b

Mosia 21:3–6.

◀

12a

GS Gebed.

◀

14a

GS Getuie.

◀

b

GS Teenstand.

◀

15a

Matt. 11:28–30.

◀

b

Alma 31:38; 33:23.

◀

c

L&V 54:10. GS Geduld.

◀

17a

GS Slawerny.

◀

19a

1 Sam. 26:12.

◀

21a

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

Hoofstuk 25

Die afstammelinge van Mulek in Zarahemla word Nefiete—Hulle leer van die volk van Alma en van Zenif—Alma doop Limhi en sy hele volk—Mosia magtig Alma om die Kerk van God te organiseer. Ongeveer 120 v.C.

1 En nou het koning Mosia die hele volk bymekaar laat kom.

2 Nou, daar was nie soveel van die kinders van Nefi, of soveel van diegene wat afstammelinge van Nefi was nie, as wat daar was van die avolk Zarahemla, wat ’n afstammeling was van bMulek, en diegene wat saam met hom die wildernis ingekom het.

3 En daar was nie soveel van die volk van Nefi en van die volk van Zarahemla as wat daar was van die Lamaniete nie; ja, hulle was nie die helfte so talryk nie.

4 En nou was die hele volk van Nefi byeen versamel, en ook die hele volk van Zarahemla, en hulle was versamel in twee groepe bymekaar.

5 En dit het gebeur dat Mosia gelees het, en laat lees het; die kronieke van Zenif aan sy volk; ja, hy het die kronieke gelees van die volk van Zenif, vanaf die tyd toe hulle die land Zarahemla verlaat het, totdat hulle weer teruggekeer het.

6 En hy het ook die kroniek van Alma en sy broers gelees, en al hulle verdrukkinge, vanaf die tyd dat hulle die land Zarahemla verlaat het tot die tyd dat hulle weer teruggekeer het.

7 En nou, toe Mosia ’n einde daaraan gemaak het om die kronieke te lees, was sy volk wat in die land agtergebly het, oorstelp van verwondering en verbasing.

8 Want hulle het nie geweet wat om te dink nie; want toe hulle diegene sien wat verlos is auit slawerny, is hulle vervul met uitnemende groot blydskap.

9 En verder, toe hulle gedink het aan hulle broers wat doodgemaak was deur die Lamaniete, was hulle vervul met droefheid, en het ook baie trane van droefheid gestort.

10 En verder, toe hulle gedink het aan die onmiddellike goedheid van God, en sy krag om Alma en sy broers te verlos uit die hande van die Lamaniete en uit slawerny, het hulle hul stemme verhef en God gedank.

11 En verder, toe hulle aan die Lamaniete gedink het, wat hulle broers was, aan hulle sondige en besoedelde toestand, is hulle vervul met apyn en angs oor die welsyn van hulle bsiele.

12 En dit het gebeur dat diegene wat die kinders van Amulon en sy broers was, wat vroue geneem het van die dogters van die Lamaniete, ontevrede was oor die gedrag van hulle vaders, en hulle wou nie langer genoem word by die name van hul vaders nie, daarom het hulle op hulself die naam van Nefi geneem dat hulle die kinders van Nefi genoem mag word en gereken word onder diegene wat Nefiete genoem is.

13 En nou, die hele volk van Zarahemla is agereken onder die Nefiete, en dit omdat die koninkryk aan niemand oorgedra was nie, behalwe aan diegene wat afstammelinge van Nefi was.

14 En nou het dit gebeur dat toe Mosia ’n einde gemaak het om te spreek met en te lees vir die volk, het hy begeer dat Alma ook met die volk moes spreek.

15 En Alma het met hulle gespreek, toe hulle in groot groepe vergader was, en hy het van een groep na ’n ander gegaan, en aan die volk bekering en geloof in die Here verkondig.

16 En hy het die volk van Limhi en sy broers vermaan, al diegene wat verlos was uit slawerny, dat hulle moes onthou dat dit die Here was wat hulle verlos het.

17 En dit het gebeur dat nadat Alma die volk baie dinge geleer het, en ’n einde gemaak het om met hulle te spreek, dat koning Limhi begerig was dat hy gedoop mag word; en sy hele volk was begerig dat hulle ook gedoop mag word.

18 Daarom, Alma het in die water ingegaan en hulle agedoop; ja, hy het hulle gedoop volgens die wyse waarop hy sy broers in die bwaters van Mormon gedoop het; ja, en soveel as wat hy gedoop het, het behoort aan die kerk van God; en dit vanweë hul geloof in die woorde van Alma.

19 En dit het gebeur dat koning Mosia aan Alma gegun het dat hy kerke mag oprig dwarsdeur die land Zarahemla; en hy het hom amag gegee om priesters en leraars te ordineer oor elke kerk.

20 Nou, dit is gedoen omdat daar soveel mense was dat hulle nie almal deur een leraar beheer kon word nie; nóg kon hulle almal die woord van God hoor op een byeenkoms;

21 Daarom het hulle hulself in verskillende groepe vergader, wat kerke genoem is; elke kerk het sy priesters en sy leraars gehad, en elke priester verkondig die woord soos dit aan hom oorgelewer is by monde van Alma.

22 En so, nieteenstaande daar baie kerke was, was hulle almal een akerk, ja, en wel die kerk van God; want daar is niks in al die kerke verkondig, tensy dit bekering en geloof in God was nie.

23 En nou, daar was sewe kerke in die land Zarahemla. En dit het gebeur dat wie ook al begerig was om die anaam van Christus op hulle te neem, of van God, het by die kerke van God aangesluit.

24 En hulle is genoem die avolk van God. En die Here het sy Gees uitgestort oor hulle en hulle was geseënd, en hulle was voorspoedig in die land.

◀

2a

Omni 1:13–19.

◀

b

Hel. 6:10. GS Mulek.

◀

8a

Mosia 22:11–13.

◀

11a

Mosia 28:3–4; Alma 13:27.

◀

b

GS Siel—Waarde van siele.

◀

13a

Omni 1:19.

◀

18a

Mosia 21:35.

◀

b

Mosia 18:8–17.

◀

19a

GS Priesterskap.

◀

22a

Mosia 18:17.

◀

23a

GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

24a

GS Verbond.

Hoofstuk 26

Baie lede van die Kerk word deur ongelowiges na sonde gelei—Alma word die ewige lewe belowe—Diegene wat bekeer en gedoop word, verkry vergifnis—Kerklede in sonde, wat bekeer en bely aan Alma en aan die Here, sal vergewe word; andersins sal hulle nie getel word onder die volk van die Kerk nie. Ongeveer 120–100 v.C.

1 Nou, dit het gebeur dat daar baie van die opkomende geslag was wat nie die woorde van koning Benjamin kon verstaan nie, omdat hulle klein kindertjies was toe hy destyds met sy volk gespreek het; en hulle het nie die oorleweringe van hul vaders geglo nie.

2 Hulle het nie geglo wat gesê was aangaande die opstanding van die dode nie, nóg het hulle geglo aangaande die koms van Christus.

3 En nou vanweë hulle ongeloof, kon hulle nie die woord van God averstaan nie; en hulle harte was verhard.

4 En hulle wou nie gedoop word nie; nóg wou hulle by die kerk aansluit. En hulle was ’n aparte volk betreffende hul geloof, en het so gebly vir ewig daarna, naamlik in hul avleeslike en sondige toestand; want hulle wou nie die Here hulle God aanroep nie.

5 En nou gedurende die heerskappy van Mosia was hulle nie die helfte so talryk as die volk van God nie; maar vanweë die atwiste onder die broers het hulle talryker geword.

6 Want dit het gebeur dat hulle baie bedrieg het met hul vleiende woorde, wat in die kerk was, en veroorsaak het dat hulle baie sondes begaan het; daarom het dit noodsaaklik geword dat diegene wat sonde begaan het, wat in die kerk was, avermaan moes word deur die kerk.

7 En dit het gebeur dat hulle voor die priesters gebring is, en aan die priesters deur die leraars oorgelewer is; en die priesters het hulle voor Alma gebring, wat die ahoëpriester was.

8 Nou, Koning Mosia het aan Alma die gesag gegee oor die kerk.

9 En dit het gebeur dat Alma nie geweet het aangaande hulle nie; maar daar was baie getuies teen hulle; ja, die volk het gestaan en oorvloediglik getuig van hulle ongeregtigheid.

10 Nou, daar het nie so iets voorheen plaasgevind in die kerk nie; daarom was Alma ontsteld in sy gees en hy het hulle voor die koning laat bring.

11 En hy het aan die koning gesê: Kyk, hier is baie wat ons voor u gebring het, wat deur hul broers beskuldig word; ja, en hulle is betrap in verskillende ongeregtighede. En hulle bekeer nie van hul ongeregtighede nie; daarom het ons hulle voor u gebring, dat u hulle mag oordeel volgens hulle misdade.

12 Maar koning Mosia het aan Alma gesê: Kyk, ek oordeel hulle nie; daarom alewer ek hulle oor in jou hande om geoordeel te word.

13 En nou was die gees van Alma weer ontsteld; en hy het gegaan en vir die Here gevra wat hy moes doen aangaande hierdie saak, want hy het gevrees dat hy verkeerd sou doen in die oë van God.

14 En dit het gebeur dat nadat hy sy hele siel uitgestort het voor God, het die stem van die Here tot hom gekom, en gesê:

15 Geseënd is jy, Alma, en geseënd is hulle wat gedoop is in die awaters van Mormon. Jy is geseënd vanweë jou uitnemende bgeloof slegs in die woorde van my dienskneg Abinadi.

16 En geseënd is hulle vanweë hulle uitnemende geloof in die woorde bloot wat jy met hulle gespreek het.

17 En geseënd is jy omdat jy ’n akerk gestig het onder hierdie volk; en hulle sal gevestig word en hulle sal my volk wees.

18 Ja, geseënd is hierdie volk wat gewillig is om my aNaam te dra; want volgens my Naam sal hulle genoem word; en hulle is Myne.

19 En omdat jy van My gevra het aangaande die oortreder, is jy geseënd.

20 Jy is my dienskneg; en Ek sluit ’n verbond met jou dat jy die aewige lewe sal hê; en jy sal My dien en uitgaan in my Naam en sal my skape bymekaarmaak.

21 En hy wat my stem sal hoor, sal my askaap wees; en hom sal jy ontvang in die kerk, en hom sal Ek ook ontvang.

22 Want kyk, dit is my kerk; wie ook al agedoop word, sal gedoop word tot bekering. En wie ook al julle ontvang, sal glo in my Naam; en hom sal Ek vryelik bvergewe.

23 Want dit is Ek wat die sondes van die wêreld op My aneem; want dit is Ek wat hulle bgeskape het; en dit is Ek wat aan hom wat glo tot die einde toe, ’n plek aan my regterhand gee.

24 Want kyk, in my Naam is hulle geroep; en as hulle My aken, sal hulle uitkom, en sal ’n plek vir ewig hê aan my regterhand.

25 En dit sal gebeur dat wanneer die atweede trompet sal blaas, dan sal hulle wat My nooit bgeken het nie, uitkom en sal voor My staan.

26 En dan sal hulle weet dat Ek die Here hulle God is, dat Ek hulle Verlosser is; maar hulle wou nie verlos word nie.

27 En dan sal Ek aan hulle verklaar dat Ek hulle nooit ageken het nie; en hulle sal bweggaan in die cewigdurende vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele.

28 Daarom sê Ek aan jou, dat hy wat nie my stem wil ahoor nie, vir hom moet julle nie ontvang in my kerk nie, want vir hom sal Ek nie ontvang op die laaste dag nie.

29 Daarom sê Ek aan jou, Gaan; en wie ook al oortree teen My, hom sal julle aoordeel bvolgens die sondes wat hy gepleeg het; en as hy sy sondes cbely voor jou en voor My, en hom dbekeer in die opregtheid van sy hart, hom sal julle evergewe, en Ek sal hom ook vergewe.

30 Ja, en aso dikwels as wat my volk bbekeer, sal Ek hulle hul oortredings teen My vergewe.

31 En julle sal ook mekaar julle oortredings avergewe; want voorwaar Ek sê vir jou, hy wat nie sy naaste se oortredings vergewe wanneer hy sê dat hy bekeer nie, hy het homself onder veroordeling gebring.

32 Nou sê Ek aan jou: Gaan; en wie ook al nie van sy oortredings sal bekeer nie, sal nie onder my volk gereken word nie; en dit sal voortaan onderhou word vanaf hierdie tyd.

33 En dit het gebeur toe Alma hierdie woorde gehoor het, het hy hulle neergeskryf sodat hy hulle mag hê, en sodat hy die volk mag oordeel van daardie kerk volgens die gebooie van God.

34 En dit het gebeur dat Alma gegaan en diegene geoordeel het wat in ongeregtigheid betrap is, volgens die woord van die Here.

35 En wie ook al bekeer het van hulle sondes en hulle abely het, hulle het hy gereken onder die volk van die kerk;

36 En diegene wat nie hulle sonde wou bely, en bekeer van hulle ongeregtigheid nie, is nie gereken onder die volk van die kerk nie, en hulle name is auitgewis.

37 En dit het gebeur dat Alma al die sake van die kerk bestuur het; en hulle het weer begin om vrede te hê en om uitermate voorspoedig te wees in die sake van die kerk, en hulle het versigtig gewandel voor God, en het baie ontvang en baie gedoop.

38 En nou het Alma en sy mede-arbeiders al hierdie dinge gedoen wat oor die kerk was, en hulle het ywerig gewandel, en het die woord van God in alle dinge onderrig, en het allerlei verdrukkinge gely, en is vervolg deur al diegene wat nie behoort het aan die kerk van God nie.

39 En hulle het hul broers vermaan; en hulle is ook avermaan, elkeen deur die woord van God, volgens sy sondes, of vir die sondes wat hy gepleeg het, en hulle is gebied deur God om te bbid sonder ophou, en om cdank te betuig in alle dinge.

◀

3a

GS Begrip.

◀

4a

GS Natuurlike Mens.

◀

5a

GS Afval; Twis.

◀

6a

Alma 5:57–58; 6:3. GS Waarsku, Waarskuwing.

◀

7a

Mosia 29:42.

◀

12a

L&V 42:78–93.

◀

15a

Mosia 18:30.

◀

b

Mosia 17:2. GS Geloof, Glo.

◀

17a

Mosia 25:19–24.

◀

18a

Mosia 1:11; 5:8. GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

20a

GS Ewige Lewe; Uitverkore; Verkiesing.

◀

21a

GS Goeie Herder.

◀

22a

2 Ne. 9:23. GS Doop.

◀

b

GS Vergewe; Vergifnis van Sondes.

◀

23a

GS Verlosser.

◀

b

GS Skep, Skepping.

◀

24a

Joh. 17:3.

◀

25a

L&V 88:99, 109.

◀

b

L&V 76:81–86.

◀

27a

Matt. 7:21–23.

◀

b

Lk. 13:27.

◀

c

L&V 76:43–44.

◀

28a

2 Ne. 9:31; L&V 1:14.

◀

29a

GS Regter, Oordeel.

◀

b

GS Toerekenbaar, Toerekenbaarheid.

◀

c

3 Ne. 1:25. GS Bely, Belydenis.

◀

d

GS Bekeer, Bekering.

◀

e

GS Vergewe.

◀

30a

Moro. 6:8.

◀

b

Eség. 33:11, 15–16; Hand. 3:19–20; Mosia 29:19–20.

◀

31a

3 Ne. 13:14–15; L&V 64:9–10.

◀

35a

GS Bely, Belydenis.

◀

36a

Ex. 32:33; Alma 1:24. GS Boek van die Lewe; Ekskommunikeer.

◀

39a

GS Waarsku, Waarskuwing.

◀

b

2 Ne. 32:8–9.

◀

c

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

Hoofstuk 27

Mosia verbied vervolging en beveel gelykheid—Alma die jongere en die vier seuns van Mosia poog om die Kerk te vernietig—’n Engel verskyn en beveel hulle om hul bose gedrag te staak—Alma word met stomheid geslaan—Die hele mensdom moet weer gebore word om heil te verkry—Alma en die seuns van Mosia verkondig blye tydings. Ongeveer 100–92 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat die vervolginge wat die kerk opgelê is deur die ongelowiges, so groot geword het dat die kerk begin het om te murmureer, en kla by hulle leiers aangaande die saak; en hulle het by Alma gekla. En Alma het die saak gelê voor hulle koning, Mosia. En Mosia het oorleg gepleeg met sy priesters.

2 En dit het gebeur dat koning Mosia ’n aankondiging uitgestuur het deur die omliggende land, dat geen ongelowige enige van diegene moes avervolg wat behoort het aan die kerk van God nie.

3 En daar was ’n streng bevel dwarsdeur al die kerke dat daar geen vervolginge moes wees onder hulle nie, dat daar ’n agelykheid moes wees onder alle mense.

4 Dat hulle geen hoogmoed of trots hul avrede moes laat versteur nie; dat elke mens sy naaste moes bag soos homself, en arbei met hul eie hande vir hul onderhoud.

5 Ja, en al hulle priesters en leraars moes aarbei met hul eie hande vir hul onderhoud, in alle gevalle behalwe as daar siekte was, of in veel gebrek; en deur hierdie dinge te doen, was hulle oorvloedig in die bgenade van God.

6 En daar het weer veel vrede in die land begin kom; en die volk het baie talryk begin word, en het begin om ver en wyd op die aangesig van die aarde te versprei, ja, na die noorde en na die suide, na die ooste en na die weste, en hulle het groot stede en dorpies gebou in alle gebiede van die land.

7 En die Here het hulle besoek en hulle voorspoedig gemaak, en hulle het ’n groot en ryk volk geword.

8 Nou, die aseuns van Mosia is gereken onder die ongelowiges; en ook een van die seuns van Alma is gereken onder hulle, hy is Alma genoem na sy vader; nogtans, hy het ’n baie goddelose man en ’n bafgodedienaar geword. En hy was ’n man van baie woorde, en het baie vleitaal met die volk gespreek; daarom het hy baie van die mense gelei om te doen volgens die wyse van sy ongeregtighede.

9 En hy het ’n groot hindernis geword in die weg van die voorspoed van die kerk van God; en hy het die harte van die volk aweggesteel; en hy het baie onenigheid veroorsaak onder die volk; en so ’n kans gegee aan die vyand van God om sy mag oor hulle uit te oefen.

10 En nou het dit gebeur dat terwyl hy rondgegaan het om die kerk van God te vernietig, want hy het rondgegaan in die geheim met die seuns van Mosia om te soek om die kerk te vernietig, en om die volk van die Here op ’n dwaalweg te bring, teenstrydig met die gebooie van God, of selfs die koning—

11 En soos ek aan julle gesê het, terwyl hulle rondgegaan het en arebelleer teen God, kyk, die bengel van die Here het aan hulle cverskyn; en hy het neergedaal soos in ’n wolk; en hy het gespreek asof met ’n stem van die donder, wat die aarde laat skud het waarop hulle gestaan het;

12 En so groot was hulle verbasing, dat hulle neergeval het op die aarde, en nie die woorde verstaan het wat hy met hulle gespreek het nie.

13 Nogtans het hy weer geroep, en gesê: Alma, staan op en kom na vore, want waarom vervolg jy die kerk van God? Want die Here het gesê: aDit is my kerk, en Ek sal dit vestig; en niks sal dit omvergooi nie, behalwe die oortredinge van my volk.

14 En verder, die engel het gesê: Kyk, die Here het die agebede van sy volk gehoor, en ook die gebede van sy dienskneg, Alma, wat jou vader is; want hy het gebid met baie geloof aangaande jou dat jy tot die kennis van die waarheid gebring mag word; daarom, vir hierdie doel het ek gekom om jou te oortuig van die krag en gesag van God, dat die bgebede van sy diensknegte verhoor mag word volgens hulle geloof.

15 En nou kyk, kan jy die krag van God betwis? Want kyk, skud my stem nie die aarde nie? En kan jy my nie ook voor jou sien nie? En ek is gestuur van God.

16 Nou sê ek aan jou: Gaan, en onthou die slawerny van jou vaders in die land Helam, en in die land Nefi; en onthou watter groot dinge Hy gedoen het vir hulle; want hulle was in slawerny, en Hy het hulle averlos. En nou sê ek aan jou, Alma, gaan heen, en soek nie meer om die kerk te vernietig nie, sodat hulle gebede verhoor mag word, en dit alhoewel jy jouself wil laat uitwerp.

17 En nou het dit gebeur dat hierdie die laaste woorde was wat die engel met Alma gespreek het, en hy het weggegaan.

18 En nou het Alma en diegene wat by hom was, weer neergeval op die aarde, want groot was hul verbasing; want met hul eie oë het hulle ’n engel van die Here gesien, en sy stem was soos die donder, wat die aarde geskud het; en hulle het geweet dat daar niks behalwe die krag van God was wat die aarde kon skud en dit laat bewe asof dit uitmekaar sou skeur nie.

19 En nou was die verbasing van Alma so groot dat hy stom geword het, sodat hy nie sy mond kon oopmaak nie; ja, en hy het swak geword, sodat hy nie eens sy hande kon beweeg nie; daarom is hy deur diegene wat by hom was geneem, en hulpeloos gedra, en wel totdat hy neergelê is voor sy vader.

20 En hulle het aan sy vader alles oorvertel wat met hulle gebeur het; en sy vader was verheug, want hy het geweet dat dit die krag van God was.

21 En hy het ’n skare bymekaar laat kom sodat hulle mag getuig wat die Here vir sy seun gedoen het, en ook vir diegene wat by hom was.

22 En hy het die priesters byeen laat kom; en hulle het begin om te vas, en om te bid tot die Here hulle God, dat Hy die mond van Alma moes oopmaak, dat hy mag spreek, en ook dat sy ledemate hul krag mag ontvang—dat die oë van die volk geopen mag word om te sien en weet van die goedheid en heerlikheid van God.

23 En dit het gebeur nadat hulle gevas en gebid het vir ’n tydperk van twee dae en twee nagte, het die ledemate van Alma hulle krag ontvang, en hy het opgestaan en met hulle begin spreek, en hulle versoek om goeie moed te hou.

24 Want, het hy gesê, ek het bekeer van my sondes, en is averlos deur die Here; kyk ek is gebore uit die Gees.

25 En die Here het aan my gesê: Verwonder jou nie dat die hele mensdom, ja, mans en vroue, alle nasies, stamme, tale en volke, aweer gebore moet word nie; ja, gebore uit God, bverander van hul cvleeslike en vervalle toestand, tot ’n toestand van regverdigheid, omdat hulle verlos is deur God, en sy seuns en dogters geword het;

26 En so word hulle nuwe skepsele; en tensy hulle dit doen, kan hulle ageensins die koninkryk van God beërwe nie.

27 Ek sê vir julle, tensy dit die geval is, moet hulle verwerp word; en dit weet ek, want ek is byna verwerp.

28 Nogtans, nadat ek baie beproewinge deurworstel het, en tot die dood toe bekeer het, het die Here in barmhartigheid dit goed geag om my te ruk uit ’n aewigdurende verbranding, en is ek gebore uit God.

29 My siel is verlos uit die gal van bitterheid en bande van ongeregtigheid. Ek was in die donkerste afgrond; maar nou aanskou ek die wonderlike lig van God. My siel is agemartel deur ewige foltering; maar ek is uitgeruk, en my siel word nie meer gepynig nie.

30 Ek het my Verlosser verwerp, en dít ontken waarvan deur ons vaders gespreek is; maar noudat hulle mag vooruitsien dat Hy sal kom, en dat Hy elke skepsel van sy skepping in herinnering hou, sal Hy Homself openbaar aan almal.

31 Ja, aelke knie sal buig, en elke tong bely voor Hom. Ja, en wel op die laaste dag, wanneer alle mense sal staan om bgeoordeel te word deur Hom, dan sal hulle bely dat Hy God is; dan sal hulle bely, wat csonder God in die wêreld lewe, dat die oordeel van ’n ewigdurende straf regverdig is oor hulle; en hulle sal sidder, en bewe, en krimp onder die blik van sy dalsiende oog.

32 En nou het dit gebeur dat Alma begin het om vanaf hierdie tyd die volk te leer, en diegene wat by Alma was gedurende die tyd toe die engel aan hulle verskyn het, het rondgereis dwarsdeur die hele land, en aan al die mense die dinge verkondig wat hulle gehoor en gesien het, en die woord van God gepredik onder veel beproewinge, en hulle is grootliks vervolg deur diegene wat ongelowiges was, en is deur baie van hulle geslaan.

33 Maar nieteenstaande dit alles, het hulle baie vertroosting aan die kerk meegedeel, en hulle geloof versterk, en hulle vermaan met lankmoedigheid en baie arbeid om die gebooie van God te onderhou.

34 En vier van hulle was die aseuns van Mosia; en hulle name was Ammon, en Aäron, en Omner, en Himni; dit was die name van die seuns van Mosia.

35 En hulle het deur die hele land Zarahemla gereis, en onder al die volke wat onder die heerskappy van koning Mosia was, terwyl hulle ywerig probeer het om al die skade te herstel wat hulle die kerk aangedoen het, en al hulle sondes bely, en al die dinge verkondig wat hulle gesien het, en die profesieë en die skrifte verduidelik aan almal wat begerig was om hulle te hoor.

36 En sodoende was hulle werktuie in die hande van God om baie tot die kennis van die waarheid te bring, ja, tot die kennis van hulle Verlosser.

37 En hoe geseënd is hulle! Want hulle het avrede verkondig; hulle het bblye tydings van die goeie verkondig; en hulle het aan die volk verklaar dat die Here heers.

◀

2a

GS Vervolg, Vervolging.

◀

3a

Mosia 23:7; 29:32.

◀

4a

GS Vrede.

◀

b

GS Agting.

◀

5a

Mosia 18:24, 26.

◀

b

GS Genade.

◀

8a

GS Alma, Seun van Alma.

◀

b

GS Afgodery.

◀

9a

2 Sam. 15:1–6.

◀

11a

GS Rebellie.

◀

b

GS Engele.

◀

c

Hand. 9:1–9; Alma 8:15.

◀

13a

GS Jesus Christus—Hoof van die Kerk.

◀

14a

Alma 10:22.

◀

b

Morm. 9:36–37.

◀

16a

Mosia 23:1–4.

◀

24a

2 Ne. 2:6–7. GS Verlos, Verlossing.

◀

25a

Rom. 6:3–11; Mosia 5:7; Alma 5:14; Moses 6:59. GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

b

Mosia 3:19; 16:3.

◀

c

GS Vleeslik.

◀

26a

Joh. 3:5.

◀

28a

2 Ne. 9:16.

◀

29a

Mosia 2:38.

◀

31a

Filip. 2:9–11; Mosia 16:1–2; L&V 88:104.

◀

b

GS Jesus Christus—Regter.

◀

c

Alma 41:11.

◀

d

GS God, Godheid.

◀

34a

GS Ammon, Seun van Mosia.

◀

37a

Jes. 52:7; Mosia 15:14–17. GS Preek.

◀

b

GS Evangelie.

Hoofstuk 28

Die seuns van Mosia gaan om vir die Lamaniete te preek—Deur die twee sienerstene te gebruik, vertaal Mosia die plate van die Jerediete. Ongeveer 92 v.C.

1 Nou het dit gebeur dat nadat die aseuns van Mosia al hierdie dinge gedoen het, het hulle ’n klein aantal saam met hulle geneem en het teruggekeer na hulle vader, die koning, en hom versoek dat hy hulle sal gun om op te gaan met diegene wat hulle uitgesoek het, na die land bNefi sodat hulle die dinge wat hulle gehoor het mag preek, en dat hulle die woord van God mag meedeel aan hulle broers die Lamaniete—

2 Sodat hulle hul miskien mag bring tot die kennis van die Here hulle God, en hulle oortuig van die ongeregtigheid van hul vaders; en dat hulle hul miskien mag genees van hul ahaat teenoor die Nefiete, dat hulle ook daartoe gebring mag word om hul te verheug in die Here hulle God, dat hulle vriendelik mag word met mekaar, en dat daar geen twiste meer sou wees in die hele land wat die Here hulle God hul gegee het nie.

3 Nou was hulle begerig dat heil bekend gemaak moet word aan elke skepsel, want hulle kon nie averdra dat enige menslike bsiel moet vergaan nie; ja, selfs die intense gedagtes dat enige siel ceindelose pyniging moes verduur, het hulle laat sidder en beef.

4 En so het die Gees van die Here ingewerk op hulle, want hulle was die mees agoddelose sondaars. En die Here het dit goed geag in sy eindelose bbarmhartigheid om hulle te spaar; nogtans het hulle baie angs van siel gely vanweë hulle ongeregtighede, en hulle het baie gely en gevrees dat hulle vir ewig uitgewerp sou word.

5 En dit het gebeur dat hulle baie dae lank by hulle vader gepleit het dat hulle na die land Nefi mag opgaan.

6 En koning Mosia het gegaan en vir die Here gevra of hy sy seuns moes laat opgaan onder die Lamaniete om die woord te preek.

7 En die Here het aan Mosia gesê: Laat hulle opgaan, want baie sal glo in hulle woorde, en hulle sal die ewige lewe hê; en Ek sal jou seuns averlos uit die hande van die Lamaniete.

8 En dit het gebeur dat Mosia toegelaat het dat hulle mag gaan en doen volgens hulle versoek.

9 En hulle het hul areis die wildernis in geneem om op te gaan om die woord te preek onder die Lamaniete; en ek sal ’n bkroniek van hulle handelinge hierna gee.

10 Nou, koning Mosia het niemand gehad aan wie hy die koninkryk kon oordra nie, want daar was nie een van sy seuns wat die koninkryk wou aanvaar nie.

11 Daarom het hy die kronieke wat gegraveer was op die aplate van brons geneem, en ook die plate van Nefi, en al die dinge wat hy behou en bewaar het volgens die gebooie van God, nadat hy die kronieke vertaal het en die kronieke laat skryf het wat op bplate van goud was, wat gevind was deur die volk van Limhi, wat aan hom oorhandig is deur die hand van Limhi;

12 En dit het hy gedoen vanweë die groot bekommernis van sy volk; want hulle was bomate begerig om te weet aangaande daardie volk wat vernietig was.

13 En nou het hy hulle vertaal deur middel van daardie twee astene wat geheg is in die twee kante van ’n boog.

14 Nou hierdie dinge is voorberei van die begin af, en is oorhandig van geslag tot geslag, met die doel om tale te vertolk;

15 En hulle is behou en bewaar deur die hand van die Here, sodat Hy aan elke skepsel wat die land sou besit, die ongeregtighede en gruwels van sy volk mag bekend maak;

16 En wie ook al hierdie dinge het, word asiener genoem, volgens die gebruik van die ou tyd.

17 Nou, nadat Mosia die kronieke klaar vertaal het, kyk, dit het ’n kroniek gegee van die volk wat avernietig was, van die tyd dat hulle vernietig was, terug tot die bou van die bgroot toring, in die tyd toe die Here die taal van die volke cverwar het, en hulle ver en wyd verstrooi is oor die aangesig van die hele aarde, ja, en wel van daardie tyd af terug tot by die skepping van Adam.

18 Nou, hierdie kroniek het veroorsaak dat die volk van Mosia uitermate getreur het, ja, hulle is vervul met droefheid; nogtans het dit hulle baie kennis gegee, waarin hulle hul verheug het.

19 En hierdie kroniek sal hierna geskrywe word; want kyk, dit is belangrik dat alle volke die dinge moet weet wat in hierdie kroniek geskrywe is.

20 En nou, soos ek aan julle gesê het, dat nadat koning Mosia hierdie dinge gedoen het, het hy die plate van abrons geneem, en al die dinge wat hy bewaar het, en hulle oorgedra aan Alma, wat die seun was van Alma; ja, al die kronieke, en ook die bvertolkers, en hulle oorgedra aan hom, en hom beveel dat hy hulle moes behou en cbewaar, en ook ’n kroniek hou van die volk, en oorhandig van een geslag na die ander, net soos hulle oorhandig was vanaf die tyd dat Lehi Jerusalem verlaat het.

◀

1a

Mosia 27:34.

◀

b

Omni 1:12–13; Mosia 9:1.

◀

2a

Jakob 7:24.

◀

3a

Alma 13:27; 3 Ne. 17:14; Moses 7:41.

◀

b

GS Siel—Waarde van siele.

◀

c

Jakob 6:10; L&V 19:10–12.

◀

4a

Mosia 27:10.

◀

b

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

7a

Alma 19:22–23.

◀

9a

Alma 17:6–9.

◀

b

Alma 17–26.

◀

11a

GS Bronsplate.

◀

b

GS Goue Plate.

◀

13a

GS Urim en Tummim.

◀

16a

Mosia 8:13–18. GS Siener.

◀

17a

Mosia 8:7–12.

◀

b

Ether 1:1–5.

◀

c

Gén. 11:6–9.

◀

20a

Alma 37:3–10.

◀

b

GS Urim en Tummim.

◀

c

GS Skrifture—Skrifture wat bewaar moet word.

Hoofstuk 29

Mosia stel voor dat regters gekies word in plaas van ’n koning—Onregverdige konings lei hulle volke na sonde—Alma die jongere word gekies as hoofregter deur die stem van die volk—Hy is ook die hoëpriester oor die Kerk—Alma die ouere en Mosia sterf. Ongeveer 92–91 v.C.

1 Nou toe Mosia dit gedoen het, het hy dwarsdeur die land uitgestuur onder die hele volk, begerig om te weet wat hulle wil is aangaande wie hulle koning moes wees.

2 En dit het gebeur dat die stem van die volk gekom het, en gesê het: Ons is begerig dat Aäron u seun ons koning en heerser moet wees.

3 Nou, Aäron het opgegaan na die land Nefi, daarom kon die koning nie die koninkryk aan hom oordra nie; nóg wou Aäron die koninkryk op hom neem; nóg was nie een van die aseuns van Mosia gewillig om die koninkryk op hulle te neem.

4 Daarom het koning Mosia weer onder die volk gestuur; ja, en wel ’n geskrewe woord het hy onder die volk gestuur. En hierdie was die woorde wat geskrywe was, wat sê:

5 Kyk, o julle my volk, of my broers, want ek ag julle as sodanig, ek begeer dat julle die saak moet oorweeg wat julle saamgeroep is om te oorweeg—want julle is begerig om ’n akoning te hê.

6 Nou verklaar ek aan julle dat hy aan wie die koninkryk regmatig behoort, dit afgewys het, en wil nie die koninkryk op hom neem nie.

7 En nou as daar ’n ander aangestel sou word in sy plek, kyk ek vrees dat daar twiste onder julle sal ontstaan. En wie weet of my seun, aan wie die koninkryk behoort, nie dalk sal verander en toornig wees, en ’n gedeelte van hierdie volk wegtrek agter hom aan nie, wat oorloë en twiste sal veroorsaak onder julle, wat die oorsaak sal wees van baie bloedvergieting en verdraaiing van die weë van die Here, ja, en die siele van baie mense vernietig.

8 Nou sê ek aan julle, laat ons verstandig wees en hierdie dinge oorweeg, want ons het geen reg om my seun te vernietig nie, nóg sal ons die reg hê om ’n ander te vernietig as hy in sy plek aangestel word.

9 En as my seun weer terugkeer tot sy hoogmoed en ydele dinge, sou hy die dinge terugtrek wat hy gesê het, en sy reg op die koninkryk eis, wat hom, en ook hierdie volk, sal veroorsaak om baie sonde te pleeg.

10 En nou laat ons verstandig wees en vooruitsien na hierdie dinge, en dit doen wat die vrede vir hierdie volk sal verseker.

11 Daarom sal ek julle koning wees die res van my dae; nogtans, laat ons aregters baanstel, om hierdie volk te oordeel volgens ons wet; en ons sal opnuut die sake van hierdie volk reël, want ons sal wyse manne aanstel om regters te wees, wat hierdie volk sal oordeel volgens die gebooie van God.

12 Nou, dit is beter dat ’n mens geoordeel sal word deur God as deur ’n mens, want die oordele van God is altyd regverdig, maar die oordele van ’n mens is nie altyd regverdig nie.

13 Daarom, as dit moontlik sou wees dat julle aregverdige manne kan hê om julle konings te wees, wat die wette van God sou daarstel, en hierdie volk oordeel volgens sy gebooie, ja, as julle manne vir julle konings kon hê wat sou doen net soos my vader bBenjamin gedoen het vir hierdie volk—ek sê vir julle, as dit altyd die geval kon wees, dan sou dit raadsaam wees dat julle altyd konings sou hê om oor julle te heers.

14 En waarlik, ekself het gearbei met al die krag en die vermoëns waaroor ek beskik het, om julle die gebooie van God te leer, en om vrede te vestig dwarsdeur die land, dat daar geen oorloë nóg twiste, geen diefstal, nóg geplunder, nóg moord, nóg enige soort ongeregtigheid sal wees;

15 En wie ook al ongeregtigheid gepleeg het, hom het ek agestraf volgens die oortreding wat hy gepleeg het; volgens die wet wat aan ons gegee is deur ons vaders.

16 Nou sê ek aan julle, omdat alle mense nie regverdig is nie, is dit nie raadsaam dat julle ’n koning of konings moet hê om te heers oor julle nie.

17 Want kyk, hoeveel aongeregtigheid laat een bgoddelose koning toe om gepleeg te word, ja, en watter groot vernietiging!

18 Ja, onthou koning Noag, sy aboosheid en sy gruwels, en ook die boosheid en gruwels van sy volk. Kyk watter groot vernietiging oor hulle gekom het; en ook vanweë hulle ongeregtighede is hulle gebring tot bslawerny.

19 En as dit nie was vir die tussenkoms van hulle alwyse Skepper nie, en dit vanweë hul opregte bekering, moes hulle onvermydelik gebly het in slawerny tot nou toe.

20 Maar kyk, Hy het hulle verlos omdat hulle hul voor Hom averootmoedig het; en omdat hulle bkragtig tot Hom geroep het, het Hy hulle verlos uit slawerny; en so werk die Here met sy krag in alle gevalle onder die kinders van mense; en strek die arm van cbarmhartigheid uit na hulle wat hulle dvertroue stel in Hom.

21 En kyk, nou sê ek aan julle, julle kan nie ’n goddelose koning onttroon behalwe deur baie twis, en baie bloedvergieting nie.

22 Want kyk, hy het sy avriende in ongeregtigheid, en hy hou sy wagte rondom hom; en hy skeur die wette op van diegene wat in regverdigheid voor hom geheers het; en hy vertrap onder sy voete die gebooie van God;

23 En hy maak wette, en stuur hulle uit onder sy volk, ja, wette volgens die wyse van sy eie aboosheid; en wie ook al nie sy wette gehoorsaam nie, laat hy doodmaak; en wie ook al rebelleer teen hom, sal hy sy leërs teen hulle uitstuur in die stryd, en as hy kan, sal hy hulle vernietig; en so verdraai ’n onregverdige koning die weë van alle geregtigheid.

24 En nou kyk, ek sê vir julle, dit is nie raadsaam dat sulke gruwels oor julle sal kom nie.

25 Daarom, kies julle deur die stem van die volk regters, sodat julle geoordeel mag word volgens die wette wat aan julle gegee is deur ons vaders, wat juis is, en wat aan hulle gegee is deur die hand van die Here.

26 Nou, dit is nie algemeen dat die stem van die volk enigiets begeer strydig met dit wat reg is nie; maar dit is algemeen vir die mindere deel van die volk om te begeer dit wat nie reg is nie; daarom, dit sal julle onderhou en dit julle wet maak—om julle sake te doen deur die stem van die volk.

27 En aas die tyd kom dat die stem van die volk ongeregtigheid verkies, dan is dit die tyd dat die oordele van God oor julle sal kom; ja, dan is dit die tyd dat Hy julle sal besoek met groot vernietiging, en wel soos Hy tot nog toe hierdie land besoek het.

28 En nou as julle regters het, en hulle julle nie oordeel volgens die wet wat gegee is nie, kan julle hulle deur ’n hoër regter laat oordeel.

29 As julle hoër regters nie regverdige oordele oordeel nie, sal julle ’n klein aantal van julle laer regters laat bymekaarkom, en hulle sal julle hoër regters oordeel, volgens die stem van die volk.

30 En ek beveel julle om hierdie dinge te doen in die vrees van die Here, en ek gebied julle om hierdie dinge te doen, en dat julle geen koning sal hê nie; sodat as hierdie volk sondes en ongeregtighede pleeg, dit verantwoord sal word op hul eie hoofde.

31 Want kyk ek sê vir julle, die sondes van baie volke is veroorsaak deur die ongeregtighede van hulle konings; daarom word hulle ongeregtighede verantwoord op die hoofde van hulle konings.

32 En nou begeer ek dat hierdie aongelykheid nie meer in hierdie land moet wees nie, veral onder hierdie my volk; maar ek begeer dat hierdie land ’n land van bvryheid moet wees, en celke man sy regte en voorregte mag geniet in gelyke mate, solank as die Here dit goeddink dat ons mag lewe en die land beërwe, ja, en wel so lank as enige van ons nageslag oorbly op die aangesig van die land.

33 En baie meer dinge het koning Mosia aan hulle geskryf, en aan hulle al die beproewings en sorge van ’n regverdige koning ontvou, ja, al die moeitevolle arbeid van siel vir hulle volk, en ook al die murmurerings van die volk teenoor hul koning; en hy het dit alles aan hulle verduidelik.

34 En hy het hulle vertel dat hierdie dinge nie behoort te wees nie; maar dat die las op die hele volk moet rus, sodat elke man sy deel mag dra.

35 En hy het ook aan hulle al die nadele ontvou wat hulle sou ly deur ’n onregverdige koning te hê om oor hulle te heers;

36 Ja, al sy ongeregtighede en gruwels, en al die oorloë en twiste en bloedvergieting, en die diefstal en die geplunder, en die pleeg van hoererye, en allerlei ongeregtighede wat nie opgenoem kan word nie—en hy het hulle vertel dat hierdie dinge nie behoort te wees nie, dat hulle uitdruklik teenstrydig was met die gebooie van God.

37 En nou het dit gebeur, nadat koning Mosia hierdie dinge uitgestuur het onder die volk, was hulle oortuig van die waarheid van sy woorde.

38 Daarom het hulle hul begeertes vir ’n koning laat vaar, en het besonder gretig geword dat elke mens ’n gelyke kans moet hê dwarsdeur die hele land; ja, en elke mens het ’n gewilligheid uitgespreek om te antwoord vir sy eie sondes.

39 Daarom, dit het gebeur dat hulle dwarsdeur die land in groepe bymekaargekom het, om te stem oor wie hulle regters moet wees, om hulle te oordeel volgens die awet wat aan hulle gegee was; en hulle was uitermate verbly vanweë die bvryheid wat aan hulle geskenk is.

40 En hulle liefde vir Mosia het sterk toegeneem; ja, hulle het hom meer geag as enige ander man; want hulle het hom nie beskou as ’n tiran wat wins najaag nie, ja, vir daardie vuil gewin wat die siel verderf; want hy het nie rykdomme van hulle geëis nie, nóg het hy behae geskep in bloedvergieting; maar hy het avrede in die land gestig, en hy het aan sy volk gegun dat hulle verlos moet word van alle soorte slawerny; daarom het hulle hom, ja, uitnemend, bomate geag.

41 En dit het gebeur dat hulle aregters aangestel het om oor hulle te heers, of om hulle te oordeel volgens die wet; en dit het hulle dwarsdeur die hele land gedoen.

42 En dit het gebeur dat Alma aangestel is as die eerste hoofregter, en hy was ook die hoëpriester, omdat sy vader die amp aan hom oorgedra het, en hom die verantwoordelikheid gegee het oor al die sake van die kerk.

43 En nou het dit gebeur dat Alma agewandel het in die weë van die Here, en hy het sy gebooie onderhou, en hy het regverdige oordele geoordeel; en daar was voortdurende vrede deur die land.

44 En so het die heerskappy van die regters begin dwarsdeur die land Zarahemla, onder die hele volk wat die Nefiete genoem is; en Alma was die eerste en hoofregter.

45 En nou het dit gebeur dat sy vader gesterwe het, toe hy twee en tagtig jaar oud was, en hy het gelewe om die gebooie van God te volbring.

46 En dit het gebeur dat Mosia ook gesterwe het, in die drie en dertigste jaar van sy heerskappy; toe hy adrie en sestig jaar oud was; en daar het altesame vyf honderd en nege jaar verloop vanaf die tyd dat Lehi Jerusalem verlaat het.

47 En so het die heerskappy van die konings geëindig oor die volk van Nefi; en so het die dae van Alma geëindig, wat die stigter van hulle kerk was.

◀

3a

Mosia 27:34.

◀

5a

1 Sam. 8:9–19.

◀

11a

Ex. 18:13–24.

◀

b

Mosia 29:25–27.

◀

13a

Mosia 23:8, 13–14.

◀

b

WvM 1:17–18.

◀

15a

Alma 1:32–33.

◀

17a

Alma 46:9–10.

◀

b

Mosia 23:7–9.

◀

18a

Mosia 11:1–15.

◀

b

1 Sam. 8:10–18; Mosia 12:1–8; Ether 6:22–23.

◀

20a

Mosia 21:13–15.

◀

b

Ex. 2:23–25; Alma 43:49–50.

◀

c

Eség. 33:11, 15–16; Mosia 26:30.

◀

d

GS Vertrou.

◀

22a

1 Kon. 12:8–14.

◀

23a

GS Boos, Boosheid.

◀

27a

Alma 10:19.

◀

32a

Alma 30:11.

◀

b

2 Ne. 1:7; 10:11. GS Vry, Vryheid.

◀

c

Alma 27:9.

◀

39a

Alma 1:14.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

40a

GS Vredemaker.

◀

41a

Mosia 29:11.

◀

43a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

46a

Mosia 6:4.

Die Boek van Alma
Die Seun van Alma

Die kroniek van Alma, wat die seun was van Alma, die eerste en hoofregter oor die volk van Nefi, en ook die hoëpriester oor die Kerk. ’n Kroniek van die heerskappy van die regters, en die oorloë en twiste onder die volk. En ook ’n kroniek van ’n oorlog tussen die Nefiete en die Lamaniete, volgens die kroniek van Alma, die eerste en hoofregter.

Hoofstuk 1

Nehor leer valse leerstellings, vestig ’n kerk, voer priesterlis in, en maak Gídeon dood—Nehor word tereggestel vir sy misdade—Priesterlis en vervolgings versprei onder die volk—Die priesters onderhou hulself, die volk sorg vir die armes, en die Kerk is voorspoedig. Ongeveer 91–88 v.C.

1 Nou het dit gebeur dat in die eerste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, vanaf hierdie tyd, het koning Mosia wat die aweg gegaan het van die ganse aarde, en ’n goeie stryd gestry het, en opreg gewandel het voor God, en niemand gelaat om te heers in sy plek nie; nogtans het hy bwette uitgevaardig, en hulle is erken deur die volk; daarom was hulle verplig om die wette te gehoorsaam wat hy gemaak het.

2 En dit het gebeur dat in die eerste jaar van die heerskappy van Alma in die regterstoel, was daar ’n aman wat voor hom gebring is om geoordeel te word, ’n man wat groot was, en bekend was vir sy groot krag.

3 En hy het rondgegaan onder die volk, en aan hulle gepreek dit wat hy as die woord van God abestempel het, en die kerk bteengestaan, en aan die volk verklaar dat elke priester en leraar cgewild behoort te word; en dat hulle dnie met hulle hande behoort te arbei nie, maar dat hulle deur die volk onderhou behoort te word.

4 En hy het ook aan die volk getuig dat die hele mensdom gered sal word op die laaste dag, en dat hulle nie hoef te vrees of te bewe nie, maar dat hulle hul hoofde mag oprig en juig; want die Here het alle mense geskape, en het ook alle mense verlos; en, aan die einde, sal alle mense die ewige lewe hê.

5 En dit het gebeur dat hy hierdie dinge geleer het tot so ’n mate dat baie in sy woorde geglo het, en selfs soveel dat hulle hom begin ondersteun en hom geld gegee het.

6 En hy het begin om verhewe te word in die hoogmoed van sy hart, en om baie kosbare kleding te dra, ja, en selfs begin het om ’n akerk te stig volgens die wyse van sy prediking.

7 En dit het gebeur dat terwyl hy gaan om te preek vir diegene wat geglo het in sy woord, het hy ’n man ontmoet wat aan die kerk van God behoort het; ja, en wel een van hulle leraars, en hy het begin om hewig te stry met hom, sodat hy die volk van die kerk mag weglei; maar die man het hom weerstaan, en hom vermaan met die awoorde van God.

8 Nou was die naam van die man aGídeon; en dit was hy wat ’n werktuig was in die hande van God om die volk van Limhi te verlos uit slawerny.

9 Nou, omdat Gídeon hom weerstaan het met die woorde van God, was hy vertoornd op Gídeon, en het sy swaard uitgetrek en begin om hom te slaan. Nou Gídeon, omdat hy al baie oud was, was daarom nie in staat om sy houe te weerstaan nie, daarom is hy deur die swaard agedood.

10 En die man wat hom doodgeslaan het, is deur die mense van die kerk geneem en is voor Alma gebring, om ageoordeel te word volgens die misdade wat hy gepleeg het.

11 En dit het gebeur dat hy voor Alma gestaan het en vir homself gepleit het met groot moedigheid.

12 Maar Alma het aan hom gesê: Kyk, dit is die eerste keer dat apriesterlis ingevoer is onder hierdie volk. En kyk, jy is nie net skuldig aan priesterlis nie, maar het gepoog om dit af te dwing deur die swaard; en as priesterlis op hierdie volk afgedwing word, sal dit lei tot hul algehele vernietiging.

13 En jy het die bloed gestort van ’n regverdige man, ja, ’n man wat baie goed gedoen het onder hierdie volk; en as ons jou lewe sou spaar, sou sy bloed oor ons kom om awraak te neem.

14 Daarom word jy averoordeel om te sterwe, volgens die wet wat ons gegee is deur Mosia, ons laaste koning; en dit is erken deur hierdie volk; daarom moet hierdie volk die wet gehoorsaam.

15 En dit het gebeur dat hulle hom geneem het; en sy naam was aNehor; en hulle het hom gedra tot bo-op die heuwel Manti, en hy was daartoe gebring, of eerder het erken, tussen die hemele en die aarde, dat wat hy aan die volk geleer het, teenstrydig was met die woord van God; en daar het hy ’n bskanddood gesterwe.

16 Nogtans, dit het nie ’n einde gemaak aan die verspreiding van priesterlis deur die land nie; want daar was baie wat die ydele dinge van die wêreld liefgehad het, en hulle het uitgegaan en valse leerstellings gepredik; en dit het hulle gedoen ter wille van arykdom en eer.

17 Nogtans, hulle het nie gedurf om te alieg nie, indien dit bekend word, uit vrees vir die wet, want leuenaars is gestraf; daarom het hulle voorgegee om te preek volgens hulle geloof; en nou kon die wet geen mag hê oor enige man oor bsy geloof nie.

18 En hulle het nie gedurf om te asteel nie, uit vrees vir die wet, want sulkes is gestraf; nóg het hulle gewaag om te roof, of te moor, want hy wat bmoord gepleeg het is gestraf met die cdood.

19 Maar dit het gebeur dat wie ook al nie behoort het aan die kerk van God nie, begin het om diegene te vervolg wat wel aan die kerk van God behoort het, en die Naam van Christus op hulle geneem het.

20 Ja, hulle het hulle vervolg, en hulle gekwel met allerhande woorde, en dit vanweë hulle ootmoed; omdat hulle nie hoogmoedig was in hul eie oë nie, en omdat hulle die woord van God meegedeel het, die een aan die ander, sonder ageld en sonder prys.

21 Nou was daar ’n streng wet onder die mense van die kerk, dat daar geen mens, wat aan die kerk behoort, sal opstaan en diegene avervolg wat nie aan die kerk behoort nie, en dat daar geen vervolging onder hulleself moes wees nie.

22 Nogtans, daar was baie onder hulle wat begin het om hoogmoedig te word, en begin het om kwaai met hulle teenstanders te stry, selfs tot slae; ja, hulle het mekaar met hulle vuiste geslaan.

23 Nou dit was in die tweede jaar van die heerskappy van Alma, en dit was ’n oorsaak van baie verdrukking vir die kerk; ja, dit was die oorsaak van baie beproewing vir die kerk.

24 Want die harte van baie was verhard, en hulle name is auitgewis, sodat hulle nie langer in gedagte gebring is onder die volk van God nie. En ook het baie hulle bonttrek uit hulle midde.

25 Nou was dit ’n groot beproewing vir diegene wat wel vasgestaan het in die geloof; nogtans, hulle was standvastig en onbeweeglik in die onderhouding van die gebooie van God, en hulle het met ageduld die vervolging verdra wat op hulle gehoop is.

26 En toe die priesters hul arbeid verlaat het om die woord van God aan die volk mee te deel, het die volk ook hulle aarbeid verlaat om die woord van God te hoor. En toe die priester aan hulle die woord van God meegedeel het, het hulle almal weer ywerig teruggekeer na hul arbeid; en die priester het homself nie hoër geag as sy hoorders nie, want die prediker was niks beter as die hoorder nie, nóg was die leraar enigsins beter as die leerling; en dus was almal gelyk, en hulle het almal gearbei, elke man bvolgens sy krag.

27 En hulle het van hul besittings agedeel, elke man volgens dit wat hy gehad het, aan die barmes, en die behoeftiges, en die siekes, en die verdruktes; en hulle het nie kosbare kleding gedra nie, tog was hulle netjies en aantreklik.

28 En so het hulle die sake van die kerk gevestig; en so het hulle begin om weer voortdurende vrede te hê, nieteenstaande al hul vervolginge.

29 En nou, vanweë die standvastigheid van die kerk het hulle begin om uitermate aryk te word, en het ’n oorvloed gehad van alle dinge waaraan hulle ook al ’n behoefte gehad het—’n oorvloed van kleinvee en grootvee, en vetgemaakte vee van alle soorte, en ook ’n oorvloed van graan, en van goud, en van silwer, en van kosbare dinge, en ’n oorvloed van bsy en fyngeweefde linne, en allerlei soorte goeie eenvoudige materiaal.

30 En so, onder hul avoorspoedige omstandighede, het hulle niemand weggestuur wat bnaak was, of wat honger was, of wat dors was, of wat siek was, of wat nie gevoed was nie; en hulle het nie hulle harte gerig op rykdomme nie; daarom was hulle vrygewig teenoor almal, beide oud en jonk, beide slaaf en vry, beide manlik en vroulik, hetsy buite die kerk of in die kerk, en sonder caansien van persoon wat betref dié wat behoeftig was.

31 En so het hulle voorspoedig geword en baie ryker geword as dié wat nie behoort het aan hulle kerk nie.

32 Want diegene wat nie behoort het aan hulle kerk nie het deelgeneem aan towery, en aan aafgodery of bluiheid, en aan consinnige praatjies, en aan dnydigheid en onenigheid; en het kosbare kleding gedra; en was everhef in die hoogmoed van hulle eie oë; hulle het vervolg, gelieg, gesteel, geroof, hoererye gepleeg, en gemoor, en allerlei booshede; nogtans, die wet is afgedwing op al diegene wat dit oortree het, in soverre dit moontlik was.

33 En dit het gebeur dat deur die wet sodoende op hulle toe te pas, en elke mens gely het volgens wat hy gedoen het, het hulle stiller geword, en het nie gedurf om enige boosheid te pleeg nie, uit vrees dat dit bekend sou word; daarom, daar was baie vrede onder die volk van Nefi tot die vyfde jaar van die heerskappy van die regters.

◀

1a

Mosia 29:46.

◀

b

Jarom 1:5; Alma 4:16; Hel. 4:22.

◀

2a

Alma 1:15.

◀

3a

Eség. 13:3.

◀

b

GS Antichris.

◀

c

Lk. 6:26; 1 Ne. 22:23.

◀

d

Mosia 18:24, 26; 27:5.

◀

6a

1 Ne. 14:10.

◀

7a

GS Woord van God.

◀

8a

Mosia 20:17; 22:3.

◀

9a

Alma 6:7.

◀

10a

Mosia 29:42.

◀

12a

2 Ne. 26:29. GS Priesterlis.

◀

13a

GS Wraak.

◀

14a

GS Doodstraf.

◀

15a

Alma 1:2.

◀

b

Deut. 13:1–9.

◀

16a

GS Rykdom; Ydel, Ydelheid.

◀

17a

GS Eerlik, Eerlikheid; Lieg.

◀

b

Alma 30:7–12; Gel. Art. 1:11.

◀

18a

GS Steel.

◀

b

GS Moord.

◀

c

GS Doodstraf.

◀

20a

Jes. 55:1–2.

◀

21a

GS Vervolg, Vervolging.

◀

24a

Ex. 32:33; Mosia 26:36; Alma 6:3. GS Ekskommunikeer.

◀

b

Alma 46:7. GS Afval.

◀

25a

GS Geduld.

◀

26a

Mosia 18:24, 26; 27:3–5.

◀

b

Mosia 4:27; L&V 10:4.

◀

27a

GS Aalmoes, Aalmoese Gee.

◀

b

Lk. 18:22; Mosia 4:26; L&V 42:29–31.

◀

29a

GS Rykdom.

◀

b

Alma 4:6.

◀

30a

Jakob 2:17–19.

◀

b

GS Armes.

◀

c

Alma 16:14; L&V 1:35.

◀

32a

GS Afgodery.

◀

b

GS Lui, Luiheid.

◀

c

GS Kwaadsprekery.

◀

d

GS Afguns.

◀

e

Jakob 2:13; Alma 31:25; Morm. 8:28. GS Hoogmoed.

Hoofstuk 2

Amliki streef daarna om koning te word en word deur die stem van die volk verwerp—Sy volgelinge maak hom koning—Die Amlikiete maak oorlog teen die Nefiete en word verslaan—Die Lamaniete en Amlikiete verenig hul magte en word verslaan—Alma dood Amliki. Ongeveer 87 v.C.

1 En dit het gebeur aan die begin van die vyfde jaar van hulle heerskappy dat daar ’n twis begin ontstaan het onder die volk; want ’n sekere man, wat Amliki genoem is, en hy was ’n baie geslepe man, ja, ’n wyse man volgens die wysheid van die wêreld, en hy was ’n man volgens die orde van die man wat aGídeon doodgeslaan het met die swaard, wat tereggestel is volgens die wet—

2 Nou het hierdie Amliki, deur sy geslepenheid, veel van die volk weggelok agter hom aan; en wel soveel dat hulle begin het om baie sterk te word; en hulle het begin om te poog om Amliki as koning aan te stel oor die volk.

3 Nou, dit was ontstellend vir die volk van die kerk, en ook vir al diegene wat nie weggelok is agter die oorredinge van Amliki nie; want hulle het geweet dat volgens hulle wet dat sulke dinge bevestig moes word deur die astem van die volk.

4 Daarom, as dit moontlik was dat Amliki die stem van die volk kon wen, omdat hy ’n goddelose man was, sou hy hulle aontneem van hul regte en voorregte van die kerk; want dit was sy voorneme om die kerk van God te vernietig.

5 En dit het gebeur dat die volk bymekaar gekom het dwarsdeur die hele land, elke man volgens sy denke; of dit vir of teen Amliki was, in afsonderlike groepe, terwyl hulle baie gestry en verbasingwekkende aonenighede gehad het die een met die ander.

6 En so het hulle bymekaar gekom om te stem aangaande die saak; en dit is voor die regters gelê.

7 En dit het gebeur dat die stem van die volk teen Amliki gekom het, sodat hy nie koning gemaak is oor die volk nie.

8 Nou, dit het baie vreugde veroorsaak in die harte van diegene wat teen hom was; maar Amliki het diegene wat hom ondersteun het opgestook tot toorn teen dié wat hom nie ondersteun het nie.

9 En dit het gebeur dat hulle bymekaar gekom het, en Amliki aangestel het om hul koning te wees.

10 Nou, toe Amliki koning gemaak is oor hulle, het hy hulle beveel dat hulle wapens moes opneem teen hul broers; en dit het hy gedoen sodat hy hulle aan hom kon onderwerp.

11 Nou was die volk van Amliki onderskei deur die naam van Amliki; en hulle is die aAmlikiete genoem, en die oorblywendes is die bNefiete, of die volk van God genoem.

12 Daarom was die volk van die Nefiete bewus van die voorneme van die Amlikiete, en daarom het hulle voorberei om hulle te ontmoet; ja, hulle het hulself bewapen met swaarde, en met sabels, en met boë, en met pyle, en met klippe, en met slingers, en met allerhande awapens van oorlog, van elke soort.

13 En dus was hulle voorbereid om die Amlikiete te ontmoet ten tye van hulle koms. En daar is kapteins aangestel, en hoër kapteins, en hoofkapteins, volgens hulle getalle.

14 En dit het gebeur dat Amliki sy manne bewapen het met allerhande wapens van oorlog van elke soort; en hy het ook heersers en leiers aangestel oor sy volk, om hulle te lei in die oorlog teen hulle broers.

15 En dit het gebeur dat die Amlikiete aangekom het op die heuwel Amnihu, wat oos was van die aSidon-rivier, wat vloei langs die bland Zarahemla, en daar het hulle begin om oorlog te maak teen die Nefiete.

16 Nou het Alma, omdat hy die ahoofregter en goewerneur was van die volk van Nefi, daarom het hy opgegaan saam met sy volk, ja, met sy kapteins en hoofkapteins, ja, aan die hoof van sy leërs, teen die Amlikiete om te veg.

17 En hulle het begin om die Amlikiete te dood op die heuwel oos van Sidon. En die Amlikiete het geveg teen die Nefiete met groot krag, in soverre dat baie van die Nefiete geval het voor die Amlikiete.

18 Nogtans het die Here die hand van die Nefiete versterk, dat hulle die Amlikiete geslag het met ’n groot slagting, dat hulle begin vlug het voor hulle.

19 En dit het gebeur dat die Nefiete die Amlikiete agternagesit het daardie hele dag, en hulle geslag het met ’n groot slagting, in soverre dat daar van die Amlikiete twaalfduisend vyfhonderd twee en dertig siele agedood is; en daar is van die Nefiete sesduisend vyfhonderd twee en sestig siele gedood.

20 En dit het gebeur dat toe Alma die Amlikiete nie langer kon agternasit nie, het hy sy volk hul tente laat opslaan in die avallei van Gídeon, en die vallei is genoem na daardie Gídeon wat met die swaard gedood is deur die hand van bNehor; en in dié vallei het die Nefiete hulle tente opgeslaan vir die nag.

21 En Alma het spioene gestuur om die oorblyfsel van die Amlikiete te volg, sodat hy mag weet van hulle planne en hulle sameswerings, waardeur hy kon waak teen hulle, sodat hy sy volk mag bewaar teen vernietiging.

22 Nou, diegene wat hy uitgestuur het om die kamp van die Amlikiete dop te hou is genoem Zeram, en Amnor, en Manti, en Limher; dit is hulle wat uitgegaan het met hulle manne om die kamp van die Amlikiete dop te hou.

23 En dit het gebeur dat hulle die volgende dag teruggekeer het na die kamp van die Nefiete met groot haas, en hulle was baie verbaas, en bevange met groot vrees, en het gesê:

24 Kyk, ons het die akamp van die Amlikiete gevolg, en tot ons groot verbasing, het ons in die land Minon, bokant die land Zarahemla, op pad na die bland Nefi, ’n talryke leërskare van die Lamaniete gesien; en kyk, die Amlikiete het by hulle aangesluit;

25 En hulle val ons broers aan in daardie land; en hulle vlug voor hulle uit met hulle kuddes, en hulle vroue, en hulle kinders, na ons stad toe; en tensy ons gou maak, sal hulle besit neem van ons stad, en ons vaders, en ons vroue, en ons kinders sal gedood word.

26 En dit het gebeur dat die volk van Nefi hulle tente geneem het, en vertrek het uit die vallei van Gídeon na hulle stad toe, wat die stad aZarahemla was.

27 En kyk, terwyl hulle die Sidon-rivier oorsteek, het die Lamaniete en die Amlikiete, wat byna so atalryk was, as’t ware soos die sand van die see, hulle aangeval om hulle te vernietig.

28 Nogtans, die Nefiete was aversterk deur die hand van die Here, en hulle het kragtig gebid tot Hom dat Hy hulle sou verlos uit die hande van hulle vyande, daarom het die Here hulle geroep gehoor, en hulle versterk, en die Lamaniete en die Amlikiete het geval voor hulle.

29 En dit het gebeur dat Alma met Amliki geveg het met die swaard, van aangesig tot aangesig; en hulle het geweldig geveg, die een met die ander.

30 En dit het gebeur dat Alma, omdat hy ’n man van God was, en omdat hy deur veel ageloof gedryf is, uitgeroep, en gesê het: O Here, wees barmhartig en spaar my lewe, sodat ek ’n werktuig mag wees in u hande om hierdie volk te red en te bewaar.

31 Nou toe Alma hierdie woorde gesê het, het hy weer teen Amliki geveg; en hy is versterk, in so ’n mate dat hy Amliki gedood het met die swaard.

32 En hy het ook geveg met die koning van die Lamaniete; maar die koning van die Lamaniete het teruggevlug voor Alma uit en het sy wagte gestuur om teen Alma te veg.

33 Maar Alma, met sy wagte, het teen die wagte van die koning van die Lamaniete geveg totdat hy hulle verslaan en teruggedryf het.

34 En so het hy die grond opgeruim, of eerder die wal, wat aan die westekant van die Sidon-rivier was, en die liggame van die Lamaniete wat gedood is, in die waters van Sidon gewerp, sodat sy volk daardeur plek mag hê om oor te steek en te veg met die Lamaniete en die Amlikiete aan die westekant van die Sidon-rivier.

35 En dit het gebeur dat toe hulle almal die Sidon-rivier oorgesteek het, het die Lamaniete en die Amlikiete voor hulle begin vlug, nieteenstaande hulle so talryk was dat hulle nie getel kon word nie.

36 En hulle het gevlug voor die Nefiete na die wildernis wat wes en noord was, weg, oorkant die grense van die land; en die Nefiete het hulle agtervolg met hulle mag, en hulle gedood.

37 Ja, hulle is teengegaan aan elke kant, en gedood en verdrywe, totdat hulle verstrooi was aan die westekant, en aan die noordekant, totdat hulle die wildernis bereik het, wat Hermounts genoem was; en dit was daardie deel van die wildernis wat vervuil was van wilde en vraatsugtige diere.

38 En dit het gebeur dat baie dood is in die wildernis aan hulle wonde, en is opgevreet deur daardie diere, en ook die aasvoëls van die lug; en hulle beendere is gevind, en is opgehoop op die aarde.

◀

1a

Alma 1:8.

◀

3a

Mosia 29:25–27; Alma 4:16.

◀

4a

Alma 10:19; Hel. 5:2.

◀

5a

3 Ne. 11:29.

◀

11a

Alma 3:4.

◀

b

Jakob 1:13–14; Mosia 25:12; Alma 3:11.

◀

12a

Mosia 10:8; Hel. 1:14.

◀

15a

Alma 3:3.

◀

b

Omni 1:13–15.

◀

16a

Mosia 29:42.

◀

19a

Alma 3:1–2, 26; 4:2.

◀

20a

Alma 6:7.

◀

b

Alma 1:7–15; 14:16.

◀

24a

Alma 3:4, 13–18.

◀

b

2 Ne. 5:8.

◀

26a

Omni 1:14, 18.

◀

27a

Jarom 1:6.

◀

28a

Deut. 31:6.

◀

30a

GS Geloof, Glo.

Hoofstuk 3

Die Amlikiete het hulself gemerk volgens die profetiese woord—Die Lamaniete is vervloek weens hulle rebelsheid—Mense bring hulle eie vervloekinge op hulleself—Die Nefiete oorwin nog ’n Lamanitiese leër. Ongeveer 87–86 v.C.

1 En dit het gebeur dat die Nefiete wat nie agedood is deur die wapens van oorlog nie, nadat hulle diegene begrawe het wat gedood is—nou is die getal van die gesneuweldes nie getel nie, vanweë die grootheid van hulle getal—nadat hulle klaar hul dooies begrawe het, het hulle almal teruggekeer na hul landerye, en na hul huise, en hul vroue, en hul kinders.

2 Nou, baie vroue en kinders is gedood deur die swaard, en ook baie van hul kleinvee en grootvee; en ook baie van hul velde van graan is vernietig, want hulle is vertrap deur die leërskare van manskappe.

3 En nou is soveel van die Lamaniete en Amlikiete wat gedood is op die wal van die Sidon-rivier, in die awaters van Sidon gewerp; en kyk, hulle beendere is in die bdieptes van die see, en hulle is baie.

4 En die aAmlikiete is onderskei van die Nefiete, want hulle het hulself bgemerk met rooi op hulle voorhoofde, volgens die wyse van die Lamaniete; nietemin het hulle nie hul hoofde geskeer soos die Lamaniete nie.

5 Nou, die hoofde van die Lamaniete was geskeer; en hulle was anaak, behalwe vir vel wat om hulle lendene gegord was, en ook hulle wapenrusting, wat om hulle gebind was, en hulle boë, en hulle pyle, en hulle klippe, en hulle slingers, ensovoorts.

6 En die velle van die Lamaniete was donker, volgens die merk wat geplaas is op hulle vaders, wat ’n avloek was op hulle vanweë hul oortreding en hul rebellie teen hul broers, wat bestaan het uit Nefi, Jakob, en Josef, en Sam, wat regverdige en heilige manne was.

7 En hul broers het gesoek om hulle te vernietig, daarom is hulle vervloek; en die Here God het ’n amerk op hulle geplaas, ja, op Laman en Lemuel, en ook die seuns van Ismael, en Ismaelitiese vroue.

8 En dit is gedoen dat hulle saad onderskei mag word van die saad van hulle broers, dat die Here God daardeur sy volk mag bewaar, dat hulle nie avermeng en in onjuiste boorleweringe glo nie, wat hul vernietiging sou beteken.

9 En dit het gebeur dat wie ook al sy saad vermeng het met dié van die Lamaniete, het dieselfde vloek op sy saad gebring.

10 Daarom, wie ook al hom laat weglei het deur die Lamaniete, is by daardie hoof genoem, en daar is ’n merk op hom geplaas.

11 En dit het gebeur dat wie ook al nie in die oorleweringe van die Lamaniete wou glo nie, maar daardie kronieke geglo het wat gebring is uit die land Jerusalem, en ook die aoorlewering van hul vaders, wat juis was, wat geglo het in die gebooie van God en hulle onderhou het, is genoem die Nefiete, of die volk van Nefi, van daardie tyd af aan—

12 En dit is hulle wat die kronieke wat awaar is van hulle volk bygehou het, en ook van die volk van die Lamaniete.

13 Nou sal ons weer terugkeer na die Amlikiete, want daar is ook ’n amerk geplaas op hulle; ja, hulle het die merk op hulleself geplaas, ja, en wel ’n rooi merk op hul voorhoofde.

14 So is die woord van God vervul, want hierdie is die woorde wat Hy gesê het aan Nefi: Kyk, die Lamaniete het Ek vervloek, en Ek sal ’n merk op hulle plaas sodat hulle en hulle saad geskei mag word van jou en jou saad, van nou af en vir ewig, tensy hulle bekeer van hul boosheid en tot My akeer sodat Ek barmhartigheid kan hê jeens hulle.

15 En verder: Ek sal ’n merk op hom plaas wat sy saad vermeng met jou broers, sodat hulle ook vervloek mag wees.

16 En verder: Ek sal ’n merk plaas op hom wat veg teen jou en teen jou saad.

17 En verder, Ek sê dat hy wat van jou af weggaan, sal nie meer jou saad genoem word nie; en Ek sal jou seën, en wie ook al jou saad genoem sal word, van nou af en vir ewig; en dit was die beloftes van die Here teenoor Nefi en aan sy saad.

18 Nou, die Amlikiete het nie geweet dat hulle die woorde van God vervul het toe hulle hulself op hul voorhoofde begin merk het nie; nogtans het hulle openlik agerebelleer teen God, daarom was dit noodsaaklik dat die vloek op hulle sou val.

19 Nou wil ek hê dat julle moet sien dat hulle die avloek oor hulself gebring het; en net so bring elke man wat vervloek is sy eie veroordeling oor homself.

20 Nou, dit het gebeur dat nie baie dae na die slag wat in die land Zarahemla geveg is deur die Lamaniete en die Amlikiete nie, het daar nog ’n leër van die Lamaniete ingekom op die volk van Nefi op adieselfde plek waar die eerste leër die Amlikiete ontmoet het.

21 En dit het gebeur dat daar ’n leër gestuur is om hulle te verdrywe uit hul land.

22 Nou het Alma self, omdat hy ’n awond opgedoen het, nie hierdie keer in die stryd opgegaan om teen die Lamaniete te veg nie;

23 Maar hy het ’n talryke leër teen hulle opgestuur; en hulle het opgegaan en baie van die Lamaniete gedood, en die oorblywendes van hulle verjaag uit die grense van hulle land.

24 En toe het hulle weer teruggekeer en begin om vrede te vestig in die land, en hulle was vir ’n tydlank nie meer gepla deur hulle vyande nie.

25 Nou, al hierdie dinge is gedoen, ja, al hierdie oorloë en twiste is begin en beëindig in die vyfde jaar van die heerskappy van die regters.

26 En in een jaar is duisende en tienduisende siele gestuur na die ewige wêreld, sodat hulle hul aloon mag maai volgens hul werke, of hulle goed of hulle sleg was, om ewige geluk te maai of ewige ellende, volgens die gees wat hulle gekies het om te gehoorsaam, of dit ’n goeie gees was of ’n bose een.

27 Want elke mens ontvang alone van hom wat hy kies om te bgehoorsaam, en dit volgens die woorde van die gees van profesie; daarom, laat dit wees volgens die waarheid. En so eindig die vyfde jaar van die heerskappy van die regters.

◀

1a

Alma 2:19; 4:2.

◀

3a

Alma 2:15.

◀

b

Alma 44:22.

◀

4a

Alma 2:11.

◀

b

Alma 3:13–19.

◀

5a

Enos 1:20; Mosia 10:8; Alma 42:18–21.

◀

6a

2 Ne. 5:21; 26:33. GS Vloek, Vervloekings.

◀

7a

1 Ne. 12:23.

◀

8a

GS Huwelik, Trou—Tussengeloofhuwelik.

◀

b

Mosia 10:11–18; Alma 9:16.

◀

11a

Alma 17:9–11.

◀

12a

Mosia 1:6; Ether 4:6–11.

◀

13a

Alma 3:4.

◀

14a

2 Ne. 30:4–6.

◀

18a

4 Ne. 1:38. GS Rebellie.

◀

19a

2 Ne. 5:21–25; Alma 17:15.

◀

20a

Alma 2:24.

◀

22a

Alma 2:29–33.

◀

26a

GS Werke.

◀

27a

Mosia 2:31–33; Alma 5:41–42.

◀

b

Rom. 6:16; Hel. 14:29–31. GS Gehoorsaam, Gehoorsaamheid.

Hoofstuk 4

Alma doop duisende bekeerlinge—Ongeregtigheid kom die Kerk binne, en die Kerk se vooruitgang word belemmer—Nefiha word aangestel as hoofregter—Alma, as hoëpriester, wy homself toe tot die bediening. Ongeveer 86–83 v.C.

1 Nou, dit het gebeur in die sesde jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, was daar geen twiste nóg oorloë in die aland Zarahemla.

2 Maar die volk was gekwel, ja, grootliks gekwel vanweë die averlies van hulle broers, en ook oor die verlies van hulle kleinvee en grootvee, en ook oor die verlies van hulle landerye van graan, wat vertrap is onder die voete van die Lamaniete en vernietig is.

3 En so groot was hulle verdrukkinge dat elke siel rede gehad het om te treur; en hulle het geglo dat dit die oordele van God was wat gestuur is oor hulle vanweë hulle boosheid en hulle gruwels; daarom is hulle opgewek tot ’n herinnering van hulle plig.

4 En hulle het begin om die kerk meer volledig te vestig; ja, en baie is agedoop in die waters van Sidon en is toegevoeg tot die kerk van God; ja, hulle is gedoop deur die hand van Alma, wat geordineer was as die bhoëpriester oor die volk van die kerk, deur die hand van sy vader Alma.

5 En dit het gebeur in die sewende jaar van die heerskappy van die regters dat daar omtrent drieduisend vyfhonderd siele was wat hulleself verenig het met die akerk van God en gedoop is. En so het die sewende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig; en daar was voortdurende vrede in al daardie tyd.

6 En dit het gebeur in die agtste jaar van die heerskappy van die regters, dat die volk van die kerk hoogmoedig begin word het, vanweë hulle uitermate arykdom, en hulle bfyn sy, en hulle fyngeweefde linne, en vanweë hulle baie kleinvee en grootvee, en hulle goud en hulle silwer, en allerlei kosbare dinge, wat hulle verkry het deur hul vlyt; en in al hierdie dinge is hulle verhef in die hoogmoed van hulle oë, want hulle het begin om baie kosbare kleding te dra.

7 Nou was dit die oorsaak van baie kwellinge vir Alma, ja, en vir baie van die mense vir wie Alma ageordineer het om leraars, en priesters, en ouderlinge oor die kerk te wees; ja, baie van hulle was diep bedroef oor die boosheid wat hulle gesien begin ontstaan het onder hulle volk.

8 Want hulle het gesien en met groot smart aanskou dat die volk van die kerk begin het om verhef te word in die ahoogmoed van hulle oë, en om hulle harte te rig op rykdom, en op die ydele dinge van die wêreld, sodat hulle minagtend geword het, die een teenoor die ander, en hulle het begin om diegene te vervolg wat bnie geglo het volgens hulle eie wil en behae nie.

9 En so, in hierdie agtste jaar van die heerskappy van die regters, het daar groot atwiste begin ontstaan onder die volk van die kerk; ja, daar was bnaywer, en onenigheid, en kwaadwilligheid, en vervolginge, en hoogmoed, en selfs om die hoogmoed te oortref van diegene wat nie aan die kerk van God behoort het nie.

10 En so het die agtste jaar van die heerskappy van die regters geëindig; en die boosheid van die kerk was ’n groot struikelblok vir diegene wat nie behoort het aan die kerk nie; en so het die kerk begin faal in sy vordering.

11 En dit het gebeur aan die begin van die negende jaar het Alma die boosheid van die kerk gesien, en hy het ook gesien dat die avoorbeeld van die kerk begin het om diegene wat ongelowiges was, van een ongeregtigheid te lei na ’n ander, en sodoende die vernietiging van die volk meegebring het.

12 Ja, hy het groot ongelykheid gesien onder die volk; sommige wat hulleself verhef het in hul hoogmoed, en ander verag, en hul rûe keer op die abehoeftiges en die naaktes en diegene wat bhonger was, en diegene wat dors was, en diegene wat siek en gekwel was.

13 Nou was dit ’n groot oorsaak van geklaag onder die volk, terwyl ander hulle verootmoedig het, en diegene bygestaan het wat hul bystand nodig gehad het, soos om hulle besittings te adeel met die armes en behoeftiges, die hongeres te voed, en allerlei bverdrukkinge te ly, om Christus contwil, wat sou kom volgens die gees van profesie;

14 Hulle het vooruitgesien na daardie dag, en sodoende vergifnis van hulle sondes abehou; en hulle was vervul met groot bvreugde vanweë die opstanding van die dode, volgens die wil en krag en verlossing van Jesus Christus van die bande van die dood.

15 En nou, dit het gebeur dat Alma, omdat hy die verdrukkinge gesien het van die nederige volgelinge van God, en die vervolginge wat op hulle gelê is deur die oorblywendes van sy volk, en omdat hy al hulle aongelykheid gesien het, begin het om baie bedroef te word; nietemin het die Gees van die Here hom nie gefaal nie.

16 En hy het ’n wyse man gekies wat onder die ouderlinge van die kerk was, en hom mag gegee volgens die astem van die volk, dat hy mag kon hê om bwette te maak, volgens die wette wat gegee was, en hulle uit te voer volgens die boosheid en die misdade van die volk.

17 Nou, hierdie man se naam was Nefiha, en hy is aangestel as ahoofregter, en hy het in die regterstoel gesit om te oordeel en die volk te regeer.

18 Nou het Alma nie aan hom die amp van hoëpriester oor die kerk gegee nie, maar hy het die amp van hoëpriester behou vir homself; maar hy het die regterstoel aan Nefiha gegee.

19 En dit het hy gedoen dat ahy onder sy volk mag uitgaan, of onder die volk van Nefi, dat hy die bwoord van God aan hulle mag preek, om hulle caan te spoor tot dherinnering van hulle plig, en dat hy deur die woord van God, al die hoogmoed en listigheid en al die twiste wat onder sy volk was, kon beeïndig, aangesien hy geen manier gesien het om hulle te herwin anders as om met suiwere egetuienis teen hulle neer te kom nie.

20 En so aan die begin van die negende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, het Alma die regterstoel oorgegee aan aNefiha, en homself heeltemal gewy aan die bhoëpriesterskap van die heilige orde van God, tot die getuienis van die woord, volgens die gees van openbaring en profesie.

◀

1a

Omni 1:12–19.

◀

2a

Alma 2:19; 3:1–2, 26.

◀

4a

Mosia 18:10–17.

◀

b

Mosia 29:42.

◀

5a

Mosia 25:18–23; 3 Ne. 26:21.

◀

6a

GS Rykdom.

◀

b

Alma 1:29.

◀

7a

GS Gesag.

◀

8a

GS Hoogmoed; Ydel, Ydelheid.

◀

b

Alma 1:21.

◀

9a

GS Twis.

◀

b

GS Afguns.

◀

11a

2 Sam. 12:14; Alma 39:11.

◀

12a

Jes. 3:14; Jakob 2:17.

◀

b

Mosia 4:26.

◀

13a

GS Aalmoes, Aalmoese Gee.

◀

b

GS Teenstand.

◀

c

2 Kor. 12:10.

◀

14a

Mosia 4:12; Alma 5:26–35. GS Regverdigmaking, Regverdig.

◀

b

GS Vreugde.

◀

15a

L&V 38:27; 49:20.

◀

16a

Alma 2:3–7.

◀

b

Alma 1:1, 14, 18.

◀

17a

Alma 50:37.

◀

19a

Alma 7:1.

◀

b

Alma 31:5; L&V 11:21–22.

◀

c

Enos 1:23.

◀

d

Mosia 1:17; Hel. 12:3.

◀

e

GS Getuienis.

◀

20a

Alma 8:12.

◀

b

Mosia 29:42; Alma 5:3, 44, 49.

Die woorde wat Alma, die Hoëpriester volgens die heilige orde van God, aan die volk verkondig het in hulle stede en gehugte dwarsdeur die land.

Beginnende met hoofstuk 5.

Hoofstuk 5

Om heil te ontvang, moet mense bekeer en die gebooie onderhou, wedergebore word, hulle kleding reinig deur die bloed van Christus, nederig wees en hulleself stroop van hoogmoed en afguns, en die werke van regverdigheid doen—Die Goeie Herder roep sy volk—Diegene wat bose dade doen, is kinders van die duiwel—Alma getuig van die waarheid van sy leerstelling en beveel mense om te bekeer—Die name van die regverdiges sal geskryf word in die boek van die lewe. Ongeveer 83 v.C.

1 Nou dit het gebeur dat Alma begin het om die woord van aGod te bverkondig aan die volk, eers in die land Zarahemla, en daarvandaan dwarsdeur die hele land.

2 En dit is die woorde wat hy gespreek het met die volk in die kerk wat gevestig was in die stad Zarahemla, volgens sy eie kroniek, wat sê:

3 Ek, Alma, wat ageordineer is deur my vader Alma, om ’n bhoëpriester te wees oor die kerk van God, omdat hy mag en cgesag gehad het van God om hierdie dinge te doen, kyk, ek sê vir julle dat hy begin het om ’n kerk te vestig in die dland wat binne die grense was van Nefi; ja, die land wat die land Mormon genoem is; ja, en hy het sy broers gedoop in die waters van Mormon.

4 En kyk, ek sê vir julle, hulle is averlos uit die hande van die volk van koning Noag, deur die barmhartigheid en krag van God.

5 En kyk, daarna is hulle in aslawerny gebring deur die hande van die Lamaniete in die wildernis; ja, ek sê vir julle, hulle was in bslawerny, en weer het die Here hulle uit slawerny verlos deur die krag van sy woord; en ons is in hierdie land ingebring, en hier het ons begin om die kerk van God te vestig, dwarsdeur hierdie land.

6 En nou kyk, ek sê vir julle, my broers, julle wat aan hierdie kerk behoort, het julle die gevangenskap van julle vaders voldoende in herinnering gehou? Ja, en het julle voldoende in herinnering gehou sy barmhartigheid en lankmoedigheid teenoor hulle? En weer eens, het julle voldoende in herinnering gehou dat Hy hulle siele verlos het van die hel?

7 Kyk, Hy het hulle harte verander; ja, Hy het hulle gewek uit ’n diepe slaap, en hulle het ontwaak tot God. Kyk, hulle was in die midde van die duisternis; nogtans, hulle siele was verlig deur die lig van die ewigdurende woord; ja, hulle is omknel deur die abande van die dood, en die bkettings van die hel, en ’n ewigdurende verderf het gewag op hulle.

8 En nou vra ek vir julle, my broers, is hulle vernietig? Kyk, ek sê vir julle, Nee, hulle is nie.

9 En weer vra ek, is die bande van die dood verbreek, en die kettings van die hel wat hulle omring het, is hulle losgemaak? Ek sê vir julle, Ja, hulle is losgemaak, en hulle siele het geswel, en hulle het verlossende liefde gesing. En ek sê vir julle dat hulle gered is.

10 En nou vra ek vir julle op watter voorwaardes is hulle averlos? Ja, watter gronde het hulle gehad om te hoop op heil? Wat is die rede dat hulle losgemaak is van die bande van die dood, ja, en ook die kettings van die hel?

11 Kyk, ek kan julle sê—het my vader Alma nie geglo in die woorde wat deur die mond van aAbinadi gespreek is nie? En was hy nie ’n heilige profeet nie? Het hy nie die woorde van God gespreek nie, en my vader Alma hulle nie geglo nie?

12 En volgens sy geloof is daar ’n diepgaande averandering in sy hart teweeggebring. Kyk, ek sê vir julle dat dit alles waar is.

13 En kyk, hy het die woord aan julle vaders agepreek, en ’n diepgaande verandering is ook in hulle harte teweeggebring, en hulle het hulself verootmoedig en hulle bvertroue gestel in die ware en clewende God. En kyk, hulle was getrou tot die deinde; daarom is hulle gered.

14 En nou kyk, ek vra vir julle, my broers van die kerk, is julle geestelik uit God agebore? Het julle sy beeld ontvang op julle aangesigte? Het julle hierdie geweldige bverandering ondervind in julle harte?

15 Beoefen julle geloof in die verlossing van Hom wat julle ageskape het? Kyk julle vorentoe met ’n oog van geloof, en beskou hierdie sterflike liggaam wat in onsterflikheid bopgewek word, en hierdie verganklikheid wat in onverganklikheid opgewek word, om te staan voor God om cgeoordeel te word volgens die dade wat gepleeg is in die sterflike liggaam?

16 Ek sê vir julle, kan julle jul verbeel dat julle die stem van die Here hoor, wat vir julle op daardie dag sê: Kom na My toe julle ageseëndes, want kyk, julle werke was die werke van regverdigheid op die aangesig van die aarde?

17 Of verbeel julle vir julleself dat julle vir die Here kan lieg op daardie dag, en asê—Here, ons werke was regverdige werke op die aangesig van die aarde—en dat Hy julle sal red?

18 Of anders, kan julle julself verbeel hoe julle voor die regterstoel van God gebring word met julle siele gevul met skuld en berou, terwyl julle al julle skuld in aherinnering hou, ja, ’n volkome herinnering het van al julle boosheid, ja, ’n herinnering dat julle die gebooie van God verontagsaam het?

19 Ek sê vir julle, kan julle op daardie dag opkyk na God met ’n suiwer hart en rein hande? Ek sê vir julle, kan julle opkyk, met die abeeld van God gegraveer op julle aangesigte?

20 Ek sê vir julle, kan julle dink om gered te word as julle julself oorgegee het om aonderdane te word van die duiwel?

21 Ek sê vir julle, julle sal op daardie dag weet dat julle nie agered kan word nie; want daar kan geen mens gered word behalwe as sy bkleding wit gewas is nie; ja, sy kleding moet cgereinig word totdat dit gesuiwer is van alle vlekke, deur die bloed van Hom van wie dit gespreek is deur ons vaders, wat sal kom om sy volk van hulle sondes te verlos.

22 En nou vra ek vir julle, my broers, hoe sal enigeen van julle voel, as julle voor die regbank van God sal staan, met julle kleding bevlek met abloed en alle soorte bvieslikheid? Kyk, wat sal hierdie dinge getuig teen julle?

23 Kyk, sal hulle nie agetuig dat julle moordenaars is, ja, en ook dat julle skuldig is aan allerlei booshede nie?

24 Kyk, my broers, veronderstel julle dat so een ’n plek kan hê om te gaan sit in die koninkryk van God, met aAbraham, met Isak, en met Jakob, en ook al die heilige profete, wie se kleding gereinig is, en vlekkeloos, suiwer en wit is?

25 Ek sê vir julle, Nee; tensy julle ons Skepper ’n leuenaar van die begin af maak, of veronderstel dat Hy ’n leuenaar is van die begin af, julle kan nie veronderstel dat sulkes plek kan hê in die koninkryk van die hemel nie; maar hulle sal uitgewerp word, want hulle is die akinders van die koninkryk van die duiwel.

26 En nou kyk, ek sê vir julle, my broers, as julle ’n averandering van hart ondergaan het, en as julle gevoel het om die blied te sing van verlossende liefde, sal ek vra, ckan julle nou so voel?

27 Het julle gewandel, en julself aonberispelik voor God gehou? Kon julle sê, as julle geroep sou word om te sterwe in hierdie tyd, in julleself, dat julle voldoende bnederig was? Dat julle kleding gereinig is en wit gemaak is deur die bloed van Christus, wat sal kom om sy volk te cverlos van hulle sondes?

28 Kyk, is julle gestroop van ahoogmoed? Ek sê vir julle, as julle nie is nie, is julle nie voorberei om God te ontmoet nie. Kyk, julle moet gou voorberei; want die koninkryk van die hemel is spoedig op hande, en so een het nie die ewige lewe nie.

29 Kyk, ek sê, is daar een onder julle wat nie gestroop is van aafguns nie? Ek sê vir julle dat so een nie voorbereid is nie; en ek wil hê dat hy gou moet voorberei, want die uur is dig op hande, en hy weet nie wanneer die tyd sal kom nie; want so een word nie skuldeloos bevind nie.

30 En verder sê ek aan julle, is daar een onder julle wat sy broer abespot, of wat vervolginge ophoop op hom?

31 Wee so een, want hy is nie voorbereid nie, en die tyd is op hande dat hy moet bekeer, of hy kan nie gered word nie!

32 Ja, en wel, wee al julle awerkers van ongeregtigheid; bekeer, bekeer, want die Here God het dit gespreek!

33 Kyk, Hy stuur ’n uitnodiging aan aalle mense, want die barms van barmhartigheid word na hulle uitgestrek, en Hy sê: Bekeer, en Ek sal julle ontvang.

34 Ja, Hy sê: aKom na my, en julle sal eet van die bvrugte van die boom van die lewe; ja, julle sal cvryelik eet en drink van die dbrood en die waters van die lewe.

35 Ja, kom na my en bring voort werke van regverdigheid, en julle sal nie afgekap en in die vuur gewerp word nie—

36 Want kyk, die tyd is op hande dat wie ook al nie goeie vrugte avoortbring nie, of wie ook al nie die werke van regverdigheid doen nie, het rede om te ween en te treur.

37 O julle werkers van ongeregtigheid; julle wat opgeblase is met die aydele dinge van die wêreld, julle wat voorgegee het om die weë van regverdigheid te ken, nogtans bafgedwaal het, soos cskape wat nie ’n herder het nie, alhoewel ’n herder agter julle daangeroep het, en steeds agter julle aanroep, maar julle wil nie eag slaan op sy stem nie!

38 Kyk, ek sê vir julle, dat die goeie aherder julle tog roep; ja, en in sy eie Naam roep Hy julle, wat die Naam van Christus is; en as julle nie bsal ag slaan op die stem van die cgoeie herder nie, na die dnaam waarby julle geroep word nie, kyk, julle is nie die skape van die goeie herder nie.

39 En nou as julle nie die skape van die goeie herder is nie, van watter akudde is julle? Kyk, ek sê vir julle, dat die bduiwel julle herder is, en julle is van sy kudde; en nou, wie kan dit ontken? Kyk, ek sê vir julle, wie ook al dit ontken, is ’n cleuenaar en ’n dkind van die duiwel.

40 Want ek sê vir julle dat wat ook al agoed is, kom van God, en wat ook al boos is, kom van die duiwel.

41 Daarom, as ’n man agoeie werke voortbring, slaan hy ag op die stem van die goeie herder, en hy volg Hom; maar wie ook al bose werke voortbring, word ’n bkind van die duiwel, want hy slaan ag op sy stem, en volg hom.

42 En wie ook al dit doen, moet sy aloon van hom ontvang; daarom, as sy bloon ontvang hy die cdood, wat betref die dinge van regverdigheid, aangesien hy dood is vir alle goeie werke.

43 En nou, my broers, ek wil hê dat julle my moet hoor, want ek spreek uit die krag van my siel; want kyk, ek het duidelik met julle gespreek sodat julle nie kan misverstaan nie, of gespreek volgens die gebooie van God.

44 Want ek is geroepe om op hierdie wyse te spreek, volgens die aheilige orde van God, wat in Christus Jesus is; ja, ek word beveel om te staan en te getuig aan hierdie volk die dinge wat gespreek is deur ons vaders, aangaande die dinge wat moet kom.

45 En dit is nie al nie. Veronderstel julle nie dat ek ook self hierdie dinge aweet nie? Kyk, ek getuig aan julle dat ek wel weet dat hierdie dinge waarvan ek gespreek het, waar is. En hoe veronderstel julle dat ek weet van hulle sekerheid?

46 Kyk, ek sê vir julle dat hulle abekend gemaak word aan my deur die Heilige Gees van God. Kyk, ek het baie dae bgevas en gebid dat ek hierdie dinge vir myself mag weet. En nou weet ek vir myself dat hulle waar is; want die Here God het hulle bekend gemaak aan my deur sy Heilige Gees; en dit is die gees van copenbaring wat in my is.

47 En daarby sê ek aan julle, dat dit aldus aan my geopenbaar is, dat die woorde wat deur ons vaders gespreek is, waar is, net so volgens die gees van profesie wat in my is, wat ook deur die openbaring van die Gees van God is.

48 Ek sê vir julle dat ek vir myself weet, dat wat ek ook al aan julle sal sê, aangaande dit wat moet kom, waar is; en ek sê vir julle, dat ek weet dat Jesus Christus sal kom, ja, die Seun, die Eniggeborene van die Vader, vol genade, en barmhartigheid, en waarheid. En kyk, dit is Hy wat kom om die sondes van die wêreld weg te neem, ja, die sondes van elke mens wat standvastig glo in sy Naam.

49 En nou sê ek aan julle dat dit die aorde is waarvolgens ek geroep is, ja, om te preek vir my geliefde broers, ja, en elkeen wat woon in die land; ja, om vir almal te preek, beide oud en jonk, beide gebonde en vry; ja, ek sê vir julle die oues, en ook die middeljariges, en die opkomende geslag; ja, om tot hulle te roep dat hulle hul moet bekeer en bwedergebore word.

50 Ja, so sê die Gees: Bekeer, al julle eindes van die aarde, want die koninkryk van die hemel is spoedig op hande; ja, die Seun van God kom in sy aheerlikheid, in sy mag, majesteit, krag en heerskappy. Ja, my geliefde broers, ek sê vir julle, dat die Gees sê: Aanskou die heerlikheid van die bKoning van die hele aarde; en ook die Koning van die hemel sal binnekort sy lig laat skyn onder al die kinders van mense.

51 En ook sê die Gees aan my, ja, roep tot my met ’n magtige stem, en sê: Gaan uit en sê vir hierdie volk—Bekeer, want tensy julle bekeer, kan julle geensins die koninkryk van die ahemel beërwe nie.

52 En verder sê ek aan julle, die Gees sê: Kyk, die abyl word aan die wortel van die boom gelê; daarom sal elke boom wat nie goeie vrugte voortbring nie, bafgekap en in die vuur gewerp word, ja, ’n vuur wat nie verteer kan word nie, en wel ’n onblusbare vuur. Kyk, en onthou, die Heilige Een het dit gespreek.

53 En nou, my geliefde broers, ek sê vir julle, kan julle hierdie woorde weerstaan; ja, kan julle hierdie dinge tersyde lê, en die Heilige Een avertrap onder julle voete; ja, kan julle opgeblase wees in die bhoogmoed van julle harte; ja, sal julle nog aanhou met die dra van ckosbare kleding, en julle harte rig op die ydele dinge van die wêreld, op julle drykdom?

54 Ja, sal julle aanhou om te veronderstel dat julle beter is, die een as die ander; ja, sal julle aanhou met die vervolging van julle broers, wat hulself verootmoedig en wandel volgens die heilige orde van God, waardeur hulle ingebring is in hierdie kerk, en hulle is ageheilig deur die Heilige Gees, en hulle bring vrugte voort wat pas by bekering—

55 Ja, en sal julle aanhou om julle rûe te keer op die aarmes, en die behoeftiges, en om julle besittings terug te hou van hulle?

56 En eindelik, julle almal wat sal aanhou met julle boosheid, ek sê vir julle dat dit hulle is wat afgekap en in die vuur gewerp sal word tensy hulle spoedig bekeer.

57 En nou sê ek aan julle, julle almal wat begerig is om die stem van die agoeie herder te volg, kom julle uit onder die bose, en bsonder julle af, en raak nie hulle onreine dinge aan nie; en kyk, hulle name sal cuitgewis word, dat die name van die bose nie gereken sal word onder die name van die regverdiges nie, sodat die woord van God vervul mag word, wat sê: Die name van die bose sal nie gereken word met die name van my volk nie;

58 Want die name van die regverdiges sal geskrywe word in die aboek van die lewe, en aan hulle sal Ek ’n erfenis gee aan my regterhand. En nou, my broers, wat het julle hierteen te sê? Ek sê vir julle, as julle daarteen spreek, maak dit nie saak nie, want die woord van God moet vervul word.

59 Want watter herder is daar onder julle wat baie skape het, en hy waak nie oor hulle, sodat die wolwe nie binnekom en sy kudde verslind nie? En kyk, as ’n wolf onder sy kudde binnekom, jaag hy hom nie uit nie? Ja, en eindelik as hy kan, sal hy hom vernietig.

60 En nou sê ek aan julle, dat die goeie herder julle aanroep; en as julle sal ag slaan op sy stem, sal Hy julle inbring in sy kudde, en julle is sy skape; en Hy gebied julle dat julle geen bloeddorstige wolf toelaat om onder julle in te kom nie, sodat julle nie vernietig mag word nie.

61 En nou ek, Alma, beveel julle in die taal van aHom wat my gebied het, dat julle sorg om die woorde te onderhou wat ek met julle gespreek het.

62 Ek spreek by wyse van bevel met julle wat aan die kerk behoort; en met diegene wat nie behoort aan die kerk nie, spreek ek by wyse van uitnodiging, en sê: Kom en word gedoop tot bekering, sodat julle ook deelgenote mag wees van die vrug van die aboom van die lewe.

◀

1a

Alma 5:61.

◀

b

Alma 4:19.

◀

3a

GS Ordineer, Ordinering.

◀

b

Alma 4:4, 18, 20.

◀

c

Mosia 18:13; 3 Ne. 11:25.

◀

d

Mosia 18:4; 3 Ne. 5:12.

◀

4a

Mosia 23:1–3.

◀

5a

Mosia 23:37–39; 24:8–15.

◀

b

Mosia 24:17.

◀

7a

Mosia 15:8.

◀

b

Alma 12:11; L&V 138:23.

◀

10a

GS Heil; Plan van Verlossing.

◀

11a

Mosia 17:1–4.

◀

12a

GS Bekeer, Bekering.

◀

13a

Mosia 18:7.

◀

b

GS Vertrou.

◀

c

Morm. 9:28; L&V 20:19.

◀

d

GS Volhard.

◀

14a

Mosia 27:24–27; Alma 22:15. GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

b

Rom. 8:11–17; Mosia 5:2; Moses 6:65. GS Bekeer, Bekering.

◀

15a

GS Skep, Skepping.

◀

b

GS Opstanding.

◀

c

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

16a

Matt. 25:31–46.

◀

17a

3 Ne. 14:21–23.

◀

18a

Eség. 20:43; 2 Ne. 9:14; Mosia 3:25; Alma 11:43.

◀

19a

1 Joh. 3:1–3.

◀

20a

Mosia 2:32.

◀

21a

GS Heil.

◀

b

1 Ne. 12:10; Alma 13:11–13; 3 Ne. 27:19–20.

◀

c

GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

22a

Jes. 59:3.

◀

b

GS Vieslik, Vieslikheid.

◀

23a

Jes. 59:12.

◀

24a

Lk. 13:28.

◀

25a

2 Ne. 9:9.

◀

26a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

Alma 26:13.

◀

c

Mosia 4:12; L&V 20:31–34.

◀

27a

GS Regverdigmaking, Regverdig.

◀

b

GS Nederig, Nederigheid.

◀

c

GS Verlos, Verlossing.

◀

28a

GS Hoogmoed.

◀

29a

GS Afguns.

◀

30a

GS Kwaadsprekery.

◀

32a

Ps. 5:5.

◀

33a

Alma 19:36; 3 Ne. 18:25.

◀

b

Jakob 6:5; 3 Ne. 9:14.

◀

34a

2 Ne. 26:24–28; 3 Ne. 9:13–14.

◀

b

1 Ne. 8:11; 15:36.

◀

c

2 Ne. 9:50–51; Alma 42:27.

◀

d

GS Brood van die Lewe.

◀

36a

Matt. 3:10; 7:15–20; 3 Ne. 14:19; L&V 97:7.

◀

37a

GS Ydel, Ydelheid.

◀

b

2 Ne. 12:5; 28:14; Mosia 14:6.

◀

c

Matt. 9:36.

◀

d

Spr. 1:24–27; Jes. 65:12.

◀

e

Jer. 26:4–5; Alma 10:6.

◀

38a

GS Goeie Herder.

◀

b

Lev. 26:14–20; L&V 101:7.

◀

c

3 Ne. 15:24; 18:31.

◀

d

Mosia 5:8; Alma 34:38.

◀

39a

Matt. 6:24; Lk. 16:13.

◀

b

Mosia 5:10. GS Duiwel.

◀

c

1 Joh. 2:22.

◀

d

2 Ne. 9:9.

◀

40a

Omni 1:25; Ether 4:12; Moro. 7:12, 15–17.

◀

41a

3 Ne. 14:16–20. GS Werke.

◀

b

Mosia 16:3–5; Alma 11:23.

◀

42a

Alma 3:26–27; L&V 29:45.

◀

b

Rom. 6:23.

◀

c

Hel. 14:16–18. GS Dood, Geestelike.

◀

44a

Alma 13:6.

◀

45a

GS Getuienis.

◀

46a

1 Kor. 2:9–16.

◀

b

GS Vas.

◀

c

GS Openbaring.

◀

49a

GS Priesterskap; Roep, Geroepe van God, Roeping.

◀

b

GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

50a

GS Heerlikheid; Tweede Koms van Jesus Christus.

◀

b

Ps. 24; Matt. 2:2; Lk. 23:2; 2 Ne. 10:14; L&V 38:21–22; 128:22–23; Moses 7:53. GS Jesus Christus; Koninkryk van God of Koninkryk van die Hemel.

◀

51a

GS Hemel.

◀

52a

Lk. 3:9; L&V 97:7.

◀

b

Jakob 5:46; 6:7; 3 Ne. 27:11–12.

◀

53a

1 Ne. 19:7.

◀

b

GS Hoogmoed.

◀

c

2 Ne. 28:11–14; Morm. 8:36–39.

◀

d

Ps. 62:11; L&V 56:16–18.

◀

54a

GS Heiligmaking.

◀

55a

Ps. 109:15–16; Jakob 2:17; Hel. 6:39–40.

◀

57a

GS Goeie Herder.

◀

b

Esra 6:21; 9:1; Neh. 9:2; 2 Thes. 3:6; L&V 133:5, 14.

◀

c

Deut. 29:20; Moro. 6:7; L&V 20:8.

◀

58a

GS Boek van die Lewe.

◀

61a

Alma 5:44.

◀

62a

1 Ne. 8:10; 11:21–23.

Hoofstuk 6

Die Kerk in Zarahemla word gereinig en in orde gebring—Alma gaan na Gídeon om te preek. Ongeveer 83 v.C.

1 En nou, dit het gebeur dat nadat Alma ’n einde gemaak het om met die volk van die kerk te spreek, wat gevestig was in die stad Zarahemla, het hy priesters en aouderlinge bgeordineer, deur sy chande op te lê volgens die orde van God, om te presideer en te dwaak oor die kerk.

2 En dit het gebeur dat wie ook al nie aan die kerk behoort het nie wat bekeer het van hulle sondes, agedoop is tot bekering en opgeneem is in die kerk.

3 En dit het ook gebeur dat wie ook al behoort het aan die kerk wat nie abekeer het van hul boosheid en hulle voor God verootmoedig het nie—ek bedoel diegene wat verhef was in die bhoogmoed van hulle harte—hulle is verwerp, en hulle name is cuitgewis, sodat hulle name nie gereken was onder dié van die regverdiges nie.

4 En so het hulle begin om die orde te vestig van die kerk in die stad Zarahemla.

5 Nou wil ek hê dat julle moet verstaan dat die woord van God vry was aan almal, sodat niemand ontneem is van die voorreg om bymekaar te kom om die woord van God aan te hoor nie.

6 Nieteenstaande is die kinders van God beveel dat hulle dikwels bymekaar moes kom, en verenig in avas en kragtige gebed ten behoewe van die welsyn van die siele van diegene wat nie vir God geken het nie.

7 En nou, dit het gebeur dat toe Alma hierdie verordeninge gemaak het, het hy vertrek van hulle, ja, van die kerk wat in die stad Zarahemla was, en het oorgegaan na die oostekant van die Sidon-rivier, in die avallei van Gídeon, en daar was ’n stad gebou, wat die stad Gídeon genoem is, wat in die vallei was wat Gídeon genoem is, wat genoem is na die man wat bgedood is deur die hand van Nehor met die swaard.

8 En Alma het gegaan en begin om die woord van God te verkondig aan die kerk wat gevestig was in die vallei van Gídeon, volgens die openbaring van die waarheid van die woord wat gespreek is deur sy vaders, en volgens die gees van profesie wat in hom was, volgens die agetuienis van Jesus Christus, die Seun van God, wat sou kom om sy volk te verlos van hulle sonde, en die heilige orde waarvolgens hy geroep is. En so is dit geskryf. Amen.

◀

1a

GS Ouderling.

◀

b

GS Ordineer, Ordinering.

◀

c

GS Hande, Oplegging van.

◀

d

L&V 52:39.

◀

2a

GS Doop.

◀

3a

Mosia 26:6.

◀

b

GS Hoogmoed.

◀

c

Ex. 32:33; Mosia 26:36; Alma 1:24; 5:57–58. GS Ekskommunikeer.

◀

6a

GS Vas.

◀

7a

Alma 2:20.

◀

b

Alma 1:9.

◀

8a

Openb. 19:10.

Die woorde van Alma wat hy verkondig het aan die volk in Gídeon, volgens sy eie verslag.

Dit behels hoofstuk 7.

Hoofstuk 7

Christus sal gebore word uit Maria—Hy sal die bande van die dood losmaak en die sondes van sy volk dra—Diegene wat bekeer, gedoop word, en die gebooie onderhou, sal die ewige lewe hê—Vieslikheid kan nie die koninkryk van God beërwe nie—Nederigheid, geloof, hoop en naasteliefde word vereis. Ongeveer 83 v.C.

1 Kyk, my geliefde broers, aangesien ek toegelaat is om na julle te kom, daarom probeer ek om julle atoe te spreek in my taal; ja, deur my eie mond, aangesien dit die eerste keer is dat ek met julle gespreek het deur die woorde van my mond, omdat ek heeltemal beperk was tot die bregterstoel, omdat ek baie pligte gehad het dat ek nie na julle kon kom nie.

2 En selfs ek kon nie nou op hierdie tyd gekom het nie, as dit nie was dat die regterstoel aan ’n ander agegee is, om in my plek te heers nie; en die Here het met baie barmhartigheid gegun dat ek na julle moes kom.

3 En kyk, ek het gekom met groot verwagtinge en ’n groot begeerte dat ek sou vind dat julle julself verootmoedig het voor God, en dat julle volgehou het in die afsmeking van sy genade, dat ek sou vind dat julle onskuldig is voor Hom, dat ek sou vind dat julle nie in die vreeslike verknorsing was waarin ons broers was in Zarahemla nie.

4 Maar geprys is die Naam van God, dat Hy my gegee het om te weet, ja, het aan my die uitnemende groot vreugde gegee om te weet dat hulle weer gevestig is in die weg van sy regverdigheid.

5 En ek vertrou, volgens die Gees van God wat in my is, dat ek ook vreugde sal hê oor julle; nogtans begeer ek nie dat my vreugde oor julle sal kom vanweë die baie verdrukkinge en droefheid wat ek gehad het vir die broers te Zarahemla nie, want kyk, my vreugde oor hulle kom nadat ek deur baie verdrukking en droefheid geworstel het.

6 Maar kyk, ek vertrou dat julle nie in ’n toestand van soveel ongeloof is as wat julle broers was nie; ek vertrou dat julle nie verhef is in die hoogmoed van julle harte nie; ja, ek vertrou dat julle nie julle harte gerig het op rykdomme en die ydele dinge van die wêreld nie; ja, ek vertrou dat julle nie aafgode aanbid nie, maar dat julle die ware en blewende God aanbid, en dat julle uitsien na die vergifnis van julle sondes, met ’n ewigdurende geloof, wat moet kom.

7 Want kyk, ek sê vir julle daar is baie dinge wat moet kom; en kyk, daar is een ding wat van meer belang is as hulle almal—want kyk, die atyd is nie ver weg dat die Verlosser leef en onder sy volk kom nie.

8 Kyk, ek sê nie dat Hy onder ons sal kom in die tyd van sy inwoning in sy sterflike tabernakel nie; want kyk, die Gees het nie aan my gesê dat dit die geval sal wees nie. Nou, betreffende hierdie ding, weet ek nie; maar dit weet ek, dat die Here God krag het om alle dinge te doen wat volgens sy woord is.

9 Maar kyk, die Gees het dit aan my gesê, naamlik: Roep tot hierdie volk en sê—aBekeer julle, en berei die weg vir die Here, en wandel in sy weë, wat reguit is; want kyk, die koninkryk van die hemel is op hande, en die Seun van God bkom op die aangesig van die aarde.

10 En kyk, Hy sal agebore word uit bMaria, by Jerusalem, wat die cland van ons voorvaders is, en sy sal ’n dmaagd wees, ’n kosbare en uitverkore vat, wat oorskadu sal word en sal eswanger word deur die mag van die Heilige Gees, en ’n seun voortbring, ja, en wel die Seun van God.

11 En Hy sal uitgaan, en pyne verduur en averdrukkinge en versoekinge van elke soort; en dit sodat die woord vervul mag word wat sê dat Hy die pyne en siektes van sy volk op Hom sal neem.

12 En Hy sal die adood op Hom neem, sodat Hy die bande van die dood kan losmaak wat sy volk bind; en Hy sal hulle krankhede op Hom neem, sodat sy binneste vervul mag wees met barmhartigheid volgens die vlees, sodat Hy mag weet volgens die vlees hoe om sy volk bby te staan volgens hulle krankhede.

13 Nou, die Gees aweet alle dinge; nogtans, die Seun van God ly volgens die vlees, sodat Hy die sondes van sy volk op Hom mag bneem sodat Hy hulle oortredinge mag uitwis volgens die krag van sy verlossing; en nou, kyk, dit is die getuienis wat in my is.

14 Nou sê ek aan julle dat julle moet bekeer, en weer agebore word; want die Gees sê dat as julle nie weer gebore word nie, kan julle nie die koninkryk van die hemel beërwe nie; daarom, kom en word gedoop tot bekering, sodat julle gewas mag word van julle sondes, sodat julle geloof mag hê in die Lam van God, wat die sondes van die wêreld wegneem, wat magtig is om te red en te reinig van alle ongeregtigheid.

15 Ja, ek sê vir julle, kom en moenie vrees nie, en lê elke sonde opsy, wat julle maklik aoorval, wat julle vasbind tot vernietiging, ja, kom en gaan uit, en wys aan julle God dat julle gewillig is om te bekeer van jul sondes en ’n verbond met Hom te sluit om sy gebooie te onderhou, en getuig daarvan voor Hom hierdie dag deur die waters van die doop binne te gaan.

16 En wie ook al dit doen, en die gebooie van God van daardie dag af onderhou, sal onthou dat ek vir hom sê, ja, hy sal onthou dat ek aan hom gesê het, dat hy die ewige lewe sal hê, volgens die getuienis van die Heilige Gees, wat getuig in my.

17 En nou my geliefde broers, glo julle hierdie dinge? Kyk, ek sê vir julle, ja, ek weet dat julle hulle glo; en die wyse waarop ek weet dat julle hulle glo is deur die openbaring van die Gees wat in my is. En nou omdat julle geloof sterk is aangaande dit, ja, aangaande die dinge wat ek gespreek het, groot is my blydskap.

18 Want soos ek aan julle gesê het van die begin af, dat ek ’n groot begeerte het dat julle nie in dieselfde toestand van verknorsing as julle broers is nie, net so het ek gevind dat my begeertes vervul is.

19 Want ek merk dat julle op die weë van regverdigheid is; ek merk dat julle op die weë is wat lei na die koninkryk van God; ja, ek merk dat julle sy apaaie reguit maak.

20 Ek merk dat dit aan julle bekend gemaak is, deur die getuienis van sy woord, dat Hy nie kan awandel op krom paaie nie; nóg wyk Hy f van dit wat Hy gesê het; nóg wyk Hy’n skadubreedte af na regs of na links, of van dit wat reg is na dit wat verkeerd is; daarom, sy weg is een ewige kringloop.

21 En Hy woon nie in aonheilige tempels nie; nóg kan vieslikheid, of enigiets wat onrein is in die koninkryk van God ontvang word; daarom sê ek aan julle dat die tyd sal kom, ja, en dit sal op die laaste dag wees, dat hy wat bvieslik is, sal in sy vieslikheid bly.

22 En nou my geliefde broers, ek het hierdie dinge aan julle gesê dat ek julle mag opwek tot ’n besef van julle plig teenoor God, dat julle onberispelik mag wandel voor Hom, dat julle mag wandel volgens die heilige orde van God, waarvolgens julle ontvang is.

23 En nou wil ek hê dat julle anederig sal wees, en onderdanig en sagmoedig sal wees; maklik om geleer te word; vol geduld en lankmoedigheid; matig in alle dinge; ywerig om die gebooie van God te alle tye te onderhou; vra vir watter dinge julle ook al nodig het, beide geestelik en stoflik; en altyd God dank vir watter dinge julle ook al ontvang.

24 En sorg dat julle ageloof, hoop en naasteliefde het, en dan sal julle altyd oorvloedig wees in goeie werke.

25 En mag die Here julle seën, en julle kleding vlekkeloos hou, sodat julle eindelik gebring mag word om te sit met Abraham, Isak, en Jakob, en die heilige profete wat was sedert die wêreld begin het, met julle kleding avlekkeloos, net soos hulle kleding vlekkeloos is, in die koninkryk van die hemel om nie meer uit te gaan nie.

26 En nou my geliefde broers, ek het hierdie woorde met julle gespreek volgens die Gees wat in my getuig; en my siel is uitermate verheug vanweë die uitermate ywer en aandag wat julle aan my woord gegee het.

27 En nou, mag die avrede van God op julle rus, en op julle huise en landerye, en op julle kleinvee en grootvee, en alles wat julle besit, julle vroue en julle kinders, volgens julle geloof en goeie werke, vanaf hierdie tyd en vir ewig. En aldus het ek gespreek. Amen.

◀

1a

Alma 4:19.

◀

b

Mosia 29:42.

◀

2a

Alma 4:16–18.

◀

6a

2 Ne. 9:37; Hel. 6:31.

◀

b

Dan. 6:26.

◀

7a

Alma 9:26.

◀

9a

Matt. 3:2–4; Alma 9:25.

◀

b

Mosia 3:5; 7:27; 15:1–2.

◀

10a

Jes. 7:14; Lk. 1:27.

◀

b

Mosia 3:8. GS Maria, Moeder van Jesus.

◀

c

1 Kron. 9:3; 2 Kron. 15:9; 1 Ne. 1:4; 3 Ne. 20:29.

◀

d

1 Ne. 11:13–21.

◀

e

Matt. 1:20; Mosia 15:3.

◀

11a

Jes. 53:3–5; Mosia 14:3–5.

◀

12a

2 Ne. 2:8; Alma 12:24–25. GS Kruisiging.

◀

b

Hebr. 2:18; 4:15; L&V 62:1.

◀

13a

GS God, Godheid.

◀

b

Mosia 15:12. GS Versoen, Versoening.

◀

14a

GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

15a

2 Ne. 4:18.

◀

19a

Matt. 3:3.

◀

20a

1 Ne. 10:19; Alma 37:12; L&V 3:2.

◀

21a

1 Kor. 3:16–17; 6:19; Mosia 2:37; Alma 34:36.

◀

b

1 Ne. 15:33–35; 2 Ne. 9:16; Morm. 9:14; L&V 88:35.

◀

23a

GS Nederig, Nederigheid.

◀

24a

1 Kor. 13; Ether 12:30–35; Moro. 7:33–48.

◀

25a

2 Petr. 3:14.

◀

27a

GS Vrede.

Hoofstuk 8

Alma preek en doop in Melek—Hy word verwerp in Ammoniha en vertrek—’n Engel beveel hom om terug te keer en bekering uit te roep tot die volk—Hy word ontvang deur Amulek, en die twee van hulle preek in Ammoniha. Ongeveer 82 v.C.

1 En nou dit het gebeur dat Alma teruggekeer het van die aland Gídeon, nadat hy die volk van Gídeon baie dinge geleer het wat nie geskryf kan word nie, nadat hy die orde van die kerk gestig het, soos hy dit voorheen gedoen het in die land Zarahemla, ja, hy het teruggekeer na sy eie huis in Zarahemla om te rus van die arbeid wat hy verrig het.

2 En so het die negende jaar geëindig van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

3 En dit het gebeur aan die begin van die tiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, dat Alma daarvandaan vertrek het, en gereis het na die land Melek, aan die weste van die aSidon-rivier, aan die weste teen die grense van die wildernis.

4 En hy het begin om die mense te leer in die land Melek volgens die aheilige orde van God, waarvolgens hy geroep is; en hy het begin om die mense te leer dwarsdeur die hele land Melek.

5 En dit het gebeur dat die mense na hom gekom het uit al die grense van die land wat aan die wildernis se kant was. En hulle is gedoop dwarsdeur die hele land;

6 Sodat toe hy sy werk in Melek voltooi het, het hy vertrek daarvandaan, en drie dagreise ver getrek het na die noordekant van die land Melek; en hy het by ’n stad gekom wat Ammoniha genoem is.

7 Nou was dit die gewoonte van die volk van Nefi om hulle lande, en hulle stede, en hulle dorpe, en selfs hulle gehugte, na die naam te noem van hom wat hulle eerste besit het; en so was dit met die land Ammoniha.

8 En dit het gebeur dat toe Alma in die stad Ammoniha gekom het, het hy begin om die woord van God aan hulle te preek.

9 Nou het Satan ’n groot ahouvas gekry op die harte van die mense van die stad Ammoniha; daarom wou hulle nie ag slaan op die woorde van Alma nie;

10 Nogtans het Alma baie agearbei in die gees, terwyl hy met God bgeworstel het in ckragtige gebed, sodat Hy sy Gees sou uitstort op die mense wat in die stad was; sodat Hy ook mag gun dat hy hulle mag doop tot bekering.

11 Nieteenstaande het hulle hul harte verhard, en aan hom gesê: Kyk, ons weet dat jy Alma is; en ons weet dat jy hoëpriester is oor die kerk wat jy gestig het in baie dele van die land, volgens julle oorlewering; en ons is nie van jou kerk nie, en ons glo nie aan sulke dwase oorleweringe nie.

12 En nou weet ons dat omdat ons nie van jou kerk is nie, weet ons dat jy geen mag het oor ons nie; en jy het die regterstoel gegee aan aNefiha; daarom is jy nie die hoofregter oor ons nie.

13 Nou toe die volk dit gesê het, en al sy woorde weerstaan het, en hom beledig het, en op hom gespoeg het, en hom laat uitwerp het uit hulle stad, het hy daarvandaan vertrek en gereis na die stad wat Aäron genoem is.

14 En dit het gebeur dat terwyl hy daarheen gereis het, en hy terneergedruk was met groot droefheid, en baie averdrukking en angs van siel deurworstel het, vanweë die boosheid van die mense wat in die stad Ammoniha was, dit het gebeur, terwyl Alma so terneergedruk was met droefheid, kyk ’n bengel van die Here het verskyn aan hom, en gesê:

15 Geseënd is jy, Alma; daarom, rig jou hoof op en verbly jou, want jy het groot rede om jou te verbly; want jy was getrou in die onderhouding van die gebooie van God vanaf die tyd dat jy jou eerste boodskap van Hom ontvang het. Kyk, ek is hy wat dit aan jou agegee het.

16 En kyk, ek is gestuur om jou te beveel dat jy terugkeer na die stad Ammoniha, en weer preek vir die mense van die stad; ja, preek vir hulle. Ja, sê vir hulle, tensy hulle bekeer, sal die Here God hulle avernietig.

17 Want kyk, hulle bedink tans om die vryheid van jou volk te vernietig, (want so sê die Here) wat strydig is met die insettinge, en wette, en gebooie wat Hy aan sy mense gegee het.

18 Nou dit het gebeur dat nadat Alma sy boodskap van die engel van die Here ontvang het, het hy vinnig teruggekeer na die land Ammoniha. En hy het die stad langs ’n ander weg binnegegaan, ja, langs die weg wat aan die suide van die stad Ammoniha is.

19 En toe hy die stad binnegegaan het, was hy honger, en hy het aan ’n man gesê: Sal jy aan ’n nederige dienskneg van God iets gee om te eet?

20 En die man het aan hom gesê: Ek is ’n Nefiet, en ek weet dat u ’n heilige profeet van God is, want u is die man van wie ’n aengel in ’n visioen gesê het: U sal ontvang. Daarom, gaan saam met my na my huis en ek sal van my kos met u deel; en ek weet dat u ’n seëning vir my en my huis sal wees.

21 En dit het gebeur dat die man hom in sy huis ontvang het; en die man was aAmulek genoem; en hy het brood en vleis uitgehaal en voor Alma gesit.

22 En dit het gebeur dat Alma brood geëet het en versadig was; en hy het Amulek ageseën en sy huis, en hy het dank aan God gegee.

23 En nadat hy geëet het en versadig was, het hy aan Amulek gesê: Ek is Alma, en is die ahoëpriester oor die kerk van God dwarsdeur die land.

24 En kyk, ek is geroep om die woord van God te preek onder hierdie hele volk, volgens die gees van openbaring en profesie; en ek was in hierdie land en hulle wou my nie ontvang nie, maar hulle het my auitgewerp, en ek was op die punt om my rug te keer op hierdie land vir ewig.

25 Maar kyk, ek is beveel dat ek weer moes omdraai en vir hierdie volk profeteer, ja, en te getuig teen hulle aangaande hulle ongeregtighede.

26 En nou, Amulek, omdat jy my gevoed het en my ingeneem het, is jy geseënd; want ek was honger, want ek het baie dae gevas.

27 En Alma het baie dae by Amulek vertoef voordat hy vir die volk begin preek het.

28 En dit het gebeur dat die volk nog erger geword het in hulle ongeregtighede.

29 En die woord het tot Alma gekom, en gesê: Gaan; en sê ook aan my dienskneg Amulek, gaan uit en profeteer vir hierdie volk, en sê—aBekeer julle, want so sê die Here, tensy julle bekeer, sal Ek hierdie volk besoek in my toorn; ja, en Ek sal my vurige toorn nie afwend nie.

30 En Alma het uitgegaan, en ook Amulek, onder die volk, om die woorde van God te verkondig aan hulle; en hulle is vervul met die Heilige Gees.

31 En aan hulle is akrag gegee, in so ’n mate dat hulle nie opgesluit kon word in kerkers nie; nóg was dit moontlik dat enige man hulle kon doodmaak; nogtans het hulle nie hul bkrag gebruik totdat hulle gebind is met bande en in die gevangenis gewerp is nie. Nou, dit is gedoen dat die Here sy krag deur hulle kon toon.

32 En dit het gebeur dat hulle uitgegaan en begin het om te preek en te profeteer vir die volk, volgens die gees en krag wat die Here hulle gegee het.

◀

1a

Alma 2:20; 6:7.

◀

3a

Alma 16:6–7.

◀

4a

L&V 107:2–4. GS Melgisédekse Priesterskap.

◀

9a

2 Ne. 28:19–22; L&V 10:20.

◀

10a

Alma 17:5.

◀

b

Enos 1:1–12.

◀

c

3 Ne. 27:1. GS Gebed.

◀

12a

Alma 4:20.

◀

14a

GS Teenstand.

◀

b

Alma 10:7–10, 20. GS Engele.

◀

15a

Mosia 27:11–16.

◀

16a

Alma 9:12, 18, 24.

◀

20a

Alma 10:7–9.

◀

21a

GS Amulek.

◀

22a

Alma 10:11.

◀

23a

Alma 5:3, 44, 49; 13:1–20.

◀

24a

Alma 8:13.

◀

29a

Alma 9:12, 18. GS Bekeer, Bekering.

◀

31a

1 Ne. 1:20.

◀

b

Alma 14:17–29.

Die woorde van Alma, en ook die woorde van Amulek, wat verkondig is aan die volk wat in die land Ammoniha was. En hulle is ook in die gevangenis gewerp, en verlos deur die wonderbaarlike krag van God wat in hulle was, volgens die verslag van Alma.

Dit behels hoofstukke 9 tot 14.

Hoofstuk 9

Alma beveel die volk van Ammoniha om te bekeer—Die Here sal barmhartig wees teenoor die Lamaniete in die laaste dae—As die Nefiete die lig verwerp, sal hulle vernietig word deur die Lamaniete—Die Seun van God sal spoedig kom—Hy sal diegene verlos wat bekeer, gedoop word, en geloof het in sy naam. Ongeveer 82 v.C.

1 En verder, ek, Alma, omdat ek beveel is deur God dat ek Amulek moes neem en uitgaan en weer vir die mense preek, of, die mense wat in die stad Ammoniha was, dit het gebeur dat toe ek begin om vir hulle te preek, het hulle begin om met my te stry, en gesê:

2 Wie is jy? Veronderstel jy dat ons die getuienis van aeen man sal glo, al sou hy vir ons preek dat die aarde sal verbygaan?

3 Nou het hulle nie die woorde verstaan wat hulle gespreek het nie; want hulle het nie geweet dat die aarde sou verbygaan nie.

4 En hulle het ook gesê: Ons sal nie jou woorde glo as jy sou profeteer dat hierdie groot stad vernietig sou word in aeen dag nie.

5 Nou het hulle nie geweet dat God sulke wonderlike werke kon doen nie, want hulle was ’n hardvogtige en ’n hardnekkige volk.

6 En hulle het gesê: aWie is God, wat bnie meer gesag stuur as een man onder die volk, om aan hulle die waarheid te verkondig van sulke groot en wonderbaarlike dinge nie?

7 En hulle het na vore gekom om die hande op my te lê; maar kyk, hulle het nie. En ek het moediglik gestaan om aan hulle te verkondig, ja, ek het moedig getuig aan hulle, en gesê:

8 Kyk, o julle goddelose en wederstrewige ageslag, hoe het julle die oorlewering van julle vaders vergeet; ja, hoe gou het julle die gebooie van God vergeet!

9 Onthou julle nie dat ons vader, Lehi, uit Jerusalem gebring is deur die ahand van God nie? Onthou julle nie dat hulle almal deur Hom gelei is deur die wildernis nie?

10 En het julle so gou vergeet hoeveel keer Hy ons vaders verlos het uit die hande van hulle vyande, en hulle bewaar het van vernietiging, en wel deur die hande van hulle eie broers?

11 Ja, en as dit nie was vir sy ongeëwenaarde krag, en sy barmhartigheid, en sy lankmoedigheid teenoor ons nie, sou ons onvermydelik afgesny gewees het van die aangesig van die aarde lank voor hierdie tydperk, en miskien toegewys word tot ’n toestand van aeindelose ellende en wee.

12 Kyk, nou sê ek aan julle dat Hy julle gebied om te bekeer; en tensy julle bekeer, kan julle geensins die koninkryk van God beërwe nie. Maar kyk, dit is nie al nie—Hy het julle gebied om te bekeer, of Hy sal julle heeltemal avernietig vanaf die aangesig van die aarde; ja, Hy sal julle besoek in sy toorn, en in sy bvurige toorn sal Hy nie wegdraai nie.

13 Kyk, onthou julle nie die woorde wat Hy met Lehi gespreek het nie, en gesê het dat: aIn soverre julle my gebooie sal onderhou, sal julle in die land voorspoedig wees? En verder word gesê dat: In soverre julle nie my gebooie wil onderhou nie, sal julle afgesny word van die teenwoordigheid van die Here.

14 Nou wil ek hê julle moet onthou, dat in soverre die Lamaniete nie die gebooie van God onderhou het nie, is hulle aafgesny van die teenwoordigheid van die Here. Nou sien ons dat die woord van die Here bewaarheid is aangaande hierdie ding, en dat die Lamaniete van sy teenwoordigheid afgesny is, vanaf die begin van hulle oortredinge in die land.

15 Nogtans sê ek aan julle, dat dit vir hulle adraagliker sal wees in die oordeelsdag as vir julle, as julle in julle sondes bly, ja, en selfs draagliker vir hulle in hierdie lewe as vir julle, tensy julle bekeer.

16 Want daar is baie beloftes wat aan die Lamaniete aaangebied word; want dit is vanweë die boorleweringe van hulle vaders wat veroorsaak het dat hulle in hul toestand van conkunde gebly het; daarom sal die Here barmhartig wees teenoor hulle en hulle voortbestaan in die land dverleng.

17 En op een of ander tydstip sal hulle daartoe agebring word om te glo in sy woord, en om te weet van die onjuistheid van die oorleweringe van hulle vaders; en baie van hulle sal gered word, want die Here sal barmhartig wees teenoor almal wat sy Naam baanroep.

18 Maar kyk, ek sê vir julle dat as julle volhard in julle boosheid, dat julle dae nie verleng sal word in die land nie, want die aLamaniete sal afgestuur word op julle; en as julle nie bekeer nie sal hulle kom in ’n tyd wanneer julle nie daarvan weet nie, en julle sal besoek word met balgehele vernietiging; en dit sal wees volgens die vurige ctoorn van die Here.

19 Want Hy sal julle nie toelaat dat julle in jul ongeregtighede lewe om sy volk te vernietig nie. Ek sê vir julle, Nee; hy sal eerder toelaat dat die Lamaniete sy hele volk mag avernietig wat genoem word die volk van Nefi, as dit moontlik was dat hulle kon bverval in sondes en oortredinge, nadat soveel lig en soveel kennis aan hulle gegee is deur die Here hulle God;

20 Ja, en nadat hulle so ’n hoogsbegunstigde volk van die Here was, ja, nadat hulle begunstig is bo elke ander nasie, stam, taal of volk; nadat alle dinge aan hulle abekend gemaak is, volgens hulle begeertes, en hulle geloof, en gebede, betreffende dit wat was en wat is, en wat moet kom;

21 Nadat hulle besoek is deur die Gees van God; nadat hulle met engele gespreek het, nadat die stem van die Here met hulle gespreek het; nadat hulle die gees van profesie gehad het, en die gees van openbaring, en ook baie gawes, die gawe om in tonge te spreek, en die gawe van prediking, en die gawe van die Heilige Gees, en die gawe van avertaling;

22 Ja, en nadat hulle abevry is deur God uit die land Jerusalem, deur die hand van die Here; nadat hulle gered is van hongersnood, en van siekte, en van allerhande krankhede van alle soorte; en nadat hulle sterk geword het in oorlogvoering, sodat hulle nie vernietig mag word nie; nadat hulle keer op keer gebring is uit bslawerny, en nadat hulle behou en bewaar is tot nou toe; en hulle was voorspoedig gemaak totdat hulle ryk is aan allerhande dinge—

23 En nou kyk, ek sê vir julle, dat as hierdie volk, wat soveel seëninge ontvang het uit die hand van die Here, sou oortree teen die lig en die kennis wat hulle het, ek sê vir julle dat as dit die geval is, dat as hulle in oortreding verval, sou dit baie adraagliker vir die Lamaniete wees as vir hulle.

24 Want kyk, die abeloftes van die Here word aan die Lamaniete aangebied, maar hulle is nie aan julle as julle oortree nie; want het die Here nie duidelik belowe en onwrikbaar beveel dat as julle teen Hom rebelleer dat julle heeltemal uitgeroei sal word vanaf die aangesig van die aarde nie?

25 En nou om hierdie rede, dat julle nie vernietig mag word nie, het die Here sy engel gestuur om baie van sy volk te besoek, en aan hulle verklaar dat hulle moet uitgaan en kragtig moet uitroep tot hierdie volk, en gesê: aBekeer julle, want die koninkryk van die hemel is byna op hande;

26 En anie baie dae vanaf hierdie tyd nie sal die Seun van God in sy heerlikheid kom, en sy heerlikheid sal wees die heerlikheid van die bEniggebore van die Vader, vol van cgenade, billikheid en waarheid, vol van geduld, dbarmhartigheid en lankmoedigheid, gou om te eluister na die geroep van sy volk en om hulle gebede te verhoor.

27 En kyk, Hy kom om diegene te averlos wat bgedoop sal word tot bekering, deur geloof in sy Naam.

28 Daarom, berei julle die weg van die Here, want die tyd is op hande dat alle mense ’n beloning sal maai vir hulle awerke, volgens dit wat hulle was—as hulle regverdig was, sal hulle die heil van hulle siele bmaai, volgens die krag en die bevryding van Jesus Christus; en as hulle boos was, sal hulle die cverdoemenis maai van hulle siele, volgens die krag en die slawerny van die duiwel.

29 Nou, kyk, dit is die stem van die engel, wat tot die volk uitroep.

30 En nou, my ageliefde broers, want julle is my broers, en julle behoort geliefd te wees, en julle behoort die werke voort te bring wat by bekering pas, aangesien julle harte tot ’n hoë mate verhard is teen die woord van God, en aangesien julle ’n bverlore en ’n gevalle volk is.

31 Nou het dit gebeur dat toe ek, Alma, hierdie woorde gespreek het, kyk, die volk was vertoornd met my omdat ek aan hulle gesê het dat hulle hard van hart en ’n ahardnekkige volk was.

32 En ook omdat ek aan hulle gesê het dat hulle ’n verlore en gevalle volk was, was hulle vir my kwaad, en het gesoek om hul hande op my te lê, sodat hulle my in die gevangenis kon werp.

33 Maar dit het gebeur dat die Here hulle nie toegelaat het dat hulle my moes neem op daardie tydstip en my in die gevangenis werp nie.

34 En dit het gebeur dat Amulek uitgegaan en gaan staan het, en ook vir hulle begin preek het. En nou is die awoorde van Amulek nie almal geskrywe nie, nogtans is ’n gedeelte van sy woorde geskrywe in hierdie boek.

◀

2a

Deut. 17:6.

◀

4a

Alma 16:9–10.

◀

6a

Ex. 5:2; Mosia 11:27; Moses 5:16.

◀

b

Alma 10:12.

◀

8a

Alma 10:17–25.

◀

9a

1 Ne. 2:1–7.

◀

11a

Mosia 16:11.

◀

12a

Alma 8:16; 10:19, 23, 27.

◀

b

Alma 8:29.

◀

13a

2 Ne. 1:20; Mosia 1:7; Alma 37:13.

◀

14a

2 Ne. 5:20–24; Alma 38:1.

◀

15a

Matt. 11:22, 24.

◀

16a

Alma 17:15.

◀

b

Mosia 10:12 (sien verse 11–17).

◀

c

Mosia 3:11.

◀

d

Hel. 15:10–12.

◀

17a

Enos 1:13.

◀

b

Alma 38:5; L&V 3:8.

◀

18a

Alma 16:2–3.

◀

b

Alma 16:9.

◀

c

Alma 8:29.

◀

19a

1 Ne. 12:15, 19–20; Alma 45:10–14.

◀

b

Alma 24:30.

◀

20a

GS Openbaring.

◀

21a

Omni 1:20; Mosia 8:13–19; 28:11–17.

◀

22a

2 Ne. 1:4.

◀

b

Mosia 27:16.

◀

23a

Matt. 11:22–24.

◀

24a

2 Ne. 30:4–6; L&V 3:20.

◀

25a

Alma 7:9; Hel. 5:32.

◀

26a

Alma 7:7.

◀

b

GS Eniggeborene.

◀

c

GS Genade.

◀

d

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

e

Deut. 26:7.

◀

27a

GS Verlos, Verlossing.

◀

b

GS Doop.

◀

28a

L&V 1:10; 6:33.

◀

b

Ps. 7:17.

◀

c

GS Verdoemenis.

◀

30a

1 Joh. 4:11.

◀

b

Alma 12:22.

◀

31a

2 Ne. 25:28; Mosia 3:14.

◀

34a

Alma 10.

Hoofstuk 10

Lehi het afgestam van Manasse—Amulek vertel van die engel se bevel dat hy vir Alma moet sorg—Die gebede van die regverdiges veroorsaak dat die volk gespaar word—Onregverdige regsgeleerdes en regters lê die fondament van die vernietiging van die volk. Ongeveer 82 v.C.

1 Nou, hierdie is die awoorde wat bAmulek vir die volk gepreek het wat in die land Ammoniha was, en gesê:

2 Ek is Amulek; ek is die seun van Giddona, wat die seun was van Ismael, wat ’n afstammeling was van Aminadi; en dit was daardie selfde Aminadi wat die skrif vertolk het wat op die muur van die tempel was, wat geskryf is deur die vinger van God.

3 En Aminadi was ’n afstammeling van Nefi, wat die seun was van Lehi, wat uit die land Jerusalem gekom het, wat ’n afstammeling was van aManasse, wat die seun was van bJosef wat in Egipte cverkoop is deur die hande van sy broers.

4 En kyk, ek is ook ’n man van geen geringe aansien onder almal wat my ken nie; ja, en kyk, ek het baie verwante en avriende, en ek het ook baie rykdom verwerf deur die hand van my werkywer.

5 Nogtans, ondanks dit alles, het ek nooit veel geweet van die weë van die Here nie, en van sy averborgenhede en wonderlike krag nie. Ek het gesê ek het nooit baie van hierdie dinge geweet nie; maar kyk, ek vergis my, want ek het baie van sy verborgenhede en sy wonderlike krag gesien; ja, en wel in die behoud van die lewens van hierdie volk.

6 Nogtans, ek het my hart verhard, want ek is baie kere ageroep en wou nie bhoor nie; daarom het ek geweet aangaande hierdie dinge, tog wou ek nie weet nie; daarom het ek aangehou om te rebelleer teen God, in die boosheid van my hart, tot die vierde dag van hierdie sewende maand, wat in die tiende jaar is van die heerskappy van die regters.

7 Terwyl ek op reis was om ’n baie nabye verwant te besoek, kyk, ’n aengel van die Here het aan my verskyn, en gesê: Amulek, keer terug na jou eie huis, want jy sal ’n profeet van die Here voed; ja, ’n heilige man, wat ’n uitverkore man van God is; want hy het baie dae bgevas vanweë die sondes van hierdie volk, en hy het honger, en jy sal hom contvang in jou huis en hom voed, en hy sal jou en jou huis seën; en die seëning van die Here sal op jou en jou huis rus.

8 En dit het gebeur dat ek die stem van die engel gehoorsaam het, en teruggekeer het na my huis. En terwyl ek daarheen gegaan het, het ek die man agevind van wie die engel aan my gesê het: Jy sal hom ontvang in jou huis—en kyk dit was hierdie selfde man wat met julle gespreek het aangaande die dinge van God.

9 En die engel het aan my gesê hy is ’n aheilige man; daarom weet ek dat hy ’n heilige man is omdat dit gesê is deur ’n engel van God.

10 En verder, ek weet dat die dinge waarvan hy getuig het waar is; want kyk, ek sê vir julle, dat sowaar as die Here leef, net so het Hy sy aengel gestuur om hierdie dinge aan my openbaar te maak; en dit het Hy gedoen terwyl hierdie Alma in my huis bgewoon het.

11 Want kyk, hy het my huis ageseën, hy het my geseën, en my vroue, en my kinders, en my vader en my familielede; ja, en wel al my verwante het hy geseën, en die seëning van die Here het op ons gerus volgens die woorde wat hy gespreek het.

12 En nou, toe Amulek hierdie woorde gespreek het, het die volk verbaas begin word, aangesien daar ameer as een getuie was wat getuig het van die dinge waarvan hulle beskuldig is, en ook van die dinge wat moes kom, volgens die gees van profesie wat in hulle was.

13 Nogtans, daar was sommige onder hulle wat gedink het om hulle uit te vra, sodat deur hul geslepe aplanne hulle in hul woorde gevang kon word, sodat hulle getuienis teen hulle mag vind, sodat hulle hul mag uitlewer aan hul regters sodat hulle geoordeel mag word volgens die wet en sodat hulle gedood, of in die gevangenis gewerp mag word volgens die misdaad wat hulle teen hul kon versin of teen hul kon getuig.

14 Nou was dit daardie manne wat gesoek het om hulle te vernietig, wat aregsgeleerdes was, wat gehuur of aangestel is deur die volk om die wet toe te pas ten tye van hul verhore, of by die verhore van die misdade van die volk voor die regters.

15 Nou was hierdie regsgeleerdes geleerd in al die liste en geslepenhede van die volk; en dit was om hulle in staat te stel sodat hulle bedrewe mag wees in hulle beroep.

16 En dit het gebeur dat hulle begin het om Amulek uit te vra, sodat hulle hom daardeur sy woorde kon laat ontken, of die woorde laat weerspreek wat hy sou spreek.

17 Nou het hulle nie geweet dat Amulek kon weet van hulle voornemens nie. Maar dit het gebeur terwyl hulle hom begin ondervra, het hy hulle gedagtes abemerk, en hy het aan hulle gesê: O julle goddelose en wederstrewige bgeslag, julle regsgeleerdes en huigelaars, want julle lê die fondamente van die duiwel; want julle lê cstrikke en vangnette om die heiliges van God te vang.

18 Julle beraam planne om die weë van die regverdiges te averdraai, en om die toorn van God op julle hoofde af te bring, en wel tot die algehele vernietiging van hierdie volk.

19 Ja, tereg het Mosia gesê, wat ons laaste koning was, toe hy op die punt staan om die koningskap op te sê, omdat hy niemand gehad het aan wie hy dit kon oordra nie, en het toegelaat dat hierdie volk regeer word deur hulle eie stemme—ja, tereg het hy gesê dat as die tyd sou kom dat die stem van hierdie volk ongeregtigheid sou averkies, dit is, as die tyd sou kom dat hierdie volk sou verval in oortreding, sou hulle ryp wees vir vernietiging.

20 En nou sê ek aan julle dat die Here tereg julle ongeregtighede oordeel; tereg roep hy tot hierdie volk, deur die stem van sy aengele: Bekeer julle, bekeer, want die koninkryk van die hemel is op hande.

21 Ja, tereg roep Hy deur die stem van sy engele dat: aEk sal neerdaal onder my volk, met billikheid en geregtigheid in my hande.

22 Ja, en ek sê vir julle, dat as dit nie was vir die agebede van die regverdiges, wat nou in die land is nie, dat julle selfs nou besoek sou word met algehele vernietiging; tog sou dit nie wees deur die bvloed, soos die volk was in die dae van Noag nie, maar dit sou wees deur hongersnood, en deur pestilensie, en die swaard.

23 Maar dit is deur die agebede van die regverdiges dat julle gespaar is; nou daarom, as julle die regverdiges uitwerp onder julle, dan sal die Here nie sy hand terughou nie; maar in sy vurige toorn sal Hy uitkom teen julle; dan sal julle getref word deur hongersnood, en deur pestilensie, en deur die swaard; en die btyd is spoedig op hande tensy julle bekeer.

24 En nou dit het gebeur dat die volk meer toornig was op Amulek, en hulle het uitgeroep, en gesê: Hierdie man beledig ons wette, wat regverdig is, en ons wyse regsgeleerdes wat ons gekies het.

25 Maar Amulek het sy hand uitgestrek, en sterker teen hulle uitgeroep, en gesê: O julle goddelose en wederstrewige geslag, hoekom het Satan so ’n groot houvas gekry op julle harte? Hoekom sal julle julself oorgee aan hom, dat hy krag mag hê oor julle, om julle oë te averblind, dat julle nie die woorde sal verstaan wat gespreek is, volgens hulle waarheid nie?

26 Want kyk, het ek teen julle wet getuig? Julle verstaan nie; julle sê dat ek teen julle wet gespreek het; maar ek het nie, maar ek het gespreek ten gunste van julle wet, tot julle veroordeling.

27 En nou kyk, ek sê vir julle, dat die fondament van die vernietiging van hierdie volk begin om gelê te word deur die ongeregtigheid van julle aregsgeleerdes en julle regters.

28 En nou dit het gebeur dat toe Amulek hierdie woorde gespreek het, het die volk teen hom uitgeroep, en gesê: Nou weet ons dat hierdie man ’n kind van die duiwel is, want hy het vir ons agelieg; want hy het teen ons wet gespreek. En nou sê hy dat hy nie daarteen gespreek het nie.

29 En verder, hy het ons regsgeleerdes beledig, en ons regters.

30 En dit het gebeur dat die regsgeleerdes dit in hulle harte gelê het dat hulle hierdie dinge teen hom sou onthou.

31 En daar was een onder hulle wie se naam Zeesrom was. Nou hy was die vernaamste om vir Amulek en vir Alma te abeskuldig, en hy was een van die bedrewendstes onder hulle, wat baie sake onder die volk gedoen het.

32 Nou was dit die doel van hierdie regsgeleerdes om gewin te verkry; en hulle het gewin verkry volgens hulle diens.

◀

1a

Alma 9:34.

◀

b

Alma 8:21–29.

◀

3a

Gén. 41:51; 1 Kron. 9:3.

◀

b

GS Josef, Seun van Jakob.

◀

c

Gén. 37:29–36.

◀

4a

Alma 15:16.

◀

5a

GS Verborgenhede van God.

◀

6a

Alma 5:37.

◀

b

L&V 39:9.

◀

7a

Alma 8:20.

◀

b

Alma 5:46; 6:6. GS Vas.

◀

c

Hand. 10:30–35.

◀

8a

Alma 8:19–21.

◀

9a

GS Heilig.

◀

10a

Alma 11:30–31.

◀

b

Alma 8:27.

◀

11a

Alma 8:22.

◀

12a

Alma 9:6.

◀

13a

Alma 11:21.

◀

14a

Alma 10:24; 11:20–21; 14:18.

◀

17a

Alma 12:3; 18:20, 32; L&V 6:16.

◀

b

Matt. 3:7; Alma 9:8.

◀

c

L&V 10:21–27.

◀

18a

Hand. 13:10.

◀

19a

Mosia 29:27; Alma 2:3–7; Hel. 5:2.

◀

20a

Alma 8:14–16; 13:22.

◀

21a

Mosia 13:34.

◀

22a

Jak. 5:16; Mosia 27:14–16.

◀

b

Gén. 8:21; 3 Ne. 22:8–10. GS Vloed tydens Noag se Tyd.

◀

23a

GS Gebed.

◀

b

Alma 34:32–35.

◀

25a

2 Kor. 4:4; Alma 14:6.

◀

27a

Lk. 11:45–52.

◀

28a

Alma 14:2.

◀

31a

Alma 11:20–36.

Hoofstuk 11

Die Nefitiese geldstelsel word uiteengesit—Amulek twis met Zeesrom—Christus sal nie mense red in hulle sondes nie—Slegs diegene wat die koninkryk van die hemel beërwe is gered—Alle mense sal herrys in onsterflikheid—Daar is geen dood na die Opstanding nie. Ongeveer 82 v.C.

1 Nou was dit in die wet van Mosia dat elke man wat ’n regter van die wet was, of diegene wat as regters aangestel is, lone sou ontvang volgens die tyd wat hulle gearbei het om diegene te oordeel wat voor hulle gebring is om geoordeel te word.

2 Nou as ’n man ’n ander geskuld het, en hy wou nie dit betaal wat hy geskuld het nie, is hy aangekla by ’n regter; en die regter het gesag uitgeoefen, en het amptenare uitgestuur sodat die man voor hom gebring moes word; en hy het die man geoordeel volgens die wet en die bewyse wat teen hom gebring is, en sodoende was die man verplig om te betaal dit wat hy geskuld het, of anders moes hy gestroop of uitgewerp word onder die volk as ’n dief en ’n rower.

3 En die regter het sy loon ontvang volgens sy tyd—’n senien van goud vir ’n dag, of ’n senum van silwer wat gelyk is aan ’n senien van goud; en is volgens die wet wat gegee is.

4 Nou is dit die name van die verskillende stukke van hulle goud, en van hulle silwer, volgens hulle waarde. En die name is gegee deur die Nefiete, want hulle het nie gereken volgens die wyse van die Jode wat by Jerusalem was nie; ook het hulle nie gemeet volgens die wyse van die Jode nie; maar hulle het hul waardebepaling en hul mate gewysig volgens die oordeel en die omstandighede van die volk, in elke geslag, tot die heerskappy van die regters, en hulle is adaargestel deur koning Mosia.

5 Nou die berekening is as volg—’n senien van goud, ’n seon van goud, ’n sjum van goud, en ’n limna van goud.

6 ’n Senum van silwer, ’n amnor van silwer, ’n esrom van silwer, en ’n onti van silwer.

7 ’n Senum van silwer was gelyk aan ’n senien van goud, en enigeen vir ’n maat gars, en ook vir ’n maat van elke soort van graan.

8 Nou, die hoeveelheid van ’n seon van goud was tweekeer die waarde van ’n senien.

9 En ’n sjum van goud was tweekeer die waarde van ’n seon.

10 En ’n limna van goud was die waarde van hulle almal.

11 En ’n amnor van silwer was gelyk aan twee senums.

12 En ’n esrom van silwer was gelyk aan vier senums.

13 En ’n onti was gelyk aan hulle almal.

14 Nou, dit is die waarde van die kleiner munte van hulle geldstelsel—

15 ’n Sjiblon is die helfte van ’n senum; daarom, ’n sjiblon vir ’n halwe maat van gars.

16 En ’n sjiblum is die helfte van ’n sjiblon.

17 En ’n lea is die helfte van ’n sjiblum.

18 Nou, dit is hulle waarde, volgens hulle geldstelsel.

19 Nou is ’n antion van goud gelyk aan drie sjiblons.

20 Nou, dit was vir die uitsluitlike doel om gewin te verkry, want hulle het hul lone ontvang volgens hul werk, daarom, hulle het die volk opgestook tot oproere, en alle soorte steurnisse en boosheid, sodat hulle meer werk mag kry, sodat hulle ageld mag kry volgens die sake wat voor hulle gebring is; daarom het hulle die volk opgestook teen Alma en Amulek.

21 En hierdie Zeesrom het Amulek begin uitvra, en gesê: Sal jy my ’n paar vrae beantwoord wat ek jou sal vra? Nou was Zeesrom ’n man wat kundig was in die aplanne van die duiwel, sodat hy dit wat goed was mag vernietig; daarom het hy aan Amulek gesê: Sal jy die vrae beantwoord wat ek aan jou sal stel?

22 En Amulek het aan hom gesê: Ja, as dit is volgens die aGees van die Here, wat in my is; want ek sal niks sê wat teenstrydig is met die Gees van die Here nie. En Zeesrom het aan hom gesê: Kyk, hier is ses onties van silwer, en al hierdie sal ek jou gee as jy die bestaan sal ontken van ’n Opperwese.

23 Nou het Amulek gesê: O jou akind van die hel, hoekom bversoek jy my? Weet jy dat die regverdiges nie toegee aan enige sulke versoekings nie?

24 Glo jy dat daar geen God is nie? Ek sê vir jou, Nee, jy weet daar is ’n God, maar jy is liewer vir daardie agewin as vir Hom.

25 En nou het jy vir my gelieg voor God. Jy het aan my gesê—Kyk hierdie ses onties, wat van groot waarde is, sal ek vir jou gee—toe jy dit in jou hart gehad het om hulle van my terug te hou; en dit was slegs jou begeerte dat ek die ware en lewende God moes loën, sodat jy rede mag hê om my te vernietig. En nou kyk, vir hierdie groot sonde sal jy jou loon kry.

26 En Zeesrom het aan hom gesê: Jy sê daar is ’n ware en lewende God?

27 En Amulek het gesê: Ja, daar is ’n ware en lewende God.

28 Nou het Zeesrom gesê: Is daar meer as een God?

29 En hy het geantwoord, Nee.

30 Nou het Zeesrom weer aan hom gesê: Hoe weet jy hierdie dinge?

31 En hy het gesê: ’n aEngel het hulle aan my bekend gemaak.

32 En Zeesrom het weer gesê: Wie is Hy wat sal kom? Is dit die Seun van God?

33 En hy het aan hom gesê, Ja.

34 En Zeesrom het weer gesê: Sal Hy sy volk red ain hulle sondes? En Amulek het geantwoord en aan hom gesê: Ek sê vir jou Hy sal nie, want dit is onmoontlik vir Hom om sy woord te loën.

35 Nou het Zeesrom aan die volk gesê: Sien dat julle hierdie dinge onthou; want hy het gesê dat daar slegs een God is, tog sê hy dat die Seun van God sal kom, maar Hy sal nie sy volk red nie—asof hy gesag het om God te beveel.

36 Nou het Amulek weer aan hom gesê: Kyk, jy het gelieg, want jy sê ek het gespreek asof ek gesag gehad het om God te beveel, omdat ek gesê het dat Hy sy volk nie in hulle sondes sal red nie.

37 En ek sê vir julle weer dat Hy hulle nie in hulle asondes kan red nie; want ek kan sy woord nie loën nie, en Hy het gesê dat bgeen onrein ding die ckoninkryk van die hemel kan beërwe nie; daarom, hoe kan julle gered word, tensy julle die koninkryk van die hemel beërwe? Daarom, julle kan nie in julle sondes gered word nie.

38 Nou sê Zeesrom weer aan hom: Is die Seun van God die ware Ewige Vader?

39 En Amulek het aan hom gesê: Ja, Hy is die ware aEwige Vader van die hemel en die aarde, en balle dinge wat in hulle is; Hy is die begin en die einde, die eerste en die laaste;

40 En Hy sal in die awêreld kom om sy volk te bverlos; en Hy sal die oortredings van diegene wat glo in sy Naam op Hom cneem; en hierdie is hulle wat die ewige lewe sal hê, en heil kom na niemand anders nie.

41 Daarom bly die bose asof daar ageen verlossing bewerkstellig is nie, behalwe vir losmaking van die bande van die dood; want kyk, die dag kom dat balmal sal opstaan uit die dood en voor God staan, en cgeoordeel word volgens hulle werke.

42 Nou, daar is ’n dood wat ’n tydelike dood genoem word; en die dood van Christus sal die abande van hierdie tydelike dood losmaak, sodat almal opgewek sal word uit hierdie tydelike dood.

43 Die gees en die liggaam sal weer aherenig word in sy volmaakte vorm; beide ledemate en gewrig sal tot hulle natuurlike gestalte herstel word, net soos ons nou is op hierdie tydstip; en ons sal gebring word om te staan voor God, en weet net soos ons nou weet, en ’n heldere bherinnering hê van al ons cskuld.

44 Nou, hierdie herstelling sal tot almal kom, beide oud en jonk, beide gevangene en vrymanne, beide man en vrou, beide die bose en die regverdiges; en selfs sal daar nie soveel as ’n haar van hulle hoofde verlore gaan nie; maar elke ding sal aherstel word tot sy volmaakte gestalte, soos dit nou is, of in die liggaam, en sal gebring en gestel word voor die regbank van Christus die Seun, en God die bVader, en die Heilige Gees, wat ceen Ewige God is, om dgeoordeel te word volgens hulle werke, of hulle goed en of hulle boos is.

45 Nou, kyk, ek het met julle gespreek aangaande die dood van die sterflike liggaam, en ook aangaande die aopstanding van die sterflike liggaam. Ek sê vir julle dat hierdie sterflike liggaam bopgewek word tot ’n consterflike liggaam, dit is, uit die dood, en wel van die eerste dood tot die lewe, sodat hulle nie meer kan dsterwe nie; hulle geeste verenig met hulle liggame, om nooit geskei te word nie; sodoende word die geheel egeestelik en onsterflik, sodat hulle nie meer verderwing kan sien nie.

46 Nou, toe Amulek hierdie woorde voltooi het, het die volk weer begin om verbaas te wees, en ook Zeesrom het begin om te bewe. En so het die woorde van Amulek geëindig, of dit is al wat ek geskrywe het.

◀

4a

Mosia 29:40–44.

◀

20a

Alma 10:32.

◀

21a

Alma 10:13.

◀

22a

GS Heilige Gees.

◀

23a

Alma 5:41.

◀

b

GS Versoek, Versoeking.

◀

24a

1 Tim. 6:10; Tit. 1:11.

◀

31a

Alma 10:7–10.

◀

34a

Hel. 5:10–11.

◀

37a

1 Kor. 6:9–10.

◀

b

1 Ne. 15:33; Alma 40:26; 3 Ne. 27:19. GS Boos, Boosheid.

◀

c

GS Koninkryk van God of Koninkryk van die Hemel.

◀

39a

Jes. 9:6.

◀

b

Kol. 1:16; Mosia 4:2.

◀

40a

GS Wêreld.

◀

b

Rom. 11:26–27.

◀

c

Ex. 34:6–7; Jes. 53:5; 1 Joh. 2:2; Mosia 14:5; 15:12; L&V 19:16–19.

◀

41a

Alma 12:18; L&V 88:33.

◀

b

Openb. 20:12–13; Alma 42:23.

◀

c

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

42a

Alma 12:16.

◀

43a

2 Ne. 9:13; Alma 40:23.

◀

b

2 Ne. 9:14; Mosia 3:25; Alma 5:18.

◀

c

GS Skuld.

◀

44a

Alma 41:12–15.

◀

b

GS God, Godheid—God die Vader.

◀

c

3 Ne. 11:27, 36. GS God, Godheid.

◀

d

Openb. 20:12–13.

◀

45a

Alma 40:23; L&V 88:16.

◀

b

GS Opstanding.

◀

c

GS Onsterflik, Onsterflikheid.

◀

d

Openb. 21:4; L&V 63:49; 88:116.

◀

e

1 Kor. 15:44.

Hoofstuk 12

Alma praat met Zeesrom—Die verborgenhede van God kan slegs gegee word aan die getroues—Mense word geoordeel deur hulle gedagtes, oortuiginge, woorde, en werke—Die goddelose sal ’n geestelike dood ly—Hierdie sterflike lewe is ’n proeftoestand—Die plan van verlossing bring die Opstanding teweeg en, deur geloof, ’n vergifnis van sondes—Bekeerlinge het ’n reg op barmhartigheid deur die Eniggebore Seun. Ongeveer 82 v.C.

1 Nou het Alma, toe hy sien dat die woorde van Amulek vir Zeesrom stilgemaak het, want hy het gesien dat Amulek hom betrap het in sy aleuens en bedrog om hom te vernietig, en toe hy sien dat hy begin bewe, onder ’n bbesef van sy skuld, het hy sy mond oopgemaak en met hom begin spreek, en om die woorde van Amulek te bevestig, en om dinge verder te verduidelik, of om die skrifture verder te ontvou as wat Amulek dit gedoen het.

2 Nou die woorde wat Alma met Zeesrom gespreek het is deur die volk rondomheen gehoor; want die skare was groot, en hy het op hierdie wyse gespreek:

3 Nou Zeesrom, jy sien dat jy betrap is in jou leuens en listigheid, want jy het nie vir mense alleen gelieg nie, maar jy het ook vir God gelieg; want kyk, Hy ken al jou agedagtes, en jy sien dat jou gedagtes aan ons bekend gemaak word deur sy Gees;

4 En jy sien dat ons weet dat jou plan ’n baie listige plan was, soos die listigheid van die duiwel, om te lieg en hierdie volk te bedrieg sodat jy hulle teen ons mag opsweep, om ons te beledig en ons uit te werp—

5 Nou dit was ’n plan van jou ateenstander, en hy het sy krag getoon in jou. Nou wil ek hê dat jy moet onthou dat wat ek aan jou sê, sê ek aan almal.

6 En kyk, ek sê vir julle almal dat dit ’n strik was van die teenstander, wat hy gestel het om hierdie volk te vang, sodat hy julle onderdanig mag maak aan hom, sodat hy julle mag omknel met sy akettings, sodat hy julle mag vasketting vir die ewigdurende vernietiging, volgens die mag van sy slawerny.

7 Nou toe Alma hierdie woorde gespreek het, het Zeesrom meer uitermate begin bewe, want hy was al hoe meer oortuig van die krag van God; en hy was ook oortuig dat Alma en Amulek ’n kennis gehad het omtrent hom, want hy was oortuig dat hulle die gedagtes en bedoelings van sy hart geken het; want mag is aan hulle gegee dat hulle mag weet van hierdie dinge volgens die gees van profesie.

8 En Zeesrom het ywerig begin om hulle uit te vra, sodat hy meer mag weet aangaande die koninkryk van God. En hy het aan Alma gesê: Wat beteken dit wat Amulek gespreek het aangaande die opstanding van die dode, dat almal sal opstaan uit die dood, beide die regverdiges en die onregverdiges, en gebring word om te staan voor God, om geoordeel te word volgens hulle werke?

9 En nou het Alma begin om hierdie dinge aan hom uit te lê, en gesê: Dit word aan baie gegee om die averborgenhede van God te ken, nieteenstaande word hulle onder ’n streng gebod geplaas dat hulle nie sal meedeel nie, bslegs volgens die gedeelte van sy woord wat Hy aan die kinders van mense skenk, volgens die gehoorsaamheid en die ywer wat hulle aan Hom gee.

10 En daarom, hy wat sy hart sal averhard, ontvang die bmindere gedeelte van die woord; en hy wat cnie sy hart sal verhard nie, aan hom word ’n groter gedeelte dgegee van die woord, totdat dit aan hom gegee word om die verborgenhede van God te ken, totdat hy hulle ten volle ken.

11 En hulle wat hulle harte sal verhard, aan hulle word die mindere agedeelte van die woord gegee, totdat hulle bniks weet aangaande sy verborgenhede nie; en dan word hulle gevange geneem deur die duiwel, en gelei deur sy wil tot vernietiging toe. Nou, dit is wat bedoel word met die ckettings van die dhel.

12 En Amulek het duidelik gespreek aangaande die adood, en van die opstanding uit hierdie sterflikheid tot ’n toestand van onsterflikheid, en om gebring te word voor die regbank van God, om bgeoordeel te word volgens ons werke.

13 Dan as ons harte verhard is, ja, as ons ons harte verhard het teen die woord, in soverre dat dit nie in ons bevind is nie, dan sal ons toestand vreeslik wees, want dan sal ons veroordeel word.

14 Want ons awoorde sal ons veroordeel, ja, al ons werke sal ons veroordeel; ons sal nie vlekkeloos bevind word nie; en ons gedagtes sal ons ook veroordeel; en in hierdie vreeslike toestand sal ons nie durf opkyk na ons God nie; en ons sal nogal bly wees as ons die rotse en die bberge kon beveel om op ons te val om ons van sy teenwoordigheid te cverberg.

15 Maar dit kan nie wees nie; ons moet uitkom en voor Hom staan in sy heerlikheid, en in sy krag, en in sy mag, majesteit, en heerskappy, en beken tot ons ewigdurende askande dat al sy boordele regverdig is; dat Hy regverdig is in al sy werke, en dat Hy barmhartig is teenoor die kinders van mense, en dat Hy alle mag het om elke mens te red wat glo in sy Naam en vrugte voortbring wat by bekering pas.

16 En nou, kyk, ek sê vir julle dan kom ’n dood, naamlik ’n tweede adood, wat ’n geestelike dood is; dan kom ’n tyd dat wie ook al sterf in sy sonde, wat die tydelike bdood betref, ook ’n geestelike dood sal csterf; ja, hy sal sterf wat die dinge van regverdigheid betref.

17 Dan is dit die tyd dat hulle pynigings sal wees soos ’n apoel van vuur en swael, waarvan die vlam opstyg vir ewig en ewig; en dan is die tyd dat hulle vasgeketting sal wees aan ’n ewigdurende vernietiging, volgens die mag en slawerny van Satan, omdat hy hulle onderwerp het aan sy wil.

18 Dan, ek sê vir julle, sal hulle wees asof daar ageen verlossing teweeggebring is nie; want hulle kan nie verlos word volgens God se geregtigheid nie; en hulle kan nie bsterwe nie, aangesien daar geen verganklikheid meer is nie.

19 Nou, dit het gebeur dat toe Alma ’n einde gemaak het om hierdie woorde te spreek, het die volk meer verbaas begin word;

20 Maar daar was ene Antiona, wat ’n hoofleier onder hulle was; hy het na vore gekom en aan hom gesê: Wat is dit wat jy gesê het, dat ’n mens sal opstaan uit die dood en verander word van hierdie sterflike in ’n aonsterflike toestand, sodat die siel nooit kan sterf nie?

21 Wat beteken die skriftuur wat sê dat God agérubs en ’n vlammende swaard aan die oostekant van die tuin van bEden geplaas het, sodat ons eerste ouers nie sou binnegaan en van die vrug van die boom van die lewe neem, en vir ewig lewe nie? En so sien ons dat daar geen moontlike kans was dat hulle vir ewig sou lewe nie.

22 Nou het Alma aan hom gesê: Dit is die ding wat ek op die punt was om te verduidelik. Nou sien ons dat Adam ageval het deur van die verbode bvrug te neem, volgens die woord van God; en so sien ons, dat deur sy val, alle mense ’n cverlore en gevalle volk geword het.

23 En nou, kyk, ek sê vir julle, dat as dit moontlik was vir Adam om op daardie tyd van die vrug van die boom van die lewe te aneem, daar geen dood sou wees nie, en die woord sou vergeefs wees, wat God tot leuenaar sou gemaak het, want Hy het gesê: bAs jy eet, sal jy sekerlik sterwe.

24 En ons sien dat die adood oor die mens kom, ja, die dood waarvan gespreek is deur Amulek, wat die tydelike dood is; nogtans is aan die bmens ’n tydperk gegun waarin hy mag bekeer; daarom het hierdie lewe ’n toetsing geword; ’n tyd om cvoor te berei om God te ontmoet; ’n tyd om voor te berei vir daardie eindelose toestand waarvan deur ons gespreek is, wat na die opstanding van die dode is.

25 Nou, as dit nie was vir die aplan van verlossing nie, wat gesmee is vanaf die grondlegging van die wêreld, kon daar geen bopstanding van die dode gewees het nie; maar daar was ’n plan van verlossing gesmee, wat die opstanding van die dode sal teweegbring, waarvan gespreek is.

26 En nou kyk, as dit moontlik was dat ons eerste ouers kon uitgaan en van die aboom van die lewe kon geneem het, sou hulle vir ewig ellendig gewees het, omdat hulle geen voorbereidende toestand gehad het nie; en so sou die bplan van verlossing verydel gewees het, en die woord van God sou tevergeefs gewees het, en geen uitwerking hê nie.

27 Maar kyk, dit was nie so nie; maar dit is vir mense avasgestel dat hulle moet sterwe; en na die dood moet hulle bgeoordeel word, en wel daardie selfde oordeel waarvan ons gespreek het, wat die einde is.

28 En nadat God bepaal het dat hierdie dinge na die mens moet kom, kyk, toe het Hy gesien dat dit raadsaam was dat die mens omtrent die dinge sou weet wat Hy vir hulle bepaal het.

29 Daarom het Hy aengele gestuur om met hulle te spreek, wat die mens die heerlikheid van God laat sien het.

30 En hulle het van daardie tyd af begin om sy Naam aan te roep; daarom het God met die mens agespreek, en aan hulle sy bplan van verlossing bekend gemaak, wat berei is vanaf die cgrondlegging van die wêreld; en dit het Hy aan hulle bekend gemaak volgens hulle geloof en bekering, en hulle heilige werke.

31 Daarom, Hy het agebooie aan die mens gegee, omdat hulle beerste die eerste gebooie oortree het aangaande die dinge wat stoflik was, en soos gode geword het, wat goed van kwaad cgeken het, en hulleself in ’n posisie geplaas het om te dhandel, of geplaas was in ’n toestand om te handel volgens hulle wil en welbehae, om kwaad of goed te doen—

32 Daarom het God aan hulle gebooie gegee, nadat Hy aan hulle die plan van verlossing abekend gemaak het, dat hulle nie kwaad mag doen nie, waarvoor die straf ’n tweede bdood is, wat ’n ewigdurende dood is wat betref die dinge van cregverdigheid; want oor sulkes kon die plan van verlossing geen krag gehad het nie, want die werke van geregtigheid kan nie vernietig word, volgens die allesoortreffende goedheid van God nie.

33 Maar God het op die mens ’n beroep gedoen, in die Naam van sy Seun, (dit was die plan van verlossing wat vasgestel was), en gesê: As julle sal bekeer, en nie julle harte verhard nie, dan sal Ek barmhartig wees teenoor julle, deur my Eniggebore Seun;

34 Daarom, wie ook al bekeer, en nie sy hart verhard nie, hy sal geregtig wees om abarmhartigheid te ontvang deur my Eniggebore Seun, tot bvergifnis van sy sonde; en diesulkes sal cmy rus binnegaan.

35 En wie ook al sy hart sal verhard en ongeregtigheid sal doen, kyk, Ek sweer in my toorn dat hy my rus nie sal binnegaan nie.

36 En nou, my broers, kyk, ek sê vir julle, dat as julle jul harte sal verhard, julle nie die rus van die Here sal binnegaan nie; daarom vertoorn julle ongeregtigheid Hom, sodat Hy sy toorn op julle afstuur soos tydens die aeerste uittarting, ja, volgens sy woord, in die laaste uittarting sowel as die eerste, tot die ewigdurende bvernietiging van julle siele; daarom, volgens sy woord, tot die laaste dood, sowel as die eerste.

37 En nou, my broers, aangesien ons hierdie dinge weet, en hulle is waar, laat ons bekeer, en nie ons harte verhard nie, sodat ons nie die Here ons God auittart dat ons sy toorn op ons neertrek in hierdie, sy tweede gebooie wat Hy aan ons gegee het nie; maar laat ons die brus van God binnegaan, wat berei is volgens sy woord.

◀

1a

Alma 11:20–38.

◀

b

GS Gewete.

◀

3a

Jakob 2:5; Alma 10:17; L&V 6:16.

◀

5a

GS Duiwel.

◀

6a

Alma 5:7–10.

◀

9a

Alma 26:22. GS Verborgenhede van God.

◀

b

Joh. 16:12; Alma 29:8; 3 Ne. 26:8–11; Ether 4:7.

◀

10a

2 Ne. 28:27; Ether 4:8.

◀

b

L&V 93:39.

◀

c

GS Nederig, Nederigheid.

◀

d

2 Ne. 28:30; L&V 50:24.

◀

11a

Matt. 25:29.

◀

b

GS Afval.

◀

c

Joh. 8:34; 2 Ne. 28:19.

◀

d

Spr. 9:18; 2 Ne. 2:29. GS Hel.

◀

12a

Alma 11:41–45.

◀

b

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

14a

Matt. 12:36; Jak. 3:6; Mosia 4:29–30.

◀

b

Hos. 10:8; 2 Ne. 26:5.

◀

c

Job 34:22; 2 Ne. 12:10.

◀

15a

Mosia 3:25.

◀

b

2 Petr. 2:9. GS Geregtigheid.

◀

16a

GS Dood, Geestelike.

◀

b

Alma 11:40–45.

◀

c

1 Ne. 15:33; Alma 40:26.

◀

17a

Openb. 19:20; 21:8; Mosia 3:27.

◀

18a

Alma 11:41.

◀

b

Openb. 21:4; Alma 11:45; L&V 63:49.

◀

20a

GS Onsterflik, Onsterflikheid.

◀

21a

Gén. 3:24; Alma 42:2; Moses 4:31. GS Gérubs.

◀

b

GS Eden.

◀

22a

GS Val van Adam en Eva.

◀

b

Gén. 3:6; 2 Ne. 2:15–19; Mosia 3:26.

◀

c

Mosia 16:4–5.

◀

23a

Alma 42:2–9.

◀

b

Gén. 2:17.

◀

24a

GS Dood, Fisiese.

◀

b

2 Ne. 2:21; Moses 5:8–12.

◀

c

Alma 34:32–35.

◀

25a

GS Plan van Verlossing.

◀

b

2 Ne. 2:8; Alma 7:12; 42:23.

◀

26a

Gén. 2:9; 1 Ne. 15:36; Alma 32:40.

◀

b

Alma 34:8–16; 42:6–28; Moses 6:59–62.

◀

27a

Job 7:1; Hebr. 9:27; L&V 42:48.

◀

b

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

29a

Moro. 7:25, 31; L&V 29:42.

◀

30a

Moses 5:4–5; 6:51.

◀

b

GS Plan van Verlossing.

◀

c

Mosia 18:13; Alma 13:3, 5, 7–8.

◀

31a

GS Gebooie van God.

◀

b

Gén. 2:16–17; 2 Ne. 2:18–19.

◀

c

Gén. 3:22–23; Moses 4:11.

◀

d

2 Ne. 2:16. GS Handelingsmag.

◀

32a

Moses 5:4–9.

◀

b

GS Dood, Geestelike.

◀

c

Mosia 15:27; Alma 34:15–16; 42:15.

◀

34a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

b

GS Vergifnis van Sondes.

◀

c

GS Rus.

◀

36a

Jakob 1:7–8; Alma 42:6, 9, 14.

◀

b

GS Verdoemenis.

◀

37a

1 Ne. 17:30; Jakob 1:8; Hel. 7:18.

◀

b

Alma 13:6–9.

Hoofstuk 13

Mans word geroep as hoëpriesters vanweë hulle uitnemende geloof en goeie werke—Hulle moet die gebooie onderrig—Deur regverdigheid word hulle geheilig en gaan die rus van die Here binne—Melgisédek was een van hulle—Engele verkondig blye tydings dwarsdeur die land—Hulle sal die werklike koms van Christus verkondig. Ongeveer 82 v.C.

1 En verder, my broers, ek wil julle gedagtes vorentoe neem na die tyd toe die Here God hierdie gebooie aan sy kinders gegee het; en ek wil hê dat julle moet onthou dat die Here God priesters ageordineer het, volgens sy heilige orde, wat volgens die orde van sy Seun was, om hierdie dinge aan sy volk te leer.

2 En daardie priesters is geordineer volgens die aorde van sy Seun, op ’n bwyse dat die volk daardeur mag weet op watter wyse hulle mag uitsien na sy Seun om verlossing.

3 En dit is die wyse waarvolgens hulle geordineer is—hulle is ageroep en bvoorberei vanaf die cgrondlegging van die wêreld volgens die dvoorkennis van God, vanweë hulle uitnemende geloof en goeie werke; in die eerste plek is hulle gelaat om goed of kwaad te ekies; daarom, omdat hulle die goeie gekies het, en omdat hulle uitermate groot fgeloof beoefen het, word hulle ggeroep met ’n heilige roeping, ja, met daardie heilige roeping wat berei was met, en volgens, ’n voorbereidende verlossing vir sodaniges.

4 En aldus is hulle ageroep tot hierdie heilige roeping vanweë hulle geloof, terwyl ander die Gees van God sou verwerp vanweë die hardheid van hulle harte en blindheid van hulle verstand, terwyl, as dit nie hiervoor was nie, mag hulle ’n ewe groot bvoorreg geniet het as hulle broers.

5 Of kortom, in die eerste plek was hulle agelyk aan hul broers; dus was hierdie heilige roeping berei vanaf die grondlegging van die wêreld vir diesulkes wat nie hulle harte sou verhard nie, en dit is in, en deur, die versoening van die Eniggebore Seun, wat berei was—

6 En aldus is hulle geroep deur hierdie heilige roeping, en geordineer tot die hoëpriesterskap van die heilige orde van God, om sy gebooie te onderrig aan die kinders van mense, sodat hulle ook sy arus mag binnegaan—

7 Hierdie hoëpriesterskap is volgens die orde van sy Seun, welke orde vanaf die grondlegging van die wêreld was; of, met ander woorde, dit is asonder begin van dae, of einde van jare, en is berei van ewigheid tot alle ewigheid, volgens sy bvoorkennis van alle dinge—

8 Nou is hulle ageordineer op hierdie wyse—hulle is geroep met ’n heilige roeping, en geordineer met ’n heilige ordinansie, en het die hoëpriesterskap van die heilige orde op hulle geneem, welke roeping, en ordinansie, en hoëpriesterskap, sonder begin of einde is—

9 So word hulle ahoëpriesters vir ewig, volgens die orde van die Seun, die Eniggeborene van die Vader, wat sonder begin van dae of einde van jare is, wat vol bgenade, billikheid en waarheid is. En so is dit. Amen.

10 Nou, soos ek gesê het aangaande die heilige orde, of hierdie ahoëpriesterskap, is daar baie wat geordineer is en hoëpriesters van God geword het; en dit was vanweë hulle uitnemende geloof en bbekering, en hulle regverdigheid voor God, omdat hulle verkies het om te bekeer en regverdigheid te doen eerder as om te vergaan;

11 Daarom is hulle geroep volgens hierdie heilige orde, en is ageheilig, en hulle bkleding is wit gewas deur die bloed van die Lam.

12 Nou, nadat hulle ageheilig is deur die bHeilige Gees, omdat hulle kleding wit gemaak is, omdat hulle crein en vlekkeloos voor God was, kon nie dsonde aanskou nie tensy dit met eafkeer was; en daar was baie, uitermate baie, wat rein gemaak is en die rus van die Here hulle God binnegegaan het.

13 En nou, my broers, ek wil hê dat julle jul voor God moet verootmoedig, en avrugte voortbring wat pas by bekering, dat julle ook daardie rus mag binnegaan.

14 Ja, verootmoedig julleself net soos die volk in die dae van aMelgisédek, wat ook ’n hoëpriester was volgens hierdie selfde orde waarvan ek gespreek het, wat ook die hoëpriesterskap op homself geneem het vir ewig.

15 En dit was hierdie selfde Melgisédek aan wie aAbraham btiendes betaal het; ja, selfs ons vader Abraham het tiendes betaal van een tiende deel van alles wat hy besit het.

16 Nou is hierdie aordinansies op hierdie wyse gegee, dat die volk daardeur mag uitsien na die Seun van God, dit was ’n bversinnebeeld van sy orde, of dit was sy orde, en dit dat hulle mag uitsien na Hom vir ’n vergifnis van hulle sondes, sodat hulle die rus van die Here mag binnegaan.

17 Nou hierdie Melgisédek was ’n koning oor die land Salem; en sy volk het toegeneem in ongeregtigheid en gruwel; ja, hulle het almal afgedwaal; hulle was vol allerlei booshede.

18 Maar Melgisédek, omdat hy magtige geloof beoefen het, en die amp van die hoëpriesterskap ontvang het volgens die aheilige orde van God, het bekering gepreek aan sy volk. En kyk, hulle het bekeer; en Melgisédek het vrede gevestig in die land in sy dae; daarom is hy die vredevors genoem, want hy was die koning van Salem; en hy het onder sy vader geheers.

19 Nou, daar was abaie voor hom, en daar was ook baie daarna, maar bniemand was groter nie; daarom, van hom het hulle meer in besonder melding gemaak.

20 Nou hoef ek nie die saak te verhaal nie; wat ek gesê het, behoort voldoende te wees. Kyk, die askrifture is voor julle; as julle hulle sal bverdraai, sal dit tot julle eie vernietiging wees.

21 En nou, dit het gebeur dat toe Alma hierdie woorde aan hulle gesê het, het hy sy hand uitgestrek na hulle en met ’n magtige stem uitgeroep, en gesê: Nou is die tyd om te abekeer, want die dag van heil kom nader;

22 Ja, en die stem van die Here, deur die amond van engele, verkondig dit aan alle nasies; ja, verkondig dit, sodat hulle blye tydings van groot blydskap mag hê; ja, en Hy laat hierdie blye tydings weerklink onder sy hele volk, ja, aan hulle wat ver en wyd verstrooi is op die aangesig van die aarde; daarom het dit na ons gekom.

23 En dit is aan ons bekendgemaak in aduidelike terme, sodat ons mag verstaan, dat ons nie kan dwaal nie; en dit omdat ons bswerwers in ’n vreemde land is; daarom, ons word dus hoog begunstig, want hierdie blye tydings is aan ons verkondig in alle dele van ons wingerd.

24 Want kyk, aengele verkondig dit in hierdie tyd aan baie in ons land; en dit is met die doel om die harte van die kinders van mense voor te berei om sy woord te ontvang ten tyde van sy koms in sy heerlikheid.

25 En nou wag ons net om die blye nuus te hoor wat aan ons verkondig word by monde van engele, van sy koms; want die tyd kom, ons aweet nie hoe gou nie. Mag God gee dat dit in my tyd mag wees; maar laat dit gouer of later wees, daarin sal ek my verbly.

26 En dit sal bekendgemaak word aan aregverdige en heilige manne, by monde van engele, ten tyde van sy koms, sodat die woorde van ons vaders vervul mag word, volgens dit wat hulle gespreek het aangaande Hom, wat volgens die gees van profesie was wat in hulle was.

27 En nou, my broers, ek awens uit die diepste deel van my hart, ja, met groot benoudheid en wel tot pyn toe, dat julle op my woorde sal ag slaan, en julle sondes afwerp, en nie die dag van julle bekering uitstel nie;

28 Maar dat julle jul sal verootmoedig voor die Here, en sy heilige Naam aanroep, en gedurig awaak en bid, dat julle nie bversoek mag word bo dit wat julle kan verduur nie, en sodoende gelei word deur die Heilige Gees, en nederig, csagmoedig, onderdanig, geduldig, vol liefde en alle lankmoedigheid word;

29 En ageloof het in die Here; en ’n hoop het dat julle die ewige lewe sal ontvang; en die bliefde van God altyd in julle harte hê, dat julle verhef mag word op die laaste dag en sy rus cbinnegaan.

30 En mag die Here aan julle bekering skenk, dat julle nie sy toorn op julle mag afbring nie, dat julle nie vasgebind mag word deur die kettings van die ahel nie, dat julle nie die tweede bdood mag ly nie.

31 En Alma het baie meer woorde met die volk gespreek, wat nie in hierdie boek geskrywe is nie.

◀

1a

Abr. 2:9, 11.

◀

2a

L&V 107:2–4.

◀

b

Alma 13:16.

◀

3a

L&V 127:2. GS Verkiesing; Voorafverordinering.

◀

b

L&V 138:55–56.

◀

c

Alma 12:25, 30. GS Vooraardse Lewe.

◀

d

L&V 38:2.

◀

e

GS Handelingsmag.

◀

f

GS Geloof, Glo.

◀

g

GS Priesterskap; Roep, Geroepe van God, Roeping.

◀

4a

Ether 12:10.

◀

b

1 Ne. 17:32–35.

◀

5a

2 Ne. 26:28.

◀

6a

Alma 12:37; 16:17. GS Rus.

◀

7a

Hebr. 7:3.

◀

b

GS God, Godheid.

◀

8a

L&V 84:33–42. GS Melgisédekse Priesterskap.

◀

9a

GS Hoëpriester.

◀

b

2 Ne. 2:6. GS Genade.

◀

10a

L&V 84:18–22.

◀

b

GS Bekeer, Bekering.

◀

11a

Moses 6:59–60.

◀

b

1 Ne. 12:10; Alma 5:21–27; 3 Ne. 27:19–20.

◀

12a

Rom. 8:1–9. GS Heiligmaking.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

c

GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

d

Mosia 5:2; Alma 19:33.

◀

e

Spr. 8:13; Alma 37:29.

◀

13a

Lk. 3:8.

◀

14a

JSV Gén. 14:25–40 (Bylae); L&V 84:14. GS Melgisédek.

◀

15a

GS Abraham.

◀

b

Gén. 14:18–20; Mal. 3:8–10. GS Tiende, Tiendes.

◀

16a

GS Ordinansies.

◀

b

GS Simbolisme.

◀

18a

GS Melgisédekse Priesterskap.

◀

19a

Hel. 8:18; L&V 84:6–16; 107:40–55.

◀

b

L&V 107:1–4.

◀

20a

GS Skrifture.

◀

b

2 Petr. 3:16; Alma 41:1.

◀

21a

GS Bekeer, Bekering.

◀

22a

Alma 10:20.

◀

23a

2 Ne. 25:7–8; 31:3; 32:7; Jakob 4:13; Ether 12:39.

◀

b

Jakob 7:26.

◀

24a

Alma 10:10; 39:19.

◀

25a

1 Ne. 10:4; 3 Ne. 1:13.

◀

26a

Amos 3:7; Lk. 2:8–11.

◀

27a

Mosia 28:3.

◀

28a

GS Gebed; Waak, Wagte.

◀

b

1 Kor. 10:13.

◀

c

GS Geduld; Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

29a

Alma 7:24.

◀

b

L&V 20:31; 76:116. GS Naasteliefde.

◀

c

L&V 84:24.

◀

30a

GS Hel; Verdoemenis.

◀

b

GS Dood, Geestelike.

Hoofstuk 14

Alma en Amulek word opgesluit in die gevangenis en geslaan—Die gelowiges en hulle heilige skrifture word verbrand deur vuur—Hierdie martelaars word deur die Here in heerlikheid ontvang—Die gevangenis se mure word geskeur en val—Alma en Amulek word bevry, en hulle vervolgers word gedood. Ongeveer 82–81 v.C.

1 En dit het gebeur nadat hy ’n einde gemaak het om met die volk te spreek, het baie van hulle in sy woorde geglo, en begin om te bekeer, en om die askrifture te ondersoek.

2 Maar die grootste deel van hulle was begerig dat hulle Alma en Amulek mag vernietig; want hulle was kwaad vir Alma, vanweë die aduidelikheid van sy woorde aan Zeesrom; en hulle het ook gesê dat Amulek vir hulle bgelieg het, en uitgevaar het teen hulle wet, en ook teen hul regsgeleerdes en hul regters.

3 En hulle was ook kwaad vir Alma en Amulek; en omdat hulle so duidelik getuig het teen hul boosheid, het hulle gesoek om hulle in die geheim dood te maak.

4 Maar dit het gebeur dat hulle dit nie gedoen het nie, maar hulle het hul geneem en vasgebind met sterk toue, en hulle voor die hoofregter van die land geneem.

5 En die volk het na vore gekom en teen hulle getuig—en getuig dat hulle uitgevaar het teen die wet, en hulle regsgeleerdes en regters van die land, en ook van al die mense wat in die land was; en ook getuig dat daar net een God was, en dat Hy sy Seun sou stuur onder die volk maar dat Hy hulle nie sou red nie; en baie sulke dinge het die volk teen Alma en Amulek getuig. Nou dit is gedoen voor die hoofregter van die land.

6 En dit het gebeur dat Zeesrom verbaas was oor die woorde wat gespreek is; en hy het ook geweet aangaande die blindheid van die verstande, wat hy veroorsaak het onder die volk deur sy leuenagtige woorde; en sy siel het begin om averskeur te word onder ’n bbesef van sy eie skuld; ja, hy het begin om omring te word deur die pyne van die hel.

7 En dit het gebeur dat hy tot die volk begin roep het, en gesê het: Kyk, ek is askuldig, en hierdie manne is vlekkeloos voor God. En hy het vir hulle begin pleit van daardie tyd af aan; maar hulle het teen hom uitgevaar, en gesê: Is jy ook van die duiwel besete? En hulle het op hom gespoeg, en hom buitgewerp uit hulle midde, en ook al diegene wat in die woorde geglo het wat deur Alma en Amulek gespreek is; en hulle het hulle uitgewerp, en manne gestuur om klippe na hulle te gooi.

8 En hulle het hul vroue en kinders bymekaargebring, en wie ook al geglo het of geleer is om te glo in die woord van God, dié het hulle in die vuur laat werp, en hulle het ook hulle kronieke na vore gebring wat die heilige skrifture bevat het, en hulle ook in die vuur gewerp, dat hulle verbrand en deur vuur vernietig mag word.

9 En dit het gebeur dat hulle Alma en Amulek geneem het, en hulle gebring het na die plek van marteling, sodat hulle die vernietiging kon aanskou van diegene wat deur die vuur verteer is.

10 En toe Amulek die pyne sien van die vroue en kinders wat in die vuur verteer word, was hy ook gepynig; en hy het aan Alma gesê: Hoe kan ons hierdie verskriklike toneel aanskou? Daarom, laat ons ons hande uitstrek, en die akrag van God wat in ons is uitoefen, en hulle uit die vlamme red.

11 Maar Alma het aan hom gesê: Die Gees dwing my dat ek nie my hand moet uitstrek nie; want kyk, die Here ontvang hulle tot Homself, in aheerlikheid; en Hy laat toe dat hulle hierdie ding mag doen, of dat die mense hierdie ding mag doen aan hulle, volgens die hardheid van hulle harte, sodat die boordele wat Hy op hulle in sy toorn sal uitoefen, regverdig mag wees; en die cbloed van die donskuldiges sal staan as ’n getuienis teen hulle, ja, en kragtig teen hulle op die laaste dag uitroep.

12 Nou het Amulek aan Alma gesê: Kyk, miskien sal hulle ons ook verbrand.

13 En Alma het gesê: Laat dit wees volgens die wil van die Here. Maar, kyk, ons werk is nie klaar nie; daarom verbrand hulle ons nie.

14 Nou het dit gebeur dat toe die liggame van diegene wat in die vuur gewerp, verteer is, en ook die kronieke wat saam met hulle ingewerp is, het die hoofregter van die land gekom en voor Alma en Amulek gaan staan, terwyl hulle vasgebind was; en hy het hulle met sy hand op hulle wange geslaan, en aan hulle gesê: Na wat julle gesien het, sal julle weer vir hierdie volk preek, dat hulle in ’n apoel van vuur en swael gewerp sal word?

15 Kyk, julle sien dat julle geen mag gehad het om diegene te red wat in die vuur gewerp was nie; nóg het God hulle gered alhoewel hulle van julle geloof was. En die regter het hulle weer geslaan op hulle wange, en gevra: Wat sê julle vir julleself?

16 Nou was hierdie regter volgens die orde en geloof van aNehor, wat Gídeon gedood het.

17 En dit het gebeur dat Alma en Amulek hom niks geantwoord het nie; en hy het hulle weer geslaan, en hulle aan die amptenare oorgelewer om in die gevangenis gewerp te word.

18 En toe hulle drie dae in die gevangenis gewerp was, het daar baie aregsgeleerdes, en regters, en priesters, en leraars gekom, wat van die geloof van Nehor was; en hulle het in die gevangenis gekom om hulle te sien, en hulle het hulle uitgevra oor baie woorde; maar hulle het hulle niks geantwoord nie.

19 En dit het gebeur dat die regter voor hulle gestaan en gesê het: Hoekom beantwoord julle nie die woorde van hierdie mense nie? Weet julle nie dat ek mag het om julle oor te lewer aan die vlamme nie? En hy het hulle beveel om te spreek; maar hulle het niks geantwoord nie.

20 En dit het gebeur dat hulle vertrek het en hulle weë gegaan het, maar hulle het weer die volgende dag gekom; en die regter het hulle weer op hulle wange geslaan. En baie het ook na vore gekom, en hulle geslaan, en gesê: Sal julle weer staan en hierdie volk oordeel, en ons wet veroordeel? As julle sulke groot mag het, waarom abevry julle nie julself nie?

21 En baie sulke dinge het hulle aan hulle gesê, terwyl hulle op hul tande gekners het teen hulle, en op hulle gespoeg, en gesê het: Hoe sal ons lyk wanneer ons verdoem is?

22 En baie sulke dinge, ja, allerhande sulke dinge het hulle aan hulle gesê; en so het hulle hul bespot vir baie dae. En hulle het voedsel van hulle weerhou, sodat hulle honger mag ly, en water, sodat hulle dors mag ly; en hulle het ook van hulle hul klere weggeneem dat hulle naak was; en so is hulle vasgebind met sterk toue, en in die gevangenis gehou.

23 En dit het gebeur nadat hulle so gely het vir baie dae lank, (en dit was op die twaalfde dag, in die tiende maand, in die tiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi) dat die hoofregter oor die land Ammoniha en baie van hulle leraars en hulle regsgeleerdes in die gevangenis ingegaan het waar Alma en Amulek vasgebind was met toue.

24 En die hoofregter het voor hulle gestaan, en hulle weer geslaan, en aan hulle gesê: As julle die mag van God het, bevry julleself van hierdie bande, en dan sal ons glo dat die Here hierdie volk sal vernietig volgens julle woorde.

25 En dit het gebeur dat hulle almal na vore gekom en hulle geslaan het, en dieselfde woorde gesê het, en wel tot die laaste toe; en toe die laaste met hulle gespreek het, was die akrag van God oor Alma en Amulek, en hulle het opgestaan en op hulle voete gestaan.

26 En Alma het geroep, en gesê: Hoe lank sal ons hierdie groot averdrukking verduur, o Here? O Here, gee ons krag volgens ons geloof wat in Christus is, en wel tot bevryding. En hulle het die toue gebreek waarmee hulle gebind was; en toe die mense dit sien, het hulle begin om te vlug, want die vrees vir vernietiging het oor hulle gekom.

27 En dit het gebeur dat hulle vrees so groot was, dat hulle neergeval het op die aarde, en nie die buitenste deur van die agevangenis bereik het nie; en die aarde het geweldig geskud, en die mure van die gevangenis is in twee geskeur sodat hulle op die aarde geval het; en die hoofregter en die regsgeleerdes, en die priesters, en die leraars, wat vir Alma en Amulek geslaan het, is gedood deur die val daarvan.

28 En Alma en Amulek het uit die gevangenis uitgekom en hulle was nie beseer nie; want die Here het mag aan hulle gegee, volgens hulle geloof wat in Christus was. En hulle het dadelik uit die gevangenis uitgekom; en hulle was abevry van hulle bande; en die gevangenis het op die grond neergestort en elke siel binne die mure daarvan, behalwe Alma en Amulek, is gedood; en hulle het dadelik die stad binnegekom.

29 Nou, omdat die mense ’n groot geraas gehoor het, het hulle aangehardloop gekom in skares om die oorsaak daarvan te weet; en toe hulle Alma en Amulek uit die gevangenis sien uitkom, en dat die mure daarvan op die grond neergestort het, is hulle met groot vrees getref, en het gevlug van die teenwoordigheid van Alma en Amulek af, net soos ’n bok met haar kleintjies van twee leeus af vlug; en so het hulle van die teenwoordigheid van Alma en Amulek af gevlug.

◀

1a

2 Kon. 22:8–13. GS Skrifture.

◀

2a

Alma 12:3–7.

◀

b

Alma 10:27.

◀

6a

Alma 15:5.

◀

b

GS Gewete.

◀

7a

Alma 11:21–37.

◀

b

Alma 15:1.

◀

10a

Alma 8:30–31.

◀

11a

GS Heerlikheid.

◀

b

Ps. 37:8–13; Alma 60:13; L&V 103:3. GS Geregtigheid.

◀

c

GS Martelaar, Martelaarskap.

◀

d

Mosia 17:10.

◀

14a

Alma 12:17.

◀

16a

Alma 1:7–15.

◀

18a

Alma 10:14; 11:20.

◀

20a

Matt. 27:39–43.

◀

25a

Alma 8:31.

◀

26a

Jak. 5:10–11; Mosia 17:10–20; L&V 121:7–8.

◀

27a

Hand. 16:26; Ether 12:13.

◀

28a

Jakob 4:6; 3 Ne. 28:19–22.

Hoofstuk 15

Alma en Amulek gaan na Sidom en stig ’n kerk—Alma genees Zeesrom, wat by die Kerk aansluit—Baie word gedoop, en die Kerk floreer—Alma en Amulek gaan na Zarahemla. Ongeveer 81 v.C.

1 En dit het gebeur dat Alma en Amulek beveel is om uit daardie stad te vertrek, en hulle het vertrek, en uitgekom en wel sover as die land Sidom; en kyk, daar het hulle al die mense gevind wat vertrek het uit die land aAmmoniha, wat buitgewerp en gestenig was, omdat hulle geglo het in die woorde van Alma.

2 En hulle het aan hulle alles vertel wat gebeur het met hulle avroue en kinders en ook aangaande hulleself, en van hulle bmag van bevryding.

3 En ook Zeesrom het siek gelê in Sidom, met ’n brandende koors, wat veroorsaak is deur die groot beproewings van sy gemoed vanweë sy aboosheid, want hy het veronderstel dat Alma en Amulek nie meer leef nie; en hy het veronderstel dat hulle gedood is vanweë sy ongeregtigheid. En hierdie groot sonde, en sy baie ander sondes, het sy verstand verskeur totdat dit uitermate smartvol geword het, en hy het geen verlossing gehad nie; daarom het hy begin brand met ’n brandende hitte.

4 Nou, toe hy hoor dat Alma en Amulek in die land Sidom was, het sy hart begin om moed te skep; en hy het dadelik ’n boodskap na hulle gestuur, en begeer dat hulle na hom toe kom.

5 En dit het gebeur dat hulle dadelik gegaan het, en die boodskap gehoorsaam het wat hy aan hulle gestuur het; en hulle het ingegaan in die huis na Zeesrom; en hulle het hom op sy bed gevind, siek, en hy was baie swak met ’n brandende koors; en sy gemoed ook was uitermate beangs vanweë sy ongeregtighede; en toe hy hulle sien, het hy sy hand uitgestrek, en hulle gesmeek dat hulle hom moes genees.

6 En dit het gebeur dat Alma aan hom gesê het, terwyl hy hom by die hand neem: aGlo jy in die krag van Christus tot heil?

7 En hy het geantwoord en gesê: Ja, ek glo al die woorde wat jy geleer het.

8 En Alma het gesê: As jy in die verlossing van Christus glo, kan jy agenees word.

9 En hy het gesê: Ja, ek glo volgens jou woorde.

10 En toe het Alma tot die Here geroep, en gesê: O Here ons God, wees hierdie man barmhartig, en agenees hom volgens sy geloof, wat in Christus is.

11 En toe Alma hierdie woorde gesê het, het Zeesrom op sy voete agespring, en begin om te loop; en dit is gedoen tot groot verbasing van al die mense; en die kennis hieromtrent het uitgegaan dwarsdeur die hele land Sidom.

12 En Alma het Zeesrom gedoop tot die Here; en hy het begin om van daardie tyd af te preek vir die volk.

13 En Alma het ’n kerk gestig in die land Sidom, en priesters en leraars geordineer in die land, om tot die Here te doop wie ook al begerig was om gedoop te word.

14 En dit het gebeur dat hulle baie was; want hulle het ingestroom vanuit die hele streek rondom Sidom, en is gedoop.

15 Maar wat die volk betref wat in die land Ammoniha was, hulle het nog ’n hardvogtige en hardnekkige volk gebly; en hulle het nie bekeer van hul sondes nie, en hulle het die mag van Alma en Amulek toegeskryf aan die duiwel; want hulle was van die geloof van aNehor, en het nie geglo aan die bekering van hulle sondes nie.

16 En dit het gebeur dat Alma en Amulek, want Amulek het al sy goud, en silwer, en sy kosbare dinge aagtergelaat, wat in die land Ammoniha was, vir die woord van God, omdat hy bverstoot is deur diegene wat eertyds sy vriende was, en ook deur sy vader en sy verwante;

17 Daarom, nadat Alma die kerk in Sidom gestig het, toe hy ’n groot abeteueling gesien het, ja, toe hy gesien het dat die volk beteuel was wat betref die hoogmoed van hulle harte, en begin het om hulself te bverootmoedig voor God, en begin het om bymekaar te kom by hulle heiligdomme om God te caanbid voor die altaar, en gedurigdeur te dwaak en te bid, sodat hulle verlos mag word van Satan, en van die edood, en van vernietiging—

18 Nou, soos ek gesê het, nadat Alma al hierdie dinge gesien het, daarom het hy Amulek geneem en oorgekom na die land Zarahemla, en hom na sy eie huis geneem, en hom versorg in sy beproewinge, en hom versterk in die Here.

19 En so het die tiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

◀

1a

Alma 16:2–3, 9, 11.

◀

b

Alma 14:7.

◀

2a

Alma 14:8–14.

◀

b

Alma 14:28.

◀

3a

Alma 14:6–7.

◀

6a

Mark. 9:23.

◀

8a

GS Genees, Genesings.

◀

10a

Mark. 2:1–12.

◀

11a

Hand. 3:1–11.

◀

15a

Alma 1:2–15.

◀

16a

Lk. 14:33; Alma 10:4.

◀

b

GS Vervolg, Vervolging.

◀

17a

Alma 16:21.

◀

b

GS Nederig, Nederigheid.

◀

c

GS Aanbid.

◀

d

GS Gebed; Waak, Wagte.

◀

e

GS Dood, Geestelike.

Hoofstuk 16

Die Lamaniete vernietig die volk van Ammoniha—Zoram lei die Nefiete na oorwinning oor die Lamaniete—Alma en Amulek en baie ander verkondig die woord—Hulle leer dat ná sy Opstanding sal Christus verskyn aan die Nefiete. Ongeveer 81–77 v.C.

1 En dit het gebeur in die elfde jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, op die vyfde dag van die tweede maand, nadat daar baie vrede in die land Zarahemla was, nadat daar geen oorloë nóg twiste vir ’n sekere aantal jare was, en wel tot die vyfde dag van die tweede maand in die elfde jaar, is daar ’n geroep gehoor van oorlog dwarsdeur die land.

2 Want kyk, die leërs van die Lamaniete het ingekom van die kant van die wildernis af, tot in die grense van die land, en wel tot in die stad aAmmoniha, en het begin om die volk te dood en die stad te verwoes.

3 En nou het dit gebeur, voordat die Nefiete ’n voldoende mag op die been kon kry om hulle te verdryf uit die land, het hulle die mense avernietig wat in die stad Ammoniha was, en ook sommiges rondom die grense van Noag, en ander gevange geneem die wildernis in.

4 Nou, dit het gebeur dat die Nefiete begerig was om diegene terug te kry wat gevange weggevoer is die wildernis in.

5 Daarom, hy wat aangestel was as hoofkaptein oor die leërs van die Nefiete, (en sy naam was Zoram, en hy het twee seuns gehad, Lehi en Agab)—nou Zoram en sy twee seuns, wetende dat Alma hoëpriester was oor die kerk, en omdat hulle gehoor het dat hy die gees van profesie gehad het, daarom het hulle na hom gegaan en van hom begeer om te weet of die Here wou hê dat hulle die wildernis moes ingaan op soek na hulle broers wat gevange geneem is deur die Lamaniete.

6 En dit het gebeur dat Alma vir die Here agevra het aangaande die saak. En Alma het teruggekeer en aan hulle gesê: Kyk, die Lamaniete sal die Sidon-rivier oorsteek in die suidelike wildernis, ver hoër anderkant die grense van die land Manti. En kyk, daar sal jy hulle ontmoet, aan die oostekant van die Sidon-rivier, en daar sal die Here jou broers aan jou oorgee wat gevange geneem is deur die Lamaniete.

7 En dit het gebeur dat Zoram en sy seuns die Sidon-rivier oorgesteek het, met hulle leërs, en wegmarsjeer het anderkant die grense van Manti in die suidelike wildernis, wat aan die oostekant van die Sidon-rivier was.

8 En hulle het afgekom op die leërs van die Lamaniete, en die Lamaniete is verstrooi en die wildernis ingejaag; en hulle het hulle broers geneem wat gevange geneem is deur die Lamaniete, en daar was nie een siel van hulle wat verlore gegaan het wat gevange geneem is nie. En hulle is gebring deur hulle broers om hulle eie landerye te besit.

9 En so het die elfde jaar van die regters geëindig; nadat die Lamaniete uit die land verdryf is, en die volk van Ammoniha avernietig is; ja, elke lewende siel van die Ammonihahiete is bvernietig, en ook hulle groot stad, wat hulle gesê het God dit nie kon vernietig nie, vanweë sy grootheid.

10 Maar kyk, in aeen dag is dit verlate gelaat; en die lyke is vermink deur die honde en wilde diere van die wildernis.

11 Nogtans, na baie dae is hulle dooie liggame opgehoop op die aangesig van die aarde, en is hulle bedek met ’n dun bedekking. En nou, so groot was die stank daarvan dat die volk vir baie jare nie ingegaan het om die land Ammoniha te besit nie. En dit is genoem Verlatenheid van Nehors; want hulle was van die geloof van aNehor, wat gedood is; en hulle landerye het verlate gebly.

12 En die Lamaniete het nie weer kom oorlog maak teen die Nefiete tot die veertiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi nie. En dus vir drie jaar lank het die volk van Nefi voortdurende vrede in die hele land gehad.

13 En Alma en Amulek het uitgegaan om bekering te preek tot die volk in hulle atempels, en in hul heiligdomme, en ook in hulle bsinagoges, wat gebou is volgens die wyse van die Jode.

14 En soveel as wat hulle woorde wou aanhoor, aan hulle het hul die woord van God meegedeel, sonder ainagneming van persoon, voortdurend.

15 En so het Alma en Amulek uitgegaan, en ook veel meer wat gekies was vir die werk om die woord te preek dwarsdeur die hele land. En die vestiging van die kerk het algemeen geword dwarsdeur die land, in die hele streek rondom, onder die hele volk van die Nefiete.

16 En daar was ageen ongelykheid onder hulle nie; die Here het sy Gees uitgestort op die hele aangesig van die land om die gemoed van die kinders van mense voor te berei, of om hulle bharte voor te berei om die woord te ontvang wat onder hulle geleer sou word ten tyde van sy koms—

17 Sodat hulle nie verhard mag wees teen die woord nie, sodat hulle nie ongelowig mag wees nie, en aangaan tot vernietiging toe nie, maar sodat hulle die woord met vreugde mag ontvang, en soos ’n atak geënt word op die ware bwingerdstok, sodat hulle die crus mag binnegaan van die Here hulle God.

18 Nou, daardie apriesters wat uitgegaan het onder die volk, het gepredik teen alle leuens, en bbedrog en cafguns en onenigheid, en kwaadwilligheid en beledigings, en diefstal, roof, plunder, moord, egbreuk pleeg, en alle soorte wellustigheid, en uitgeroep dat hierdie dinge nie so behoort te wees nie—

19 En hulle het die dinge verkondig wat binnekort moes kom; ja, en hulle het die akoms van die Seun van God verkondig, sy lyding en dood, en ook die opstanding van die dode.

20 En baie van die mense het navraag gedoen aangaande die plek waar die Seun van God sou kom; en hulle is geleer dat Hy aan hulle sou averskyn bna sy opstanding; en dit het die volk aangehoor met groot vreugde en blydskap.

21 En nou, nadat die kerk gevestig is dwarsdeur die hele land—nadat die aoorwinning oor die duiwel behaal is, en die woord van God in sy suiwerheid dwarsdeur die hele land gepredik is, en die Here sy seëninge op die volk uitgestort het—so het die veertiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

◀

2a

Alma 15:1, 15–16.

◀

3a

Alma 9:18.

◀

6a

Alma 43:23–24.

◀

9a

Alma 8:16; 9:18–24; Morm. 6:15–22.

◀

b

Alma 25:1–2.

◀

10a

Alma 9:4.

◀

11a

Alma 1:15; 24:28–30.

◀

13a

2 Ne. 5:16.

◀

b

Alma 21:4–6, 20.

◀

14a

Alma 1:30.

◀

16a

Mosia 18:19–29; 4 Ne. 1:3.

◀

b

GS Gebroke Hart.

◀

17a

Jakob 5:24.

◀

b

GS Wingerd van die Here.

◀

c

Alma 12:37; 13:10–13.

◀

18a

Alma 15:13.

◀

b

GS Bedrog, Bedrieg, Bedrieër.

◀

c

GS Afguns.

◀

19a

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

20a

2 Ne. 26:9; 3 Ne. 11:7–14.

◀

b

1 Ne. 12:4–6.

◀

21a

Alma 15:17.

’n Verslag van die seuns van Mosia, wat hulle regte tot die koninkryk geweier het vir die woord van God, en opgegaan het na die land Nefi om vir die Lamaniete te preek; hulle lydings en verlossing—volgens die verslag van Alma.

Dit behels hoofstukke 17 tot 27.

Hoofstuk 17

Die seuns van Mosia het die gees van profesie en van openbaring—Hulle gaan hul onderskeie rigtings om die woord te verkondig aan die Lamaniete—Ammon gaan na die land Ismael en word die dienskneg van Koning Lamoni—Ammon red die koning se kuddes en dood sy vyande by die waters van Sebus. Verse 1–3, ongeveer 77 v.C.; vers 4, ongeveer 91–77 v.C.; en verse 5–39, ongeveer 91 v.C.

1 En nou dit het gebeur dat terwyl Alma op reis was van die land Gídeon af, suidwaarts, weg na die land Manti, kyk, tot sy verbasing, het hy die aseuns van Mosia bontmoet wat op reis was na die land Zarahemla.

2 Nou, hierdie seuns van Mosia was by Alma in die tyd toe die engel die aeerste keer aan hom verskyn het; daarom het Alma hom uitermate verbly om sy broers te sien; en wat meer tot sy blydskap bygedra het, hulle was steeds sy broers in die Here; ja, en hulle het sterk geword in die kennis van die waarheid; want hulle was manne van ’n gesonde begrip en hulle het die skrifture ywerig bondersoek, sodat hulle die woord van God mag ken.

3 Maar dit is nie al nie; hulle het hulself oorgegee aan baie agebed, en vas; daarom het hulle die gees van profesie gehad, en die gees van openbaring, en wanneer hulle bonderrig het, het hulle onderrig met mag en gesag van God.

4 En hulle het die woord van God onderrig vir ’n tydperk van veertien jaar onder die Lamaniete, en hulle het baie awelslae gehad om baie tot die kennis van die waarheid te bbring; ja, deur die krag van hulle woorde is baie voor die altaar van God gebring, om sy Naam aan te roep en hulle sondes voor Hom te cbely.

5 Nou hierdie is die omstandighede wat hulle vergesel het op hul reise, want hulle het baie verdrukkinge gehad; hulle het baie gely, beide na liggaam en na gees, soos honger, dors en uitputting, en ook baie aarbeid in die gees.

6 Nou hierdie was hulle reise: Nadat hulle aafskeid geneem het van hulle vader Mosia, in die eerste jaar van die regters; nadat hulle die koningskap bgeweier het wat hulle vader begeer het om aan hulle oor te dra, en ook dit was die mening van die volk;

7 Nogtans het hulle vertrek uit die land Zarahemla, en hul swaarde geneem, en hul spiese, en hul boë, en hul pyle, en hul slingers; en dit het hulle gedoen sodat hulle vir hulself kos mag voorsien terwyl hulle in die wildernis was.

8 En so het hulle die wildernis ingetrek met hulle getalle wat hulle uitgesoek het, om op te gaan na die land Nefi, om die woord van God te preek aan die Lamaniete.

9 En dit het gebeur dat hulle baie dae gereis het in die wildernis, en hulle het baie gevas en baie agebid dat die Here aan hulle ’n deel van sy Gees sou gee om saam met hulle te gaan, en by hulle te bly, sodat hulle ’n bwerktuig mag wees in die hande van God, om as dit moontlik was, hulle broers, die Lamaniete, tot die kennis van die waarheid te bring, tot die kennis van die verdorwenheid van die coorleweringe van hulle vaders, wat nie juis was nie.

10 En dit het gebeur dat die Here hulle abesoek het met sy bGees, en aan hulle gesê het: Wees cgetroos. En hulle is getroos.

11 En die Here het ook aan hulle gesê: Gaan uit onder die Lamaniete, julle broers, en vestig my woord; dog julle moet ageduldig wees in lankmoedigheid en verdrukkinge, sodat julle aan hulle goeie voorbeelde kan stel in My, en Ek sal ’n werktuig van julle maak in my hande tot die heil van baie siele.

12 En dit het gebeur dat die harte van die seuns van Mosia, en ook van diegene wat met hulle was, moed geskep het om uit te gaan onder die Lamaniete om aan hulle die woord van God te verkondig.

13 En dit het gebeur toe hulle aangekom het op die grense van die land van die Lamaniete, dat hulle van mekaar ageskei het, en die een van die ander weggegaan het, vertrouend op die Here dat hulle weer sou ontmoet aan die einde van hulle boes, want hulle het geglo dat die taak wat hulle onderneem het, groot was.

14 En weliswaar was dit groot, want hulle het onderneem om die woord van God te preek aan ’n awilde, en ’n verharde, en ’n wrede volk; ’n volk wat daarin behae geskep het om die Nefiete te vermoor, en hulle te beroof en te plunder; en hulle harte was gerig op rykdom, of op goud en silwer, en kosbare stene; nogtans hulle het gepoog om hierdie dinge te verkry deur te moor en te plunder, sodat hulle nie daarvoor hoef te arbei met hulle eie hande nie.

15 Daarom was hulle ’n baie lui volk, baie van wie afgode aanbid het, en die avloek van God het op hulle geval vanweë die boorleweringe van hulle vaders; nieteenstaande die beloftes van die Here wat hulle aangebied is op die voorwaarde van bekering.

16 Daarom, dit was die arede waarom die seuns van Mosia die werk onderneem het, dat hulle hul miskien tot bekering mag bring; dat hulle hul miskien daartoe mag bring om te weet van die plan van verlossing.

17 Daarom het hulle hulself geskei die een van die ander, en onder hulle ingegaan, elke man alleen, volgens die woord en krag van God wat aan hom gegee is.

18 Nou, Ammon was die hoof onder hulle, of eerder hy het hulle gedien, en hy het weggegaan van hulle af, nadat hy hulle ageseën het volgens hulle onderskeie roepings, nadat hy die woord van God aan hulle meegedeel het, of hulle gedien het voor sy vertrek; en so het hulle hul onderskeie reise onderneem dwarsdeur die land.

19 En Ammon het gegaan na die land aIsmael, die land wat genoem is na die seuns van Ismael, wat ook Lamaniete geword het.

20 En toe Ammon die land Ismael binnegaan het, het die Lamaniete hom geneem en hom vasgebind, soos dit hulle gebruik was om al die Nefiete vas te bind wat in hulle hande geval het, en hulle voor die koning gedra; en so is dit oorgelaat aan die koning se behae om hulle te dood, of om hulle in slawerny te hou, of om hulle in die gevangenis te werp, of om hulle uit sy land te werp, volgens sy wil en behae.

21 En so is Ammon gedra voor die koning wat oor die land Ismael was; en sy naam was Lamoni; en hy was ’n afstammeling van Ismael.

22 En die koning het van Ammon verneem of dit sy begeerte was om in die land te woon onder die Lamaniete, of onder sy volk.

23 En Ammon het aan hom gesê: Ja, ek begeer om vir ’n tyd te woon onder hierdie volk, ja, en miskien tot die dag dat ek sterf.

24 En dit het gebeur dat koning Lamoni baie ingenome was met Ammon, en het sy boeie laat losmaak; en hy wou hê dat Ammon een van sy dogters tot vrou moes neem.

25 Maar Ammon het aan hom gesê: Nee, maar ek sal u dienskneg wees. Daarom het Ammon ’n dienskneg van koning Lamoni geword. En dit het gebeur dat hy saam met ander diensknegte opgedra is om die kuddes van Lamoni te bewaak, volgens die gebruik van die Lamaniete.

26 En nadat hy drie dae in die diens van die koning was, terwyl hy by die Lamanitiese diensknegte was en uitgegaan het met hulle kuddes na die plek van water, wat die water van Sebus genoem is, en al die Lamaniete jaag hulle vee daarheen aan, sodat hulle water mag hê—

27 Daarom, terwyl Ammon en die diensknegte van die koning hulle kuddes na hierdie plek van water aanjaag, kyk, ’n sekere aantal van die Lamaniete, wat met hulle kuddes by die water was, het gestaan en die kuddes van Ammon en die diensknegte van die koning uiteengejaag, en hulle het hulle dermate verjaag dat hulle in baie rigtings gevlug het.

28 Nou het die diensknegte van die koning begin murmureer, en gesê: Nou sal die koning ons doodmaak soos ons broers, omdat hulle kuddes verjaag is deur die boosheid van hierdie manne. En hulle het uitermate begin ween, en gesê: Kyk, ons kuddes is alreeds verjaag.

29 Nou het hulle geween vanweë die vrees om gedood te word. Nou toe Ammon dit sien, het sy hart in hom geswel van blydskap; want, het hy gesê, ek sal my krag aan hierdie, my medediensknegte toon, of die krag wat in my is, om hierdie kuddes terug te bring aan die koning, sodat ek die harte van hierdie my medediensknegte mag wen, sodat ek hulle mag lei om in my woorde te glo.

30 En nou, dit was die gedagtes van Ammon, toe hy die verdrukkinge sien van diegene wat hy sy broers genoem het.

31 En dit het gebeur dat hy hulle met sy woorde gevlei het, en gesê het: My broers, wees vrolik en laat ons gaan soek na die kuddes, en ons sal hulle bymekaarmaak en hulle terugbring na die plek van water; en so sal ons die kuddes vir die koning bewaar en hy sal ons nie doodmaak nie.

32 En dit het gebeur dat hulle die kuddes gaan soek het, en hulle het Ammon gevolg, en hulle het voortbeweeg met groot spoed en het die kuddes van die koning afgesny, en hulle weer bymekaargebring na die plek van water.

33 En daardie manne het weer gestaan om hulle kuddes te verjaag; maar Ammon het aan sy broers gesê: Omsingel die kuddes rondom sodat hulle nie vlug nie, en ek gaan en veg met die manne wat ons kuddes verjaag.

34 Daarom, hulle het gedoen soos Ammon hulle beveel het, en hy het uitgegaan en gestaan om te veg met diegene wat by die waters van Sebus gestaan het, en hulle was in getal nie min nie.

35 Daarom het hulle Ammon nie gevrees nie, want hulle het veronderstel dat een van hulle manne hom kon doodmaak volgens hulle behae, want hulle het nie geweet dat die Here vir Mosia belowe het dat Hy sy seuns uit hulle hande sou ared nie; nóg het hulle iets aangaande die Here geweet; daarom het hulle behae geskep in die vernietiging van hulle broers; en om hierdie rede het hulle gestaan om die kuddes van die koning te verjaag.

36 Maar aAmmon het na vore getree en begin om klippe na hulle te gooi met sy slinger; ja, met geweldige krag het hy klippe tussen hulle ingeslinger; en so het hy ’n bsekere aantal van hulle doodgemaak, in soverre dat hulle verbaas begin word het oor sy krag; nogtans was hulle kwaad vanweë hulle broers wat gedood is, en hulle was vasberade dat hy sou val; daarom, omdat hulle gesien het dat hulle hom nie ckon tref met hulle klippe nie, het hulle met knuppels na vore gekom om hom te dood.

37 Maar kyk, elke man wat sy knuppel opgehef het om vir Ammon te slaan, hy het hulle arms afgekap met sy swaard; want hy het hulle houe weerstaan deur hulle arms te tref met die skerpte van sy swaard, in soverre dat hulle verbaas begin word het, en begin het om te vlug voor hom; ja, en hulle was nie min in getal nie; en hy het hulle laat vlug deur die sterkte van sy arm.

38 Nou ses van hulle het geval deur die slinger, maar hy het niemand gedood met sy swaard nie, behalwe hulle leier; en hy het soveel van hulle arms afgekap as wat teen hom opgelig was, en hulle was nie min nie.

39 En toe hy hulle ver weggedryf het, het hy teruggekeer en hulle het hulle kuddes water gegee en hulle teruggebring na die weiveld van die koning, en toe ingegaan na die koning, en die arms gedra wat afgekap is deur die swaard van Ammon, van diegene wat gesoek het om hom te dood; en hulle is na die koning gebring as ’n getuienis van die dinge wat hulle gedoen het.

◀

1a

Mosia 27:34.

◀

b

Alma 27:16.

◀

2a

Mosia 27:11–17.

◀

b

GS Skrifture.

◀

3a

GS Gebed; Vas.

◀

b

GS Onderrig, Onderwyser—Onderrig met die Gees.

◀

4a

Alma 29:14.

◀

b

GS Sendingwerk.

◀

c

GS Bely, Belydenis.

◀

5a

Alma 8:10.

◀

6a

Mosia 28:1, 5–9.

◀

b

Mosia 29:3.

◀

9a

Alma 25:17. GS Gebed.

◀

b

Mosia 23:10; Alma 26:3.

◀

c

Alma 3:10–12.

◀

10a

L&V 5:16.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

c

Alma 26:27.

◀

11a

Alma 20:29. GS Geduld.

◀

13a

Alma 21:1.

◀

b

Matt. 9:37.

◀

14a

Mosia 10:12.

◀

15a

Alma 3:6–19; 3 Ne. 2:15–16.

◀

b

Alma 9:16–24; 18:5.

◀

16a

Mosia 28:1–3.

◀

18a

GS Seën, Geseënd, Seëning.

◀

19a

1 Ne. 7:4–6.

◀

35a

Mosia 28:7; Alma 19:22–23.

◀

36a

Ether 12:15.

◀

b

Alma 18:16.

◀

c

Alma 18:3.

Hoofstuk 18

Koning Lamoni veronderstel dat Ammon die Groot Gees is—Ammon leer die Koning omtrent die Skepping, God se handelinge met die mens, en die verlossing wat kom deur Christus—Lamoni glo en val op die aarde asof hy dood is. Ongeveer 90 v.C.

1 En dit het gebeur dat koning Lamoni sy diensknegte na vore laat kom het en getuig van al die dinge wat hulle gesien het betreffende die saak.

2 En toe hulle almal getuig het van die dinge wat hulle gesien het, en hy geleer het van die getrouheid van Ammon in die bewaring van sy kuddes, en ook van sy groot krag in die stryd teen diegene wat gesoek het om hom dood te maak, was hy uitermate verbaas, en het gesê: Waarlik, hierdie is meer as ’n mens. Kyk, is dit nie die Groot Gees wat sulke groot bestraffinge stuur op hierdie volk, vanweë hulle moorde nie?

3 En hulle het die koning geantwoord, en gesê: Of hy die Groot Gees of ’n mens is, weet ons nie; maar dit weet ons wel, dat hy anie doodgemaak kan word deur die vyande van die koning nie; nóg kan hulle die koning se kuddes verjaag terwyl hy by ons is, vanweë sy bekwaamheid en groot krag; daarom, ons weet dat hy die koning se vriend is. En nou, o koning, ons glo nie dat ’n mens sulke groot krag het nie, want ons weet hy kan nie gedood word nie.

4 En nou, toe die koning hierdie woorde gehoor het, het hy aan hulle gesê: Nou weet ek dat dit die Groot Gees is; en hy het neergedaal in hierdie tyd om julle lewens te bewaar, sodat ek julle nie mag adoodmaak soos vir julle broers nie. Nou dit is die Groot Gees van wie ons vaders gespreek het.

5 Nou, dit was die oorlewering van Lamoni, wat hy ontvang het van sy vader, dat daar ’n Groot Gees was. Nieteenstaande hulle aan ’n aGroot Gees geglo het, het hulle veronderstel dat wat hulle ook al gedoen het, reg was; nogtans het Lamoni uitermate begin vrees, uit vrees dat hy verkeerd gedoen het om sy diensknegte dood te maak;

6 Want hy het baie van hulle doodgemaak, omdat hulle broers hulle kuddes verjaag het by die plek van water; en daarom, omdat hulle vee verjaag is, is hulle gedood.

7 Nou was dit die gebruik van hierdie Lamaniete om by die waters van Sebus te staan om die kuddes van die mense te verjaag, sodat hulle daardeur baie van die vee wat verjaag is, na hulle eie land kon aanjaag, want dit was ’n gebruik van plunder onder hulle.

8 En dit het gebeur dat koning Lamoni navraag gedoen het by sy diensknegte, en gesê het: Waar is hierdie man wat sulke groot krag het?

9 En hulle het aan hom gesê: Kyk, hy voer u perde. Nou het die koning sy diensknegte beveel, voor die tyd dat hulle die kuddes water gegee het, dat hulle sy perde en waens moes voorberei, en hom moes begelei na die land Nefi; want daar was ’n groot fees gereël in die land Nefi, deur die vader van Lamoni, wat koning was oor die hele land.

10 Nou toe koning Lamoni hoor dat Ammon besig was om sy perde en sy waens gereed te maak, was hy des te meer verbaas vanweë die getrouheid van Ammon, en het gesê: Waarlik, daar was nog nooit enige dienskneg onder al my diensknegte wat so getrou was soos hierdie man nie; want hy onthou selfs al my bevele om hulle uit te voer.

11 Nou weet ek waarlik dat dit die Groot Gees is, en ek wil hom vra dat hy na my toe inkom, maar ek durf nie.

12 En dit het gebeur dat toe Ammon die perde en die waens gereed gemaak het vir die koning en sy diensknegte, het hy ingegaan na die koning, en hy het gesien dat die gesigsuitdrukking van die koning verander was; daarom was hy op die punt om terug te keer uit sy teenwoordigheid.

13 En een van die koning se diensknegte het aan hom gesê: Rabbana, wat, as dit vertaal word beteken, magtige of grote koning, omdat hulle konings as magtig beskou word; en daarom het hy aan hom gesê: Rabbana, die koning begeer dat u moet bly.

14 Daarom het Ammon homself gedraai na die koning, en aan hom gesê: Wat wil u hê dat ek vir u moet doen, o koning? En die koning het hom nie geantwoord vir ’n tydperk van ’n uur nie, volgens hulle tyd, want hy het nie geweet wat hy aan hom moes sê nie.

15 En dit het gebeur dat Ammon weer aan hom gesê het: Wat begeer u van my? Maar die koning het hom nie geantwoord nie.

16 En dit het gebeur dat Ammon, omdat hy vervul was met die Gees van God, daarom het hy die agedagtes van die koning waargeneem. En hy het aan hom gesê: Is dit omdat u gehoor het dat ek u diensknegte en u kuddes verdedig het, en sewe van hulle broers gedood het met die slinger en met die swaard, en die arms van ander afgekap het, ten einde u kuddes en u diensknegte te verdedig; kyk, is dit wat u verwonderinge veroorsaak?

17 Ek sê vir u, wat is dit, dat u verwonderinge so groot is? Kyk, ek is ’n mens, en u dienskneg; daarom, wat u ook al vra wat reg is, dit sal ek doen.

18 Nou, toe die koning hierdie woorde gehoor het, het hy hom weer verwonder, want hy het gesien dat Ammon sy gedagtes kon aonderskei; maar desnieteenstaande dit, het koning Lamoni sy mond geopen en aan hom gesê: Wie is u? Is u daardie Groot Gees, wat alle dinge bweet?

19 Ammon het geantwoord en aan hom gesê: Ek is nie.

20 En die koning het gesê: Hoe ken u die gedagtes van my hart? U kan met vertroue spreek, en my vertel aangaande hierdie dinge; en vertel my ook deur watter mag u my broers wat my kuddes verjaag het, gedood en die arms van afgekap het—

21 En nou, as u my aangaande hierdie dinge sal vertel, wat u ook al begeer, sal ek aan u gee; en as dit nodig was, sou ek u beskerm met my leërs; maar ek weet dat u magtiger is as hulle almal; nogtans, wat u ook al van my begeer, dit sal ek aan u gee.

22 Nou Ammon, omdat hy wys was, dog onskuldig, het aan Lamoni gesê: Sal u ag slaan op my woorde, as ek u vertel deur watter krag ek hierdie dinge doen? En dit is die ding wat ek van u begeer.

23 En die koning het hom geantwoord, en gesê: Ja, ek sal al u woorde glo. En so is hy deur vernuf gevang.

24 En Ammon het begin om met avrymoedigheid met hom te spreek, en aan hom gesê: Glo u dat daar ’n God is?

25 En hy het geantwoord, en aan hom gesê: Ek weet nie wat dit beteken nie.

26 En toe het Ammon gesê: Glo u dat daar ’n Groot Gees is?

27 En hy het gesê, Ja.

28 En Ammon het gesê: Dit is God. En Ammon het weer aan hom gesê: Glo u dat hierdie Groot Gees, wat God is, alle dinge geskape het wat in die hemel en op die aarde is?

29 En hy het gesê: Ja, ek glo dat Hy alle dinge geskape het wat op die aarde is; maar ek ken nie die hemele nie.

30 En Ammon het aan hom gesê: Die hemele is ’n plek waar God woon en al sy heilige engele.

31 En koning Lamoni het gesê: Is dit bo die aarde?

32 En Ammon het gesê: Ja, en Hy kyk af op al die kinders van mense; en Hy ken al die agedagtes en voornemens van die hart; want deur sy hand is hulle almal geskape van die begin af.

33 En koning Lamoni het gesê: Ek glo al hierdie dinge wat u gespreek het. Is u deur God gestuur?

34 Ammon het aan hom gesê: Ek is ’n mens; en die amens is in die begin geskape na die beeld van God, en ek is geroep deur sy Heilige Gees om hierdie dinge aan hierdie volk te bleer, sodat hulle gebring kan word tot ’n kennis van dit wat regverdig en waar is;

35 En ’n gedeelte van daardie aGees woon in my, wat my bkennis gee, en ook krag volgens my geloof en begeertes wat in God is.

36 Nou toe Ammon hierdie woorde gesê het, het hy begin by die skepping van die wêreld, en ook die skepping van Adam, en hom al die dinge avertel aangaande die val van die mens, en hom vertel en vir hom die kronieke en die heilige bskrifture van die volk uitgelê, wat gespreek is deur die cprofete, en wel tot in die tyd dat hulle vader, Lehi, Jerusalem verlaat het.

37 En hy het ook aan hulle vertel (want dit was aan die koning en aan sy diensknegte) al die reise van hulle vaders in die wildernis, en al hulle lydings deur honger en dors, en hulle arbeid, ensovoorts.

38 En hy het ook aan hulle vertel aangaande die rebellies van Laman en Lemuel, en die seuns van Ismael, ja, al hulle rebellies het hy aan hulle vertel; en hy het al die kronieke en skrifture aan hulle uitgelê vanaf die tyd dat Lehi Jerusalem verlaat het tot die huidige tyd.

39 Maar dit is nie al nie; want hy het aan hulle die aplan van verlossing uitgelê, wat berei is vanaf die grondlegging van die wêreld; en hy het ook aan hulle aangaande die koms van Christus bekend gemaak, en al die werke van die Here het hy aan hulle bekend gemaak.

40 En dit het gebeur dat nadat hy al hierdie dinge gesê het, en dit uitgelê het aan die koning, dat die koning al sy woorde geglo het.

41 En hy het begin om tot die Here te roep, en het gesê: O Here, wees abarmhartig; volgens u oorvloedige barmhartigheid wat U oor die volk van Nefi gehad het, wees dit oor my, en my volk.

42 En nou, toe hy dit gesê het, het hy neergeval op die aarde, asof hy dood was.

43 En dit het gebeur dat sy diensknegte hom geneem het en hom ingedra het na sy vrou, en hom neergelê het op ’n bed; en hy het gelê asof hy dood was vir ’n tydperk van twee dae en twee nagte; en sy vrou, en sy seuns, en sy dogters het oor hom getreur, volgens die wyse van die Lamaniete, en sy heengaan grootliks betreur.

◀

3a

Alma 17:34–38.

◀

4a

Alma 17:28–31.

◀

5a

Alma 19:25–27. GS God, Godheid.

◀

16a

Alma 12:3.

◀

18a

GS Onderskeiding, Gawe van.

◀

b

GS God, Godheid.

◀

24a

Alma 38:12.

◀

32a

Amos 4:13; 3 Ne. 28:6; L&V 6:16.

◀

34a

Mosia 7:27; Ether 3:13–16.

◀

b

GS Onderrig, Onderwyser—Onderrig met die Gees.

◀

35a

GS Inspirasie, Inspireer.

◀

b

GS Kennis.

◀

36a

Mosia 1:4; Alma 22:12; 37:9.

◀

b

GS Skrifture.

◀

c

Hand. 3:18–21.

◀

39a

GS Plan van Verlossing.

◀

41a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

Hoofstuk 19

Lamoni ontvang die lig van die ewigdurende lewe en sien die Verlosser—Sy huishouding val in ’n beswyming neer, en baie sien engele—Ammon word wonderbaarlik bewaar—Hy doop baie en vestig ’n kerk onder hulle. Ongeveer 90 v.C.

1 En dit het gebeur dat na twee dae en twee nagte het hulle op die punt gestaan om sy liggaam te neem en dit in ’n grafkelder te gaan lê, wat hulle gemaak het vir die doel om hulle dooies te begrawe.

2 Nou, die koningin, omdat sy van Ammon se roem gehoor het, daarom het sy gestuur en begeer dat hy na haar moes inkom.

3 En dit het gebeur dat Ammon gedoen het soos hy beveel was, en hy het ingegaan na die koningin, en het begeer om te weet wat sy wou hê dat hy moes doen.

4 En sy het aan hom gesê: Die diensknegte van my man het dit aan my bekend gemaak dat jy ’n aprofeet is van ’n heilige God, en dat jy mag het om baie magtige werke te doen in sy Naam.

5 Daarom, as dit die geval is, wil ek hê dat jy moet ingaan en my man sien, want hy is neergelê op sy bed vir ’n tydperk van twee dae en twee nagte; en sommiges sê dat hy nie dood is nie, maar ander sê dat hy dood is en dat hy stink, en dat hy in die grafkelder behoort geplaas te word; maar vir my, vir my stink hy nie.

6 Nou, dit is wat Ammon begeer het, want hy het geweet dat koning Lamoni onder die mag van God was; hy het geweet dat die donker asluier van ongeloof besig was om weggewerp te word van sy gemoed, en dat die blig wat sy gemoed gevul het, wat die lig was van die heerlikheid van God, wat ’n wonderbaarlike lig was van sy goedheid—ja, hierdie lig het soveel vreugde in sy siel gebring, nadat die wolk van duisternis verdryf was, en dat die lig van die ewigdurende lewe in sy siel verlig is, ja, hy het geweet dat dit sy natuurlike gestalte oorweldig het, en dat hy weggevoer was in God.

7 Daarom, wat die koningin van hom gevra het was sy enigste begeerte. Daarom, hy het ingegaan om die koning te sien soos die koningin hom versoek het; en hy het die koning gesien, en hy het geweet dat hy nie dood was nie.

8 En hy het aan die koningin gesê: Hy is nie dood nie, maar hy slaap in God, en die volgende dag sal hy weer opstaan; daarom, begrawe hom nie.

9 En Ammon het aan haar gesê: Glo u dit? En sy het aan hom gesê: Ek het geen getuienis gehad nie behalwe jou woord, en die woord van ons diensknegte; nogtans glo ek dat dit sal wees soos jy gesê het.

10 En Ammon het aan haar gesê: Geseënd is u vanweë u uitnemende geloof; ek sê vir u, vrou, daar was nog nie so ’n groot ageloof onder al die volk van die Nefiete nie.

11 En dit het gebeur dat sy gewaak het oor die bed van haar man, van daardie tyd af tot daardie tyd op die volgende dag wat Ammon bepaal het dat hy sou opstaan.

12 En dit het gebeur dat hy opgestaan het, volgens die woorde van Ammon; en terwyl hy opgestaan het, het hy sy hand uitgestrek na die vrou, en gesê: Prys die Naam van God, en geseënd is jy.

13 Want so seker as wat jy leef, kyk, ek het my Verlosser gesien; en Hy sal verskyn, en uit ’n avrou bgebore word, en Hy sal die hele mensdom verlos wat in sy Naam glo. Nou, toe hy hierdie woorde gesê het, het sy hart in hom geswel, en hy het weer neergesak van vreugde; en die koningin het ook neergesak, omdat sy oorweldig is deur die Gees.

14 Nou, toe Ammon sien dat die Gees van die Here uitgestort word volgens sy agebede op die Lamaniete, sy broers, wat die oorsaak was van soveel rou onder die Nefiete, of onder die hele volk van God vanweë hulle ongeregtighede en hulle boorleweringe, het hy op sy knieë geval, en begin om sy siel uit te stort in gebed en danksegging aan God vir wat Hy vir sy broers gedoen het; en hy is ook oorweldig deur cvreugde; en so het hulle al drie op die grond dneergesak.

15 Nou, toe die diensknegte van die koning gesien het dat hulle neergeval het, het hulle ook begin roep tot God, want die vrees van die Here het ook oor hulle gekom, want dit was ahulle wat voor die koning gestaan het en aan hom getuig het aangaande die groot krag van Ammon.

16 En dit het gebeur dat hulle die Naam van die Here aangeroep het, met hulle mag, totdat hulle almal op die aarde neergeval het, behalwe een van die Lamanitiese vroue wie se naam Abis was, en sy was tot die Here bekeer vir baie jare, vanweë ’n merkwaardige visioen van haar vader—

17 Daarom, omdat sy tot die Here bekeer is, en dit nooit bekend gemaak het nie, daarom, toe sy sien dat al die diensknegte van Lamoni neergeval het op die grond, en ook haar meesteres, die koningin, en die koning, en Ammon, wat uitgestrek lê op die grond, het sy geweet dat dit die krag van God was; en omdat sy veronderstel het dat hierdie die geleentheid was om aan die volk bekend te maak wat onder hulle gebeur het, dat deur hierdie toneel te aanskou, dit hulle sou alaat glo in die krag van God, daarom het sy van huis tot huis gehardloop, en dit aan die mense bekendgemaak.

18 En hulle het begin om bymekaar te kom by die huis van die koning. En daar het ’n skare gekom, en tot hulle verbasing, het hulle die koning gesien, en die koningin, en hulle diensknegte uitgestrek op die aarde, en hulle almal het daar gelê asof hulle dood was; en hulle het ook vir Ammon gesien, en kyk, hy was ’n Nefiet.

19 En nou het die volk onder hulself begin om te murmureer; sommige het gesê dat dit ’n groot boosheid was wat oor hulle gekom het, of oor die koning en sy huis, omdat hy toegelaat het dat die Nefiet in die land moes ably.

20 Maar ander het hulle bestraf, en gesê: Die koning het hierdie boosheid oor sy huis gebring, omdat hy sy diensknegte doodgemaak het wie se kuddes verjaag is by die awaters van Sebus.

21 En hulle is ook bestraf deur daardie manne wat by die waters van Sebus gestaan en die kuddes averjaag het, wat aan die koning behoort het, want hulle was kwaad vir Ammon vanweë die aantal van hulle broers wat hy gedood het by die waters van Sebus, terwyl hy die kuddes van die koning beskerm het.

22 Nou, een van hulle, wie se broer agedood is deur die swaard van Ammon, omdat hy uitermate kwaad was vir Ammon, het sy swaard uitgetrek en uitgegaan sodat hy dit mag laat neerkom op Ammon, om hom te dood; en toe hy die swaard oplig om hom te dood, kyk, het hy dood neergeval.

23 Nou sien ons dat Ammon nie gedood kon word nie, want die aHere het vir Mosia, sy vader gesê: Ek sal hom spaar, en dit sal vir hom wees volgens jou geloof—daarom, Mosia het hom aan die Here btoevertrou.

24 En dit het gebeur dat toe die skare sien dat die man dood neergeval het, wat sy swaard opgelig het om vir Ammon te dood, het vrees oor hulle almal gekom, en hulle het nie gedurf om hulle hande uit te strek om hom aan te raak, of enigeen van dié wat geval het nie; en hulle het weer begin om onder hulleself te wonder wat die oorsaak van hierdie groot krag kon wees, of wat al hierdie dinge kon beteken.

25 En dit het gebeur dat daar baie onder hulle was wat gesê het dat Ammon die aGroot Gees was, en andere het gesê dat hy gestuur is deur die Groot Gees;

26 Maar andere het hulle almal bestraf, en gesê dat hy ’n monster was, wat deur die Nefiete gestuur is om hulle te pynig.

27 En daar was sommiges wat gesê het dat Ammon deur die Groot Gees gestuur is om hulle te verdruk vanweë hulle ongeregtighede; en dat dit die Groot Gees was wat altyd oor die Nefiete gewaak het, wat hulle altyd verlos het uit hulle hande; en hulle het gesê dat dit die Groot Gees was wat so baie van hulle broers, die Lamaniete, vernietig het.

28 En so het die twis uitermate skerp onder hulle begin word. En terwyl hulle so twis, het die adiensmaagd wat die skare laat bymekaar kom het, gekom, en toe sy die twis sien wat onder die skare was, was sy uitermate bedroef, en wel tot trane toe.

29 En dit het gebeur dat sy gegaan het en die koningin aan die hand geneem het, sodat sy haar miskien van die grond af kon oplig; en toe sy aan haar hand geraak het, het sy opgekom en op haar voete gestaan, en met ’n luide stem uitgeroep, en gesê: O geseënde Jesus, wat my gered het van ’n avreeslike hel! O geseënde God, wees hierdie mense bbarmhartig!

30 En toe sy dit gesê het, het sy haar hande gevou, omdat sy gevul was met vreugde, en sy het baie woorde gespreek wat nie verstaan is nie; en toe sy dit gedoen het, het sy die koning, Lamoni, aan die hand geneem en kyk, hy het opgekom en op sy voete gestaan.

31 En hy, onmiddellik, toe hy die twiste gewaar onder sy mense, het uitgegaan en begin om hulle te bestraf en om hulle die awoorde wat hy gehoor het uit die mond van Ammon te leer; en soveel wat sy woorde gehoor het, het geglo, en is bekeer tot die Here.

32 Maar daar was baie onder hulle wat nie sy woorde wou hoor nie; daarom het hulle hul weg gegaan.

33 En dit het gebeur dat toe Ammon opgekom het, het hy ook vir hulle gedien en so het ook al die diensknegte van Lamoni gedoen; en hulle het almal aan die volk dieselfde ding verklaar—dat hulle harte averander is; dat hulle geen begeerte meer gehad het om bboosheid te doen nie.

34 En kyk, baie het aan die volk verklaar dat hulle aengele gesien het en met hulle gespreek het; en so het hulle vertel van dinge van God, en van sy regverdigheid.

35 En dit het gebeur dat daar baie was wat geglo het in hulle woorde; en soveel as wat geglo het, is agedoop; en hulle het ’n regverdige volk geword, en hulle het ’n kerk onder hulle gestig.

36 En so het die werk van die Here begin onder die Lamaniete; so het die Here begin om sy Gees uit te stort op hulle; en ons sien dat sy arm uitgestrek is na aalle mense wat sal bekeer en in sy Naam sal glo.

◀

4a

GS Profeet.

◀

6a

2 Kor. 4:3–4. GS Sluier.

◀

b

GS Lig, Lig van Christus.

◀

10a

Lk. 7:9. GS Geloof, Glo.

◀

13a

1 Ne. 11:13–21.

◀

b

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

14a

L&V 42:14.

◀

b

Mosia 1:5.

◀

c

GS Vreugde.

◀

d

Alma 27:17.

◀

15a

Alma 18:1–2.

◀

17a

Mosia 27:14.

◀

19a

Alma 17:22–23.

◀

20a

Alma 17:26; 18:7.

◀

21a

Alma 17:27; 18:3.

◀

22a

Alma 17:38.

◀

23a

Mosia 28:7; Alma 17:35.

◀

b

GS Vertrou.

◀

25a

Alma 18:2–5.

◀

28a

Alma 19:16.

◀

29a

1 Ne. 14:3.

◀

b

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

31a

Alma 18:36–39.

◀

33a

GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

b

Mosia 5:2; Alma 13:12.

◀

34a

GS Engele.

◀

35a

GS Doop.

◀

36a

2 Ne. 26:33; Alma 5:33.

Hoofstuk 20

Die Here stuur Ammon na Middoni om sy gevange broers te bevry—Ammon en Lamoni ontmoet Lamoni se vader wat koning is oor die hele land—Ammon verplig die ou koning om die vrylating van sy broers goed te keur. Ongeveer 90 v.C.

1 En dit het gebeur dat toe hulle ’n kerk in daardie land gevestig het, dat koning Lamoni begeer het dat Ammon met hom moes gaan na die land Nefi, sodat hy hom aan sy vader kon toon.

2 En die stem van die Here het na Ammon gekom, en gesê: Jy sal nie opgaan na die land Nefi nie, want kyk, die koning sal jou lewe soek; maar jy sal na die land Middoni gaan; want kyk, jou broer, Aäron, en ook Muloki en Amma is in die gevangenis.

3 Nou, dit het gebeur dat toe Ammon dit gehoor het, het hy aan Lamoni gesê: Kyk, my broer en broers is in die gevangenis in Middoni, en ek gaan sodat ek hulle mag bevry.

4 Nou het Lamoni aan Ammon gesê: Ek weet, in die akrag van die Here kan jy alle dinge doen. Maar kyk, ek sal met jou gaan na die land Middoni; want die koning van die land Middoni, wie se naam Antiomno is, is ’n vriend van my; daarom gaan ek na die land Middoni, sodat ek die koning van die land kan vlei, en hy sal jou broers uit die bgevangenis werp. Nou het Lamoni aan hom gesê: Wie het jou gesê dat jou broers in die gevangenis is?

5 En Ammon het aan hom gesê: Niemand het aan my gesê nie, behalwe God; en Hy het aan my gesê—Gaan en bevry jou broers, want hulle is in die gevangenis in die land Middoni.

6 Nou toe Lamoni dit gehoor het, het hy sy diensknegte, sy aperde en sy waens laat gereedmaak.

7 En hy het aan Ammon gesê: Kom, ek sal met jou afgaan na die land Middoni, en daar sal ek by die koning pleit dat hy jou broers uit die gevangenis werp.

8 En dit het gebeur dat terwyl Ammon en Lamoni daarheen gereis het, het hulle die vader van Lamoni ontmoet, wat koning was aoor die hele land.

9 En kyk, die vader van Lamoni het aan hom gesê: Hoekom het jy nie na die afees gekom op daardie groot dag toe ek vir my seuns en vir my volk ’n fees gehou het nie?

10 En hy het ook gesê: Waarheen gaan jy met hierdie Nefiet, wat een van die kinders van ’n aleuenaar is?

11 En dit het gebeur dat Lamoni aan hom vertel het waarheen hy op pad was, want hy was bang om hom te mishaag.

12 En hy het hom ook al die oorsake vertel van sy getalm in sy eie koninkryk, dat hy nie opgegaan het na sy vader, na die fees wat hy voorberei het nie.

13 En nou toe Lamoni aan hom al hierdie dinge vertel het, kyk, tot sy verbasing, was sy vader kwaad vir hom, en het gesê: Lamoni, jy gaan hierdie Nefiete bevry, wat seuns is van ’n leuenaar! Kyk, hy het ons vaders beroof; nou het sy kinders ook onder ons gekom sodat hulle ons, deur hulle sluheid en hulle leuentaal, mag bedrieg, sodat hulle ons weer kan berowe van ons besittings.

14 Nou het die vader van Lamoni hom beveel dat hy Ammon met die swaard moes doodmaak. En hy het hom ook beveel dat hy nie na die land Middoni moes gaan nie, maar dat hy met hom moes terugkeer na die land aIsmael.

15 Maar Lamoni het aan hom gesê: Ek sal Ammon nie doodmaak nie, nóg sal ek terugkeer na die land Ismael, maar ek gaan na die land Middoni sodat ek die broers van Ammon mag loslaat, want ek weet dat hulle regverdige manne is en heilige profete van die ware God.

16 Nou toe sy vader hierdie woorde gehoor het, was hy kwaad vir hom, en hy het sy swaard uitgetrek sodat hy hom teen die grond mag slaan.

17 Maar Ammon het na vore getree en het aan hom gesê: Kyk, u sal nie u seun doodmaak nie; nogtans, dit sou abeter wees dat hy sou val as u, want kyk, hy het bbekeer van sy sondes; maar as u sou val op hierdie tyd, in u toorn, kon u siel nie gered word nie.

18 En verder, dit is raadsaam dat u moet terughou; want as u u seun sou adoodmaak, omdat hy ’n onskuldige man is, sal sy bloed roep van die grond na die Here sy God, om wraak oor u te laat kom; en miskien sal u u bsiel verloor.

19 Nou, toe Ammon hierdie woorde aan hom gesê het, het hy hom geantwoord, en gesê: Ek weet dat as ek my seun sou doodmaak, dat ek onskuldige bloed sou vergiet; want dit is jy wat gesoek het om hom te vernietig.

20 En hy het sy hand uitgestrek om Ammon dood te maak. Maar Ammon het sy houe weerstaan, en ook sy arm geslaan dat hy dit nie kon gebruik nie.

21 Nou, toe die koning sien dat Ammon hom kon doodmaak, het hy begin om met Ammon te pleit dat hy sy lewe moes spaar.

22 Maar Ammon het sy swaard opgehef, en aan hom gesê: Kyk, ek sal u doodslaan tensy u aan my sal gun dat my broers uit die gevangenis gewerp word.

23 Nou het die koning, omdat hy bang was dat hy sy lewe sou verloor, gesê: As jy my spaar, sal ek aan jou gee wat jy ook al sal vra, selfs tot die helfte van die koninkryk.

24 Nou, toe Ammon sien dat hy met die ou koning bereik het volgens sy begeerte, het hy aan hom gesê: As u sal toelaat dat my broers uit die gevangenis gewerp mag word, en ook dat Lamoni sy koninkryk mag behou, en dat u nie ontevrede met hom sal wees nie, maar gun dat hy mag doen volgens sy eie begeertes, in awatter ding hy ook al dink, dan sal ek u spaar, anders sal ek u teen die grond slaan.

25 Nou, toe Ammon hierdie woorde gesê het, het die koning begin juig vanweë sy lewe.

26 En toe hy sien dat Ammon geen begeerte gehad het om hom te vernietig nie, en toe hy ook die groot liefde sien wat hy vir sy seun Lamoni gehad het, was hy uitermate verbaas, en het gesê: Omdat dit al is wat jy begeer het, dat ek jou broers moet loslaat, en toelaat dat my seun Lamoni sy koninkryk moet behou, kyk, sal ek aan jou gun dat my seun sy koninkryk mag behou van hierdie tyd en vir ewig; en ek sal nie meer oor hom heers nie—

27 En ek sal ook aan jou gun dat jou broers uit die gevangenis gewerp word, en jy en jou broers mag na my kom in my koninkryk; want ek sal julle baie graag wil sien. Want die koning was grootliks verbaas oor die woorde wat hy gespreek het, en ook oor die woorde wat gespreek was deur sy seun Lamoni, daarom was hy abegerig om hulle te leer.

28 En dit het gebeur dat Ammon en Lamoni op hulle reis voortgegaan het na die land Middoni. En Lamoni het guns gevind in die oë van die koning van die land; daarom is die broers van Ammon uitgebring uit die gevangenis.

29 En toe Ammon hulle ontmoet, was hy uitermate bedroef, want kyk hulle was naak, en hulle velle was uitermate geskaaf, omdat hulle met sterk toue gebind was. En hulle het ook honger, dors, en allerlei soorte verdrukkinge gely; nogtans was hulle ageduldig in al hulle lyding.

30 En, soos dit gebeur het, was dit hulle lot om in die hande te val van ’n meer geharde en ’n meer hardnekkige volk; daarom wou hulle nie ag slaan op hulle woorde nie, en hulle het hulle uitgewerp, en het hulle geslaan, en het hulle gedryf van huis tot huis, en van plek tot plek, en wel totdat hulle aangekom het in die land Middoni; en daar is hulle geneem en in die gevangenis gewerp, en gebind met asterk toue, en vir baie dae in die gevangenis gehou, en is bevry deur Lamoni en Ammon.

◀

4a

Alma 26:12.

◀

b

Alma 20:28–30.

◀

6a

Alma 18:9–10.

◀

8a

Alma 22:1.

◀

9a

Alma 18:9.

◀

10a

Mosia 10:12–17.

◀

14a

Alma 17:19.

◀

17a

Alma 48:23.

◀

b

Alma 19:12–13.

◀

18a

GS Moord.

◀

b

L&V 42:18.

◀

24a

Alma 21:21–22.

◀

27a

GS Nederig, Nederigheid.

◀

29a

Alma 17:11.

◀

30a

Alma 26:29.

’n Kroniek van die prediking van Aäron, en Muloki, en hulle broers, aan die Lamaniete.

Dit behels hoofstukke 21 tot 25.

Hoofstuk 21

Aäron onderrig die Amalekiete aangaande Christus en sy Versoening—Aäron en sy broers word in die gevangenis gewerp in Middoni—Na hulle bevryding, onderrig hulle in die sinagoges en maak baie bekeerlinge—Lamoni gun godsdiensvryheid aan die volk in die land Ismael. Ongeveer 90–77 v.C.

1 Nou, toe Ammon en sy broers van mekaar ageskei het op die grense van die land van die Lamaniete, kyk het Aäron sy reis onderneem na die land wat deur die Lamaniete Jerusalem genoem is, genoem na die land van hulle vaders se geboorte; en dit was ver weg, aangrensend aan Mormon.

2 Nou het die Lamaniete en die Amalekiete en die volk van aAmulon ’n groot stad gebou, wat Jerusalem genoem is.

3 Nou was die Lamaniete vanself reeds genoegsaam verhard, maar die Amalekiete en die Amuloniete was nog meer verhard; daarom het hulle die Lamaniete hulle hul harte laat verhard, dat hulle sterk sou word in boosheid en hulle gruwels.

4 En dit het gebeur dat Aäron in die stad Jerusalem gekom het, en eerste vir die Amalekiete begin preek het. En hy het begin om vir hulle in hulle sinagoges te preek, want hulle het sinagoges gebou volgens die aorde van die Nehors; want baie van die Amalekiete en die Amuloniete was van die orde van die Nehors.

5 Daarom, toe Aäron in een van hulle sinagoges ingegaan het om vir die volk te preek, en terwyl hy met hulle gespreek het, kyk, het daar ’n Amalekiet opgestaan en begin om met hom te stry, en het gesê: Wat is dit wat jy getuig het? Het jy ’n aengel gesien? Hoekom verskyn engele nie aan ons nie? Kyk, is hierdie volk nie net so goed soos jou volk nie?

6 Jy sê ook, tensy ons bekeer, sal ons vergaan. Hoe ken jy die gedagtes en voornemens van ons harte? Hoe weet jy dat ons rede het om te bekeer? Hoe weet jy dat ons nie ’n regverdige volk is nie? Kyk, ons het heiligdomme gebou, en ons kom byeen om God te aanbid. Ons glo wel dat God alle mense sal red.

7 Nou het Aäron aan hom gesê: Glo jy dat die Seun van God sal kom om die mensdom van hulle sondes te verlos?

8 En die man het aan hom gesê: Ons glo nie dat jy enige so ’n ding weet nie. Ons glo nie aan hierdie dwase oorleweringe nie. Ons glo nie dat jy weet van adinge wat moet kom nie, nóg glo ons dat jou vaders en ook ons vaders geweet het aangaande die dinge wat hulle gespreek het, van dit wat moet kom.

9 Nou het Aäron begin om die skrifture vir hulle te open aangaande die koms van Christus, en ook aangaande die opstanding van die dode, en dat daar ageen verlossing kon wees vir die mensdom nie behalwe deur die dood en lyding van Christus, en die bversoening van sy bloed.

10 En dit het gebeur terwyl hy besig was om hierdie dinge aan hulle uit te lê, was hulle vir hom kwaad, en het begin om hom te bespot; en hulle wou nie die woorde hoor wat hy gespreek het nie.

11 Daarom, toe hy sien dat hulle nie sy woorde wou hoor nie, het hy vertrek uit hulle sinagoge, en oorgekom na ’n gehuggie wat genoem is Ani-Anti, en daar het hy Muloki gevind wat die woord aan hulle gepreek het; en ook Amma en sy broers. En hulle het met baie gestry oor die woord.

12 En dit het gebeur dat hulle gesien het dat die volk hulle harte sou verhard, daarom het hulle vertrek en oorgekom in die land Middoni. En hulle het die woord aan baie gepreek, en min het geglo in die woorde wat hulle geleer het.

13 Nogtans, Aäron en ’n sekere aantal van sy broers is geneem en in die gevangenis gewerp, en die res van hulle het uit die land Middoni na die streke rondomheen gevlug.

14 En diegene wat in die gevangenis gewerp is, het baie dinge agely, en hulle is bevry deur die hand van Lamoni en Ammon, en hulle is gevoed en geklee.

15 En hulle het weer uitgegaan om die woord te verkondig, en so is hulle vir die eerste keer uit die gevangenis bevry; en so het hulle gely.

16 En hulle het uitgegaan waarheen hulle ook al gelei is deur die aGees van die Here, en die woord van God in elke sinagoge van die Amalekiete gepreek, of in elke vergadering van die Lamaniete waar hulle toegelaat kon word.

17 En dit het gebeur dat die Here begin het om hulle te seën, in so ’n mate dat hulle baie gebring het tot die kennis van die waarheid; ja, hulle het baie aoortuig van hulle sondes, en van die oorleweringe van hulle vaders, wat nie juis was nie.

18 En dit het gebeur dat Ammon en Lamoni teruggekeer het uit die land Middoni na die land Ismael, wat die land van hulle erfenis was.

19 En koning Lamoni wou nie toelaat dat Ammon hom moes dien, of sy dienskneg wees nie.

20 Maar hy het sinagoges laat bou in die land Ismael; en hy het sy volk, of die volk wat onder sy heerskappy was, bymekaar laat kom.

21 En hy het hom verheug oor hulle, en hy het hulle baie dinge geleer. En hy het ook aan hulle verkondig dat hulle ’n volk was wat onder hom was, en dat hulle ’n vrye volk was, dat hulle vry was van die onderdrukkinge van die koning, sy vader; omdat sy vader dit aan hom gegun het dat hy mag heers oor die volk wat in die land Ismael was, en in die hele land rondomheen.

22 En hy het ook aan hulle verkondig dat hulle die avryheid mag hê om die Here hulle God te aanbid volgens hulle begeertes, in welke plek hulle ook al was, as dit in die land was wat onder die heerskappy van koning Lamoni was.

23 En Ammon het vir die volk van koning Lamoni gepreek; en dit het gebeur dat hy hulle alle dinge geleer het aangaande regverdigheid. En hy het hulle daagliks vermaan met alle ywer; en hulle het gehoor gegee aan sy woord, en hulle was ywerig in die onderhouding van die gebooie van God.

◀

1a

Alma 17:13, 17.

◀

2a

Mosia 24:1; Alma 25:4–9.

◀

4a

Alma 1:2–15.

◀

5a

Mosia 27:11–15.

◀

8a

Jakob 7:1–8.

◀

9a

Mosia 5:8; Alma 38:9.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

14a

Alma 20:29.

◀

16a

Alma 22:1.

◀

17a

L&V 18:44.

◀

22a

L&V 134:1–4; Gel. Art. 1:11. GS Vry, Vryheid.

Hoofstuk 22

Aäron leer Lamoni se vader aangaande die Skepping, die Val van Adam, en die plan van verlossing deur Christus—Die koning en sy hele huishouding word bekeer—Die verdeling van die land tussen die Nefiete en die Lamaniete word verduidelik. Ongeveer 90–77 v.C.

1 Nou, terwyl Ammon op hierdie wyse die volk van Lamoni voortdurend geleer het, sal ons terugkeer na die kroniek van Aäron en sy broers; want nadat hy vertrek het uit die land Middoni, is hy deur die Gees na die land Nefi agelei, en wel na die huis van die koning wat oor die hele land was, bbehalwe oor die land Ismael; en hy was die vader van Lamoni.

2 En dit het gebeur dat hy ingegaan het na hom in die koning se paleis, met sy broers, en hom neergebuig het voor die koning, en aan hom gesê het: Kyk, o koning, ons is die broers van Ammon, wat u abevry het uit die gevangenis.

3 En nou, o koning, as u ons lewens sal spaar, sal ons u diensknegte wees. En die koning het aan hulle gesê: Staan op, want ek sal aan julle jul lewens skenk, en ek sal nie toelaat dat julle my diensknegte sal wees nie; maar ek sal aandring dat julle vir my sal preek; want ek was ietwat verontrus in my gemoed vanweë die onselfsugtigheid en die grootheid van die woorde van julle broer Ammon; en ek begeer om die rede te weet hoekom hy nie opgekom het uit Middoni met julle nie.

4 En Aäron het aan die koning gesê: Kyk, die Gees van die Here het hom na ’n ander plek geroep; hy het gegaan na die land Ismael, om die volk van Lamoni te leer.

5 Nou het die koning aan hulle gesê: Wat is dit wat julle gesê het aangaande die Gees van die Here? Kyk, dit is die ding wat my verontrus.

6 En ook, wat is dit wat Ammon gesê het—aAs u sal bekeer sal u gered word, en as u nie bekeer nie, sal u op die laaste dag verwerp word?

7 En Aäron het hom geantwoord en aan hom gesê: Glo u dat daar ’n God is? En die koning het gesê: Ek weet dat die Amalekiete sê dat daar ’n God is, en ek het aan hulle gegun dat hulle heiligdomme mag bou, sodat hulle hul kan versamel om Hom te aanbid. En as jy nou sê dat daar ’n God is, kyk, ek sal aglo.

8 En nou toe Aäron dit gehoor het, het sy hart begin om te jubel, en hy het gesê: Kyk, so waar as wat u leef, o koning, daar is ’n God.

9 En die koning het gesê: Is God daardie aGroot Gees wat ons vaders uit die land Jerusalem gebring het?

10 En Aäron het aan hom gesê: Ja, Hy is daardie Groot Gees, en Hy het alle dinge ageskape beide in die hemel en op die aarde. Glo u dit?

11 En hy het gesê: Ja, ek glo dat die Groot Gees alle dinge geskape het, en ek begeer dat jy my moet vertel aangaande al hierdie dinge, en ek sal jou woorde aglo.

12 En dit het gebeur dat toe Aäron sien dat die koning sy woorde sou glo, het hy begin by die skepping van Adam, en die skrifture agelees aan die koning—hoe God die mens geskape het na sy eie beeld, en dat God hom gebooie gegee het, en dat vanweë oortreding, die mens geval het.

13 En Aäron het aan hom die skrifture uitgelê vanaf die askepping van Adam, en die val van die mens aan hom verduidelik, en hulle vleeslike toestand en ook die bplan van verlossing, wat berei is cvanaf die grondlegging van die wêreld, deur Christus, vir almal wat ook al sal glo in sy Naam.

14 En aangesien die mens ageval het, kon hy niks uit homself bverdien nie, maar die lydings en dood van Christus cversoen vir hulle sondes, deur geloof en bekering, ensovoorts; en dat Hy die bande van die dood verbreek het, dat die dgraf geen oorwinning sal hê nie, en dat die angel van die dood opgesluk word in die hoop van heerlikheid; en Aäron het al hierdie dinge uitgelê aan die koning.

15 En dit het gebeur dat nadat Aäron hierdie dinge aan hom uitgelê het, het die koning gesê: aWat moet ek doen dat ek hierdie ewige lewe mag hê waarvan jy gespreek het? Ja, wat moet ek doen dat ek bgebore mag word uit God, en dat hierdie goddelose gees uit my bors ontwortel word, en sy Gees ontvang, sodat ek vervul mag word met blydskap, sodat ek nie mag verwerp word op die laaste dag nie? Kyk, het hy gesê, ek sal calles prysgee wat ek besit, ja, ek sal my koninkryk opgee sodat ek hierdie groot vreugde mag ontvang.

16 Maar Aäron het aan hom gesê: As u hierdie ding abegeer, as u sal neerbuig voor God, ja, as u sal bekeer van al u sondes, en sal neerbuig voor God, en sy Naam aanroep in geloof, en glo dat u sal ontvang, dan sal u die bhoop ontvang wat u begeer.

17 En dit het gebeur dat toe Aäron hierdie woorde gesê het, het die koning op sy knieë aneergebuig voor die Here; ja, en het hy selfs plat gelê op die aarde en kragtig buitgeroep, en gesê:

18 O God, Aäron het my vertel dat daar ’n God is; en as daar ’n God is, en as U God is, sal U Uself aan my bekend maak, en ek sal al my sondes weggee om U te ken, en sodat ek opgewek mag word uit die dood, en gered mag word op die laaste dag. En nou toe die koning hierdie woorde gesê het, is hy getref asof hy dood was.

19 En dit het gebeur dat sy diensknegte gehardloop en die koningin alles vertel wat met die koning gebeur het. En sy het ingekom na die koning; en toe sy hom sien lê asof hy dood was, en ook Aäron en sy broers staan asof hulle die oorsaak was van sy val, was sy kwaad vir hulle, en beveel dat haar diensknegte, of die diensknegte van die koning, hulle moes neem en hulle doodmaak.

20 Nou het die diensknegte die oorsaak gesien van die koning se val, daarom het hulle nie gedurf om hulle hande op Aäron en sy broers te lê nie; en hulle het gepleit by die koningin, en gesê: Hoekom beveel u dat ons hierdie manne moet doodmaak, terwyl kyk, een van hulle amagtiger is as ons almal? Daarom sal ons voor hulle val.

21 Nou toe die koningin die vrees van die diensknegte sien, het sy ook begin om uitermate te vrees, dat daar een of ander boosheid oor haar sou kom. En sy het haar diensknegte beveel dat hulle moes gaan en al die volk roep, sodat hulle Aäron en sy broers mag doodmaak.

22 Nou toe Aäron die vasberadenheid van die koningin sien, het hy, omdat hy die hardheid van die harte van die volk geken het, gevrees dat ’n skare bymekaar sou kom, en dat daar ’n groot twis en ’n oproer onder hulle sou wees; daarom het hy sy hand uitgesteek en die koning opgelig van die grond, en aan hom gesê: Staan. En hy het gestaan op sy voete, en sy krag ontvang.

23 Nou, dit is gedoen in die teenwoordigheid van die koningin en baie van die diensknegte. En toe hulle dit sien, was hulle grootliks verbaas, en het begin om te vrees. En die koning het vorentoe gekom, en vir hulle begin onderrig. En hy het hulle aonderrig in soverre dat sy hele huishouding bbekeer is tot die Here.

24 Nou was daar ’n skare bymekaar vergader as gevolg van die bevel van die koningin, en daar het begin om groot murmurerings onder hulle te wees vanweë Aäron en sy broers.

25 Maar die koning het opgestaan onder hulle en hulle onderrig. En hulle is gekalmeer teenoor Aäron en diegene wat saam met hom was.

26 En dit het gebeur dat toe die koning sien dat die volk gekalmeer is, het hy Aäron en sy broers laat opstaan in die midde van die skare, en dat hulle die woord moes preek aan hulle.

27 En dit het gebeur dat die koning ’n aaankondiging gestuur het dwarsdeur die land, onder al sy mense wat in sy hele land was, wat in al die streke rondom was, wat selfs aangrensend aan die see was, aan die oostekant en aan die westekant, en wat geskei was van die land bZarahemla deur ’n smal strook van wildernis, wat gestrek het van die see oos tot by die see wes, en rondomheen op die grense van die seekus, en die grense van die wildernis wat aan die noordekant was by die land Zarahemla, deur die grense van Manti, by die oorsprong van die Sidon-rivier, wat strek van die ooste na die weste—en so is die Lamaniete en die Nefiete geskei.

28 Nou, die aluiste gedeelte van die Lamaniete het in die wildernis gewoon, en het in tente gewoon; en hulle was versprei deur die wildernis aan die weste, in die land Nefi; ja, en ook aan die westekant van die land Zarahemla, by die grense van die seekus, en aan die westekant in die land Nefi, in die plek van hulle vaders se eerste erfenis, en dus aangrensend aan die seekus.

29 En ook was daar baie Lamaniete aan die oostekant by die seekus, waarheen die Nefiete hulle verdrywe het. En dus is die Nefiete byna omsingel deur die Lamaniete; nogtans het die Nefiete besit geneem van al die noordelike dele van die land aangrensend aan die wildernis, by die oorsprong van die Sidon-rivier, van die ooste na die weste, rondomheen aan die wildernis se kant; aan die noordekant, totdat hulle by die land gekom het wat hulle aOorvloed genoem het.

30 En dit het gegrens aan die land wat hulle aVerlatenheid genoem het, omdat dit so ver noordwaarts was dat dit in die land gekom het wat bevolk en verwoes was, van wie se bbeendere ons gespreek het, wat ontdek is deur die volk van Zarahemla, want dit was die plek waar hulle ceerste geland het.

31 En hulle het vandaar opgekom in die suidelike wildernis. Daarom is die land aan die noordekant genoem aVerlatenheid, en die land aan die suidekant is genoem Oorvloed, en dit was die wildernis wat gevul is met allerlei wilde diere van elke soort, ’n gedeelte waarvan gekom het van die land noordwaarts vir voedsel.

32 En nou, dit was net die aafstand van ’n dag en ’n half se reis vir ’n Nefiet, op die grenslyn tussen Oorvloed en die land Verlatenheid, van die oostelike tot die westelike see; en dus is die land Nefi en die land Zarahemla byna omring deur water, en daar was ’n smal blandengte tussen die land noordwaarts en die land suidwaarts.

33 En dit het gebeur dat die Nefiete die land Oorvloed bewoon het, en wel van die oostelike tot by die westelike see, en so het die Nefiete in hul wysheid, met hulle wagte en hul leërs, die Lamaniete ingeperk in die suide, sodat hulle daardeur nie meer besittings in die noorde kon hê nie, sodat hulle nie die land noordwaarts kon oorstroom nie.

34 Daarom kon die Lamaniete nie meer besittings hê nie behalwe in die land Nefi, en die wildernis rondomheen. Nou dit was wysheid in die Nefiete—omdat die Lamaniete ’n vyand was van hulle, wou hulle nie hul onderdrukking toelaat aan elke kant nie, en ook sodat hulle ’n land mag hê waarheen hulle mag vlug, volgens hul begeertes.

35 En nou ek, nadat ek dit gesê het, keer weer terug na die kroniek van Ammon en Aäron, Omner en Himni, en hulle broers.

◀

1a

Alma 21:16–17.

◀

b

Alma 21:21–22.

◀

2a

Alma 20:26.

◀

6a

Alma 20:17–18.

◀

7a

L&V 46:13–14.

◀

9a

Alma 18:18–28.

◀

10a

GS Skep, Skepping.

◀

11a

GS Geloof, Glo.

◀

12a

1 Ne. 5:10–18; Alma 37:9.

◀

13a

Gén. 1:26–28.

◀

b

GS Plan van Verlossing.

◀

c

2 Ne. 9:18.

◀

14a

GS Val van Adam en Eva.

◀

b

2 Ne. 25:23; Alma 42:10–25.

◀

c

Alma 34:8–16. GS Versoen, Versoening.

◀

d

Jes. 25:8; 1 Kor. 15:55.

◀

15a

Hand. 2:37.

◀

b

Alma 5:14, 49.

◀

c

Matt. 13:44–46; 19:16–22.

◀

16a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

Ether 12:4.

◀

17a

L&V 5:24.

◀

b

GS Gebed.

◀

20a

Alma 18:1–3.

◀

23a

GS Dien; Onderrig, Onderwyser; Preek.

◀

b

GS Bekeer, Bekering.

◀

27a

Alma 23:1–4.

◀

b

Omni 1:13–17.

◀

28a

2 Ne. 5:22–25.

◀

29a

Alma 52:9; 63:5.

◀

30a

Alma 50:34; Morm. 4:1–3.

◀

b

Mosia 8:7–12; 28:11–19.

◀

c

Hel. 6:10.

◀

31a

Hel. 3:5–6.

◀

32a

Hel. 4:7.

◀

b

Alma 50:34.

Hoofstuk 23

Godsdiensvryheid word aangekondig—Die Lamaniete in sewe lande en stede word bekeer—Hulle noem hulself Anti-Nefi-Lehi’s en word bevry van die vloek—Die Amalekiete en die Amuloniete verwerp die waarheid. Ongeveer 90–77 v.C.

1 Kyk, nou het dit gebeur dat die koning van die Lamaniete ’n aaankondiging uitgestuur het onder al sy mense, dat hulle nie hulle hande mag lê op Ammon, of Aäron, of Omner, of Himni, nóg enige van hulle broers wat sou uitgaan om die woord van God te preek nie, in watter plek hulle ook al mag wees, in enige deel van hulle land.

2 Ja, hy het ’n dekreet uitgestuur onder hulle, dat hulle nie hul hande op hulle mag lê om hulle te bind, of om hulle in die gevangenis te werp nie; nóg mag hulle op hulle spoeg, nóg hulle slaan, nóg hulle uitwerp uit hul sinagoges, nóg hulle gésel; nóg mag hulle klippe na hulle gooi, maar dat hulle vrye toegang moet hê tot hulle huise, en ook tot hulle tempels, en hulle heiligdomme.

3 En so mag hulle uitgaan en die woord preek volgens hul begeertes, want die koning was bekeer tot die Here, en sy hele huishouding; daarom het hy sy aankondiging dwarsdeur die land aan sy volk uitgestuur, sodat die woord van God geen teenkanting mag hê nie, maar sodat dit mag uitgaan deur die hele land, sodat sy volk oortuig mag word aangaande die goddelose aoorleweringe van hulle vaders, en sodat hulle oortuig mag word dat hulle almal broers was, en dat hulle nie behoort te moor, nóg plunder, nóg steel, nóg egbreuk te pleeg, nóg enige wyse van boosheid te pleeg.

4 En nou het dit gebeur dat toe die koning hierdie aankondiging uitgestuur het, dat Aäron en sy broers van stad tot stad gegaan het, en van een huis van aanbidding na ’n ander, en kerke gestig, en priesters en leraars geordineer dwarsdeur die land onder die Lamaniete, om te preek en die woord van God te onderrig onder hulle; en so het hulle begin om groot sukses te behaal.

5 En duisende is gebring tot die kennis van die Here, ja, duisende is gebring om te glo in die aoorleweringe van die Nefiete; en hulle is die bkronieke en profesieë geleer wat oorgedra is tot op die huidige tyd.

6 En sowaar as die Here leef, so is dit waar dat soveel as wat geglo het, of soveel as wat gebring is tot die kennis van die waarheid, deur die prediking van Ammon en sy broers, volgens die gees van openbaring en van profesie, en die krag van God wat wonderwerke in hulle bewerk het—ja, ek sê vir julle, sowaar as die Here leef, het soveel van die Lamaniete as wat aan hulle prediking geglo het, en abekeer is tot die Here, bnooit afvallig geword nie.

7 Want hulle het ’n regverdige volk geword; hulle het die wapens van hulle rebellie neergelê, sodat hulle nie langer teen God geveg het nie, nóg teen enige van hulle broers.

8 Nou, dit is ahulle wat tot die Here bekeer is:

9 Die volk van die Lamaniete wat in die land Ismael was;

10 En ook die volk van die Lamaniete wat in die land Middoni was;

11 En ook van die volk van die Lamaniete wat in die stad Nefi was;

12 En ook van die volk van die Lamaniete wat in die land aSilom was, en wat in die land Semlon was, en in die stad Lemuel, en in die stad Simnilom.

13 En dit is die name van die stede van die Lamaniete wat abekeer is tot die Here; en dit is hulle wat die wapens van hulle rebellie neergelê het, ja, al hulle wapens van oorlog; en hulle was almal Lamaniete.

14 En die Amalekiete is nie abekeer nie, behalwe net een; nóg was enige van die bAmuloniete, maar hulle het hul harte verhard, en ook die harte van die Lamaniete in daardie deel van die land waar hulle ook al gewoon het, ja, en in al hulle dorpies en al hulle stede.

15 Daarom, ons het al die stede van die Lamaniete waarin hulle bekeer het en gekom het tot die kennis van die waarheid, en bekeer is, genome.

16 En nou, dit het gebeur dat die koning en diegene wat bekeer was, begerig was dat hulle ’n naam mag hê, sodat hulle daardeur onderskei mag word van hulle broers; daarom het die koning met Aäron geraadpleeg, en baie van hulle priesters, aangaande die naam wat hulle op hulle moes neem, sodat hulle onderskei mag word.

17 En dit het gebeur dat hulle hul name aAnti-Nefi-Lehi’s genoem het; en hulle is by hierdie naam genoem en is nie meer Lamaniete genoem nie.

18 En hulle het begin om ’n baie hardwerkende volk te word, ja, en hulle was vriendelik met die Nefiete; daarom, hulle het vriendelike verhoudinge met hulle begin, en die avloek van God het hulle nie meer gevolg nie.

◀

1a

Alma 22:27.

◀

3a

Alma 26:24.

◀

5a

Alma 37:19.

◀

b

Alma 63:12. GS Skrifture.

◀

6a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

Alma 27:27.

◀

8a

Alma 26:3, 31.

◀

12a

Mosia 22:8, 11.

◀

13a

Alma 53:10.

◀

14a

Alma 24:29.

◀

b

Mosia 23:31–39.

◀

17a

GS Anti-Nefi-Lehi’s.

◀

18a

1 Ne. 2:23; 2 Ne. 30:5–6; 3 Ne. 2:14–16.

Hoofstuk 24

Die Lamaniete trek op teen die volk van God—Die Anti-Nefi-Lehi’s verbly hulle in Christus en word besoek deur engele—Hulle verkies om die dood te ly eerder as om hulleself te verdedig—Meer Lamaniete word bekeer. Ongeveer 90–77 v.C.

1 En dit het gebeur dat die Amalekiete en die Amuloniete en die Lamaniete wat in die land Amulon was, en ook in die land Helam, en wat in die land aJerusalem was, en kortom, in die hele land rondomheen, wat nie bekeer was nie en nie op hulle die naam van bAnti-Nefi-Lehi geneem het nie, is deur die Amalekiete en deur die Amuloniete tot toorn ontstook teen hulle broers.

2 En hulle haat het uitermate hewig geword teenoor hulle, tot so ’n mate dat hulle begin het om te rebelleer teen hulle koning, tot so ’n mate dat hulle nie wou hê dat hy hulle koning moes wees nie; daarom, hulle het die wapens opgeneem teen die volk van Anti-Nefi-Lehi.

3 Nou het die koning die koninkryk oorgedra aan sy seun, en hy het sy naam Anti-Nefi-Lehi genoem.

4 En die koning het gesterwe in daardie selfde jaar wat die Lamaniete begin het om voorbereidsels te maak vir oorlog teen die volk van God.

5 Nou, toe Ammon en sy broers en al diegene wat saam met hom opgekom het die voorbereidsels van die Lamaniete sien om hulle broers te vernietig, het hulle uitgekom na die land Midian, en daar het Ammon al sy broers ontmoet; en daarvandaan het hulle gekom na die land Ismael; sodat hulle mag aberaadslaag met Lamoni en ook met sy broer Anti-Nefi-Lehi, oor wat hulle moes doen om hulself te verdedig teen die Lamaniete.

6 Nou, daar was nie een siel onder al die mense wat tot die Here bekeer is wat wapens teen hul broers wou opneem nie; nee, hulle wou nie eers enige voorbereidsels maak vir oorlog nie; ja, en ook hulle koning het beveel dat hulle nie moes nie.

7 Nou, dit is die woorde wat hy gesê het aan die volk aangaande die saak: Ek dank my God, my geliefde volk, dat ons grote God in goedheid hierdie ons broers, die Nefiete, na ons gestuur het om vir ons te preek, en om ons te oortuig van die aoorleweringe van ons goddelose vaders.

8 En kyk, ek dank my grote God dat Hy ons ’n deel van sy Gees gegee het om ons harte te versag, dat ons met hierdie broers, die Nefiete, vriendelike verhoudinge begin het.

9 En kyk, ek dank ook my God dat deur hierdie vriendelike verhouding te begin, is ons oortuig van ons asondes, en van die baie moorde wat ons gepleeg het.

10 En ek dank ook my God, ja, my grote God, dat Hy aan ons gegun het dat ons mag bekeer van hierdie dinge, en ook dat Hy ons avergewe het van ons baie sondes en moorde wat ons gepleeg het, en die bskuld van ons harte weggeneem het, deur die verdienstes van sy Seun.

11 En nou kyk, my broers, aangesien dit al was wat ons kon doen (omdat ons die mees verlore van die hele mensdom was) om te bekeer van al ons sondes en die baie moorde wat ons gepleeg het, en om God te kry om hulle aweg te neem van ons harte, want dit was al wat ons kon doen om voldoende te bekeer voor God dat Hy ons vlek kon wegneem—

12 Nou, my mees geliefde broers, aangesien God ons vlekke weggeneem het, en ons swaarde blink geword het, dan laat ons nie meer ons swaarde bevlek met die bloed van ons broers nie.

13 Kyk, ek sê vir julle, Nee, laat ons ons swaarde behou, sodat hulle nie bevlek word met die bloed van ons broers nie; want miskien, as ons ons swaarde weer bevlek kan hulle nie meer helder agewas word deur die bloed van die Seun van ons grote God, wat gestort sal word vir die versoening van ons sondes nie.

14 En die grote God het barmhartigheid gehad oor ons, en het hierdie dinge aan ons bekend gemaak sodat ons nie mag vergaan nie; ja, en Hy het hierdie dinge vooraf aan ons bekend gemaak, omdat Hy ons asiele liefhet net soos Hy ons kinders liefhet; daarom, in sy barmhartigheid besoek Hy ons deur sy engele, sodat die bheilsplan aan ons bekend gemaak mag word sowel as aan toekomstige geslagte.

15 O hoe barmhartig is ons God! En nou kyk, aangesien dit soveel was as wat ons kon doen om ons vlekke van ons weggeneem te kry, en ons swaarde blinkgemaak is, laat ons hulle wegsteek sodat hulle blink gehou mag word as ’n getuienis vir ons God op die laaste dag, of op die dag dat ons gebring sal word om voor Hom te staan om geoordeel te word, dat ons nie ons swaarde bevlek het met die bloed van ons broers vandat Hy sy woord aan ons meegedeel het en ons gereinig het daardeur nie.

16 En nou, my broers, alhoewel ons broers soek om ons te vernietig, kyk, ons sal ons swaarde wegsteek, ja, naamlik sal ons hulle begrawe diep in die aarde, sodat hulle blink gehou mag word, as ’n getuienis dat ons hulle nooit gebruik het nie, op die laaste dag; en as ons broers ons vernietig, kyk, dan sal ons na ons God agaan en sal gered word.

17 En nou het dit gebeur dat toe die koning ’n einde gemaak het aan hierdie woorde, en al die mense bymekaar gebring was, het hulle hul swaarde geneem, en al die wapens wat gebruik was om ’n mens se bloed te vergiet, en hulle het hulle diep in die aarde abegrawe.

18 En dit het hulle gedoen, omdat dit volgens hulle siening ’n getuienis tot God was, en ook vir mense, dat hulle anooit weer wapens sou gebruik om mense se bloed te vergiet nie; en dit het hulle gedoen, terwyl hulle bevestig en ’n bverbond gesluit het met God dat hulle, eerder as om die bloed van hulle broers te vergiet, hulle hul eie lewens sou copgee; en eerder as om weg te neem van ’n broer, sou hulle aan hom gee; en eerder as om hulle dae in ledigheid deur te bring, sou hulle oorvloedig arbei met hulle hande.

19 En so sien ons dat, toe hierdie Lamaniete daartoe gebring is om te glo en die waarheid te ken, was hulle astandvastig, en sou ly tot die dood toe eerder as om sonde te pleeg; en dus sien ons dat hulle hul wapens van vrede begrawe het, of hulle het die wapens van oorlog begrawe vir vrede.

20 En dit het gebeur dat hulle broers, die Lamaniete, voorbereidsels getref het vir oorlog, en opgetrek het na die land Nefi met die doel om die koning te vernietig, en om ’n ander te plaas in sy plek, en ook om die mense van Anti-Nefi-Lehi te vernietig uit die land.

21 Nou toe die volk sien dat hulle teen hulle opkom, het hulle uitgegaan om hulle te ontmoet, en hulleself voor hulle op die aarde aneergebuig, en begin om die naam van die Here aan te roep; en aldus was hulle in hierdie houding toe die Lamaniete begin het om hulle aan te val, en begin het om hulle dood te maak met die swaard.

22 En so sonder om enige teenstand te ondervind, het hulle ’n duisend en vyf van hulle doodgemaak; en ons weet dat hulle geseënd is, want hulle het gegaan om by hulle God te woon.

23 Nou, toe die Lamaniete sien dat hulle broers nie wou wegvlug van die swaard nie, nóg wou hulle wegdraai na die regter- of die linkerkant, maar dat hulle sou neerlê en avergaan, en God prys selfs terwyl hulle in die daadwerklike posisie was om onder die swaard te vergaan—

24 Nou toe die Lamaniete dit sien, het hulle aopgehou om hulle dood te maak; en daar was baie wie se harte in hulle bgeswel het vir diegene van hulle broers wat geval het onder die swaard, want hulle het bekeer van die dinge wat hulle gedoen het.

25 En dit het gebeur dat hulle hul wapens van oorlog neergegooi het, en hulle wou hulle nie weer neem nie, want hulle het intense berou gehad oor die moorde wat hulle gepleeg het; en hulle het neergeval net soos hulle broers, en staatgemaak op die barmhartighede van diegene wie se arms opgelig was om hulle dood te maak.

26 En dit het gebeur dat by die volk van God daardie dag meer gevoeg is as die aantal wat doodgemaak is; en diegene wat doodgemaak is, was regverdige mense, daarom het ons geen rede om te twyfel dat hulle agered was nie.

27 En daar was nie ’n goddelose man gedood onder hulle nie; maar daar is meer as ’n duisend gebring tot die kennis van die waarheid; dus sien ons dat die Here op baie amaniere werk vir die heil van sy volk.

28 Nou, die grootste aantal van diegene van die Lamaniete wat so baie van hulle broers gedood het, was Amalekiete en Amuloniete, van wie die grootste aantal van die aorde van die bNehors was.

29 Nou, onder diegene wat by die volk van die Here gevoeg is, was daar aniemand wat Amalekiete of Amuloniete was nie, of wat van die orde van Nehor was nie, maar hulle was werklike afstammelinge van Laman en Lemuel.

30 En dus kan ons duidelik onderskei, dat nadat ’n volk eenmaal averlig is deur die Gees van God en groot bkennis gehad het van dinge betreffende regverdigheid, en dan cweggeval het in sonde en oortreding, hulle nog meer verhard word, en dus word hulle toestand derger as wanneer hulle nooit van hierdie dinge geweet het nie.

◀

1a

Alma 21:1.

◀

b

Alma 25:1, 13.

◀

5a

Alma 27:4–13.

◀

7a

Mosia 1:5.

◀

9a

L&V 18:44.

◀

10a

Dan. 9:9.

◀

b

GS Skuld.

◀

11a

Jes. 53:4–6.

◀

13a

Openb. 1:5.

◀

14a

GS Siel—Waarde van siele.

◀

b

GS Plan van Verlossing.

◀

16a

Alma 40:11–15.

◀

17a

Hel. 15:9.

◀

18a

Alma 53:11.

◀

b

GS Verbond.

◀

c

GS Opoffer.

◀

19a

GS Geloof, Glo.

◀

21a

Alma 27:3.

◀

23a

Alma 26:32.

◀

24a

Alma 25:1.

◀

b

GS Medelye.

◀

26a

Openb. 14:13.

◀

27a

Jes. 55:8–9; Alma 37:6–7.

◀

28a

Alma 21:4.

◀

b

Alma 1:15; 2:1, 20.

◀

29a

Alma 23:14.

◀

30a

Matt. 12:45.

◀

b

Hebr. 10:26; Alma 47:36.

◀

c

2 Ne. 31:14; Alma 9:19. GS Afval.

◀

d

2 Petr. 2:20–21.

Hoofstuk 25

Lamanitiese aggressie brei uit—Die saad van die priesters van Noag kom om soos Abinadi geprofeteer het—Baie Lamaniete word bekeer en voeg hulle by die volk van Anti-Nefi-Lehi—Hulle glo in Christus en onderhou die wet van Moses. Ongeveer 90–77 v.C.

1 En kyk, nou het dit gebeur dat daardie Lamaniete meer vertoornd was omdat hulle hul broers gedood het; daarom het hulle wraak gesweer teen die Nefiete; en hulle het nie meer probeer om die volk van aAnti-Nefi-Lehi in daardie tyd te dood nie.

2 Maar hulle het hulle leërs geneem en oorgegaan binne die grense van die land Zarahemla, en die mense aangeval wat in die land Ammoniha was en hulle avernietig.

3 En na dit, het hulle baie veldslae gehad teen die Nefiete, waarin hulle verdryf en gedood is.

4 En onder die Lamaniete wat gedood is, was byna al die asaad van Amulon en sy broers, wat die priesters van Noag was, en hulle is gedood deur die hande van die Nefiete;

5 En die oorblywendes, nadat hulle die oostelike wildernis ingevlug het, en nadat hulle die mag en gesag oor die Lamaniete oorgeneem het, het baie van die Lamaniete laat aomkom deur vuur vanweë hulle geloof—

6 Want baie van hulle, anadat hulle veel verlies en so baie verdrukkinge gely het, het begin om opgewek te word tot ’n gedagtenis van die bwoorde wat Aäron en sy broers tot hulle in hulle land gepreek het; daarom het hulle begin om die oorleweringe van hulle vaders te cbetwyfel, en om te glo in die Here, en dat Hy groot krag gegee het aan die Nefiete; en dus was daar baie van hulle bekeer in die wildernis.

7 En dit het gebeur dat daardie heersers wat die oorblyfsel was van die kinders van aAmulon hulle laat bdoodmaak het, ja, al diegene wat in hierdie dinge geglo het.

8 Nou, hierdie martelaarskap het veroorsaak dat baie van hulle broers tot toorn ontstoke was; en daar het twis begin in die wildernis; en die Lamaniete het begin om die saad van Amulon en sy broers te ajag en om hulle dood te maak; en hulle het gevlug in die oostelike wildernis in.

9 En kyk, hulle word op hierdie dag gejag deur die Lamaniete. So is die woorde van Abinadi bewaarheid wat hy gesê het aangaande die saad van die priesters wat hom die dood deur vuur laat sterf het.

10 Want hy het aan hulle gesê: Wat julle aan my sal adoen, sal ’n voorafskaduwing wees van dinge wat sal kom.

11 En nou, Abinadi was die eerste wat die adood deur vuur gely het vanweë sy geloof in God; nou dit is wat hy bedoel het, dat baie die dood deur vuur sou ly soos wat hy gely het.

12 En hy het aan die priesters van Noag gesê dat hulle saad sou veroorsaak dat baie doodgemaak sou word, op dieselfde wyse as hy was, en dat hulle ver en wyd verstrooi en gedood sou word, net soos ’n skaap wat geen herder het nie verdryf en deur wilde diere gedood word; en nou kyk, hierdie woorde is bewaarheid, want hulle is verdryf deur die Lamaniete, en hulle is gejag, en hulle is geslaan.

13 En dit het gebeur dat toe die Lamaniete sien dat hulle nie die Nefiete kon oorweldig nie, het hulle weer teruggekeer na hulle eie land; en baie van hulle het oorgekom om in die land Ismael te woon en die land Nefi, en het hulle by die volk van God gevoeg, wat die volk van aAnti-Nefi-Lehi was.

14 En hulle het ook hulle wapens van oorlog abegrawe, soos hulle broers gedoen het, en hulle het begin om ’n regverdige volk te wees; en hulle het gewandel in die weë van die Here, en het gepoog om sy gebooie en sy insettinge te onderhou.

15 Ja, en hulle het die wet van Moses onderhou; want dit was noodsaaklik dat hulle die wet van Moses sou onderhou vir die huidige, want dit was nog nie alles vervul nie. Maar nieteenstaande die awet van Moses, het hulle uitgesien na die koms van Christus, omdat hulle die wet van Moses beskou het as ’n bvoorafskaduwing van sy koms, omdat hulle geglo het dat hulle daardie cuiterlike handelinge moes onderhou tot die tyd dat Hy aan hulle geopenbaar sou word.

16 Nou het hulle nie veronderstel dat aheil deur die bwet van Moses kom nie; maar die wet van Moses het gedien om hulle geloof in Christus te versterk; en dus het hulle ’n choop behou deur geloof, tot ewige heil, en staatgemaak op die gees van profesie, wat gespreek het van die dinge wat moes kom.

17 En nou, kyk, Ammon, en Aäron, en Omner en Himni, en hulle broers, het hulle uitermate verheug oor die welslae wat hulle gehad het onder die Lamaniete, aangesien die Here dit aan hulle gegun het volgens hulle agebede, en dat Hy ook sy woord aan hulle bewaarheid het in elke besonderheid.

◀

1a

GS Anti-Nefi-Lehi’s.

◀

2a

Alma 8:16; 16:9.

◀

4a

Mosia 23:35.

◀

5a

Mosia 17:15.

◀

6a

DI die Lamaniete.

◀

b

Alma 21:9.

◀

c

Alma 26:24.

◀

7a

Alma 21:3; 24:1, 28–30.

◀

b

GS Martelaar, Martelaarskap.

◀

8a

Mosia 17:18.

◀

10a

Mosia 13:10.

◀

11a

Mosia 17:13.

◀

13a

Alma 23:16–17.

◀

14a

Alma 24:15; 26:32.

◀

15a

Jakob 4:5; Jarom 1:11. GS Wet van Moses.

◀

b

Mosia 3:14–15; 16:14.

◀

c

Mosia 13:29–32.

◀

16a

Mosia 12:31–37; 13:27–33.

◀

b

2 Ne. 11:4.

◀

c

1 Thes. 5:8–9.

◀

17a

Alma 17:9.

Hoofstuk 26

Ammon roem in die Here—Die gelowiges word versterk deur die Here en word kennis gegee—Deur geloof mag mense duisende siele tot bekering bring—God het alle mag en begryp alle dinge. Ongeveer 90–77 v.C.

1 En nou, hierdie is die woorde van Ammon aan sy broers, wat die volgende sê: My broers en my broeders, kyk, ek sê vir julle, watter groot rede het ons om ons te verheug; want kon ons veronderstel het, toe ons uit die land Zarahemla avertrek het, dat God aan ons sulke groot seëninge sou gegun het?

2 En nou, ek vra, watter groot seëninge het Hy aan ons geskenk? Kan julle sê?

3 Kyk, ek antwoord vir julle; want ons broers, die Lamaniete, was in die duisternis, ja, en wel in die donkerste afgrond, maar kyk, hoe abaie van hulle is gebring om die wonderlike lig van God te aanskou! En dit is die seëning wat aan ons geskenk is, dat ons bwerktuie gemaak is in die hande van God om hierdie groot werk teweeg te bring.

4 Kyk, aduisende van hulle verheug hulle, en is ingebring in die kudde van God.

5 Kyk, die aveld was ryp, en geseënd is julle, want julle het die bsekel ingesteek, en het geoes met julle mag, ja, die hele dag lank het julle gearbei; en sien die aantal van julle cgerwe! En hulle sal ingebring word in die skure, sodat hulle nie vermors word nie.

6 Ja, hulle sal nie platgeslaan word deur die storm op die laaste dag nie, ja, nóg sal hulle deur die warrelwinde verstrooi word; maar wanneer die astorm kom, sal hulle bymekaar gemaak word in hulle plek, sodat die storm nie kan deurdring tot hulle nie, ja, nóg sal hulle deur hewige winde gedryf word waarheen die vyand ook al begeer om hulle te dra.

7 Maar kyk, hulle is in die hande van die Here van die aoes, en hulle is syne; en Hy sal hulle bopwek op die laaste dag.

8 Prys die Naam van ons God; laat ons asing tot sy lof, ja, laat ons bdank gee aan sy heilige Naam, want Hy werk regverdigheid vir ewig.

9 Want as ons nie opgekom het uit die land Zarahemla nie, sou hierdie, ons innig geliefde broers, wat ons so innig liefgehad het, nog steeds ontstig gewees het met ahaat teenoor ons, ja, en hulle sou ook vreemdelinge gewees het voor God.

10 En dit het gebeur dat toe Ammon hierdie woorde gesê het, het sy broer Aäron hom bestraf, en gesê: Ammon, ek vrees dat jou vreugde jou weglei tot roem.

11 Maar Ammon het aan hom gesê: Ek aroem nie in my eie krag of in my eie wysheid nie; maar kyk, my bvreugde is vol, ja, my hart loop oor van vreugde; en ek sal my verbly in my God.

12 Ja, ek weet dat ek niks is nie, wat my krag betref, is ek swak; daarom sal ek nie aroem in myself nie, maar ek sal roem in my God, want in sy bkrag kan ek alle dinge doen; ja, kyk, baie magtige wonderwerke het ons verrig in hierdie land, waarvoor ons sy Naam vir ewig sal loof.

13 Kyk, hoeveel duisende van ons broers het Hy losgemaak van die pyne van die ahel; en hulle word gebring om verlossende liefde te bsing, en dit vanweë die krag van sy woord wat in ons is; daarom, het ons nie groot rede om ons te verheug nie?

14 Ja, ons het rede om Hom te loof vir ewig, want Hy is die Allerhoogste God, en Hy het ons broers losgemaak van die akettings van die hel.

15 Ja, hulle was omring deur ewigdurende duisternis en vernietiging; maar kyk, Hy het hulle ingebring in sy ewigdurende alig, ja, tot ewigdurende heil; en hulle word omring deur die ongeëwenaarde volheid van sy liefde; ja, en ons was werktuie in sy hande om hierdie groot en wonderbaarlike werk te doen.

16 Daarom, laat ons aroem, ja, ons sal broem in die Here; ja, ons sal ons verheug, want ons vreugde is vol; ja, ons sal ons God prys vir ewig. Kyk, wie kan te veel roem in die Here? Ja, wie kan te veel sê van sy groot krag, en van sy cbarmhartigheid, en van sy lankmoedigheid teenoor die kinders van mense? Kyk, ek sê vir julle, ek kan nie die kleinste deel beskryf van wat ek voel nie.

17 Wie kon veronderstel dat ons God so barmhartig kon gewees het om ons weg te ruk uit ons aaklige, sondige en besoedelde toestand?

18 Kyk, ons het in toorn uitgegaan, met magtige dreigemente om sy kerk te avernietig.

19 O dan, hoekom het Hy ons nie oorgelewer tot ’n vreeslike vernietiging nie, ja, hoekom het Hy nie die swaard van sy geregtigheid op ons laat val, en ons verdoem tot ewige wanhoop nie?

20 O, my siel, vlug as’t ware by die gedagte. Kyk, Hy het nie sy geregtigheid uitgeoefen op ons nie, maar in sy groot barmhartigheid het Hy ons oor daardie ewigdurende akloof van dood en ellende gebring, en wel tot die heil van ons siele.

21 En nou, kyk, my broers, watter anatuurlike mens is daar wat hierdie dinge weet? Ek sê vir julle, daar is niemand wat hierdie dinge bweet nie, behalwe die bekeerdes.

22 Ja, hy wat abekeer en bgeloof beoefen, en goeie werke voortbring, en aanhoudend bid sonder ophou—aan sulkes is dit gegee om die cverborgenhede van God te ken; ja aan sulkes sal dit gegee word om dinge te openbaar wat nog nooit geopenbaar is nie; ja, en dit sal gegee word aan sulkes om duisende siele tot bekering te bring, net soos dit aan ons gegee is om hierdie, ons broers, tot bekering te bring.

23 Nou onthou julle, my broers, dat ons aan ons broers in die land Zarahemla gesê het, ons gaan op na die land Nefi, om te preek vir ons broers, die Lamaniete, en hulle het spottend vir ons gelag?

24 Want hulle het aan ons gesê: Veronderstel julle dat julle die Lamaniete kan bring tot die kennis van die waarheid? Veronderstel julle dat julle die Lamaniete kan oortuig van die onjuistheid van die aoorleweringe van hulle vaders, aangesien hulle so ’n bhardnekkige volk is; wie se harte behae geskep het in bloedvergieting; wie se dae deurgebring is in die ergste ongeregtigheid; wie se weë die weë was van ’n oortreder van die begin af? Nou my broers, julle onthou dat dit hulle woorde was.

25 En bowendien het hulle gesê: Laat ons wapens opneem teen hulle, sodat ons hulle en hulle ongeregtigheid vernietig uit die land, voordat hulle ons oorweldig en ons vernietig.

26 Maar kyk, my geliefde broers, ons het die wildernis binnegekom, nie met die voorneme om ons broers te vernietig nie, maar met die voorneme dat ons miskien ’n paar van hulle siele mag red.

27 Nou toe ons harte bedruk was, en ons wou terugkeer, kyk, die Here het ons avertroos, en gesê: Gaan onder julle broers, die Lamaniete, en verduur met bgeduld julle cverdrukkinge, en Ek sal aan julle welslae gee.

28 En nou, kyk, ons het gekom, en was onder hulle gewees; en ons was geduldig in ons lyding, en ons het elke ontbering gely; ja, ons het gereis van huis tot huis, en staatgemaak op die barmhartigheid van die wêreld—nie alleen op die barmhartigheid van die wêreld nie, maar op die barmhartigheid van God.

29 En ons het hulle huise binnegegaan en hulle geleer, en ons het hulle geleer op hulle strate; ja, en ons het hulle geleer op hulle heuwels; en ons het ook hulle tempels binnegegaan en hulle sinagoges en hulle geleer; en ons is uitgewerp, en bespot, en bespoeg, en geslaan op ons wange; en ons is gestenig, en gevang en vasgebind met sterk toue, en in die gevangenis gewerp; en deur die krag en die wysheid van God is ons weer bevry.

30 En ons het allerlei verdrukkinge gely, en dit alles, sodat ons miskien die middel mag wees om die een of ander siel te red; en ons het veronderstel dat ons avreugde vol sou wees as ons miskien die middel kon wees om sommiges te red.

31 Nou kyk, ons kan kyk en die vrugte sien van ons arbeid; en is hulle min? Ek sê vir julle, Nee, hulle is abaie; ja, en ons kan getuig van hulle opregtheid, vanweë hulle liefde teenoor hulle broers en ook teenoor ons.

32 Want kyk, hulle sou eerder hulle lewens aopoffer as om selfs die lewe van hulle vyand te neem; en hulle het hulle wapens van oorlog diep bbegrawe in die aarde, vanweë hulle liefde teenoor hulle broers.

33 En nou kyk, ek sê vir julle, was daar ooit so ’n groot liefde in die hele land? Kyk, ek sê vir julle, Nee, daar was nie, selfs nie onder die Nefiete nie.

34 Want kyk, hulle sou nie wapens opneem teen hulle broers; hulle sou nie toelaat dat hulle self gedood word nie. Maar kyk hoe baie van hulle het hul lewens neergelê; en ons weet dat hulle na hul God gegaan het, vanweë hulle liefde en vanweë hulle haat vir sonde.

35 Nou het ons nie rede om ons te verbly nie? Ja, ek sê vir julle, daar was nooit mense wat so ’n groot rede gehad het om hulle te verbly as ons nie, sedert die wêreld begin het; ja, en my vreugde lei my weg en wel tot roem in my God; want Hy het alle akrag, alle wysheid, en alle begrip; Hy bbegryp alle dinge, en Hy is ’n cbarmhartige Wese, en wel tot heil, tot diegene wat sal bekeer en glo in sy Naam.

36 Nou as dit roem is, net so sal ek roem; want dit is my lewe en my lig, my vreugde en my heil, en my verlossing van ewigdurende wee. Ja, prys die Naam van my God, wat gedagtig was aan hierdie volk, wat ’n atak is van die boom van Israel, en verlore was van sy stam in ’n vreemde land; ja, sê ek, prys die Naam van my God, wat gedagtig was aan ons, bswerwers in ’n vreemde land.

37 Nou, my broers, ons sien dat God gedagtig is aan elke avolk, in watter land hulle ook al mag wees; ja, Hy tel sy volk, en sy innerlike ontferming is oor die hele aarde. Nou dit is my vreugde, en my groot danksegging; ja, en ek sal dank gee aan my God vir ewig. Amen.

◀

1a

Mosia 28:9; Alma 17:6–11.

◀

3a

Alma 23:8–13.

◀

b

2 Kor. 4:5; Mosia 23:10.

◀

4a

Alma 23:5.

◀

5a

Joh. 4:35–37; L&V 4:4.

◀

b

Joël 3:13.

◀

c

L&V 33:7–11; 75:2, 5.

◀

6a

Hel. 5:12; 3 Ne. 14:24–27.

◀

7a

GS Oes.

◀

b

Mosia 23:22; Alma 36:28.

◀

8a

L&V 25:12.

◀

b

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

9a

Mosia 28:1–2.

◀

11a

2 Kor. 7:14.

◀

b

L&V 18:14–16. GS Vreugde.

◀

12a

Jer. 9:24; Alma 29:9.

◀

b

Ps. 18:33–41; Filip. 4:13; 1 Ne. 17:3.

◀

13a

GS Hel.

◀

b

Alma 5:26.

◀

14a

Alma 12:11.

◀

15a

GS Lig, Lig van Christus.

◀

16a

Rom. 15:17; 1 Kor. 1:31.

◀

b

2 Kor. 10:15–18; L&V 76:61.

◀

c

Ps. 36:6–8.

◀

18a

Mosia 27:8–10.

◀

20a

2 Ne. 1:13; Hel. 3:29–30.

◀

21a

GS Natuurlike Mens.

◀

b

1 Kor. 2:9–16; Jakob 4:8.

◀

22a

Alma 36:4–5. GS Bekeer, Bekering.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

c

GS Verborgenhede van God.

◀

24a

Mosia 10:11–17.

◀

b

Mosia 13:29.

◀

27a

Alma 17:9–11.

◀

b

GS Geduld.

◀

c

Alma 20:29–30. GS Teenstand.

◀

30a

L&V 18:15–16.

◀

31a

Alma 23:8–13.

◀

32a

Alma 24:20–24.

◀

b

Alma 24:15.

◀

35a

GS Krag.

◀

b

L&V 88:41.

◀

c

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

36a

Gén. 49:22–26; Jakob 2:25; 5:25.

◀

b

Jakob 7:26.

◀

37a

Hand. 10:34–35; 2 Ne. 26:33.

Hoofstuk 27

Die Here beveel Ammon om die volk van Anti-Nefi-Lehi na veiligheid te lei—Toe hy Alma ontmoet, put Ammon se vreugde sy krag uit—Die Nefiete gee aan die Anti-Nefi-Lehi’s die land Jerson—Hulle word die mense van Ammon genoem. Ongeveer 90–77 v.C.

1 Nou het dit gebeur dat toe daardie Lamaniete wat in die stryd opgetrek het teen die Nefiete gevind het, na hulle baie getwis het om hulle te vernietig, dat dit tevergeefs was om hulle vernietiging te soek, het hulle weer teruggekeer na die land Nefi.

2 En dit het gebeur dat die Amalekiete, vanweë hulle verliese, uitermate vertoornd was. En toe hulle sien dat hulle hul nie kon wreek op die Nefiete nie, het hulle begin om die volk in toorn op te stook teen hulle abroers, die volk van bAnti-Nefi-Lehi; daarom het hulle weer begin om hulle te vernietig.

3 Nou het hierdie volk aweer geweier om hulle wapens op te neem, en hulle het hulself toegelaat om doodgemaak te word volgens die begeertes van hulle vyande.

4 Nou toe Ammon en sy broers hierdie werk van vernietiging sien onder diegene wat hulle so innig liefgehad het, en onder diegene wat vir hulle so innig lief was—want hulle is behandel asof hulle engele was wat deur God gestuur is om hulle te red van ewigdurende vernietiging—daarom, toe Ammon en sy broers hierdie groot werk van vernietiging sien, het hulle innig jammer vir hulle gevoel, en hulle het aan die koning agesê:

5 Laat ons hierdie volk van die Here bymekaarmaak, en laat ons afgaan na die land Zarahemla na ons broers, die Nefiete, en vlug uit die hande van ons vyande, sodat ons nie vernietig word nie.

6 Maar die koning het aan hulle gesê: Kyk, die Nefiete sal ons vernietig, vanweë die baie moorde en sondes wat ons teen hulle gepleeg het.

7 En Ammon het gesê: Ek sal gaan en vir die Here vra, en as Hy aan ons sê, gaan af na ons broers, sal julle gaan?

8 En die koning het aan hom gesê: Ja, as die Here aan ons sê gaan, sal ons afgaan na ons broers, en ons sal hulle slawe wees totdat ons aan hulle vergoed het vir die baie moorde en sondes wat ons teen hulle gepleeg het.

9 Maar Ammon het aan hom gesê: Dit is teen die wet van ons broers, wat daargestel is deur my vader, dat daar enige aslawe onder hulle sal wees; daarom laat ons afgaan en staatmaak op die barmhartighede van ons broers.

10 Maar die koning het aan hom gesê: Vra vir die Here, en as Hy aan ons sê, gaan, sal ons gaan; anders sal ons omkom in die land.

11 En dit het gebeur dat Ammon gegaan en vir die Here gevra het, en die Here het aan hom gesê:

12 Neem hierdie volk uit die land uit, sodat hulle nie omkom nie; want Satan het ’n groot houvas op die harte van die Amalekiete, wat die Lamaniete opstook tot toorn teen hulle broers om hulle te dood; daarom, gaan uit hierdie land uit; en geseënd is hierdie volk in hierdie geslag, want Ek sal hulle bewaar.

13 En nou het dit gebeur dat Ammon gegaan het en die koning al die woorde vertel het wat die Here aan hom gesê het.

14 En hulle het al hulle mense bymekaargemaak, ja, die hele volk van die Here, en het al hulle kleinvee en grootvee bymekaargemaak, en vertrek uit die land, en gekom in die wildernis wat die land Nefi geskei het van die land Zarahemla, en oorgekom naby die grense van die land.

15 En dit het gebeur dat Ammon aan hulle gesê het: Kyk, ek en my broers sal uitgaan in die land Zarahemla, en julle sal hier bly totdat ons terugkeer; en ons sal die harte van ons broers ondersoek, of hulle wil hê dat julle in hulle land moet inkom.

16 En dit het gebeur dat terwyl Ammon uitgaan in die land in, dat hy en sy broers vir Alma ontmoet het, oorkant in die aplek waarvan gespreek is; en kyk, dit was ’n vreugdevolle ontmoeting.

17 Nou was die avreugde van Ammon so groot en wel dat hy vervul was; ja, hy was oorstelp deur vreugde in sy God, en wel tot die buitputting van sy krag; en hy het cweer op die aarde neergeval.

18 Nou was dit nie uitnemende vreugde nie? Kyk, dit is vreugde wat geeneen ontvang behalwe die ware bekeerde en nederige soeker van geluk nie.

19 Nou, was die vreugde van Alma by die ontmoeting van sy broers waarlik groot, en ook die vreugde van Aäron, van Omner, en Himni; maar kyk, hulle vreugde was nie sodanig dat dit hulle krag oorskry het nie.

20 En nou het dit gebeur dat Alma sy broers teruggelei het na die land Zarahemla; naamlik na sy eie huis. En hulle het gegaan en die ahoofregter al die dinge vertel wat met hulle gebeur het in die land Nefi, onder hulle broers, die Lamaniete.

21 En dit het gebeur dat die hoofregter ’n aankondiging uitgestuur het dwarsdeur die land, en verlang het om die stem van die volk te verneem aangaande die toelating van hulle broers, wat die mense van Anti-Nefi-Lehi was.

22 En dit het gebeur dat die stem van die volk gekom, en gesê het: Kyk, ons sal die land Jerson opgee, wat aan die oostekant is by die see, wat aan die land Oorvloed grens, wat aan die suide is van die land Oorvloed; en hierdie land Jerson is die land wat ons aan ons broers vir ’n erfenis sal gee.

23 En kyk, ons sal ons leërs opstel tussen die land Jerson en die land Nefi, sodat ons ons broers in die land Jerson mag beskerm; en dit doen ons vir ons broers, vanweë hulle vrees om wapens op te neem teen hulle broers uit vrees dat hulle sonde sou pleeg; en hierdie, hulle groot vrees, het gekom vanweë hulle ernstige bekering wat hulle gehad het, vanweë hulle baie moorde en hulle vreeslike boosheid.

24 En nou, kyk, dit sal ons doen vir ons broers, sodat hulle die land Jerson mag beërwe; en ons sal hulle bewaak teen hulle vyande met ons leërs, op voorwaarde dat hulle ons ’n deel van hulle besittings sal gee om ons by te staan, sodat ons ons leërs in stand kan hou.

25 Nou, dit het gebeur dat toe Ammon dit gehoor het, het hy teruggekeer na die volk van Anti-Nefi-Lehi, en ook Alma saam met hom, die wildernis in, waar hulle hul tente opgeslaan het, en aan hulle al hierdie dinge bekend gemaak het. En Alma het ook aan hulle sy abekering vertel, saam met Ammon en Aäron, en sy broers.

26 En dit het gebeur dat dit groot vreugde onder hulle veroorsaak het. En hulle het afgegaan in die land Jerson, en het besit geneem van die land Jerson; en hulle is deur die Nefiete die volk van Ammon genoem; daarom is hulle onderskei met daardie naam vir altyd daarna.

27 En hulle was onder die volk van Nefi en is ook gereken onder die volk wat aan die kerk van God behoort het. En hulle is ook onderskei deur hulle ywer teenoor God, en ook teenoor mense; want hulle was volkome aeerlik en opreg in alle dinge; en hulle was bstandvastig in die geloof in Christus, en wel tot die einde toe.

28 En hulle het die verspilling van die bloed van hulle broers met die grootste afkeer bejeën; en hulle kon nooit oorreed word om wapens op te neem teen hulle broers nie; en hulle het nooit die dood bejeën met enige mate van vrees nie, vanweë hulle hoop en begrip van Christus en die opstanding; daarom, die dood is vir hulle opgeneem deur die oorwinning van Christus daaroor.

29 Daarom, hulle sou die adood ly in die pynlikste en smartlikste wyse, wat deur hulle broers toegepas kon word, voordat hulle die swaard of die sabel sou opneem om hulle te dood.

30 En so was hulle ’n ywerige en geliefde volk, ’n hoogbegunstigde volk van die Here.

◀

2a

Alma 43:11.

◀

b

Alma 25:1. GS Anti-Nefi-Lehi’s.

◀

3a

Alma 24:21–26.

◀

4a

Alma 24:5.

◀

9a

Mosia 2:13; 29:32, 38, 40.

◀

16a

Alma 17:1–4.

◀

17a

GS Vreugde.

◀

b

1 Ne. 1:7.

◀

c

Alma 19:14.

◀

20a

Alma 4:16–18.

◀

25a

Mosia 27:10–24.

◀

27a

GS Eerlik, Eerlikheid.

◀

b

Alma 23:6.

◀

29a

Alma 24:20–23.

Hoofstuk 28

Die Lamaniete word verslaan in ’n geweldige stryd—Tienduisende word gedood—Die bose word toegewys tot ’n toestand van eindelose wee; die regverdiges verwerf ’n nimmereindigende geluk. Ongeveer 77–76 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat nadat die volk van Ammon gevestig is in die land aJerson, en ’n kerk ook gevestig is in die land Jerson, en die leërs van die Nefiete opgestel is rondom die land Jerson, ja, op al die grense rondom die land Zarahemla; kyk, die leërs van die Lamaniete het hulle broers die wildernis in gevolg.

2 En dus was daar ’n geweldige stryd; ja, en wel so een soos nooit tevore bekend was onder al die mense in die land vanaf die tyd toe Lehi Jerusalem verlaat het nie; ja, en tienduisende van die Lamaniete is gedood en ver en wyd verstrooi.

3 Ja, en daar was ook ’n geweldige slagting onder die volk van Nefi; nogtans, die Lamaniete is averdryf en verstrooi, en die volk van Nefi het weer teruggekeer na hulle land.

4 En nou, dit was ’n tyd dat daar groot rouklag en geween gehoor is dwarsdeur die hele land, onder al die volk van Nefi:

5 Ja, die geween van die weduwees wat rou oor hulle mans, en ook van vaders wat rou oor hulle seuns, en die dogter oor die broer, ja, die broer oor die vader; en dus is die rouklag gehoor onder hulle almal, vir hulle verwante wat gedood is.

6 En nou waarlik, dit was ’n droewige dag; ja, ’n tyd van erns, en ’n tyd van veel avas en bid.

7 En so eindig die vyftiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

8 En dit is die kroniek van Ammon en sy broers, hulle reise in die land Nefi, hulle lydings in die land, hulle smarte, en hulle verdrukkinge, en hulle aonbegryplike vreugde, en die ontvangs en veiligheid van die broers in die land Jerson. En nou mag die Here, die Verlosser van alle mense, hulle siele seën vir ewig.

9 En dit is die kroniek van die oorloë en twiste onder die Nefiete, en ook die oorloë tussen die Nefiete en die Lamaniete; en die vyftiende jaar van die heerskappy van die regters is beëindig.

10 En vanaf die eerste jaar tot die vyftiende het die vernietiging teweeggebring van baie duisende lewens; ja, dit het ’n verskriklike toneel van bloedvergieting teweeggebring.

11 En die liggame van baie duisende is weggelê in die aarde, terwyl die liggame van baie duisende aontbind in hope op die aangesig van die aarde; ja, en baie duisende brou oor die verlies van hulle verwante, want hulle het rede om te vrees, volgens die beloftes van die Here, dat hulle toegewys is tot ’n toestand van eindelose wee.

12 Terwyl baie duisende ander waarlik rouklaag oor die verlies van hulle verwante, tog verheug hulle hul, en juig in die hoop, en weet wel, volgens die abeloftes van die Here, dat hulle opgewek word om aan die regterhand van God te woon, in ’n toestand van nimmereindigende geluk.

13 En so sien ons hoe groot die aongelykheid van die mens is vanweë sonde en oortreding, en die mag van die duiwel, wat kom deur die sluwe bplanne wat hy bedink het om die harte van mense te verstrik.

14 En so sien ons die groot oproep om ywer by mense om te arbei in die awingerde van die Here; en so sien ons die groot rede van droefheid, en ook van vreugde—droefheid vanweë dood en verwoesting onder mense, en vreugde vanweë die blig van Christus tot die lewe.

◀

1a

Alma 27:22; 30:1, 19.

◀

3a

Alma 30:1.

◀

6a

Alma 30:2.

◀

8a

Alma 27:16–19.

◀

11a

Alma 16:11.

◀

b

Alma 48:23; L&V 42:45–46.

◀

12a

Alma 11:41.

◀

13a

1 Ne. 17:35.

◀

b

2 Ne. 9:28.

◀

14a

GS Wingerd van die Here.

◀

b

GS Lig, Lig van Christus.

Hoofstuk 29

Alma begeer om bekering uit te roep met die geesdrif van ’n engel—Die Here gee leraars aan alle nasies—Alma roem in die Here se werk en in die sukses van Ammon en sy broers. Ongeveer 76 v.C.

1 O, dat ek ’n engel was, en die wens van my hart kon hê, dat ek mag uitgaan en spreek met die trompet van God, met ’n stem om die aarde te skud, en bekering te roep tot elke volk!

2 Ja, ek sou aan elke siel verkondig, soos met die stem van die donder, bekering en die plan van verlossing, dat hulle moet bekeer en na ons God akom, sodat daar nie meer droefheid op die hele aangesig van die aarde mag wees nie.

3 Maar kyk, ek is ’n mens, en sondig in my wens; want ek behoort tevrede te wees met die dinge wat die Here aan my toegeken het.

4 Ek behoort nie in my begeertes die onwrikbare bevel van ’n regverdige God te verander nie, want ek weet dat Hy aan die mense volgens hulle abegeerte gun, of dit tot die dood of tot die lewe is; ja, ek weet dat Hy aan die mense toeken, ja, aan hulle bevele beveel wat onveranderlik is, volgens hul bwil of hulle tot heil of tot vernietiging is.

5 Ja, en ek weet dat goed en kwaad voor alle mense gekom het; hy wat die goeie nie van die kwaad ken nie, is sonder skuld; maar hy wat goed en kwaad aken, aan hom word dit gegee volgens sy begeertes, of hy goed of kwaad begeer, lewe of dood, vreugde of berou van die bgewete.

6 Nou, siende dat ek hierdie dinge weet, waarom sou ek meer begeer as om die werk uit te voer waartoe ek geroep is?

7 Waarom sou ek begeer dat ek ’n engel is, dat ek kon spreek met al die eindes van die aarde?

8 Want kyk, die Here gun aan aalle nasies, van hulle eie nasie en btong, om sy woord te onderrig, ja, in wysheid, alles wat Hy cgoeddink dat hulle moet hê; daarom sien ons dat die Here raad gee in wysheid, volgens dit wat regverdig en waar is.

9 Ek ken dit wat die Here my gebied het, en ek roem daarin. Ek aroem nie in myself nie, maar ek roem in dit wat die Here my gebied het; ja, en dit is my roem, dat ek miskien ’n werktuig mag wees in die hande van God om een of ander siel tot bekering te bring; en dit is my vreugde.

10 En kyk, wanneer ek baie van my broers waarlik berouvol sien, en dat hulle na die Here hulle God kom, dan word my siel vervul met vreugde; dan onthou ek awat die Here vir my gedoen het, ja, en wel dat Hy my gebed verhoor het; ja, dan onthou ek sy barmhartige arm wat Hy na my uitgestrek het.

11 Ja, en ek onthou ook die slawerny van my vaders; want ek weet vir seker dat die aHere hulle verlos het uit slawerny, en hierdeur sy kerk gestig het; ja, die Here God, die God van Abraham, die God van Isak, en die God van Jakob, het hulle verlos uit slawerny.

12 Ja, ek het altyd die slawerny van my vaders onthou; en daardie selfde God wat hulle averlos het uit die hande van die Egiptenare, het hulle verlos uit slawerny.

13 Ja, en daardie selfde God het sy kerk onder hulle gestig; ja, en daardie selfde God het my geroep met ’n heilige roeping, om die woord aan hierdie volk te preek, en het my veel welslae gegee, waardeur my avreugde vol is.

14 Maar ek verheug my nie net in my eie awelslae nie, maar my vreugde is meer vol vanweë die welslae van my broers, wat na die land Nefi opgegaan het.

15 Kyk, hulle het uitermate gearbei, en het baie vrug voortgebring; en hoe groot sal hulle beloning nie wees nie!

16 Nou, as ek dink aan die welslae van hierdie broers van my, word my siel weggevoer, en wel tot die skeiding daarvan van die liggaam, as’t ware, so groot is my vreugde.

17 En nou, mag God aan hierdie, my broers, gun dat hulle mag sit in die koninkryk van God; ja, en ook al diegene wat die vrugte is van hulle arbeid dat hulle nie meer mag uitgaan nie, maar dat hulle Hom mag loof vir ewig. En mag God gun dat dit gedoen mag word volgens my woorde, net soos ek gespreek het. Amen.

◀

2a

Omni 1:26; 3 Ne. 21:20.

◀

4a

Ps. 37:4.

◀

b

GS Handelingsmag.

◀

5a

2 Ne. 2:18, 26; Moro. 7:15–19. GS Onderskeiding, Gawe van.

◀

b

GS Gewete.

◀

8a

2 Ne. 29:12.

◀

b

L&V 90:11.

◀

c

Alma 12:9–11.

◀

9a

Alma 26:12.

◀

10a

Mosia 27:11–31.

◀

11a

Mosia 24:16–21; Alma 5:3–5.

◀

12a

Ex. 14:30–31.

◀

13a

L&V 18:14–16.

◀

14a

Alma 17:1–4.

Hoofstuk 30

Korihor, die Antichris, bespot Christus, die Versoening, en die gees van profesie—Hy leer dat daar geen God is nie, geen val van die mens, geen straf vir sonde nie, en geen Christus nie—Alma getuig dat Christus sal kom en dat alle dinge daarop dui dat daar ’n God is—Korihor eis ’n teken en word stomgeslaan—Die duiwel het aan Korihor verskyn as ’n engel en hom geleer wat om te sê—Korihor word vertrap en sterf. Ongeveer 76–74 v.C.

1 Kyk, nou het dit gebeur dat nadat die avolk van Ammon gevestig was in die land Jerson, ja, en ook nadat die Lamaniete bverdryf is uit die land, en hulle dooies begrawe is deur die volk van die land—

2 Nou, hulle dooies is nie getel nie vanweë die grootheid van hulle getalle; nóg is die dooies van die Nefiete getel—maar dit het gebeur nadat hulle hul dooies begrawe het, en ook na die dae van vas, en rouklag, en gebed, (en dit was in die sestiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi) het daar voortdurende vrede begin heers dwarsdeur die hele land.

3 Ja, en die volk het gepoog om die gebooie van die Here te onderhou; en hulle was noulettend in die nakoming van die aordinansies van God, volgens die wet van Moses; want hulle is geleer om die wet van Moses te bonderhou totdat dit vervul sou word.

4 En dus het die volk geen steurnis gehad in die hele sestiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi nie.

5 En dit het gebeur dat met die aanvang van die sewentiende jaar van die heerskappy van die regters, was daar voortdurende vrede.

6 Maar dit het gebeur teen die einde van die sewentiende jaar, het daar ’n man in die land Zarahemla gekom, en hy was ’n aAntichris, want hy het begin om te preek vir die volk teen die profesieë wat gespreek is deur die profete, aangaande die koms van Christus.

7 Nou was daar geen wet teen ’n mens se ageloof nie, want dit was streng teen die gebooie van God dat daar ’n wet sou wees wat mense op ongelyke grond sou bring.

8 Want so sê die skrif: aKies julle vandag, wie julle sal dien.

9 Nou as ’n man begeer het om God te dien, was dit sy voorreg; of eerder, as hy geglo het in God, was dit sy voorreg om Hom te dien; maar as hy nie in Hom geglo het nie, was daar geen wet om hom te straf nie.

10 Maar as hy moord gepleeg het, is hy met die adood gestraf; en as hy geroof het, is hy ook gestraf; en as hy gesteel het, is hy ook gestraf; en as hy egbreuk gepleeg het, is hy ook gestraf; Ja, vir al hierdie boosheid is hulle gestraf.

11 Want daar was ’n wet dat mense geoordeel moes word volgens hulle misdade. Nogtans, daar was geen wet teen ’n man se geloof nie; daarom, ’n man is gestraf slegs vir die misdade wat hy gepleeg het; daarom was alle mense op agelyke grond.

12 En hierdie Antichris, wie se naam Korihor was, (en die wet kon geen houvas op hom hê nie) het vir die mense begin preek dat daar geen Christus sou wees nie. En op hierdie wyse het hy gepreek, en gesê:

13 O julle wat gebonde is deur ’n dwase en ’n ydele hoop, waarom lê julle jul ’n juk op met sulke dwase dinge? Hoekom soek julle na ’n Christus? Want geen mens kan van enigiets weet wat moet kom nie.

14 Kyk, hierdie dinge wat julle profesieë noem, wat julle sê oorgedra is deur heilige profete, kyk, hulle is dwase oorleweringe van julle vaders.

15 Hoe weet julle van hulle sekerheid? Kyk, julle kan nie weet van dinge wat julle nie asien nie; daarom, julle kan nie weet dat daar ’n Christus sal wees nie.

16 Julle kyk vooruit en sê dat julle vergifnis van julle sondes sien. Maar kyk, dit is die uitwerking van ’n verdwaasde gemoed; en hierdie waansin van julle gemoed kom vanweë die oorleweringe van julle vaders, wat julle weglei na ’n geloof in dinge wat nie so is nie.

17 En baie meer dinge het hy aan hulle gesê, en hy het hulle vertel dat daar geen versoening gemaak kan word vir die sondes van mense nie, maar dat dit met elkeen in hierdie lewe gaan volgens die beheersing van die skepsel; daarom het elke mens gevorder volgens sy aanleg, en dat elke mens oorwin volgens sy krag; en wat ’n mens ook al gedoen het, geen misdaad was nie.

18 En so het hy vir hulle gepreek, en die harte van baie weggelei, en hulle hul hoofde in hul boosheid laat oplig, ja, baie vroue weggelei, en ook mans, om hoerery te pleeg—deur vir hulle te vertel dat as ’n mens dood is, was dit die einde daarvan.

19 Nou hierdie man het ook oorgegaan na die land Jerson, om hierdie dinge te preek onder die volk van Ammon, wat eens die volk van die Lamaniete was.

20 Maar kyk, hulle was verstandiger as baie van die Nefiete; want hulle het hom geneem, en hom gebind, en hom voor Ammon gedra, wat ’n hoëpriester oor daardie volk was.

21 En dit het gebeur dat hy hom uit die land laat sit het. En hy het oorgekom in die land Gídeon, en het begin om ook daar vir hulle te preek; en hier het hy nie baie welslae gehad nie, want hy is geneem en gebind en voor die hoëpriester en ook die hoofregter oor die land gedra.

22 En dit het gebeur dat die hoëpriester aan hom gesê het: Hoekom gaan jy rond en verdraai die weë van die Here? Hoekom leer jy hierdie volk dat daar geen Christus sal wees, om hulle gejuig te onderbreek nie? Hoekom spreek jy teen al die profesieë van die heilige profete?

23 Nou, die hoëpriester se naam was Giddona. En Korihor het aan hom gesê: Omdat ek nie die dwase oorleweringe van julle vaders leer nie, en omdat ek nie hierdie volk leer om hulle vas te bind onder die dwase ordinansies en handelinge wat neergelê word deur priesters van ouds nie, om mag en gesag oor hulle toe te eien, om hulle in onkunde te hou, sodat hulle nie hul hoofde mag oplig nie, maar neergebring word volgens jou woorde.

24 Julle sê dat hierdie volk ’n vrye volk is. Kyk, ek sê dat hulle in slawerny is. Julle sê dat daardie antieke profesieë waar is. Kyk, ek sê dat julle nie weet dat hulle waar is nie.

25 Julle sê dat hierdie volk ’n skuldige en ’n gevalle volk is, vanweë die oortreding van ’n voorouer. Kyk, ek sê dat ’n kind nie skuldig is vanweë sy voorouers nie.

26 En julle sê ook dat Christus sal kom. Maar kyk, ek sê dat julle nie weet dat daar ’n Christus sal wees nie. En julle sê ook dat Hy gedood sal word vir die asondes van die wêreld—

27 En so lei julle hierdie volk weg agter die dwase oorleweringe van julle vaders aan, en volgens julle eie begeertes; en julle hou hulle onder, en wel asof in slawerny, sodat julle julself kan vergulsig uit die arbeid van hulle hande, sodat hulle nie durf opkyk met moed, en dat hulle nie hul regte en voorregte durf geniet nie.

28 Ja, hulle durf nie gebruik maak van dit wat hulle eie is nie, uit vrees dat hulle hul priesters te na sou kom, wat hulle vasjuk volgens hulle begeertes, en hulle gebring het om te glo deur hulle oorleweringe en hulle drome en hulle giere, en hulle visioene, en hulle beweerde verborgenhede, dat hulle, as hulle nie gedoen het volgens hulle woorde nie, een of ander onbekende wese te na sou kom, wat hulle sê God is—’n wese wat nooit gesien of geken is nie, wat nooit was nóg ooit sal wees.

29 Nou toe die hoëpriester en die hoofregter die hardheid van sy hart sien, ja, toe hulle sien dat hy selfs teen God sou uitvaar, wou hulle nie antwoord gee op sy woorde nie; maar hulle het hom laat vasbind; en hulle het hom oorgegee in die hande van die amptenare, en hom gestuur na die land Zarahemla, sodat hy voor Alma gebring mag word, en die hoofregter wat goewerneur was oor die hele land.

30 En dit het gebeur dat toe hy voor Alma en die hoofregter gebring is, het hy op dieselfde wyse aangegaan soos hy gedoen het in die land Gídeon; ja, hy het voortgegaan om te alaster.

31 En hy het opgestaan met groot aopgeblase woorde voor Alma, en het uitgevaar teen die priesters en leraars, en hulle beskuldig dat hulle die volk weglei agter die dwase oorleweringe van hulle vaders aan, vir die doel om hulle te versadig uit die arbeid van die volk.

32 Nou het Alma aan hom gesê: Jy weet dat ons ons nie versadig uit die arbeid van hierdie volk nie; want kyk, ek het gearbei en wel van die begin van die heerskappy van die regters tot nou toe, met my eie hande vir my onderhoud, nieteenstaande my baie reise oral in die land om die woord van God aan my volk te verkondig.

33 En nieteenstaande die baie take wat ek uitgevoer het in die kerk, het ek nooit soveel ontvang as een asenien vir my arbeid nie; nóg het enige van my broers, behalwe as dit was op die regterstoel; en dan het ons slegs ontvang volgens wet vir ons tyd.

34 En nou, as ons niks ontvang vir ons arbeid in die kerk nie, wat baat dit ons om in die kerk te arbei behalwe as dit was om die waarheid te verkondig, sodat ons ons mag verheug in die avreugde van ons broers?

35 Dan, hoekom sê jy dat ons vir hierdie volk preek om gewin te verkry, as jy self weet dat ons geen gewin verkry nie? En nou, glo jy dat ons hierdie volk bedrieg, wat soveel vreugde veroorsaak in hulle harte?

36 En Korihor het hom geantwoord, Ja.

37 En toe het Alma aan hom gesê: Glo jy dat daar ’n God is?

38 En hy het geantwoord, Nee.

39 Nou het Alma aan hom gesê: Sal jy weer ontken dat daar ’n God is, en ook die Christus loën? Want kyk, ek sê vir jou, ek weet daar is ’n God, en ook dat Christus sal kom.

40 En nou watter bewys het jy dat daar geen aGod is nie, of dat Christus nie kom nie? Ek sê vir jou dat jy niks het nie, behalwe net jou woord.

41 Maar kyk, ek het alle dinge as ’n getuienis dat hierdie dinge waar is; en jy het ook alle dinge as ’n agetuienis vir jou dat hulle waar is; en sal jy hulle loën? Glo jy dat hierdie dinge waar is?

42 Kyk, ek weet dat jy glo, maar jy is van ’n leuengees besete, en jy het die Gees van God geloën dat dit geen plek in jou mag hê nie; maar die duiwel het mag oor jou, en hy voer jou rond, terwyl hy planne bewerk sodat hy die kinders van God mag vernietig.

43 En nou het Korihor aan Alma gesê: As jy my ’n ateken sal toon, sodat ek oortuig mag wees dat daar ’n God is, ja, toon aan my dat Hy krag het, en dan sal ek oortuig wees van die waarheid van jou woorde.

44 Maar Alma het aan hom gesê: Jy het genoeg tekens gehad; sal jy jou God versoek? Sal jy sê, Toon aan my ’n teken, terwyl jy die getuienis het van aal hierdie jou broers, en ook al die heilige profete? Die skrifture is voor jou gelê, ja, en balle dinge dui daarop dat daar ’n God is; ja, naamlik die caarde, en alle dinge wat op die aangesig daarvan is, ja, en sy dbeweging, ja, en ook al die eplanete wat beweeg in hulle reëlmatige gang, getuig dat daar ’n Opperste Skepper is.

45 En tog gaan jy rond, en lei die harte van hierdie volk weg, en getuig aan hulle dat daar geen God is nie? En tog wil jy dit loën teen al hierdie getuienisse? En hy het gesê: Ja, ek sal dit loën, tensy jy my ’n teken sal toon.

46 En nou het dit gebeur dat Alma aan hom gesê het: Kyk, ek is bedroef vanweë die hardheid van jou hart, ja, dat jy steeds die gees van die waarheid sal weerstaan, sodat jou siel vernietig mag word.

47 Maar kyk, dit is abeter dat jou siel verlore sou gaan as dat jy die middel sou wees om baie siele af te bring tot vernietiging, deur jou leuens en deur jou vleiende woorde; daarom, as jy dit weer sal loën, kyk, God sal jou slaan sodat jy stom sal word, sodat jy nooit meer jou mond sal oopmaak nie, sodat jy nie hierdie volk weer sal bedrieg nie.

48 Nou het Korihor aan hom gesê: Ek loën nie die bestaan van ’n God nie, maar ek glo nie dat daar ’n God is nie; en ek sê ook, dat jy nie weet dat daar ’n God is nie; en tensy jy my ’n teken toon, sal ek nie glo nie.

49 Nou het Alma aan hom gesê: Dit sal ek vir jou gee as teken, dat jy astomgeslaan sal word, volgens my woorde; en ek sê, in die Naam van God, dat jy stomgeslaan sal word, sodat jy nie meer sal kan praat nie.

50 Nou toe Alma hierdie woorde gesê het, is Korihor stomgeslaan, sodat hy nie meer kon praat nie, volgens die woorde van Alma.

51 En nou toe die hoofregter dit sien, het hy sy hand uitgesteek en vir Korihor geskryf, en gesê: Is jy nou oortuig van die krag van God? In wie wou jy hê dat Alma sy teken moes toon? Wou jy hê dat hy ander moes kwel om vir jou ’n teken te toon? Kyk, hy het aan jou ’n teken getoon; en nou wil jy nog stry?

52 En Korihor het sy hand uitgesteek en geskryf, en gesê: Ek aweet dat ek stom is, want ek kan nie praat nie; en ek weet dat niks behalwe die krag van God dit oor my kon bring nie, ja, en ek het altyd geweet dat daar ’n God is.

53 Maar kyk, die duiwel het my abedrieg; want hy het aan my bverskyn in die gedaante van ’n engel, en aan my gesê: Gaan, en hervorm hierdie volk, want hulle het almal weggedwaal agter ’n onbekende God aan. En hy het aan my gesê: Daar is cgeen God nie; ja, en hy het my geleer dít wat ek moes sê. En ek het sy woorde geleer; en ek het hulle geleer omdat hulle aangenaam was vir die dvleeslike gemoed; ek het hulle geleer, en wel totdat ek veel welslae gehad het, in soverre dat ek waarlik geglo het dat hulle waar is; en om hierdie rede het ek die waarheid weerstaan, en wel totdat ek hierdie groot vloek oor my gebring het.

54 Nou toe hy dit gesê het, het hy gesmeek dat Alma tot God sou bid sodat die vloek van hom weggeneem mag word.

55 Maar Alma het aan hom gesê: As hierdie vloek van jou weggeneem sou word, sal jy weer die harte van hierdie volk weglei; daarom dit sal vir jou wees net soos die Here wil.

56 En dit het gebeur dat die vloek nie van Korihor af weggeneem is nie; maar hy is uitgewerp en het van huis tot huis gegaan vir sy voedsel.

57 Nou die kennis van wat met Korihor gebeur het, is onmiddellik dwarsdeur die hele land bekend gemaak; ja, die aankondiging is uitgestuur deur die hoofregter aan al die mense in die land, en verklaar aan diegene wat geglo het in die woorde van Korihor, dat hulle spoedig moes bekeer, sodat dieselfde oordele nie oor hulle sou kom nie.

58 En dit het gebeur dat hulle almal oortuig was van die boosheid van Korihor; daarom is hulle almal weer bekeer tot die Here; en dit het ’n einde gemaak aan die ongeregtigheid volgens die wyse van Korihor. En Korihor het gegaan van huis tot huis om voedsel te bedel vir sy onderhoud.

59 En dit het gebeur dat terwyl hy onder die volk rondgegaan het, ja, onder ’n volk wat hulle afgeskei het van die Nefiete en hulself Zoramiete genoem het, wat gelei is deur ’n man wie se naam Zoram was—en terwyl hy onder hulle rondgegaan het, kyk, is hy omgeloop en vertrap, en wel totdat hy dood was.

60 En so sien ons die einde van hóm wat die weë van die Here verdraai; en so sien ons dat die aduiwel nie sy kinders sal bsteun op die laaste dag nie, maar hulle spoedig aftrek na die chel.

◀

1a

Alma 27:25–26. GS Anti-Nefi-Lehi’s.

◀

b

Alma 28:1–3.

◀

3a

GS Wet van Moses.

◀

b

2 Ne. 25:24–27; Alma 25:15.

◀

6a

GS Antichris.

◀

7a

Alma 1:17.

◀

8a

Jos. 24:15. GS Handelingsmag.

◀

10a

GS Doodstraf.

◀

11a

Mosia 29:32.

◀

15a

Ether 12:5–6.

◀

26a

Jes. 53:4–7.

◀

30a

GS Laster, Godslastering.

◀

31a

Hel. 13:22.

◀

33a

Alma 11:3.

◀

34a

GS Vreugde.

◀

40a

Ps. 14:1.

◀

41a

GS Getuie.

◀

43a

Jakob 7:13–21; L&V 46:8–9. GS Teken.

◀

44a

Mosia 13:33–34.

◀

b

Ps. 19:2; L&V 88:47.

◀

c

Job 12:7–10.

◀

d

Hel. 12:11–15.

◀

e

Moses 6:63.

◀

47a

1 Ne. 4:13.

◀

49a

2 Kron. 13:20.

◀

52a

Alma 30:42.

◀

53a

Jakob 7:14.

◀

b

2 Kor. 11:14; 2 Ne. 9:9.

◀

c

Ps. 10:4.

◀

d

GS Vleeslik.

◀

60a

GS Duiwel.

◀

b

Alma 3:26–27; 5:41–42; L&V 29:45.

◀

c

GS Hel.

Hoofstuk 31

Alma lei ’n sending om die afvallige Zoramiete te hervorm—Die Zoramiete loën Christus, glo in ’n valse begrip van uitverkiesing, en aanbid deur voorgeskrewe gebede—Die sendelinge word vervul met die Heilige Gees—Hul verdrukkinge word verswelg in die vreugde van Christus. Ongeveer 74 v.C.

1 Nou het dit gebeur dat na die einde van Korihor, omdat Alma berig ontvang het dat die Zoramiete die weë van die Here verdraai het, en dat Zoram, wat hulle leier was, die harte van die volk gelei het om aneer te buig voor stomme bafgode, het sy hart weer begin om csiek te word vanweë die ongeregtigheid van die volk.

2 Want dit was die oorsaak van groot adroefheid vir Alma om te weet van ongeregtigheid onder sy volk; daarom was sy hart uitermate bedroef vanweë die afskeiding van die Zoramiete van die Nefiete.

3 Nou het die Zoramiete hulleself bymekaargemaak in ’n land wat hulle Antionum genoem het, wat oos was van die land Zarahemla, wat byna aangrensend was aan die seekus, wat suid was van die land Jerson, wat ook gegrens het aan die wildernis aan die suidekant, welke wildernis vol Lamaniete was.

4 Nou het die Nefiete grootliks gevrees dat die Zoramiete vriendskaplike betrekkinge sou hê met die Lamaniete, en dat dit die oorsaak sou wees van groot verlies aan die kant van die Nefiete.

5 En nou, omdat die averkondiging van die bwoord ’n groot neiging gehad het om die volk te clei om dit te doen wat regverdig was—ja, dit het ’n kragtiger uitwerking gehad op die gemoed van die volk as die swaard, of enigiets anders, wat met hulle gebeur het—daarom het Alma gedink dat dit raadsaam was dat hulle die doeltreffendheid van die woord van God moes toets.

6 Daarom het hy Ammon geneem, en Aäron, en Omner; en Himni het hy gelaat in die kerk in Zarahemla; maar die voornoemde drie het hy met hom geneem, en ook Amulek en Zeesrom, wat by Melek was; en hy het ook twee van sy seuns geneem.

7 Nou, die oudste van sy seuns het hy nie met hom geneem nie, en sy naam was aHelaman; maar die name van diegene wat hy saam met hom geneem het, was Sjiblon, en Corianton; en dit is die name van diegene wat saam met hom gegaan het onder die bZoramiete, om aan hulle die woord te preek.

8 Nou was die Zoramiete aafvalliges van die Nefiete; daarom het hulle die woord van God aan hulle gepredik gehad.

9 Maar hulle het averval in groot dwalinge, want hulle wou nie die gebooie van God onderhou, en sy insettinge, volgens die wet van Moses nie.

10 Nóg wou hulle die handelinge van die kerk onderhou, om daagliks voort te gaan in gebed en smeking tot God, dat hulle nie in versoeking mag kom nie.

11 Ja, kortom, hulle het die weë van die Here verdraai in baie gevalle; daarom, om hierdie rede het Alma en sy broers die land ingegaan om die woord vir hulle te preek.

12 Nou, toe hulle in die land ingekom het, kyk, tot hulle verbasing het hulle gevind dat die Zoramiete sinagoges gebou het, en dat hulle hulleself bymekaargemaak het op een dag in die week, welke dag hulle die dag van die Here genoem het; en hulle het aanbid op ’n wyse wat Alma en sy broers nooit gesien het nie.

13 Want hulle het ’n plek opgebou gehad in die middel van hulle sinagoge, ’n plek om te staan, wat hoog bo die kop was; en die bopunt daarvan sou net een persoon toelaat.

14 Daarom, wie ook al begeer het om te aaanbid, moes opgaan en op die bopunt daarvan staan, en sy hande uitstrek na die hemel, en uitroep met ’n luide stem, en sê:

15 Heilige, heilige God; ons glo dat U God is, en ons glo dat U heilig is, en dat U ’n Gees was, en dat U ’n Gees is, en dat U ’n Gees sal wees vir ewig.

16 Heilige God, ons glo dat U ons van ons broers geskei het; en ons glo nie in die oorlewering van ons broers nie, wat aan hulle oorgelewer is deur die kinderagtigheid van hulle vaders; maar ons glo dat U ons auitverkies het om u bheilige kinders te wees; en ook het U dit aan ons bekend gemaak dat daar geen Christus sal wees nie.

17 Maar U is dieselfde gister, vandag en vir ewig; en U het ons uitverkies dat ons gered mag word, terwyl almal rondom ons auitverkies is om deur u toorn in die hel gewerp te word; vir welke heiligheid, o God, ons U dank; en ons dank U ook dat U ons uitverkies het, sodat ons nie weggelei word agter die dwase oorleweringe van ons broers nie, wat hulle vasbind tot ’n geloof in Christus, wat hulle harte lei om ver van U af te dwaal, ons God.

18 En verder dank ons U, o God, dat ons ’n uitverkore en ’n heilige volk is. Amen.

19 Nou het dit gebeur dat nadat Alma en sy broers en sy seuns hierdie gebede gehoor het, was hulle bomate verbaas.

20 Want kyk, elke mens het opgegaan en dieselfde gebede gedoen.

21 Nou, die plek is deur hulle Rameümptom genoem, wat, as dit vertaal word, die heilige platform is.

22 Nou, van hierdie platform af het hulle gedoen, elke mens, dieselfde gebed aan God, en hul God gedank dat hulle deur Hom uitverkies is, en dat Hy hulle nie weggelei het agter die oorleweringe van hulle broers aan nie, en dat hulle harte nie weggesteel was om te glo in dinge wat moes kom, waarvan hulle niks geweet het nie.

23 Nou, nadat die mense almal op hierdie wyse hulle dank betuig het, het hulle teruggekeer na hul huise, en anooit weer van hulle God gespreek totdat hulle weer by die heilige platform versamel het nie, om dank te betuig volgens hulle wyse.

24 Nou toe Alma dit sien, was sy hart abedroef; want hy het gesien dat hulle ’n goddelose en wederstrewige volk was; ja, hy het gesien dat hulle harte gerig was op goud, en op silwer, en op alle soorte mooi dinge.

25 Ja, en hy het ook gesien dat hulle harte averhewe was tot groot roem, in hulle hoogmoed.

26 En hy het sy stem verhef tot die hemel, en auitgeroep, en gesê: O, hoe lank, o Here, sal U toelaat dat u diensknegte hier benede sal woon in die vlees, om sulke groot boosheid te aanskou onder die kinders van mense?

27 Kyk, o God, hulle aroep tot U, en tog is hulle harte opgeneem deur hulle hoogmoed. Kyk, o God, hulle roep tot U met hulle monde, terwyl hulle bopgeblase is, en wel tot verwaandheid toe, met die ydele dinge van die wêreld.

28 Kyk, o my God, hulle kosbare kleding, en hulle ringetjies, en hulle aarmbande, en hulle ornamente van goud, en al hulle kosbare dinge waarmee hulle versier is; en kyk, hulle harte is op hulle gesteld, en tog roep hulle tot U en sê—Ons dank U, o God, want ons is ’n uitverkore volk vir U, terwyl andere sal vergaan.

29 Ja, en hulle sê dat U dit aan hulle bekend gemaak het dat daar geen Christus sal wees nie.

30 O Here God, hoe lank sal U toelaat dat sulke boosheid en ontrouheid onder hierdie volk sal wees? O Here, sal U my krag gee, sodat ek my swakhede mag verduur. Want ek is swak, en sulke boosheid onder hierdie volk pynig my siel.

31 O Here, my hart is uitermate bedroef; sal U my siel vertroos ain Christus. O Here, sal U aan my gun dat ek krag mag hê, dat ek hierdie verdrukkinge met geduld sal verduur wat oor my sal kom, vanweë die ongeregtigheid van hierdie volk.

32 O Here, sal U my siel vertroos, en aan my welslae gee, en ook my medearbeiders, wat by my is—ja, Ammon, en Aäron, en Omner, en ook Amulek en Zeesrom, en ook my atwee seuns—ja, en wel al hierdie sal U vertroos, o Here. Ja, sal U hulle siele vertroos in Christus.

33 Sal U aan hulle gun, dat hulle krag mag hê, dat hulle hul verdrukkinge mag verduur wat oor hulle sal kom vanweë die ongeregtighede van hierdie volk.

34 O Here, sal U aaan ons gee dat ons welslae mag hê om hulle weer na U te bring in Christus.

35 Kyk, o Here, hulle asiele is kosbaar, en baie van hulle is ons broers; daarom, gee aan ons, o Here, krag en wysheid dat ons hierdie, ons broers, weer na U mag bring.

36 Nou het dit gebeur dat toe Alma hierdie woorde gesê het, dat hy sy ahande bgeplaas het op al diegene wat by hom was. En kyk, toe hy sy hande op hulle geplaas het, is hulle vervul met die Heilige Gees.

37 En daarna het hulle hulself van mekaar geskei, die een van die ander, en hulle was nie abesorg oor wat hulle sou eet, of wat hulle sou drink, of wat hulle sou aantrek nie.

38 En die Here het vir hulle voorsien sodat hulle nie sou honger ly, nóg dors word; ja, en Hy het ook krag vir hulle gegee, sodat hulle geen soort averdrukking sou ly nie, behalwe as dit verswelg is in die vreugde van Christus. Nou dit was volgens die gebed van Alma; en dit omdat hy in bgeloof gebid het.

◀

1a

Ex. 20:5; Mosia 13:13.

◀

b

2 Ne. 9:37. GS Afgodery.

◀

c

Alma 35:15.

◀

2a

Mosia 28:3; 3 Ne. 17:14; Moses 7:41.

◀

5a

Enos 1:23; Alma 4:19. GS Preek.

◀

b

Hebr. 4:12; Jakob 2:8; Alma 36:26.

◀

c

Jarom 1:11–12; L&V 11:2.

◀

7a

GS Helaman, Seun van Alma.

◀

b

Alma 30:59.

◀

8a

Alma 24:30.

◀

9a

GS Afval.

◀

14a

Matt. 6:1–7.

◀

16a

Alma 38:13–14.

◀

b

Jes. 65:3, 5.

◀

17a

GS Ydel, Ydelheid.

◀

23a

Jak. 1:21–25.

◀

24a

Gén. 6:5–6.

◀

25a

Jakob 2:13; Alma 1:32.

◀

26a

Moses 7:41–58.

◀

27a

Jes. 29:13.

◀

b

GS Hoogmoed.

◀

28a

Jes. 3:16–24.

◀

31a

Joh. 16:33.

◀

32a

Alma 31:7.

◀

34a

2 Ne. 26:33.

◀

35a

GS Siel—Waarde van siele.

◀

36a

GS Hande, Oplegging van.

◀

b

3 Ne. 18:36–37.

◀

37a

Matt. 6:25–34; 3 Ne. 13:25–34.

◀

38a

Matt. 5:10–12; Mosia 24:13–15; Alma 33:23.

◀

b

GS Geloof, Glo.

Hoofstuk 32

Alma leer die armes wat deur verdrukkinge verootmoedig is—Geloof is ’n vertroue in dít wat nie gesien word nie, wat waar is—Alma getuig dat engele mans, vroue, en kinders dien—Alma vergelyk die woord met ’n saad—Dit moet geplant en versorg word—Dan groei dit op tot ’n boom waarvan die vrug van die ewige lewe gepluk word. Ongeveer 74 v.C.

1 En dit het gebeur dat hulle uitgegaan het, en begin het om die woord van God te preek aan die volk, en hulle het in hulle sinagoges ingegaan, en in hulle huise; ja, en hulle het selfs die woord gepreek in hulle strate.

2 En dit het gebeur dat na baie bearbeiding onder hulle, het hulle begin om welslae te behaal onder die aarm klas van mense; want kyk, hulle is uitgewerp uit die sinagoges vanweë die ruheid van hulle kleredrag—

3 Daarom is hulle nie toegelaat om hulle sinagoges binne te gaan om God te aanbid nie, omdat hulle as vieslik beskou is; daarom was hulle arm; ja, hulle is beskou as droes deur hulle broers; daarom was hulle aarm wat die dinge van die wêreld betref; en hulle was ook nederig van hart.

4 Nou, terwyl Alma die volk geleer en met hulle gespreek het op die heuwel Onida, het daar ’n groot skare na hom gekom, wat diesulkes was waarvan ons gespreek het, wat anederig van hart was, vanweë hulle armoede betreffende die dinge van die wêreld.

5 En hulle het na Alma gekom; en die een wat die vernaamste onder hulle was het aan hom gesê: Kyk, awat moet hierdie, my broers doen, want hulle word verag deur alle mense vanweë hulle armoede, ja, en meer in besonder deur ons priesters; want hulle het ons uit ons sinagoges buitgewerp waaraan ons so hard gewerk het om te bou met ons eie hande; en hulle het ons uitgewerp vanweë ons uitermate armoede; en ons het geen plek om ons God te aanbid nie; en kyk, cwat sal ons doen?

6 En nou, toe Alma dit hoor, het hy omgedraai, met sy aangesig direk na hom gewend, en hy het met groot blydskap aanskou; want hy het gesien dat hulle averdrukkinge hulle waarlik bverootmoedig het, en dat hulle cvoorbereid was om die woord aan te hoor.

7 Daarom het hy niks meer aan die ander skare gesê nie, maar hy het sy hand uitgestrek en diegene toegeroep wat hy gesien het, wat waarlik bekeer was, en aan hulle gesê:

8 Ek sien dat julle anederig van hart is; en as dit so is, geseënd is julle.

9 Kyk, julle broer het gesê, Wat sal ons doen?—want ons is uitgewerp uit ons sinagoges, sodat ons nie ons God kan aanbid nie.

10 Kyk, ek sê vir julle, veronderstel julle dat julle God nie kan aaanbid nie, behalwe in julle sinagoges?

11 En bowendien wil ek vra, veronderstel julle dat julle vir God nie mag aanbid nie, behalwe eenkeer ’n week?

12 Ek sê vir julle, dit is goed dat julle uitgewerp is uit jul sinagoges, sodat julle nederig mag wees, en sodat julle awysheid mag leer; want dit is nodig dat julle wysheid moet leer; want dit is omdat julle uitgewerp is, dat julle verag word deur julle broers vanweë julle uitermate barmoede, dat julle gebring word na ’n nederigheid van hart; want julle word noodwendig gebring om nederig te wees.

13 En nou, omdat julle gedwing is om nederig te wees, geseënd is julle; want ’n mens soms, as hy gedwing word om nederig te wees, soek bekering; en nou waarlik, wie ook al bekeer, sal barmhartigheid vind; en hy wat barmhartigheid vind en avolhard tot die einde toe, sal gered word.

14 En nou, soos ek aan julle gesê het, dat omdat julle gedwing is om nederig te wees, is julle geseënd, veronderstel julle nie dat hulle meer geseënd is wat hulleself waarlik verootmoedig vanweë die woord nie?

15 Ja, hy wat homself waarlik verootmoedig, en bekeer van sy sondes, en volhard tot die einde toe, sal geseën word—ja, baie meer geseënd as hulle wat gedwing word om nederig te wees vanweë hulle uitermatige armoede.

16 Daarom, geseënd is hulle wat hulleself averootmoedig sonder om gedwing te word om nederig te wees; of eerder, met ander woorde, geseënd is hy wat glo in die woord van God, en gedoop word sonder hardnekkigheid van hart, ja, sonder om gebring te word om die woord te ken, of selfs gedwing te word om dit te ken, voordat hulle sal glo.

17 Ja, daar is baie wat sê: As u aan ons ’n ateken toon uit die hemel, dan sal ons vir seker weet; dan sal ons glo.

18 Nou vra ek, is dit geloof? Kyk, ek sê vir julle, Nee; want as ’n mens iets weet, het hy nie rede om te aglo nie, want hy weet dit.

19 En nou, hoeveel te meer is hy vervloek wat die wil van God aken en dit nie doen nie, as hy wat net glo, of net rede het om te glo, en in oortreding verval?

20 Nou oor hierdie ding moet julle oordeel. Kyk, ek sê vir julle, dat dit aan die een kant is net soos aan die ander; en dit sal wees aan elke mens volgens sy werke.

21 En nou soos ek gesê het aangaande geloof—ageloof is nie om ’n volmaakte kennis van dinge te hê nie; daarom, as julle geloof het, bhoop julle op dinge wat cnie gesien word nie, wat waar is.

22 En nou, kyk, ek sê vir julle, en ek wil hê dat julle moet onthou, dat God barmhartig is teenoor almal wat in sy Naam glo; daarom, Hy begeer in die eerste plek dat julle moet glo, ja, en naamlik in sy woord.

23 En nou, Hy deel sy woord mee deur engele aan die mens, ja, anie alleen mans nie, maar ook vroue. Nou, dit is nie al nie; aan klein bkindertjies word die woord baie kere gegee, wat die wyses en die geleerdes beskaam.

24 En nou, my geliefde broers, omdat julle begeer het om vir my te vra wat julle moet doen, omdat julle gekwel en uitgewerp word—nou begeer ek nie dat julle moet veronderstel dat ek bedoel om julle te oordeel alleen volgens dit wat waar is nie—

25 Want ek bedoel nie dat almal van julle gedwing is om julleself te verootmoedig nie; want ek glo waarlik dat daar sommiges onder julle is wat hulleself sal verootmoedig, laat hulle wees in welke omstandighede hulle ook al mag wees.

26 Nou, soos ek gesê het aangaande geloof—dat dit nie ’n volmaakte kennis was nie—net so is dit met my woorde. Julle kan nie aanvanklik van hulle sekerheid weet nie, tot volmaaktheid, net so min as wat geloof ’n volmaakte kennis is.

27 Maar kyk, as julle sal wakker word en julle vermoëns opwek, en wel tot ’n proefneming met my woorde, en ’n greintjie geloof beoefen, ja, as julle selfs niks meer kan as net abegeer om te glo nie, laat hierdie begeerte in julle werk, totdat julle glo op só ’n wyse dat julle plek kan gee vir ’n gedeelte van my woorde.

28 Nou, ons sal die woord vergelyk met ’n asaad. Nou, as julle plek gee dat ’n bsaad geplant mag word in julle charte, kyk, as dit ’n ware saad is, of ’n goeie saad, as julle dit nie uitwerp deur julle dongeloof nie, sodat julle die Gees van die Here sal weerstaan, kyk, dit sal begin swel in julle boesems; en wanneer julle hierdie bewegings van swelling voel, sal julle begin om vir julleself te sê—Dit moet noodwendig ’n goeie saad wees, of dat die woord goed is, want dit begin om my siel te vergroot; ja, dit begin my everstand te verlig, ja, dit begin om heerlik te wees vir my.

29 Nou kyk, sal dit nie julle geloof vermeerder nie? Ek sê vir julle, Ja; nogtans het dit nie opgegroei tot ’n volmaakte kennis nie.

30 Maar kyk, soos die saad swel, en uitloop, en begin te groei, dan moet julle noodwendig sê dat die saad goed is; want kyk dit swel, en loop uit, en begin te groei. En nou, kyk, sal dit nie julle geloof versterk nie? Ja, dit sal julle geloof versterk: want julle sal sê ek weet dat dit ’n goeie saad is; want kyk, dit loop uit en begin om te groei.

31 En nou kyk, is julle seker dat dit ’n goeie saad is? Ek sê vir julle, Ja; want elke saad bring volgens sy eie agelykenis voort.

32 Daarom, as ’n saad groei is dit goed, maar as dit nie groei nie, kyk, dan is dit nie goed nie, daarom word dit weggewerp.

33 En nou, kyk, omdat julle die proefneming probeer het, en die saad geplant het, en dit swel en loop uit, en begin om te groei, moet julle noodwendig weet dat die saad goed is.

34 En nou kyk, is julle akennis volmaak? Ja, julle kennis is volmaak in daardie ding, en julle bgeloof is rustend; en dit is omdat julle weet, want julle weet dat die woord julle siele laat uitswel het, en julle weet ook dat dit uitgeloop het, dat julle cverstand begin om verlig te wees, en julle verstand begin om te groei.

35 O dan, is dit nie werklik nie? Ek sê vir julle, Ja, want dit is alig; en wat ook al lig is, is goed, want dit is waarneembaar, daarom moet julle weet dat dit goed is; en nou kyk, nadat julle hierdie lig gesmaak het, is julle kennis volmaak?

36 Kyk ek sê vir julle, Nee; nóg moet julle jul geloof opsy lê, want julle het net julle geloof beoefen om die saad te plant sodat julle die proefneming mag probeer om te weet of die saad goed was.

37 En kyk, soos die boom begin om te groei, sal julle sê: Laat ons dit versorg met groot sorgvuldigheid sodat dit mag wortelskiet, dat dit kan opgroei, en vrugte voortbring vir ons. En nou kyk, as julle dit versorg met groot sorgvuldigheid, sal dit wortelskiet, en opgroei en vrugte voortbring.

38 Maar as julle die boom averwaarloos, en geen aandag gee aan sy versorging nie, kyk, dan sal dit nie wortelskiet nie; en wanneer die hitte van die son kom en dit verskroei, omdat dit geen wortel het nie, verdroog dit, en julle trek dit uit en gooi dit weg.

39 Nou, dit is nie omdat die saad nie goed was nie, nóg is dit omdat die vrugte daarvan nie begeerlik sou wees nie; maar dit is omdat julle agrond onvrugbaar is, en julle wil nie die boom versorg nie, daarom kan julle nie die vrugte daarvan hê nie.

40 En dus, as julle nie die woord wil versorg nie, en uitsien met ’n oog van geloof na die vrugte daarvan, kan julle nooit van die vrugte pluk van die aboom van die lewe nie.

41 Maar as julle die woord sal versorg, ja versorg die boom wanneer dit begin groei, deur julle geloof met groot ywer, en met ageduld, en uitsien na die vrugte daarvan, sal dit wortelskiet; en kyk dit sal ’n boom wees wat bopskiet tot die ewigdurende lewe.

42 En as gevolg van julle aywer, en julle geloof en julle geduld met die woord in die versorging daarvan, sodat dit kan wortelskiet in julle, kyk, weldra sal julle die bvrugte daarvan pluk, wat uiters kosbaar is, wat soet is bo alles wat soet is, en wat wit is bo alles wat wit is, ja, en suiwer bo alles wat suiwer is; en julle sal feesvier op hierdie vrug totdat julle versadig is, sodat julle nie meer honger nie, nóg sal julle dors.

43 Dan, my broers, sal julle die beloning van julle geloof maai, en julle ywer, en geduld, en lankmoedigheid, terwyl julle wag vir die boom om vir julle vrugte voort te bring.

◀

2a

GS Armes.

◀

3a

Alma 34:40.

◀

4a

GS Armes—Arm van gees.

◀

5a

Spr. 18:23.

◀

b

Alma 33:10.

◀

c

Hand. 2:37–38.

◀

6a

GS Teenstand.

◀

b

GS Nederig, Nederigheid.

◀

c

Alma 16:16–17; L&V 101:8.

◀

8a

Matt. 5:3–5.

◀

10a

GS Aanbid.

◀

12a

Pred. 4:13.

◀

b

Spr. 16:8.

◀

13a

Alma 38:2.

◀

16a

GS Nederig, Nederigheid.

◀

17a

GS Teken.

◀

18a

Ether 12:12, 18.

◀

19a

Joh. 15:22–24.

◀

21a

Joh. 20:29; Hebr. 11.

◀

b

GS Hoop.

◀

c

Ether 12:6.

◀

23a

Joël 2:28–29.

◀

b

Matt. 11:25; Lk. 10:21; 3 Ne. 26:14–16; L&V 128:18.

◀

27a

Mark. 11:24.

◀

28a

Alma 33:1.

◀

b

Lk. 8:11.

◀

c

GS Hart.

◀

d

Matt. 17:20.

◀

e

GS Begrip.

◀

31a

Gén. 1:11–12.

◀

34a

GS Kennis.

◀

b

Ether 3:19.

◀

c

GS Verstand.

◀

35a

Joh. 3:18–21. GS Lig, Lig van Christus.

◀

38a

GS Afval.

◀

39a

Matt. 13:5.

◀

40a

Gén. 2:9; 1 Ne. 15:36.

◀

41a

GS Geduld.

◀

b

Alma 33:23; L&V 63:23.

◀

42a

GS Ywer.

◀

b

1 Ne. 8:10–12.

Hoofstuk 33

Zenos het geleer dat mense moet bid en aanbid in alle plekke, en dat oordele weggekeer word vanweë die Seun—Zenok het geleer dat barmhartigheid verleen word vanweë die Seun—Moses het in die wildernis ’n voorafskaduwing opgehef van die Seun van God. Ongeveer 74 v.C.

1 Nou, nadat Alma hierdie woorde gespreek het, het hulle uitgestuur na hom en was begerig om te weet of hulle moes glo in aeen God, sodat hulle hierdie vrug kon verkry waarvan hy gespreek het, of hoe hulle die bsaad moes plant, of die woord waarvan hy gespreek het, wat hy gesê het geplant moes word in hulle harte; of op watter wyse hulle moes begin om hul geloof te beoefen.

2 En Alma het aan hulle gesê: Kyk, julle het gesê dat julle nie julle God kon aaanbid nie omdat julle uitgewerp is uit julle sinagoges. Maar kyk, ek sê vir julle, as julle veronderstel dat julle God nie kan aanbid nie, dwaal julle grootliks, en julle behoort die bskrifture te ondersoek; as julle veronderstel dat hulle vir julle dit geleer het, verstaan julle hulle nie.

3 Onthou julle dat julle gelees het wat aZenos, die profeet van ouds, gesê het aangaande gebed of baanbidding?

4 Want hy het gesê: U is barmhartig, o God, want U het my gebed gehoor, en selfs toe ek in die wildernis was; ja, U was barmhartig toe ek gebid het vir diegene wat my avyande was, en U het hulle na my toe gekeer.

5 Ja, o God, en U was barmhartig jeens my toe ek tot U geroep het in my alandery; toe ek tot U geroep het in my gebed, en U het my gehoor.

6 En verder, o God, toe ek teruggekeer het na my huis, het U my gehoor in my gebed.

7 En toe ek na my abinnekamer gegaan het, o Here, en tot U gebid het, het U my gehoor.

8 Ja, U is barmhartig jeens u kinders wanneer hulle roep tot U, om deur U gehoor te word en nie deur mense nie, en U sal hulle hoor.

9 Ja, o God, U was barmhartig jeens my, en het my geroep gehoor te midde van u gemeentes.

10 Ja, en U het my ook gehoor toe ek auitgewerp was en verag is deur my vyande; ja, U het my geroep gehoor, en was kwaad vir my vyande, en U het hulle besoek in u toorn met spoedige vernietiging.

11 En U het my gehoor vanweë my verdrukkinge en my opregtheid; en dit is vanweë u Seun dat U so barmhartig was jeens my, daarom sal ek tot U roep in al my verdrukkinge, want in U is my vreugde; want U het u oordele afgewend van my af, vanweë u Seun.

12 En nou het Alma aan hulle gesê: Glo julle daardie askrifture wat geskryf is deur hulle van ouds?

13 Kyk, as julle glo, moet julle glo wat aZenos gesê het; want kyk, hy het gesê: U het u oordele afgewend vanweë u Seun.

14 Nou kyk, my broers, ek wil vra of julle die skrifture gelees het? As julle het, hoe kan julle nie in die Seun van God glo nie?

15 Want dit is anie geskryf dat bZenos alleen gespreek het van hierdie dinge nie, maar Zenok het ook gespreek van hierdie dinge—

16 Want kyk, hy het gesê: U is vertoornd, o Here, met hierdie volk, omdat hulle nie u barmhartighede wil begryp wat U toebedeel het aan hulle vanweë u Seun nie.

17 En nou, my broers, julle sien dat ’n tweede profeet van ouds getuig het van die Seun van God, en omdat die volk nie sy woorde wou verstaan nie, het hulle hom agestenig tot die dood toe.

18 Maar kyk, dit is nie al nie; hierdie is nie die enigstes wat gespreek het aangaande die Seun van God nie.

19 Kyk, van Hom is gespreek deur aMoses; ja, en kyk ’n bvoorafskaduwing is in die wildernis copgehef, sodat wie ook al wat daarna kyk, mag lewe. En baie het gekyk en gelewe.

20 Maar min het die betekenis van daardie dinge verstaan, en dit vanweë die hardheid van hulle harte. Maar daar was baie wat só verhard was dat hulle nie wou kyk nie, daarom het hulle omgekom. Nou, die rede waarom hulle nie wou kyk nie, is omdat hulle nie geglo het dat dit hulle sou agenees nie.

21 O my broers, as julle genees kon word deur bloot met julle oë rond te kyk sodat julle genees mag word, sou julle nie gou kyk nie, of sou julle eerder julle harte verhard in ongeloof, en traag wees dat julle nie met julle oë sal rondkyk nie, sodat julle mag omkom?

22 As dit so is, sal ellende oor julle kom; maar as dit nie so is nie, kyk dan rond met julle oë en abegin om te glo in die Seun van God, dat Hy sal kom om sy volk te verlos, en dat Hy sal ly en sterwe, om bversoening te doen vir hulle sondes; en dat Hy weer sal copstaan uit die dood, wat die dopstanding sal teweegbring dat alle mense voor Hom sal staan om geoordeel te word op die laaste en oordeelsdag, volgens hulle ewerke.

23 En nou, my broers, ek wil hê dat julle hierdie woord in julle harte sal aplant, en wanneer dit begin om te swel, versorg dit net so deur julle geloof. En kyk, dit sal ’n boom word, wat bopskiet in julle tot die ewigdurende lewe. En dan mag God aan julle gun dat julle claste lig mag wees, deur die vreugde van sy Seun. En inderdaad kan julle dit alles doen as julle wil. Amen.

◀

1a

2 Ne. 31:21; Mosia 15:2–4.

◀

b

Alma 32:28–43.

◀

2a

Alma 32:5.

◀

b

Alma 37:3–10.

◀

3a

GS Skrifture—Verlore skrifture; Zenos.

◀

b

GS Aanbid.

◀

4a

Matt. 5:44.

◀

5a

Alma 34:20–25.

◀

7a

Matt. 6:5–6; Alma 34:26.

◀

10a

Alma 32:5.

◀

12a

GS Skrifture.

◀

13a

Alma 34:7.

◀

15a

Jakob 4:4.

◀

b

1 Ne. 19:10; Alma 34:7.

◀

17a

GS Martelaar, Martelaarskap.

◀

19a

Deut. 18:15, 18; Alma 34:7.

◀

b

Núm. 21:9; 2 Ne. 25:20; Mosia 3:15.

◀

c

Joh. 3:14; Hel. 8:14–15.

◀

20a

1 Ne. 17:40–41.

◀

22a

Alma 32:27–28.

◀

b

Alma 22:14; 34:8–9.

◀

c

GS Opstanding.

◀

d

Alma 11:44.

◀

e

GS Werke.

◀

23a

Alma 33:1; 34:4.

◀

b

Alma 32:41; L&V 63:23.

◀

c

Alma 31:38.

Hoofstuk 34

Amulek getuig dat die woord in Christus tot heil is—Tensy ’n versoening gedoen word, moet die ganse mensdom omkom—Die hele wet van Moses dui op die offerande van die Seun van God—Die ewige plan van verlossing word gebaseer op geloof en bekering—Bid vir stoflike en geestelike seëninge—Hierdie lewe is die tyd vir die mens om voor te berei om God te ontmoet—Werk jou heil uit met vrees voor God. Ongeveer 74 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat nadat Alma hierdie woorde met hulle gespreek het, het hy op die grond gaan sit, en aAmulek het opgestaan en hulle begin leer, en gesê:

2 My broers, ek dink dat dit onmoontlik is dat julle onkundig sal wees van die dinge wat gespreek is aangaande die koms van Christus, wat deur ons geleer word dat Hy die Seun van God is; ja, ek weet dat ahierdie dinge oorvloedig aan julle geleer is voor julle afval van ons.

3 En omdat julle wou hê dat my geliefde broer aan julle moet bekend maak wat julle moet doen, vanweë julle verdrukkinge; en hy het ietwat met julle gespreek om julle gedagtes voor te berei; ja, en hy het julle vermaan tot geloof en geduld—

4 Ja, en wel dat julle soveel geloof moet hê om die woord te aplant in julle harte, sodat julle die goedheid daarvan kan beproef.

5 En ons het gesien dat die groot vraag wat in julle gedagtes is, is of die woord in die Seun van God is, en of daar geen Christus sal wees nie.

6 En julle het ook gesien dat my broer aan julle bewys het, in baie gevalle, dat die awoord in Christus tot heil is.

7 My broer het ook die woorde van Zenos aangehaal, dat verlossing kom deur die Seun van God, en ook die woorde van Zenok; en ook het hy verwys na Moses, om te bewys dat hierdie dinge waar is.

8 En nou, kyk, ek sal aan julle agetuig uit my eie dat hierdie dinge waar is. Kyk, ek sê vir julle, dat ek weet dat Christus onder die kinders van mense sal kom, om die oortredings van sy volk op Hom te neem, en dat Hy bversoening vir die sondes van die wêreld sal doen; want die Here God het dit gespreek.

9 Want dit is noodsaaklik dat ’n aversoening gedoen moet word; want volgens die groot bplan van die Ewige God moet daar ’n versoening gedoen word, of anders moet die hele mensdom onvermydelik omkom; ja, almal is verhard ja, almal is cgevalle en is verlore, en moet omkom tensy dit is deur die versoening wat noodsaaklik is om gedoen te word.

10 Want dit is noodsaaklik dat daar ’n groot en laaste aofferande sal wees; ja, nie ’n offerande van ’n mens nie, nóg van ’n dier, nóg van enige soort voël; want dit sal nie ’n menslike offerande wees nie; maar dit moet ’n boneindige en ewige cofferande wees.

11 Nou is daar geen mens wat sy eie bloed kan offer wat sal versoen vir die sondes van ’n ander nie. Nou, as ’n man moord pleeg, kyk, sal ons wet, wat aregverdig is, die lewe neem van sy broer? Ek sê vir julle, Nee.

12 Maar die wet vereis die lewe van hom wat amoord gepleeg het; daarom kan daar niks minder wees as ’n oneindige versoening wat voldoende sal wees vir die sondes van die wêreld nie.

13 Daarom, dit is noodsaaklik dat daar ’n groot en laaste offerande moet wees; en dan sal daar wees, of dit is raadsaam dat daar ’n aeinde moet wees aan die vergieting van bloed; dan sal die bwet van Moses vervul word, ja, dit sal alles vervul word, elke jota en tittel, en niks sal verbygegaan het nie.

14 En kyk, dit is die hele abetekenis van die bwet, elke gedeelte wat sal dui op daardie groot en claaste offerande; en dat daardie groot en laaste offerande die Seun van God sal wees, ja, oneindig en ewig.

15 En so sal Hy aheil bring aan al diegene wat in sy Naam sal glo; en dit is die doel van hierdie laaste offerande, om innerlike ontferming teweeg te bring wat geregtigheid oorweldig, en die middel aan mense bring waardeur hulle geloof mag hê tot bekering.

16 En sodoende kan abarmhartigheid die eise van bgeregtigheid bevredig, en hulle omhels in die arms van veiligheid, terwyl hy wat geen geloof beoefen tot bekering nie, blootgestel word aan die hele wet van die eise van cgeregtigheid; daarom word slegs vir hom wat geloof het tot bekering die groot en ewige dplan van verlossing teweeggebring.

17 Daarom mag God aan julle gun, my broers, dat julle mag begin om jul ageloof te beoefen tot bekering, dat julle begin om sy heilige Naam baan te roep, sodat Hy julle barmhartig mag wees;

18 Ja, roep tot Hom om barmhartigheid; want Hy is magtig om te red.

19 Ja, verootmoedig julself, en volhard in gebed tot Hom.

20 Roep tot Hom wanneer julle in julle landerye is, ja, oor al julle kuddes.

21 aRoep tot Hom in julle huise, ja, oor julle hele huishouding, beide soggens, smiddags en saans.

22 Ja, roep tot Hom teen die mag van julle vyande.

23 Ja, aroep tot Hom teen die bduiwel, wat ’n vyand is van alle cregverdigheid.

24 Roep tot Hom oor die oeste van julle landerye, sodat julle voorspoedig mag wees in hulle.

25 Roep oor die kuddes in julle lande dat hulle mag vermeerder.

26 Maar dit is nie al nie; julle moet julle siele uitstort in jul abinnekamers, en julle geheime plekke, en in julle wildernis.

27 Ja, en as julle nie roep tot die Here nie, laat julle aharte bvol wees, uitgestrek in gebed tot Hom gedurigdeur vir julle welsyn, en ook vir die welsyn van diegene wat om julle is.

28 En nou kyk, my geliefde broers, ek sê vir julle, moenie veronderstel dat dit al is nie; want nadat julle al hierdie dinge gedoen het, as julle die abehoeftiges wegstuur, en die naaktes, en die krankes en die verdruktes nie besoek nie, en nie van julle besittings bdeel nie, as julle het, aan diegene wat dit nodig het nie—ek sê vir julle, as julle geen van hierdie dinge doen nie, kyk, dan is julle cgebed dtevergeefs, en baat julle niks nie, en julle is soos huigelaars wat die geloof verloën.

29 Daarom, as julle nie onthou om anaasteliefde te bewys nie, is julle soos droes, wat die smelters uitwerp, (aangesien dit van geen waarde is nie), en word vertrap onder die voete van mense.

30 En nou, my broers, ek wil hê dat, nadat julle soveel getuienisse ontvang het, aangesien die heilige skrifture getuig van hierdie dinge, dat julle na vore moet kom en avrugte tot bekering voortbring.

31 Ja, ek wil hê dat julle na vore moet kom en julle harte nie langer verhard nie; want kyk, nou is die tyd en adag van julle heil; en daarom, as julle sal bekeer en nie julle harte verhard nie, sal die groot plan van verlossing onmiddellik op julle toegepas word.

32 Want kyk, hierdie lewe is die tyd vir mense om avoor te berei om God te ontmoet; ja kyk, die dag van hierdie lewe is die dag vir mense om hulle arbeid te verrig.

33 En nou, soos ek tevore aan julle gesê het, aangesien julle soveel getuienisse gehad het, daarom smeek ek julle dat julle nie die dag van julle abekering buitstel tot die einde nie; want na hierdie dag van lewe, wat aan ons gegee word om voor te berei vir die ewigheid, kyk, as ons nie ons tyd beter benut terwyl in hierdie lewe nie, dan kom die cnag van dduisternis waarin daar geen arbeid verrig kan word nie.

34 Julle kan nie sê, wanneer julle tot daardie verskriklike akrisis gebring word, dat ek sal bekeer, dat ek sal terugkeer na my God nie. Nee, julle kan dit nie sê nie; want daardie selfde gees wat julle liggame beheer op die tyd wanneer julle hierdie lewe uitgaan, daardie selfde gees sal mag hê om julle liggame te beheer in daardie ewige wêreld.

35 Want kyk, as julle die dag van julle bekering uitgestel het tot die dood toe, kyk, het julle aonderhewig geword aan die gees van die duiwel, en hy bseël julle as syne; daarom, die Gees van die Here het van julle onttrek, en het geen plek in julle nie, en die duiwel het alle mag oor julle; en dit is die uiteindelike toestand van die bose.

36 En dit weet ek, omdat die Here gesê het dat Hy nie in aonheilige tempels woon nie, maar Hy woon in die harte van die bregverdiges; ja, en Hy het ook gesê dat die regverdiges in sy koninkryk sal sit, om nie meer uit te gaan nie; maar hulle kleding sal wit gemaak word deur die bloed van die Lam.

37 En nou, my geliefde broers, ek wil hê dat julle hierdie dinge moet onthou, en dat julle jul heil moet auitwerk met vrees voor God, en dat julle nie meer die koms van Christus moet loën nie;

38 Dat julle nie langer astry teen die Heilige Gees nie, maar dat julle dit ontvang, en vir julle die bNaam van Christus aanneem; dat julle jul verootmoedig tot in die stof, en God caanbid, in watter plek julle ook al mag wees, in gees en in waarheid; en dat julle daagliks in ddanksegging lewe, vir die baie barmhartighede en seëninge wat Hy aan julle skenk.

39 Ja, en ek vermaan julle ook, my broers, dat julle gedurigdeur awaaksaam in die gebed is, sodat julle nie weggelei mag word deur die bversoekinge van die duiwel nie, dat hy julle nie mag oorweldig nie, sodat julle nie sy onderdane mag word op die laaste dag nie; want kyk, hy beloon julle cgeen goeie ding nie.

40 En nou, my geliefde broers, ek wil julle vermaan om ageduld te hê, en dat julle allerlei verdrukkinge verdra; dat julle nie diegene bbeledig wat julle uitwerp vanweë julle uitermatige armoede nie, sodat julle nie sondaars word soos hulle nie;

41 Maar dat julle geduld moet hê, en daardie verdrukkinge verdra, met ’n vaste vertroue dat julle eendag van al jul verdrukkinge sal rus.

◀

1a

Alma 8:21.

◀

2a

Alma 16:13–21.

◀

4a

Alma 33:23.

◀

6a

Joh. 1:1, 14.

◀

8a

GS Getuig.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

9a

Alma 33:22.

◀

b

Alma 12:22–33; Moses 6:62.

◀

c

GS Val van Adam en Eva.

◀

10a

Moses 5:6–7.

◀

b

2 Ne. 9:7.

◀

c

GS Opoffer.

◀

11a

Deut. 24:16; Mosia 29:25.

◀

12a

GS Doodstraf; Moord.

◀

13a

3 Ne. 9:17, 19–20.

◀

b

3 Ne. 15:5.

◀

14a

Alma 30:3.

◀

b

GS Wet van Moses.

◀

c

L&V 138:35.

◀

15a

GS Heil.

◀

16a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

b

GS Geregtigheid.

◀

c

Alma 12:32.

◀

d

GS Plan van Verlossing.

◀

17a

GS Geloof, Glo.

◀

b

GS Gebed.

◀

21a

Ps. 5:1–3; 3 Ne. 18:21.

◀

23a

3 Ne. 18:15, 18.

◀

b

GS Duiwel.

◀

c

GS Regverdigheid, Regverdig.

◀

26a

Matt. 6:5–6.

◀

27a

GS Hart.

◀

b

GS Peins.

◀

28a

GS Armes.

◀

b

GS Aalmoes, Aalmoese Gee.

◀

c

Matt. 15:7–8.

◀

d

Moro. 7:6–8.

◀

29a

GS Naasteliefde.

◀

30a

Matt. 3:8; Alma 13:13.

◀

31a

Rom. 13:11–12.

◀

32a

2 Ne. 2:21; Alma 12:24; 42:4–6.

◀

33a

Hel. 13:38; L&V 45:2.

◀

b

GS Bekeer, Bekering.

◀

c

Joh. 9:4; L&V 45:17.

◀

d

GS Dood, Geestelike; Duisternis, Geestelike.

◀

34a

Alma 40:13–14.

◀

35a

2 Ne. 28:19–23.

◀

b

2 Ne. 9:9.

◀

36a

Mosia 2:37; Alma 7:21; Hel. 4:24.

◀

b

GS Regverdigheid, Regverdig.

◀

37a

Filip. 2:12.

◀

38a

GS Twis.

◀

b

Mosia 5:8; Alma 5:38.

◀

c

GS Aanbid.

◀

d

Ps. 69:31; L&V 59:7. GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

39a

GS Waak, Wagte.

◀

b

GS Versoek, Versoeking.

◀

c

Alma 30:60.

◀

40a

GS Geduld.

◀

b

L&V 31:9.

Hoofstuk 35

Die prediking van die woord vernietig die bedrog van die Zoramiete—Hulle verban die bekeerlinge, wat dan aansluit by die volk van Ammon in Jerson—Alma treur vanweë die boosheid van die volk. Ongeveer 74 v.C.

1 Nou het dit gebeur dat nadat Amulek hierdie woorde klaar gespreek het, het hulle hulself onttrek aan die skare en oorgekom na die land Jerson.

2 Ja, en die res van die broers, nadat hulle die woorde gepreek het aan die Zoramiete, het ook oorgekom na die land Jerson.

3 En dit het gebeur dat nadat die meer invloedryke gedeelte van die Zoramiete met mekaar beraadslaag het aangaande die woorde wat aan hulle gepreek is, was hulle kwaad vanweë die woord, want dit het hulle abedrog vernietig; daarom wou hulle nie ag slaan op die woorde nie.

4 En hulle het gestuur en die hele volk bymekaar gemaak dwarsdeur die hele land, en met hulle beraadslaag aangaande die woorde wat gespreek was.

5 Nou het hulle heersers en hulle priesters en hulle leraars nie die mense laat weet aangaande hulle begeertes nie; daarom het hulle in die geheim uitgevind wat die gedagtes van die hele volk was.

6 En dit het gebeur dat nadat hulle die gedagtes van die hele volk vasgestel het, is diegene wat ten gunste was van die woorde wat gespreek is deur Alma en sy broers, uitgewerp uit die land; en hulle was baie; en hulle het ook na die land Jerson oorgekom.

7 En dit het gebeur dat Alma en sy broers hulle gedien het.

8 Nou was die volk van die Zoramiete vertoornd op die volk van Ammon wat in Jerson was, en die opperheerser van die Zoramiete, omdat hy ’n baie goddelose man was, het na die volk van Ammon oorgestuur en van hulle verlang dat hulle uit hulle land al diegene uitwerp wat van hulle oorgekom het na hulle land toe.

9 En hy het baie dreigemente teen hulle geuiter. En nou het die volk van Ammon nie hulle woorde gevrees nie; daarom het hulle hul nie uitgewerp nie, maar hulle het al die armes van die Zoramiete wat na hulle oorgekom het ontvang; en hulle het hulle aversorg, en hulle geklee, en aan hulle grond gegee as hulle erfenis; en hulle het hul gedien volgens hul behoeftes.

10 Nou, dit het die Zoramiete opgestook tot toorn teen die volk van Ammon, en hulle het begin vermeng met die Lamaniete en om hulle ook op te stook tot toorn teen hulle.

11 En so het die Zoramiete en die Lamaniete begin om voorbereidsels te tref vir oorlog teen die volk van Ammon, en ook teen die Nefiete.

12 En so het die sewentiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

13 En die volk van Ammon het vertrek uit die land Jerson, en oorgekom na die land Melek, en het plek gemaak in die land Jerson vir die leërs van die Nefiete, sodat hulle teen die leërs van die Lamaniete en die leërs van die Zoramiete mag veg; en so het ’n oorlog begin tussen die Lamaniete en die Nefiete, in die agtiende jaar van die heerskappy van die regters; en ’n akroniek sal hierna gegee word van hulle oorloë.

14 En Alma, en Ammon, en hulle broers, en ook die twee seuns van Alma het teruggekeer na die land Zarahemla, nadat hulle werktuie was in die hande van God om abaie van die Zoramiete te bring tot bekering; en soveel as wat tot bekering gebring is, is uit hulle land uitgedryf; maar hulle het landerye vir hul erfenis in die land Jerson, en hulle het wapens opgeneem om hulself te verdedig, en hulle vroue, en kinders, en hul landerye.

15 Nou Alma, omdat hy bedroef was oor die ongeregtigheid van sy volk, ja, oor die oorloë, en die bloedvergietings, en die twiste wat onder hulle was; en omdat hy die woord verkondig het, of gestuur het om die woord te verkondig onder die hele volk in elke stad; en omdat hy gesien het dat die harte van die volk begin het om hard te word, en dat hulle begin het om aaanstoot te neem vanweë die strengheid van die woord, was sy hart uitermate bedroef.

16 Daarom het hy sy seuns bymekaar laat kom, sodat hy aan hulle elkeen sy aopdrag mag gee, afsonderlik, aangaande die dinge met betrekking tot regverdigheid. En ons het ’n kroniek van sy bevele, wat hy aan hulle gegee het volgens sy eie kroniek.

◀

3a

GS Priesterlis.

◀

9a

Mosia 4:26. GS Welsyn.

◀

13a

Alma 43:3.

◀

14a

Alma 35:6.

◀

15a

GS Afval.

◀

16a

GS Rentmeester, Rentmeesterskap.

Die bevele van Alma aan sy seun Helaman.

Dit behels hoofstukke 36 en 37.

Hoofstuk 36

Alma getuig aan Helaman van sy bekering nadat hy ’n engel gesien het—Hy het die pyne van ’n verdoemde siel gely; hy het die naam van Jesus aangeroep, en is toe uit God gebore—Soete vreugde het sy siel vervul—Hy het tallose skares engele gesien wat God loof—Baie bekeerlinge het gesmaak en gesien wat hy gesmaak en gesien het. Ongeveer 74 v.C.

1 My aseun, neig jou oor na my woorde; want ek sweer vir jou, dat in soverre jy die gebooie van God sal onderhou, sal jy voorspoedig wees in die land.

2 Ek wil hê dat jy moet doen soos ek gedoen het, deur te onthou van die slawerny van ons vaders; want hulle was in aslawerny, en niemand kon hulle verlos behalwe die bGod van Abraham, en die God van Isak, en die God van Jakob nie; en Hy het hulle waarlik uit hulle verdrukkinge verlos.

3 En nou, o my seun Helaman, kyk, jy is in jou jeug, en daarom, ek smeek jou dat jy my woorde sal aanhoor en van my leer; want ek weet dat wie ook al hulle vertroue in God sal plaas, sal gesteun word in hulle abeproewings, en hul sorge en hul verdrukkinge, en sal op die laaste dag bverhef word.

4 En ek wil nie hê dat jy moet dink dat ek dit uit my eie aweet nie—nie van die stoflike nie maar van die geestelike, nie van die bvleeslike verstand nie maar van God.

5 Nou, kyk, ek sê vir jou, as ek nie uit God agebore was nie, sou ek bnie hierdie dinge geweet het nie; maar God het, by monde van sy heilige engel, hierdie dinge bekend gemaak aan my, nie vanweë enige cwaardigheid van my eie nie.

6 Want ek het rondgegaan saam met die seuns van Mosia, en gesoek om die kerk van God te avernietig; maar kyk, God het sy heilige engel gestuur om ons onderweg te stop.

7 En kyk, Hy het met ons gepraat, asof dit die stem van donder was, en die hele aarde het agebewe onder ons voete; en ons het almal op die aarde neergeval, want die bvrees van die Here het oor ons gekom.

8 Maar kyk, die stem het aan my gesê: Staan op. En ek het opgestaan en orentgekom, en die engel gesien.

9 En hy het aan my gesê: As jy uit jouself vernietig wil wees, soek nie meer om die kerk van God te vernietig nie.

10 En dit het gebeur dat ek op die aarde neergeval het; en dit was vir ’n tydperk van adrie dae en drie nagte dat ek nie my mond kon open nie, nóg het ek die gebruik van my ledemate gehad.

11 En die engel het meer dinge met my gespreek, wat gehoor is deur my broers, maar ek het hulle nie gehoor nie; want toe ek die woorde hoor—As jy uit jouself vernietig wil wees, soek nie meer om die kerk van God te vernietig nie—is ek getref met so ’n groot vrees en verbasing dat ek miskien vernietig sou word, dat ek op die aarde neergeval het en niks meer gehoor het nie.

12 Maar ek is gemartel deur aewige pyniging, want my siel was verskeur tot die ergste mate, en gemartel deur al my sondes.

13 Ja, ek het al my sondes en ongeregtighede onthou, waaroor ek agepynig is deur die pyne van die hel; ja, ek het gesien dat ek teen my God gerebelleer het, en dat ek nie sy heilige gebooie onderhou het nie.

14 Ja, en ek het baie van sy kinders vermoor, of eerder, weggelei tot vernietiging ja, en kortom, so groot was my ongeregtighede gewees, dat die blote gedagte om in die teenwoordigheid van God te kom, my siel met onuitspreeklike verskrikking gemartel het.

15 O, het ek gedink, dat ek averban kon word en kon ophou bestaan in beide siel en liggaam, dat ek nie gebring mag word om in die teenwoordigheid van my God te staan om geoordeel te word volgens my bdade nie.

16 En nou, vir drie dae en vir drie nagte is ek gemartel, en wel met die pyne van ’n averdoemde siel.

17 En dit het gebeur dat terwyl ek so gemartel is met pyniging, terwyl ek abeangs was deur die herinnering aan my baie sondes, kyk, het ek ook onthou dat ek gehoor het dat my vader geprofeteer het vir die volk aangaande die koms van ene Jesus Christus, ’n Seun van God, om versoening te doen vir die sondes van die wêreld.

18 Nou, toe my verstand hierdie gedagte vasgegryp het, het ek uitgeroep in my hart: O Jesus, U Seun van God, wees my barmhartig, wat ain die gal van bitterheid verkeer, en omring word deur die ewigdurende bkettings van die dood.

19 En nou, kyk, toe ek dit dink, kon ek my pyne nie meer onthou nie; ja, ek is nie langer averskeur deur die herinnering aan my sondes nie.

20 En o, watter avreugde, en watter wonderlike lig het ek aanskou; ja, my siel is vervul met vreugde so uitermate soos wat my pyn was!

21 Ja, ek sê vir jou, my seun, dat daar niks so intens en so bitter kon wees as wat my pyne was nie. Ja, en weer sê ek aan jou, my seun, dat daar aan die anderkant niks so intens en soet kan wees as wat my vreugde was nie.

22 Ja, ek het gedink ek sien, net soos ons vader aLehi gesien het, God op sy troon sit, omring deur tallose skares engele, in die houding van sang en lofbetuiging tot hulle God, ja, en my siel het gesmag om daar te wees.

23 Maar kyk, my ledemate het weer hulle akrag herwin, en ek het op my voete gestaan, en ek het aan die volk openbaar dat ek uit God bgebore is.

24 Ja, en van daardie tyd af tot nou toe het ek gearbei sonder ophou, sodat ek siele mag bring tot bekering, sodat ek hulle mag bring om die uitermate vreugde te asmaak waarvan ek gesmaak het; sodat hulle ook gebore mag word uit God, en bvervul word met die Heilige Gees.

25 Ja, en nou kyk, o my seun, die Here gee aan my uitermate groot vreugde in die vrug van my arbeid;

26 Want vanweë die awoord wat Hy aan my bekend gemaak het, kyk, baie is gebore uit God, en het gesmaak wat ek gesmaak het, en het oog tot oog gesien soos ek gesien het; daarom weet hulle van hierdie dinge waarvan ek gespreek het, soos ek weet; en die kennis wat ek het is van God.

27 En ek is gesteun in beproewings en sorge van elke soort, ja, en in allerlei wyses van verdrukkinge; ja, God het my verlos van die gevangenis, en van bande, en van die dood; ja, en ek plaas my vertroue in Hom en Hy sal my steeds averlos.

28 En ek weet dat Hy my sal aopwek op die laaste dag, om by Hom te woon in bheerlikheid; ja, en ek sal Hom vir ewig loof, want Hy het ons vaders uit Egipte cgebring, en Hy het die dEgiptenare verswelg in die Rooi See; en Hy het hulle deur sy krag in die beloofde land ingelei; ja, en Hy het hulle van tyd tot tyd uit slawerny en gevangenskap verlos.

29 Ja, en Hy het ook ons vaders uit die land Jerusalem gebring; en Hy het ook, deur sy ewigdurende krag, hulle uit aslawerny en gevangenskap verlos, van tyd tot tyd tot die huidige dag; en ek het altyd hulle slawerny in herinnering gehou; ja, en julle behoort ook hulle slawerny in herinnering te hou, soos ek gedoen het.

30 Maar kyk, my seun, dit is nie al nie; want julle behoort te weet soos ek weet, dat ain soverre julle die gebooie van God sal onderhou, julle voorspoedig sal wees in die land; en julle behoort ook te weet, dat in soverre julle nie die gebooie van God sal onderhou nie, julle afgesny sal word van sy teenwoordigheid. Nou dit is volgens sy woord.

◀

1a

Hel. 5:9–14.

◀

2a

Mosia 23:23; 24:17–21.

◀

b

Ex. 3:6; Alma 29:11.

◀

3a

Rom. 8:28.

◀

b

Mosia 23:21–22.

◀

4a

1 Kor. 2:11; Alma 5:45–46. GS Kennis.

◀

b

GS Vleeslik.

◀

5a

GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

b

Alma 26:21–22.

◀

c

GS Waardig, Waardigheid.

◀

6a

Mosia 27:10.

◀

7a

Mosia 27:18.

◀

b

GS Vrees—Vrees vir God.

◀

10a

Mosia 27:19–23.

◀

12a

L&V 19:11–15.

◀

13a

GS Skuld.

◀

15a

Openb. 6:15–17; Alma 12:14.

◀

b

Alma 41:3; L&V 1:9–10.

◀

16a

GS Verdoemenis.

◀

17a

2 Kor. 7:10.

◀

18a

DI in uiterste sielswroeging.

◀

b

2 Ne. 9:45; 28:22; Alma 12:11; Moses 7:26.

◀

19a

GS Skuld.

◀

20a

GS Vreugde.

◀

22a

1 Ne. 1:8.

◀

23a

Moses 1:10.

◀

b

Alma 5:14. GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

24a

1 Ne. 8:12; Mosia 4:11.

◀

b

2 Ne. 32:5; 3 Ne. 9:20. GS Heilige Gees.

◀

26a

Alma 31:5.

◀

27a

Ps. 34:18.

◀

28a

3 Ne. 15:1.

◀

b

GS Heerlikheid.

◀

c

Ex. 12:51.

◀

d

Ex. 14:26–27.

◀

29a

Mosia 24:17; 27:16; Alma 5:5–6.

◀

30a

2 Ne. 1:9–11; Alma 50:19–22.

Hoofstuk 37

Die plate van brons en ander skrifture word bewaar om siele tot heil te bring—Die Jerediete is vernietig vanweë hulle boosheid—Hulle geheime ede en verbonde moet weggehou word van die volk—Raadpleeg met die Here in al julle dade—Soos wat die Liahona die Nefiete gelei het, so lei die woord van Christus die mense na die ewige lewe. Ongeveer 74 v.C.

1 En, nou, my seun Helaman, ek beveel jou dat jy die akronieke neem wat aan my btoevertrou is;

2 En ek beveel jou ook dat jy ’n kroniek byhou van hierdie volk, soos wat ek gedoen het, op die plate van Nefi, en hou al hierdie dinge heilig wat ek bewaar het, net soos ek hulle bewaar het; want dit is vir ’n awyse doel wat hulle bewaar word.

3 En hierdie aplate van brons wat hierdie graverings bevat, wat die kronieke van die heilige skrifture op hulle het, wat die geslagsregister van ons voorvaders het, en wel vanaf die begin—

4 Kyk, dit is geprofeteer deur ons vaders dat hulle bewaar moet word en van een geslag na ’n ander oorgedra word, en gehou en bewaar word deur die hand van die Here totdat hulle na elke nasie, stam, taal en volk sal uitgaan, dat hulle sal weet van die averborgenhede wat daarop is.

5 En nou kyk, as hulle bewaar word, moet hulle hul glans behou; ja, en hulle sal hulle glans behou; ja, en so ook sal al die plate wat dít bevat wat die heilige skrif is.

6 Nou, jy mag veronderstel dat dit adwaasheid in my is; maar kyk, ek sê vir jou, dat deur bklein en eenvoudige dingetjies word groot dinge teweeggebring; en geringe middele, in baie gevalle, beskaam die wyses.

7 En die Here God werk deur amiddele om sy groot en ewige voornemens tot stand te bring; en deur baie bgeringe middele beskaam die Here die wyses en bring die heil van baie siele tot stand.

8 En nou, dit was tot dusver wysheid in God dat hierdie dinge bewaar sou wees; want kyk, hulle het die geheue van hierdie mense avergroot, ja, en baie oortuig van die dwaling van hulle weë, en hulle gebring tot die kennis van hulle God tot die heil van hulle siele.

9 Ja, ek sê vir jou, awas dit nie vir hierdie dinge wat hierdie kronieke bevat wat op hierdie plate is nie, kon Ammon en sy broers nie soveel duisende van die Lamaniete boortuig het van die onjuiste oorlewering van hulle vaders nie; ja, hierdie kronieke en hulle cwoorde het hulle gebring tot bekering; dit is, hulle het hul gebring tot die kennis van die Here hulle God, en om te jubel in Jesus Christus, hulle Verlosser.

10 En wie weet of hulle nie miskien die middel sal wees om baie duisende van hulle, ja, en ook baie duisende van ons hardnekkige broers, die Nefiete, wat nou hulle harte verhard in sonde en ongeregtighede, te bring tot die kennis van hul Verlosser nie?

11 Nou hierdie verborgenhede is nog nie ten volle bekend gemaak aan my nie; daarom sal ek swyg.

12 En dit mag genoeg wees as ek slegs sê dat hulle bewaar word vir ’n wyse doel, welke doel aan God bekend is; want Hy agee in wysheid raad oor al sy werke, en sy weë is reguit, en sy weg been ewige kringloop.

13 O onthou, onthou, my seun Helaman, hoe astreng is die gebooie van God. En Hy het gesê: bAs julle my gebooie sal onderhou, sal julle cvoorspoedig wees in die land—maar as julle nie sy gebooie onderhou nie, sal julle afgesny word van sy teenwoordigheid.

14 En nou onthou, my seun, dat God aan jou hierdie dinge atoevertrou het, wat bheilig is, wat Hy heilig gehou het, en wat Hy ook sal behou en bewaar vir ’n cwyse doel in Hom, sodat Hy sy krag aan toekomstige geslagte mag toon.

15 En nou kyk, ek sê vir jou deur die gees van profesie, dat as jy die gebooie van God oortree, kyk, hierdie dinge wat heilig is, sal van jou weggeneem word deur die krag van God, en jy sal uitgelewer word aan Satan, sodat Hy jou kan sif soos kaf voor die wind.

16 Maar as jy die gebooie van God onderhou, en met hierdie dinge wat heilig is doen volgens dit wat die Here jou beveel, (want jy moet ’n beroep doen op die Here vir alle dinge wat jy ook al met hulle moet doen) kyk, geen mag van die aarde of die hel kan hulle van jou awegneem nie, want God is magtig in die vervulling van al sy woorde.

17 Want Hy sal al sy beloftes vervul wat Hy aan jou sal maak, want Hy het sy beloftes vervul wat Hy aan ons vaders gemaak het.

18 Want Hy het aan hulle belowe dat Hy hierdie dinge sou abewaar vir ’n wyse doel in Hom, sodat Hy sy krag mag toon aan toekomstige geslagte.

19 En nou, kyk, een doel het Hy vervul, en wel tot die herstel van abaie duisende van die Lamaniete tot die kennis van die waarheid; en Hy het sy krag deur hulle getoon en Hy sal ook steeds sy krag deur hulle toon aan btoekomstige geslagte; daarom sal hulle bewaar word.

20 Daarom beveel ek jou, my seun Helaman, dat jy ywerig bly in die vervulling van al my woorde, en dat jy ywerig bly in die onderhouding van die gebooie van God, soos hulle geskrywe is.

21 En nou sal ek met jou spreek aangaande daardie avier en twintig plate, dat jy hulle bewaar, sodat die verborgenhede, en die werke van duisternis, en hulle geheime werke, of die bgeheime werke van daardie volk wat vernietig is, openbaar gemaak mag word aan hierdie volk; ja, al hulle moorde, en rowerye, en hulle geplunder, en al hulle boosheid en gruwels, bekend gemaak mag word aan hierdie volk; ja, en sodat jy hierdie cvertolkers bewaar.

22 Want kyk, die Here het gesien dat sy volk begin het om in die duisternis te werk, ja, geheime moorde en gruwels bewerk het; daarom het die Here gesê, as hulle nie bekeer nie, sal hulle vernietig word vanaf die aangesig van die aarde.

23 En die Here het gesê: Ek sal vir my dienskneg Gazelem ’n aklip berei, wat in die donker sal skyn soos lig, sodat ek aan my volk wat My dien mag openbaar, dat Ek aan hulle die werke van hulle broers mag openbaar, ja, hulle geheime werke, hulle werke van die duisternis, en hulle boosheid en gruwels.

24 En nou, my seun, hierdie vertolkers is berei sodat die woord van God vervul mag word wat Hy gespreek, en gesê het:

25 Ek sal uit die duisternis al hulle geheime werke en hulle gruwels aan die lig abring; en tensy hulle bekeer, sal Ek hulle bvernietig vanaf die aangesig van die aarde; en Ek sal al hulle geheimenisse en gruwels aan die lig bring, aan elke nasie wat hierna die land sal besit.

26 En nou, my seun, ons sien dat hulle nie bekeer het nie; daarom is hulle vernietig, en tot dusver is die woord van God vervul; ja, hulle geheime gruwels is gebring uit die duisternis en aan ons bekend gemaak.

27 En nou, my seun, ek beveel jou dat jy al hulle ede weerhou, en hulle verbonde, en hulle ooreenkomste in hulle geheime gruwels; ja, en al hulle atekens en hulle wonders sal jy weghou van hierdie volk af, sodat hulle hul nie ken nie, sodat hulle miskien in die duisternis verval en ook vernietig word nie.

28 Want kyk, daar is ’n avloek op hierdie land, dat vernietiging oor al daardie werkers van duisternis sal kom, volgens die krag van God, wanneer hulle ten volle ryp is; daarom wil ek nie hê dat hierdie volk vernietig mag word nie.

29 Daarom moet jy hierdie geheime planne van hulle aede en hulle verbonde van hierdie volk af weghou, en net hulle boosheid en hulle moorde en hulle gruwels moet jy aan hulle bekendmaak; en jy moet hulle leer om sulke boosheid en gruwels en moorde te bverafsku; en jy moet hulle ook leer dat hierdie volk vernietig is vanweë hulle boosheid en gruwels en hulle moorde.

30 Want kyk, hulle het al die profete van die Here vermoor wat onder hulle gekom het om aan hulle aangaande hulle ongeregtighede te verklaar; en die bloed van diegene wat hulle vermoor het, het tot die Here hulle God geroep om wraak op hulle wat hul moordenaars was; en so het die oordele van God gekom op hierdie werkers van duisternis en geheime organisasies.

31 Ja, en vervloek is die land vir ewig en ewig vir daardie werkers van duisternis en geheime organisasies en wel tot vernietiging, tensy hulle bekeer voordat hulle ten volle ryp is.

32 En nou, my seun, onthou die woorde wat ek met jou gespreek het; moenie daardie geheime planne toevertrou aan hierdie volk nie, maar leer hulle ’n ewigdurende ahaat teen sonde en ongeregtigheid.

33 aPreek aan hulle bekering, en geloof in die Here Jesus Christus; leer hulle om hulleself te verootmoedig en om bsagmoedig en nederig van hart te wees; leer hulle om elke cversoeking van die duiwel te weerstaan, met hulle geloof in die Here Jesus Christus.

34 Leer hulle om nooit moeg te word vir goeie werke nie, maar om sagmoedig en nederig van hart te wees; want diesulkes sal arus vind vir hulle siele.

35 O onthou, my seun, en leer awysheid in jou jeug; ja, leer in jou jeug om die gebooie van God te onderhou.

36 Ja, en aroep tot God vir al jou ondersteuning; ja, laat al jou dade tot die Here wees, en waar jy ook al heengaan, laat dit in die Here wees; ja, laat al jou gedagtes gerig word op die Here, ja, laat die liefde van jou hart op die Here geplaas wees, vir ewig.

37 aRaadpleeg met die Here in al jou dade, en Hy sal jou ten goede rig; ja, wanneer jy jou snags neerlê, lê jou neer in die Here, sodat Hy oor jou mag waak in jou slaap; en wanneer jy in die môre opstaan, laat jou hart vol bdankbaarheid wees jeens God; en as jy hierdie dinge doen, sal jy verhef word op die laaste dag.

38 En nou, my seun, ek het ietwat te sê aangaande die ding wat ons vaders ’n bal of rigtingwyser noem—of ons vaders het dit aLiahona genoem, dit is, as dit vertaal word ’n kompas; en die Here het dit berei.

39 En kyk, geen mens kan werk volgens die wyse van sulke sonderlinge vakmanskap nie. En kyk, dit is berei om aan ons vaders die rigting te wys wat hulle moes reis in die wildernis.

40 En dit het vir hulle gewerk volgens hulle ageloof in God; daarom, as hulle geloof gehad het om te glo dat God daardie asse in die rigting sou laat wys wat hulle moes gaan, kyk, dit is gedoen; daarom het hulle hierdie wonderwerk gehad, en ook baie ander wonderwerke wat bewerkstellig is deur die krag van God, dag na dag.

41 Nogtans, omdat daardie wonderwerke deur ageringe middele bewerkstellig is, het dit aan hulle wonderbaarlike werke getoon. Hulle was traag, en het vergeet om hulle geloof en ywer uit te oefen, en dan het daardie wonderwerke opgehou, en hulle het nie gevorder op hulle reis nie;

42 Daarom het hulle in die wildernis vertoef, of het nie ’n direkte koers gereis nie, en is gekwel deur honger en dors, vanweë hulle oortredings.

43 En nou, my seun, ek wil hê dat jy moet verstaan dat hierdie dinge nie sonder ’n voorafskaduwing is nie; want soos ons vaders traag was om ag te slaan op hierdie kompas (nou hierdie dinge was stoflik) het hulle nie gevorder nie; en net so is dit met dinge wat geestelik is.

44 Want kyk, dit is net so maklik om gehoor te gee aan die awoord van Christus, wat jou ’n reguit koers sal aanwys na ewige geluksaligheid, soos wat dit vir ons vaders was om ag te slaan op hierdie kompas, wat hulle ’n reguit koers sou aanwys na die beloofde land.

45 En nou sê ek, is daar nie ’n voorafskaduwing in hierdie ding nie? Want net so seker as wat hierdie rigtingwyser ons vaders na die land van belofte gebring het deur sy koers te volg, sal die woorde van Christus, as ons hulle koers volg, vir ons uitlei anderkant hierdie dal van trane na ’n ver beter land van belofte.

46 O my seun, moenie dat ons atraag wees vanweë die maklikheid van die bweg nie; want so was dit met ons vaders; want so is dit berei vir hulle, dat as hulle sou kyk, mag hulle clewe; net so is dit met ons. Die weg is berei, en as ons sal kyk, mag ons vir ewig lewe.

47 En nou my seun, sien dat jy hierdie heilige dinge oppas, ja, sien dat jy opsien na God en lewe. Gaan na hierdie volk en verkondig die woord, en wees ernstig. My seun, vaarwel.

◀

1a

Alma 45:2–8.

◀

b

Mosia 28:20.

◀

2a

Enos 1:13–18; WvM 1:6–11; Alma 37:9–12.

◀

3a

1 Ne. 5:10–19. GS Bronsplate.

◀

4a

GS Verborgenhede van God.

◀

6a

1 Kor. 2:14.

◀

b

1 Ne. 16:28–29; L&V 64:33; 123:15–17.

◀

7a

Jes. 55:8–9.

◀

b

2 Kon. 5:1–14.

◀

8a

2 Tim. 3:15–17; Mosia 1:3–5.

◀

9a

Mosia 1:5.

◀

b

Alma 18:36; 22:12.

◀

c

GS Evangelie.

◀

12a

2 Ne. 9:28; Jakob 4:10.

◀

b

1 Ne. 10:19; Alma 7:20.

◀

13a

2 Ne. 9:41.

◀

b

Alma 9:13; 3 Ne. 5:22.

◀

c

Mosia 1:7; Alma 50:20.

◀

14a

L&V 3:5.

◀

b

GS Heilig.

◀

c

1 Ne. 9:3–6.

◀

16a

JS—G 1:59.

◀

18a

L&V 5:9.

◀

19a

Alma 23:5.

◀

b

Enos 1:13; Morm. 7:8–10.

◀

21a

Ether 1:1–5.

◀

b

GS Geheime Organisasies.

◀

c

GS Urim en Tummim.

◀

23a

Mosia 8:13.

◀

25a

L&V 88:108–110.

◀

b

Mosia 21:26.

◀

27a

Hel. 6:22.

◀

28a

Alma 45:16; Ether 2:7–12.

◀

29a

Hel. 6:25.

◀

b

Alma 13:12.

◀

32a

2 Ne. 4:31.

◀

33a

GS Preek.

◀

b

GS Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

c

GS Versoek, Versoeking.

◀

34a

Ps. 37:4–7; Matt. 11:28–30.

◀

35a

GS Wysheid.

◀

36a

GS Gebed.

◀

37a

Jakob 4:10; L&V 3:4.

◀

b

L&V 46:32.

◀

38a

1 Ne. 16:10; 18:12; L&V 17:1.

◀

40a

1 Ne. 16:28.

◀

41a

Alma 37:6–7.

◀

44a

Ps. 119:105; 1 Ne. 11:25; Hel. 3:29–30.

◀

46a

1 Ne. 17:40–41.

◀

b

Joh. 14:5–6; 2 Ne. 9:41; 31:17–21; L&V 132:22, 25.

◀

c

Joh. 11:25; Hel. 8:15; 3 Ne. 15:9.

Die bevele van Alma aan sy seun Sjiblon.

Dit behels hoofstuk 38.

Hoofstuk 38

Sjiblon is vervolg ter wille van regverdigheid—Heil is in Christus wat die lewe en lig van die wêreld is—Beteuel al julle hartstogte. Ongeveer 74 v.C.

1 My seun, neig jou oor na my woorde, want ek sê vir jou, net soos ek aan Helaman gesê het, dat in soverre julle die gebooie van God sal onderhou, sal julle voorspoedig wees in die land; en in soverre julle nie die gebooie van God sal onderhou nie, sal julle afgesny word van sy teenwoordigheid.

2 En nou my seun, ek vertrou dat ek groot vreugde in jou sal hê vanweë jou standvastigheid en jou getrouheid aan God; want soos jy in jou jeug begin het om op te sien na die Here jou God, net so hoop ek dat jy sal aaanhou om sy gebooie te onderhou, want geseënd is hy wat bvolhard tot die einde toe.

3 Ek sê vir jou, my seun, dat ek alreeds groot vreugde in jou gehad het vanweë jou getrouheid en jou ywer, en jou geduld en jou lankmoedigheid onder die volk van die aZoramiete.

4 Want ek weet dat jy in boeie was; ja, en ek weet ook dat jy gestenig is ter wille van die woord; en jy het al hierdie dinge verduur met ageduld omdat die Here bmet jou was; en nou weet jy dat die Here jou verlos het.

5 En nou, my seun Sjiblon, ek wil hê dat jy moet onthou, dat tot die mate wat jy jou avertroue in God stel, net soveel sal jy bverlos word uit al jou beproewing, en jou csorge en jou verdrukkinge, en jy sal verhef word op die laaste dag.

6 Nou, my seun, ek wil nie hê dat jy moet dink dat ek uit my eie hierdie dinge weet nie, maar dit is die Gees van God wat in my is wat hierdie dinge aan my bekend maak; want as ek nie uit God agebore is nie, sou ek nie hierdie dinge geweet het nie.

7 Maar kyk, die Here het in sy groot barmhartigheid sy aengel gestuur om aan my te verkondig dat ek moet ophou met die werk van bvernietiging onder sy volk; ja, en ek het ’n engel van aangesig tot aangesig gesien, en hy het met my gespreek, en sy stem was soos die donder, en dit het die hele aarde geskud.

8 En dit het gebeur dat ek drie dae en drie nagte in die bitterste pyn en smart van siel was; en nooit, totdat ek uitgeroep het tot die Here Jesus Christus om barmhartigheid, het ek ’n avergifnis ontvang van my sondes nie. Maar kyk, ek het tot Hom geroep en ek het vrede gevind vir my siel.

9 En nou, my seun, ek het jou dit vertel sodat jy wysheid mag leer, sodat jy van my mag leer dat daar ageen ander weg of wyse is waardeur ’n mens gered kan word nie, net in en deur Christus. Kyk, Hy is die lewe en die blig van die wêreld. Kyk, Hy is die woord van waarheid en regverdigheid.

10 En nou, soos jy begin het om die woord te leer, net so wil ek hê dat jy moet aanhou om te onderrig; en ek wil hê dat jy ywerig en matig moet wees in alle dinge.

11 Sorg dat jy nie verhef word tot ahoogmoed nie; ja, sorg dat jy nie roem in jou eie wysheid, nóg oor jou groot krag.

12 Gebruik vrymoedigheid, maar nie heerssugtigheid nie; en sorg dat jy al jou hartstogte beteuel, sodat jy vervul mag word met liefde; sorg dat jy luiheid vermy.

13 Moenie bid soos die Zoramiete nie, want jy het gesien dat hulle bid om van mense gehoor te word, en om geprys te word vir hulle wysheid.

14 Moenie sê: O God, ek dank U dat ons abeter is as ons broers nie; maar sê eerder: O Here, vergewe my bonwaardigheid, en onthou my broers in barmhartigheid—ja, erken jou onwaardigheid voor God te alle tye.

15 En mag die Here jou siel seën, en jou ontvang op die laaste dag in sy koninkryk, om in vrede te sit. Nou gaan, my seun, en leer die woord aan hierdie volk. Wees ernstig. My seun, vaarwel.

◀

2a

Alma 63:1–2.

◀

b

2 Ne. 31:15–20; 3 Ne. 15:9; 27:6, 16–17.

◀

3a

Alma 31:7.

◀

4a

GS Geduld.

◀

b

Rom. 8:35–39.

◀

5a

Alma 36:27. GS Vertrou.

◀

b

Matt. 11:28–30.

◀

c

L&V 3:8; 121:7–8.

◀

6a

Alma 36:26; L&V 5:16. GS Wedergebore, Gebore uit God.

◀

7a

Mosia 27:11–17.

◀

b

Alma 26:17–18; 36:6–11.

◀

8a

GS Vergifnis van Sondes.

◀

9a

Hel. 5:9.

◀

b

Mosia 16:9.

◀

11a

GS Hoogmoed.

◀

14a

Alma 31:16.

◀

b

Lk. 18:10–14.

Die bevele van Alma aan sy seun Corianton.

Dit behels hoofstukke 39 tot 42.

Hoofstuk 39

Seksuele sonde is ’n gruwel—Corianton se sondes het die Zoramiete weerhou om die woord te ontvang—Christus se verlossing is terugwerkend om die gelowiges te red wat dit voorafgegaan het. Ongeveer 74 v.C.

1 En nou, my seun, ek het ietwat meer om te sê vir jou as wat ek aan jou broer gesê het; want kyk, het jy nie die standvastigheid van jou broer waargeneem nie, sy getrouheid, en ywer om die gebooie van God te onderhou nie? Kyk, het hy nie ’n goeie voorbeeld aan jou gestel nie?

2 Want jy het nie soveel aandag gegee aan my woorde as jou broer, onder die volk van die aZoramiete nie. Nou, dit is wat ek teen jou het; jy het aangehou om te roem in jou krag en jou wysheid.

3 En dit is nie al nie, my seun. Jy het dit gedoen wat my bedroef het; want jy het die bediening verlaat, en het oorgegaan na die land Siron, by die grense van die Lamaniete, agter die ahoer Isabel aan.

4 Ja, sy het die harte van baie aweggesteel; maar dit was geen verskoning vir jou nie, my seun. Jy moes jou toegewy het aan die bediening waarmee jy toevertrou was.

5 Weet jy nie, my seun, dat ahierdie dinge ’n gruwel in die oë van die Here is nie; ja, meer gruwelik bo alle sondes behalwe om onskuldige bloed te stort of die Heilige Gees te verloën?

6 Want kyk, as jy die Heilige Gees averloën as dit eenmaal plek in jou gehad het, en jy weet dat jy dit verloën, kyk, dit is ’n sonde wat bonvergeeflik is; ja, en wie ook al moord pleeg teen die lig en kennis van God, dit is nie maklik vir hom om cvergifnis te verkry nie; ja, ek sê vir jou, my seun, dat dit nie maklik vir hom is om ’n vergifnis te verkry nie.

7 En nou, my seun, ek wou tot God dat jy nie askuldig was aan so ’n groot oortreding nie! Ek sou nie aanhou praat oor jou oortredings nie, om jou siel te verskeur, as dit nie vir jou beswil was nie.

8 Maar kyk, jy kan nie jou oortredings van God wegsteek nie, en tensy jy bekeer, sal hulle as ’n getuienis teen jou staan op die laaste dag.

9 Nou my seun, ek wil hê dat jy moet bekeer en jou sondes versaak, en nie meer agter die abegeerte van jou oë najaag nie, maar bweerhou jou van al hierdie dinge; want tensy jy dit doen, kan jy geensins die koninkryk van God beërwe nie. O, onthou, en neem dit op jou, en weerhou jou van hierdie dinge.

10 En ek beveel jou om dit op jou te neem om met jou ouer broers te raadpleeg in jou ondernemings; want kyk, jy is in jou jeug, en jy het behoefte daaraan om versorg te word deur jou broers. En slaan ag op hulle raad.

11 Laat jouself nie toe om weggelei te word deur enige ydele of dwase ding nie, laat die duiwel nie weer jou hart weglei agter daardie goddelose hoere aan nie. Kyk, o my seun, watter groot ongeregtigheid jy gebring het oor die aZoramiete; want toe hulle jou bgedrag sien, wou hulle nie in my woorde glo nie.

12 En nou sê die Gees van die Here aan my: aBeveel jou kinders om goed te doen, sodat hulle nie die harte van baie mense weglei tot vernietiging nie; daarom, ek beveel jou, my seun, in die vrees van God, dat jy jou weerhou van jou ongeregtighede;

13 Dat jy na die Here keer met jou hele verstand, mag en sterkte; dat jy die harte van niemand meer weglei om kwaad te doen nie; maar eerder, keer terug na hulle, en aerken jou foute en daardie onreg wat jy gedoen het.

14 aSoek nie na rykdom of die ydele dinge van hierdie wêreld nie; want kyk, jy kan hulle nie saam met jou neem nie.

15 En nou, my seun, wil ek ietwat aan jou sê aangaande die koms van Christus: Kyk, ek sê vir jou, dat dit Hy is wat waarlik sal kom om die sondes van die wêreld weg te neem; ja, Hy kom om die blye tyding van heil aan sy volk te verkondig.

16 En nou, my seun, dit was die bediening waartoe jy geroep is, om hierdie blye tyding te verkondig aan hierdie volk, om hulle gemoed voor te berei; of eerder, dat heil vir hulle mag kom, dat hulle die gedagtes van hulle akinders kan voorberei om die woord te hoor ten tye van sy koms.

17 En nou wil ek jou gedagtes ietwat gerusstel oor hierdie saak. Kyk, jy wonder hoekom hierdie dinge so lank voor die tyd bekend sal wees. Kyk, ek sê vir jou, is ’n siel in hierdie tyd nie net so kosbaar vir God as wat ’n siel sal wees ten tye van sy koms nie?

18 Is dit nie net so nodig dat die plan van verlossing bekend gemaak moet word aan hierdie volk sowel as aan hulle kinders nie?

19 Is dit nie net so maklik op hierdie tyd vir die Here om sy engel te stuur om hierdie blye tydings te verkondig aan ons soos aan ons kinders, of soos na die tyd van sy koms nie?

◀

2a

Alma 38:3.

◀

3a

GS Wellus, Wellustigheid.

◀

4a

Spr. 7:6–27.

◀

5a

GS Seksuele Onsedelikheid.

◀

6a

L&V 76:35–36.

◀

b

GS Onvergeeflike Sonde.

◀

c

L&V 64:10. GS Vergewe.

◀

7a

GS Skuld.

◀

9a

GS Vleeslik.

◀

b

3 Ne. 12:30.

◀

11a

Alma 35:2–14.

◀

b

Rom. 2:21–23; 14:13; Alma 4:11.

◀

12a

GS Gebooie van God; Onderrig, Onderwyser.

◀

13a

Mosia 27:34–35.

◀

14a

Matt. 6:25–34; Jakob 2:18–19; L&V 6:6–7; 68:31–32.

◀

16a

GS Gesin—Ouers se verantwoordelikhede.

Hoofstuk 40

Christus bring die opstanding van alle mense teweeg—Die regverdige dode gaan na die paradys en die bose na die buitenste duisternis in afwagting van die dag van hul opstanding—Alle dinge sal herstel word tot hulle behoorlike en volmaakte gestalte in die Opstanding. Ongeveer 74 v.C.

1 Nou my seun, hier is ietwat meer wat ek aan jou wil sê; want ek gewaar dat jou gemoed bekommerd is aangaande die opstanding van die dode.

2 Kyk, ek sê vir jou, dat daar geen opstanding is nie—of, ek wil sê, met ander woorde, dat hierdie sterflike nie met die aonsterflike beklee word nie, hierdie verderflike word nie met die onverganklike bbeklee nie—ctot na die koms van Christus.

3 Kyk, Hy bring die aopstanding van die dode teweeg. Maar kyk, my seun, die opstanding is nog nie nou nie. Nou, ek ontvou aan jou ’n verborgenheid; nogtans, daar is baie bverborgenhede wat cbewaar word, sodat niemand hulle ken nie behalwe net God homself. Maar ek toon aan jou een ding wat ek ywerig gevra het van God dat ek mag weet—dit is aangaande die opstanding.

4 Kyk, daar is ’n tyd bepaal wanneer almal sal aopstaan uit die dood. Nou wanneer hierdie tyd kom, weet niemand nie; maar God ken die tyd wat bepaal is.

5 Nou, of daar een tyd sal wees, of ’n atweede tyd, of ’n derde tyd, wanneer mense sal opstaan uit die dood, dit maak nie saak nie; want God bweet al hierdie dinge; en dit is genoeg vir my om te weet dat dit die geval is—dat daar ’n tyd bepaal is wanneer almal sal opstaan uit die dood.

6 Nou moet daar noodwendig ’n tydperk wees tussen die tyd van die dood en die tyd van die opstanding.

7 En nou wil ek vra wat word van die asiele van mense van hierdie tyd van die dood af tot die tyd wat bepaal is vir die opstanding?

8 Nou of daar meer as een tyd bepaal is vir mense om op te staan, dit maak nie saak nie; want almal sterf nie tegelyk nie, en dit maak nie saak nie; alles is soos een dag vir God, en tyd alleen word vir die mens afgemeet.

9 Daarom, daar is ’n tyd bepaal vir die mens wanneer hulle sal opstaan uit die dood; en daar is ’n tydperk tussen die tyd van die dood en die opstanding. En nou, aangaande hierdie tydperk, wat van die siele van mense word is die saak wat ek ywerig van die Here gevra het om te weet; en dit is die ding waarvan ek weet.

10 En wanneer die tyd kom wanneer almal sal opstaan, dan sal hulle weet dat God al die atye ken wat vir die mens bepaal is.

11 Nou, aangaande die toestand van die siel tussen die adood en die opstanding—Kyk, dit is aan my bekend gemaak deur ’n engel, dat die geeste van alle mense, sodra hulle uit hierdie sterflike liggaam vertrek het, ja, die geeste van alle mense, of hulle goed of boos is, word bhuis toe geneem na daardie God wat hulle lewe gegee het.

12 En dan sal dit gebeur dat die geeste van diegene wat regverdig is, ontvang word in ’n toestand van ageluk, wat die bparadys genoem word, ’n toestand van crus, ’n toestand van dvrede, waar hulle sal rus van al hulle moeite en van alle sorge en droefheid.

13 En dan sal dit gebeur, dat die geeste van die bose, ja, wat boos is—want kyk, hulle het geen deel of porsie van die Gees van die Here nie; want kyk, hulle het bose werke verkies eerder as die goeie; daarom het die gees van die duiwel in hulle ingegaan, en besit geneem van hulle huis—en diesulkes sal uitgewerp word in die abuitenste duisternis; daar sal bgeween wees, en gehuil, en gekners van tande, en dit vanweë hulle eie ongeregtigheid, omdat hulle gevange weggevoer word deur die wil van die duiwel.

14 Nou, dit is die toestand van die siele van die abose, ja, in duisternis, en ’n toestand van verskriklike, bvreesaanjaende verwagting van die vurige verontwaardiging van die toorn van God oor hulle; dus bly hulle in hierdie ctoestand, sowel as die regverdiges in die paradys, tot die tyd van hulle opstanding.

15 Nou, daar is sommiges wat verstaan het dat hierdie toestand van geluk en hierdie toestand van ellende van die siel, voor die opstanding, ’n eerste opstanding was. Ja, ek gee toe, dit mag’n opstanding genoem word, die opwekking van die gees of die siel, en hulle toewysing tot geluk of ellende, volgens die woorde wat gespreek is.

16 En kyk, weer is dit gespreek, dat daar ’n aeerste bopstanding is, ’n opstanding van al diegene wat was, of wat is, of wat sal wees, tot by die opstanding van Christus uit die dood.

17 Nou, ons veronderstel nie dat hierdie eerste opstanding, waarvan op hierdie wyse gespreek is, die opstanding van die siele kan wees en hulle atoewysing tot geluk of ellende nie. Jy kan nie veronderstel dat dit is wat dit beteken nie.

18 Kyk, ek sê vir jou, Nee; maar dit beteken die hereniging van die siel met die liggaam, van diegene vanaf die dae van Adam, tot by die aopstanding van Christus.

19 Nou, of die siele en die liggame van diegene van wie gespreek is almal gelyktydig verenig sal word, die bose sowel as die regverdiges, sê ek nie; laat dit genoeg wees, as ek sê dat hulle almal sal opstaan; of met ander woorde, hulle opstanding geskied avoor die opstanding van diegene wat sterf na die opstanding van Christus.

20 Nou, my seun, ek sê nie dat hulle opstanding kom tydens die opstanding van Christus nie; maar kyk, ek gee dit as my mening, dat die siele en die liggame van die regverdiges herenig word, tydens die opstanding van Christus en sy aopvaart na die hemel.

21 Maar of dit is by sy opstanding of daarna, sê ek nie; maar dit sê ek wel, dat daar ’n atydperk is tussen die dood en die opstanding van die liggaam, en ’n toestand van die siel in bgeluk of in cellende tot die tyd wat bepaal is deur God wanneer die dode sal opstaan, en herenig sal word, beide siel en liggaam, en dgebring sal word om voor God te staan, en geoordeel te word volgens hulle werke.

22 Ja, dit bring die herstelling van daardie dinge waarvan gespreek is by monde van die profete teweeg.

23 Die asiel sal bherstel word tot die cliggaam, en die liggaam tot die siel; ja, en elke ledemaat en gewrig sal herstel word tot sy liggaam; ja, selfs nie ’n haar van die hoof sal verlore gaan nie; maar alle dinge sal herstel word tot hulle behoorlike en volmaakte gestalte.

24 En nou, my seun, dit is die herstelling waarvan agespreek is by monde van die profete—

25 En dan sal die regverdiges skitter in die koninkryk van God.

26 Maar kyk, ’n vreeslike adood kom oor die bose; want hulle sterwe ten opsigte van dinge wat betrekking het op die dinge van regverdigheid; want hulle is onrein, en geen bonrein ding kan die koninkryk van God beërwe nie; maar hulle word uitgewerp, en toegewys om deel te hê aan die vrugte van hulle arbeid of hulle werke, wat boos was; en hulle drink die droesem van ’n bitter kelk.

◀

2a

Mosia 16:10–13. GS Onsterflik, Onsterflikheid.

◀

b

1 Kor. 15:53–54.

◀

c

1 Kor. 15:20.

◀

3a

GS Opstanding.

◀

b

GS Verborgenhede van God.

◀

c

L&V 25:4; 124:41.

◀

4a

Joh. 5:28–29.

◀

5a

Mosia 26:24–25; L&V 43:18; 76:85.

◀

b

GS God, Godheid.

◀

7a

Alma 40:21; L&V 138. GS Siel.

◀

10a

Hand. 17:26.

◀

11a

Lk. 16:22–26; 1 Petr. 3:18–19; 4:6; L&V 76:71–74; 138.

◀

b

Pred. 12:7; 2 Ne. 9:38.

◀

12a

GS Vreugde.

◀

b

GS Paradys.

◀

c

GS Rus.

◀

d

L&V 45:46. GS Vrede.

◀

13a

GS Hel.

◀

b

Matt. 8:12; Mosia 16:2.

◀

14a

L&V 138:20.

◀

b

Jakob 6:13; Moses 7:1.

◀

c

Alma 34:34.

◀

16a

Jakob 4:11; Mosia 15:21–23.

◀

b

GS Opstanding.

◀

17a

L&V 76:17, 32, 50–51.

◀

18a

Matt. 27:52–53.

◀

19a

Mosia 15:26.

◀

20a

GS Hemelvaart.

◀

21a

Lk. 23:39–43.

◀

b

GS Paradys.

◀

c

GS Hel.

◀

d

Alma 42:23.

◀

23a

DI gees. L&V 88:15–17. GS Siel.

◀

b

2 Ne. 9:12–13; Alma 11:40–45.

◀

c

GS Liggaam.

◀

24a

Jes. 26:19.

◀

26a

1 Ne. 15:33; Alma 12:16.

◀

b

Alma 11:37.

Hoofstuk 41

In die Opstanding staan mense op tot ’n toestand van eindelose geluk of eindelose ellende—Boosheid was nooit geluk nie—Vleeslike mense is sonder God in die wêreld—Elke persoon ontvang weer die karaktereienskappe en kenmerke verwerf tydens sterflikheid in die Herstelling. Ongeveer 74 v.C.

1 En nou, my seun, ek het ietwat te sê oor die herstelling waarvan gespreek is; want kyk, sommige het die skrifture averdraai, en het ver bafgedwaal vanweë hierdie ding. En ek merk dat jou gemoed ook bekommerd was aangaande hierdie ding. Maar kyk, ek sal dit aan jou verduidelik.

2 Ek sê vir jou, my seun, dat die plan van herstelling noodsaaklik is volgens die geregtigheid van God; want dit is noodsaaklik dat alle dinge herstel moet word tot hulle juiste orde. Kyk, dit is noodsaaklik en regverdig, volgens die krag en die opstanding van Christus, dat die siel van die mens herstel moet word tot sy liggaam, en dat elke adeel van die liggaam herstel moet word tot sy eie.

3 En dit is noodsaaklik volgens die ageregtigheid van God dat mense bgeoordeel moet word volgens hulle cwerke; en as hulle werke goed was in hierdie lewe, en die begeertes van hulle harte was goed, dat hulle ook, op die laaste dag, dherstel word tot dit wat goed is.

4 En as hulle werke boos is, sal dit tot hulle aherstel word ten kwade. Daarom, alle dinge sal herstel word tot hulle behoorlike orde, elke ding tot sy natuurlike gestalte—die bsterflikheid opgewek tot die onsterflikheid, cverganklikheid tot onverganklikheid—opgewek tot deindelose geluk om die koninkryk van God te beërwe, of tot eindelose ellende om die koninkryk van die duiwel te beërwe, die een aan die een kant, die ander aan die ander—

5 Die een opgewek tot geluk volgens sy begeertes vir geluk, of die goeie volgens sy begeertes tot die goeie; en die ander tot die boosheid volgens sy begeertes vir boosheid; want soos hy begeer het om die hele dag lank boosheid te doen, net so sal hy sy beloning hê van boosheid wanneer die nag kom.

6 En so is dit aan die ander kant. As hy bekeer het van sy sondes, en regverdigheid begeer het tot die einde van sy dae, net so sal hy beloon word vir regverdigheid.

7 aHierdie is hulle wat verlos word deur die Here; ja, hierdie is hulle wat losgemaak word, wat bevry word van die eindelose nag van duisternis; en so staan of val hulle; want kyk, hulle is hul beie regters, hetsy om goed of kwaad te doen.

8 Nou, die bevele van God is aonveranderlik; daarom, die weg is berei dat wie ook al wil, daarin mag wandel en gered word.

9 En nou, kyk, my seun, moenie nog ’n aoortreding waag teen jou God ten opsigte van daardie punte van leerstellings, wat jy tot dusver gewaag het om te sondig nie.

10 Moenie veronderstel, omdat daar gespreek is aangaande herstelling, dat jy herstel sal word van die sonde tot geluk nie. Kyk, ek sê vir jou, aboosheid was nooit geluk nie.

11 En nou, my seun, alle mense wat in ’n anatuurlike toestand is, of ek sou sê, in ’n bvleeslike toestand, is in die gal van bitterheid en in die bande van ongeregtigheid; hulle is csonder God in die wêreld, en hulle het teen die natuur van God gegaan; daarom, hulle is in ’n toestand teenstrydig met die aard van geluk.

12 En nou, kyk, is die betekenis van die woord herstelling om ’n ding in sy natuurlike toestand te neem en dit te plaas in ’n onnatuurlike toestand, of om dit te plaas in ’n toestand teenoorgesteld van sy natuur?

13 O, my seun, dit is nie die geval nie; maar die betekenis van die woord herstelling is om weer boos tot boos, vleeslik tot vleeslik, of die duiwelse tot die duiwelse terug te bring, goed tot dit wat goed is; regverdig tot dit wat regverdig is; die geregtigheid tot dit wat geregtig is; barmhartigheid tot dit wat barmhartig is.

14 Daarom, my seun, sorg dat jy barmhartig is teenoor jou broers; handel met ageregtigheid, boordeel regverdiglik, en cdoen altyddeur goed; en as jy al hierdie dinge doen, dan sal jy jou beloning ontvang; ja, jy sal weer dbarmhartigheid aan jou herstel hê; jy sal weer geregtigheid aan jou herstel hê; jy sal weer ’n regverdige oordeel aan jou herstel hê; en jy sal weer die goeie aan jou vergoed hê.

15 Want dit wat jy uitstuur, sal weer terugkeer tot jou, en herstel word; daarom, die woord herstelling veroordeel die sondaar nog meer, en regverdig hom glad nie.

◀

1a

2 Petr. 1:20; 3:16; Alma 13:20.

◀

b

GS Afval.

◀

2a

Alma 40:23.

◀

3a

GS Geregtigheid.

◀

b

GS Regter, Oordeel; Toerekenbaar, Toerekenbaarheid.

◀

c

GS Werke.

◀

d

Hel. 14:31.

◀

4a

Alma 42:28.

◀

b

2 Ne. 9:12–13; L&V 138:17. GS Opstanding.

◀

c

1 Kor. 15:51–55.

◀

d

GS Ewige Lewe.

◀

7a

L&V 76:50–70.

◀

b

2 Ne. 2:26; Alma 42:27; Hel. 14:30. GS Handelingsmag.

◀

8a

L&V 1:38.

◀

9a

L&V 42:23–28.

◀

10a

Ps. 32:10; Jes. 57:20–21; Hel. 13:38.

◀

11a

Mosia 3:19. GS Natuurlike Mens.

◀

b

GS Vleeslik.

◀

c

Efés. 2:12.

◀

14a

GS Eerlik, Eerlikheid.

◀

b

Joh. 7:24; L&V 11:12.

◀

c

L&V 6:13; 58:27–28.

◀

d

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

Hoofstuk 42

Sterflikheid is ’n proeftydperk om die mens in staat te stel om te bekeer en God te dien—Die Val het die tydelike en geestelike dood oor die hele mensdom gebring—Verlossing kom deur bekering—God self doen versoening vir die sondes van die wêreld—Barmhartigheid is vir diegene wat bekeer—Alle ander is onderhewig aan God se geregtigheid—Barmhartigheid kom vanweë die Versoening—Slegs die ware bekeerdes word gered. Ongeveer 74 v.C.

1 En nou, my seun, ek merk dat daar ietwat meer is wat jou gemoed verontrus, wat jy nie kan verstaan nie—wat aangaande die ageregtigheid van God ten opsigte van die bestraffing van die sondaar is; want jy probeer om te veronderstel dat dit onregverdig is dat die sondaar toegewys moet word tot ’n toestand van ellende.

2 Nou kyk, my seun, ek sal hierdie ding aan jou verduidelik. Want kyk, nadat die Here God ons eerste ouers auitgestuur het uit die tuin van bEden, om die grond te bewerk waarvandaan hulle geneem is—ja, Hy het die mens uitgeneem, en Hy het aan die oostekant van die tuin van Eden cgérubs geplaas, en ’n vlammende swaard wat in elke rigting gedraai het, om die dboom van die lewe te bewaak—

3 Nou, ons sien dat die mens soos God geword het, omdat hy goed en kwaad ken; en sodat hy nie sy hand sou uitsteek, en ook van die boom van die lewe neem, en eet en vir ewig lewe nie, het die Here God gérubs en die vlammende swaard geplaas, sodat hy nie van die vrugte sou eet nie—

4 En so sien ons, dat daar aan die mens ’n tyd gegun is om te bekeer, ja, ’n aproeftydperk, ’n tyd om te bekeer en God te dien.

5 Want kyk, as Adam dadelik sy hand uitgesteek het en van die boom van die lewe geëet het, sou hy vir ewig gelewe het, volgens die woord van God, omdat hy geen tyd gehad het vir bekering nie; ja, en ook die woord van God sou vergeefs gewees het, en die groot heilsplan sou verydel gewees het.

6 Maar kyk, dit was vir die mens bepaal om te asterwe—daarom, soos hulle afgesny was van die boom van die lewe sou hulle afgesny word van die aangesig van die aarde—en die mens het vir ewig verlore geword, ja, hulle het bgevalle mense geword.

7 En nou, jy sien hieruit dat ons eerste ouers aafgesny was beide stoflik en geestelik van die teenwoordigheid van die Here; en so sien ons dat hulle onderworpe geword het aan hulle eie bwil;

8 Nou kyk, dit was nie raadsaam dat die mens herwin sou word van hierdie stoflike dood nie, want dit sou die groot aplan van geluk vernietig het.

9 Daarom, omdat die siel nooit kon sterwe nie, en die aval oor die hele mensdom ’n geestelike dood sowel as ’n stoflike gebring het, dit is, hulle is afgesny van die teenwoordigheid van die Here, daarom was dit raadsaam dat die mensdom herwin moes word van hierdie geestelike dood.

10 Daarom, omdat hulle avleeslik, wellustig en duiwels van baard geword het, het hierdie cproeftoestand ’n toestand geword vir hulle om voor te berei; dit het ’n voorbereidende toestand geword.

11 En nou, onthou my seun, as dit nie vir die plan van verlossing was nie (deur dit tersyde te lê) sodra hulle dood was, sou hulle siele aellendig wees, omdat hulle afgesny sou gewees het van die teenwoordigheid van die Here.

12 En nou, daar was geen wyse om mense te herwin uit hierdie gevalle toestand nie, wat die mens oor homself gebring het vanweë sy eie ongehoorsaamheid;

13 Daarom, volgens geregtigheid, kon die aplan van verlossing nie verwesenlik word nie, behalwe op voorwaardes van bbekering van die mens in hierdie toetsing; ja, hierdie voorbereidende toestand; want tensy dit vir hierdie voorwaardes was, kon barmhartigheid nie van krag wees nie, tensy dit die werk van geregtigheid sou vernietig. Nou kon die werk van geregtigheid nie vernietig word nie; indien wel, sou God cophou om God te wees.

14 En so sien ons dat die hele mensdom agevalle was, en hulle was in die greep van bgeregtigheid, ja, die geregtigheid van God, wat hulle toegewys het om vir ewig afgesny te word van sy teenwoordigheid.

15 En nou, die plan van barmhartigheid kon nie teweeg gebring word nie, behalwe as ’n versoening gedoen sou word; daarom aversoen God self vir die sondes van die wêreld, om die plan van bbarmhartigheid teweeg te bring, om die eise van cgeregtigheid te bevredig, sodat God ’n dvolmaakte, regverdige God, en ’n barmhartige God, ook mag wees.

16 Nou, bekering kon nie tot mense kom tensy daar ’n straf was nie, wat ook aewig was soos die lewe van die siel moet wees, gekoppel in teenstelling met die plan van geluk, wat ook so ewig was soos die lewe van die siel.

17 Nou, hoe kon ’n mens bekeer tensy hy sou asondig? Hoe kon hy sondig as daar geen bwet was nie? Hoe kon daar ’n wet wees tensy daar ’n straf was?

18 Nou, daar was ’n straf gekoppel, en ’n regverdige wet gegee, wat berou van agewete vir die mens gebring het.

19 Nou, as daar geen wet gegee was nie—as ’n mens agemoor het, moes hy sterwe—sou hy vrees dat hy sou sterwe as hy sou moord pleeg?

20 En ook, as daar geen wet gegee was teen sonde nie, sou mense nie bang gewees het om te sondig nie.

21 En as daar ageen wet gegee was as mense gesondig het nie, wat kon geregtigheid doen, of barmhartigheid, want hulle sou geen aanspraak hê op die skepsel nie?

22 Maar daar is ’n wet gegee, en ’n straf gekoppel, en ’n abekering gegun; welke bekering aanspraak maak op barmhartigheid; anders maak geregtigheid aanspraak op die skepsel en voer die wet uit en die wet pas die straf toe; indien nie, sou die werke van geregtigheid vernietig word, en God sou ophou om God te wees.

23 Maar God hou nie op om God te wees nie, en abarmhartigheid maak aanspraak op die bekeerdes, en barmhartigheid kom vanweë die bversoening; en die versoening bring die opstanding van die dode teweeg; en die copstanding van die dode bring mense dterug in die teenwoordigheid van God; en so word hulle herstel tot sy teenwoordigheid, om egeoordeel te word volgens hulle werke, volgens die wet en geregtigheid.

24 Want kyk, die geregtigheid laat geld al sy eise, en genade maak ook aanspraak op alles wat haar eie is; en dus word niemand behalwe die ware bekeerdes gered nie.

25 Wat, veronderstel jy dat barmhartigheid ageregtigheid kan berowe? Ek sê vir jou, Nee, nie die geringste nie. Indien wel, sou God ophou om God te wees.

26 En so bring God sy groot en ewige adoelstellings teweeg, wat berei is bvanaf die grondlegging van die wêreld. En so kom die heil en die verlossing van die mense tot stand, en ook hulle vernietiging en ellende.

27 Daarom, o my seun, awie ook al wil kom, mag kom en vryelik drink van die waters van die lewe; en wie ook al nie wil kom nie, hy word nie gedwing om te kom nie; maar op die laaste dag sal dit aan hom bherstel word volgens sy cdade.

28 As hy begeer het om aboosheid te doen, en nie bekeer het in sy dae nie, kyk, boosheid sal aan hom gedoen word, volgens die herstelling van God.

29 En nou, my seun, ek wil hê dat hierdie dinge jou nie meer moet verontrus nie, en laat net jou sondes jou verontrus, met daardie verontrusting wat jou tot bekering sal bring.

30 O my seun, ek wil hê dat jy nie langer die geregtigheid van God moet loën nie. Moenie probeer om jouself te verontskuldig op die geringste punt vanweë jou sondes, deur die geregtigheid van God te loën nie; maar laat die geregtigheid van God en sy barmhartigheid, en sy lankmoedigheid jou hart ten volle beheers; en laat dit jou afbring tot die stof in averootmoediging.

31 En nou, o my seun, jy word geroep deur God om die woord aan hierdie volk te preek. En nou, my seun, gaan voort, verkondig die woord met waarheid en erns, sodat jy siele tot bekering mag bring, sodat die groot plan van barmhartigheid sy aanspraak op hulle mag hê. En mag God aan jou gun, en wel volgens my woorde. Amen.

◀

1a

2 Ne. 26:7; Mosia 15:26–27. GS Geregtigheid.

◀

2a

Gén. 3:23–24; Moses 4:28–31.

◀

b

GS Eden.

◀

c

GS Gérubs.

◀

d

Gén. 2:9.

◀

4a

Alma 34:32–33.

◀

6a

GS Dood, Fisiese.

◀

b

Mosia 16:3–5. GS Val van Adam en Eva.

◀

7a

2 Ne. 2:5; 9:6; Hel. 14:16. GS Dood, Geestelike.

◀

b

GS Handelingsmag.

◀

8a

Alma 34:9; Moses 6:62.

◀

9a

GS Val van Adam en Eva.

◀

10a

GS Vleeslik.

◀

b

GS Natuurlike Mens.

◀

c

GS Sterflik, Sterflikheid.

◀

11a

2 Ne. 9:7–9.

◀

13a

GS Plan van Verlossing.

◀

b

GS Bekeer, Bekering.

◀

c

2 Ne. 2:13–14.

◀

14a

Alma 22:13–14.

◀

b

2 Ne. 2:5.

◀

15a

2 Ne. 9:7–10; Mosia 16:7–8. GS Versoen, Versoening.

◀

b

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

c

GS Geregtigheid.

◀

d

3 Ne. 12:48.

◀

16a

L&V 19:10–12.

◀

17a

GS Sonde.

◀

b

Rom. 4:15.

◀

18a

GS Gewete.

◀

19a

GS Moord.

◀

21a

2 Ne. 9:25–26; Mosia 3:11.

◀

22a

GS Bekeer, Bekering.

◀

23a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

c

2 Ne. 2:8; 9:4; Alma 7:12; 11:41–45; 12:24–25; Hel. 14:15–18; Morm. 9:13.

◀

d

Alma 40:21–24.

◀

e

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

25a

GS Geregtigheid.

◀

26a

2 Ne. 2:14–30; Moses 1:39.

◀

b

Alma 13:3; 3 Ne. 1:14.

◀

27a

Alma 5:34; Hel. 14:30. GS Handelingsmag.

◀

b

Alma 41:15.

◀

c

Jes. 59:18; Openb. 20:12.

◀

28a

Alma 41:2–5.

◀

30a

GS Nederig, Nederigheid.

Hoofstuk 43

Alma en sy seuns preek die woord—Die Zoramiete en ander Nefitiese afgeskeidenes word Lamaniete—Die Lamaniete kom teen die Nefiete in oorlog te staan—Moroni bewapen die Nefiete met beskermende wapenrusting—Die Here openbaar aan Alma die strategie van die Lamaniete—Die Nefiete verdedig hul huise, vryhede, gesinne en godsdiens—Die leërs van Moroni en Lehi omsingel die Lamaniete. Ongeveer 74 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat die seuns van Alma uitgegaan het onder die mense om die woord te verkondig aan hulle. En Alma, ook, kon self nie rus nie, en hy het ook uitgegaan.

2 Nou sal ons niks meer sê aangaande hulle prediking nie, behalwe dat hulle die woord gepreek het, en die waarheid, volgens die gees van profesie en openbaring; en hulle het gepreek volgens die aheilige orde van God, waardeur hulle geroep is.

3 En nou keer ek terug na ’n kroniek van die oorloë tussen die Nefiete en die Lamaniete, in die agtiende jaar van die heerskappy van die regters.

4 Want kyk, dit het gebeur dat die aZoramiete Lamaniete geword het; daarom, aan die begin van die agtiende jaar het die volk van die Nefiete gesien dat die Lamaniete op hulle afkom; daarom het hulle voorbereidings gemaak vir oorlog; ja, hulle het hul leërs bymekaargemaak in die land Jerson.

5 En dit het gebeur dat die Lamaniete gekom het met hulle duisende, en hulle het gekom in die land Antionum, wat die land is van die Zoramiete; en ’n man met die naam van Zerahemna was hulle leier.

6 En nou, omdat die Amalekiete ’n goddeloser en moorddadiger geaardheid gehad het as die Lamaniete, in en van hulself, daarom het Zerahemna hoofkapteins aangestel oor die Lamaniete, en hulle was almal Amalekiete en Zoramiete.

7 Nou, dit het hy gedoen sodat hy hulle haat in stand mag hou teen die Nefiete, sodat hy hulle kon bring tot onderdanigheid ter bereiking van sy voornemens.

8 Want kyk, sy voornemens was om die Lamaniete op te stook tot toorn jeens die Nefiete; dit het hy gedoen sodat hy groot mag oor hulle mag toe-eien, en ook sodat hy mag oor die Nefiete mag verkry deur hulle na slawerny te bring.

9 En nou was die voornemens van die Nefiete om hulle landerye te versterk, en hulle huise, en hulle avroue, en hulle kinders, sodat hulle hul uit die hande van hulle vyande mag hou; en ook sodat hulle hul regte en voorregte mag bewaar, ja, en ook hulle bvryheid, sodat hulle God mag aanbid volgens hulle begeertes.

10 Want hulle het geweet dat as hulle in die hande van die Lamaniete sou val, dat wie ook al God sou aaanbid in bgees en in waarheid, die ware en die lewende God, die Lamaniete sou vernietig.

11 Ja, en hulle het ook die uitermate haat van die Lamaniete jeens hulle abroers geken, wat die volk van Anti-Nefi-Lehi was, wat die volk van Ammon genoem is—en hulle wou nie wapens opneem nie, ja, hulle het ’n verbond gesluit en hulle wou dit nie verbreek nie—daarom, as hulle in die hande van die Lamaniete sou val, sou hulle vernietig word.

12 En die Nefiete wou nie toelaat dat hulle vernietig sou word nie; daarom het hulle aan hulle grond gegee vir hul erfenis.

13 En die volk van Ammon het aan die Nefiete ’n groot deel van hulle besittings gegee om hulle leërs in stand te hou; en dus was die Nefiete verplig, alleen, om die Lamaniete te weerstaan, wat ’n vermenging was van Laman en Lemuel, en die seuns van Ismael, en al diegene wat afvallig geword het van die Nefiete, wat Amalekiete en Zoramiete was, en die aafstammelinge van die priesters van Noag.

14 Nou was daardie afstammelinge talryk, byna soos wat die Nefiete was; en daarom was die Nefiete verplig om teen hulle broers te veg, en wel tot bloedvergieting toe.

15 En dit het gebeur omdat die leërs van die Lamaniete bymekaar gekom het in die land Antionum, kyk, die leërs van die Nefiete was gereed om hulle te ontmoet in die land Jerson.

16 Nou, die leier van die Nefiete, of die man wat aangestel was om die hoofkaptein oor die Nefiete te wees—nou het die hoofkaptein die bevel geneem van al die leërs van die Nefiete—en sy naam was Moroni;

17 En Moroni het algehele bevel geneem, en die bestuur van hulle oorloë. En hy was net vyf en twintig jaar oud toe hy aangestel is as hoofkaptein oor die leërs van die Nefiete.

18 En dit het gebeur dat hy die Lamaniete op die grense van Jerson ontmoet het en sy volk was bewapen met swaarde, en met sabels, en allerhande wapens van oorlog.

19 En toe die leërs van die Lamaniete sien dat die volk van Nefi, of eerder dat Moroni, sy volk voorberei het met borsplate en met armbeskuttings, ja, en ook beskuttings om hulle hoofde te beskerm, en ook was hulle geklee in dik klere—

20 Nou was die leër van Zerahemna nie voorbereid met enigiets van die aard nie; hulle het net hul swaarde en hul sabels gehad, hul boë en hul pyle, hul klippe en hul slingers; en hulle was anaak, behalwe vir ’n vel wat om hulle lendene omgord was; ja, almal was naak, behalwe die Zoramiete en die Amalekiete;

21 Maar hulle was nie bewapen met borsplate nie, nóg skilde—daarom, hulle was uitermate bevrees vir die leërs van die Nefiete vanweë hulle wapenrusting, nieteenstaande hulle getalle soveel groter was as dié van die Nefiete.

22 Kyk, nou het dit gebeur dat hulle nie gewaag het om teen die Nefiete op te trek in die grense van Jerson nie; daarom het hulle vertrek uit die land Antionum na die wildernis, en rondom in die wildernis gereis, tot by die oorsprong van die Sidon-rivier, sodat hulle in die land Manti mag kom en besit neem van die land; want hulle het nie veronderstel dat die leërs van Moroni sou weet waarheen hulle gegaan het nie.

23 Maar dit het gebeur, nadat hulle die wildernis binnegetrek het, het Moroni spioene in die wildernis ingestuur om hulle kamp dop te hou; en Moroni, ook, omdat hy geweet het van die profesieë van Alma, het sekere manne na hom gestuur, om hom te vra dat hy van die Here moes verneem awaarheen die leërs van die Nefiete moes gaan om hulleself te verdedig teen die Lamaniete.

24 En dit het gebeur dat die woord van die Here tot Alma gekom het, en Alma het die boodskappers van Moroni meegedeel dat die leërs van die Lamaniete in die wildernis rondom marsjeer sodat hulle mag oorkom na die land Manti, sodat hulle ’n aanval mag begin op die swakker deel van die volk. En daardie boodskappers het gegaan en die boodskap aan Moroni gelewer.

25 Nou Moroni, nadat hy ’n deel van sy leër agtergelaat het in die land Jerson, uit vrees dat ’n deel van die Lamaniete op enige wyse daardie land sou binnekom en die stad inneem, het die orige deel van sy leër geneem en na die land Manti gemarsjeer.

26 En hy het al die mense in daardie gedeelte van die land laat bymekaarkom om oorlog te voer teen die Lamaniete, om hulle grond, en hulle land, hulle regte en vryhede te averdedig; daarom was hulle voorbereid vir die koms van die Lamaniete.

27 En dit het gebeur dat Moroni sy leër laat verskuil het in die vallei wat naby die wal van die rivier Sidon was, wat aan die westekant van die Sidon-rivier was in die wildernis.

28 En Moroni het spioene rondom geplaas, sodat hy mag weet wanneer die kamp van die Lamaniete sou kom.

29 En nou, omdat Moroni die voornemens van die Lamaniete geken het, dat dit hulle voorneme was om hulle broers te vernietig, of om hulle te onderwerp en hulle in slawerny te bring, sodat hulle ’n koninkryk vir hulself oor die hele land mag vestig;

30 En omdat hy ook geweet het dat dit die enigste begeerte van die Nefiete was om hulle landerye te behou, en hulle avryheid, en hulle kerk, daarom het hy dit geen sonde geag dat hy hulle sou verdedig deur strategie nie; daarom, hy het deur middel van sy spioene verneem watter koers die Lamaniete sou inslaan.

31 Daarom, hy het sy leër verdeel en ’n deel oorgebring na die vallei, en hulle aan die oostekant verskuil, en aan die suidekant van die heuwel Ripla;

32 En die origes het hy verskuil in die westelike vallei, aan die westekant van die Sidon-rivier, en so verder af na die grense van die land Manti.

33 En dus nadat hy sy leërs geplaas het volgens sy begeerte, was hy voorbereid om hulle te ontmoet.

34 En dit het gebeur dat die Lamaniete opgekom het aan die noordekant van die heuwel, waar ’n gedeelte van die leër van Moroni verskuil was.

35 En nadat die Lamaniete die heuwel Ripla verbygegaan het, en die vallei binnegekom het, en begin het om die Sidon-rivier oor te steek, het die leër wat aan die suidekant van die heuwel verskuil was, wat gelei is deur ’n man wie se naam aLehi was, en hy het sy leër uitgelei en die Lamaniete omsingel aan die oostekant op hulle agterhoede.

36 En dit het gebeur dat die Lamaniete, toe hulle die Nefiete op hulle agterhoede sien aankom, het hulle omgedraai en het begin om te veg teen die leër van Lehi.

37 En die werk van die dood het begin aan beide kante, maar dit was verskrikliker aan die kant van die Lamaniete, want hulle anaaktheid was blootgestel aan die swaar houe van die Nefiete met hulle swaarde en hulle sabels, wat die dood gebring het met byna elke hou.

38 Terwyl aan die ander kant, slegs af en toe ’n man geval het onder die Nefiete, deur hulle swaarde en die verlies van bloed, omdat hulle beskerm was in die belangrikste dele van die liggaam, of omdat die belangrikste dele van die liggaam beskerm was teen die houe van die Lamaniete, deur hulle aborsplate, en hulle armbeskuttings, en hulle helms; en so het die Nefiete die werk van die dood voortgesit onder die Lamaniete.

39 En dit het gebeur dat die Lamaniete bevrees begin word het, vanweë die groot vernietiging onder hulle, en wel tot so ’n mate dat hulle begin vlug het na die Sidon-rivier.

40 En hulle is agternagesit deur Lehi en sy manne; en hulle is verdryf deur Lehi in die waters van Sidon, en hulle het die waters van Sidon oorgesteek. En Lehi het sy leërs teruggehou op die wal van die Sidon-rivier sodat hulle nie moes oorsteek nie.

41 En dit het gebeur dat Moroni en sy leër die Lamaniete ontmoet het in die vallei, aan die anderkant van die Sidon-rivier, en begin het om hulle aan te val en om hulle te dood.

42 En die Lamaniete het weer voor hulle uitgevlug, in die rigting van die land Manti; en hulle is weer ontmoet deur die leërs van Moroni.

43 Nou in hierdie geval het die Lamaniete uitermate geveg; ja, nog nooit was die Lamaniete bekend om te veg met sulke uitermate krag en moed nie, nee, nie eens van die begin af nie.

44 En hulle is begeester deur die aZoramiete en die Amalekiete, wat hulle hoofkapteins en leiers was, en deur Zerahemna, wat hulle hoofkaptein was, of hulle hoofleier en bevelvoerder; ja, hulle het soos drake geveg, en baie van die Nefiete is deur hulle hande gedood, ja, want hulle het baie van hulle helms in twee gekap, en hulle het baie van hulle borsplate deursteek, en hulle het baie van hulle arms afgekap; en so het die Lamaniete geslaan in hulle heftige toorn.

45 Nogtans, die Nefiete was begeester deur ’n beter saak, want hulle het nie ageveg vir ’n monargie of vir mag nie, maar hulle het geveg vir hul huise en hul bvryhede, hul vroue en hul kinders, en alles, ja, vir hulle plegtighede van aanbidding en hulle kerk.

46 En hulle het dit gedoen wat hulle gevoel het die aplig was wat hulle aan hul God verskuldig was; want die Here het aan hulle gesê, en ook aan hulle vaders, dat: bIn soverre julle nie skuldig is aan die ceerste oortreding nie, nóg die tweede, moet julle nie toelaat dat julle gedood word deur die hande van julle vyande nie.

47 En verder, die Here het gesê dat: Julle moet julle gesinne averdedig en wel tot bloedvergieting. Daarom, om hierdie rede, het die Nefiete teen die Lamaniete geveg, om hulleself te verdedig, en hulle gesinne, en hulle landerye, hulle land, en hulle regte, en hulle godsdiens.

48 En dit het gebeur dat toe die manne van Moroni die heftigheid en die toorn van die Lamaniete sien, was hulle op die punt om terug te deins en van hulle te vlug. En Moroni, omdat hy hulle voorneme gewaar het, het uitgestuur en hulle harte bemoedig met hierdie gedagtes—ja, die gedagtes aan hulle lande, hulle vryheid, ja, hulle vryheid van slawerny.

49 En dit het gebeur dat hulle teruggedraai het na die Lamaniete, en hulle het met een stem tot die Here hulle God ageroep om hulle vryheid en vrywees van slawerny.

50 En hulle het begin om teen die Lamaniete te staan met krag; en in daardie selfde uur wat hulle tot die Here geroep het om hulle vryheid, het die Lamaniete begin uitvlug voor hulle; en hulle het gevlug tot by die waters van Sidon.

51 Nou, die Lamaniete was talryker, ja, meer as dubbel die aantal van die Nefiete; nogtans is hulle gejaag in soverre dat hulle in een groep bymekaar gekom het in die vallei, op die oewer van die Sidon-rivier.

52 Daarom het die leërs van Moroni hulle omsingel, ja, en wel aan beide kante van die rivier, want kyk, aan die oostekant was die manne van Lehi.

53 Daarom, toe Zerahemna die manne van Lehi aan die oostekant van die Sidon-rivier sien, en die leërs van Moroni aan die westekant van die Sidon-rivier, dat hulle omsingel was deur die Nefiete, is hulle deur angs getref.

54 Nou Moroni, toe hy hulle angs sien, het sy manne beveel dat hulle moes ophou om hulle bloed te vergiet.

◀

2a

GS Melgisédekse Priesterskap.

◀

4a

Alma 35:2–14; 52:33.

◀

9a

Alma 44:5; 46:12.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

10a

GS Aanbid.

◀

b

Joh. 4:23–24.

◀

11a

Alma 24:1–3, 5, 20; 25:1, 13; 27:2, 21–26.

◀

13a

Alma 25:4.

◀

20a

Enos 1:20.

◀

23a

Alma 48:16.

◀

26a

L&V 134:11.

◀

30a

Alma 46:12, 35.

◀

35a

Alma 49:16.

◀

37a

Alma 3:5.

◀

38a

Alma 44:8–9.

◀

44a

Alma 43:6.

◀

45a

Alma 44:5.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

46a

GS Plig.

◀

b

Alma 48:14; L&V 98:33–36.

◀

c

3 Ne. 3:21; L&V 98:23–24.

◀

47a

L&V 134:11.

◀

49a

Ex. 2:23–25; Mosia 29:20.

Hoofstuk 44

Moroni beveel die Lamaniete om ’n verbond van vrede te sluit óf om vernietig te word—Zerahemna verwerp die voorstel, en die stryd hervat—Moroni se leërs verslaan die Lamaniete. Ongeveer 74–73 v.C.

1 En dit het gebeur dat hulle opgehou het en ’n entjie teruggetrek het van hulle af. En Moroni het aan Zerahemna gesê: Kyk, Zerahemna, dat ons anie begeer om manne van bloed te wees nie. Julle weet dat julle in ons hande is, tog begeer ons nie om julle dood te maak nie.

2 Kyk, ons het nie uitgekom om teen julle te veg sodat ons julle bloed mag vergiet vir mag nie; nóg begeer ons om enigeen onder die juk van slawerny te bring. Maar dit is die ware rede waarom julle teen ons gekom het; ja, en julle is vertoornd op ons vanweë ons godsdiens.

3 Maar nou, julle sien dat die Here met ons is; en julle sien dat Hy julle in ons hande uitgelewer het. En nou wil ek hê dat julle moet verstaan dat dit aan ons gedoen is vanweë ons godsdiens en ons geloof in Christus. En nou sien julle dat julle nie dít, ons geloof, kan vernietig nie.

4 Nou sien julle dat dit die ware geloof van God is; ja, julle sien dat God ons sal onderskraag, en behoed, en bewaar, solank as ons getrou is aan Hom, en aan ons geloof, en ons godsdiens; en nooit sal die Here toelaat dat ons vernietig sal word nie behalwe as ons in oortreding sal verval en ons geloof loën.

5 En nou, Zerahemna, ek beveel julle in die naam van daardie almagtige God, wat ons arms versterk het sodat ons mag verkry het oor julle, deur ons geloof, deur ons godsdiens, en deur ons aplegtighede van aanbidding, en deur ons kerk, en deur die heilige steun wat ons verskuldig is aan ons vroue en ons kinders, deur daardie bvryheid wat ons verbind aan ons grond en ons land; ja, en ook deur die behoud van die heilige woord van God, waaraan ons al ons geluk verskuldig is; en deur alles wat vir ons die dierbaarste is—

6 Ja, en dit is nie al nie; ek beveel julle deur al die begeertes wat julle het vir die lewe, dat julle jul wapens van oorlog aan ons oorlewer, en ons sal nie julle bloed soek nie, maar ons sal julle lewens spaar, as julle jul koers sal gaan en nie weer kom om teen ons te veg nie.

7 En nou, as julle dit nie doen nie, kyk, julle is in ons hande, en ek sal my manne beveel dat hulle julle sal aanval, en die wonde van die dood in julle liggame sal toedien, sodat julle uitgewis mag word; en dan sal ons sien wie mag sal hê oor hierdie volk; ja, ons sal sien wie tot slawerny gebring sal word.

8 En nou het dit gebeur dat toe Zerahemna hierdie woorde gehoor het, het hy na vore gekom en sy swaard en sy sabel oorgelewer, en sy boog in die hande van Moroni, en het aan hom gesê: Kyk, hier is ons wapens van oorlog; ons sal hulle uitlewer aan jou, maar ons sal onsself nie toelaat om ’n aeed teenoor julle te neem wat ons weet dat ons sal verbreek nie, en ook ons kinders; maar neem ons wapens van oorlog, en laat ons toe dat ons na die wildernis mag vertrek; anders sal ons ons swaarde behou, en ons sal vergaan of oorwin.

9 Kyk, ons is nie van julle geloof nie; ons glo nie dat dit God is wat ons in julle hande uitgelewer het nie; maar ons glo dat dit julle sluheid is wat julle bewaar het van ons swaarde. Kyk, dit is julle aborsplate en julle skilde wat julle bewaar het.

10 En nou toe Zerahemna hierdie woorde klaar gespreek het, het Moroni die swaard en die wapens van oorlog wat hy ontvang het, aan Zerahemna teruggegee, en gesê: Kyk, ons sal die stryd na ’n einde voer.

11 Nou kan ek nie die woorde herroep wat ek gespreek het nie, daarom, sowaar as die Here leef, julle sal nie vertrek nie tensy julle vertrek met ’n eed dat julle nie weer sal terugkeer om teen ons te veg nie. Nou, omdat julle in ons hande is, sal ons julle bloed op die grond stort, of julle sal jul onderwerp aan die voorwaardes wat ek gestel het.

12 En nou toe Moroni hierdie woorde gespreek het, het Zerahemna sy swaard behou, en hy was kwaad vir Moroni, en hy het vorentoe gestorm sodat hy vir Moroni mag doodmaak; maar toe hy sy swaard ophef, kyk, een van Moroni se soldate het dit afgeslaan en wel na die grond toe, en dit het afgebreek by die hef; en hy het ook vir Zerahemna geslaan dat hy sy kopvel afgesny het en dit het op die grond geval; en Zerahemna het teruggetrek van voor hulle na die midde van sy soldate.

13 En dit het gebeur dat die soldaat wat naby gestaan het, wat Zerahemna se kopvel afgesny het, die kopvel van die grond af opgetel het aan die hare, en dit op die punt van sy swaard geplaas, en dit na hulle uitgesteek het, terwyl hy met ’n harde stem aan hulle sê:

14 Net soos hierdie kopvel op die grond geval het, wat die kopvel is van julle leier, so sal julle op die grond val, tensy julle jul wapens van oorlog sal uitlewer en vertrek met ’n verbond van vrede.

15 Nou was daar baie, toe hulle hierdie woorde gehoor het, en die kopvel gesien het wat op die swaard was, wat bevange was met vrees; en baie het na vore gekom en hulle wapens van oorlog neergegooi aan die voete van Moroni, en ’n averbond van vrede gesluit. En soveel as wat ’n verbond gesluit het, het hulle toegelaat om die wildernis in te vertrek.

16 Nou het dit gebeur dat Zerahemna uitermate vertoornd was, en hy het die res van sy soldate opgestook tot toorn, om nog kragtiger teen die Nefiete te veg.

17 En nou was Moroni kwaad, as gevolg van die hardnekkigheid van die Lamaniete; daarom het hy sy volk beveel dat hulle hul moes aanval en hulle doodmaak. En dit het gebeur dat hulle hul begin doodmaak het; ja, en die Lamaniete het met hulle swaarde en hulle mag geveg.

18 Maar kyk, hulle naakte velle en hulle kaal koppe was blootgestel aan die skerp swaarde van die Nefiete; ja, kyk hulle is deursteek en geslaan, en het uitermate vinnig geval voor die swaarde van die Nefiete; en hulle het begin om afgemaai te word, net soos die soldaat van Moroni voorspel het.

19 Nou Zerahemna, toe hy sien dat hulle op die punt staan om almal uitgewis te word, het kragtig uitgeroep tot Moroni, en belowe dat hy ’n verbond sou sluit en ook sy volk met hulle, as hulle die oorblywendes se lewens sou spaar, dat hulle anooit weer teen hulle in die stryd sou kom nie.

20 En dit het gebeur dat Moroni die werk van die dood weer laat ophou het onder die volk. En hy het die wapens van oorlog van die Lamaniete geneem; en nadat hulle ’n averbond van vrede met hulle gesluit het, is hulle toegelaat om die wildernis in te vertrek.

21 Nou is die getal van hulle dooies nie getel nie, vanweë die grootte van die getal; ja, die getal van hulle dooies was uitermate groot, beide aan die Nefiete en aan die Lamaniete.

22 En dit het gebeur dat hulle hul dooies in die waters van Sidon gewerp het, en hulle het uitgegaan en is in die dieptes van die see begrawe.

23 En die leërs van die Nefiete, of van Moroni, het teruggekeer en gekom by hulle huise en hulle landerye.

24 En so het die agtiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig. En so het die verslag van Alma geëindig, wat geskrywe was op die plate van Nefi.

◀

1a

Alma 43:45.

◀

5a

GS Ordinansies.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

8a

GS Eed.

◀

9a

Alma 43:38.

◀

15a

1 Ne. 4:37; Alma 50:36.

◀

19a

Alma 47:6.

◀

20a

Alma 62:16–17.

Die verslag van die volk van Nefi, en hulle oorloë en onenigheid, in die dae van Helaman, volgens die kroniek van Helaman, wat hy bygehou het in sy dae.

Dit behels hoofstukke 45 tot 62.

Hoofstuk 45

Helaman glo die woorde van Alma—Alma profeteer die vernietiging van die Nefiete—Hy seën en vervloek die land—Alma kon opgeneem gewees het deur die Gees, net soos Moses—Onenigheid neem toe in die Kerk. Ongeveer 73 v.C.

1 Kyk, nou het dit gebeur dat die volk van Nefi uitermate verheug was omdat die Here hulle weer verlos het uit die hande van hulle vyande; daarom het hulle dank betuig teenoor die Here hulle God; ja, en hulle het baie agevas en baie gebid, en hulle het God aanbid met uitnemende vreugde.

2 En dit het gebeur in die negentiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, dat Alma na sy seun Helaman gekom het en aan hom gesê het: Glo jy die woorde wat ek tot jou gespreek het aangaande daardie akronieke wat bygehou is?

3 En Helaman het aan hom gesê: Ja, ek glo.

4 En Alma het weer gesê: Glo jy in Jesus Christus, wat sal kom?

5 En hy het gesê: Ja, ek glo al die woorde wat u gespreek het.

6 En Alma het weer aan hom gesê: Sal jy my abevele onderhou?

7 En hy het gesê: Ja, ek sal u bevele onderhou met my hele hart.

8 Toe het Alma aan hom gesê: Geseënd is jy; en die Here sal jou avoorspoedig maak in hierdie land.

9 Maar kyk, ek het ietwat om te aprofeteer aan jou; maar wat ek aan jou profeteer sal julle nie bekend maak nie; ja, wat ek aan jou profeteer sal nie bekend gemaak word, totdat die profesie vervul is nie; daarom, skryf die woorde wat ek sal sê.

10 En hierdie is die woorde: Kyk, ek gewaar dat hierdie selfde volk, die Nefiete, volgens die gees van openbaring wat in my is, binne avierhonderd jaar vanaf die tyd dat Jesus Christus Homself aan hulle sal openbaar, sal kwyn in bongeloof.

11 Ja, en dan sal hulle oorloë en pestilensies sien, ja, hongersnode en bloedvergieting, totdat die volk van Nefi auitgewis sal wees—

12 Ja, en dit omdat hulle sal kwyn in ongeloof, en verval tot die werke van duisternis, en awellustigheid, en allerlei ongeregtighede; ja, en ek sê vir jou, dat omdat hulle sal sondig teen so ’n groot lig en kennis, ja, ek sê vir jou, dat vanaf daardie dag, sal selfs die vierde geslag nie almal heengaan voordat hierdie groot ongeregtigheid sal kom nie.

13 En wanneer daardie groot dag kom, kyk, die tyd kom baie gou, wanneer hulle wat nou is, of die saad van hulle wat nou getel word onder die volk van Nefi, anie meer gereken sal word onder die volk van Nefi nie.

14 Maar wie ook al oorbly, en nie vernietig word op daardie groot en vreeslike dag nie, sal agereken word onder die Lamaniete, en sal soos hulle word, almal, behalwe ’n paar wat die dissipels van die Here genoem sal word; en vir hulle sal die Lamaniete vervolg btotdat hulle uitgewis sal wees. En nou, vanweë ongeregtigheid, sal hierdie profesie vervul word.

15 En nou het dit gebeur dat nadat Alma hierdie dinge met Helaman gespreek het, het hy hom geseën, en ook sy ander seuns; en hy het ook die aarde geseën ter wille van die aregverdiges.

16 En hy het gesê: So sê die Here God—aVervloek sal die land wees, ja hierdie land, vir elke nasie, stam, taal en volk, tot vernietiging toe, wat booslik handel, wanneer hulle ten volle ryp is; en soos ek gesê het, só sal dit wees; want dit is die vloek en die bseën van God oor die land, want die Here kan nie sonde aanskou met die cgeringste mate van aanvaarding nie.

17 En nou, toe Alma hierdie woorde gesê het, het hy die akerk geseën, ja, al diegene wat vas sou staan in die geloof van daardie dag af verder.

18 En toe Alma dit gedoen het, het hy vertrek uit die land Zarahemla, asof om na die land Melek te gaan. En dit het gebeur dat hy nooit meer van gehoor is nie; aangaande sy dood of begrafnis weet ons nie van nie.

19 Kyk, dít weet ons, dat hy ’n regverdige man was; en die gerug het in die kerk rondgegaan dat hy deur die Gees opgeneem is, of abegrawe is deur die hand van die Here, net soos Moses. Maar kyk, die skrifture sê dat die Here vir Moses tot Homself geneem het; en ons veronderstel dat Hy ook vir Alma in die gees ontvang het, tot Homself, daarom, om hierdie rede weet ons niks aangaande sy dood en begrafnis nie.

20 En nou het dit gebeur aan die begin van die negentiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, dat Helaman uitgegaan het onder die volk om die woord te verkondig aan hulle.

21 Want kyk, vanweë hulle oorloë met die Lamaniete en die baie klein onenighede en steurnisse wat onder die volk was, het dit noodsaaklik geword dat die awoord van God onder hulle verkondig moes word, ja, en dat ’n verordening gemaak moes word dwarsdeur die kerk.

22 Daarom, Helaman en sy broers het uitgegaan om die kerk weer te vestig in die hele land, ja, in elke stad dwarsdeur die hele land wat deur die volk van Nefi besit is. En dit het gebeur dat hulle priesters en leraars aangestel het dwarsdeur die hele land, oor al die kerke.

23 En nou het dit gebeur dat nadat Helaman en sy broers priesters en leraars aangestel het oor die kerke, dat daar ’n aonenigheid ontstaan het onder hulle, en hulle wou nie ag slaan op die woorde van Helaman en sy broers nie;

24 Maar hulle het hoogmoedig geword, omdat hulle verhewe was in hul harte, vanweë hulle uitermate groot arykdom; daarom het hulle ryk geword in hul beie oë, en wou nie ag slaan op hulle woorde, om opreg te wandel voor God nie.

◀

1a

GS Vas.

◀

2a

Alma 37:1–5; 50:38.

◀

6a

GS Gebooie van God; Gehoorsaam, Gehoorsaamheid.

◀

8a

1 Ne. 4:14; Alma 48:15–16, 25.

◀

9a

GS Profesie, Profeteer.

◀

10a

1 Ne. 12:10–15; Hel. 13:9; Morm. 8:6–7.

◀

b

GS Afval; Ongeloof.

◀

11a

Jarom 1:10; Morm. 8:2–3, 6–7.

◀

12a

GS Wellus, Wellustigheid.

◀

13a

Hel. 3:16.

◀

14a

Moro. 9:24.

◀

b

Moro. 1:1–3.

◀

15a

Alma 46:10; 62:40.

◀

16a

2 Ne. 1:7; Alma 37:31; Ether 2:8–12.

◀

b

L&V 130:21.

◀

c

L&V 1:31.

◀

17a

GS Kerk van Jesus Christus.

◀

19a

GS Getransfigureerde Wesens.

◀

21a

Alma 31:5.

◀

23a

3 Ne. 11:28–29.

◀

24a

GS Rykdom.

◀

b

GS Hoogmoed.

Hoofstuk 46

Amalikia sweer saam om koning te wees—Moroni hef die vaandel van vryheid op—Hy bring die volk byeen om hulle godsdiens te verdedig—Ware gelowiges word Christene genoem—’n Oorblyfsel van Josef sal bewaar word—Amalikia en die afvalliges vlug na die land Nefi—Diegene wat nie die saak van vryheid wil ondersteun nie, word gedood. Ongeveer 73–72 v.C.

1 En dit het gebeur dat soveel as wat nie wou ag slaan op die woorde van Helaman en sy broers nie, saamgekom het teen hulle broers.

2 En nou kyk, hulle was uitermate vertoornd, tot so ’n mate dat hulle vasberade was om hulle te dood.

3 Nou, die leier van diegene wat vertoornd was op hulle broers, was ’n groot en ’n sterk man; en sy naam was Amalikia.

4 En Amalikia was begerig om koning te wees; en daardie mense wat vertoornd was, was ook begerig dat hy hulle koning moes wees; en die grootste gedeelte van hulle was die aondergeskikte regters van die land, en hulle het mag gesoek.

5 En hulle is gelei deur die vleitaal van Amalikia, dat as hulle hom sou ondersteun en hom bevestig as hulle koning, dat hy hulle heersers sou maak oor die volk.

6 So is hulle weggelei deur Amalikia tot onenighede, nieteenstaande die prediking van Helaman en sy broers, ja, nieteenstaande hulle uitermate groot sorg oor die kerk, want hulle was hoëpriesters oor die kerk.

7 En daar was baie in die kerk wat geglo het in die vleiende woorde van Amalikia, daarom het hulle ook van die kerk afgeval; en so was die sake van die volk van Nefi uitermate haglik en gevaarlik, nieteenstaande hulle groot aoorwinning wat hulle gehad het oor die Lamaniete, en hulle groot feesvierings wat hulle gehad het vanweë hulle verlossing deur die hand van die Here.

8 So sien ons hoe agou die kinders van mense die Here hulle God vergeet, ja, hoe gou om ongeregtigheid te doen, en om weggelei te word deur die bose een.

9 Ja, en ons sien ook die groot aboosheid wat een baie goddelose man kan veroorsaak om plaas te vind onder die kinders van mense.

10 Ja, ons sien dat Amalikia, omdat hy ’n man van sluwe planne was, en ’n man van baie vleiende woorde, dat hy die harte weggelei het van baie mense om boos te handel; ja, en om te soek om die kerk van God te vernietig, en om die fondament van avryheid te vernietig wat God aan hulle gegun het, of watter seëning God op die aangesig van die land gestuur het ter wille van die bregverdiges.

11 En nou het dit gebeur dat toe Moroni, wat die ahoofbevelvoerder van die leërs van die Nefiete was, gehoor het van hierdie onenighede, was hy vertoornd op Amalikia.

12 En dit het gebeur dat hy sy mantel geskeur het; en hy het ’n stuk daarvan geneem en daarop geskrywe—aTer herinnering aan ons God, ons godsdiens, en vryheid, en ons vrede, ons vroue, en ons kinders—en hy het dit vasgeheg aan die punt van ’n paal.

13 En hy het sy helm vasgemaak, en sy borsplaat, en sy skilde, en het sy wapenrusting om sy lendene gegord; en hy het die paal geneem, wat op die punt daarvan sy geskeurde mantel gehad het, (en hy het dit die vaandel van vryheid genoem) en hy het homself neergebuig tot die aarde, en hy het kragtig gebid tot sy God vir die seëninge van vryheid om op sy broers te rus, solank as wat daar ’n groep Christene oorbly om die land te besit—

14 Want so is al die ware gelowiges van Christus, wat aan die kerk van God behoort het, genoem deur diegene wat nie aan die kerk behoort het nie.

15 En diegene wat aan die kerk behoort het, was getrou; ja, al diegene wat ware gelowiges in Christus was, het die anaam van Christus blymoedig op hulle geneem, of bChristene, soos hulle genoem is, vanweë hul geloof in Christus wat sou kom.

16 En daarom, in hierdie tyd, het Moroni gebid dat die saak van die Christene en die vryheid van die land begunstig mag word.

17 En dit het gebeur dat toe hy sy siel uitgestort het tot God, het hy die hele land wat suid van die land aVerlatenheid was, ja, kortom, die hele land, beide in die noorde en in die suide—’n Uitverkore land, en die land van vryheid genoem.

18 En hy het gesê: Sekerlik sal God nie toelaat dat ons, wat verag word omdat ons die naam van Christus op ons geneem het, vertrap sal word en vernietig word, totdat ons dit op onsself bring deur ons eie oortredinge nie.

19 En toe Moroni hierdie woorde gesê het, het hy uitgegaan onder die volk, terwyl hy die afgeskeurde deel van sy amantel in die lug waai, sodat almal die skrif mag sien wat hy geskrywe het op die afgeskeurde deel, terwyl hy met ’n harde stem uitgeroep, en gesê het:

20 Kyk, wie ook al hierdie vaandel oor die land wil behou, laat hulle uitkom in die krag van die Here, en ’n verbond sluit dat hulle hul regte sal handhaaf, en hulle godsdiens, sodat die Here God hulle mag seën.

21 En dit het gebeur dat toe Moroni hierdie woorde uitgeroep het, kyk, die volk het aangehardloop gekom met hulle wapenrusting gegord om hulle lendene, terwyl hulle hul klere skeur as ’n teken, of as ’n verbond, dat hulle nie die Here hulle God sou verlaat nie; of, met ander woorde, as hulle die gebooie van God sou oortree, of in oortreding verval, en askaam sal wees om die naam van Christus op hulle te neem, sou die Here hulle verskeur net soos hulle hul klere geskeur het.

22 Nou, dit was die verbond wat hulle gesluit het, en hulle het hulle klere aan die voete van Moroni neergewerp, en gesê: Ons sluit ’n verbond met ons God, dat ons vernietig sal word, net soos ons broers in die land noordwaarts, as ons in oortreding sal verval; ja, Hy mag ons aan die voete van ons vyande neerwerp, net soos ons ons klere aan jou voete neergewerp het om vertrap te word onder die voete, as ons in oortreding sal verval.

23 Moroni het aan hulle gesê: Kyk, ons is ’n oorblyfsel van die saad van Jakob; ja, ons is ’n oorblyfsel van die asaad van bJosef, wie se ckleed deur sy broers geskeur is in baie stukke; ja, en nou kyk, laat ons onthou om die gebooie van God te onderhou, of ons klere sal deur ons broers geskeur word, en ons sal in die gevangenis gewerp, of verkoop, of gedood word.

24 Ja, laat ons ons vryheid bewaar as ’n aoorblyfsel van Josef; ja, laat ons die woorde van Jakob onthou, voor sy dood, want kyk, hy het gesien dat ’n deel van die oorblyfsel van Josef se kleed bewaar is en nie vergaan het nie. En hy het gesê—Net soos hierdie oorblyfsel van my seun se kleed bewaar gebly het, so sal ’n boorblyfsel van die saad van my seun bewaar word deur die hand van God, en tot Homself geneem word, terwyl die oorblyfsel van die saad van Josef sal vergaan, net soos die oorblyfsel van sy kleed.

25 Nou, kyk, dit gee my siel droefheid; nogtans, my siel het vreugde in my seun, vanweë daardie deel van sy saad wat tot God geneem sal word.

26 Nou kyk, dit was die taal van Jakob.

27 En nou wie weet of die oorblyfsel van Josef se saad, wat soos sy kleed sal vergaan, miskien diegene is wat afvallig van ons geword het? Ja, en selfs dit sal onsself wees as ons nie vasstaan in die geloof van Christus nie.

28 En nou het dit gebeur dat toe Moroni hierdie woorde gesê het, het hy uitgegaan, en ook uitgestuur na al die dele van die land waar daar onenighede was, en al die mense bymekaar gemaak wat begerig was om hulle vryheid te behou, om teen Amalikia te staan en diegene wat afvallig geword het, wat Amalikiahiete genoem is.

29 En dit het gebeur dat toe Amalikia sien dat die volk van Moroni talryker was as die Amalikiahiete—en hy het ook gesien dat sy mense twyfelagtig was aangaande die geregtigheid van die saak wat hulle onderneem het—daarom, omdat hy gevrees het dat hy nie sy doelwit sou bereik nie, het hy diegene onder sy mense geneem wat wou, en na die land Nefi vertrek.

30 Nou, Moroni het gedink dat dit nie raadsaam was dat die Lamaniete nog meer krag moet hê nie; daarom het hy gedink om die volk van Amalikia af te sny, of om hulle gevange te neem en hulle gevange terug te bring, en Amalikia te dood; ja, want hy het geweet dat hy die Lamaniete sou opstook tot toorn teen hulle, en hulle laat optrek in stryd teen hulle; en dit het hy geweet dat Amalikia sou doen sodat hy sy doelwitte mag bereik.

31 Daarom het Moroni gedink dat dit raadsaam was dat hy sy leërs neem, wat hulleself bymekaargemaak het, en hulself bewapen het, en ’n verbond gesluit om die vrede te bewaar—en dit het gebeur dat hy sy leër geneem het en uitgemarsjeer het met sy tente die wildernis in, om die koers van Amalikia in die wildernis af te sny.

32 En dit het gebeur dat hy gedoen het soos hy begeer het, en het die wildernis binnegemarsjeer en die leërs van Amalikia vooruitgegaan.

33 En dit het gebeur dat Amalikia met ’n klein aantal van sy manne gevlug het, en die oorblywendes is oorgelewer in die hande van Moroni en is teruggeneem na die land Zarahemla.

34 Nou, Moroni, omdat hy ’n man was wat aaangestel is deur die hoofregters en die stem van die volk, daarom het hy mag gehad volgens sy wil met die leërs van die Nefiete, om gesag te vestig en uit te oefen oor hulle.

35 En dit het gebeur dat wie ook al van die Amalikiahiete wat nie ’n verbond wou sluit om die saak van vryheid te ondersteun nie, sodat hulle ’n vrye regering kon handhaaf nie, het hy laat doodmaak; en daar was maar min wat die verbond van vryheid verwerp het.

36 En dit het ook gebeur, dat hy die vaandel van vryheid laat hys het op elke toring wat in die hele land was, wat besit was deur die Nefiete, en so het Moroni die banier van vryheid onder die Nefiete gevestig.

37 En hulle het begin om weer vrede te hê in die land; en so het hulle vrede gehandhaaf in die land tot byna aan die einde van die negentiende jaar van die heerskappy van die regters.

38 En Helaman en die ahoëpriesters het ook orde gehandhaaf in die kerk; ja, en wel vir ’n tydperk van vier jaar het hulle baie vrede en vreugde in die kerk gehad.

39 En dit het gebeur dat daar baie was wat gesterwe het met vaste ageloof dat hulle siele verlos is deur die Here Jesus Christus; so het hulle uit hierdie lewe met vreugde gegaan.

40 En daar was sommige wat van koors gesterwe het, wat in sommige tye van die jaar baie voorgekom het in die land—maar nie soveel aan koors nie, vanweë die uitstekende hoedanighede van die baie aplante en wortels wat God berei het om die oorsaak van siektes weg te neem, waaraan die mense onderhewig was vanweë die aard van die klimaat.

41 Maar daar was baie wat van ouderdom dood is; en diegene wat dood is in die geloof van Christus, is agelukkig in Hom, soos ons noodwendig moet veronderstel.

◀

4a

Mosia 29:11, 28–29.

◀

7a

Alma 44:19–20.

◀

8a

Hel. 12:2, 4–5.

◀

9a

Mosia 29:17–18.

◀

10a

2 Ne. 1:7; Mosia 29:32.

◀

b

2 Ne. 1:7.

◀

11a

Alma 43:16–17.

◀

12a

Neh. 4:14; Alma 44:5.

◀

15a

Mosia 5:7–9.

◀

b

Hand. 11:26; 1 Petr. 4:16.

◀

17a

Alma 22:30–31.

◀

19a

GS Vaandel.

◀

21a

1 Ne. 8:25–28; Morm. 8:38.

◀

23a

Gén. 49:22–26; 1 Ne. 5:14–15.

◀

b

GS Josef, Seun van Jakob.

◀

c

Gén. 37:3, 31–36.

◀

24a

Amos 5:15; 3 Ne. 5:21–24; 10:17.

◀

b

2 Ne. 3:5–24; Ether 13:6–7.

◀

34a

Alma 43:16.

◀

38a

Alma 46:6.

◀

39a

Moro. 7:3, 41.

◀

40a

L&V 89:10.

◀

41a

Openb. 14:13.

Hoofstuk 47

Amalikia gebruik verraad, moord en gekonkel om koning te word van die Lamaniete—Die Nefitiese afvalliges is goddeloser en wreder as die Lamaniete. Ongeveer 72 v.C.

1 Nou sal ons terugkeer in ons verslag tot Amalikia en diegene wat met hom die wildernis in agevlug het, want, kyk, hy het diegene geneem wat met hom gegaan het, en opgegaan in die bland Nefi onder die Lamaniete, en het die Lamaniete opgestook tot toorn teen die volk van Nefi, in soverre dat die koning van die Lamaniete ’n aankondiging uitgestuur het dwarsdeur sy hele land, onder al sy mense, dat hulle weer bymekaar moes kom om op te trek in die stryd teen die Nefiete.

2 En dit het gebeur dat toe die aankondiging uitgegaan het onder hulle, was hulle uitermate bevrees; ja, hulle het gevrees om die koning te mishaag, en hulle het ook gevrees om in die stryd te gaan teen die Nefiete uit vrees dat hulle hul lewens sou verloor. En dit het gebeur dat hulle nie wou nie, of die grootste gedeelte van hulle wou nie die bevele van die koning gehoorsaam nie.

3 En nou het dit gebeur dat die koning toornig was vanweë hulle ongehoorsaamheid; daarom het hy Amalikia die bevel gegee oor daardie gedeelte van sy leër wat gehoorsaam was aan sy bevele, en het hom beveel dat hy moes uitgaan en hulle dwing om die wapens op te neem.

4 Nou kyk, dit was die begeerte van Amalikia; want omdat hy ’n baie geslepe man was om boosheid te doen, daarom het hy die plan in sy hart gelê om die koning van die Lamaniete te onttroon.

5 En nou het hy bevel gekry oor daardie gedeeltes van die Lamaniete wat ten gunste was van die koning; en hy het gesoek om guns te verkry van diegene wat nie gehoorsaam was nie; daarom het hy voortgegaan na die plek wat aOnida genoem is, want al die Lamaniete het daarheen gevlug; want hulle het die leër in aantog gewaar, en, veronderstellend dat hulle kom om hulle te vernietig, daarom het hulle na Onida gevlug, na die plek van wapens.

6 En hulle het ’n man aangestel om ’n koning en ’n leier oor hulle te wees, omdat hulle seker was in hulle gedagtes met ’n vasberade besluit dat hulle nie gedwing sou word om teen die Nefiete op te trek nie.

7 En dit het gebeur dat hulle hulself bymekaargemaak het bo-op die berg wat Ántipas genoem is, ter voorbereiding vir die stryd.

8 Nou was dit nie Amalikia se voorneme om hulle die stryd aan te sê volgens die bevele van die koning nie; maar kyk, dit was sy voorneme om die guns te wen van die leërs van die Lamaniete, sodat hy homself aan hulle hoof kon plaas en die koning onttroon en besit neem van die koninkryk.

9 En kyk, dit het gebeur dat hy sy leërs hulle tente laat opslaan het in die vallei wat naby die berg Ántipas was.

10 En dit het gebeur dat toe dit nag was, het hy ’n geheime boodskapper na die berg Ántipas gestuur om te verneem of die leier van diegene wat op die berg was, wie se naam Lehonti was, of hy sou afkom na die voet van die berg, omdat hy begeer het om met hom te spreek.

11 En dit het gebeur dat toe Lehonti die boodskap ontvang het, het hy nie gedurf om af te gaan na die voet van die berg nie. En dit het gebeur dat Amalikia weer die tweede keer gestuur het om hom te vra om af te kom. En dit het gebeur dat Lehonti nie wou nie; en hy het weer die derde keer gestuur.

12 En dit het gebeur dat toe Amalikia vind dat hy nie vir Lehonti kon kry om van die berg af te kom nie, het hy teen die berg opgegaan, amper tot by Lehonti se kamp; en hy het weer die vierde keer sy boodskap na Lehonti gestuur om te vra dat hy moes afkom, en dat hy sy wagte saam met hom moes bring.

13 En dit het gebeur dat toe Lehonti afgekom het met sy wagte na Amalikia, dat Amalikia wou hê hy moes afkom met sy leër in die nag, en daardie manne omsingel in hulle kampe oor wie die koning hom bevel gegee het, en dat hy hulle in Lehonti se hande sou oorgee, as hy vir hom (Amalikia) ’n tweede leier sou maak oor die hele leër.

14 En dit het gebeur dat Lehonti afgekom het met sy manne en die manne van Amalikia omsingel het, sodat voor hulle wakker geword het met die aanbreek van die dag, was hulle omsingel deur die leërs van Lehonti.

15 En dit het gebeur dat toe hulle sien dat hulle omsingel is, het hulle gepleit by Amalikia dat hy hulle moes toelaat om by hulle broers aan te sluit sodat hulle nie vernietig mag word nie. Nou, dit was die juiste ding wat Amalikia begeer het.

16 En dit het gebeur dat hy sy manne oorgegee het, ateenstrydig met die bevele van die koning. Nou, dit was die ding wat Amalikia wou hê, dat hy sy doeleindes mag bereik om die koning te onttroon.

17 Nou was dit die gebruik onder die Lamaniete, as hulle hoofleier gedood word, om die tweede leier aan te stel om hulle hoofleier te wees.

18 En dit het gebeur dat Amalikia een van sy diensknegte vir Lehonti met verdrag gif laat ingee het sodat hy gesterf het.

19 Nou, toe Lehonti dood is, het die Lamaniete Amalikia aangestel om hulle leier en hulle hoofbevelvoerder te wees.

20 En dit het gebeur dat Amalikia met sy leërs gemarsjeer het (want hy het sy begeertes vervul) na die land Nefi, na die stad Nefi, wat die hoofstad was.

21 En die koning het uitgekom om hom te ontmoet met sy wagte, want hy het veronderstel dat Amalikia sy bevele uitgevoer het, en dat Amalikia so ’n groot leër bymekaar gemaak het om op te trek teen die Nefiete in die stryd.

22 Maar kyk, toe die koning uitkom om hom te ontmoet, het Amalikia sy diensknegte laat vooruitgaan om die koning te ontmoet. En hulle het gegaan en hulle voor die koning neergebuig, asof om hom te eerbiedig vanweë sy grootsheid.

23 En dit het gebeur dat die koning sy hand uitgesteek het om hulle op te rig, soos dit die gebruik by die Lamaniete was, as ’n teken van vrede, welke gebruik hulle van die Nefiete geneem het.

24 En dit het gebeur dat toe hy die eerste van die grond af opgerig het, kyk, hy het die koning in die hart gesteek; en hy het op die grond neergeval.

25 Nou het die diensknegte van die koning gevlug; en die diensknegte van Amalikia het ’n geroep laat opgaan, en gesê:

26 Kyk, die diensknegte van die koning het hom in die hart gesteek, en hy het geval, en hulle het gevlug; sien, kom en kyk.

27 En dit het gebeur dat Amalikia beveel het dat sy leërs moes opmarsjeer en sien wat gebeur het met die koning; en toe hulle by die plek kom, en die koning gevind het wat in sy bloed lê, het Amalikia voorgegee om toornig te wees, en het gesê: Wie ook al die koning liefgehad het, laat hom uitgaan, en sy diensknegte agternasit sodat hulle gedood kan word.

28 En dit het gebeur dat hulle almal wat die koning liefgehad het, toe hulle hierdie woorde hoor, uitgekom het en die koning se diensknegte agternagesit het.

29 Nou, toe die diensknegte van die koning sien dat ’n leër hulle agternasit, was hulle weer bang, en het die wildernis ingevlug, en het oorgekom in die land Zarahemla en aangesluit by die avolk van Ammon.

30 En die leër wat hulle agternagesit het, het teruggekeer, nadat hulle hul tevergeefs agtervolg het; en so het Amalikia, deur sy bedrog, die harte van die volk gewen.

31 En dit het gebeur op die volgende dag dat hy die stad Nefi binnegegaan het met sy leërs, en besit geneem het van die stad.

32 En nou het dit gebeur dat die koningin, toe sy gehoor het dat die koning gedood is—want Amalikia het ’n boodskapper gestuur na die koningin om haar mee te deel dat die koning gedood is deur sy diensknegte, dat hy hulle agternagesit het met sy leër, maar dat dit tevergeefs was, en dat hulle ontvlug het—

33 Daarom, toe die koningin hierdie boodskap ontvang het, het sy na Amalikia gestuur, om te vra dat hy die mense van die stad moes spaar; en sy het hom ook gevra dat hy na haar toe moes kom; en sy het hom ook gevra dat hy getuies moes bring saam met hom om te getuig aangaande die dood van die koning.

34 En dit het gebeur dat Amalikia dieselfde dienskneg geneem het wat die koning gedood het, en hulle almal wat saam met hom was, en het ingegaan na die koningin, na die plek waar sy gesit het; en hulle het almal aan haar getuig dat die koning gedood is deur sy eie diensknegte; en hulle het ook gesê: Hulle het gevlug; getuig dit nie teen hulle nie? En so het hulle die koningin tevrede gestel aangaande die dood van die koning.

35 En dit het gebeur dat Amalikia die koningin se guns gesoek het, en het haar vir hom tot vrou geneem; en so deur sy bedrog, en met die hulp van sy listige diensknegte, het hy die koninkryk bekom; ja, hy is as koning erken dwarsdeur die land, onder al die volke van die Lamaniete, wat abestaan het uit die Lamaniete en die Lemueliete en die Ismaeliete, en al die afvalliges van die Nefiete, vanaf die heerskappy van Nefi tot die huidige tyd.

36 Nou hierdie aafvalliges het dieselfde onderrig en dieselfde inligting van die Nefiete gehad, ja, hulle is onderrig in dieselfde bkennis van die Here, nogtans, dit is vreemd dat, nie lank na hulle afvalligheid nie het hulle meer verhard en conboetvaardig geword, en wilder, boser en wreder as die Lamaniete—want hulle het die oorleweringe van die Lamaniete ingedrink; en hulle oorgegee aan luiheid, en alle wyses van wellustigheid; ja, hulle het die Here hulle God heeltemal vergeet.

◀

1a

Alma 46:33.

◀

b

2 Ne. 5:5–8; Omni 1:12–13.

◀

5a

Alma 32:4.

◀

16a

Alma 47:3.

◀

29a

Alma 43:11–12. GS Anti-Nefi-Lehi’s.

◀

35a

Jakob 1:13–14.

◀

36a

GS Afval.

◀

b

Hebr. 10:26–27; Alma 24:30.

◀

c

Jer. 8:12.

Hoofstuk 48

Amalikia sweep die Lamaniete op teen die Nefiete—Moroni berei sy volk voor om die saak van die Christene te verdedig—Hy verheug hom in vryheid en onafhanklikheid en is ’n magtige man van God. Ongeveer 72 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat, sodra Amalikia die koninkryk bekom het, het hy begin om die harte van die Lamaniete aan te vuur teen die volk van Nefi; ja, hy het manne aangestel om met die Lamaniete te spreek van hulle torings af, teen die Nefiete.

2 En so het hy hulle harte aangevuur teen die Nefiete, in soverre dat teen die einde van die negentiende jaar van die heerskappy van die regters, omdat hy sy planne tot dusver verwesenlik het, ja, en koning gemaak is oor die Lamaniete, het hy ook gesoek om te heers oor die hele land, ja, en al die mense wat in die land was, die Nefiete sowel as die Lamaniete.

3 Daarom het hy sy planne verwesenlik, want hy het die harte van die Lamaniete verhard en hulle verstand verblind, en hulle opgestook tot toorn, in soverre dat hy ’n talryke leërskare byeengebring het om in die stryd op te trek teen die Nefiete.

4 Want hy was vasberade, vanweë die grootte van die getal van sy volk, om die Nefiete te oorweldig en om hulle in slawerny te bring.

5 En dus het hy ahoofkapteins aangestel van die Zoramiete, omdat hulle die beste vertroud was met die sterkte van die Nefiete, en hulle plekke van skuiling, en die swakste dele van hulle stede; daarom het hy hulle aangestel om hoofkapteins te wees oor sy leërs.

6 En dit het gebeur dat hulle hul kamp opgeneem, en voortbeweeg het na die land Zarahemla die wildernis in.

7 Nou het dit gebeur dat terwyl Amalikia aldus besig was om mag te verkry deur bedrog en lis, was Moroni aan die anderkant, besig om die gedagtes van die volk avoor te berei om getrou te wees aan die Here hulle God.

8 Ja, hy was besig om die leërs van die Nefiete te versterk, en om klein vestings op te rig, of plekke van skuiling; deur walle van grond rondom op te werp om sy leërs te omring, en ook deur mure van klip te bou om hulle te omsluit, rondom hulle stede en die grense van hulle landerye; ja, oral rondom die land.

9 En in hulle swakste versterkings het hy die groter getal manskappe geplaas; en so het hy die land gefortifiseer en versterk wat deur die Nefiete besit is.

10 En so was hy besig om voor te berei om hulle vryheid te averdedig, hulle landerye, hulle vroue, en hulle kinders, en hulle vrede, en dat hulle vir die Here hulle God mag lewe, en dat hulle dít mag handhaaf wat deur hulle vyande die saak van die Christene genoem is.

11 En Moroni was ’n sterk en ’n magtige man; hy was ’n man van ’n volmaakte abegrip; ja, ’n man wat nie behae geskep het in bloedvergieting nie; ’n man wie se siel hom verbly het in die vryheid en onafhanklikheid van sy land, en sy broers van knegskap en slawerny;

12 Ja, ’n man wie se hart geswel het met danksegging aan sy God, vir die vele voorregte en seëninge wat Hy aan sy mense geskenk het; ’n man wat uitermate gearbei het vir die awelsyn en veiligheid van sy volk.

13 Ja, en hy was ’n man wat standvastig was in die geloof van Christus, en hy het met ’n eed agesweer om sy volk, sy regte, en sy land, en sy godsdiens te verdedig, en wel tot die verlies van sy bloed.

14 Nou is die Nefiete geleer om hulself te verdedig teen hulle vyande, en wel tot die vergieting van bloed as dit nodig was; ja, en hulle is ook geleer om anooit aanstoot te gee nie, ja, en om nooit die swaard op te hef nie behalwe as dit was teen ’n vyand, behalwe as dit was om hulle lewens te bewaar.

15 En dit was hulle geloof, dat deur so te doen sou God hulle voorspoedig maak in die land, of met ander woorde, as hulle getrou was in die onderhouding van die gebooie van God, dat Hy hulle voorspoedig sou maak in die land; ja, hulle waarsku om te vlug, of om voor te berei vir oorlog, ooreenkomstig hulle gevaar.

16 En ook, dat God dit aan hulle bekend sou maak waarheen hulle moes gaan om hulleself te verdedig teen hulle vyande, en deur dit so te doen, sou die Here hulle verlos; en dit was die geloof van Moroni, en sy hart het hom daarin verbly; anie in die vergieting van bloed nie maar om goed te doen, deur sy mense te bewaar; ja, deur die gebooie van God te onderhou, ja, en ongeregtigheid te weerstaan.

17 Ja, voorwaar, voorwaar, ek sê vir julle, as alle mense gewees het, en was en altyd sou wees soos Moroni, kyk, al die magte van die hel sou geskud gewees het vir ewig; ja, die aduiwel sou nooit mag hê oor die harte van die kinders van mense nie.

18 Kyk, hy was ’n man soos Ammon, die seun van Mosia, ja, en ook soos die ander seuns van Mosia, ja, en ook Alma en sy seuns, want hulle was almal manne van God.

19 Nou kyk, Helaman en sy broers was nie minder diensbaar aan die volk as Moroni nie; want hulle het die woord van God gepreek, en hulle het alle mense wat ook al wou ag slaan op hulle woorde gedoop tot bekering.

20 En so het hulle uitgegaan, en die volk het hulle averootmoedig vanweë hulle woorde, in soverre dat hulle hoog bbegunstig was deur die Here, en dus was hulle vry van oorloë en twiste onder hulleself, ja, en wel vir ’n tydperk van vier jaar.

21 Maar, soos ek gesê het, teen die einde van die negentiende jaar, ja, nieteenstaande hulle vrede onder mekaar, was hulle teësinnig verplig om teen hulle broers, die Lamaniete, te veg.

22 Ja, en kortom, hulle oorloë het nooit opgehou vir ’n tydperk van baie jare met die Lamaniete, nieteenstaande hulle groot teësinnigheid nie.

23 Nou, hulle was ajammer om wapens op te neem teen die Lamaniete, omdat hulle nie behae geskep het in die vergieting van bloed nie; ja, en dit was nie al nie—hulle was jammer om die oorsaak te wees om sovele van hulle broers uit hierdie wêreld te stuur, in ’n ewige wêreld in, onvoorbereid om hulle God te ontmoet.

24 Nogtans, hulle kon nie toelaat om hulle lewens neer te lê nie, sodat hulle avroue en kinders uitgemoor word deur die barbaarse wreedheid van diegene wat eens hulle broers was, ja, en wat bafgeval het van hul kerk, en hulle verlaat het, en gegaan het om hulle te vernietig deur aan te sluit by die Lamaniete nie.

25 Ja, hulle kon nie verdra dat hulle broers hulle moes verheug oor die bloed van die Nefiete nie, solank daar nog eniges was wat die gebooie van God sou onderhou, want die belofte van die Here was, as hulle sy gebooie sou onderhou, sou hulle voorspoedig wees in die land.

◀

5a

Alma 43:6.

◀

7a

Alma 49:8.

◀

10a

Alma 46:12–13.

◀

11a

GS Begrip.

◀

12a

GS Welsyn.

◀

13a

Alma 46:20–22.

◀

14a

Alma 43:46–47; 3 Ne. 3:20–21; Morm. 3:10–11; L&V 98:16.

◀

16a

Alma 55:19.

◀

17a

1 Ne. 22:26; 3 Ne. 6:15.

◀

20a

GS Nederig, Nederigheid.

◀

b

1 Ne. 17:35.

◀

23a

L&V 42:45.

◀

24a

Alma 46:12.

◀

b

GS Afval.

Hoofstuk 49

Die invallende Lamaniete is nie in staat om die versterkte stede van Ammoniha en Noag in te neem nie—Amalikia vervloek God en sweer om die bloed van Moroni te drink—Helaman en sy broers hou aan om die kerk te versterk. Ongeveer 72 v.C.

1 En nou het dit gebeur in die elfde maand van die negentiende jaar, op die tiende dag van die maand, is die leërs van die Lamaniete gewaar wat nader kom aan die land Ammoniha.

2 En kyk, die stad was herbou, en Moroni het ’n leër opgestel by die grense van die stad, en hulle het grond rondom opgewerp om hulle te beskerm teen die pyle en die klippe van die Lamaniete; want kyk, hulle het geveg met klippe en met pyle.

3 Kyk, ek het gesê dat die stad aAmmoniha herbou was. Ek sê vir julle, ja, dat dit gedeeltelik herbou was; en omdat die Lamaniete dit eenkeer vernietig het vanweë die ongeregtigheid van die volk, het hulle veronderstel dat dit weer vir hulle ’n maklike prooi sou word.

4 Maar kyk, hoe groot was hulle teleurstelling; want kyk, die Nefiete het ’n wal van grond rondom hulle opgewerp, wat so hoog was dat die Lamaniete nie hulle klippe en hulle pyle op hulle kon werp dat dit ’n uitwerking kon hê nie, nóg kon hulle hul oorval, behalwe by hulle plek van ingang.

5 Nou op hierdie tydstip was die hoofkapteins van die Lamaniete uitermate verbaas, vanweë die wysheid van die Nefiete om hulle plekke van veiligheid voor te berei.

6 Nou het die leiers van die Lamaniete veronderstel, as gevolg van die grootheid van hulle getalle, ja, hulle het veronderstel dat hulle die voorreg sou hê om op hulle af te kom soos hulle tot dusver gedoen het; ja, en hulle het hulleself ook voorberei met skilde, en met borsplate; en hulle het hulself ook voorberei met klere van vel, ja, baie dik klere om hulle naaktheid te bedek.

7 En omdat hulle aldus voorberei was, het hulle veronderstel dat hulle maklik hulle broers sou oorweldig en onderwerp aan die juk van slawerny, of hulle dood en uitmoor volgens hulle welbehae.

8 Maar kyk, tot hulle uiterste verbasing, was hulle avoorbereid vir hulle, op ’n wyse wat nog nooit bekend was onder die kinders van Lehi nie. Nou, hulle was gereed vir die Lamaniete, om te veg volgens die opdragte van Moroni.

9 En dit het gebeur dat die Lamaniete, of die Amalikiahiete, uitermate verbaas was oor hulle manier van voorbereiding vir oorlog.

10 Nou, as koning Amalikia afgekom het uit die aland Nefi, aan die hoof van sy leër, sou hy miskien die Lamaniete die Nefiete laat aanval het by die stad Ammoniha; want kyk, hy het nie omgegee vir die bloed van sy volk nie.

11 Maar kyk, Amalikia het nie self afgekom om te veg nie. En kyk, sy hoofkapteins het nie gedurf om die Nefiete aan te val by die stad Ammoniha nie, want Moroni het die bestuur van sake gewysig onder die Nefiete, in soverre dat die Lamaniete teleurgesteld was oor hulle plekke van skuiling en hulle kon nie op hulle afkom nie.

12 Daarom het hulle teruggetrek in die wildernis, en hulle kamp opgeneem en gemarsjeer in die rigting van die land Noag, veronderstellend dat dit die tweede beste plek was vir hulle om teen die Nefiete op te trek.

13 Want hulle het nie geweet dat Moroni sy aforte van veiligheid gebou of versterk het vir elke stad in die hele land rondomheen nie; daarom het hulle voortgemarsjeer na die land Noag met ’n vaste voorneme; ja, hulle hoofkapteins het na vore gekom en het ’n eed geneem dat hulle die volk van daardie stad sou vernietig.

14 Maar kyk, tot hulle verbasing, het die stad Noag, wat tot dusver ’n swak plek was, nou, deur Moroni se toedoen, sterk geword, ja, en wel om die sterkte van die stad Ammoniha te oortref.

15 En nou, kyk, dit was wysheid in Moroni; want hy het veronderstel dat hulle bevrees sou wees vir die stad Ammoniha; en aangesien die stad Noag tot dusver die swakste deel van die land was, daarom sou hulle daarheen marsjeer om te veg; en so was dit volgens sy begeertes.

16 En kyk, Moroni het Lehi aangestel om hoofkaptein te wees oor die manne van daardie stad; en dit was daardie aselfde Lehi wat geveg het met die Lamaniete in die vallei aan die ooste van die Sidon-rivier.

17 En nou, kyk, dit het gebeur, dat toe die Lamaniete ontdek dat Lehi bevel gevoer het oor die stad, was hulle weer teleurgestel, want hulle het Lehi uitermate gevrees; nietemin het hulle hoofkapteins met ’n eed gesweer om die stad aan te val; daarom, hulle het hul leërs laat opruk.

18 Nou kyk, die Lamaniete kon op geen ander wyse by hulle forte van skuiling inkom nie behalwe by die ingang, vanweë die hoogte van die wal wat opgewerp was, en die diepte van die sloot wat rondom gegrawe was, behalwe by die ingang.

19 En so was die Nefiete voorberei om diegene te vernietig wat sou probeer om op te klim om die fort binne te gaan by enige ander plek, deur klippe en pyle oor te werp na hulle.

20 Dus was hulle gereed, ja, ’n groep van hulle sterkste manne, met hulle swaarde en hulle slingers, om almal neer te vel wat sou probeer om in hulle plek van veiligheid te kom deur die plek van ingang; en dus was hulle voorbereid om hulleself te verdedig teen die Lamaniete.

21 En dit het gebeur dat die kapteins van die Lamaniete hulle leërs laat opruk het voor die plek van ingang, en het begin om met die Nefiete te veg om in te kom by hulle plek van veiligheid; maar kyk, hulle is teruggedryf van tyd tot tyd, in soverre dat hulle geslag is met ’n geweldige slagting.

22 Nou toe hulle agterkom dat hulle nie mag oor die Nefiete kon verkry deur die ingang nie, het hulle begin om die walle van grond af te grawe dat hulle ’n deurgang mag kry na hulle leërs, sodat hulle ’n gelyke kans mag kry om te veg; maar kyk, in hierdie pogings is hulle weggevee deur die klippe en pyle wat op hulle gewerp is; en in stede om hulle slote op te vul deur die walle van grond af te breek, is hulle in ’n mate opgevul met hulle dooie en gewonde liggame.

23 So het die Nefiete alle mag gehad oor hulle vyande; en so het die Lamaniete probeer om die Nefiete te vernietig, totdat hulle hoofkapteins almal gedood is; ja, en meer as ’n duisend van die Lamaniete is gedood; terwyl, aan die anderkant, daar nie ’n enkele siel onder die Nefiete was wat gedood was nie.

24 Daar was omtrent vyftig wat gewond was, wat blootgestel was aan die pyle van die Lamaniete deur die ingang, maar hulle is deur hulle skilde beskerm, en hulle borsplate, en hulle helms, in soverre dat hulle wonde aan hulle bene was, sommige waarvan baie ernstig was.

25 En dit het gebeur, dat toe die Lamaniete gesien het dat hulle hoofkapteins almal gedood is, het hulle die wildernis ingevlug. En dit het gebeur dat hulle teruggekeer het na die land Nefi, om hulle koning, Amalikia in te lig, wat ’n Nefiet van geboorte was, aangaande hulle groot verlies.

26 En dit het gebeur dat hy uitermate vertoornd was op sy volk, omdat hy nie sy wens oor die Nefiete kon kry nie; hy het hulle nie onderwerp aan die juk van slawerny nie.

27 Ja, hy was uitermate vertoornd, en hy het God agevloek, en ook Moroni, en met ’n beed gesweer dat hy sy bloed sou drink; en dit omdat Moroni die gebooie van God onderhou het ter voorbereiding vir die veiligheid van sy volk.

28 En dit het gebeur, dat aan die anderkant, het die volk van Nefi die Here hulle God agedank, vanweë sy ongeëwenaarde krag om hulle te bevry uit die hande van hulle vyande.

29 En so het die negentiende jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

30 Ja, en daar was voortdurende vrede onder hulle, en uitermate groot voorspoed in die kerk vanweë hulle aandag en ywer wat hulle aan die woord van God gegee het, wat aan hulle verkondig is deur Helaman, en Sjiblon, en Corianton, en Ammon en sy broers, ja, en deur al diegene wat geordineer is deur die aheilige orde van God, en gedoop is tot bekering, en uitgestuur is om te preek onder die volk.

◀

3a

Alma 16:2–3, 9, 11.

◀

8a

Alma 48:7–10.

◀

10a

2 Ne. 5:8; Omni 1:12; Alma 47:1.

◀

13a

Alma 48:8.

◀

16a

Alma 43:35.

◀

27a

GS Laster, Godslastering.

◀

b

Hand. 23:12.

◀

28a

GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

30a

Alma 43:2.

Hoofstuk 50

Moroni versterk die lande van die Nefiete—Hulle bou baie nuwe stede—Oorloë en vernietigings het oor die Nefiete gekom in die dae van hulle boosheid en gruwels—Morianton en sy afvalliges word verslaan deur Teankum—Nefiha sterf, en sy seun Pahoran vul die regterstoel. Ongeveer 72–67 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat Moroni nie opgehou het om voorbereidings te tref vir oorlog, of om sy volk te verdedig teen die Lamaniete nie; want hy het sy leërs laat begin met die aanvang van die twintigste jaar van die heerskappy van die regters, dat hulle sou begin om walle van grond op te werp rondom al die stede, dwarsdeur die hele land wat besit is deur die Nefiete.

2 En bo-op hierdie walle van grond het hy hout laat oprig, ja, bouwerke van hout opgebou tot die hoogte van ’n man, rondom die stede.

3 En hy het op daardie bouwerke van hout ’n raam van skerp pale laat oprig, gebou op die hout rondom; en dit was sterk en hoog.

4 En hy het torings laat oprig wat uitgekyk het op daardie bouwerke van skerp pale, en hy het plekke van veiligheid laat bou op daardie torings, dat die klippe en die pyle van die Lamaniete hulle nie kon skaad nie.

5 En hulle was voorberei dat hulle klippe kon afwerp vanaf die bokant daarvan, volgens hulle welbehae en hulle krag, en hom dood wat sou poog om naby die mure van die stad te kom.

6 So het Moroni vestings berei teen die koms van hulle vyande, rondom elke stad in die hele land.

7 En dit het gebeur dat Moroni sy leërs laat uitgaan het in die oostelike wildernis; ja, en hulle het uitgegaan en het al die Lamaniete uitgedryf wat in die oostelike wildernis was in hulle eie lande, wat suid was van die land Zarahemla.

8 En die land Nefi het in ’n reguit rigting gestrek van die oostelike see na die weste.

9 En dit het gebeur dat toe Moroni al die Lamaniete uit die oostelike wildernis verdrywe het, wat noord was van die lande van hulle eie besittings, het hy die inwoners wat in die land Zarahemla en in die land rondom was laat uitgaan in die oostelike wildernis, tot by die grense van die seekus, en die land in besit geneem.

10 En hy het ook leërs geplaas in die suide, op die grense van hulle besittings, en hulle avestings laat oprig sodat hulle hul leërs en hulle mense kon beveilig teen die hande van hulle vyande.

11 En so het hy al die vestings van die Lamaniete in die oostelike wildernis afgesny, ja, en ook in die weste, en hy het die lyn versterk tussen die Nefiete en die Lamaniete, tussen die land Zarahemla en die land Nefi, vanaf die westelike see, wat strek langs die oorsprong van die Sidon-rivier—sodat die Nefiete in besit was van die hele land noordwaarts, ja, en wel die hele land wat noordwaarts was van die land Oorvloed, volgens hulle welbehae.

12 So het Moroni, met sy leërs, wat daagliks toegeneem het vanweë die versekering van beskerming wat sy werke voortgebring het vir hulle, gesoek om die sterkte en die mag van die Lamaniete af te sny van die lande van hulle besittings, sodat hulle geen mag sou hê oor die land van hulle besitting nie.

13 En dit het gebeur dat die Nefiete die fondamente van ’n stad begin het, en hulle het die naam van die stad Moroni genoem; en dit was by die oostelike see; en dit was aan die suide by die grens van die besittings van die Lamaniete.

14 En hulle het ook ’n fondament begin vir ’n stad tussen die stad Moroni en die stad Aäron, wat die grense van Aäron en Moroni verbind het, en hulle het die naam van die stad, of die land, Nefiha genoem.

15 En hulle het ook in dieselfde jaar begin om baie stede te bou in die noorde, een op ’n besondere wyse wat hulle Lehi genoem het, wat in die noorde was by die grense van die seekus.

16 En so het die twintigste jaar geëindig.

17 En in hierdie voorspoedige omstandighede was die volk van Nefi aan die begin van die een en twintigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

18 En hulle was uitermate voorspoedig, en hulle het uitermate ryk geword; ja, en hulle het vermenigvuldig en sterk geword in die land.

19 En so sien ons hoe barmhartig en regverdig is al die handelinge van die Here, ter vervulling van al sy woorde aan die kinders van mense; ja, ons kan sien dat sy woorde bewaarheid word, ook in hierdie tyd, wat Hy met Lehi gespreek, en gesê het:

20 Geseënd is jy en jou kinders; en hulle sal geseënd wees, in soverre hulle my gebooie sal onderhou, sal hulle voorspoedig wees in die land. Maar onthou, in soverre hulle nie my gebooie sal onderhou nie, sal hulle aafgesny word van die teenwoordigheid van die Here.

21 En ons sien dat hierdie beloftes bewaarheid is aan die volk van Nefi; want dit was hulle rusies en hulle twiste, ja, hulle moorde, en hulle geplunder, hulle afgodery, hulle hoererye, en hulle gruwels, wat onder hulleself was, wat oor hulle hul oorloë en hulle vernietiging gebring het.

22 En diegene wat getrou was in die onderhouding van die gebooie van die Here is te alle tye verlos, terwyl duisende van hulle goddelose broers tot slawerny toegewys is, óf om te vergaan deur die swaard, óf om te kwyn in ongeloof en te vermeng met die Lamaniete.

23 Maar kyk, daar was nooit ’n agelukkiger tyd onder die volk van Nefi nie, vanaf die dae van Nefi, as in die dae van Moroni, ja, en wel in hierdie tyd, in die een en twintigste jaar van die heerskappy van die regters.

24 En dit het gebeur dat die twee en twintigste jaar van die heerskappy van die regters ook in vrede geëindig het; ja, en ook die drie en twintigste jaar.

25 En dit het gebeur dat aan die begin van die vier en twintigste jaar van die heerskappy van die regters, sou daar ook vrede onder die volk van Nefi gewees het, as dit nie was vir ’n atwis wat plaasgevind het onder hulle aangaande die land Lehi, en die land Morianton, wat gestrek het tot by die grense van Lehi nie; beide waarvan aan die grense van die seekus was.

26 Want kyk, die mense wat die land Morianton besit het, het ’n deel geëis van die land Lehi; daarom het daar ’n hete twis begin ontstaan onder hulle, in soverre dat die volk van Morianton wapens opgeneem het teen hulle broers, en hulle was vasberade om hulle te dood deur die swaard.

27 Maar kyk, die mense wat die land Lehi besit het, het na die kamp van Moroni gevlug, en by hom om hulp gepleit; want kyk, hulle was nie verkeerd nie.

28 En dit het gebeur dat toe die volk van Morianton, wat aangevoer is deur ’n man wie se naam Morianton was, vind dat die volk van Lehi na Moroni se kamp gevlug het, was hulle uitermate bevrees dat die leër van Moroni op hulle sou afkom en hulle vernietig.

29 Daarom, Morianton het dit in hulle harte gelê dat hulle moes vlug na die land wat noordwaarts was, wat oordek was met groot massas water, en besit neem van die land wat noordwaarts was.

30 En kyk, hulle sou hierdie plan uitgevoer het, (wat ’n rede sou gewees het om te betreur) maar kyk, Morianton, omdat hy ’n man was van veel hartstog, daarom was hy vertoornd op een van sy diensmaagde, en hy het haar aangeval en haar baie geslaan.

31 En dit het gebeur dat sy gevlug het, en oorgekom het na die kamp van Moroni, en aan Moroni alle dinge vertel het omtrent die saak, en ook omtrent hulle voornemens om na die land noordwaarts te vlug.

32 Nou kyk, die mense wat in die land Oorvloed was, of eerder Moroni, het gevrees dat hulle sou ag slaan op die woorde van Morianton en verenig met sy volk, en so sou hy besit verkry van daardie dele van die land, wat ’n fondament sou lê vir ernstige gevolge onder die volk van Nefi, ja, welke gevolge sou lei tot die omverwerping van hulle avryheid.

33 Daarom het Moroni ’n leër gestuur, met hulle kamp, om die volk van Morianton voor te keer, om hulle vlug na die land noordwaarts te stop.

34 En dit het gebeur dat hulle hul nie gekeer het totdat hulle by die grense van die land aVerlatenheid gekom het nie; en daar het hulle hul voorgekeer, by die smal pas wat gelei het langs die see na die land noordwaarts, ja, langs die see, aan die westekant en aan die oostekant.

35 En dit het gebeur dat die leër wat deur Moroni gestuur is, wat aangevoer is deur ’n man wie se naam Teankum was, die mense van Morianton teëgekom het; en so hardkoppig was die mense van Morianton, (omdat hulle aangevuur is deur sy boosheid en sy vleiende woorde) dat ’n veldslag begin het tussen hulle, waarin Teankum vir Morianton gedood en sy leër verslaan het, en hulle gevange geneem het, en teruggekeer het na die kamp van Moroni. En so het die vier en twintigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig oor die volk van Nefi.

36 En so is die volk van Morianton teruggebring. En nadat hulle ’n verbond gesluit het om die vrede te bewaar, is hulle herstel tot die land Morianton, en ’n vereniging het plaasgevind tussen hulle en die volk van Lehi; en hulle is ook herstel tot hul grond.

37 En dit het gebeur dat in dieselfde jaar dat vrede herstel is aan die volk van Nefi, dat Nefiha, die tweede hoofregter gesterwe het, en hy het die regterstoel met volkome opregtheid voor God gevul.

38 Nogtans het hy geweier dat Alma besit neem van daardie kronieke en daardie dinge wat deur Alma en sy vaders geag is om hoogheilig te wees; daarom het Alma hulle oorgedra aan sy seun, Helaman.

39 Kyk, dit het gebeur dat die seun van Nefiha aangestel is om die regterstoel te vul, in die plek van sy vader; ja, hy is aangestel as hoofregter en goewerneur oor die volk, met ’n eed en heilige ordinansie om regverdig te oordeel, en om die vrede te bewaar en die vryheid van die volk, en om aan hulle hul heilige voorregte te gun om die Here hulle God te aanbid, ja, om die saak van God te ondersteun en te handhaaf al sy dae, en om die bose te bring tot die geregtigheid ooreenkomstig hulle misdaad.

40 Nou kyk, sy naam was Pahoran. En Pahoran het die stoel van sy vader gevul, en het sy heerskappy begin aan die einde van die vier en twintigste jaar, oor die volk van Nefi.

◀

10a

Alma 49:18–22.

◀

20a

L&V 1:14.

◀

23a

Mosia 2:41.

◀

25a

GS Twis.

◀

32a

GS Vry, Vryheid.

◀

34a

Alma 46:17.

Hoofstuk 51

Koningsmanne poog om die wet te verander en ’n koning te vestig—Pahoran en die vrymanne word ondersteun deur die stem van die volk—Moroni verplig die koningsmanne om hulle land te verdedig of om doodgemaak te word—Amalikia en die Lamaniete neem baie versterkte stede in—Teankum weer die Lamanitiese inval af en dood Amalikia in sy tent. Ongeveer 67–66 v.C.

1 En nou het dit gebeur aan die begin van die vyf en twintigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, nadat hulle vrede gevestig het tussen die volk van Lehi en die volk van Morianton, aangaande hulle grondgebiede, en nadat hulle die vyf en twintigste jaar in vrede begin het;

2 Nogtans het hulle nie lank ’n volkome vrede in die land bewaar nie, want daar het ’n twis begin ontstaan onder die mense aangaande die hoofregter Pahoran; want kyk, daar was ’n gedeelte van die volk wat wou gehad het dat ’n paar besondere punte van die wet verander moes word.

3 Maar kyk, Pahoran wou dit nie verander nie, nóg toelaat dat die wet verander word; daarom het hy nie ag geslaan op diegene wat hulle stemme verhef het saam met hulle versoeke aangaande die verandering van die wet nie.

4 Daarom, diegene wat begerig was dat die wet verander moes word, was vertoornd op hom, en wou hê dat hy nie langer hoofregter moes wees oor die land nie; daarom het daar ’n hete stryd ontstaan aangaande die saak, maar nie tot bloedvergieting toe nie.

5 En dit het gebeur dat diegene wat begerig was dat Pahoran onttroon moes word van die regterstoel, is koningsmanne genoem, want hulle was begerig dat die wet gewysig moes word op ’n wyse om die vrye regering omver te werp, en om ’n koning oor die land te vestig.

6 En diegene wat begerig was dat Pahoran hoofregter moes bly oor die land, het op hulle die naam van vrymanne geneem; en so was die verdeeldheid onder hulle, want die vrymanne het gesweer of ’n verbond gesluit om hulle regte en die voorregte van hulle godsdiens deur ’n vrye regering te handhaaf.

7 En dit het gebeur dat hierdie saak van hulle twis deur die stem van die volk beslis is. En dit het gebeur dat die stem van die volk uitgekom het ten gunste van die vrymanne, en Pahoran het die regterstoel behou, wat groot blydskap veroorsaak het onder die broers van Pahoran en ook baie van die mense van vryheid, wat ook die koningsmanne die swye opgelê het, dat hulle nie gedurf het om teenstand te bied nie, maar verplig was om die saak van vrede te handhaaf.

8 Nou diegene wat ten gunste was van konings, was diegene van aadellike afkoms, en hulle het gesoek om konings te word; en hulle is gesteun deur diegene wat mag en gesag gesoek het oor die volk.

9 Maar kyk, dit was ’n kritieke tyd vir sulke twiste om onder die volk van Nefi te wees; want kyk, Amalikia het weer die harte van die volk van die Lamaniete opgestook teen die volk van die Nefiete, en hy was besig om soldate bymekaar te maak uit alle dele van sy land, en hulle te bewapen, en voor te berei vir oorlog met alle ywer; want hy het agesweer om die bloed van Moroni te drink.

10 Maar kyk, ons sal sien dat sy belofte wat hy gemaak het, onbedag was; nogtans, hy het homself en sy leërs voorberei om in die stryd te kom teen die Nefiete.

11 Nou, sy leërs was nie so groot soos hulle voorheen was nie, vanweë die baie duisende wat gedood is deur die hand van die Nefiete; maar nieteenstaande hulle groot verlies, het Amalikia ’n wonderlike groot leër bymekaargemaak, in soverre dat hy nie gevrees het om af te kom na die land Zarahemla nie.

12 Ja, selfs Amalikia het self afgekom, aan die hoof van die Lamaniete. En dit was in die vyf en twintigste jaar van die heerskappy van die regters; en dit was op dieselfde tyd toe hulle begin het om die saak te beslis van hulle twis aangaande die hoofregter, Pahoran.

13 En dit het gebeur dat toe die manne wat koningsmanne genoem is, gehoor het dat die Lamaniete aan die kom was om teen hulle te veg, was hulle bly in hulle harte; en hulle het geweier om wapens op te neem, want hulle was so vertoornd op die hoofregter, en ook op die amense van vryheid, dat hulle nie wapens wou opneem om hulle land te verdedig nie.

14 En dit het gebeur dat toe Moroni dit gesien het, en ook gesien het dat die Lamaniete die grense van die land binnekom, was hy uitermate vertoornd vanweë die hardnekkigheid van daardie volk met wie hy met soveel ywer gearbei het om te behou; ja, hy was uitermate vertoornd; sy siel was vervul met toorn teen hulle.

15 En dit het gebeur dat hy ’n versoekskrif gestuur het, met die stem van die volk, aan die goewerneur van die land, en gevra dat hy dit moes lees, en om hom (Moroni) mag te gee om daardie afvalliges te dwing om hulle land te verdedig of om hulle dood te maak.

16 Want dit was sy eerste besorgdheid om ’n einde te maak aan sulke twiste en onenighede onder die volk; want kyk, dit was voorheen ’n oorsaak van al hul vernietiging. En dit het gebeur dat dit gegun is volgens die stem van die volk.

17 En dit het gebeur dat Moroni beveel het dat sy leërs teen daardie koningsmanne moes gaan om hulle hoogmoed en hulle adellikheid te beëindig en hulle gelyk te maak met die aarde, of anders moes hulle wapens opneem en die saak van vryheid ondersteun.

18 En dit het gebeur dat die leërs uitgemarsjeer het teen hulle; en hulle het hul hoogmoed en hulle adellikheid beëindig, in soverre dat toe hulle hul wapens van oorlog opgeneem het om te veg teen die manne van Moroni, is hulle neergevel en gelykgemaak met die grond.

19 En dit het gebeur dat daar vierduisend van daardie aafvalliges was wat afgemaai is met die swaard; en diegene van hul leiers wat nie gedood is in die stryd nie, is geneem en in die gevangenis gewerp, want daar was geen tyd vir hulle verhore op hierdie tydstip nie.

20 En die oorblywendes van daardie afvalliges, eerder as om na die aarde neergevel te word met die swaard, het hul onderwerp aan die avaandel van vryheid, en was verplig om die vaandel van vryheid op hulle torings te hys, en in hulle stede, en om wapens op te neem ter verdediging van hulle land.

21 En so het Moroni ’n einde gemaak aan daardie koningsmanne, dat daar niemand meer bekend was as koningsmanne nie; en so het hy ’n einde gemaak aan die hardnekkigheid en hoogmoed van daardie mense wat voorgegee het om die bloed van adellikes te hê; maar hulle is neergebring om hulself te verootmoedig soos hulle broers, en om dapper te veg vir hulle vryheid van slawerny.

22 Kyk, dit het gebeur dat terwyl aMoroni op hierdie wyse besig was om die oorloë en twiste onder sy eie volk te beëindig, en hulle te onderwerp aan vrede en beskawing, en verordinge te maak om voor te berei vir oorlog teen die Lamaniete, kyk, die Lamaniete het die land Moroni binnegekom, wat aan die grense by die seekus was.

23 En dit het gebeur dat die Nefiete nie sterk genoeg was in die stad Moroni nie, daarom het Amalikia hulle verdryf, en baie gedood. En dit het gebeur dat Amalikia die stad in besit geneem het, ja, besit geneem het van al hulle versterkings.

24 En diegene wat uit die stad Moroni gevlug het, het by die stad Nefiha gekom; en ook die mense van die stad Lehi het hulleself bymekaargemaak, en voorbereidings getref en was gereed om die Lamaniete die stryd aan te sê.

25 Maar dit het gebeur dat Amalikia nie wou toelaat dat die Lamaniete teen die stad Nefiha in die stryd tree nie, maar het hulle onder by die seekus gehou, terwyl hy manne in elke stad gelaat het om dit te behou en te verdedig.

26 En so het hy voortgegaan, en besit geneem van baie stede, die stad Nefiha, en die stad Lehi, en die stad Morianton, en die stad Omner, en die stad Gid, en die stad Mulek, almal wat by die oostelike grense was aan die seekus.

27 En so het die Lamaniete, deur die sluheid van Amalikia, so baie stede verkry, deur hulle tallose leërskares, almal wat baie versterk was, volgens die manier van die aversterkings van Moroni; almal wat vestings verskaf het vir die Lamaniete.

28 En dit het gebeur dat hulle na die grense van die land Oorvloed gemarsjeer het, terwyl hulle die Nefiete voor hulle uitgedrywe en baie gedood het.

29 Maar dit het gebeur dat hulle deur Teankum ontmoet is, wat Morianton agedood het en sy volk voorgekeer het in sy vlug.

30 En dit het gebeur dat hy Amalikia ook voorgekeer het, terwyl hy voortgemarsjeer het met sy talryke leër, sodat hy besit mag neem van die land Oorvloed, en ook die land noordwaarts.

31 Maar kyk, hy het ’n teleurstelling ervaar deurdat hy teruggedryf is deur Teankum en sy manne, want hulle was groot krygers; want elke man van Teankum het die Lamaniete oortref in hulle krag en hulle oorlogsvernuf, in soverre dat hulle voordeel behaal het oor die Lamaniete.

32 En dit het gebeur dat hulle hul getreiter het, in soverre dat hulle hul gedood het totdat dit donker was. En dit het gebeur dat Teankum en sy manne hulle tente opgeslaan het op die grense van die land Oorvloed; en Amalikia het sy tente opgeslaan op die grense van die strand aan die seekus, en volgens hierdie wyse is hulle voortgedrywe.

33 En dit het gebeur dat toe dit nag geword het, het Teankum en sy dienskneg uitgesluip en gedurende die nag uitgegaan, en ingegaan in die kamp van Amalikia; en kyk, die slaap het hulle oorweldig vanweë hulle groot uitputting, wat veroorsaak is deur die arbeid en hitte van die dag.

34 En dit het gebeur dat Teankum versigtig ingesluip het in die tent van die koning, en het ’n spies in sy hart gesteek; en hy het onmiddellik die dood van die koning veroorsaak sodat hy nie sy diensknegte wakker gemaak het nie.

35 En hy het weer in die geheim na sy eie kamp teruggekeer, en kyk, sy manne was aan die slaap, en hy het hulle wakker gemaak en hulle al die dinge vertel wat hy gedoen het.

36 En hy het sy leërs in gereedheid laat staan, uit vrees dat die Lamaniete wakker geword het en op hulle sou afkom.

37 En so eindig die vyf en twintigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi; en so eindig die dae van Amalikia.

◀

8a

GS Hoogmoed.

◀

9a

Alma 49:26–27.

◀

13a

Alma 46:10–16.

◀

19a

Alma 60:16.

◀

20a

Alma 46:12–13.

◀

22a

GS Moroni, Kaptein.

◀

27a

Alma 48:8–9.

◀

29a

Alma 50:35.

Hoofstuk 52

Ammoron volg Amalikia op as koning van die Lamaniete—Moroni, Teankum, en Lehi lei die Nefiete in ’n oorwinningsoorlog teen die Lamaniete—Die stad Mulek word teruggeneem, en Jakob die Zoramiet word gedood. Ongeveer 66–64 v.C.

1 En nou, dit het gebeur in die ses en twintigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, kyk, toe die Lamaniete wakker word op die eerste oggend van die eerste maand, kyk, het hulle gevind dat Amalikia dood was in sy eie tent; en hulle het ook gesien dat Teankum gereed was om hulle die stryd aan te sê op daardie dag.

2 En nou, toe die Lamaniete dit sien, was hulle verskrik; en hulle het hul plan laat vaar om die land noordwaarts binne te marsjeer, en teruggetrek met hulle hele leër na die stad Mulek, en beskerming gesoek in hul versterkings.

3 En dit het gebeur dat die broer van Amalikia aangestel is as koning oor die volk; en sy naam was Ammoron; so is koning Ammoron, die broer van koning Amalikia, aangestel om in sy plek te heers.

4 En dit het gebeur dat hy beveel het dat sy mense daardie stede moes behou, wat hulle ingeneem het deur die vergieting van bloed; want hulle het geen stede ingeneem nie tensy hulle baie bloed verloor het.

5 En nou het Teankum gesien dat die Lamaniete vasberade was om daardie stede te behou wat hulle ingeneem het, en daardie dele van die land waarvan hulle besit verkry het, en toe hulle die grootheid van hulle getalle sien, het Teankum gedink dat dit nie raadsaam was dat hy sou probeer om hulle aan te val in hulle vestings nie.

6 Maar hy het sy manne rondom gehou, asof hy besig was om voorbereidings vir oorlog te tref; ja, en waarlik hy was besig om hom voor te berei om hom te verdedig teen hulle, deur walle rondom aop te werp en plekke van skuiling te berei.

7 En dit het gebeur dat hy so aangehou het om voor te berei vir oorlog, totdat Moroni ’n groot aantal manne gestuur het om sy leër te versterk.

8 En Moroni het ook bevele aan hom gestuur dat hy al die gevangenes moes behou wat in sy hande geval het; want in soverre die Lamaniete baie gevangenes geneem het, dat hy al die gevangenes moes behou van die Lamaniete as ’n losprys vir diegene wat die Lamaniete geneem het.

9 En hy het ook bevele aan hom gestuur dat hy die land Oorvloed moes versterk, en die asmal pas beveilig wat gelei het na die land noordwaarts, uit vrees dat die Lamaniete daardie punt sou bereik en mag sou hê om hulle van alle kante te treiter.

10 En Moroni het ook na hom gestuur, en hom gevra dat hy getrou moes wees in die behoud van daardie gedeelte van die land, en dat hy elke geleentheid moes soek om die Lamaniete te teister in daardie gedeelte, soveel as wat dit in sy vermoë was, sodat hy miskien weer deur strategie of op ’n ander wyse, daardie stede kon inneem wat uit hulle hande geneem is; en dat hy ook die stede rondom moes fortifiseer en versterk, wat nie in die hande van die Lamaniete geval het nie.

11 En hy het ook aan hom gesê: Ek wil na jou kom, maar kyk, die Lamaniete is op ons op die grense van die land by die westelike see; en kyk, ek trek op teen hulle, daarom kan ek nie na jou toe kom nie.

12 Nou, die koning (Ammoron) het vertrek uit die land Zarahemla, en het aan die koningin bekend gemaak aangaande die dood van sy broer, en het ’n groot aantal manne bymekaargemaak, en het uitgemarsjeer teen die Nefiete op die grense by die westelike see.

13 En so het hy gepoog om die Nefiete te treiter, en om ’n deel van hul magte weg te lok na daardie gedeelte van die land, terwyl hy diegene wat hy agtergelaat het beveel het om die stede te beset wat hy ingeneem het, dat hulle ook die Nefiete moes treiter op die grense by die oostelike see, en moes besit neem van hulle grondgebied soveel as wat dit in hulle mag was, volgens die mag van hulle leërs.

14 En aldus was die Nefiete in daardie gevaarlike omstandighede aan die einde van die ses en twintigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

15 Maar kyk, dit het gebeur in die sewe en twintigste jaar van die heerskappy van die regters, dat Teankum, op bevel van Moroni—wat leërs opgestel het om die suidelike en westelike grense van die land te beskerm, en het sy opmars begin na die land Oorvloed, sodat hy Teankum mag bystaan met sy manne in die herowering van die stede wat hulle verloor het—

16 En dit het gebeur dat Teankum bevele ontvang het om ’n aanval te loods op die stad Mulek, en om dit te herower indien dit moontlik was.

17 En dit het gebeur dat Teankum voorbereidings getref het om ’n aanval te loods op die stad Mulek, en met sy leër teen die Lamaniete uit te marsjeer; maar hy het gesien dat dit onmoontlik was dat hy hulle kon oorweldig terwyl hulle in hul versterkings was; daarom het hy sy planne laat vaar en het weer teruggekeer na die stad Oorvloed, om te wag op die koms van Moroni, sodat hy krag mag ontvang vir sy leër.

18 En dit het gebeur dat Moroni met sy leër in die land Oorvloed aangekom het, in die laaste deel van die sewe en twintigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

19 En aan die begin van die agt en twintigste jaar het Moroni en Teankum en baie van die hoofkapteins ’n beraad van oorlog gehou—oor wat hulle moes doen om die Lamaniete te laat uitkom om teen hulle te veg; of sodat hulle op een of ander wyse hulle kon lok om uit hul vestings te kom, sodat hulle die voordeel mag kry oor hulle, en weer die stad Mulek inneem.

20 En dit het gebeur dat hulle boodskappers na die leërs van die Lamaniete gestuur het, wat die stad Mulek beskerm het, aan hulle leier, wie se naam Jakob was, om hom te versoek om uit te kom met sy leërs om hulle te ontmoet op die vlaktes tussen die twee stede. Maar kyk, Jakob, wat ’n Zoramiet was, wou nie uitkom met sy leër om hulle te ontmoet op die vlaktes nie.

21 En dit het gebeur dat Moroni, omdat hy geen hoop gehad het om hulle op gelyke grond te ontmoet nie, daarom het hy op ’n plan besluit sodat hy die Lamaniete uit hulle vestings kon lok.

22 Daarom het hy Teankum ’n klein getal manne laat neem en afmarsjeer naby die seekus; en Moroni en sy leër, gedurende die nag, het die wildernis ingemarsjeer, aan die westekant van die stad Mulek; en dus die volgende dag, toe die wagte van die Lamaniete vir Teankum gewaar, het hulle gehardloop en dit aan Jakob, hul leier vertel.

23 En dit het gebeur dat die leërs van die Lamaniete uitgemarsjeer het teen Teankum, veronderstellend om deur hulle getalle Teankum te oorweldig vanweë die geringheid van sy getalle. En toe Teankum die leërs van die Lamaniete sien uitkom teen hom, het hy begin om terug te trek na die seekus, noordwaarts.

24 En dit het gebeur dat toe die Lamaniete sien dat hy begin het om te vlug, het hulle moed geskep en hulle agternagesit met ywer. En terwyl Teankum so besig was om die Lamaniete weg te lei, wat hulle tevergeefs agternagesit het, kyk, het Moroni beveel dat ’n gedeelte van sy leër wat by hom was, moes uitmarsjeer in die stad, en dit inneem.

25 En so het hulle gedoen, en al diegene gedood wat agtergelaat is om die stad te beskerm, ja, al diegene wat nie hulle wapens van oorlog wou oorhandig nie.

26 En so het Moroni besit verkry van die stad Mulek met ’n gedeelte van sy leër, terwyl hy gemarsjeer het met die oorblywendes om die Lamaniete tegemoet te gaan wanneer hulle sou terugkeer van die agtervolging van Teankum.

27 En dit het gebeur dat die Lamaniete Teankum agternagesit het totdat hulle naby die stad Oorvloed gekom het, en toe is hulle tegemoetgegaan deur Lehi en ’n klein leër, wat agtergelaat is om die stad Oorvloed te beskerm.

28 En nou kyk, toe die hoofkapteins van die Lamaniete vir Lehi en sy leër sien opkom teen hulle, het hulle gevlug in veel verwarring, ingeval hulle nie die stad Mulek sou bereik voordat Lehi hulle sou inhaal nie; want hulle was moeg as gevolg van hul opmars, en die manne van Lehi was vars.

29 Nou het die Lamaniete nie geweet dat Moroni op hulle agterhoede was met sy leër nie, en al wat hulle gevrees het, was Lehi en sy manne.

30 Nou was Lehi nie gretig om hulle in te haal nie, totdat hulle Moroni en sy leër sou ontmoet.

31 En dit het gebeur dat voordat die Lamaniete ver teruggetrek het, is hulle omsingel deur die Nefiete, deur die manne van Moroni aan die een kant, en die manne van Lehi aan die ander kant, almal wat vars was en vol krag; maar die Lamaniete was uitgeput as gevolg van hulle lang opmars.

32 En Moroni het sy manne beveel dat hulle hul moes aanval totdat hulle hul wapens van oorlog oorhandig het.

33 En dit het gebeur dat Jakob, omdat hy hulle leier was, en omdat hy ook ’n aZoramiet was, en omdat hy ’n onoorwinlike gees gehad het, het hy die Lamaniete uitgelei om met uitermate drif teen Moroni te veg.

34 Omdat Moroni in die rigting van hulle opmars was, daarom was Jakob vasberade om hulle te dood en sy pad oop te sny na die stad Mulek. Maar kyk, Moroni en sy manne was kragtiger; daarom het hulle nie gewyk voor die Lamaniete nie.

35 En dit het gebeur dat hulle aan beide kante geveg het met geweldige drif; en daar is baie gedood aan beide kante, ja, en Moroni is gewond en Jakob is gedood.

36 En Lehi het op hulle agterhoede aangeval met soveel drif met sy sterk manne, dat die Lamaniete op die agterhoede hulle wapens van oorlog oorhandig het; en die oorblywendes, omdat hulle baie verward was, het nie geweet waarheen om te gaan of om te veg nie.

37 Nou toe Moroni hulle verwarring sien, het hy aan hulle gesê: As julle jul wapens van oorlog sal bring en hulle oorhandig, kyk, sal ons ophou om julle bloed te vergiet.

38 En dit het gebeur dat toe die Lamaniete hierdie woorde gehoor het, het hulle hoofkapteins, al diegene wat nie gedood is nie, na vore gekom en hulle wapens van oorlog aan die voete van Moroni neergegooi, en ook hulle manne beveel dat hulle dieselfde moes doen.

39 Maar kyk, daar was baie wat nie wou nie; en diegene wat nie hulle swaarde wou oorhandig nie, is geneem en vasgebind, en hulle wapens van oorlog is van hulle afgeneem en hulle is gedwing om met hulle broers na die land Oorvloed te marsjeer.

40 En nou die getal gevangenes wat geneem is, het die getal van dié wat gedood is, oortref, ja, meer as diegene wat gedood is aan beide kante.

◀

6a

Alma 50:1–6; 53:3–5.

◀

9a

Alma 22:32; Morm. 2:29.

◀

33a

Alma 31:12.

Hoofstuk 53

Die Lamanitiese gevangenes word gebruik om die stad Oorvloed te versterk—Twiste onder die Nefiete lei tot Lamanitiese oorwinnings—Helaman neem bevel van die tweeduisend jong seuns van die volk van Ammon. Ongeveer 64–63 v.C.

1 En dit het gebeur dat hulle wagte aangestel het oor die gevangenes van die Lamaniete en het hulle gedwing om uit te gaan en hulle dooies te begrawe, ja, en ook die dooies van die Nefiete wat gedood is; en Moroni het manne aangestel oor hulle om hulle te bewaak terwyl hulle hul take moes uitvoer.

2 En Moroni het saam met Lehi gegaan na die stad Mulek, en het bevel oor die stad geneem en dit aan Lehi oorgedra. Nou kyk, hierdie Lehi was ’n man wat saam met Moroni was in die grootste gedeelte van al sy veldslae; en hy was ’n man asoos Moroni, en hulle het hul verbly in mekaar se veiligheid; ja, hulle het mekaar liefgehad, en is ook deur die hele volk van Nefi liefgehad.

3 En dit het gebeur dat nadat die Lamaniete klaar hulle dooies begrawe het en ook die dooies van die Nefiete, is hulle teruggemarsjeer na die land Oorvloed; en Teankum, op bevel van Moroni, het hulle laat begin werk om ’n sloot te grawe rondom die land, of die stad, Oorvloed.

4 En hy het hulle ook ’n aborswering van hout laat bou op die binneste wal van die sloot; en hulle het grond uit die sloot opgewerp teen die borswering van hout; en so het hulle die Lamaniete laat werk totdat hulle die stad Oorvloed omring het met ’n sterk muur van hout en grond, tot ’n buitengewone hoogte.

5 En hierdie stad het ’n buitengewone vesting geword vir altyd daarna; en in hierdie stad het hulle die gevangenes van die Lamaniete bewaak; ja, en wel binne ’n muur wat hulle laat bou het met hul eie hande. Nou, Moroni was verplig om die Lamaniete te laat werk, omdat dit maklik was om hulle te bewaak terwyl hulle werk; en hy het al sy magte benodig wanneer hy ’n aanval op die Lamaniete moes loods.

6 En dit het gebeur dat Moroni sodoende ’n oorwinning behaal het oor een van die grootste van die leërs van die Lamaniete, en het besit gekry van die stad Mulek, wat een van die sterkste vestings van die Lamaniete in die land Nefi was; en so het hy ook ’n vesting gebou om sy gevangenes te behou.

7 En dit het gebeur dat hy nie meer probeer het om teen die Lamaniete te veg in daardie jaar nie, maar hy het sy manne gebruik om voor te berei vir oorlog, ja, en met die maak van versterkings om te waak teen die Lamaniete, ja, en ook om hulle vroue en hulle kinders te verlos van hongersnood en verdrukking, en voedsel te voorsien vir hulle leërs.

8 En nou het dit gebeur dat die leërs van die Lamaniete, by die westelike see, suid, tydens die afwesigheid van Moroni as gevolg van ’n sameswering onder die Nefiete, wat onenigheid veroorsaak het onder hulle, ’n bietjie grond gewen het van die Nefiete, ja, in soverre dat hulle besit verkry het van ’n aantal van hulle stede in daardie deel van die land.

9 En dus, as gevolg van ongeregtigheid onder hulleself, ja, as gevolg van twiste en sameswerings onder hulleself, is hulle in die allergevaarlikste omstandighede geplaas.

10 En nou, kyk, ek het ietwat om te sê aangaande die avolk van Ammon, wat, aan die begin, Lamaniete was; maar deur Ammon en sy broers, of eerder, deur die krag en woord van God, hulle bbekeer is tot die Here; en hulle was afgebring na die land Zarahemla en was sedertdien beskerm deur die Nefiete.

11 En vanweë hulle eed is hulle daarvan weerhou om wapens op te neem teen hulle broers; want hulle het ’n eed geneem dat hulle anooit meer bloed sou vergiet nie; en volgens hulle eed sou hulle omgekom het; ja, hulle sou hulself toegelaat het om in die hande van hulle broers te val, as dit nie was vir die jammerhartigheid en die uitermate liefde wat Ammon en sy broers vir hulle gehad het nie.

12 En om hierdie rede is hulle afgebring na die land Zarahemla; en hulle was altyd abeskerm deur die Nefiete.

13 Maar dit het gebeur dat toe hulle die gevaar sien, en die baie verdrukkinge en beproewings wat die Nefiete ter wille van hulle verdra het, het hulle innig jammer vir hulle gevoel, en was abegerig om wapens op te neem ter verdediging van hulle land.

14 Maar kyk, toe hulle op die punt staan om hul wapens van oorlog op te neem, is hulle oorweldig deur die oorredings van Helaman en sy broers, want hulle het op die punt gestaan om die aeed te bverbreek wat hulle geneem het.

15 En Helaman het gevrees dat deur dít te doen sou hulle hul siele verloor; daarom is almal wat hierdie verbond gesluit het, gedwing om te aanskou hoe hulle broers deur hul verdrukkinge worstel, in hulle gevaarlike omstandighede in hierdie tyd.

16 Maar kyk, dit het gebeur dat hulle baie seuns gehad het wat nie ’n verbond gesluit het dat hulle nie hul wapens van oorlog sou opneem om hulself te verdedig teen hulle vyande nie; daarom het hulle hulself bymekaargebring in hierdie tyd, soveel as wat in staat was om wapens op te neem, en hulle het hulself Nefiete genoem.

17 En hulle het ’n verbond gesluit om te veg vir die vryheid van die Nefiete, ja, om die land te beskerm tot die neerlegging van hulle lewens; ja, hulle het selfs ’n verbond gesluit dat hulle nooit hul avryheid sou prysgee nie, maar dat hulle sou veg in alle omstandighede om die Nefiete en hulleself te beskerm teen slawerny.

18 Nou kyk, daar was tweeduisend van daardie jong manne wat hierdie verbond gesluit en hul wapens van oorlog opgeneem het om hul land te verdedig.

19 En nou kyk, waar hulle nooit voorheen ’n nadeel vir die Nefiete was nie, het hulle nou op die tydstip ook ’n groot steun geword; want hulle het hul wapens van oorlog opgeneem, en hulle wou hê dat Helaman hulle leier moes wees.

20 En hulle was almal jong manne, en hulle was uitermate dapper in amoed, en ook in krag en ywer; maar kyk, dit was nie al nie—hulle was manne wat bgetrou was te alle tye in watter ding ook al aan hulle toevertrou was.

21 Ja, hulle was manne van waarheid en erns, want hulle was geleer om die gebooie van God te onderhou en om opreg te awandel voor Hom.

22 En nou het dit gebeur dat Helaman aan die hoof van sy atweeduisend jong soldate gemarsjeer het, ter ondersteuning van die volk op die grense van die land in die suide by die westelike see.

23 En so het die agt en twintigste jaar geëindig van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

◀

2a

Alma 48:16–17.

◀

4a

Alma 50:2–3.

◀

10a

Alma 27:24–26.

◀

b

Alma 23:8–13.

◀

11a

Alma 24:17–19.

◀

12a

Alma 27:23.

◀

13a

Alma 56:7.

◀

14a

GS Eed.

◀

b

Núm. 30:2.

◀

17a

Alma 56:47. GS Vry, Vryheid.

◀

20a

GS Moed, Moedig.

◀

b

GS Integriteit.

◀

21a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

22a

Alma 56:3–5.

Hoofstuk 54

Ammoron en Moroni onderhandel vir die uitruiling van gevangenes—Moroni eis dat die Lamaniete terugtrek en hulle moorddadige aanvalle staak—Ammoron eis dat die Nefiete hulle wapens neerlê en onderdanig word aan die Lamaniete. Ongeveer 63 v.C.

1 En nou het dit gebeur aan die begin van die nege en twintigste jaar van die regters, dat aAmmoron na Moroni gestuur het om te vra dat hy gevangenes moes uitruil.

2 En dit het gebeur dat Moroni gevoel het om uitermate te jubel oor hierdie versoek, want hy het die voorrade begeer wat uitgedeel is vir die onderhoud van die Lamanitiese gevangenes vir die onderhoud van sy eie mense; en hy het ook sy eie mense begeer vir die versterking van sy leër.

3 Nou het die Lamaniete baie vroue en kinders geneem, en daar was nie ’n vrou nóg ’n kind onder al die gevangenes van Moroni, of die gevangenes wat Moroni geneem het; daarom het Moroni besluit op strategie om soveel van die gevangenes van die Nefiete van die Lamaniete af te verkry as wat moontlik was.

4 Daarom het hy ’n brief geskryf, en dit gestuur deur die dienskneg van Ammoron wat ’n brief vir Moroni gebring het. Nou hierdie is die woorde wat hy aan Ammoron geskryf het, en gesê het:

5 Kyk, Ammoron, ek het ietwat aan jou geskryf aangaande hierdie oorlog wat julle gevoer het teen my volk, of eerder, wat jou abroer gevoer het teen hulle, en wat julle nog vasbeslote is om voort te sit na sy dood.

6 Kyk, ek wil jou ietwat vertel aangaande die ageregtigheid van God, en die swaard van sy almagtige toorn, wat oor julle hang tensy julle bekeer en julle leërs terugtrek na julle eie grondgebied, of na die land van jul besitting, wat die land Nefi is.

7 Ja, ek sou jou hierdie dinge vertel het as jy in staat was om ag te slaan op hulle; ja, ek sou jou vertel aangaande daardie vreeslike ahel wat wag om sulke bmoordenaars te ontvang soos jy en jou broer was, tensy julle bekeer en julle moorddadige voornemens terugtrek, en terugkeer met jul leërs na jul eie grondgebied.

8 Maar omdat julle eenmaal hierdie dinge verwerp het, en geveg het teen die volk van die Here, net so mag ek verwag dat julle dit weer sal doen.

9 En nou kyk, ons is bereid om julle te ontvang; ja, en tensy julle jul voornemens terugtrek, kyk, julle sal die toorn van daardie God wat julle verwerp het op julle neertrek, en wel tot julle algehele vernietiging.

10 Maar, sowaar as die Here leef, ons leërs sal op julle afkom tensy julle terugtrek, en julle sal spoedig deur die dood besoek word, want ons sal ons stede en ons lande behou; ja, en ons sal ons godsdiens handhaaf en die saak van ons God.

11 Maar kyk, dit lyk vir my dat ek tevergeefs met jou spreek aangaande hierdie dinge; of dit lyk vir my dat jy ’n akind van die hel is; daarom sal ek my brief afsluit deur aan jou te vertel dat ek nie gevangenes sal uitruil nie, tensy dit op voorwaarde is dat jy ’n man en sy vrou en sy kinders sal uitlewer, vir een gevangene; as dit die geval is dat jy dit sal doen, sal ek uitruil.

12 En kyk, as julle dit nie doen nie, sal ek teen julle opkom met my leërs; ja, ek sal selfs my vroue en my kinders bewapen, en ek sal teen julle opkom, en ek sal julle volg tot in julle eie land, wat die land van aons eerste erfenis is; ja, en dit sal bloed vir bloed wees, ja, lewe vir lewe; en ek sal julle beveg totdat julle uitgeroei is vanaf die aangesig van die aarde.

13 Kyk, ek verkeer in my toorn, en ook my volk; julle het gesoek om ons te vermoor, en ons het net gesoek om onsself te verdedig. Maar kyk, as julle soek om ons verder te vernietig, sal ons soek om julle te vernietig; ja, en ons sal ons land soek, die land van ons eerste erfenis.

14 Nou sluit ek my brief af. Ek is Moroni; ek is ’n leier van die volk van die Nefiete.

15 Nou het dit gebeur dat Ammoron, toe hy hierdie brief ontvang het, vertoornd was; en hy het nog ’n brief geskryf aan Moroni, en hierdie is die woorde wat hy geskryf, en gesê het:

16 Ek is Ammoron, die koning van die Lamaniete; ek is die broer van Amalikia vir wie julle avermoor het. Kyk, ek sal sy bloed wreek op julle, ja, en ek sal op julle afkom met my leërs, want ek vrees nie julle dreigemente nie.

17 Want kyk, julle vaders het hulle broers verontreg, in soverre dat hulle hul beroof het van hulle areg op die regering, toe dit na regte aan hulle behoort het.

18 En nou, kyk, as julle jul wapens sal neerlê, en julle onderwerp om regeer te word deur diegene aan wie die regering na regte behoort, dan sal ek my volk hulle wapens laat neerlê en sal nie langer in oorlog verkeer nie.

19 Kyk, jy het baie dreigemente teen my en my volk geuiter; maar kyk, ons vrees nie jou dreigemente nie.

20 Nogtans, ek sal toelaat om gevangenes uit te ruil volgens jou versoek, graag, sodat ek my voedsel kan behou vir my manne van oorlog; en ons sal ’n oorlog voer wat ewig sal wees, óf om die Nefiete aan ons gesag te onderwerp, óf tot hulle ewige uitwissing.

21 En betreffende daardie God wat jy sê ons verwerp het, kyk, ons ken nie so ’n wese nie; nóg julle; maar as dit so is dat daar so ’n wese is, dink ons dat dit moontlik is dat Hy ons gemaak het sowel as julle.

22 En as dit so is dat daar ’n duiwel is en ’n hel, kyk, sal Hy jou nie daarheen stuur om te woon saam met my broer vir wie julle vermoor het nie, van wie julle geskimp het dat hy na so ’n plek gegaan het? Maar kyk, hierdie dinge maak nie saak nie.

23 Ek is Ammoron, en ’n afstammeling van aZoram, vir wie julle vaders gedwing en uitgebring het uit Jerusalem.

24 En kyk, nou, ek is ’n moedige Lamaniet; kyk, hierdie oorlog is gevoer om hulle onregte te wreek, en om hul regte te handhaaf en te verkry oor die regering; en ek sluit my brief aan Moroni af.

◀

1a

Alma 52:3.

◀

5a

Alma 48:1.

◀

6a

GS Geregtigheid.

◀

7a

GS Hel.

◀

b

Alma 47:18, 22–24. GS Moord.

◀

11a

Joh. 8:42–44.

◀

12a

2 Ne. 5:5–8.

◀

16a

Alma 51:34.

◀

17a

2 Ne. 5:1–4; Mosia 10:12–17.

◀

23a

1 Ne. 4:31–35.

Hoofstuk 55

Moroni weier om gevangenes uit te ruil—Die Lamanitiese wagte word verlok om dronk te word, en die Nefitiese gevangenes word bevry—Die stad Gid word ingeneem sonder bloedvergieting. Ongeveer 63–62 v.C.

1 Nou het dit gebeur dat toe Moroni hierdie brief ontvang het, het hy meer vertoornd geword, omdat hy geweet het dat Ammoron ’n volmaakte kennis gehad het van sy abedrog; ja, hy het geweet dat Ammoron geweet het dat dit nie ’n regverdige saak was wat hom oorlog laat voer het teen die volk van Nefi nie.

2 En hy het gesê: Kyk, ek sal nie gevangenes uitruil met Ammoron nie, tensy hy sy voornemens terugtrek, soos ek in my brief verklaar het; want ek sal nie aan hom gun dat hy enigsins meer mag sal hê as wat hy het nie.

3 Kyk, ek ken die plek waar die Lamaniete my mense bewaak wat hulle gevange geneem het; en omdat Ammoron nie vir my my brief gegun het nie, kyk, ek sal aan hom gee volgens my woorde; ja, ek sal die dood soek onder hulle totdat hulle sal pleit om vrede.

4 En nou het dit gebeur dat toe Moroni hierdie woorde gespreek het, het hy laat soek onder sy manne, sodat hy miskien ’n man onder hulle mag vind wat ’n afstammeling van Laman was.

5 En dit het gebeur dat hulle een gevind het, wie se naam Laman was; en hy was aeen van die diensknegte van die koning wat deur Amalikia vermoor is.

6 Nou het Moroni Laman en ’n klein aantal van sy manne laat gaan na die wagte wat oor die Nefiete was.

7 Nou, die Nefiete was bewaak in die stad Gid; daarom het Moroni vir Laman aangestel en ’n klein getal manne met hom laat saamgaan.

8 En toe dit aand was het Laman na die wagte gegaan wat oor die Nefiete was, en kyk, hulle het hom sien kom, en hom toegeroep; maar hy sê vir hulle: Vrees nie; kyk, ek is ’n Lamaniet. Kyk, ons het ontvlug van die Nefiete, en hulle slaap; en kyk, ons het van hulle wyn geneem en dit saamgebring met ons.

9 Nou toe die Lamaniete hierdie woorde gehoor het, het hulle hom ontvang met blydskap; en hulle het aan hom gesê: Gee vir ons van julle wyn, sodat ons mag drink; ons is bly dat julle die wyn met julle saamgeneem het, want ons is moeg.

10 Maar Laman het vir hulle gesê: Laat ons van ons wyn hou totdat ons teen die Nefiete optrek in die stryd. Maar hierdie woorde het hulle net meer begerig gemaak om van die wyn te drink;

11 Want, het hulle gesê: Ons is moeg, daarom laat ons van die wyn neem, en weldra sal ons wyn ontvang vir ons rantsoene, wat ons sal versterk om op te gaan teen die Nefiete.

12 En Laman het aan hulle gesê: Julle mag doen volgens julle begeertes.

13 En dit het gebeur dat hulle vryelik van die wyn geneem het; en dit het aangenaam gesmaak, daarom het hulle meer vryelik daarvan geneem; en dit was sterk, omdat dit voorberei was in sterkte.

14 En dit het gebeur dat hulle gedrink het en vrolik was, en weldra was hulle almal dronk.

15 En nou toe Laman en sy manne sien dat hulle almal dronk was, en in ’n diep slaap was, het hulle teruggekeer na Moroni en hom al die dinge vertel wat gebeur het.

16 En nou, dit was volgens die plan van Moroni. En Moroni het sy manne voorberei met wapens van oorlog; en hy het na die stad Gid gegaan, terwyl die Lamaniete in ’n diepe slaap was en dronk was, en het wapens van oorlog onder die gevangenes ingegooi, in soverre dat hulle almal bewapen was;

17 Ja, selfs aan hulle vroue en al diegene van hulle kinders, soveel as wat in staat was om ’n wapen van oorlog te gebruik, toe Moroni al daardie gevangenes bewapen het; en al daardie dinge is in volslae stilte gedoen.

18 Maar al sou hulle die Lamaniete wakker gemaak het, kyk, hulle was dronk en die Nefiete kon hulle gedood het.

19 Maar kyk, dit was nie die wens van Moroni nie; hy het nie behae geskep in moord of abloedvergieting nie, maar hy het behae geskep om sy volk te red van vernietiging; en om hierdie rede wou hy nie oor hom ongeregtigheid bring nie, hy wou die Lamaniete nie aanval en hulle vernietig in hulle dronkenskap nie.

20 Maar hy het sy begeertes verkry; want hy het daardie gevangenes van die Nefiete bewapen wat binne die mure van die stad was, en het aan hulle mag gegee om besit te verkry van daardie dele wat binne die mure was.

21 En toe laat hy die manne wat by hom was ’n ent van hulle af terugtrek, en die leërs van die Lamaniete omsingel.

22 Nou kyk, dit is in die nag gedoen, sodat toe die Lamaniete die oggend wakker word, het hulle gewaar dat hulle omsingel is deur die Nefiete van buite, en dat hulle gevangenes van binne bewapen was.

23 En so het hulle gesien dat die Nefiete mag gehad het oor hulle; en onder hierdie omstandighede het hulle gevind dat dit nie raadsaam was dat hulle teen die Nefiete sou veg nie; daarom het hulle hoofkapteins hulle wapens van oorlog geëis, en hulle het hulle na vore gebring en hulle aan die voete van die Nefiete gewerp, en om barmhartigheid gepleit.

24 Nou kyk, dit was die begeerte van Moroni. Hy het hulle krygsgevangene geneem, besit geneem van die stad, en al die gevangenes laat vrylaat wat Nefiete was; en hulle het aangesluit by die leër van Moroni en was ’n groot krag tot sy leër.

25 En dit het gebeur dat hy die Lamaniete, wat hy gevange geneem het, ’n awerk laat begin het om die fortifikasies rondom die stad Gid te versterk.

26 En dit het gebeur dat nadat hy die stad Gid laat versterk het na sy sin, het hy sy gevangenes laat neem na die stad Oorvloed; en hy het ook daardie stad bewaak met ’n uitermate sterk mag.

27 En dit het gebeur dat hulle, nieteenstaande al die sameswerings van die Lamaniete, al die gevangenes behou en beskerm het wat hulle geneem het, en ook al die grond behou het en die voordeel wat hulle teruggeneem het.

28 En dit het gebeur dat die Nefiete weer begin het om te seëvier, en om hulle regte en voorregte terug te eis.

29 Baie keer het die Lamaniete gepoog om hulle snags te omsingel, maar in hierdie pogings het hulle baie gevangenes verloor.

30 En baie keer het hulle gepoog om van hulle wyn vir die Nefiete te bedien, sodat hulle hul mag vernietig met gif of met dronkenskap.

31 Maar kyk, die Nefiete was nie traag om die Here hulle God te aonthou in hierdie hulle tyd van verdrukking nie. Hulle kon nie in hulle strikke gevang word nie; ja, hulle wou nie van hulle wyn neem, tensy hulle dit eers aan sommige van die Lamanitiese gevangenes gegee het nie.

32 En hulle was dus versigtig dat geen gif onder hulle toegedien word nie; want as hulle wyn ’n Lamaniet sou vergiftig, sou dit ook ’n Nefiet vergiftig; en so het hulle al hul dranke getoets.

33 En nou het dit gebeur dat dit raadsaam was vir Moroni om voorbereidings te maak om die stad Morianton aan te val; want kyk, die Lamaniete het, deur hulle arbeid, die stad Morianton versterk totdat dit ’n uitnemende sterk vesting geword het.

34 En hulle het gedurig nuwe magte in daardie stad ingebring, en ook nuwe voorrade van lewensmiddele.

35 En so het die nege en twintigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig oor die volk van Nefi.

◀

1a

Alma 47:12–35.

◀

5a

Alma 47:29.

◀

19a

Alma 48:16.

◀

25a

Alma 53:3–5.

◀

31a

Alma 62:49–51.

Hoofstuk 56

Helaman stuur ’n brief aan Moroni wat die toestand van die oorlog met die Lamaniete weergee—Antipus en Helaman behaal ’n groot oorwinning oor die Lamaniete—Helaman se tweeduisend jong seuns veg met wonderbaarlike krag, en nie een van hulle word gedood nie. Vers 1, ongeveer 62 v.C.; verse 2–19, ongeveer 66 v.C.; en verse 20–57, ongeveer 65–64 v.C.

1 En nou het dit gebeur aan die begin van die dertigste jaar van die heerskappy van die regters, op die tweede dag van die eerste maand het Moroni ’n brief ontvang van Helaman waarin hy die sake van die volk meld in daardie deel van die land.

2 En hierdie is die woorde wat hy geskryf, en gesê het: My teer geliefde broer, Moroni, net soos in die Here as in die beproewinge van ons oorlogvoering; kyk, my geliefde broer, ek het ietwat om aan jou te vertel aangaande ons oorlogvoering in hierdie deel van die land.

3 Kyk, atweeduisend van die seuns van daardie manne wat Ammon afgebring het uit die land Nefi—nou jy het geweet dat hierdie manne afstammelinge was van Laman, wat die oudste seun was van ons vader Lehi;

4 Nou hoef ek nie aan jou te vertel aangaande hulle oorleweringe of hulle ongeloof nie, want jy weet aangaande al hierdie dinge—

5 Daarom is dit vir my genoeg dat ek jou vertel dat tweeduisend van hierdie jong manne hulle wapens van oorlog geneem het, en wou hê dat ek hulle leier moes wees; en ons het uitgekom om ons land te verdedig.

6 En nou weet jy ook aangaande die averbond wat hulle vaders gesluit het, dat hulle nie hul wapens van oorlog sou opneem teen hulle broers om bloed te vergiet nie.

7 Maar in die ses en twintigste jaar, toe hulle ons verdrukkinge gesien het, en ons beproewinge vir hulle, was hulle op die punt om die verbond te averbreek wat hulle gesluit het, en hul wapens van oorlog op te neem tot ons verdediging.

8 Maar ek wou hulle nie toelaat dat hulle hierdie verbond sou verbreek wat hulle gesluit het nie, veronderstellend dat God ons sou versterk, in soverre ons nie langer sou ly nie, vanweë die nakoming van die eed wat hulle geneem het.

9 Maar kyk, hier is een ding waarin ons groot vreugde mag hê. Want kyk, in die ses en twintigste jaar, het ek, Helaman, aan die hoof van hierdie tweeduisend jongmanne gemarsjeer na die stad Judéa, om Antipus by te staan, vir wie jy as leier aangestel het oor die volk van daardie deel van die land.

10 En ek het my tweeduisend seuns gevoeg, (want hulle is waardig om seuns genoem te word) by die leër van Antipus, in welke versterking Antipus hom uitermate verheug het; want kyk, sy leër was verminder deur die Lamaniete omdat hulle magte ’n groot aantal van ons manne gedood het, waaroor ons rede het om te treur.

11 Nogtans, ons mag onsself troos oor hierdie feit, dat hulle gesterf het vir die saak van hulle land en vir hulle God, ja, en hulle is agelukkig.

12 En die Lamaniete het ook baie gevangenes teruggehou, almal wat hoofkapteins was, want niemand anders het hulle lewendig gespaar nie. En ons veronderstel dat hulle nou teen dié tyd in die land Nefi is; dit is so as hulle nie gedood is nie.

13 En nou hierdie is die stede waarvan die Lamaniete besit verkry het deur die vergieting van die bloed van so baie van ons dapper manne:

14 Die land Manti, of die stad Manti, en die stad Zeesrom, en die stad Kumeni, en die stad Antipara.

15 En hierdie is die stede wat hulle besit het toe ek in die stad Judéa aangekom het; en ek het Antipus en sy manne gevind, werksaam met hul krag om die stad te versterk.

16 Ja, en hulle was terneergedruk in liggaam sowel as in die gees, want hulle het dapper geveg bedags en snags gearbei om hul stede te behou; en so het hulle allerlei groot verdrukkinge gely.

17 En nou was hulle vasberade om in hierdie plek te oorwin of te sterwe; daarom mag jy met goeie rede veronderstel dat hierdie klein mag wat ek saamgebring het met my, ja, daardie seuns van my, aan hulle groot hoop en veel vreugde gegee het.

18 En nou het dit gebeur dat toe die Lamaniete sien dat Antipus ’n groter versterking tot sy leër bygekry het, was hulle verplig deur die bevele van Ammoron om nie op te trek teen die stad Judéa, of teen ons in die stryd nie.

19 En so is ons begunstig deur die Here; want as hulle opgekom het teen ons op hierdie, ons swakheid, mag hulle miskien ons klein leër vernietig het; maar so is ons bewaar.

20 Hulle is deur Ammoron beveel om daardie stede te behou wat hulle ingeneem het; en so het die ses en twintigste jaar geëindig. En aan die begin van die sewe en twintigste jaar het ons ons stad en onsself voorberei vir verdediging.

21 Nou was ons begerig dat die Lamaniete teen ons moes opkom; want ons was nie begerig om ’n aanval op hulle vestings te loods nie.

22 En dit het gebeur dat ons spioene rondom gehou het om die bewegings van die Lamaniete dop te hou, sodat hulle ons nie snags nóg bedags verby mag gaan om ’n aanval te loods teen ons ander stede wat aan die noordekant was nie.

23 Want ons het geweet dat in daardie stede was hulle nie sterk genoeg om hulle te ontmoet nie; daarom was ons begerig dat, as hulle by ons verbykom, om hulle aan te val van agter, en sodoende hulle agterhoede aandurf op dieselfde tyd wat hulle van voor aangeval word. Ons het veronderstel dat ons hulle kon oorweldig; maar kyk, ons is teleurgestel in hierdie, ons begeerte.

24 Hulle het ons nie durf verbygaan met hul hele leër nie, nóg het hulle nie gedurf met ’n gedeelte nie, uit vrees dat hulle nie sterk genoeg sou wees en hulle sou val nie.

25 Ook het hulle nie gedurf om af te marsjeer teen die stad Zarahemla nie; nóg het hulle gedurf om die oorsprong van die Sidon oor te steek, oor na die stad Nefiha.

26 En so, met hulle magte, was hulle vasberade om daardie stede te behou wat hulle ingeneem het.

27 En nou het dit gebeur in die tweede maand van hierdie jaar, is daar baie voorrade aan ons gebring van die vaders van my tweeduisend seuns.

28 En ook is daar tweeduisend manne aan ons gestuur vanaf die land Zarahemla. En so was ons voorberei met tienduisend manne, en voorrade vir hulle, en ook vir hulle vroue en hulle kinders.

29 En die Lamaniete, omdat hulle gewaar het dat ons magte daagliks toeneem, en dat voorrade aankom vir ons behoud, het hulle begin om bevrees te word, en begin om aan te val, om, as dit moontlik was, ’n einde daaraan te maak dat ons voorrade en versterking ontvang.

30 Nou toe ons sien dat die Lamaniete begin om onrustig te word op hierdie wyse, was ons begerig om ’n plan in werking te stel teen hulle; daarom het Antipus beveel dat ek met my jong seuns moes uitmarsjeer na ’n naburige stad, asof ons voorrade bring na ’n naburige stad.

31 En ons moes marsjeer tot naby die stad Antipara, asof ons na die stad aan die anderkant wou gaan, by die grense van die seekus.

32 En dit het gebeur dat ons uitgemarsjeer het, asof met ons voorrade, om na daardie stad te gaan.

33 En dit het gebeur dat Antipus uitgemarsjeer het met ’n deel van sy leër, terwyl hy die res agtergelaat het om die stad te behou. Maar hy het nie uitgemarsjeer totdat ek uitgegaan het met my klein leër, en naby die stad Antipara gekom het nie.

34 En nou, in die stad Antipara, was die sterkste leër van die Lamaniete gevestig; ja, die talrykste.

35 En dit het gebeur dat toe hulle deur hulle spioene ingelig is, het hulle uitgekom met hul leër en opgemarsjeer teen ons.

36 En dit het gebeur dat ons voor hulle uitgevlug het, noordwaarts. En so het ons die magtigste leër van die Lamaniete weggelei.

37 Ja, en wel tot ’n aansienlike afstand, in soverre dat toe hulle sien dat die leër van Antipus hulle agtervolg, met hulle mag, het hulle nie na links of na regs gedraai nie, maar het hul opmars volgehou in ’n reguit koers agter ons aan; en, soos ons veronderstel het, was dit hulle voorneme om ons te dood voordat Antipus hulle sou inhaal, en dít sodat hulle nie omsingel sou word deur ons mense nie.

38 En nou het Antipus, toe hy ons gevaar sien, het sy leër se opmars versnel. Maar kyk, dit was nag; daarom het hulle ons nie ingehaal nie, nóg het Antipus hulle ingehaal; daarom het ons gekamp vir die nag.

39 En dit het gebeur dat voor die aanbreek van die oggend, kyk, het die Lamaniete ons agterna gesit. Nou was ons nie sterk genoeg om teen hulle te veg nie; ja, ek wou nie toelaat dat my klein seuns in hulle hande val nie; daarom het ons ons opmars voortgesit, en ons het die wildernis in gemarsjeer.

40 Nou het hulle nie gedurf om na regs of na links te draai nie, uit vrees dat hulle omsingel sou word; nóg wou ek nie na regs of na links draai, uit vrees dat hulle my sou inhaal, en ons kon nie bly staan teen hulle nie, maar gedood word, en hulle sou ontvlug; en so het ons daardie hele dag die wildernis ingevlug, en wel totdat dit donker was.

41 En dit het gebeur dat weer eens, toe die lig van die oggend kom, het ons die Lamaniete op ons gesien, en ons het gevlug voor hulle.

42 Maar dit het gebeur dat hulle ons nie ver agtervolg het voordat hulle gehalt het nie; en dit was die oggend van die derde dag van die sewende maand.

43 En nou, of hulle ingehaal is deur Antipus het ons nie geweet nie, maar ek het aan my manne gesê: Kyk, ons dink dit is moontlik dat hulle gehalt het met die doel dat ons teen hulle moet opkom, sodat hulle ons in hulle strik mag vang;

44 Daarom, wat sê julle, my seuns, sal julle teen hulle optrek om te veg?

45 En nou sê ek aan jou, my geliefde broer Moroni, dat ek nooit sulke groot amoed gesien het nie, nee, nie onder al die Nefiete nie.

46 Want soos ek hulle altyd my seuns genoem het (want hulle was almal van hulle baie jonk) net so het hulle aan my gesê: Vader, sien, ons God is met ons, en Hy sal nie toelaat dat ons moet val nie; laat ons dan uitgaan; ons sal nie ons broers doodmaak as hulle ons alleen laat nie; daarom laat ons gaan, sodat hulle nie die leër van Antipus sou oorweldig nie.

47 Nou het hulle nog nooit geveg nie, tog het hulle die dood nie gevrees nie; en hulle het meer gedink aan die avryheid van hulle vaders as wat hulle aan hulle lewens gedink het; ja, hulle is deur hulle bmoeders geleer, dat as hulle nie twyfel nie, God hulle sou verlos.

48 En hulle het aan my die woorde van hulle moeders oorvertel, en gesê: Ons twyfel nie dat ons moeders dit geweet het nie.

49 En dit het gebeur dat ek teruggekeer het met my tweeduisend teen daardie Lamaniete wat ons agternagesit het. En nou kyk, die leërs van Antipus het hulle ingehaal, en ’n vreeslike veldslag het begin.

50 Die leër van Antipus wat vermoeid was vanweë hulle lang opmars in so ’n kort tydperk, was op die punt om in die hande van die Lamaniete te val; en as ek nie teruggekeer het met my tweeduisend nie, sou hulle hul doel bereik het.

51 Want Antipus het geval deur die swaard, en baie van sy leiers, vanweë hulle vermoeidheid, wat veroorsaak is deur die spoed van hulle opmars—daarom het die manne van Antipus, omdat hulle verward was vanweë die val van hulle leiers, begin om pad te gee voor die Lamaniete.

52 En dit het gebeur dat die Lamaniete moed geskep het, en begin het om hulle agterna te sit; en so het die Lamaniete hulle met groot ywer agtervolg, toe Helaman op hul agterhoede gekom het met sy tweeduisend, en begin het om hulle uitermate dood te maak, in soverre dat die hele leër van die Lamaniete gehalt het en omgedraai het teen Helaman.

53 Nou toe die mense van Antipus sien dat die Lamaniete hulle omgedraai het, het hulle hul manne bymekaargemaak en het weer van agter af op die Lamaniete gekom.

54 En nou het dit gebeur dat ons, die mense van Nefi, die mense van Antipus, en ek met my tweeduisend, die Lamaniete omsingel het en hulle gedood het; ja, in soverre dat hulle verplig was om hulle wapens van oorlog te oorhandig en ook hulleself as krygsgevangenes.

55 En nou het dit gebeur dat toe hulle hul aan ons oorgegee het, kyk, het ek daardie jongmanne getel wat saam met my geveg het, omdat ek gevrees het dat baie van hulle gedood is.

56 Maar kyk, tot my groot vreugde, het daar anie een siel onder hulle op die aarde neergeval nie; ja, en hulle het geveg asof met die krag van God; ja, nooit is manne geken wat geveg het met sulke wonderbaarlike krag nie; en met sulke magtige krag het hulle die Lamaniete aangeval, dat hulle hul bang gemaak het; en om hierdie rede het die Lamaniete hulle oorgegee as krygsgevangenes.

57 En omdat ons geen plek gehad het vir ons gevangenes, sodat ons hulle kon bewaak om hulle weg te hou van die leërs van die Lamaniete nie, daarom het ons hulle na die land Zarahemla gestuur, en ’n gedeelte van daardie manne van Antipus wat nie gedood is nie, saam met hulle; en die oorblywendes het ek geneem en hulle gevoeg by my jong aAmmoniete, en ons opmars begin, terug na die stad Judéa.

◀

3a

Alma 53:22.

◀

6a

Alma 24:17–18.

◀

7a

Alma 53:13–15.

◀

11a

Alma 28:12.

◀

45a

Alma 53:20–21.

◀

47a

Alma 53:16–18.

◀

b

Alma 57:21. GS Moeder.

◀

56a

Alma 57:25; 58:39.

◀

57a

Alma 27:26; 53:10–11, 16.

Hoofstuk 57

Helaman vertel van die inname van Antipara en die oorgawe en later die verdediging van Kumeni—Sy Ammonitiese jong seuns veg moedig; almal word gewond, maar niemand word gedood nie—Gid doen verslag oor die dood en die ontsnapping van die Lamanitiese gevangenes. Ongeveer 63 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat ek ’n brief van Ammoron ontvang het, die koning, wat verklaar dat as ek daardie krygsgevangenes sou oorhandig wat ons geneem het, dat hy die stad Antipara aan ons sou oorhandig.

2 Maar ek het ’n brief gestuur aan die koning dat ons seker was dat ons magte genoeg was om die stad Antipara in te neem deur ons mag; en deur die uitlewering van die gevangenes vir daardie stad sou ons onsself onwys ag, en dat ons slegs ons gevangenes sou uitlewer deur uitruiling.

3 En Ammoron het my brief geweier, want hy wou nie gevangenes uitruil nie; daarom het ons begin om voorbereidings te maak om teen die stad Antipara te gaan.

4 Maar die inwoners van Antipara het die stad verlaat, en gevlug na hulle ander stede, waarvan hulle besit gehad het, om hulle te versterk; en so het die stad Antipara in ons hande geval.

5 En so het die agt en twintigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig.

6 En dit het gebeur dat aan die begin van die nege en twintigste jaar, het ons ’n voorraad van lewensmiddele ontvang, en ook ’n toevoeging tot ons leër, vanaf die land Zarahemla, en ook van die omliggende land, tot die getal van sesduisend manne, benewens sestig van die aseuns van die Ammoniete wat gekom het om aan te sluit by hulle broers, my klein groep van tweeduisend. En nou kyk, ons was sterk, ja, en ons het ook baie voorrade gehad wat na ons gebring is.

7 En dit het gebeur dat dit ons begeerte was om ’n veldslag te voer teen die leër wat geplaas is om die stad Kumeni te beskerm.

8 En nou, kyk, ek sal aan jou toon dat ons weldra ons voorneme uitgevoer het; ja, met ons sterk leër, of met ’n gedeelte van ons sterk leër, het ons gedurende die nag, die stad Kumeni omsingel, ’n rukkie voordat hulle ’n voorraad lewensmiddele sou ontvang.

9 En dit het gebeur dat ons rondom die stad gekamp het vir baie nagte; maar ons het op ons swaarde geslaap, en wagte opgestel, sodat die Lamaniete nie snags op ons afkom en ons dood nie, wat hulle baie kere probeer het; maar soveel keer as wat hulle dit probeer het, is hulle bloed vergiet.

10 Eindelik het hulle voorrade opgedaag, en hulle was op die punt om die stad binne te gaan gedurende die nag. En ons, pleks daarvan om Lamaniete te wees, was Nefiete; daarom het ons hulle en hulle voorrade geneem.

11 En nieteenstaande dat die Lamaniete afgesny is van hulle steun op hierdie wyse, was hulle steeds vasbeslote om die stad te behou; daarom het dit noodsaaklik geword dat ons daardie voorrade moes neem en hulle na Judéa stuur en ons gevangenes na die land Zarahemla.

12 En dit het gebeur dat nie baie dae verbygegaan het nie voordat die Lamaniete alle hoop begin verloor het op bystand; daarom het hulle die stad oorgegee in ons hande; en so het ons in ons planne geslaag aangaande die verkryging van die stad Kumeni.

13 Maar dit het gebeur dat ons gevangenes só talryk was dat, nieteenstaande die grootheid van ons getalle, ons verplig was om ons hele leër te gebruik om hulle te behou, of om hulle te dood.

14 Want kyk, hulle het uitgebreek in groot getalle, en het geveg met klippe, en met knuppels, of wat hulle ook al in hul hande kon kry, in soverre dat ons meer as tweeduisend van hulle gedood het nadat hulle hul oorgegee het as krygsgevangenes.

15 Daarom het dit noodsaaklik geword vir ons dat ons ’n einde moes maak aan hulle lewens, of hulle bewaak met die swaard in die hand tot in die land Zarahemla; en ook ons voorrade was niks meer as voldoende vir ons eie mense nie, nieteenstaande dit wat ons geneem het van die Lamaniete.

16 En nou, in daardie kritieke omstandighede, het dit ’n baie ernstige saak geword om te besluit aangaande hierdie krygsgevangenes; nogtans het ons besluit om hulle af te stuur na die land Zarahemla; daarom het ons ’n gedeelte van ons manne uitgesoek, en hulle aangestel oor ons gevangenes om af te gaan na die land Zarahemla.

17 Maar dit het gebeur dat op die volgende dag het hulle teruggekeer. En nou kyk, ons het nie by hulle navraag gedoen aangaande die gevangenes nie, want kyk, die Lamaniete was op ons, en hulle het betyds teruggekeer om ons te red dat ons nie in hulle hande val nie. Want kyk, Ammoron het vir hulle steun ’n nuwe voorraad lewensmiddele gestuur en ook ’n talryke leër van manskappe.

18 En dit het gebeur dat daardie manne wat ons gestuur het saam met die gevangenes, betyds aangekom het om hulle te stuit, toe hulle op die punt was om ons te oorweldig.

19 Maar kyk, my klein groepie van tweeduisend en sestig het baie desperaat geveg; ja, hulle was onwrikbaar voor die Lamaniete, en het die dood toegedien aan almal wat hulle teengestaan het.

20 En toe die res van ons leër op die punt gestaan het om terug te trek voor die Lamaniete uit, kyk, daardie tweeduisend en sestig was onwrikbaar en onverskrokke.

21 Ja, en hulle was gehoorsaam en het gepoog om elke woord van bevel uit te voer met nougesetheid; ja, en wel volgens hulle geloof is dit aan hulle gedoen; en ek het die woorde onthou wat hulle aan my gesê het, dat hulle amoeders hulle geleer het.

22 En nou kyk, dit was hierdie my seuns, en daardie manne wat gekies was om die gevangenes weg te voer, aan wie ons hierdie groot oorwinning te danke het; want dit was hulle wat die Lamaniete verslaan het; daarom is hulle teruggedryf na die stad Manti.

23 En ons het ons stad Kumeni behou, en is nie almal deur die swaard vernietig nie; nogtans het ons groot verlies gely.

24 En dit het gebeur dat nadat die Lamaniete gevlug het, het ek onmiddellik bevel gegee dat my manne wat gewond was tussen die dooies geneem moes word, en hulle wonde laat verbind.

25 En dit het gebeur dat daar tweehonderd van my tweeduisend en sestig was wat flou geword het vanweë die verlies van bloed; nogtans, volgens die goedheid van God en tot ons groot verbasing, en ook tot die vreugde van ons hele leër, was daar anie een siel van hulle wat gesneuwel het nie; ja, nóg was daar nie een siel onder hulle wat baie wonde ontvang het.

26 En nou, hulle behoud was verbasend vir ons hele leër, ja, dat hulle gespaar moes word terwyl daar ’n duisend van ons broers was wat gedood is. En ons skryf dit tereg toe aan die wonderbaarlike akrag van God, vanweë hulle uitermate bgeloof in dít wat hulle geleer is om te glo—dat daar ’n regverdige God was, en wie ook al nie getwyfel het nie, dat hulle behoue sou bly deur sy wonderlike krag.

27 Nou was dit die geloof van diegene van wie ek gespreek het; hulle is jonk, en hulle denke is onwrikbaar, en hulle plaas hul vertroue in God.

28 En nou het dit gebeur dat nadat ons aldus gesorg het vir ons gewonde manne, en ons dooies begrawe het en ook die dooies van die Lamaniete, wat baie was, kyk, ons het by Gid verneem aangaande die gevangenes met wie hulle begin het om af te gaan na die land Zarahemla.

29 Nou was Gid die hoofkaptein van die groep wat aangestel was om hulle te bewaak na die land toe.

30 En nou, hierdie is die woorde wat Gid met my gespreek het: Kyk, ons het begin om af te gaan na die land Zarahemla met ons gevangenes. En dit het gebeur dat ons die spioene van ons leërs teëgekom het wat uitgestuur is om die kamp van die Lamaniete dop te hou.

31 En hulle het tot ons geroep en gesê—Kyk, die leërs van die Lamaniete marsjeer na die stad Kumeni; en kyk, hulle sal hulle aanval, ja, en sal ons mense vernietig.

32 En dit het gebeur dat ons gevangenes hulle uitroepe gehoor het, wat hulle moed laat skep het; en hulle het opgestaan in rebellie teen ons.

33 En dit het gebeur vanweë hulle rebellie, het ons ons swaarde op hulle laat neerkom. En dit het gebeur dat hulle as ’n groep in ons swaarde vasgehardloop het, waartydens die grootste deel van hulle gedood is; en die oorblywendes van hulle het deurgebreek en van ons weggevlug.

34 En kyk, toe hulle gevlug het, en ons hulle nie kon inhaal nie, het ons ons opmars met spoed geneem na die stad Kumeni; en kyk, ons het betyds aangekom sodat ons ons broers mag bystaan om die stad te behou.

35 En kyk, ons is weer verlos uit die hande van ons vyande. En prys die Naam van ons God; want kyk, dit is Hy wat ons verlos het; ja, wat hierdie groot ding vir ons gedoen het.

36 Nou het dit gebeur dat toe ek, Helaman, hierdie woorde van Gid gehoor het, was ek vervul met uitermate vreugde vanweë die goedheid van God om ons te bewaar, sodat ons nie almal mag vergaan nie; ja, en ek vertrou dat die siele van diegene wat gedood is die rus van hulle God abinnegegaan het.

◀

6a

Alma 53:16–18.

◀

21a

Alma 56:47–48.

◀

25a

Alma 56:56.

◀

26a

GS Krag.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

36a

Alma 12:34.

Hoofstuk 58

Helaman, Gid en Teomner neem die stad Manti in deur strategie—Die Lamaniete trek terug—Die seuns van die volk van Ammon word bewaar terwyl hulle vasstaan ter verdediging van hul vryheid en geloof. Ongeveer 63–62 v.C.

1 En kyk, nou het dit gebeur dat ons volgende oogmerk was om die stad Manti te verkry; maar kyk, daar was geen wyse waarop ons hulle uit die stad kon lei met ons klein groepe nie. Want kyk, hulle het dit onthou wat ons voorheen gedoen het; daarom kon ons hulle nie aweglok van hulle vestings nie.

2 En hulle was soveel talryker as ons leër dat ons nie gedurf het om uit te gaan en hulle aan te val in hulle vestings nie.

3 Ja, en dit het noodsaaklik geword dat ons ons manne moes gebruik om daardie dele van die land te behou wat ons van ons besittings herwin het; daarom het dit noodsaaklik geword dat ons moes wag, sodat ons meer versterkings mag verkry van die land Zarahemla en ook ’n nuwe voorraad lewensmiddele.

4 En dit het ook gebeur dat ek aldus ’n boodskapper gestuur het na die goewerneur van ons land, om hom in kennis te stel van die toestand van ons mense. En dit het gebeur dat ons gewag het om voorrade en versterkings te ontvang van die land Zarahemla.

5 Maar kyk, dit het ons maar min gehelp; want die Lamaniete het ook groot versterkings ontvang van dag tot dag, en ook baie voorrade; en aldus was ons omstandighede in hierdie tydperk.

6 En die Lamaniete het uitgekom van tyd tot tyd om ons aan te val, vasbeslote deur strategie om ons te vernietig; nogtans, ons kon nie met hulle slaagsraak nie, vanweë hulle skuilplekke en hulle vestings.

7 En dit het gebeur dat ons gewag het in hierdie moeilike omstandighede vir ’n tydperk van baie maande, totdat ons op die punt gestaan het om te vergaan by gebrek aan voedsel.

8 Maar dit het gebeur dat ons voedsel ontvang het, wat na ons toe bewaak en gebring is deur ’n leër van tweeduisend man, vir ons bystand; en dit was al die bystand wat ons ontvang het, om onsself te verdedig en ons land, om nie in die hande te val van ons vyande nie, ja, om te veg teen ’n vyand wat ontelbaar was.

9 En nou, die oorsaak van hierdie ons probleme, of die rede waarom hulle ons nie meer versterkings gestuur het nie, het ons nie geweet nie; daarom was ons bedroef en ook gevul met vrees, dat deur enige wyse die oordele van God oor ons land sou kom, tot ons omverwerping en algehele vernietiging.

10 Daarom het ons ons siele uitgestort in gebed tot God, dat Hy ons sou versterk en ons sou verlos uit die hande van ons vyande, ja, en ook om ons krag te gee dat ons ons stede mag behou, en ons lande, en ons besittings, vir die onderhoud van ons volk.

11 Ja, en dit het gebeur dat die Here onse God ons met versekeringe besoek het dat Hy ons sou verlos; ja, in soverre dat Hy vrede tot ons siele gespreek het, en aan ons groot geloof gegun het, en ons laat hoop het op verlossing in Hom.

12 En ons het moed geskep met ons klein mag wat ons ontvang het, en was vasbeslote met ’n vasberadenheid om ons vyande te oorwin, en om ons lande, en ons besittings, en ons vroue, en ons kinders, te abehou en die saak van ons bvryheid.

13 En so het ons uitgegaan met ons hele mag teen die Lamaniete, wat in die stad Manti was; en ons het ons tente opgeslaan aan die wildernis se kant, wat na aan die stad was.

14 En dit het gebeur dat op die volgende dag, toe die Lamaniete sien dat ons op die grense was van die wildernis wat naby die stad was, dat hulle hul spioene uitgestuur het rondom ons sodat hulle mag vasstel wat die getal en sterkte van ons leër was.

15 En dit het gebeur dat toe hulle sien dat ons nie sterk was, volgens ons getalle nie, en omdat hulle gevrees het dat ons hulle sou afsny van hulle steun tensy hulle sou uitkom om teen ons te veg en ons dood te maak, en ook omdat hulle veronderstel het dat hulle ons maklik kon vernietig met hulle talryke leërskare, daarom het hulle begin om voorbereidings te maak om teen ons uit te kom om te veg.

16 En toe ons sien dat hulle voorbereidings maak om teen ons uit te kom, kyk, het ek dat Gid, met ’n klein getal manne, homself in die wildernis laat versteek, en ook dat Teomner en ’n klein getal manne hulleself ook in die wildernis moes versteek.

17 Nou, Gid en sy manne was aan die regterkant en die ander aan die linkerkant; en nadat hulle hul so versteek het, kyk, het ek agtergebly, met die res van my leër, op daardie selfde plek waar ons eers ons tente opgeslaan het ter voorbereiding vir die tyd dat die Lamaniete sou uitkom om te veg.

18 En dit het gebeur dat die Lamaniete uitgekom het met hulle talryke leër teen ons. En toe hulle gekom het en op die punt was om ons aan te val met die swaard, het ek my manne, dié wat by my was, laat terugtrek in die wildernis.

19 En dit het gebeur dat die Lamaniete ons agtervolg het met groot spoed, want hulle was uitermate begerig om ons in te haal sodat hulle ons mag doodmaak; daarom het hulle ons die wildernis in gevolg; en ons het tussen Gid en Teomner verbygegaan, in soverre dat hulle nie gewaar is deur die Lamaniete nie.

20 En dit het gebeur dat toe die Lamaniete verbygegaan het, of toe die leër verbygegaan het, het Gid en Teomner opgestaan uit hulle geheime plekke, en die spioene van die Lamaniete afgesny sodat hulle nie kon terugkeer na die stad nie.

21 En dit het gebeur dat toe hulle hul afgesny het, het hulle na die stad gehardloop, en het die wagte aangeval wat agtergelaat is om die stad te bewaak, in soverre dat hulle hul vernietig het en besit geneem het van die stad.

22 Nou, dit is gedoen omdat die Lamaniete hulle hele leër, behalwe slegs ’n paar wagte, toegelaat het om weggelei te word in die wildernis.

23 En dit het gebeur dat Gid en Teomner op hierdie wyse besit gekry het van hulle vestings. En dit het gebeur dat ons ons rigting ingeslaan het, nadat ons baie in die wildernis gereis het, na die land Zarahemla.

24 En toe die Lamaniete sien dat hulle na die land Zarahemla marsjeer, was hulle baie bevrees, uit vrees dat daar ’n plan gesmee was om hulle te lei tot vernietiging; daarom het hulle weer begin om terug te trek na die wildernis, ja, en wel terug met dieselfde weg as wat hulle gekom het.

25 En kyk, dit was nag, en hulle het hul tente opgeslaan, want die hoofkapteins van die Lamaniete het veronderstel dat die Nefiete moeg was vanweë hulle opmars; en omdat hulle veronderstel het dat hulle hul hele leër verdryf het, daarom het hulle nie gedink aan die stad Manti nie.

26 Nou het dit gebeur dat toe dit nag was, het ek my manne nie laat slaap nie, maar dat hul moes voortmarsjeer langs ’n ander weg na die land Manti.

27 En vanweë hierdie opmars van ons in die nag, kyk, was ons die volgende dag anderkant die Lamaniete, in soverre dat ons voor hulle aangekom het by die stad Manti.

28 En dit het gebeur, dat deur hierdie strategie het ons besit geneem van die stad Manti sonder die vergieting van bloed.

29 En dit het gebeur dat toe die leërs van die Lamaniete aangekom het naby die stad, en sien dat ons voorbereid was om hulle te ontmoet, was hulle uitermate verbaas, en getref met groot vrees, in soverre dat hulle die wildernis ingevlug het.

30 Ja, en dit het gebeur dat die leërs van die Lamaniete gevlug het uit hierdie hele gedeelte van die land. Maar kyk, hulle het baie vroue en kinders saam met hulle uit die land geneem.

31 En adaardie stede wat deur die Lamaniete geneem is, almal van hulle, is op hierdie tydstip in ons besit; en ons vaders en ons vroue en ons kinders is besig om terug te keer na hul huise, almal behalwe diegene wat gevange geneem is en weggevoer is deur die Lamaniete.

32 Maar kyk, ons leërs is klein om so ’n groot aantal stede te behou en sulke groot besittings.

33 Maar kyk, ons vertrou op ons God, wat ons oorwinning gegee het oor daardie lande, in soverre dat ons daardie stede en daardie lande teruggekry het wat ons eie was.

34 Nou weet ons nie die rede dat die regering ons nie meer versterkings gun nie; ook weet daardie manne wat na ons toe opgekom het nie hoekom ons nie groter versterkings gekry het nie.

35 Kyk, ons weet nie maar veronderstel dat julle onsuksesvol is, en dat julle die magte onttrek het na daardie gedeelte van die land; as dit so is, begeer ons nie om te murmureer nie.

36 En as dit nie so is nie, kyk, dan vrees ons dat daar ’n apartystryd in die regering is, dat hulle nie meer manne tot ons hulp stuur nie, want ons weet dat hulle talryker is as diegene wat hulle gestuur het.

37 Maar kyk, dit maak nie saak nie—ons vertrou God sal ons ared, nieteenstaande die swakheid van ons leërs, ja, en ons verlos uit die hande van ons vyande.

38 Kyk, dit is die nege en twintigste jaar, teen die einde, en ons is in besit van ons lande, en die Lamaniete het gevlug na die land Nefi.

39 En daardie seuns van die volk van Ammon, van wie ek gepraat het met soveel goedkeuring, is by my in die stad Manti; en die Here het hulle ondersteun, ja, en hulle bewaar om nie deur die swaard te val nie, in soverre dat nie aeen siel gedood is nie.

40 Maar kyk, hulle het baie wonde ontvang; nogtans staan hulle vas in daardie avryheid waarmee God hulle vrygemaak het; en hulle is nougeset om die Here hulle God te onthou van dag tot dag; ja, hulle poog om sy insettinge, en sy verordeninge, en sy gebooie, gedurigdeur te onderhou; en hulle geloof is sterk in die profesieë aangaande dit wat moet kom.

41 En nou, my geliefde broer, Moroni, mag die Here ons God, wat ons verlos het en ons vrygemaak het, jou gedurigdeur in sy teenwoordigheid hou; ja, en mag Hy hierdie volk begunstig, en wel dat julle welslae mag hê om besit te verkry van dit alles wat die Lamaniete van ons afgeneem het, wat vir ons onderhoud was. En nou, kyk, ek sluit my brief af. Ek is Helaman, die seun van Alma.

◀

1a

Alma 52:21; 56:30.

◀

12a

Alma 46:12–13; Morm. 2:23.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

31a

Alma 56:14.

◀

36a

Alma 61:1–5.

◀

37a

2 Kon. 17:38–39.

◀

39a

Alma 56:56.

◀

40a

GS Vry, Vryheid.

Hoofstuk 59

Moroni vra Pahoran om die leërs van Helaman te versterk—Die Lamaniete neem die stad Nefiha in—Moroni is kwaad vir die regering. Ongeveer 62 v.C.

1 Nou het dit gebeur in die dertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, nadat Moroni Helaman se abrief ontvang en dit gelees het, was hy uitermate verheug vanweë die welsyn, ja, die uitermate welslae wat Helaman gehad het, in die verkryging van daardie lande wat verlore was.

2 Ja, en hy het dit bekend gemaak aan al sy mense, in die hele land rondom daardie gedeelte waar hy was, sodat hulle ook mag jubel.

3 En dit het gebeur dat hy onmiddellik a’n brief gestuur het aan bPahoran, om hom te vra dat hy manne laat bymekaarmaak om vir Helaman te versterk, of die leërs van Helaman, in soverre dat hy met gemak daardie deel van die land mag behou waarin hy so wonderbaarlik suksesvol was om terug te wen.

4 En dit het gebeur toe Moroni hierdie brief na die land Zarahemla gestuur het, het hy weer ’n plan begin bedink sodat hy die orige gedeelte van daardie besittings en stede mag verkry wat die Lamaniete van hulle afgeneem het.

5 En dit het gebeur dat terwyl Moroni aldus besig was om voorbereidings te tref om teen die Lamaniete te gaan in die stryd, kyk, die volk van Nefiha, wat bymekaargekom het uit die stad Moroni en die stad Lehi, en die stad Morianton, is aangeval deur die Lamaniete.

6 Ja, selfs diegene wat verplig was om te vlug uit die land Manti, en uit die land rondomheen, het oorgekom en by die Lamaniete aangesluit in hierdie deel van die land.

7 En omdat hulle gevolglik baie talryk was, ja, en van dag tot dag versterkings ontvang het, op bevel van Ammoron, het hulle uitgekom teen die volk van Nefiha, en hulle het hulle begin slag met ’n uitermate groot slagting.

8 En hulle leërs was só talryk dat die res van die volk van Nefiha verplig was om voor hulle uit te vlug; en hulle het selfs gekom en aangesluit by die leër van Moroni.

9 En nou, omdat Moroni veronderstel het dat manne na die stad Nefiha gestuur moes word, tot die bystand van die volk, om daardie stad te behou, en omdat hy geweet het dat dit makliker was om te keer dat die stad nie in die hande van die Lamaniete val nie as om dit van hulle terug te neem, het hy veronderstel dat hulle maklik daardie stad kon behou.

10 Daarom het hy sy hele mag teruggehou om daardie plekke te behou wat hy herower het.

11 En nou, toe Moroni sien dat die stad Nefiha verlore was, was hy uitermate bedroef, en het begin om te twyfel, vanweë die boosheid van die volk, of hulle nie in die hande van hulle broers sou val nie.

12 Nou, dit was die geval met al sy hoofkapteins. Hulle het getwyfel en hulle ook verwonder vanweë die boosheid van die volk, en dit vanweë die welslae van die Lamaniete oor hulle.

13 En dit het gebeur dat Moroni kwaad was vir die regering, vanweë hul aonverskilligheid aangaande die vryheid van hulle land.

◀

1a

Alma 56:1.

◀

3a

Alma 60:1–3.

◀

b

Alma 50:40.

◀

13a

Alma 58:34; 61:2–3.

Hoofstuk 60

Moroni kla teenoor Pahoran aangaande die regering se verwaarlosing van die leërs—Die Here laat die regverdiges toe om gedood te word—Die Nefiete moet al hulle krag en middele gebruik om hulleself te verlos van hul vyande—Moroni dreig om teen die regering te veg tensy hulp aan sy leërs voorsien word. Ongeveer 62 v.C.

1 En dit het gebeur dat hy weer aan die goewerneur van die land geskryf het, wat Pahoran was, en dit is die woorde wat hy geskryf, en gesê het: Kyk, ek rig my brief aan Pahoran, in die stad Zarahemla, wat die ahoofregter en die goewerneur is oor die land, en ook aan al diegene wat gekies is deur hierdie volk om te regeer en die sake van hierdie oorlog te beheer en te bestuur.

2 Want kyk, ek het ietwat te sê vir hulle by wyse van veroordeling; want kyk, julle weet self dat julle aangestel is om manne bymekaar te maak, en om hulle te bewapen met swaarde, en met sabels, en met allerlei wapens van oorlog van elke soort, en uit te stuur teen die Lamaniete, in welke dele hulle ook al in ons land mag binnekom.

3 En nou, kyk, ek sê vir julle dat ek, en ook my manne, en ook Helaman en sy manne, uitermate groot lyding verduur het; ja, en wel honger, dors, en uitputting, en allerlei verdrukkinge van elke soort.

4 Maar kyk, as dit al was wat ons gely het sou ons nie murmureer nie nóg kla.

5 Maar kyk, groot was die slagting onder ons volk, ja, duisende het geval deur die swaard, terwyl dit anders mag gewees het as julle voldoende versterkings en bystand en krag verleen het aan ons leërs. Ja, groot was julle versuim teenoor ons.

6 En nou, kyk, ons begeer om te weet wat die rede is vir hierdie uitermate groot versuim; ja, ons begeer om te weet wat die rede is van julle onbedagsame toestand.

7 Kan julle dink om op julle trone te sit in ’n toestand van onbedagsame versuftheid, terwyl julle vyande die werk van die dood versprei rondom julle? Ja, terwyl hulle duisende van julle broers vermoor—

8 Ja, naamlik hulle wat opgesien het na julle om beskerming, ja, het julle in ’n posisie geplaas dat julle hulle mag bygestaan het, ja, julle mag leërs na hulle gestuur het om hulle te versterk, en het duisende van hulle gered om deur die swaard te val.

9 Maar kyk, dit is nie al nie—julle het jul voorrade weerhou van hulle, in soverre dat baie geveg en hulle lewens weggebloei het vanweë hul groot begeertes wat hulle gehad het vir die welsyn van hierdie volk; ja, en dit het hulle gedoen toe hulle op die punt was om te avergaan van honger, vanweë julle uitermate groot verwaarlosing van hulle.

10 En nou, my geliefde broers—want julle behoort geliefd te wees; ja, julle behoort julleself meer getrou te beywer het vir die welsyn en die vryheid van hierdie volk; maar kyk, julle het hulle verwaarloos in soverre dat die bloed van duisende op julle hoofde sal kom om wraak; ja, want aan God was al hulle krete bekend, en al hulle lyding—

11 Kyk, kon julle veronderstel dat julle op jul trone kon sit, en vanweë die buitengewone goedheid van God hoef julle niks te doen nie, en Hy sou julle verlos? Kyk, as julle dit gedink het, het julle dit tevergeefs gedink.

12 aVeronderstel julle dat, omdat soveel van julle broers gedood is dat dit as gevolg van hulle boosheid is? Ek sê vir julle, dat as julle dit gedink het, het julle tevergeefs gedink; want ek sê vir julle, daar is baie wat geval het deur die swaard; en kyk, dit is tot julle veroordeling;

13 Want die Here laat die aregverdiges toe om gedood te word sodat sy geregtigheid en oordeel oor die bose mag kom; daarom moet julle nie dink dat die regverdiges verlore is omdat hulle gedood word nie; maar kyk, hulle gaan die rus van die Here hulle God binne.

14 En nou kyk, ek sê vir julle, ek vrees uitermate dat die oordele van God oor hierdie volk sal kom, vanweë hulle uitermate traagheid, ja, en wel die traagheid van ons regering, en hulle uitermate groot verwaarlosing van hulle broers, ja, teenoor diegene wat gedood is.

15 Want as dit nie was vir die aboosheid wat eers by ons hoofde begin het nie, kon ons ons vyande weerstaan het dat hulle geen mag oor ons kon verkry het nie.

16 Ja, as dit nie was vir die aoorlog wat uitgebreek het onder onsself nie; ja, was dit nie vir hierdie bkoningsmanne, wat soveel bloedvergieting veroorsaak het onder ons nie; ja, in die tyd toe ons geveg het onder mekaar, as ons ons krag verenig het soos ons voorheen gedoen het; ja, as dit nie was vir die begeerte vir mag en gesag wat daardie koningsmanne oor ons gehad het nie; as hulle trou was aan die saak van ons vryheid, en met ons verenig het, en uitgegaan het teen ons vyande, in plaas van hul swaarde op te geneem het teen ons, wat die oorsaak was van soveel bloedvergieting onder onsself; ja, as ons uitgegaan het teen hulle in die sterkte van die Here, sou ons ons vyande verdryf het, want dit sou gedoen gewees het, volgens die vervulling van sy woord.

17 Maar kyk, nou kom die Lamaniete op ons af, en neem besit van ons lande, en hulle vermoor ons volk met die swaard, ja, ons vroue en ons kinders, en voer hulle ook weg as gevangenes, en laat hulle allerlei verdrukkinge ly, en dit vanweë die groot boosheid van diegene wat soek na mag en gesag, ja, en wel daardie koningsmanne.

18 Maar waarom moet ek veel sê aangaande hierdie saak? Want ons weet nie of julle self soek na gesag nie. Ons weet nie of julle nie dalk ook verraaiers van julle land is nie.

19 Of is dit dat julle ons verwaarloos het omdat julle in die hart van ons land is en julle omring is deur beskerming, dat julle nie kos na ons laat stuur nie, en ook manne om ons leërs te versterk nie?

20 Het julle die gebooie van die Here julle God vergeet? Ja, het julle die slawerny van ons vaders vergeet? Het julle die baie kere wat ons verlos is uit die hande van ons vyande vergeet?

21 Of veronderstel julle dat die Here ons nog steeds sal verlos, terwyl ons sit op ons trone, en nie gebruik maak van die middele wat die Here vir ons voorsien het nie?

22 Ja, sal julle in ledigheid sit terwyl julle omring word deur duisende van diegene, ja, en tienduisende, wat ook in ledigheid sit, terwyl daar duisende rondom op die grense van die land is wat val deur die swaard, ja, gewond en bloeiend.

23 Veronderstel julle dat God julle sal beskou as onskuldig terwyl julle stilsit en hierdie dinge aanskou? Kyk, ek sê vir julle, Nee. Nou wil ek hê dat julle moet onthou dat God gesê het dat die abinnekant van die vat eers gereinig sal word, en dan sal die buitekant ook gereinig word.

24 En nou, tensy julle bekeer van dit wat julle gedoen het, en begin om op te staan en te werk, en voedsel en manne aan ons te stuur, en ook aan Helaman, sodat hy daardie dele van ons land mag ondersteun wat hy herower het, en sodat ons ook die res van ons besittings kan terugwen in hierdie dele, kyk, dit sal raadsaam wees dat ons nie langer teen die Lamaniete veg totdat ons eers die binnekant van ons vat gereinig het nie, ja, en wel die groot hoof van ons regering.

25 En tensy julle my brief gun, en uitkom en aan my ’n ware agees van vryheid toon, en streef om ons leërs te versterk en te fortifiseer, en aan hulle voedsel vir hulle steun gun, kyk, ek sal ’n gedeelte van my vrymanne laat om hierdie deel van ons land te behou, en ek sal die sterkte en die seëninge van God op hulle laat, sodat geen ander mag teen hulle kan werk nie—

26 En dit vanweë hul uitnemende geloof, en hulle geduld in hul beproewinge—

27 En ek sal na julle kom, en as daar enigeen onder julle is wat ’n begeerte het vir vryheid, ja, as daar selfs ’n vonk van vryheid oorbly, kyk, ek sal rebellies onder julle opstook, totdat selfs diegene wat begeertes het om mag en gesag toe te eien, uitgewis sal wees.

28 Ja, kyk, ek vrees nie julle mag nóg julle gesag, maar dit is my aGod wat ek vrees; en dit is ooreenkomstig sy gebooie wat ek my swaard opneem om die saak van my land te verdedig, en dit is vanweë julle ongeregtigheid dat ons soveel verlies gely het.

29 Kyk dit is tyd, ja, die tyd is nou op hande, dat tensy julle julself haas ter verdediging van julle land, en julle kindertjies, hang die aswaard van geregtigheid oor julle; ja, en dit sal op julle val, en julle besoek en wel tot julle volkome vernietiging.

30 Kyk, ek wag op hulp van julle; en, tensy julle aan ons behoeftes voorsien, kyk, ek kom na julle, selfs in die land Zarahemla, en tref julle met die swaard, in soverre dat julle geen mag meer kan hê om die vooruitgang van hierdie volk te belemmer in die saak van ons vryheid nie.

31 Want kyk, die Here sal nie toelaat dat julle sal lewe en erger word in julle ongeregtighede ter vernietiging van sy regverdige volk nie.

32 Kyk, kan julle veronderstel dat die Here julle sal spaar en uitkom in oordeel teen die Lamaniete, terwyl dit die oorlewering van hul vaders is wat hul haat veroorsaak het, ja, en dit is vererger deur diegene wat van ons afvallig geword het, terwyl júlle ongeregtigheid is as gevolg van julle liefde vir roem en die ydele dinge van die wêreld?

33 Julle weet dat julle die wette van God oortree, en julle weet dat julle hulle onder jul voete vertrap. Kyk, die Here sê vir my: As diegene wat julle aangestel het as julle goewerneurs nie bekeer van hulle sondes en ongeregtighede nie, sal julle opgaan in die stryd teen hulle.

34 En nou kyk, ek, Moroni, word gedwing, volgens die verbond wat ek gesluit het om die gebooie van my God te onderhou; daarom wil ek hê dat julle moet gehoorsaam wees aan die woord van God, en spoedig vir my van julle voorrade en van julle manne stuur, en ook aan Helaman.

35 En kyk, as julle dit nie sal doen nie, kom ek spoedig na julle; want kyk, God sal nie toelaat dat ons moet omkom van die honger nie; daarom sal Hy vir ons van julle voedsel gee, al moet dit deur die swaard wees. Nou, sien dat julle die woord van God vervul.

36 Kyk, ek is Moroni, julle hoofkaptein. Ek asoek nie na mag nie, maar om dit te beëindig. Ek soek nie na die eer van die wêreld nie, maar vir die heerlikheid van my God, en die vryheid en welsyn van my land. En so sluit ek my brief af.

◀

1a

Alma 50:39–40.

◀

9a

Alma 58:7.

◀

12a

Lk. 13:1–5.

◀

13a

Alma 14:10–11; L&V 42:46–47.

◀

15a

Alma 51:9, 13.

◀

16a

Alma 51:16–19.

◀

b

Alma 51:5, 8.

◀

23a

Matt. 23:25–26.

◀

25a

Alma 51:6; 61:15.

◀

28a

Hand. 5:26–29.

◀

29a

Hel. 13:5; 3 Ne. 2:19.

◀

36a

L&V 121:39–42.

Hoofstuk 61

Pahoran vertel Moroni van die opstand en rebellie teen die regering—Die koningsmanne neem Zarahemla in en is in ’n bondgenootskap met die Lamaniete—Pahoran vra vir militêre bystand teen die rebelle. Ongeveer 62 v.C.

1 Kyk, nou het dit gebeur dat kort nadat Moroni sy brief gestuur het aan die hoofgoewerneur, het hy ’n brief ontvang van aPahoran, die hoofgoewerneur. En hierdie is die woorde wat hy ontvang het:

2 Ek, Pahoran, wat die hoofgoewerneur van hierdie land is, stuur hierdie woorde aan Moroni, die hoofkaptein oor die leër. Kyk, ek sê vir jou, Moroni, dat ek nie verheug is oor julle groot averdrukkinge nie, ja, dit bedroef my siel.

3 Maar kyk, daar is diegene wat wel verheug is oor jou verdrukkinge, ja, in soverre dat hulle in opstand gekom het teen my, en ook teen diegene van my volk wat avrymanne is, ja, en diegene wat in opstand gekom het, is uitermate talryk.

4 En dit is diegene wat gesoek het om die regterstoel van my weg te neem wat die oorsaak was van hierdie groot ongeregtigheid; want hulle het baie vleitaal gebruik, en hulle het die harte van baie mense verlei, wat die oorsaak sal wees van bittere beproewing onder ons; hulle het ons voorrade teruggehou, en het ons vrymanne afgeskrik dat hulle nie na julle gekom het nie.

5 En kyk, hulle het my voor hulle uitgedryf, en ek het na die land Gídeon gevlug met soveel manne as wat dit moontlik was wat ek kon kry.

6 En kyk, ek het ’n aankondiging gestuur dwarsdeur hierdie deel van die land; en kyk, hulle kom daagliks na ons aangestroom, om hulle wapens op te neem, ter verdediging van hul land en hul avryheid, en om ons onregte te wreek.

7 En hulle het na ons gekom, in soverre dat diegene wat in rebellie teen ons gekom het, teengestaan word, ja, in soverre dat hulle ons vrees, en nie durf om uit te kom teen ons om te veg nie.

8 Hulle het besit gekry van die land, of die stad, Zarahemla; hulle het ’n koning aangestel oor hulle, en hy het geskryf aan die koning van die Lamaniete, waarin hy ’n ooreenkoms met hom aangegaan het; ’n ooreenkoms waarin hy onderneem het om die stad Zarahemla te behou, welke behoud hy veronderstel die Lamaniete in staat sal stel om die orige gedeelte van die land te oorwin, en hy sal as koning aangestel word oor hierdie volk wanneer hulle oorwin sal word deur die Lamaniete.

9 En nou, in jou brief het jy my veroordeel, maar dit maak nie saak nie; ek is nie vertoornd nie, maar verheug my in die grootheid van jou hart. Ek, Pahoran, soek nie na mag nie, behalwe slegs om my regterstoel te behou, sodat ek die regte en vryheid van my volk mag bewaar. My siel staan vas in daardie vryheid waarin God ons avrygemaak het.

10 En nou, kyk, ons sal boosheid weerstaan en wel tot bloedvergieting toe. Ons sal nie die bloed van die Lamaniete vergiet as hulle in hulle eie land sou bly nie.

11 Ons sal nie die bloed van ons broers vergiet as hulle nie in opstand teen ons sal kom, en die swaard opneem teen ons nie.

12 Ons sou ons onderwerp het aan die juk van slawerny as dit noodsaaklik is volgens die geregtigheid van God, of as Hy ons sou beveel om dit te doen.

13 Maar kyk, Hy beveel ons nie dat ons ons aan ons vyande moet onderwerp nie, maar dat ons ons avertroue in Hom moet stel, en Hy sal ons verlos.

14 Daarom, my geliefde broer, Moroni, laat ons boosheid aweerstaan, en welke boosheid ons nie kan weerstaan met ons woorde nie, ja, soos rebellies en twiste, laat ons hulle weerstaan met ons swaarde, sodat ons ons vryheid mag behou, sodat ons ons kan verheug in die groot voorreg van ons kerk, en in die saak van ons Verlosser en ons God.

15 Daarom, kom spoedig na my met ’n paar van jou manne, en laat die oorblywendes onder die bevel van Lehi en Teankum; gee aan hulle mag om die oorlog te voer in daardie deel van die land, volgens die aGees van God, wat ook die Gees van vryheid is wat in hulle is.

16 Kyk, ek het ’n bietjie voorrade aan hulle gestuur, sodat hulle nie mag vergaan totdat jy na my kan kom nie.

17 Maak watter mag jy ook al kan bymekaar met jou opmars hierheen, en ons sal spoedig teen daardie afvalliges gaan, in die sterkte van ons God volgens die geloof wat in ons is.

18 En ons sal besit neem van die stad Zarahemla, sodat ons meer voedsel mag verkry om aan Lehi en Teankum te stuur; ja, ons sal uitgaan teen hulle in die sterkte van die Here, en ons sal ’n einde maak aan hierdie groot ongeregtigheid.

19 En nou, Moroni, ek is verheug in die ontvangs van jou brief, want ek was ietwat bekommerd aangaande wat ons moet doen, of dit reg van ons sou wees om teen ons broers te gaan.

20 Maar jy het gesê, tensy hulle bekeer, het die Here jou beveel dat jy teen hulle moes gaan.

21 Sien dat jy Lehi en Teankum aversterk in die Here; sê vir hulle om nie te vrees nie, want God sal hulle verlos, ja, en ook al diegene wat vasstaan in daardie vryheid waarmee God hulle vrygemaak het. En nou sluit ek my brief aan my geliefde broer, Moroni, af.

◀

1a

Alma 50:39–40.

◀

2a

Alma 60:3–9.

◀

3a

Alma 51:6–7.

◀

6a

GS Vry, Vryheid.

◀

9a

Joh. 8:31–36; L&V 88:86.

◀

13a

GS Geloof, Glo; Vertrou.

◀

14a

Alma 43:47.

◀

15a

2 Kor. 3:17. GS Heilige Gees.

◀

21a

Sag. 10:12.

Hoofstuk 62

Moroni marsjeer tot die hulp van Pahoran in die land Gídeon—Die koningsmanne wat weier om hulle land te verdedig word gedood—Pahoran en Moroni herower Nefiha—Baie Lamaniete sluit aan by die volk van Ammon—Teankum dood Ammoron en word op sy beurt gedood—Die Lamaniete word uit die land verdryf, en vrede word gevestig—Helaman keer terug na die bediening en bou die Kerk op. Ongeveer 62–57 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat toe Moroni hierdie brief ontvang het, het sy hart moed geskep, en was vervul met uitermate groot vreugde vanweë die getrouheid van Pahoran, dat hy nie ook ’n averraaier van die vryheid en die saak van sy land was nie.

2 Maar hy het ook uitermate getreur vanweë die ongeregtigheid van diegene wat Pahoran van die regterstoel verdryf het, ja, kortom, vanweë diegene wat gerebelleer het teen hulle land en ook hulle God.

3 En dit het gebeur dat Moroni ’n klein aantal manne geneem het, volgens die begeerte van Pahoran, en het Lehi en Teankum bevel gegee oor die res van sy leër, en het sy opmars na die land Gídeon geneem.

4 En hy het die avaandel van bvryheid gehys in watter plek hy ook al binnegegaan het, en het watter magte hy kon, bygekry, gedurende sy hele opmars na die land Gídeon.

5 En dit het gebeur dat duisende na sy vaandel aangestroom het, en het hulle swaarde opgeneem ter verdediging van hulle vryheid, sodat hulle nie in slawerny sou kom nie.

6 En dus, nadat Moroni al die manne wat hy kon bymekaargemaak het gedurende sy hele opmars, het hy by die land Gídeon gekom; en toe hy sy magte verenig het met dié van Pahoran, het hulle uitermate sterk geword, selfs sterker as die manne van Pachus, wat die akoning was van daardie afvalliges wat die bvrymanne verdryf het uit die land Zarahemla, en besit geneem het van die land.

7 En dit het gebeur dat Moroni en Pahoran met hulle leërs afgegaan het na die land Zarahemla, en het teen die stad opgetrek, en die manne van Pachus teëgekom, in soverre dat hulle slaags geraak het.

8 En kyk, Pachus is gedood en sy manne is gevange geneem, en Pahoran is herstel tot sy regterstoel.

9 En die manne van Pachus het hulle verhoor ontvang, volgens die wet, en ook daardie koningsmanne wat geneem en in die gevangenis gewerp is; en hulle is atereggestel volgens die wet; ja, daardie manne van Pachus en daardie koningsmanne, wie ook al nie wapens wou opneem ter verdediging van hul land nie, maar wat daarteen wou stry, is gedood.

10 En so het dit noodsaaklik geword dat hierdie wet streng onderhou moes word vir die veiligheid van hul land; ja, en wie ook al gevind is wat hulle vryheid verloën, is spoedig tereggestel volgens die wet.

11 En so het die dertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig; Moroni en Pahoran het vrede herstel in die land Zarahemla, onder hul eie volk, en het die doodstraf toegepas op diegene wat nie trou was aan die saak van vryheid nie.

12 En dit het gebeur aan die begin van die een en dertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, dat Moroni dadelik voorrade laat stuur het, en ook moes ’n leër van sesduisend manne gestuur word aan Helaman, om hom by te staan in die behoud van daardie deel van die land.

13 En hy het ook ’n leër van sesduisend manne, met voldoende hoeveelheid voedsel, laat stuur na die leërs van Lehi en Teankum. En dit het gebeur dat dit gedoen is om die land te versterk teen die Lamaniete.

14 En dit het gebeur dat Moroni en Pahoran ’n groot groep manne in die land Zarahemla agtergelaat het, hul opmars geneem het met ’n groot groep manne na die land Nefiha, omdat hulle vasberade was om die Lamaniete in daardie stad te verslaan.

15 En dit het gebeur dat terwyl hulle gemarsjeer het na die land, het hulle ’n groot groep manne van die Lamaniete geneem, en baie van hulle doodgemaak, en hul voorrade en hulle wapens van oorlog afgeneem.

16 En dit het gebeur nadat hulle hul geneem het, het hulle hul ’n verbond laat sluit dat hulle nie meer hul wapens van oorlog sou opneem teen die Nefiete nie.

17 En toe hulle hierdie verbond gesluit het, het hulle hul gestuur om te woon by die volk van Ammon, en hulle was in getal omtrent vierduisend wat nie gedood is nie.

18 En dit het gebeur dat toe hulle hul weggestuur het, het hulle hul opmars na die land Nefiha voortgesit. En dit het gebeur toe hulle by die stad Nefiha aangekom het, het hulle hul tente opgeslaan op die vlaktes van Nefiha, wat naby die stad Nefiha is.

19 Nou, Moroni was begerig dat die Lamaniete moes uitkom om teen hulle op die vlaktes te veg, maar die Lamaniete, omdat hulle geweet het van hulle uitermate groot moed, en die grootheid van hulle getalle waargeneem het, daarom het hulle nie gedurf om teen hulle te kom nie, daarom het hulle nie op daardie dag uitgekom om te veg nie.

20 En toe dit nag word, het Moroni uitgegaan in die donkerte van die nag, en bo-op die muur geklim om te kyk in watter gedeelte van die stad die Lamaniete gekamp het met hulle leër.

21 En dit het gebeur dat hulle aan die oostekant was, by die ingang; en hulle was almal aan die slaap. En nou het Moroni na sy leër teruggegaan en hulle inderhaas sterk toue en lere laat voorberei om neergelaat te word van bo van die muur af na die binnekant van die muur.

22 En dit het gebeur dat Moroni sy manne laat opmarsjeer het, en bo-op die muur laat kom het, en hulself laat afsak het in daardie deel van die stad, ja, en wel aan die westekant, waar die Lamaniete nie gekamp was met hulle leër nie.

23 En dit het gebeur dat hulle almal neergelaat is in die stad gedurende die nag, deur middel van hulle sterk toue en hulle lere; dus toe dit oggend word, was hulle almal binne die mure van die stad.

24 En nou toe die Lamaniete wakker word en sien dat die leërs van Moroni binne die mure was, was hulle uitermate beangs, in soverre dat hulle by die poort uitgevlug het.

25 En nou toe Moroni sien dat hulle voor hom uitvlug, het hy sy manne teen hulle laat opmarsjeer, en baie gedood, en baie ander omsingel, en hulle gevange geneem; en die res van hulle het gevlug na die land Moroni, wat aan die grense by die seekus was.

26 So het Moroni en Pahoran besit gekry van die stad Nefiha sonder die verlies van een siel; en daar was baie van die Lamaniete wat gedood is.

27 Nou het dit gebeur dat baie van die Lamaniete wat gevangenes was, begerig was om by die avolk van Ammon aan te sluit en ’n vrye volk te word.

28 En dit het gebeur dat soveel as wat begerig was, aan hulle is volgens hul begeertes gegun.

29 Daarom het al die gevangenes van die Lamaniete aangesluit by die volk van Ammon, en het begin om uitermate te arbei, om die grond te bewerk, en allerhande graansoorte te kweek, en kleinvee en grootvee van elke soort; en so is die Nefiete verlig van ’n groot las; ja, in soverre dat hulle verlig was van al die gevangenes van die Lamaniete.

30 Nou het dit gebeur dat Moroni, nadat hy besit gekry het van die stad Nefiha, en nadat hy baie gevangenes geneem het, wat die leërs van die Lamaniete aansienlik verminder het, en nadat hy baie Nefiete teruggekry het wat gevange geneem was, wat die leër van Moroni uitermate versterk het; daarom het Moroni uit die land Nefiha getrek na die land Lehi.

31 En dit het gebeur dat toe die Lamaniete sien dat Moroni teen hulle kom, was hulle weer bevrees en het gevlug voor Moroni se leër.

32 En dit het gebeur dat Moroni en sy leër hulle agtervolg het van stad tot stad, totdat hulle ontmoet is deur Lehi en Teankum; en die Lamaniete het weggevlug van Lehi en Teankum, tot by die grense van die seekus, totdat hulle by die land Moroni gekom het.

33 En die leërs van die Lamaniete was almal byeen versamel, in soverre dat hulle almal in een groep was in die land Moroni. Nou Ammoron, die koning van die Lamaniete, was ook met hulle.

34 En dit het gebeur dat Moroni en Lehi en Teankum met hulle leërs rondom op die grense van die land Moroni gekamp het, in soverre dat die Lamaniete omring was op die grense naby die wildernis aan die suidekant, en op die grense naby die wildernis aan die oostekant.

35 En dus het hulle gekamp vir die nag. Want kyk, die Nefiete en ook die Lamaniete, was moeg as gevolg van die groot afstand van die opmars; daarom het hulle oor geen strategie gedurende die nag besin nie, behalwe Teankum; want hy was uitermate vertoornd op Ammoron, in soverre dat hy gereken het dat Ammoron, en Amalikia sy broer, die aoorsaak was van hierdie groot en langdurige oorlog tussen hulle en die Lamaniete, wat die oorsaak was van soveel oorlog en bloedvergieting, ja, en soveel hongersnood.

36 En dit het gebeur dat Teankum in sy toorn uitgegaan het na die kamp van die Lamaniete, en homself neergelaat het oor die mure van die stad. En hy het met ’n tou van plek tot plek gegaan, in soverre dat hy die koning gevind het; en hy het hom met ’n spies agegooi, wat hom naby die hart deursteek het. Maar kyk, die koning het sy diensknegte wakker gemaak voordat hy gesterf het, in soverre dat hulle Teankum agternagesit, en hom gedood het.

37 Nou het dit gebeur dat toe Lehi en Moroni ontdek dat Teankum dood was, was hulle uitermate bedroef; want kyk, hy was ’n man wat dapper geveg het vir sy land, ja, ’n ware vriend van vryheid; en hy het vele uitermate sware verdrukkinge gely. Maar kyk, hy was dood, en het die weg van die ganse aarde gegaan.

38 Nou het dit gebeur dat Moroni die volgende dag uitgemarsjeer het en op die Lamaniete afgekom het, in soverre dat hulle hul met ’n groot slagting geslag het; en hulle het hulle uit die land verdryf; en hulle het gevlug, dat hulle nie in daardie tyd teruggekeer het teen die Nefiete nie.

39 En so het die een en dertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig; en so het hulle oorloë, en bloedvergietinge gehad, en hongersnood, en verdrukking, vir ’n tydperk van baie jare.

40 En daar was moorde, en twiste, en onenighede, en allerlei ongeregtighede onder die volk van Nefi gewees; nogtans, vir die aregverdiges se ontwil, ja, ter wille van die gebede van die regverdiges, is hulle gespaar.

41 Maar kyk, vanweë die uitermate lang duurte van die oorlog tussen die Nefiete en die Lamaniete het baie verhard geword, vanweë die uitermate lang duurte van die oorlog; en baie is verteder vanweë hulle averdrukkinge, in soverre dat hulle hulself verootmoedig het voor God, en wel tot die dieptes van ootmoed.

42 En dit het gebeur dat nadat Moroni daardie dele van die land versterk het wat die meeste blootgestel is aan die Lamaniete, totdat hulle sterk genoeg was, het hy teruggekeer na die stad Zarahemla, en Helaman het ook teruggekeer na die plek van sy erfenis; en daar is weer eens vrede gevestig onder die volk van Nefi.

43 En Moroni het die bevel van sy leërs oorgegee in die hande van sy seun, wie se naam Moroniha was; en hy het na sy eie huis teruggetrek, sodat hy die res van sy dae in vrede mag deurbring.

44 En Pahoran het teruggekeer na sy regterstoel; en Helaman het dit weer op hom geneem om die woord van God te preek aan die volk; want as gevolg van so baie oorloë en twiste het dit noodsaaklik geword dat ’n verordening weer gemaak moes word in die kerk.

45 Daarom, Helaman en sy broers het uitgegaan, en die woord van God verkondig met groot krag tot die aoortuiging van baie mense van hul boosheid, wat hulle van hul sondes laat bekeer het en om gedoop te word tot die Here hulle God.

46 En dit het gebeur dat hulle weer die kerk van God gevestig het, dwarsdeur die hele land.

47 Ja, en verordeninge is gemaak aangaande die wet. En hul aregters, en hul hoofregters is gekies.

48 En die volk van Nefi het weer begin om avoorspoedig te word in die land, en het begin om te vermeerder en weer uitermate sterk geword in die land. En hulle het begin om uitermate ryk te word.

49 Maar nieteenstaande hul rykdom, of hul sterkte, of hul voorspoed, was hulle nie verhef in die hoogmoed van hul oë nie; nóg was hulle traag om die Here hulle God te onthou; maar hulle het hul uitermate verootmoedig voor Hom.

50 Ja, hulle het onthou watter groot dinge die Here vir hulle gedoen het, dat Hy hulle verlos het van die dood, en van gebondenheid, en van gevangenisse, en van allerlei verdrukkinge, en Hy het hulle verlos uit die hande van hul vyande.

51 En hulle het voortdurend gebid tot die Here hulle God, in soverre dat die Here hulle geseën het, volgens sy woord, sodat hulle sterk geword het en voorspoedig was in die land.

52 En dit het gebeur dat al hierdie dinge gedoen is. En Helaman het gesterwe in die vyf en dertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

◀

1a

Alma 60:18.

◀

4a

Alma 46:12–13, 36. GS Vaandel.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

6a

Alma 61:4–8.

◀

b

Alma 51:5–7.

◀

9a

GS Doodstraf.

◀

27a

GS Anti-Nefi-Lehi’s.

◀

35a

Alma 48:1.

◀

36a

Alma 51:33–34.

◀

40a

Alma 45:15–16.

◀

41a

GS Teenstand.

◀

45a

L&V 18:44.

◀

47a

Mosia 29:39.

◀

48a

Alma 50:20.

Hoofstuk 63

Sjiblon en later Helaman neem besit van die heilige kronieke—Baie Nefiete reis na die land noordwaarts—Hagot bou skepe wat uitvaar op die westelike see—Moroniha verslaan die Lamaniete in ’n stryd. Ongeveer 56–52 v.C.

1 En dit het gebeur aan die begin van die ses en dertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, dat aSjiblon besit geneem het van daardie bheilige dinge wat oorhandig is aan Helaman deur Alma.

2 En hy was ’n regverdige man, en hy het opreg gewandel voor God; en hy het gepoog om gedurigdeur goed te doen, om die gebooie te onderhou van die Here sy God; en ook so het sy broer gedoen.

3 En dit het gebeur dat Moroni ook gesterf het. En so het die ses en dertigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig.

4 En dit het gebeur dat in die sewe en dertigste jaar van die heerskappy van die regters, was daar ’n groot groep van manne, en wel die getal van vyfduisend vierhonderd manne, met hul vroue en hul kinders, wat uit die land Zarahemla vertrek het na die land wat anoordwaarts was.

5 En dit het gebeur dat Hagot, omdat hy ’n uitermate weetgierige man was, daarom het hy uitgegaan en vir hom ’n uitermate groot skip gebou, op die grense van die land Oorvloed, by die land Verlatenheid, en het dit te water gelaat in die westelike see, by die asmal strook wat na die land noordwaarts gelei het.

6 En kyk, daar was baie van die Nefiete wat dit binnegegaan het, en weggeseil het met veel voorrade, en ook baie vroue en kinders; en hulle het hul koers noordwaarts ingeslaan. En so het die sewe en dertigste jaar geëindig.

7 En in die agt en dertigste jaar het hierdie man ander skepe gebou. En die eerste skip het ook teruggekeer, en baie meer mense het dit binnegegaan; en hulle het ook baie voorrade saamgeneem, en weer weggeseil na die land noordwaarts.

8 En dit het gebeur dat hulle nooit meer van gehoor is nie. En ons veronderstel dat hulle verdrink het in die dieptes van die see. En dit het gebeur dat nog ’n skip ook weggeseil het; en waarheen sy gegaan het, weet ons nie.

9 En dit het gebeur dat in hierdie jaar was daar baie mense wat uitgegaan het na die land anoordwaarts. En so het die agt en dertigste jaar geëindig.

10 En dit het gebeur in die nege en dertigste jaar van die heerskappy van die regters, dat Sjiblon ook gesterf het, en Corianton het na die land noordwaarts in ’n skip uitgegaan, om voorrade weg te bring vir die mense wat na daardie land gegaan het.

11 Daarom het dit noodsaaklik geword vir Sjiblon om daardie heilige dinge voor sy dood oor te dra aan die seun van aHelaman, wat Helaman genoem is, omdat hy vernoem is na sy vader.

12 Nou kyk, al daardie agraverings wat in die besit was van Helaman, is geskryf en uitgestuur onder die kinders van mense dwarsdeur die hele land, behalwe daardie gedeeltes wat deur Alma beveel is bnie uitgestuur moes word nie.

13 Nogtans, hierdie dinge moes heilig gehou word, en van een geslag na ’n ander aoorgedra word; daarom is hulle in hierdie jaar oorgedra aan Helaman, voor die dood van Sjiblon.

14 En dit het ook gebeur in hierdie jaar dat daar sommige afvalliges was wat oorgegaan het na die Lamaniete; en hulle is weer opgestook tot toorn teen die Nefiete.

15 En ook in hierdie selfde jaar het hulle afgekom met ’n talryke leër om oorlog te maak teen die volk van aMoroniha, of teen die leër van Moroniha, waarin hulle verslaan en weer teruggedryf is na hul eie lande, en het groot verliese gely.

16 En so het die nege en dertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

17 En so het die kroniek van Alma geëindig, en Helaman sy seun, en ook Sjiblon, wat sy seun was.

◀

1a

Alma 38:1–2.

◀

b

Alma 37:1–12. GS Heilig.

◀

4a

Alma 22:31.

◀

5a

Alma 22:32; Ether 10:20.

◀

9a

Hel. 3:11–12.

◀

11a

Sien opskrif van die Boek van Helaman.

◀

12a

Alma 18:36.

◀

b

Alma 37:27–32.

◀

13a

Alma 37:4.

◀

15a

Alma 62:43.

Die Boek van Helaman

’n Kroniek van die Nefiete. Hul oorloë en twiste, en hul onenighede. En ook die profesieë van baie heilige profete, voor die koms van Christus, volgens die kronieke van Helaman, wat die seun van Helaman was, en ook volgens die kronieke van sy seuns, en wel tot by die koms van Christus. En ook baie van die Lamaniete word bekeer. ’n Kroniek van hul bekering. ’n Kroniek van die regverdigheid van die Lamaniete, en die boosheid en gruwels van die Nefiete, volgens die kroniek van Helaman en sy seuns, en wel tot by die koms van Christus, wat die boek van Helaman genoem word, ensovoorts.

Hoofstuk 1

Pahoran die tweede word hoofregter en word vermoor deur Kiskumen—Pacumeni beklee die regterstoel—Coriantumr lei die Lamanitiese leërs, verower Zarahemla, en dood Pacumeni—Moroniha verslaan die Lamaniete en herower Zarahemla, en Coriantumr word gedood. Ongeveer 52–50 v.C.

1 En nou kyk, dit het gebeur aan die begin van die veertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, het daar ernstige probleme onder die volk van die Nefiete gekom.

2 Want kyk, aPahoran het gesterwe, en die weg van die ganse aarde gegaan; daarom het daar ’n ernstige twis begin aangaande wie die regterstoel moes hê onder die broers, wat die seuns van Pahoran was.

3 Nou, hierdie is hul name wat gewedywer het om die regterstoel, wat ook die volk laat wedywer het: Pahoran, Paänchi en Pacumeni.

4 Nou hierdie is nie al die seuns van Pahoran nie (want hy het baie gehad), maar hierdie is hulle wat gewedywer het om die regterstoel; daarom, hulle het drie verdelings onder die volk veroorsaak.

5 Nogtans, dit het gebeur dat Pahoran aangestel is deur die astem van die volk om hoofregter te wees en ’n goewerneur oor die volk van Nefi.

6 En dit het gebeur dat Pacumeni, toe hy sien dat hy nie die regterstoel kon verkry nie, het hy hom verenig met die stem van die volk.

7 Maar kyk, Paänchi, en daardie gedeelte van die volk wat begerig was dat hy hul goewerneur moes wees, was uitermate vertoornd; daarom, hy het op die punt gestaan om met vleitaal daardie mense te verlei om op te staan in rebellie teen hulle broers.

8 En dit het gebeur terwyl hy op die punt gestaan het om dit te doen, kyk, hy is geneem en verhoor volgens die stem van die volk, en veroordeel tot die dood; want hy het opgestaan in rebellie en gesoek om die avryheid van die volk te vernietig.

9 Nou, toe daardie mense wat begerig was dat hy hul goewerneur moes wees, sien dat hy veroordeel is tot die dood, daarom was hulle kwaad, en kyk, hulle het ene Kiskumen uitgestuur, sover as tot by die regterstoel van Pahoran, en het Pahoran vermoor terwyl hy op die regterstoel gesit het.

10 En hy is agternagesit deur die diensknegte van Pahoran; maar kyk, so vinnig was die vlug van Kiskumen dat geen mens hom kon inhaal nie.

11 En hy het na diegene gegaan wat hom gestuur het, en hulle het almal ’n verbond gesluit, ja, en gesweer by hulle ewigdurende Maker, dat hulle geen mens sou vertel dat Kiskumen vir Pahoran vermoor het nie.

12 Daarom, Kiskumen was nie bekend onder die volk van Nefi nie, want hy was vermom ten tyde dat hy vir Pahoran vermoor het. En Kiskumen en sy bende, wat met hom ’n verbond gesluit het, het hulleself met die mense vermeng, op ’n wyse dat hulle almal nie gevind kon word nie; maar soveel as wat gevind is, is veroordeel tot die adood.

13 En nou kyk, Pacumeni is aangestel, volgens die stem van die volk, om ’n hoofregter en ’n goewerneur oor die volk te wees, om te heers in die plek van sy broer Pahoran; en dit was volgens sy reg. En dit alles is gedoen in die veertigste jaar van die heerskappy van die regters; en dit het ’n einde gehad.

14 En dit het gebeur in die een en veertigste jaar van die heerskappy van die regters, dat die Lamaniete ’n ontelbare leër van manne bymekaargemaak het, en hulle bewapen het met swaarde, en met sabels en met boë, en met pyle, en met helms, en met borsplate, en met allerlei skilde van elke soort.

15 En hulle het weer afgekom dat hulle mag stryd voer teen die Nefiete. En hulle is gelei deur ’n man wie se naam Coriantumr was; en hy was ’n afstammeling van Zarahemla; en hy was ’n afvallige van die Nefiete; en hy was ’n groot en ’n magtige man.

16 Daarom het die koning van die Lamaniete, wie se naam Tubalot was, wat die seun was van aAmmoron, veronderstel dat Coriantumr, omdat hy ’n magtige man was, kon staan teen die Nefiete, met sy krag en ook met sy groot wysheid, in soverre dat deur hom uit te stuur hy mag sou bekom oor die Nefiete—

17 Daarom het hy hulle opgestook tot toorn, en hy het sy leërs bymekaargemaak, en hy het Coriantumr aangestel om hulle leier te wees, en hulle laat marsjeer na die land Zarahemla om te veg teen die Nefiete.

18 En dit het gebeur dat vanweë soveel twis en soveel probleme in die regering, dat hulle nie voldoende wagte aangehou het in die land Zarahemla nie; want hulle het veronderstel dat die Lamaniete nie durf waag om in die hart van hulle lande te kom om daardie groot stad Zarahemla aan te val nie.

19 Maar dit het gebeur dat Coriantumr gemarsjeer het aan die hoof van sy groot leër, en afgekom het op die inwoners van die stad, en hul opmars was met sulke uitermate groot spoed, dat daar geen tyd was vir die Nefiete om hulle talryke leërskare bymekaar te maak nie.

20 Daarom het Coriantumr die wag neergevel by die ingang van die stad, en het marsjeer met sy hele leër in die stad in, en hulle het elkeen gedood wat hulle weerstaan het, in soverre dat hulle besit geneem het van die hele stad.

21 En dit het gebeur dat Pacumeni, wat die hoofregter was, uitgevlug het voor Coriantumr, tot by die mure van die stad. En dit het gebeur dat Coriantumr hom teen die muur geslaan het, in soverre dat hy gesterf het. En so het die dae van Pacumeni geëindig.

22 En nou, toe Coriantumr sien dat hy in besit was van die stad Zarahemla, en sien dat die Nefiete voor hulle gevlug het, en gedood is, en geneem is, en in die gevangenis gewerp is, en dat hy die besit verkry het van die sterkste vesting in die hele land, het sy hart moed geskep in soverre dat hy op die punt gestaan het om uit te gaan teen die hele land.

23 En nou het hy nie vertoef in die land Zarahemla nie, maar hy het gemarsjeer met ’n groot leër, en wel na die stad Oorvloed; want dit was sy voorneme om uit te gaan en sy pad oop te sny met die swaard, sodat hy die noordelike dele van die land mag verkry.

24 En, veronderstellend dat hulle grootste krag in die middel van die land was, daarom het hy gemarsjeer, en hulle geen tyd gegun om hulself bymekaar te maak nie, behalwe as dit in klein groepies was; en op hierdie wyse het hulle op hul geval en hulle neergevel op die aarde.

25 Maar kyk, hierdie opmars van Coriantumr deur die middel van die land het Moroniha groot voordeel gegee oor hulle, nieteenstaande die grootheid van die aantal van die Nefiete wat gedood is.

26 Want kyk, Moroniha het veronderstel dat die Lamaniete nie durf kom in die middel van die land nie, maar dat hulle die stede sou aanval omliggend aan die grense, soos hulle tot dusver gedoen het; daarom het Moroniha hulle sterk leërs daardie dele laat beheer omliggend aan die grense.

27 Maar kyk, die Lamaniete was nie verskrik volgens sy begeerte nie, maar hulle het gekom tot in die middel van die land, en het die hoofstad geneem wat die stad Zarahemla was, en het gemarsjeer deur die belangrikste dele van die land, terwyl hulle die volk geslag het met ’n groot slagting, beide manne, vroue, en kinders, en besit geneem het van baie stede en van baie vestings.

28 Maar toe Moroniha dit ontdek het, het hy onmiddellik Lehi uitgestuur met ’n leër rondom om hulle te stuit voordat hulle in die land Oorvloed sou kom.

29 En so het hy gedoen; en hy het hulle gestuit voordat hulle by die land Oorvloed gekom het, en hulle die stryd aangesê, in soverre dat hulle begin het om terug te trek na die land Zarahemla.

30 En dit het gebeur dat Moroniha hulle gestuit het in hul aftog, en het hulle die stryd aangesê, in soverre dat dit ’n uitermate bloedige geveg geword het; ja, baie is gedood, en onder die aantal wat gedood is was aCoriantumr ook gevind.

31 En nou, kyk, die Lamaniete kon nie terugtrek na enige kant toe nie, nóg aan die noorde, nóg aan die suide, nóg aan die ooste, nóg aan die weste, want hulle was omsingel aan elke kant deur die Nefiete.

32 En so het Coriantumr die Lamaniete gedompel in die midde van die Nefiete, in soverre dat hulle in die mag was van die Nefiete, en hy is self gedood; en die Lamaniete het hulself oorgegee in die hande van die Nefiete.

33 En dit het gebeur dat Moroniha weer besit geneem het van die stad Zarahemla, en die Lamaniete wat gevange geneem is laat vertrek uit die land in vrede.

34 En so het die een en veertigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig.

◀

2a

Alma 50:40.

◀

5a

Mosia 29:26–29.

◀

8a

GS Vry, Vryheid.

◀

12a

GS Doodstraf.

◀

16a

Alma 52:3.

◀

30a

Hel. 1:15.

Hoofstuk 2

Helaman, die seun van Helaman, word hoofregter—Gadianton lei die bende van Kiskumen—Helaman se dienskneg dood Kiskumen en die Gadianton-bende vlug die wildernis binne. Ongeveer 50–49 v.C.

1 En dit het gebeur in die twee en veertigste jaar van die heerskappy van die regters, nadat Moroniha weer vrede gevestig het tussen die Nefiete en die Lamaniete, kyk daar was geeneen om die regterstoel te beklee nie; daarom het daar weer ’n twis begin onder die mense aangaande wie die regterstoel moes beklee.

2 En dit het gebeur dat Helaman, wat die seun was van Helaman, aangestel is om die regterstoel te beklee, deur die stem van die volk.

3 Maar kyk, aKiskumen, wat Pahoran vermoor het, het ’n strik gestel om Helaman ook te vernietig; en hy is deur sy bende gesteun, wat ’n verbond gesluit het dat niemand van sy boosheid moes weet nie.

4 Want daar was ene aGadianton, wat uitermate bedrewe was in baie woorde, en ook in sy lis, om die geheime werk van moord en van roof voort te sit; daarom het hy die leier geword van die bende van Kiskumen.

5 Daarom het hy hulle gevlei, en ook Kiskumen, sodat as hulle hom sou plaas op die regterstoel, hy aan diegene wat aan sy bende behoort het sou gun dat hulle geplaas moes word in mag en gesag onder die volk; daarom het Kiskumen gesoek om Helaman te vernietig.

6 En dit het gebeur dat terwyl hy uitgegaan het na die regterstoel om Helaman te vernietig, kyk een van die diensknegte van Helaman, wat gedurende die nag uit was, en wat deur hom te vermom, ’n kennis verkry het van daardie planne wat deur hierdie bende gesmee is om Helaman te vernietig—

7 En dit het gebeur dat hy Kiskumen teëgekom het, en hy het aan hom ’n teken gegee; daarom het Kiskumen die doel van sy begeerte aan hom bekend gemaak, en hy het begeer dat hy hom moes lei na die regterstoel sodat hy Helaman mag vermoor.

8 En toe die dienskneg van Helaman die hele hart van Kiskumen geken het, en hoedat dit sy bedoeling was om te moor, en ook dat dit die bedoeling was van al diegene wat aan sy bende behoort het, om te moor, en te roof, en om mag te verkry (en dit was hul ageheime plan, en hulle komplot), het die dienskneg van Helaman aan Kiskumen gesê: Laat ons uitgaan na die regterstoel.

9 Nou dit het Kiskumen uitermate verbly, want hy het veronderstel dat hy sy bedoeling sou uitvoer; maar kyk, die dienskneg van Helaman, terwyl hulle uitgegaan het na die regterstoel, het Kiskumen gesteek en wel in die hart, dat hy dood neergeval het sonder ’n geluid. En hy het gehardloop en Helaman al die dinge vertel wat hy gesien, en gehoor, en gedoen het.

10 En dit het gebeur dat Helaman mense uitgestuur het om hierdie bende van rowers, en geheime moordenaars te vang, sodat hulle tereggestel mag word volgens die wet.

11 Maar kyk, toe Gadianton uitvind dat Kiskumen nie teruggekom het nie, het hy gevrees dat hy vernietig sou word; daarom het hy sy bende hom laat volg. En hulle het hul vlug uit die land geneem, langs ’n geheime weg, die wildernis in; en dus toe Helaman uitgestuur het om hulle gevange te neem, kon hulle nêrens gevind word nie.

12 En meer aangaande hierdie Gadianton sal hierna gesê word. En so het die twee en veertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

13 En kyk, aan die einde van hierdie boek sal julle sien dat hierdie aGadianton die oorsaak was van die omverwerping, ja, byna die algehele vernietiging van die volk van Nefi.

14 Kyk, ek bedoel nie die einde van die boek van Helaman nie, maar ek bedoel die einde van die boek van Nefi, waaruit ek die hele kroniek geneem het wat ek geskryf het.

◀

3a

Hel. 1:9.

◀

4a

GS Gadianton-rowers.

◀

8a

2 Ne. 10:15. GS Geheime Organisasies.

◀

13a

Hel. 6:18; 4 Ne. 1:42.

Hoofstuk 3

Baie Nefiete verhuis na die land noordwaarts—Hulle bou huise van sement en hou baie kronieke by—Tienduisende word bekeer en gedoop—Die woord van God lei mense na heil—Nefi, die seun van Helaman, beklee die regterstoel. Ongeveer 49–39 v.C.

1 En nou het dit gebeur in die drie en veertigste jaar van die heerskappy van die regters, was daar geen twis onder die volk van Nefi nie, behalwe vir ’n bietjie hoogmoed wat in die kerk was, wat ’n paar geringe twiste onder die volk laat plaasvind het, welke sake opgelos was teen die einde van die drie en veertigste jaar.

2 En daar was geen twis onder die volk in die vier en veertigste jaar nie; nóg was daar veel twis in die vyf en veertigste jaar.

3 En dit het gebeur in die ses en veertigste jaar, ja, daar was baie twis en baie onenighede; as gevolg waarvan daar ’n uitermate groot menigte was wat uit die land Zarahemla vertrek het, en uitgegaan het na die land anoordwaarts om die land te beërwe.

4 En hulle het ’n uitermate groot afstand gereis, in soverre dat hulle by agroot massas water gekom het en baie riviere.

5 Ja, en hulle het selfs versprei na alle dele van die land, na welke dele wat nie verlate en sonder bosse gelaat is nie, vanweë die baie inwoners wat voorheen die land beërwe het.

6 En nou was geen deel van die land verlate nie, behalwe vir die bosse; maar vanweë die grootheid van die avernietiging van die volk wat voorheen die land bewoon het, is dit bverlate genoem.

7 En omdat daar maar min bosse op die aangesig van die land was, daarom het die mense wat uitgegaan het, uitermate vaardig geword in die bewerking van sement; daarom het hulle huise gebou van sement, waarin hulle gewoon het.

8 En dit het gebeur dat hulle vermenigvuldig en versprei het, en uitgegaan het van die land suidwaarts na die land noordwaarts, en versprei het in soverre dat hulle begin het om die aangesig van die hele aarde te bedek, van die see suid tot die see noord, van die asee wes tot die see oos.

9 En die mense wat in die land noordwaarts was, het in tente gewoon, en in huise van sement, en hulle het toegelaat dat watter boom ook sou opkom op die aangesig van die land, dat dit moes opgroei, sodat hulle mettertyd hout mag hê om hulle huise te bou, ja, hulle stede, en hulle tempels, en hulle sinagoges, en hulle heiligdomme, en allerlei soorte geboue.

10 En dit het gebeur dat, aangesien hout uitermate skaars was in die land noordwaarts, het hulle baie uitgestuur deur middel van askeepvaart.

11 En so het hulle die mense in staat gestel in die land noordwaarts dat hulle baie stede mag bou, beide van hout en van sement.

12 En dit het gebeur dat daar baie van die avolk van Ammon was, wat Lamaniete van geboorte was, wat ook uitgegaan het in hierdie land.

13 En nou is daar baie kronieke bygehou van die handelinge van hierdie volk, deur baie van die volk, wat noukeurig is en baie uitgebreid, aangaande hulle.

14 Maar kyk, ’n honderdste gedeelte van die handelinge van hierdie volk, ja, die kroniek van die Lamaniete en van die Nefiete, en hulle oorloë, en twiste, en onenighede, en hulle prediking, en hulle profesieë, en hulle skeepvaart en hulle bou van skepe, en hulle bou van atempels, en van sinagoges en hulle heiligdomme, en hulle regverdigheid, en hulle boosheid, en hulle moorde, en hulle rowery, en hulle geplunder, en alle wyses van gruwels en hoererye, kan nie bevat word in hierdie boek nie.

15 Maar kyk, daar is baie boeke en baie kronieke van elke soort, en hulle is hoofsaaklik bygehou deur die Nefiete.

16 En hulle is aoorgelewer van een geslag na die ander deur die Nefiete, en wel totdat hulle verval het in oortreding en vermoor, geplunder, en gejag is, en voortgedrywe is, en gedood, en versprei is oor die aangesig van die aarde, en vermeng is met die Lamaniete, totdat hulle bnie langer Nefiete genoem is nie, omdat hulle boos geword het, en wild, en wreed, ja, en wel totdat hulle Lamaniete geword het.

17 En nou keer ek weer terug na my kroniek; daarom, wat ek gespreek het, het plaasgevind nadat daar groot twiste, en oproerighede, en oorloë, en onenighede onder die volk van Nefi was.

18 Die ses en veertigste jaar van die heerskappy van die regters het geëindig;

19 En dit het gebeur dat daar steeds groot twis was in die land, ja, selfs in die sewe en veertigste jaar, en ook in die agt en veertigste jaar.

20 Nogtans, Helaman het die regterstoel beklee met geregtigheid en billikheid; ja, hy het gepoog om die insettinge en die verordeninge en die gebooie van God te onderhou; en hy het dit gedoen wat reg was in die oë van God, voortdurend; en hy het in die weë gewandel van sy vader, in soverre dat hy voorspoedig was in die land.

21 En dit het gebeur dat hy twee seuns gehad het. Hy het aan die oudste die naam van aNefi gegee, en aan die jongste, die naam van bLehi. En hulle het begin om groot te word tot die Here.

22 En dit het gebeur dat die oorloë en twiste begin het om op te hou, in ’n geringe mate, onder die volk van die Nefiete, teen die einde van die agt en veertigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

23 En dit het gebeur in die nege en veertigste jaar van die heerskappy van die regters, is daar voortdurende vrede gevestig in die land, behalwe die geheime organisasies wat aGadianton die rower gestig het in die meer gevestigde dele van die land, wat in daardie tyd nie bekend was aan diegene wat aan die hoof was van die regering nie; daarom is hulle nie uit die land vernietig nie.

24 En dit het gebeur dat in hierdie selfde jaar was daar uitermate groot voorspoed in die kerk, in soverre dat daar duisende was wat hulleself by die kerk aangesluit het en gedoop is tot bekering.

25 En so groot was die voorspoed van die kerk, en so baie die seëninge wat uitgestort is oor die volk, dat selfs die hoëpriesters en die leraars hulleself uitermate verbaas het.

26 En dit het gebeur dat die werk van die Here vooruitgegaan het tot die doop en vereniging tot die kerk van God, baie siele, ja, en wel tienduisende.

27 Dus kan ons sien dat die Here barmhartig is teenoor almal wat, in die opregtheid van hulle harte, sy heilige Naam aanroep.

28 Ja, so sien ons dat die apoort van die hemel oop is vir balmal, en wel vir diegene wat sal glo in die Naam van Jesus Christus, wat die Seun van God is.

29 Ja, ons sien dat wie ook al wil, die awoord van God mag aangryp wat blewend en kragtig is, wat al die sluheid en die strikke en liste van die duiwel uitmekaar sal breek, en die man van Christus op ’n eng en csmal pad sal lei oor daardie ewigdurende dkloof van ellende wat berei is om die goddelose te verswelg—

30 En hulle siele bring, ja, hulle onsterflike siele, tot die aregterhand van God in die koninkryk van die hemel, om te gaan sit met Abraham, en Isak, en met Jakob, en met al ons heilige vaders, om nie meer uit te gaan nie.

31 En in hierdie jaar was daar voortdurende gejubel in die land Zarahemla, en in al die streke rondom, en wel in die hele land wat deur die Nefiete besit is.

32 En dit het gebeur dat daar vrede was en uitermate groot vreugde vir die res van die nege en veertigste jaar; ja, ook was daar voortdurende vrede en groot vreugde in die vyftigste jaar van die heerskappy van die regters.

33 En in die een en vyftigste jaar van die heerskappy van die regters was daar ook vrede, behalwe vir die hoogmoed wat begin het om die kerk binne te kom—nie in die kerk van God nie, maar in die harte van die mense wat voorgegee het om aan die kerk van God te behoort.

34 En hulle is opgehef in ahoogmoed, en wel tot die vervolging van baie van hulle broers. Nou, dit was ’n groot boosheid, wat die meer nederige deel van die volk baie groot vervolgings laat ly het, en om te worstel deur baie verdrukking.

35 Nogtans het hulle dikwels agevas en bgebid, en het sterker en sterker geword in hul cnederigheid, en vaster en vaster in die geloof in Christus, tot die vervulling van hul siele met vreugde en vertroosting, ja, en wel tot die dreiniging en eheiligmaking van hulle harte, welke heiligmaking kom omdat hulle hul harte foorgegee het aan God.

36 En dit het gebeur dat die twee en vyftigste jaar ook in vrede geëindig het, behalwe vir die uitermate groot hoogmoed wat ingekom het in die harte van die mense; en dit was vanweë hulle uitermate groot arykdom en hul voorspoed in die land; en dit het oor hulle toegeneem van dag tot dag.

37 En dit het gebeur in die drie en vyftigste jaar van die heerskappy van die regters, het Helaman gesterf, en sy oudste seun Nefi het begin heers in sy plek. En dit het gebeur dat hy die regterstoel beklee het met geregtigheid en billikheid; ja, hy het die gebooie van God onderhou, en het in die weë van sy vader gewandel.

◀

3a

Alma 63:4.

◀

4a

Mosia 8:8; Morm. 6:4.

◀

6a

Mosia 21:25–27.

◀

b

Alma 22:31.

◀

8a

Alma 22:27, 32.

◀

10a

Alma 63:5–8.

◀

12a

Alma 27:21–26.

◀

14a

2 Ne. 5:16; Jakob 1:17; 3 Ne. 11:1.

◀

16a

1 Ne. 5:16–19; Alma 37:4.

◀

b

Alma 45:12–14.

◀

21a

GS Nefi, Seun van Helaman.

◀

b

GS Lehi, Nefitiese Sendeling.

◀

23a

Hel. 2:4.

◀

28a

2 Ne. 31:9, 17.

◀

b

Hand. 10:28; Rom. 2:10–11.

◀

29a

GS Woord van God.

◀

b

Hebr. 4:12; L&V 11:2.

◀

c

2 Ne. 9:41; 33:9.

◀

d

1 Ne. 15:28–30.

◀

30a

Matt. 25:33–34.

◀

34a

GS Hoogmoed.

◀

35a

GS Vas.

◀

b

GS Gebed.

◀

c

GS Nederig, Nederigheid.

◀

d

GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

e

GS Heiligmaking.

◀

f

2 Kron. 30:8; Mosia 3:19.

◀

36a

GS Rykdom.

Hoofstuk 4

Nefitiese afvalliges en die Lamaniete span hul magte saam en verower die land Zarahemla—Die Nefitiese nederlae kom as gevolg van hul boosheid—Die Kerk kwyn, en die volk word swak soos die Lamaniete. Ongeveer 38–30 v.C.

1 En dit het gebeur in die vier en vyftigste jaar was daar baie onenighede in die kerk, en daar was ook ’n atwis onder die volk, in soverre dat daar veel bloedvergieting was.

2 En die rebelse deel is gedood en uit die land gedryf, en hulle het na die koning van die Lamaniete gegaan.

3 En dit het gebeur dat hulle gepoog het om die Lamaniete op te stook tot oorlog teen die Nefiete; maar kyk, die Lamaniete was uitermate bevrees, in soverre dat hulle nie wou ag slaan op die woorde van daardie afvalliges nie.

4 Maar dit het gebeur in die ses en vyftigste jaar van die heerskappy van die regters, was daar aafvalliges wat oorgegaan het van die Nefiete na die Lamaniete; en hulle het met daardie ander geslaag om hulle op te stook tot toorn teen die Nefiete; en hulle het almal daardie jaar voorberei vir oorlog.

5 En in die sewe en vyftigste jaar het hulle afgekom teen die Nefiete in die stryd, en hulle het die werk van die dood begin; ja, in soverre dat in die agt en vyftigste jaar van die heerskappy van die regters het hulle geslaag om besit te verkry van die land Zarahemla; ja, en ook al die lande, tot by die land wat naby die land Oorvloed was.

6 En die Nefiete en die leërs van Moroniha is gedryf tot in die land Oorvloed;

7 En daar het hulle hul versterk teen die Lamaniete, vanaf die weste see, tot by die ooste; wat ’n dagreis was vir ’n Nefiet, op die lyn wat hulle versterk het en hulle leërs opgestel het om hul noordelike land te verdedig.

8 En so het daardie afvalliges onder die Nefiete, met die hulp van ’n talryke leër van die Lamaniete, besit gekry van al die besittings van die Nefiete wat in die land suidwaarts was. En dit alles is gedoen in die agt en vyftigste jaar en nege en vyftigste jaar van die heerskappy van die regters.

9 En dit het gebeur in die sestigste jaar van die heerskappy van die regters, het Moroniha geslaag met sy leërs om baie dele te verkry van die land; ja, hulle het baie stede herower wat in die hande van die Lamaniete geval het.

10 En dit het gebeur in die een en sestigste jaar van die heerskappy van die regters het hulle daarin geslaag om tot die helfte van al hulle besittings te herower.

11 Nou, hierdie groot verlies van die Nefiete, en die groot slagting wat onder hulle was, sou nie gebeur het as dit nie was vir hulle boosheid en hul gruwels wat onder hulle was nie; ja, en dit was ook onder diegene wat voorgegee het om aan die kerk van God te behoort.

12 En dit was vanweë die ahoogmoed van hulle harte, vanweë hulle uitermate brykdomme, ja, dit was vanweë hul verdrukking van die carmes, die weerhouding van hulle voedsel van die hongeriges, die weerhouding van hulle kleding van die naaktes, en omdat hulle hul nederige broers op die wang geslaan het, en ’n bespotting gemaak het van dit wat heilig was, omdat hulle die gees van profesie en openbaring geloën het, omdat hulle gemoor, geplunder, gelieg, gesteel, egbreuk gepleeg het, omdat hulle opgekom het in groot twiste, en weggedros het na die land Nefi, onder die Lamaniete—

13 En vanweë hierdie, hulle groot boosheid, en hulle agrootpratery oor hul eie krag, is hulle aan hul eie krag oorgelaat; daarom was hulle nie voorspoedig nie, maar is verdruk en geslaan, en uitgedrywe voor die Lamaniete, totdat hulle besit verloor het van byna al hul lande.

14 Maar kyk, Moroniha het baie dinge tot die volk gepreek vanweë hul ongeregtigheid, en ook aNefi en Lehi, wat die seuns was van Helaman, het baie dinge tot die volk gepreek, ja, en het baie dinge tot hulle geprofeteer aangaande hulle ongeregtighede, en wat oor hulle sou kom as hulle nie bekeer van hul sondes nie.

15 En dit het gebeur dat hulle bekeer het, en in soverre as wat hulle bekeer het, het hulle begin om voorspoedig te wees.

16 Want toe Moroniha sien dat hulle bekeer het, het hy gewaag om hulle van plek na plek uit te lei, en van stad na stad, totdat hulle die een helfte van hul besittings en die een helfte van al hul lande herwin het.

17 En so het die een en sestigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig.

18 En dit het gebeur in die twee en sestigste jaar van die heerskappy van die regters dat Moroniha geen besittings meer kon terugwin van die Lamaniete nie.

19 Daarom het hulle hul bedoeling laat vaar om die res van hul lande terug te win, want so talryk was die Lamaniete dat dit onmoontlik geword het vir die Nefiete om meer mag te verkry oor hulle; daarom het Moroniha al sy leërs gebruik om daardie dele wat hy ingeneem het te behou.

20 En dit het gebeur, vanweë die grootheid van die getalle van die Lamaniete, was die Nefiete in groot vrees dat hulle oorweldig en vertrap en gedood en vernietig sou word.

21 Ja, hulle het begin om die profesieë van Alma te onthou, en ook die woorde van Mosia; en hulle het gesien dat hulle ’n hardnekkige volk was, en dat hulle die gebooie van God as niks geag het nie;

22 En dat hulle die awette van Mosia verander en vertrap het onder hul voete, of dit wat die Here hom beveel het om aan die volk te gee; en hulle het gesien dat hul wette ontaard het, en dat hulle ’n goddelose volk geword het, in soverre dat hulle boos was net soos die Lamaniete.

23 En vanweë hul ongeregtigheid het die kerk begin om te akwyn; en hulle het begin om nie te glo in die gees van profesie en in die gees van openbaring nie; en die oordele van God het hulle in die gesig gestaar.

24 En hulle het gesien dat hulle aswak geword het, net soos hul broers, die Lamaniete, en dat die bGees van die Here hulle nie langer bewaar het nie; ja, dit het onttrek van hulle, omdat die Gees van die Here nie woon in conheilige tempels nie—

25 Daarom het die Here opgehou om hulle te bewaar deur sy wonderbaarlike en ongeëwenaarde krag, want hulle het verval in ’n toestand van aongeloof en verskriklike boosheid; en hulle het gesien dat die Lamaniete uitermate talryker was as hulle, en tensy hulle sou bvaskleef aan die Here hulle God, moet hulle onvermydelik vergaan.

26 Want kyk, hulle het gesien dat die krag van die Lamaniete net so groot was soos hulle krag, en wel man vir man. En so het hulle in hierdie groot oortreding verval; ja, so het hulle swak geword, vanweë hul oortreding oor ’n tydperk van anie baie jare nie.

◀

1a

3 Ne. 11:29.

◀

4a

Hel. 5:17.

◀

12a

Obad. 1:3–4; L&V 101:42.

◀

b

1 Tim. 6:17; 2 Ne. 9:42.

◀

c

L&V 42:30–31.

◀

13a

GS Hoogmoed.

◀

14a

Hel. 3:21.

◀

22a

Alma 1:1.

◀

23a

GS Afval.

◀

24a

Mosia 1:13.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

c

Mosia 2:37; Alma 7:21; 34:36.

◀

25a

GS Ongeloof.

◀

b

Jakob 6:5.

◀

26a

Alma 46:8; Hel. 12:3–4.

Hoofstuk 5

Nefi en Lehi wy hulleself aan prediking—Hul name lei hulle om hul lewens te rig volgens dié van hul voorouers—Christus verlos diegene wat bekeer—Nefi en Lehi maak baie bekeerlinge en word in die gevangenis gewerp en vuur omring hulle—’n Wolk van duisternis oorskadu driehonderd mense—Die aarde skud, en ’n stem beveel die mense om te bekeer—Nefi en Lehi spreek met engele en die menigte word omring deur vuur. Ongeveer 30 v.C.

1 En dit het gebeur dat in hierdie selfde jaar, kyk, aNefi het die regterstoel oorgegee aan ’n man wie se naam Cezoram was.

2 Want omdat hul wette en hul regerings gevestig is deur die astem van die volk, en hulle wat boosheid bgekies het talryker was as hulle wat die goeie gekies het, daarom het hulle ryp geword vir vernietiging, want die wette het ontaard.

3 Ja, en dit was nie al nie; hulle was ’n hardnekkige volk, in soverre dat hulle nie regeer kon word deur die wet of geregtigheid nie, behalwe tot hul vernietiging.

4 En dit het gebeur dat Nefi moeg geword het vanweë hul ongeregtigheid; en hy het die regterstoel aoorgegee, en het dit op hom geneem om die woord van God te preek die res van sy dae, en sy broer Lehi ook, al die res van sy dae;

5 Want hulle het die woorde onthou wat hul vader Helaman met hulle gespreek het. En hierdie is die woorde wat hy gespreek het:

6 Kyk, my seuns, ek begeer dat julle moet onthou om die gebooie van God te onderhou; en ek wil hê dat julle aan die volk hierdie woorde sal verkondig. Kyk, ek het aan julle die name gegee van ons eerste aouers wat uitgekom het uit die land Jerusalem; en dit het ek gedoen sodat wanneer julle jul name onthou, julle hulle mag onthou; en wanneer julle hulle onthou, julle hul werke mag onthou; en wanneer julle hul werke onthou, julle mag weet dat dit gesê, en ook geskrywe is, dat hulle bgoed was.

7 Daarom, my seuns, wil ek hê dat julle dit moet doen wat goed is, sodat dit van julle gesê mag word, en ook geskrywe word, net soos dit gesê en ook van hulle geskrywe is.

8 En nou, my seuns, kyk, ek het ietwat meer om van julle te begeer, welke begeerte is dat julle nie hierdie dinge mag doen sodat julle mag roem nie, maar dat julle hierdie dinge mag doen om vir julleself ’n askat weg te lê in die hemel, ja, wat ewig is, en wat nie verwelk nie; ja, sodat julle daardie bkosbare gawe mag hê van die ewige lewe, wat ons rede het om te veronderstel dat dit aan ons vaders gegee is.

9 O onthou, onthou, my seuns, die awoorde wat koning Benjamin met sy volk gespreek het; ja, onthou dat daar geen ander weg of wyse is waardeur die mens gered kan word nie, behalwe deur die bversoenende bloed van Jesus Christus, wat sal kom; ja, onthou dat Hy kom om die cwêreld te dverlos.

10 En onthou ook die awoorde wat Amulek met Zeesrom gespreek het, in die stad Ammoniha; want hy het aan hom gesê dat die Here sekerlik sal kom om sy volk te verlos, maar dat Hy nie sou kom om hulle te verlos in hul sondes nie, maar om hulle te verlos van hulle sondes.

11 En aan Hom is krag gegee van die Vader om hulle te verlos van hulle sondes vanweë bekering; daarom het Hy sy engele agestuur om die tydings van die voorwaardes van bekering te verkondig, wat mense tot die krag van die Verlosser, tot die heil van hulle siele bring.

12 En nou, my seuns, onthou, onthou dat dit op die arots van ons Verlosser is, wat Christus is, die Seun van God, dat julle jul bfondament moet bou; sodat wanneer die duiwel sy magtige winde sal uitstuur, ja, sy pyle in die warrelwind, ja, wanneer al sy hael en sy magtige cstorm op julle sal neerslaan, sal dit geen mag oor julle hê om julle af te trek na die kloof van smart en eindelose wee nie, vanweë die rots waarop julle gebou is, wat ’n sekere fondament is, ’n fondament waarop, as mense daarop bou, hulle nie kan val nie.

13 En dit het gebeur dat hierdie die woorde was wat Helaman aan sy seuns ageleer het; ja, hy het hulle baie dinge geleer wat nie geskrywe is nie, en ook baie dinge wat geskrywe is.

14 En hulle het sy woorde onthou; en daarom het hulle uitgegaan, en het die gebooie van God onderhou, om die woord van God te onderrig onder die hele volk van Nefi, beginnende by die stad Oorvloed;

15 En van toe af na die stad Gid; en van die stad Gid na die stad Mulek;

16 En wel van een stad na ’n ander, totdat hulle uitgegaan het onder al die volk van Nefi wat in die land suidwaarts was; en van daar in die land Zarahemla in, onder die Lamaniete.

17 En dit het gebeur dat hulle gepreek het met groot mag, in soverre dat hulle baie van daardie aafvalliges beskaam het wat oorgegaan het van die Nefiete, in soverre dat hulle voortgekom en hulle sondes bely het en gedoop is tot bekering, en onmiddellik teruggekeer het na die Nefiete om te poog om aan hulle die kwaad wat hulle gedoen het te vergoed.

18 En dit het gebeur dat Nefi en Lehi tot die Lamaniete met sulke groot krag en gesag gepreek het, want krag en gesag is aan hulle gegee sodat hulle mag aspreek, en dit is ook aan hulle gegee wat hulle moes spreek—

19 Daarom het hulle tot die groot verbasing van die Lamaniete gespreek om hulle te aoortuig, in soverre dat daar agt duisend van die Lamaniete wat in die land Zarahemla en omstreke was wat gedoop is tot bekering, en oortuig was van die boosheid van die oorleweringe van hul vaders.

20 En dit het gebeur dat Nefi en Lehi daarvandaan vertrek het om na die land Nefi te gaan.

21 En dit het gebeur dat hulle deur ’n leër van die Lamaniete geneem is en in die agevangenis gewerp is; ja, en wel in daardie selfde gevangenis waarin Ammon en sy broers gewerp is deur die diensknegte van Limhi.

22 En nadat hulle baie dae lank in die gevangenis gewerp is sonder voedsel, kyk, het hulle in die gevangenis ingegaan om hulle te neem sodat hulle hul mag dood.

23 En dit het gebeur dat Nefi en Lehi omring was soos met avuur, en wel tot so ’n mate dat hulle nie gedurf het om hulle hande op hulle te lê nie, uit vrees dat hulle verbrand sou word. Nogtans, Nefi en Lehi is nie verbrand nie; en hulle was asof hulle gestaan het in die midde van die vuur en is nie verbrand nie.

24 En toe hulle sien dat hulle omring is deur ’n akolom van vuur, en dat dit hulle nie brand nie, het hulle harte moed geskep.

25 Want hulle het gesien dat die Lamaniete nie gedurf het om hulle hande op hulle te lê nie; nóg het hulle gedurf om naby hulle te kom, maar het gestaan asof hulle stomgeslaan is van verbasing.

26 En dit het gebeur dat Nefi en Lehi na vore getree en begin het om met hulle te spreek, en gesê het: Vrees nie, want kyk, dit is God wat aan julle hierdie wonderlike ding getoon het, waardeur aan julle getoon word dat julle nie julle hande op ons kan lê om ons te dood nie.

27 En kyk, toe hulle hierdie woorde gesê het, het die aarde uitermate geskud, en die mure van die gevangenis het geskud asof hulle op die punt was om in te tuimel na die aarde toe, maar kyk, hulle het nie geval nie. En kyk, hulle wat in die gevangenis was, was Lamaniete en Nefiete wat afvalliges was.

28 En dit het gebeur dat hulle oorskadu was deur ’n wolk van aduisternis, en ’n vreeslike doodse angs het oor hulle gekom.

29 En dit het gebeur dat daar ’n astem gekom het, asof dit bó die wolk van duisternis was, wat gesê het: Bekeer julle, bekeer julle, en soek nie meer om my diensknegte te vernietig wat Ek na julle gestuur het om goeie tydings te verkondig nie.

30 En dit het gebeur toe hulle hierdie stem gehoor het, en gewaar het dat dit nie ’n stem van donder was nie, nóg was dit ’n stem van ’n oproerige geraas, maar, kyk, dit was ’n astil stem van volmaakte teerheid, asof dit ’n fluistering was, en dit het deurgedring tot die diepte van die siel—

31 En nieteenstaande die teerheid van die stem, kyk, die aarde het uitermate geskud, en die mure van die gevangenis het weer gebewe, asof dit na die aarde toe wou tuimel; en kyk, die wolk van duisternis wat hulle oorskadu het, het nie verdwyn nie—

32 En kyk, die stem het weer gekom, en gesê: Bekeer julle, bekeer julle, want die koninkryk van die hemel is op hande; en soek nie meer om my diensknegte te vernietig nie. En dit het gebeur dat die aarde weer geskud het, en die mure het gebewe.

33 En ook weer die derde keer het die stem gekom, en het wonderbaarlike woorde met hulle gespreek wat nie geuiter kan word deur die mens nie; en die mure het weer gebewe, en die aarde het geskud asof dit op die punt gestaan het om uitmekaar te breek.

34 En dit het gebeur dat die Lamaniete nie kon vlug vanweë die wolk van duisternis wat hulle oorskadu het nie; ja, en hulle was ook onbeweeglik vanweë die vrees wat oor hulle gekom het.

35 Nou was daar een onder hulle wat ’n Nefiet van geboorte was, wat eens behoort het aan die kerk van God, maar wat afvallig geword het van hulle.

36 En dit het gebeur dat hy hom omgedraai het, en kyk, hy het deur die wolk van duisternis die gesigte van Nefi en Lehi gesien; en kyk, hulle het uitermate agestraal, net soos die gesigte van engele. En hy het gesien dat hulle hul oë opgehef het na die hemel; en hulle was in die houding asof hulle gepraat het of hulle stemme opgehef het na een of ander wese wat hulle gewaar het.

37 En dit het gebeur dat hierdie man tot die menigte geroep het, dat hulle mag omdraai en kyk. En kyk, daar is mag gegee aan hulle dat hulle omgedraai en gekyk het; en hulle het die gesigte van Nefi en Lehi gesien.

38 En hulle het aan die man gesê: Kyk, wat beteken al hierdie dinge, en wie is dit met wie hierdie manne spreek?

39 Nou, die man se naam was Ammínadab. En Ammínadab het aan hulle gesê: Hulle spreek met die engele van God.

40 En dit het gebeur dat die Lamaniete aan hom gesê het: aWat sal ons doen, sodat hierdie wolk van duisternis weggeneem mag word wat ons oorskadu?

41 En Ammínadab het aan hulle gesê: Julle moet abekeer, en roep tot die stem, totdat julle bgeloof in Christus sal hê, wat aan julle verkondig is deur Alma, en Amulek, en Zeesrom; en wanneer julle dit sal doen, sal die wolk van duisternis weggeneem word wat julle oorskadu.

42 En dit het gebeur dat hulle almal begin het om te roep tot die stem van Hom wat die aarde geskud het; ja, hulle het geroep, totdat die wolk van duisternis weggeneem is.

43 En dit het gebeur dat toe hulle rondkyk, en sien dat die wolk van duisternis weggeneem is wat hulle oorskadu het, kyk, hulle het gesien dat hulle rondom aomring was, ja, elke siel, deur ’n kolom van vuur.

44 En Nefi en Lehi was in die middel van hulle; ja, hulle was rondom omring; ja, hulle was asof in die middel van ’n vlammende vuur, tog het dit hulle nie geskaad nie, nóg het dit vatplek gekry aan die mure van die gevangenis; en hulle was vervul met daardie avreugde wat onuitspreeklik en vol heerlikheid is.

45 En kyk, die aHeilige Gees van God het neergedaal van die hemel af, en het hulle harte binnegedring, en hulle was vervul asof met vuur, en hulle kon wonderbaarlike woorde bspreek.

46 En dit het gebeur dat daar ’n stem tot hulle gekom het, ja, ’n aangename stem, asof dit ’n fluistering was, wat sê:

47 aVrede, vrede vir julle, vanweë julle geloof in my Welbeminde, wat vanaf die grondlegging van die wêreld is.

48 En nou, toe hulle dit hoor, het hulle hul oë opgeslaan asof hulle wou sien vanwaar die stem kom; en kyk, hulle het gesien die ahemele open; en engele het uit die hemel afgekom en het hulle gedien.

49 En daar was omtrent driehonderd siele wat hierdie dinge gesien en gehoor het; en hulle is beveel om uit te gaan en nie verwonderd te wees nie, nóg moes hulle twyfel.

50 En dit het gebeur dat hulle uitgegaan en die volk onderrig het, en in al die streke rondomheen al die dinge verkondig het wat hulle gehoor en gesien het, in soverre dat die grootste gedeelte van die Lamaniete oortuig was van hulle, vanweë die grootheid van die getuienisse wat hulle ontvang het.

51 En soveel as wat aoortuig was, het hulle wapens van oorlog neergelê, en ook hul haat en die oorlewering van hulle vaders.

52 En dit het gebeur dat hulle die lande van hul besitting aan die Nefiete oorgegee het.

◀

1a

Hel. 3:37.

◀

2a

Mosia 29:25–27.

◀

b

Alma 10:19.

◀

4a

Alma 4:15–20.

◀

6a

1 Ne. 1:1, 5.

◀

b

2 Ne. 33.

◀

8a

3 Ne. 13:19–21.

◀

b

L&V 14:7.

◀

9a

Mosia 2:9.

◀

b

Mosia 3:17–18. GS Versoen, Versoening.

◀

c

GS Wêreld—Mense wat nie die gebooie gehoorsaam nie.

◀

d

GS Verlos, Verlossing.

◀

10a

Alma 11:34.

◀

11a

Alma 13:24–25.

◀

12a

Matt. 7:24–27; L&V 6:34; Moses 7:53. GS Hoeksteen; Rots.

◀

b

Jes. 28:16; Jakob 4:16.

◀

c

3 Ne. 14:25, 27.

◀

13a

Mosia 1:4.

◀

17a

Hel. 4:4.

◀

18a

L&V 100:5–8. GS Profesie, Profeteer.

◀

19a

GS Bekeer, Bekering; Sendingwerk.

◀

21a

Mosia 7:6–7; 21:23.

◀

23a

Ex. 3:2.

◀

24a

Ex. 14:24; 1 Ne. 1:6; L&V 29:12; JS—G 1:16.

◀

28a

Ex. 14:20.

◀

29a

3 Ne. 11:3–14.

◀

30a

1 Kon. 19:12; L&V 85:6.

◀

36a

Ex. 34:29–35; Hand. 6:15.

◀

40a

Hand. 2:37–39.

◀

41a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

43a

3 Ne. 17:24; 19:14.

◀

44a

GS Vreugde.

◀

45a

3 Ne. 9:20; Ether 12:14.

◀

b

GS Gawes van die Gees.

◀

47a

GS Vrede.

◀

48a

1 Ne. 1:8.

◀

51a

Alma 31:5.

Hoofstuk 6

Die regverdige Lamaniete preek vir die goddelose Nefiete—Beide volke is voorspoedig gedurende ’n tydperk van vrede en oorvloed—Lucifer, die oorsprong van sonde, spoor die harte van die bose en die Gadianton-rowers aan tot moord en boosheid—Die rowers neem die Nefitiese regering oor. Ongeveer 29–23 v.C.

1 En dit het gebeur dat toe die twee en sestigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig het, het al hierdie dinge gebeur, en die Lamaniete het, die grootste gedeelte van hulle, ’n regverdige volk geword, in soverre dat hul aregverdigheid dié oortref het van die Nefiete, vanweë hul standvastigheid en onwankelbaarheid in die geloof.

2 Want kyk, daar was baie van die Nefiete wat averhard en onbekeerlik geword het, en uiters boos, in soverre dat hulle die woord van God verwerp het en al die prediking en profeteringe wat onder hulle gekom het.

3 Nogtans, die volk van die kerk het groot vreugde gehad vanweë die bekering van die Lamaniete, ja, vanweë die kerk van God, wat onder hulle gestig was. En hulle het as adeelgenote die een met die ander verkeer en hulle het hul verbly, die een met die ander, en het groot vreugde gehad.

4 En dit het gebeur dat baie van die Lamaniete afgekom het in die land Zarahemla, en het aan die volk van die Nefiete die wyse van hul abekering meegedeel, en het hulle vermaan tot geloof en bekering.

5 Ja, en baie het gepreek met uitermate groot krag en gesag, tot die afbring van baie van hulle in die dieptes van ootmoed, om die nederige volgelinge van God en die Lam te wees.

6 En dit het gebeur dat baie van die Lamaniete na die aland noordwaarts gegaan het; en ook Nefi en Lehi het na die land noordwaarts gegaan, om te preek vir die mense. En so het die drie en sestigste jaar geëindig.

7 En kyk, daar was vrede in die hele land, in soverre dat die Nefiete na watter deel van die land hulle ook wou, gegaan het, hetsy onder die Nefiete of die Lamaniete.

8 En dit het gebeur dat die Lamaniete ook gegaan het waar ook al hulle wou, hetsy dit onder die Lamaniete of onder die Nefiete was; en so het hulle vrye omgang gehad een met die ander, om te koop en te verkoop, en om wins te maak, volgens hulle begeerte.

9 En dit het gebeur dat hulle uitermate ryk geword het, beide die Lamaniete en die Nefiete; en hulle het ’n uitermate oorvloed gehad van goud, en van silwer, en van allerlei soorte kosbare metale, beide in die land suid en in die land noord.

10 Nou, die land suid is genoem Lehi, en die land noord is genoem aMulek, wat genoem is na die seun van Sedekía; want die Here het Mulek gebring na die land noord, en Lehi na die land suid.

11 En kyk, daar was allerlei soorte goud in beide hierdie lande, en van silwer, en van kosbare erts van elke soort; en daar was ook kundige werkliede, wat allerlei soorte erts bewerk het, en dit geraffineer het; en dus het hulle ryk geword.

12 Hulle het graan gekweek in oorvloed, beide in die noorde en in die suide; en hulle het uitermate floreer, beide in die noorde en in die suide. En hulle het vermenigvuldig en uitermate sterk geword in die land. En hulle het baie kleinvee en grootvee geteel, ja, baie vetgemaakte vee.

13 Kyk, hulle vroue het gearbei en gespin, en het allerlei soorte materiaal gemaak, van fyngeweefde linne en materiaal van elke soort, om hulle naaktheid te bedek. En so het die vier en sestigste jaar verbygegaan in vrede.

14 En in die vyf en sestigste jaar het hulle ook groot vreugde en vrede gehad, ja, baie prediking en baie profesieë aangaande dit wat moes kom. En so het die vyf en sestigste jaar verbygegaan.

15 En dit het gebeur dat in die ses en sestigste jaar van die heerskappy van die regters, kyk, is aCezoram vermoor deur ’n onbekende hand terwyl hy op die regterstoel gesit het. En dit het gebeur in dieselfde jaar dat sy seun, wat aangestel is deur die volk in sy plek, ook vermoor is. En so het die ses en sestigste jaar geëindig.

16 En aan die begin van die sewe en sestigste jaar het die volk begin om weer uitermate boos te word.

17 Want kyk, die Here het hulle só lank geseën met die rykdomme van die wêreld dat hulle nie beweeg was tot toorn, tot oorloë, nóg tot bloedvergieting; daarom het hulle begin om hulle harte te rig op hul rykdomme; ja, hulle het begin soek om rykdom te bekom sodat hulle verhef mag wees die een bo die ander; daarom het hulle begin om geheime amoorde te pleeg, en om te roof en te plunder, sodat hulle rykdom mag bekom.

18 En nou, kyk, daardie moordenaars en plunderaars was ’n bende wat gevorm is deur Kiskumen en aGadianton. En nou het dit gebeur dat daar baie was, selfs onder die Nefiete, van Gadianton se bende. Maar kyk, hulle was talryker onder die goddeloser gedeelte van die Lamaniete. En hulle is genoem Gadianton-rowers en moordenaars.

19 En dit was hulle wat die hoofregter Cezoram en sy seun vermoor het, terwyl hulle op die regterstoel was; en kyk, hulle is nie gevind nie.

20 En nou het dit gebeur dat toe die Lamaniete vind dat daar rowers onder hulle was, was hulle uitermate bedroef; en hulle het elke middel in hulle mag gebruik om hulle te vernietig vanaf die aangesig van die aarde.

21 Maar kyk, Satan het die harte opgestook van die grootste deel van die Nefiete, in soverre dat hulle verenig het met daardie bendes van rowers, en met hulle verbonde en hulle ede gesluit het, dat hulle mekaar sou beskerm en behoed in welke moeilike omstandighede hulle ook al geplaas sou word, sodat hulle nie sou ly vir hulle moorde, en hulle geplunder, en hulle diefstalle nie.

22 En dit het gebeur dat hulle hul tekens gehad het, ja, hulle ageheime tekens en hulle geheime woorde; en dit sodat hulle ’n broer kon onderskei wat die verbond gesluit het, sodat watter boosheid sy broer sou doen, hy nie kwaad aangedoen sou word deur sy broer nie, nóg deur diegene wat aan sy bende behoort het, wat hierdie verbond gesluit het.

23 En so mag hulle moor, en plunder, en steel, en hoererye pleeg, en allerlei booshede, teenstrydig met die wette van hul land en ook die wette van hul God.

24 En wie ook al van diegene wat behoort het aan hulle bende, aan die wêreld van hulle aboosheid en hul gruwels sou onthul, sou verhoor word, nie volgens die wette van hulle land nie, maar volgens die wette van hulle boosheid, wat gegee is deur Gadianton en Kiskumen.

25 Nou kyk, dit is hierdie geheime aede en verbonde wat Alma sy seun beveel het nie die wêreld moes ingaan nie, uit vrees dat hulle ’n middel sou wees om die volk af te bring tot vernietiging.

26 Nou kyk, daardie ageheime ede en verbonde het nie na Gadianton gekom uit die kronieke wat aan Helaman oorhandig was nie; maar kyk, hulle is in die hart van Gadianton geplaas deur daardie bselfde wese wat ons eerste ouers verlei het om van die verbode vrug te eet—

27 Ja, daardie selfde wese wat saamgesweer het met aKain, dat as hy sy broer Abel sou vermoor, dit nie bekend sou wees aan die wêreld nie. En hy het saamgesweer met Kain en sy volgelinge van daardie tyd af vorentoe.

28 En ook, dit is daardie selfde wese wat dit in die harte van die volk geplaas het om ’n toring te abou hoog genoeg dat hulle by die hemel mag kom. En dit was daardie selfde wese wat die mense oorgehaal het wat van daardie toring gekom het na hierdie land; wat die werke versprei het van die duisternis en gruwels oor die hele aangesig van die land, totdat hy die volk afgetrek het tot ’n balgehele vernietiging, en tot ’n ewigdurende hel.

29 Ja, dit is daardie selfde wese wat dit in die hart van aGadianton geplaas het om nog die werk van die duisternis voort te sit, en van geheime moord; en hy het dit voortgebring van die begin van die mens af tot hierdie tyd.

30 En kyk, dit is hy wat die aoorsprong van alle sonde is. En kyk, hy sit sy werke van duisternis en geheime moord voort, en lewer hul sameswerings oor, en hul ede, en hul verbonde, en hul planne van vreeslike boosheid, van geslag tot geslag, tot so ’n mate dat hy ’n houvas kan kry op die harte van die kinders van mense.

31 En nou, kyk, hy het ’n groot houvas gekry op die harte van die Nefiete; ja, in soverre dat hulle uitermate boos geword het; ja, die grootste deel van hulle het weggedraai uit die weg van regverdigheid, en het die gebooie van God onder hulle voete avertrap, en het na hulle eie weë gedraai, en het vir hulleself afgode opgebou van hulle goud en hulle silwer.

32 En dit het gebeur dat al hierdie ongeregtighede oor hulle gekom het binne die tydperk van anie baie jare nie, in soverre dat die grootste deel daarvan oor hulle gekom het in die sewe en sestigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

33 En hulle het toegeneem in hulle ongeregtighede ook in die agt en sestigste jaar, tot die groot verdriet en weeklag van die regverdiges.

34 En so sien ons dat die Nefiete begin het om te kwyn in ongeloof, en toeneem in boosheid en gruwels, terwyl die Lamaniete uitermate begin toeneem het in die kennis van hulle God; ja, hulle het begin om sy insettinge en sy gebooie te onderhou, en om te wandel in waarheid en opregtheid voor Hom.

35 En so sien ons dat die Gees van die Here begin het om te aonttrek van die Nefiete, vanweë die boosheid en die hardheid van hulle harte.

36 En so sien ons dat die Here begin het om sy Gees uit te stort op die Lamaniete, vanweë hulle meegaandheid en gewilligheid om in sy woorde te glo.

37 En dit het gebeur dat die Lamaniete die bende rowers van Gadianton gejag het; en hulle het die woord van God gepreek onder die goddeloser deel van hulle, in soverre dat hierdie bende rowers heeltemal vernietig was onder die Lamaniete.

38 En dit het gebeur aan die ander kant, dat die Nefiete hulle opgebou het en hulle ondersteun het, beginnende by die goddeloser deel van hulle, totdat hulle die hele land van die Nefiete oordek het, en die grootste deel van die regverdiges verlei het, totdat hulle hul verlaag het om te glo in hulle werke en deel te hê aan hulle buit, en aan te sluit by hulle in hulle geheime moorde en komplotte.

39 En so het hulle die alleenbestuur van die regering verkry, in soverre dat hulle onder hul voete vertrap het en geslaan en verskeur het en hulle rûe gekeer het op die aarmes en die sagmoediges, en die nederige volgelinge van God.

40 En so sien ons dat hulle in ’n verskriklike toestand was, en aryp geword het vir ’n ewigdurende vernietiging.

41 En dit het gebeur dat die agt en sestigste jaar geëindig het van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

◀

1a

Hel. 13:1.

◀

2a

Rom. 1:28–32.

◀

3a

GS Bevriend.

◀

4a

GS Bekeer, Bekering.

◀

6a

Alma 63:4–9; Hel. 3:11–12.

◀

10a

Mosia 25:2–4; Hel. 8:21.

◀

15a

Hel. 5:1.

◀

17a

3 Ne. 9:9.

◀

18a

Hel. 2:4, 12–13.

◀

22a

GS Geheime Organisasies.

◀

24a

GS Boos, Boosheid.

◀

25a

Alma 37:27–32.

◀

26a

Moses 5:29, 49–52.

◀

b

3 Ne. 6:28; Moses 4:6–12.

◀

27a

Moses 5:18–33.

◀

28a

Gén. 11:1–4; Ether 1:3.

◀

b

Ether 8:9, 15–25.

◀

29a

Hel. 2:4–13.

◀

30a

Alma 5:39–42; Moro. 7:12, 17; Moses 4:4.

◀

31a

1 Ne. 19:7.

◀

32a

Alma 46:8.

◀

35a

Mosia 2:36; L&V 121:37.

◀

39a

Ps. 109:16; Alma 5:54–56; L&V 56:16.

◀

40a

Hel. 5:2; 11:37; L&V 18:6.

Die profesie van Nefi, die Seun van Helaman—God waarsku die volk van Nefi dat Hy hulle sal besoek in sy toorn, tot hulle algehele vernietiging, tensy hulle bekeer van hulle boosheid. God tref die volk van Nefi met pestilensie; hulle bekeer en keer tot Hom. Samuel, ’n Lamaniet, profeteer vir die Nefiete.

Dit behels hoofstukke 7 tot 16.

Hoofstuk 7

Nefi word verwerp in die noorde en keer terug na Zarahemla—Hy bid op sy tuintoring en doen dan ’n beroep op die volk om te bekeer of te vergaan. Ongeveer 23–21 v.C.

1 Kyk, nou het dit gebeur in die nege en sestigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van die Nefiete, dat Nefi, die seun van Helaman, ateruggekeer het na die land Zarahemla van die land noordwaarts.

2 Want hy het uitgegaan onder die mense wat in die land noordwaarts was, en het die woord van God aan hulle gepreek, en het baie dinge aan hulle geprofeteer;

3 En hulle het al sy woorde verwerp, in soverre dat hy nie onder hulle kon bly nie, maar het weer teruggekeer na die land van sy geboorte.

4 En toe hy die volk sien in ’n toestand van sulke vreeslike boosheid, en daardie Gadianton-rowers wat die regterstoele beset—wat onregmatig die mag en die gesag oor die land toegeëien het; en die gebooie van God opsy gelê het, en nie in die geringste regverdig was voor Hom nie; en geen geregtigheid gedoen het aan die kinders van mense nie;

5 En die regverdiges veroordeel vanweë hulle regverdigheid; en die skuldiges en die bose ongestraf laat gaan vanweë hulle geld; en verder om hulle ampte te behou aan die hoof van die regering, om te heers en te doen volgens hulle wil, sodat hulle voordeel kan verkry en die eer van die awêreld; en verder, sodat hulle soveel makliker egbreuk mag pleeg, en steel, en doodmaak, en doen volgens hulle eie wil—

6 Nou hierdie groot ongeregtigheid het oor die Nefiete gekom, in ’n tydperk van nie baie jare nie; en toe Nefi dit sien, was sy hart geswel van verdriet in sy bors; en hy het uitgeroep in die angs van sy siel:

7 O, dat ek my dae kon gehad het in die dae toe my vader Nefi eers uit die land Jerusalem gekom het, dat ek kon jubel saam met hom in die beloofde land; toe was sy volk maklik om geleer te word, standvastig om die gebooie van God te onderhou, en stadig om gelei te word om ongeregtigheid te doen; en hulle was gou om ag te slaan op die woorde van die Here—

8 Ja, as my dae in daardie dae kon gewees het, dan sou my siel vreugde gehad het in die regverdigheid van my broers.

9 Maar kyk, ek is toegewys dat hierdie my dae is, en dat my siel gevul sal word met verdriet vanweë hierdie, die boosheid van my broers.

10 En kyk, nou het dit gebeur dat dit op ’n toring was, wat in die tuin van Nefi was, wat langs die hoofweg was wat gelei het na die hoofmark, wat in die stad Zarahemla was; daarom, Nefi het homself neergebuig op die toring wat in sy tuin was, welke toring ook naby die tuinhek was waarlangs die hoofweg gelei het.

11 En dit het gebeur dat daar sekere manne was wat verbygegaan het en Nefi gesien het terwyl hy besig was om sy siel uit te stort tot God bo-op die toring; en hulle het gehardloop en die mense vertel wat hulle gesien het, en die mense het bymekaargekom in skares sodat hulle die oorsaak kon weet van so groot ’n rouklag oor die boosheid van die volk.

12 En nou, toe Nefi opstaan, het hy die skare mense gesien wat byeengekom het.

13 En dit het gebeur dat hy sy mond geopen het en aan hulle gesê het: Kyk, awaarom het julle julself bymekaar gebring? Dat ek julle mag vertel van julle ongeregtighede?

14 Ja, omdat ek op my toring geklim het sodat ek my siel mag uitstort tot my God, vanweë die uitermate verdriet van my hart, wat vanweë julle ongeregtighede is!

15 En vanweë my rou en weeklag het julle julself bymekaar gebring en verwonder julle jul; ja, en julle het groot rede om julle te verwonder, ja, julle behoort julle te verwonder omdat julle toegegee het dat die duiwel so ’n groot houvas op julle harte gekry het.

16 Ja, hoe kon julle toegegee het aan die verleiding van hom wat soek om julle siele weg te werp, af na ewigdurende smart en eindelose ellende?

17 O, bekeer julle, bekeer julle! aHoekom wil julle sterwe? Keer julle, keer julle tot die Here julle God. Waarom het Hy julle verlaat?

18 Dit is omdat julle jul harte verhard het; ja, julle wil nie ag slaan op die stem van die agoeie herder nie; ja, julle het Hom bopgesweep tot toorn teen julle.

19 En kyk, in stede van om julle te aversamel, tensy julle sal bekeer, kyk, Hy sal julle verstrooi hiervandaan sodat julle vleis sal word vir honde en wilde diere.

20 O, hoe kon julle jul God vergeet het in dieselfde dag dat Hy julle verlos het?

21 Maar kyk, dit is om gewin te verkry, om geprys te word deur mense, ja, en sodat julle goud en silwer mag verkry. En julle het jul harte gerig op die rykdom en ydele dinge van hierdie awêreld, waarvoor julle moor, en plunder, en steel, en bvalse getuienis spreek teen julle naaste, en allerlei ongeregtighede doen.

22 En om hierdie rede sal wee oor julle kom tensy julle sal bekeer. Want as julle nie sal bekeer nie, kyk, hierdie groot stad, en ook al daardie groot stede wat rondom is, wat in die land van ons besitting is, sal weggeneem word dat julle geen plek sal hê in hulle nie; want kyk, die Here sal nie akrag aan julle gun nie, soos Hy tot nou toe gedoen het, om te staan teen julle vyande nie.

23 Want kyk, so sê die Here: Ek sal nie aan die goddelose van my krag toon, aan die een meer as aan die ander nie, behalwe aan diegene wat bekeer van hul sondes, en ag slaan op my woorde. Nou daarom, ek wil dat julle moet sien, my broers, dat dit abeter sal wees vir die Lamaniete as vir julle tensy julle sal bekeer.

24 Want kyk, hulle is meer regverdig as julle, want hulle het nie gesondig teen daardie groot kennis wat julle ontvang het nie; daarom sal die Here barmhartig wees teenoor hulle; ja, Hy sal hulle dae averleng en hulle saad vermeerder, naamlik wanneer julle heeltemal bvernietig sal word, tensy julle sal bekeer.

25 Ja, wee julle vanweë daardie groot gruwel wat onder julle gekom het; en julle het julself daarmee vereenselwig, ja, met daardie ageheime bende wat gestig is deur Gadianton!

26 Ja, awee sal kom oor julle vanweë daardie hoogmoed wat julle toegelaat het om in julle harte te kom, wat julle verhef het bo dit wat goed is, vanweë julle uitermate groot brykdom!

27 Ja, wee julle vanweë julle boosheid en gruwels!

28 En tensy julle bekeer, sal julle vergaan; ja, selfs julle lande sal van julle geneem word, en julle sal vernietig word vanaf die aangesig van die aarde.

29 Kyk nou, ek sê nie dat hierdie dinge sal wees uit myself nie, want dit is nie uit myself dat ek hierdie dinge aweet nie; maar kyk, ek weet dat hierdie dinge waar is omdat die Here God hulle aan my bekend gemaak het, daarom getuig ek dat hulle sal wees.

◀

1a

Hel. 6:6.

◀

5a

Matt. 13:22; 16:26.

◀

13a

Matt. 3:5–8.

◀

17a

Eség. 18:23, 31–32.

◀

18a

Eség. 34:12; Joh. 10:14–16; Alma 5:38–41, 57–60. GS Goeie Herder.

◀

b

Jakob 1:8; Alma 12:36–37.

◀

19a

3 Ne. 10:4–7.

◀

21a

GS Wêreldsheid.

◀

b

Ex. 20:16; Matt. 15:19–20.

◀

22a

Mosia 7:29.

◀

23a

Hel. 15:11–15.

◀

24a

Alma 9:16; L&V 5:33.

◀

b

Alma 9:19.

◀

25a

Hel. 3:23.

◀

26a

Jes. 5:8–25.

◀

b

Jakob 2:13.

◀

29a

Alma 5:45–46.

Hoofstuk 8

Korrupte regters poog om die mense op te steek teen Nefi—Abraham, Moses, Zenos, Zenok, Esias, Jesaja, Jeremia, Lehi en Nefi het almal getuig van Christus—Deur inspirasie maak Nefi die moord van die hoofregter bekend. Ongeveer 23–21 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat toe Nefi hierdie woorde gespreek het, kyk, was daar manne wat regters was, wat ook behoort het aan die geheime bende van Gadianton, en hulle was vertoornd, en hulle het uitgeroep teen hom, en gesê vir die volk: Waarom gryp julle nie hierdie man en bring hom uit sodat hy veroordeel mag word volgens die misdaad wat hy gepleeg het nie?

2 Hoekom sien julle hierdie man, en hoor hoe hy uitvaar teen hierdie volk en teen ons wet?

3 Want kyk, Nefi het met hulle gespreek aangaande die verdorwenheid van hulle wet; ja, baie dinge het Nefi gespreek wat nie geskryf kan word nie; en niks het hy gespreek wat teenstrydig was met die gebooie van God nie.

4 En daardie regters was vertoornd op hom omdat hy duidelik met hulle agespreek het aangaande hulle geheime werke van duisternis; nogtans, hulle het dit nie gedurf om hul eie hande op hom te lê nie, want hulle het die volk gevrees dat hulle teen hulle sou uitroep.

5 Daarom het hulle geroep tot die volk, en gesê: Hoekom laat julle hierdie man toe om uit te vaar teen ons? Want kyk, hy veroordeel hierdie hele volk, en wel tot vernietiging. Ja, en ook dat hierdie ons groot stede van ons weggeneem sal word, dat ons geen plek sal hê in hulle nie.

6 En nou weet ons dat dit onmoontlik is, want kyk, ons is magtig, en ons stede groot, daarom kan ons vyande geen mag oor ons hê nie.

7 En dit het gebeur dat hulle so die volk opgestook het tot toorn teen Nefi, en twiste onder hulle gewek het; want daar was sommiges wat uitgeroep het: Laat hierdie man staan, want hy is ’n goeie man, en daardie dinge wat hy sê sal sekerlik gebeur tensy ons bekeer;

8 Ja, kyk, al die oordele sal oor ons kom waarvan hy aan ons getuig het; want ons weet dat hy eerlik getuig het aan ons aangaande ons ongeregtighede. En kyk, hulle is baie, en hy aweet alle dinge wat met ons sal gebeur net soos hy ons ongeregtighede ken;

9 Ja, en kyk, as hy nie ’n profeet was nie, kon hy nie getuig het aangaande daardie dinge nie.

10 En dit het gebeur dat daardie mense wat gesoek het om Nefi te vernietig, verplig was, vanweë hulle vrees, om nie hul hande op hom te lê nie; daarom het hy weer begin om met hulle te spreek, toe hy sien dat hy guns gevind het in die oë van sommiges, in soverre dat die res van hulle gevrees het.

11 Daarom was hy genoop om meer met hulle te spreek, en het gesê: Kyk, my broers, het julle nie gelees dat God aan een man mag gegee het, naamlik Moses, om op die waters van die aRooi See te slaan, en hulle het hiernatoe en daarnatoe verdeel, in soverre dat die Israeliete, wat ons vaders was, deurgekom het op droë grond, en die waters het gesluit oor die leërs van die Egiptenare en het hulle opgesluk?

12 En nou kyk, as God aan hierdie man sulke mag gegee het, dan waarom sou julle twis onder mekaar, en sê dat Hy aan my geen mag gegee het waardeur ek mag weet aangaande die oordele wat oor julle sal kom, tensy julle bekeer nie?

13 Maar kyk, julle loën nie alleen my woorde nie, maar julle loën ook al die woorde wat deur ons vaders gespreek is, en ook die woorde wat gespreek is deur hierdie man, Moses, aan wie sulke groot mag gegee is, ja, die woorde wat hy gespreek het aangaande die koms van die Messias.

14 Ja, het hy nie getuienis gelewer dat die Seun van God sou kom nie? En soos hy die koperslang aopgehef het in die woestyn, net so sal Hy wat sal kom, opgehef word.

15 En soveel as wat daardie slang sou aanskou, sou alewe, net so, soveel as wat die Seun van God sou aanskou in geloof, omdat hulle ’n verslae gees het, mag blewe, en wel tot daardie lewe wat ewig is.

16 En nou, kyk, Moses het nie alleen getuig van hierdie dinge nie, maar ook aal die heilige profete, van sy dae selfs tot die dae van Abraham.

17 Ja, en kyk, aAbraham het gesien aangaande sy koms, en is vervul met vreugde en het hom verheug.

18 Ja, en kyk, ek sê vir julle, dat Abraham nie alleen geweet het van hierdie dinge nie, maar daar was abaie voor die dae van Abraham wat geroep is volgens die borde van God; ja, naamlik volgens die orde van sy Seun; en dit sodat dit getoon sou word aan die volk, baie duisende jare voor sy koms, dat selfs verlossing sou kom vir hulle.

19 En nou wil ek hê dat julle moet weet, dat selfs vanaf die dae van Abraham daar baie profete was wat getuig het van hierdie dinge; ja, kyk, die profeet aZenos het moedig getuig; waarvoor hy gedood is.

20 En kyk, ook aZenok, en ook Esias, en ook bJesaja, en cJeremia (Jeremia wat daardie selfde profeet was wat getuig het van die vernietiging van dJerusalem), en nou weet ons dat Jerusalem vernietig is volgens die woorde van Jeremia. O dan, hoekom sal die Seun van God nie kom, volgens sy profesie nie?

21 En nou sal julle twyfel dat aJerusalem verwoes is? Sal julle sê dat die bseuns van Sedekía nie gedood is nie, almal behalwe cMulek? Ja, en sien julle nie dat die saad van Sedekía met ons is nie, en hulle is verdrywe uit die land Jerusalem? Maar kyk, dit is nie al nie—

22 Ons vader Lehi is verdrywe uit Jerusalem omdat hy getuig het van hierdie dinge. Nefi het ook getuig van hierdie dinge, en ook byna al ons vaders, selfs tot hierdie tyd; ja, hulle het getuig van die koms van aChristus en het vooruitgesien, en het gejubel in sy dag wat sal kom.

23 En kyk, Hy is God, en Hy is met hulle, en Hy het Homself geopenbaar aan hulle, dat hulle verlos is deur Hom; en hulle het Hom verheerlik, vanweë dit wat moes kom.

24 En nou, aangesien julle hierdie dinge weet, en hulle nie kan ontken nie behalwe as julle sal lieg, daarom, hierin het julle gesondig, want julle het al hierdie dinge verwerp, nieteenstaande so baie bewyse wat julle ontvang het; ja, en julle het wel alle dinge ontvang, beide dinge in die hemel, en aalle dinge wat op die aarde is, as ’n getuienis dat hulle waar is.

25 Maar kyk, julle het die waarheid verwerp, en agerebelleer teen julle heilige God, en selfs op hierdie tyd, in stede van om vir julleself skatte weg te lê in die bhemel, waar niks verniel nie, en waar niks kan kom wat onrein is nie, hoop julle vir julleself toorn op vir die dag van coordeel.

26 Ja, selfs in hierdie tyd word julle ryp, vanweë julle moorde en julle aontug en boosheid, vir ewigdurende vernietiging; ja, en tensy julle bekeer, sal dit gou na julle kom.

27 Ja, kyk, dit is nou selfs by julle deure; ja, gaan julle in na die regterstoel, en soek; en kyk, jul regter is vermoor, en hy alê in sy bloed; en hy is vermoor bdeur sy broer, wat soek om op die regterstoel te sit.

28 En kyk, hulle albei behoort aan julle geheime bende, wie se aaanstigter Gadianton is, en die bose een wat soek om die siele van mense te vernietig.

◀

4a

1 Ne. 16:2–3.

◀

8a

Hel. 7:29.

◀

11a

Ex. 14:16; 1 Ne. 17:26; Mosia 7:19; L&V 8:2–3; Moses 1:25.

◀

14a

Núm. 21:6–9; 2 Ne. 25:20; Alma 33:19–22. GS Jesus Christus—Voorafskaduwings of simbole van Christus.

◀

15a

1 Ne. 17:41; Alma 37:45–47; 3 Ne. 15:9.

◀

b

Joh. 11:25.

◀

16a

Jakob 4:4–5; 7:11.

◀

17a

Gén. 22:8–14; Joh. 8:56.

◀

18a

Alma 13:19; L&V 84:6–16; 136:37.

◀

b

GS Melgisédekse Priesterskap.

◀

19a

Alma 34:7.

◀

20a

1 Ne. 19:10; 3 Ne. 10:15–16. GS Skrifture—Verlore skrifture.

◀

b

Jes. 53.

◀

c

1 Ne. 5:13; 7:14.

◀

d

Jer. 26:18; 1 Ne. 1:4.

◀

21a

2 Ne. 6:8; Omni 1:15.

◀

b

2 Kon. 25:7; Jer. 39:6; 52:10.

◀

c

Eség. 17:22–23; Hel. 6:10.

◀

22a

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

24a

Alma 30:44; Moses 6:63.

◀

25a

Mosia 2:36–38; 3:12.

◀

b

Hel. 5:8; 3 Ne. 13:19–21.

◀

c

L&V 10:20–23; 121:23–25.

◀

26a

GS Ontug.

◀

27a

Hel. 9:3, 15.

◀

b

Hel. 9:6, 26–38.

◀

28a

Hel. 6:26–30.

Hoofstuk 9

Boodskappers vind die hoofregter dood by die regterstoel—Hulle word gevange geneem en later vrygelaat—Deur inspirasie identifiseer Nefi Seantum as die moordenaar—Nefi word aanvaar deur sommiges as ’n profeet. Ongeveer 23–21 v.C.

1 Kyk, nou het dit gebeur dat toe Nefi hierdie woorde gespreek het, het sekere manne wat onder hulle was, gehardloop na die regterstoel; ja, waarlik daar was vyf wat gegaan het, en hulle het onder mekaar gesê, terwyl hulle gaan:

2 Kyk, nou sal ons vir seker weet of hierdie man ’n profeet is en God hom gebied het om sulke wonderbaarlike dinge te profeteer aan ons. Kyk, ons glo nie hy het nie; ja, ons glo nie dat hy ’n profeet is nie; nogtans, as hierdie ding wat hy gesê het aangaande die hoofregter waar is, dat hy dood is, dan sal ons glo dat die ander woorde wat hy gespreek het waar is.

3 En dit het gebeur dat hulle gehardloop het met al hulle mag, en ingekom het by die regterstoel; en kyk, die hoofregter het op die aarde geval, en het in sy bloed agelê.

4 En nou kyk, toe hulle dit sien, was hulle uitermate verbaas, in soverre dat hulle neergeval het op die aarde; want hulle het nie die woorde geglo wat Nefi gespreek het aangaande die hoofregter nie.

5 Maar nou, toe hulle sien, het hulle geglo, en vrees het oor hulle gekom dat al die oordele wat Nefi gespreek het sou kom oor die volk; daarom het hulle gebewe, en het op die aarde neergeval.

6 Nou, onmiddellik toe die regter vermoor is—en hy is gesteek deur sy broer onder ’n dekmantel van geheimsinnigheid, en hy het gevlug, en die diensknegte het gehardloop en die volk vertel, en die geroep van moord laat opgaan onder hulle;

7 En kyk, die volk het hulleself bymekaargemaak by die plek van die regterstoel—en kyk, tot hulle verbasing het hulle daardie vyf manne gesien wat op die aarde neergeval het.

8 En nou kyk, die volk het niks geweet aangaande die menigte wat bymekaar gekom het by die atuin van Nefi nie; daarom het hulle onder mekaar gesê: Hierdie manne is hulle wat die regter vermoor het, en God het hulle getref dat hulle nie van ons kon wegvlug nie.

9 En dit het gebeur dat hulle hul gegryp het, en hulle vasgebind en in die gevangenis gewerp het. En daar is ’n aankondiging ver en wyd gestuur dat die regter gedood is, en dat die moordenaars geneem is en in die gevangenis gewerp is.

10 En dit het gebeur dat op die volgende dag het die volk hulleself bymekaargemaak om te rou en te avas, by die begrafnis van die groot hoofregter wat gedood is.

11 En so ook het daardie regters wat by die tuin van Nefi was, en sy woorde gehoor het, ook bymekaargekom by die begrafnis.

12 En dit het gebeur dat hulle navraag gedoen het onder die volk, en gesê het: Waar is die vyf wat gestuur is om navraag te doen aangaande die hoofregter of hy dood is? En hulle het geantwoord en gesê: Aangaande hierdie vyf wat julle sê julle gestuur het, weet ons nie; maar daar is vyf wat die moordenaars is, wat ons in die gevangenis gewerp het.

13 En dit het gebeur dat die regters begeer het dat hulle gebring moes word; en hulle is gebring, en kyk hulle was die vyf wat gestuur is; en kyk die regters het by hulle navraag gedoen om te weet aangaande die saak, en hulle het hulle alles vertel wat hulle gedoen het, en het gesê:

14 Ons het gehardloop en by die plek van die regterstoel gekom, en toe ons alle dinge sien net soos Nefi getuig het, was ons verbaas, in soverre dat ons op die aarde geval het; en toe ons herstel het van ons verbasing, kyk het hulle ons in die gevangenis gewerp.

15 Nou, aangaande die moord van hierdie man, ons weet nie wie dit gedoen het nie; en ons weet net dit, ons het gehardloop en het gekom net soos julle gevra het, en sien hy was dood, volgens die woorde van Nefi.

16 En nou het dit gebeur dat die regters die saak uitgelê het aan die volk, en uitgeroep het teen Nefi, en gesê het: Kyk, ons weet dat hierdie Nefi met iemand moes ooreengekom het om die regter dood te maak, en dan sou hy dit aan ons verklaar, dat hy ons mag bekeer tot sy geloof, dat hy homself mag verhef om ’n groot man te wees, gekies deur God, en ’n profeet.

17 En nou kyk, ons sal hierdie man ontmasker, en hy sal sy skuld beken en aan ons bekend maak die ware moordenaar van hierdie regter.

18 En dit het gebeur dat die vyf vrygelaat is op die dag van die begrafnis. Nogtans, hulle het die regters bestraf betreffende die woorde wat hulle gespreek het teen Nefi en het met hulle getwis een vir een, in soverre dat hulle hul verwar het.

19 Nogtans, hulle het vir Nefi laat neem en vasbind en laat bring voor die skare, en hulle het begin om hom uit te vra op verskillende maniere sodat hulle hom mag verstrik, sodat hulle hom mag beskuldig tot die dood—

20 En aan hom gesê het: Jy is ’n medepligtige; wie is die man wat hierdie moord gepleeg het? Nou vertel ons, en beken jou skuld; en gesê: Kyk, hier is geld; en ook sal ons jou jou lewe gun as jy ons sal vertel, en die ooreenkoms sal beken wat jy gemaak het met hom.

21 Maar Nefi het aan hulle gesê: O julle adwase, julle onbesnedenes van hart, julle blinde, en julle bhardnekkige volk, weet julle hoe lank die Here julle God julle sal toelaat dat julle sal aangaan op hierdie julle weg van sonde?

22 O, julle behoort te begin om uit te roep en atreur, vanweë die groot vernietiging wat julle op hierdie tyd afwag, tensy julle sal bekeer.

23 Kyk, julle sê dat ek ooreengekom het met ’n man dat hy Seezoram moes vermoor, ons hoofregter. Maar kyk, ek sê vir julle, dat dit is omdat ek getuig het aan julle sodat julle mag weet aangaande hierdie ding; ja, naamlik as ’n getuienis vir julle, dat ek geweet het van die boosheid en gruwels wat onder julle is.

24 En omdat ek dit gedoen het, sê julle dat ek ooreengekom het met ’n man dat hy hierdie ding moes doen; ja, omdat ek aan julle hierdie teken getoon het, is julle kwaad vir my, en soek om my lewe te vernietig.

25 En nou kyk, ek sal aan julle ’n ander teken toon, en sien of julle in hierdie ding sal soek om my te vernietig.

26 Kyk, ek sê vir julle: Gaan na die huis van Seantum, wat die abroer is van Seezoram, en sê vir hom—

27 Het Nefi, die sogenaamde profeet, wat soveel boosheid profeteer aangaande hierdie volk, met jou ooreengekom, waarvolgens jy Seezoram vermoor het, wat jou broer is?

28 En kyk, hy sal aan julle sê: Nee.

29 En julle sal aan hom sê: Het jy jou broer vermoor?

30 En hy sal staan met vrees, en nie weet wat om te sê nie. En kyk, hy sal dit ontken aan julle, en hy sal maak asof hy verbaas is; nogtans, hy sal aan julle verklaar dat hy onskuldig is.

31 Maar kyk, julle sal hom ondersoek, en julle sal bloed vind aan die soom van sy mantel.

32 En wanneer julle dit gesien het, sal julle sê: Van waar kom hierdie bloed? Weet ons nie dat dit die bloed is van jou broer nie?

33 En dan sal hy bewe, en sal bleek lyk, net asof die dood oor hom gekom het.

34 En dan sal julle sê: Vanweë hierdie vrees en hierdie bleekheid wat oor jou gesig gekom het, kyk, weet ons dat jy skuldig is.

35 En dan sal groter vrees oor hom kom; en dan sal hy aan julle beken, en nie meer ontken dat hy hierdie moord gepleeg het nie.

36 En dan sal hy aan julle sê dat ek, Nefi, niks weet aangaande die saak nie behalwe as dit aan my gegee is deur die krag van God. En dan sal julle weet dat ek ’n eerlike man is, en dat ek na julle gestuur is van God.

37 En dit het gebeur dat hulle gegaan en gedoen het, net soos Nefi aan hulle gesê het. En kyk, die woorde wat hy gesê het was waar; want volgens die woorde het hy ontken; en ook volgens die woorde het hy beken.

38 En hy is gebring om te bewys dat hy self die werklike moordenaar was, in soverre dat die vyf vrygelaat is, en ook was Nefi.

39 En daar was sommige van die Nefiete wat geglo het in die woorde van Nefi, en daar was sommiges ook, wat geglo het vanweë die getuienis van die vyf, want hulle het tot bekering gekom terwyl hulle in die gevangenis was.

40 En nou was daar sommiges onder die volk wat gesê het dat Nefi ’n profeet was.

41 En daar was ander wat gesê het: Kyk, hy is ’n god, want tensy hy ’n god is, kon hy nie geweet het van alle dinge nie. Want kyk, hy het ons die gedagtes van ons harte vertel, en het ons ook dinge vertel; en hy het selfs die ware moordenaar van ons hoofregter tot ons kennis gebring.

◀

3a

Hel. 8:27.

◀

8a

Hel. 7:10.

◀

10a

GS Vas.

◀

21a

Hand. 7:51.

◀

b

GS Rebellie.

◀

22a

Mosia 7:24.

◀

26a

Hel. 8:27.

Hoofstuk 10

Die Here gee Nefi die verseëlingsmag—Hy word gemagtig om te bind en te ontbind op aarde en in die hemel—Hy beveel die mense om te bekeer of te vergaan—Die Gees voer hom van skare tot skare. Ongeveer 21–20 v.C.

1 En dit het gebeur dat daar ’n verdeling ontstaan het onder die volk, in soverre dat hulle hiernatoe en daarnatoe verdeel het, en hulle weë gegaan het, en vir Nefi alleen gelaat het terwyl hy in hulle midde gestaan het.

2 En dit het gebeur dat Nefi sy weg gegaan het na sy eie huis, apeinsend oor die dinge wat die Here aan hom getoon het.

3 En dit het gebeur terwyl hy aldus gepeins het—was hy baie terneergedruk vanweë die boosheid van die volk van die Nefiete, hulle geheime werke van duisternis, en hulle moorde, en hulle geplunder, en allerlei ongeregtighede—dit het gebeur terwyl hy aldus in sy hart gepeins het, kyk, ’n stem het na hom gekom wat sê:

4 Geseënd is jy, Nefi, weens daardie dinge wat jy gedoen het; want Ek het gesien hoe jy aonvermoeid die woord verkondig het, wat Ek aan jou gegee het, aan hierdie volk. En jy het hulle nie gevrees nie, en het nie jou beie lewe gesoek nie, maar het my cwil gesoek, en om my gebooie te onderhou.

5 En nou, omdat jy dit gedoen het met sulke onvermoeidheid, kyk, Ek sal jou seën vir ewig; en Ek sal jou magtig maak in woord en daad, in geloof en in werke; ja, totdat aalle dinge vir jou gedoen sal word volgens jou bwoord, want jy sal cnie dít vra wat teenstrydig is met my wil nie.

6 Kyk, jy is Nefi, en Ek is God. Kyk, Ek verklaar dit aan jou in die teenwoordigheid van my engele, dat jy mag sal hê oor hierdie volk, en die aarde sal tref met ahongersnood, en met pestilensie, en vernietiging, volgens die boosheid van hierdie volk.

7 Kyk, Ek gee aan jou mag, dat wat jy ook al op aarde sal averseël, verseël sal wees in die hemel; en wat jy ook al sal losmaak op aarde, sal losgemaak wees in die hemel; en dus sal jy mag hê onder hierdie volk.

8 En dus, as jy aan hierdie tempel sal sê dat dit in twee geskeur word, sal dit gedoen word.

9 En as jy sal sê vir hierdie aberg, Wees jy neergewerp en word gelyk, sal dit gedoen word.

10 En kyk, as jy sal sê dat God hierdie volk sal tref, sal dit gebeur.

11 En nou kyk, Ek gebied jou, dat jy sal gaan en aan hierdie volk verkondig, dat so sê die Here God, wat die Almagtige is: Tensy julle bekeer, sal julle geslaan word, tot avernietiging toe.

12 En kyk, nou het dit gebeur dat toe die Here hierdie woorde met Nefi gespreek het, het hy gestaan, en nie na sy eie huis gegaan nie, maar het teruggekeer na die skares wat verstrooi was oor die aangesig van die land, en begin om die woord van die Here aan hulle te verkondig wat met hom gespreek is, aangaande hul vernietiging as hulle nie bekeer nie.

13 Nou kyk, nieteenstaande daardie groot wonderwerk wat Nefi gedoen het deur hulle te vertel aangaande die dood van die hoofregter, het hulle hul harte verhard en nie ag geslaan op die woorde van die Here nie.

14 Daarom het Nefi aan hulle die woord van die Here verkondig en gesê: Tensy julle bekeer, so sê die Here, sal julle geslaan word tot vernietiging toe.

15 En dit het gebeur dat toe Nefi aan hulle die woord verkondig het, kyk, het hulle steeds hulle harte verhard en wou nie ag slaan op sy woorde nie; daarom het hulle hom uitgeskel, en het gesoek om hulle hande op hom te lê sodat hulle hom in die gevangenis kon werp.

16 Maar kyk, die krag van God was met hom, en hulle kon hom nie neem om hom in die gevangenis te werp nie, want hy is deur die Gees geneem en weggevoer uit hulle midde uit.

17 En dit het gebeur dat hy só uitgegaan het in die Gees, van skare tot skare, en die woord van God verkondig het, totdat hy dit aan hulle almal verkondig het, of dit uitgestuur het onder die hele volk.

18 En dit het gebeur dat hulle nie wou ag slaan op sy woorde nie; en daar het begin om twiste te ontstaan, in soverre dat hulle verdeeld was teen hulleself en begin het om mekaar dood te maak met die swaard.

19 En so het die een en sewentigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

◀

2a

GS Peins.

◀

4a

GS Ywer.

◀

b

GS Opoffer.

◀

c

3 Ne. 11:11.

◀

5a

3 Ne. 18:20; L&V 88:63–65.

◀

b

Enos 1:12.

◀

c

2 Ne. 4:35; L&V 46:30.

◀

6a

Hel. 11:4–18.

◀

7a

Matt. 16:19. GS Verseël, Verseëling.

◀

9a

Matt. 17:20; Jakob 4:6; Morm. 8:24; Ether 12:30.

◀

11a

Hel. 5:2.

Hoofstuk 11

Nefi oorreed die Here om hulle oorlog te vervang met ’n hongersnood—Baie mense vergaan—Hulle bekeer, en Nefi pleit by die Here vir reën—Nefi en Lehi ontvang baie openbaringe—Die Gadianton-rowers vestig hulleself in die land. Ongeveer 20–6 v.C.

1 En nou het dit gebeur in die twee en sewentigste jaar van die heerskappy van die regters dat die twiste toegeneem het, in soverre dat daar oorloë was dwarsdeur die hele land onder die hele volk van Nefi.

2 En dit was hierdie ageheime bende van rowers wat hierdie werk van vernietiging en boosheid voortgesit het. En hierdie oorlog het daardie hele jaar geduur; en in die drie en sewentigste jaar het dit ook geduur.

3 En dit het gebeur dat in dié jaar het Nefi tot die Here geroep, en gesê:

4 O, Here, moenie toelaat dat hierdie volk vernietig sal word deur die swaard nie; maar o Here, laat daar eerder ’n ahongersnood wees in die land, om hulle aan te spoor om die Here hulle God te onthou, en miskien sal hulle bekeer en tot U keer.

5 En so is dit gedoen, volgens die woorde van Nefi. En daar was ’n groot hongersnood oor die land, onder die hele volk van Nefi. En so in die vier en sewentigste jaar het die hongersnood voortgeduur, en die werk van vernietiging deur die swaard het opgehou maar het hewig geword deur hongersnood.

6 En hierdie werk van vernietiging het ook voortgeduur in die vyf en sewentigste jaar. Want die aarde is getref sodat dit droog was, en het nie graan opgelewer in die seisoen van graan nie; en die hele aarde is getref, naamlik onder die Lamaniete sowel as onder die Nefiete, sodat hulle getref is dat hulle vergaan het in duisende in die meer goddelose dele van die land.

7 En dit het gebeur dat die volk gesien het dat hulle op die punt was om om te kom van hongersnood, en hulle het begin om die Here hulle God te aonthou; en hulle het begin om die woorde van Nefi te onthou.

8 En die volk het begin om te pleit by hulle hoofregters en hulle leiers, dat hulle aan Nefi moes sê: Kyk, ons weet dat jy ’n man van God is, en daarom, roep tot die Here ons God dat Hy hierdie hongersnood van ons afwend, sodat al die awoorde wat jy gespreek het aangaande ons vernietiging nie vervul word nie.

9 En dit het gebeur dat die regters aan Nefi gesê het, volgens die woorde wat begeer was. En dit het gebeur dat toe Nefi sien dat die volk bekeer het, en hulle verootmoedig het in ’n roukleed, het hy weer tot die Here geroep, en gesê:

10 O Here, kyk, hierdie volk bekeer hulle; en hulle het die bende van Gadianton weggevee van onder hulle in soverre dat hulle uitgewis is, en hulle het hul geheime planne verberg in die aarde.

11 Nou, o Here, vanweë hierdie hulle ootmoed, sal U u toorn afwend, en laat u toorn bevredig word in die vernietiging van daardie goddelose manne wat U alreeds vernietig het.

12 O Here, sal U u toorn afwend, ja, u vurige toorn, en gee dat hierdie hongersnood mag ophou in hierdie land.

13 O Here, sal U ag slaan op my, en gee dat dit gedoen mag word volgens my woorde, en areën stuur op die aangesig van die aarde, dat sy haar vrug mag voortbring, en haar graan in die seisoen van graan.

14 O Here, U het ag geslaan op amy woorde toe ek gesê het, Laat daar ’n hongersnood wees, sodat die pestilensie van die swaard mag ophou; en ek weet dat U sal, ook op hierdie tyd, ag slaan op my woorde, want U het gesê dat: As hierdie volk bekeer, sal Ek hulle spaar.

15 Ja, o Here, en U sien dat hulle bekeer het, vanweë die hongersnood en die pestilensie en die vernietiging wat oor hulle gekom het.

16 En nou, o Here, sal U u toorn afwend, en weer probeer om te sien of hulle U nie sal dien nie? En indien wel, o Here, kan U hulle seën volgens u woorde wat U gesê het.

17 En dit het gebeur dat in die ses en sewentigste jaar het die Here sy toorn afgewend van die volk, en gegee dat areën sou val op die aarde, in soverre dat dit haar vrugte voortgebring het in die seisoen van haar vrugte. En dit het gebeur dat dit haar graan voortgebring het in die seisoen van haar graan.

18 En kyk, die volk het gejubel en God verheerlik, en die hele aangesig van die land was gevul met vreugde; en hulle het nie meer gesoek om Nefi te vernietig nie, maar hulle het hom geag as ’n agroot profeet, en ’n man van God, aan wie groot mag en gesag gegee is deur God.

19 En kyk, Lehi, sy broer, was hom nie in die ageringste agter wat betref dinge met betrekking tot regverdigheid nie.

20 En so het dit gebeur dat die volk van Nefi weer begin het om voorspoedig te wees in die land, en het begin om hulle puinhope op te bou, en het begin om te vermenigvuldig en te versprei, totdat hulle die hele aangesig van die land bedek het, beide aan die noordekant en aan die suidekant, vanaf die see wes na die see oos.

21 En dit het gebeur dat die ses en sewentigste jaar in vrede geëindig het. En die sewe en sewentigste jaar het begin in vrede; en die akerk het oral oor die aangesig van die hele land versprei; en die grootste gedeelte van die volk, beide die Nefiete en die Lamaniete, het aan die kerk behoort; en hulle het uitermate groot vrede gehad in die land; en so het die sewe en sewentigste jaar geëindig.

22 En ook het hulle vrede gehad in die agt en sewentigste jaar, behalwe vir ’n paar twiste aangaande die punte van die leerstelling wat neergelê is deur die profete.

23 En in die nege en sewentigste jaar het daar begin om baie onenigheid te wees. Maar dit het gebeur dat Nefi en Lehi, en baie van hulle broers wat geweet het van die ware punte van die leerstelling, omdat hulle daagliks baie aopenbaringe gehad het, daarom het hulle vir die volk gepreek, in soverre dat hulle ’n einde gemaak het aan hulle onenigheid in daardie selfde jaar.

24 En dit het gebeur dat in die tagtigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi, was daar ’n sekere aantal van die afvalliges van die volk van Nefi, wat enkele jare vantevore oorgegaan het na die Lamaniete, en op hulleself die naam van Lamaniete geneem het, en ook ’n sekere aantal wat werklike afstammelinge van die Lamaniete was, omdat hulle tot toorn opgestook is deur hulle, of deur daardie afvalliges, daarom het hulle begin met ’n oorlog teen hulle broers.

25 En hulle het moord en roof gepleeg; en daarna het hulle teruggetrek in die berge in, en in die wildernis en geheime plekke in, en hulle sou wegkruip sodat hulle nie ontdek kon word nie, en het daagliks ’n toevoeging tot hulle getalle ontvang, in soverre dat daar afvalliges was wat uitgegaan het na hulle.

26 En so, met die tyd, ja, selfs binne die tydperk van nie baie jare nie, het hulle ’n uitermate groot bende rowers geword; en hulle het al die geheime planne van Gadianton nagespoor; en so het hulle rowers van Gadianton geword.

27 Nou kyk, hierdie rowers het groot verwoesting aangerig, ja, en wel tot groot vernietiging onder die volk van Nefi, en ook onder die volk van die Lamaniete.

28 En dit het gebeur dat dit noodsaaklik was dat daar ’n einde gemaak moes word aan hierdie werk van vernietiging; daarom het hulle ’n leër van sterk manne die wildernis in gestuur, en op die berge, om hierdie bende rowers op te spoor, en om hulle te vernietig.

29 Maar kyk, dit het gebeur dat in daardie selfde jaar is hulle teruggedryf, tot in hulle eie lande. En so het die tagtigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

30 En dit het gebeur dat aan die begin van die een en tagtigste jaar het hulle weer uitgegaan teen hierdie bende van rowers, en het baie vernietig; en hulle is ook besoek met baie vernietiging.

31 En hulle was weer verplig om terug te keer uit die wildernis en uit die berge na hulle eie lande, vanweë die uitermate grootheid van die getalle van daardie rowers wat die berge en die wildernis vervuil het.

32 En dit het gebeur dat hierdie jaar so geëindig het. En die rowers het steeds toegeneem en sterk geword, in soverre dat hulle al die leërs van die Nefiete geminag het, en ook van die Lamaniete; en hulle het groot vrees laat kom oor die volk op die hele aangesig van die land.

33 Ja, want hulle het baie dele van die land besoek, en het groot verwoesting aan hulle aangerig; ja, het baie doodgemaak, en het ander weggevoer in slawerny die wildernis in, ja, en meer in besonder hulle vroue en hulle kinders.

34 Nou, hierdie groot boosheid, wat oor die volk gekom het vanweë hulle ongeregtigheid, het hulle weer opgewek ter gedagtenis aan die Here hulle God.

35 En so het die een en tagtigste jaar van die heerskappy van die regters geëindig.

36 En in die twee en tagtigste jaar het hulle weer begin om die Here hulle God te avergeet. En in die drie en tagtigste jaar het hulle begin om sterk toe te neem in ongeregtigheid. En in die vier en tagtigste jaar het hulle nie hulle weë verander nie.

37 En dit het gebeur in die vyf en tagtigste jaar het hulle sterker en sterker geword in hulle hoogmoed, en in hulle boosheid; en so het hulle weer ryp geword vir vernietiging.

38 En so het die vyf en tagtigste jaar geëindig.

◀

2a

Hel. 6:18–24; 11:25–26.

◀

4a

1 Kon. 17:1; Hel. 10:6.

◀

7a

Hel. 12:3.

◀

8a

Hel. 10:11–14.

◀

13a

1 Kon. 18:1, 41–46.

◀

14a

Hel. 11:4.

◀

17a

Deut. 11:13–17.

◀

18a

Hel. 10:5–11.

◀

19a

Hel. 5:36–44.

◀

21a

GS Kerk van Jesus Christus.

◀

23a

Alma 26:22; L&V 107:19.

◀

36a

Alma 46:8.

Hoofstuk 12

Mense is onbestendig en dwaas en gou om boosheid te doen—Die Here kasty sy volk—Die nietigheid van mense word vergelyk met die mag van God—Op die oordeelsdag sal mense die ewigdurende lewe verwerf of die ewigdurende verdoemenis. Ongeveer 6 v.C.

1 En so kan ons sien hoe vals, en ook die onbestendigheid van die harte van die kinders van mense is; ja, ons kan sien dat die Here in sy groot oneindige goedheid diegene seën en avoorspoedig maak wat hulle bvertroue in Hom stel.

2 Ja, en ons mag sien dat in dieselfde tyd wanneer Hy sy volk voorspoedig maak, ja, in die aanwas van hulle lande, hulle kleinvee en hulle grootvee, en in goud en in silwer, en in allerlei soorte kosbare dinge van elke tipe en vakmanskap; deur hulle lewens te spaar, en hulle te verlos uit die hande van hulle vyande; deur die harte te versag van hulle vyande dat hulle nie oorloë sou verklaar teen hulle nie; ja, en kortom, alle dinge doen vir die welvaart en geluk van sy volk; ja, dan is dit die tyd dat hulle hul harte averhard, en die Here hulle God vergeet, en die Heilige Een onder hulle voete bvertrap—ja, en dit vanweë hulle gemak, en hulle uitermate groot voorspoed.

3 En so sien ons dat tensy die Here sy volk akasty met baie verdrukkinge, ja, tensy Hy hulle besoek met die dood en met verskrikking, en met hongersnood en met allerhande soorte pestilensie, sal hulle Hom nie bonthou nie.

4 O hoe dwaas, en hoe ydel, en hoe boos, en duiwels, en hoe agou om ongeregtigheid te doen, en hoe traag om goed te doen, is die kinders van mense; ja, hoe gou om ag te slaan op die woorde van die bose een, en om hulle bharte te rig op die ydele dinge van die wêreld!

5 Ja, hoe gou om opgehef te word in ahoogmoed; ja, hoe gou om te roem, en om allerlei soorte van dit te doen wat ongeregtig is; en hoe traag is hulle om die Here hulle God te onthou, en om die oor te neig na sy raadgewinge, ja, hoe traag om te bwandel in wysheid se weë!

6 Kyk, hulle begeer nie dat die Here hulle God, wat hulle ageskape het, moes bregeer en heers oor hulle nie; nieteenstaande sy groot barmhartigheid en sy genade teenoor hulle, ag hulle sy raadgewinge as niks, en hulle wil nie hê dat Hy hulle gids moet wees nie.

7 O, hoe groot is die anietigheid van die kinders van mense; ja, hulle is selfs minder as die stof van die aarde.

8 Want kyk, die stof van die aarde beweeg hiernatoe en daarnatoe, tot die uitmekaarskeiding op die bevel van ons groot en ewige God.

9 Ja, kyk, deur sy stem sidder en abewe die heuwels en die berge.

10 En deur die akrag van sy stem word hulle opgebreek en word gelykgemaak, ja, net soos ’n vallei.

11 Ja, deur die krag van sy stem skud die ahele aarde;

12 Ja, deur die krag van sy stem skud die fondamente selfs tot in die middel.

13 Ja, en as Hy aan die aarde sê—Beweeg—dan word dit beweeg.

14 Ja, as Hy aan die aaarde sê—Jy sal bteruggaan, dat dit die dag met baie ure cverleng—word dit gedoen.

15 En dus, volgens sy woord, gaan die aarde terug, en dit lyk vir die mens asof die son stilstaan; ja, en kyk, dit is so; want sekerlik is dit die aarde wat beweeg en nie die son nie.

16 En kyk, ook, as Hy aan die awaters van die groot diepte sê—bWees julle opgedroog—word dit gedoen.

17 Kyk, as Hy aan hierdie berg sê—Lig jou op, en akom oor en val op daardie stad, sodat dit begrawe word—kyk, dit is gedoen.

18 En kyk, as ’n man ’n skat awegsteek in die aarde, en die Here sal sê—Laat dit bvervloek wees, vanweë die ongeregtigheid van hom wat dit weggesteek het—kyk, dit sal vervloek wees.

19 En as die Here sal sê—Wees jy vervloek, sodat geen mens jou sal vind van nou af en vir ewig nie—kyk, geen mens kry dit van nou af en vir ewig nie.

20 En kyk, as die Here aan ’n man sal sê—Vanweë jou ongeregtighede, sal jy vir ewig vervloek wees—sal dit gedoen wees.

21 En as die Here sal sê—Vanweë jou ongeregtighede sal jy afgesny word van my teenwoordigheid—sal Hy gee dat dit so sal wees.

22 En wee hom aan wie Hy dit sal sê, want dit sal aan hom wees wat ongeregtigheid sal doen, en hy kan nie gered word nie; daarom, om hierdie rede, dat die mens gered mag word, is bekering verkondig.

23 Daarom, asalig is hulle wat sal bekeer en ag slaan op die stem van die Here hulle God; want hierdie is hulle wat gered sal word.

24 En mag God gee, in sy groot volheid, dat die mens gebring mag word tot bekering en goeie werke, sodat hulle herstel mag word tot genade op agenade, volgens hulle werke.

25 En ek wil hê dat alle mense gered mag word. Maar ons lees dat op die groot en laaste dag daar sommiges is wat uitgewerp sal word, ja, wat uitgewerp sal word uit die teenwoordigheid van die Here;

26 Ja, wat toegewys sal word tot ’n toestand van eindelose ellende, om die woorde te vervul wat sê: Hulle wat goed gedoen het, sal die aewigdurende lewe hê; en hulle wat boosheid gedoen het, sal ewigdurende bverdoemenis hê. En so is dit. Amen.

◀

1a

2 Kron. 26:5; Ps. 1:2–3.

◀

b

Ps. 36:8–9; 2 Ne. 22:2; Mosia 4:6. GS Vertrou.

◀

2a

GS Afval.

◀

b

Alma 5:53; 3 Ne. 28:35.

◀

3a

Mosia 23:21; L&V 98:21; 101:8.

◀

b

Amos 4:6–11.

◀

4a

Ex. 32:8.

◀

b

Matt. 15:19; Hebr. 3:12.

◀

5a

Spr. 29:23. GS Hoogmoed.

◀

b

GS Wandel, Wandel met God.

◀

6a

Jes. 45:9; L&V 58:30; Moses 7:32–33.

◀

b

L&V 60:4.

◀

7a

Jes. 40:15, 17; Mosia 4:19; Moses 1:10.

◀

9a

3 Ne. 22:10.

◀

10a

1 Ne. 17:46.

◀

11a

Morm. 5:23; Ether 4:9.

◀

14a

Jos. 10:12–14.

◀

b

Jes. 38:7–8.

◀

c

2 Kon. 20:8–11.

◀

16a

Matt. 8:27.

◀

b

Jes. 44:27; 51:10.

◀

17a

3 Ne. 8:10.

◀

18a

Morm. 1:18; Ether 14:1.

◀

b

Hel. 13:17.

◀

23a

GS Heil.

◀

24a

GS Genade.

◀

26a

Matt. 25:46; Joh. 5:28–29; Rom. 6:13.

◀

b

GS Verdoemenis.

Die profesie van Samuel, die Lamaniet, aan die Nefiete.

Dit behels hoofstukke 13 tot 15.

Hoofstuk 13

Samuel die Lamaniet profeteer die vernietiging van die Nefiete tensy hulle bekeer—Hulle en hul rykdomme is vervloek—Hulle verwerp en stenig die profete, word omring deur bose geeste, en soek na geluk deur ongeregtigheid te doen. Ongeveer 6 v.C.

1 En nou het dit gebeur in die ses en tagtigste jaar, het die Nefiete nog steeds in boosheid verkeer, ja, in groot boosheid, terwyl die aLamaniete noulettend was om die gebooie van God te onderhou, volgens die wet van Moses.

2 En dit het gebeur dat in hierdie jaar was daar ene Samuel, ’n Lamaniet, wat ingekom het in die land Zarahemla, en begin het om te preek tot die volk. En dit het gebeur dat hy gepreek het, baie dae lank, bekering tot die volk, en hulle het hom uitgewerp, en hy was op die punt om terug te keer na sy eie land.

3 Maar kyk, die stem van die Here het tot hom gekom, dat hy weer moes terugkeer, en tot die volk profeteer watter dinge ook al in sy ahart sou kom.

4 En dit het gebeur dat hulle nie wou toelaat dat hy die stad moes binnekom nie; daarom het hy gegaan en op die muur daarvan geklim, en sy hand uitgestrek en uitgeroep met ’n luide stem, en tot die volk geprofeteer watter dinge ook al die Here in sy hart geplaas het.

5 En hy het aan hulle gesê: Kyk, ek, Samuel, ’n Lamaniet, spreek die woorde van die Here wat Hy in my hart plaas; en kyk, Hy het dit in my hart geplaas om aan hierdie volk te sê dat die aswaard van geregtigheid oor hierdie volk hang; en vierhonderd jaar sal nie verbygaan alvorens die swaard van geregtigheid op hierdie volk val nie.

6 Ja, swaar avernietiging wag op hierdie volk, en dit kom sekerlik oor hierdie volk, en niks kan hierdie volk red nie tensy dit bekering en geloof in die Here Jesus Christus is, wat sekerlik in die wêreld sal kom, en baie dinge sal ly en doodgemaak sal word vir sy volk.

7 En kyk, ’n aengel van die Here het dit aan my verkondig, en hy het bblye tydings vir my siel gebring. En kyk, ek is na julle gestuur om dit ook aan julle te verkondig, sodat julle blye tydings mag hê; maar kyk, julle wou my nie ontvang nie.

8 Daarom, so sê die Here: Vanweë die hardheid van harte van die volk van die Nefiete, tensy hulle bekeer, sal Ek my woord wegneem van hulle, en Ek sal my Gees aonttrek van hulle, en Ek sal hulle nie langer verdra nie, en Ek sal die harte van hulle broers teen hulle keer.

9 En avierhonderd jaar sal nie verbygaan voordat Ek sal veroorsaak dat hulle getref word nie; ja, Ek sal hulle met die swaard en met hongersnood en met pestilensie besoek.

10 Ja, Ek sal hulle besoek in my vurige toorn, en daar sal diegene wees van die avierde geslag wat sal lewe van julle vyande, om julle algehele uitwissing te aanskou; en dit sal sekerlik kom tensy julle bekeer, sê die Here; en diegene van die vierde geslag sal julle vernietiging veroorsaak.

11 Maar as julle sal bekeer en tot die Here julle God aterugkeer, sal Ek my toorn afwend, sê die Here; ja, so sê die Here, geseënd is hulle wat sal bekeer en na My keer, maar wee hom wat nie bekeer nie.

12 Ja, awee hierdie groot stad Zarahemla; want kyk, dit is vanweë diegene wat regverdig is dat dit gered word, ja, wee hierdie groot stad, want ek merk, sê die Here, dat daar baie is, ja, tot die grootste gedeelte van hierdie groot stad, wat hulle harte sal verhard teen my, sê die Here.

13 Maar geseënd is hulle wat sal bekeer, want hulle sal Ek spaar. Maar kyk, as dit nie was vir die regverdiges wat in hierdie groot stad is nie, kyk, sou Ek avuur uit die hemel laat kom en dit verwoes.

14 Maar kyk, dit is vir die regverdiges se ontwil dat dit gespaar is. Maar kyk, die tyd kom, sê die Here, dat wanneer julle die regverdiges sal uitwerp onder julle, dan sal julle ryp wees vir vernietiging; ja, wee hierdie groot stad, vanweë die boosheid en die gruwels wat in haar is.

15 Ja, en wee die stad Gídeon, weens die boosheid en gruwels wat in haar is.

16 Ja, en wee al die stede wat in die land rondom is, wat besit word deur die Nefiete, vanweë die boosheid en gruwels wat in hulle is.

17 En kyk, ’n avloek sal oor die land kom, sê die Here van die Leërskare, vanweë die volk se dade wat in die land is, ja, vanweë hulle boosheid en hulle gruwels.

18 En dit sal gebeur, sê die Here van die Leërskare, ja, ons groot en waaragtige God, dat wie ook al skatte in die aarde sal aversteek, hulle nie meer sal vind nie, vanweë die groot vloek op die land, tensy hy ’n regverdige man is en dit sal versteek tot die Here.

19 Want, Ek wil, sê die Here, dat hulle hul skatte moet versteek tot My; en vervloek is hulle wat nie hulle skatte versteek tot My nie; want niemand versteek hulle skatte tot My nie behalwe die regverdiges; en hy wat nie sy skatte versteek tot My nie, vervloek is hy en ook die skat, en niemand sal dit terugwin nie vanweë die vloek op die land.

20 En die dag sal kom wanneer hulle hul skatte sal versteek, omdat hulle hul harte op hul rykdomme gerig het; en omdat hulle hul harte op hul rykdomme gerig het, en hulle skatte sal versteek wanneer hulle sal vlug voor hul vyande; omdat hulle hul nie sal versteek tot My nie, vervloek is hulle en ook hul skatte; en in daardie dag sal hulle getref word, sê die Here.

21 Kyk julle, die volk van hierdie groot stad, en aslaan ag op my woorde; ja, slaan ag op die woorde wat die Here sê; want kyk, Hy sê dat julle vervloek is vanweë julle rykdomme, en ook is julle rykdomme vervloek omdat julle jul harte gerig het op hulle, en nie ag geslaan het op die woorde van Hom wat hulle aan julle gegee het nie.

22 Julle onthou nie die Here julle God in die dinge waarmee Hy julle geseën het nie, maar julle onthou altyd julle arykdomme, nie om die Here julle God vir hulle te dank nie; ja, julle harte is nie uitgestrek tot die Here nie, maar hulle swel van groot bhoogmoed, tot roem, en tot groot geswel, naywer, onenigheid, cafguns, vervolging, en moorde en allerlei ongeregtighede.

23 Om hierdie rede het die Here God veroorsaak dat ’n vloek oor die land moes kom, en ook op julle rykdomme, en dit vanweë julle ongeregtighede.

24 Ja, wee hierdie volk, vanweë hierdie tyd wat gekom het, dat julle die profete auitwerp, en hulle bespot, en klippe gooi na hulle, en hulle doodmaak, en allerlei ongeregtighede doen aan hulle, net soos hulle van ouds gedoen het.

25 En nou wanneer julle praat, sê julle: As ons dae in die dae van ons avaders van ouds was, sou ons nie die profete doodgemaak het nie; ons sou hulle nie gestenig, en uitgewerp het nie.

26 Kyk, julle is erger as hulle; want sowaar as die Here leef, as ’n aprofeet onder julle kom, en aan julle die woord van die Here verkondig, wat getuig van julle sondes en ongeregtighede, is julle bvertoornd op hom, en werp hom uit en soek allerlei weë om hom te vernietig, ja, julle sal sê dat hy ’n valse cprofeet is, en dat hy ’n sondaar is, en van die duiwel, omdat hy dgetuig dat julle dade boos is.

27 Maar kyk, as ’n man onder julle sal kom en sal sê: Doen dit, en daar is geen ongeregtigheid nie; doen dat en julle sal nie ly nie; ja, hy sal sê: Wandel agter die hoogmoed van julle eie harte aan; ja, wandel agter die hoogmoed van julle oë aan, en doen wat jul harte ook al begeer—en as ’n man onder julle sal kom en dit sê, sal julle hom ontvang, en sê dat hy ’n aprofeet is.

28 Ja, julle sal hom verhef, en julle sal vir hom van julle besittings gee; julle sal vir hom van julle goud, en van julle silwer gee, en julle sal hom klee met kosbare gewaad; en omdat hy avleiende woorde met julle spreek, en hy sê dat alles wel is, dan sal julle nie fout vind met hom nie.

29 O, julle goddelose en julle wederstrewige geslag; julle verharde en julle hardnekkige volk, hoe lank sal julle veronderstel dat die Here julle sal duld? Ja, hoe lank sal julle julself toelaat om gelei te word deur adwase en bblinde gidse? Ja, hoe lank sal julle duisternis ckies eerder as dlig?

30 Ja, kyk, die toorn van die Here is alreeds aangesteek teen julle, kyk, Hy het die land vervloek vanweë julle ongeregtigheid.

31 En kyk, die tyd kom dat Hy julle rykdomme vervloek, dat hulle aglibberig word, dat julle hulle nie kan vashou nie; en in die dae van julle armoede kan julle hulle nie behou nie.

32 En in die dae van julle armoede sal julle roep tot die Here; en tevergeefs sal julle roep, want julle verlatenheid het reeds oor julle gekom, en julle vernietiging is seker gemaak; en dan sal julle ween en kerm in daardie dag, sê die Here van die Leërskare. En dan sal julle weeklaag, en sê:

33 O adat ek bekeer het, en nie die profete doodgemaak het nie, en hulle nie bgestenig, en uitgewerp het nie. Ja, in daardie dag sal julle sê: O, dat ons die Here ons God onthou het in die dag toe Hy ons ons rykdomme gegee het, en dan sou hulle nie glibberig geword het dat ons hulle sou verloor nie; want kyk, ons rykdomme is weg van ons.

34 Kyk, ons lê ’n stuk gereedskap hier neer en die volgende dag is dit weg; en kyk, ons swaarde word van ons weggeneem op die dag toe ons hulle gesoek het vir die stryd.

35 Ja, ons het ons skatte versteek en hulle het van ons af weggeglip, vanweë die vloek op die land.

36 O, dat ons bekeer het in die dag toe die woord van die Here tot ons gekom het; want kyk, die land is vervloek, en alle dinge het glibberig geword, en ons kan hulle nie vashou nie.

37 Kyk, ons is omring deur bose geeste, ja, ons is omgewe deur die engele van hom wat gesoek het om ons siele te vernietig. Kyk, ons ongeregtighede is groot. O Here, kan U nie u toorn van ons afwend nie? En dit sal jul taal wees in daardie dae.

38 Maar kyk, julle adae van toetsing is verby; julle het die dag van julle heil buitgestel totdat dit vir ewig te laat is, en julle vernietiging is seker gemaak; ja, want julle het al die dae van julle lewe gesoek na dít wat julle nie kon verkry nie; en julle het gesoek na cgeluk deur ongeregtighede te doen, welke ding teenstrydig is met die aard van daardie regverdigheid wat in ons groot en Ewige Hoof is.

39 O, julle volk van die land, dat julle my woorde wou hoor! En ek bid dat die toorn van die Here van julle afgewend word, en dat julle sal bekeer en gered word.

◀

1a

Hel. 15:4–5.

◀

3a

L&V 100:5.

◀

5a

Alma 60:29; 3 Ne. 2:19.

◀

6a

Alma 45:10–14; Hel. 15:17.

◀

7a

Alma 13:26.

◀

b

Jes. 52:7.

◀

8a

Hel. 6:35.

◀

9a

Alma 45:10–12.

◀

10a

1 Ne. 12:12; 2 Ne. 26:9; 3 Ne. 27:32.

◀

11a

3 Ne. 10:5–7.

◀

12a

3 Ne. 8:8, 24; 9:3.

◀

13a

Gén. 19:24; 2 Kon. 1:9–16; 3 Ne. 9:11.

◀

17a

Hel. 12:18.

◀

18a

Morm. 1:18; Ether 14:1.

◀

21a

GS Ag slaan op.

◀

22a

Lk. 12:34. GS Rykdom; Wêreldsheid.

◀

b

GS Hoogmoed.

◀

c

GS Afguns.

◀

24a

2 Kron. 36:15–16; 1 Ne. 1:20.

◀

25a

Hand. 7:51.

◀

26a

2 Kron. 18:7; Lk. 16:31.

◀

b

Jes. 30:9–10.

◀

c

Matt. 13:57.

◀

d

Gal. 4:16.

◀

27a

Miga 2:11. GS Priesterlis.

◀

28a

2 Tim. 4:3–4.

◀

29a

2 Ne. 28:9.

◀

b

Matt. 15:14.

◀

c

Joh. 3:19.

◀

d

Job 24:13.

◀

31a

Morm. 1:17–18.

◀

33a

Morm. 2:10–15.

◀

b

Matt. 23:37.

◀

38a

Morm. 2:15.

◀

b

Alma 34:33–34.

◀

c

Alma 41:10–11.

Hoofstuk 14

Samuel voorspel lig gedurende die nag en ’n nuwe ster ten tyde van Christus se geboorte—Christus verlos die mens van tydelike en geestelike dood—Die tekens van sy dood sluit drie dae van duisternis in, die skeur van rotse, en groot rampe in die natuur. Ongeveer 6 v.C.

1 En nou het dit gebeur dat aSamuel, die Lamaniet, baie meer dinge geprofeteer het wat nie geskryf kan word nie.

2 En kyk, hy het aan hulle gesê: Kyk, ek gee aan julle ’n teken; want nog vyf jaar meer kom, en kyk, dan kom die Seun van God om al diegene te verlos wat in sy Naam sal glo.

3 En kyk, dit sal ek vir julle gee vir ’n ateken ten tyde van sy koms; want kyk, daar sal groot ligte wees in die hemel, in so ’n mate dat in die nag voor Hy kom sal daar geen duisternis wees nie, in so ’n mate dat dit vir die mens sal lyk asof dit dag was.

4 Daarom, daar sal een dag wees en ’n nag en ’n dag, asof dit een dag was en daar geen nag was nie; en dit sal vir julle as ’n teken wees; want julle sal weet van die opkoms van die son en ook van sy ondergang; daarom sal hulle vir seker weet dat daar twee dae en ’n nag sal wees; nogtans, die nag sal nie verduister word nie; en dit sal die nag wees voordat aHy gebore word.

5 En kyk, daar sal ’n nuwe aster opkom, so ’n een soos julle nooit aanskou het nie; en dit sal ook ’n teken vir julle wees.

6 En kyk, dit is nie al nie, daar sal baie tekens en wonders in die hemel wees.

7 En dit sal gebeur dat julle almal verbaas sal wees, en wonder, tot so ’n mate dat julle sal aneerval op die aarde.

8 En dit sal gebeur dat wie ook al sal aglo in die Seun van God, dié een sal die ewigdurende lewe hê.

9 En kyk, so het die Here my beveel, deur sy engel, dat ek sal kom en dié ding aan julle vertel; ja, Hy het beveel dat ek hierdie dinge moet profeteer aan julle; ja, Hy het aan my gesê: Roep tot hierdie volk, bekeer en berei die weg van die Here.

10 En nou, omdat ek ’n Lamaniet is, en die woorde gespreek het met julle wat die Here my beveel het, en omdat dit hard teenoor julle was, is julle vertoornd op my en soek om my te vernietig, en het my auitgewerp van onder julle.

11 En julle sal my woorde hoor, want vir hierdie doel het ek op die mure van hierdie stad opgekom, sodat julle mag hoor en weet van die oordele van God wat op julle wag vanweë julle ongeregtighede, en ook dat julle die voorwaardes van bekering mag weet;

12 En ook dat julle mag weet van die koms van Jesus Christus, die Seun van God, die aVader van hemel en van aarde, die Skepper van alle dinge vanaf die begin; en dat julle mag weet van die tekens van sy koms, met die doel dat julle in sy Naam mag glo.

13 En as julle aglo in sy Naam, sal julle bekeer van al julle sondes, dat julle daardeur vergifnis mag hê van hulle deur sy bverdienste.

14 En kyk, weer, ’n ander teken gee ek aan julle, ja, ’n teken van sy dood.

15 Want kyk, Hy moet sekerlik sterwe, dat aheil mag kom; ja, dit word vereis van Hom en dit is noodsaaklik dat Hy sterwe, om die bopstanding van die dode teweeg te bring, sodat die mens daardeur in die teenwoordigheid van die Here gebring mag word.

16 Ja, kyk, hierdie dood bring die opstanding te weeg, en averlos die hele mensdom van die eerste dood—daardie geestelike dood; want die hele mensdom, omdat hulle deur die bval van Adam cafgesny is van die teenwoordigheid van die Here, word beskou as ddood, beide met betrekking tot die stoflike dinge en tot geestelike dinge.

17 Maar kyk, die opstanding van Christus averlos die mensdom, ja, en wel die hele mensdom, en bring hulle terug na die teenwoordigheid van die Here.

18 Ja, en dit bring die voorwaarde van bekering teweeg, dat wie ook al bekeer, dié een word nie afgekap en in die vuur gewerp nie; maar wie ook al nie bekeer nie word afgekap en in die vuur gewerp; en daar kom weer ’n geestelike dood oor hulle, ja, ’n tweede dood, want hulle word weer afgesny wat betref die dinge van regverdigheid.

19 Daarom, bekeer julle, bekeer julle, uit vrees dat as julle hierdie dinge weet en hulle nie doen nie, julle julself sal toelaat om onder oordeel te kom, en julle afgebring word tot hierdie tweede dood toe.

20 Maar kyk, soos ek aan julle gesê het aangaande ’n ander ateken, ’n teken van sy dood, kyk, op daardie dag wanneer Hy die dood sal ly, sal die son bverduister word en weier om sy lig te gee aan julle; en ook die maan en die sterre; en daar sal geen lig wees op die aangesig van hierdie land nie, en wel vanaf die tyd dat Hy die dood sal ly, vir ’n tydperk van cdrie dae, tot die tyd dat Hy weer sal opstaan uit die dood.

21 Ja, op die tydstip dat Hy die gees sal gee, sal daar adonder en weerlig wees vir ’n tydperk van baie ure, en die aarde sal skud en bewe; en die rotse wat op die aangesig van hierdie aarde is, wat beide bo-op die aarde en benede is, wat julle op hierdie tydstip weet solied is, of die grootste gedeelte daarvan een soliede massa is, sal bopgebreek word.

22 Ja, hulle sal in twee geskeur word, en sal vir altyd daarna in splete en in barste agevind word, en in gebreekte stukke oor die aangesig van die hele aarde, ja, beide bo-op die aarde en benede.

23 En kyk, daar sal groot storms wees, en daar sal baie berge verlaag word, soos ’n vallei, en daar sal baie plekke wees wat nou valleie genoem word, wat berge sal word, welke hoogte groot is.

24 En baie hoofpaaie sal opgebreek word, en baie astede sal verlate word.

25 En baie agrafte sal geopen word, en sal baie van hul dooies oorgee; en vele heiliges sal aan baie verskyn.

26 En kyk, so het die aengel met my gespreek; want hy het vir my gesê dat daar donder en weerlig sal wees vir ’n tydperk van baie ure.

27 En hy het aan my gesê dat terwyl die donder en die weerlig duur, en die storm, dat hierdie dinge sal wees, en dat aduisternis die aangesig van die hele aarde sal bedek vir ’n tydperk van drie dae.

28 En die engel het aan my gesê dat baie mense groter dinge sal sien as hierdie, met die doel dat hulle mag glo dat ahierdie tekens en hierdie wonders moet gebeur oor die hele aangesig van hierdie land, met die doel dat daar geen rede sal wees vir ongeloof onder die kinders van mense nie—

29 En dit met die doel dat wie ook al sal glo, gered mag word, en dat wie ook al nie sal glo nie, ’n regverdige aoordeel oor hulle mag kom, en ook as hulle veroordeel word, bring hulle op hulself hul eie oordeel.

30 En nou onthou, onthou, my broers, dat wie ook al vergaan, vergaan vanweë homself, en wie ook al ongeregtigheid doen, doen dit aan homself; want kyk, julle is avry; julle word toegelaat om te handel vir julleself; want kyk, God het aan julle ’n bkennis gegee en Hy het julle vrygemaak.

31 Hy het aan julle gegee dat julle die goeie van die bose mag aonderskei, en Hy het aan julle gegee dat julle die lewe of die dood mag bkies; en julle kan goed doen en cherstel word tot dit wat goed is, of dit wat goed is kan aan julle herstel word; of julle kan boosheid doen, en dit wat boos is, kan aan julle herstel word.

◀

1a

Hel. 13:2.

◀

3a

3 Ne. 1:15.

◀

4a

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

5a

Matt. 2:1–2; 3 Ne. 1:21.

◀

7a

3 Ne. 1:16–17.

◀

8a

Joh. 3:16.

◀

10a

Hel. 13:2.

◀

12a

Mosia 3:8; 3 Ne. 9:15; Ether 4:7. GS Jesus Christus.

◀

13a

Hand. 16:30–31.

◀

b

L&V 19:16–20.

◀

15a

GS Saligmaker.

◀

b

Alma 42:23. GS Opstanding.

◀

16a

GS Plan van Verlossing.

◀

b

GS Val van Adam en Eva.

◀

c

Alma 42:6–9.

◀

d

GS Dood, Geestelike.

◀

17a

GS Verlos, Verlossing.

◀

20a

3 Ne. 8:5–25.

◀

b

Lk. 23:44.

◀

c

Mosia 3:10.

◀

21a

3 Ne. 8:6.

◀

b

3 Ne. 10:9.

◀

22a

3 Ne. 8:18.

◀

24a

3 Ne. 9:3–12.

◀

25a

Matt. 27:50–54; 3 Ne. 23:9–11.

◀

26a

Alma 13:26.

◀

27a

1 Ne. 19:10; 3 Ne. 8:3.

◀

28a

1 Ne. 12:4–5.

◀

29a

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

30a

2 Ne. 2:26–29; Moses 6:56. GS Handelingsmag.

◀

b

GS Kennis.

◀

31a

Moro. 7:16.

◀

b

2 Ne. 2:28–29; Alma 3:26–27.

◀

c

Alma 41:3–5.

Hoofstuk 15

Die Here het die Nefiete gekasty omdat Hy hulle liefgehad het—Bekeerde Lamaniete is ferm en standvastig in die geloof—Die Here sal barmhartig wees teenoor die Lamaniete in die laaste dae. Ongeveer 6 v.C.

1 En nou, my geliefde broers, kyk, ek verklaar aan julle dat tensy julle sal bekeer, sal julle huise vir julle averlate gelaat word.

2 Ja, tensy julle bekeer, sal julle vroue groot rede hê om te rouklaag in die dag wat hulle sal soog; want julle sal probeer om te vlug en daar sal geen plek wees as toevlug nie; ja, en wee hulle wat amet kind is, want hulle sal swaar wees en kan nie vlug nie; daarom, hulle sal vertrap word en gelaat word om te vergaan.

3 Ja, wee hierdie volk wat genoem word die volk van Nefi, tensy hulle sal bekeer, wanneer hulle al hierdie tekens en wonders sal sien wat getoon sal word aan hulle; want kyk, hulle was ’n uitverkore volk van die Here; ja, die volk van Nefi het Hy liefgehad, en ook het Hy hulle agekasty; ja; in die dae van hulle ongeregtighede het Hy hulle gekasty omdat Hy hulle liefgehad het.

4 Maar kyk, my broers, die Lamaniete het Hy gehaat omdat hulle dade voortdurend boos was, en dit vanweë die ongeregtigheid van die aoorlewering van hulle vaders. Maar kyk, heil het tot hulle gekom deur die prediking van die Nefiete; en met hierdie doel het die Here hulle dae bverleng.

5 En ek wil hê dat julle moet sien dat die agrootste gedeelte van hulle op die weg van hulle plig is, en hulle wandel versigtig voor God, en hulle het gepoog om sy gebooie en sy insettinge en sy verordeninge volgens die wet van Moses te onderhou.

6 Ja, ek sê vir julle, dat die grootste gedeelte van hulle dit doen, en hulle werk met onvermoeide ywer dat hulle die res van hulle broers mag bring tot die kennis van die waarheid; daarom is daar baie wat daagliks by hulle getalle bygevoeg word.

7 En kyk, julle weet vir julleself, want julle was getuie daarvan, dat soveel van hulle as wat gebring word tot die kennis van die waarheid, en om te weet van die goddelose en gruwelike oorleweringe van hulle vaders, en gelei word om die heilige skrifture te glo, ja, die profesieë van die heilige profete, wat geskrywe is, wat hulle lei tot geloof in die Here, en tot bekering, welke geloof en bekering ’n averandering van hart teweeg bring in hulle—

8 Daarom, soveel as wat hiertoe gekom het, julle weet vir julleself, is aferm en standvastig in die geloof, en in die dinge waardeur hulle vrygemaak is.

9 En julle weet ook dat hulle hul wapens van oorlog abegrawe het, en hulle vrees om hulle op te neem, uit vrees dat hulle op een of ander wyse sal sondig, ja, julle kan sien dat hulle vrees om te sondig—want kyk, hulle sal hulself toelaat om vertrap en deur hulle vyande gedood te word, en sal nie hulle swaarde ophef teen hulle nie, en dit vanweë hulle geloof in Christus.

10 En nou, vanweë hulle standvastigheid wanneer hulle glo in daardie ding waarin hulle glo, want vanweë hulle fermheid wanneer hulle eers eenmaal verlig is, kyk, die Here sal hulle seën en hulle dae verleng, nieteenstaande hulle ongeregtigheid—

11 Ja, al sou hulle kwyn in ongeloof, sal die Here hulle dae averleng, totdat die tyd sal kom waarvan ons vaders gespreek het, en ook deur die profeet bZenos, en baie ander profete, aangaande die cherstelling van ons broers, die Lamaniete, weer tot die kennis van die waarheid—

12 Ja, ek sê vir julle, dat in die laaste tye die abeloftes van die Here aangebied is aan ons broers, die Lamaniete; en nieteenstaande die vele verdrukkinge wat hulle sal hê, en nieteenstaande hulle heen en weer bgedryf sal word op die aangesig van die aarde, en gejag word, en geslaan en ver en wyd verstrooi sal word, en geen plek van toevlug sal hê nie, sal die Here cbarmhartig wees teenoor hulle.

13 En dit is volgens die profesie, dat hulle weer agebring sal word tot die ware kennis, wat die kennis is van hulle Verlosser, en hulle groot en ware bHerder, en gereken sal word onder sy skape.

14 Daarom sê ek aan julle, dit sal abeter wees vir hulle as vir julle, tensy julle bekeer.

15 Want kyk, aas die magtige werke getoon was aan hulle wat aan julle getoon is, ja, aan hulle wat in ongeloof gekwyn het vanweë die oorleweringe van hulle vaders, kan julle vir julself sien dat hulle nooit weer sou gekwyn het in ongeloof nie.

16 Daarom, sê die Here: Ek sal hulle nie heeltemal vernietig nie, maar Ek sal veroorsaak dat in die dag van my wysheid hulle weer sal terugkeer na My, sê die Here.

17 En nou, kyk, sê die Here, aangaande die volk van die Nefiete: As hulle nie bekeer en onderhou om my wil te doen nie, sal Ek hulle heeltemal avernietig, sê die Here, vanweë hulle ongeloof, nieteenstaande die vele magtige werke wat Ek gedoen het onder hulle; en sowaar as die Here leef sal hierdie dinge wees, sê die Here.

◀

1a

Matt. 23:37–38.

◀

2a

Matt. 24:19.

◀

3a

Spr. 3:12; Hebr. 12:5–11; L&V 95:1.

◀

4a

GS Oorlewering.

◀

b

Alma 9:16.

◀

5a

Hel. 13:1.

◀

7a

GS Bekeer, Bekering.

◀

8a

Alma 23:6; 27:27; 3 Ne. 6:14.

◀

9a

Alma 24:17–19.

◀

11a

Alma 9:16.

◀

b

Hel. 8:19.

◀

c

2 Ne. 30:5–8.

◀

12a

Enos 1:12–13.

◀

b

Morm. 5:15.

◀

c

1 Ne. 13:31; 2 Ne. 10:18–19; Jakob 3:5–6.

◀

13a

3 Ne. 16:12.

◀

b

GS Goeie Herder.

◀

14a

Hel. 7:23.

◀

15a

Matt. 11:20–23.

◀

17a

Hel. 13:6–10.

Hoofstuk 16

Die Nefiete wat Samuel glo word deur Nefi gedoop—Samuel kan nie gedood word deur die pyle en klippe van die onbekeerde Nefiete nie—Sommige verhard hulle harte en ander sien engele—Die ongelowiges sê dit is nie redelik om te glo in Christus en sy koms in Jerusalem nie. Ongeveer 6–1 v.C.

1 En nou, dit het gebeur dat daar baie was wat die woorde gehoor het van Samuel, die Lamaniet, wat hy gespreek het op die mure van die stad. En soveel as wat in sy woorde geglo het, het uitgegaan en na Nefi gesoek; en toe hulle uitgekom het en hom gevind het, het hulle hul sondes aan hom bely en nie ontken nie, en begeer om gedoop te word tot die Here.

2 Maar soveel as wat daar was wat nie geglo het in die woorde van Samuel nie, was vertoornd op hom; en hulle het klippe na hom op die muur gegooi, en ook baie het pyle na hom geskiet terwyl hy op die muur gestaan het; maar die Gees van die Here was met hom, in soverre dat hulle hom nie met hulle klippe kon tref nie, nóg met hulle pyle.

3 Nou, toe hulle sien dat hulle hom nie kon tref nie, was daar baie meer wat in sy woorde geglo het, in soverre dat hulle weggegaan het na Nefi om gedoop te word.

4 Want kyk, Nefi het gedoop, en geprofeteer, en gepreek, en die volk tot bekering geroep, en tekens en wonders getoon, en awonderwerke verrig onder die volk, dat hulle mag weet dat die Christus bbinnekort moes kom—

5 En hy het hulle vertel van dinge wat binnekort moes kom, dat hulle mag weet en onthou ten tyde van hulle koms dat dit vooraf aan hulle bekend gemaak is met die bedoeling dat hulle mag glo; daarom het soveel as wat in die woorde van Samuel geglo het, uitgegaan na hom om gedoop te word, want hulle het gekom met bekering en belydenis van hulle sondes.

6 Maar die grootste deel van hulle het nie geglo in die woorde van Samuel nie; daarom, toe hulle sien dat hulle hom nie kon tref met hulle klippe en hulle pyle nie, het hulle tot hulle kapteins geroep, en gesê: Neem hierdie man en bind hom, want kyk, hy het ’n duiwel; en vanweë die krag van die duiwel wat in hom is, kan ons hom nie tref met ons klippe en ons pyle nie; daarom, neem hom en bind hom, en weg met hom.

7 En toe hulle uitgaan om hulle hande op hom te lê, kyk, het hy homself van die muur afgewerp, en uit hulle lande gevlug, ja, en wel na sy eie land, en het begin om onder sy eie mense te preek en te profeteer.

8 En kyk, hy is nooit meer van gehoor onder die Nefiete nie; en so was die sake van die volk.

9 En so het die ses en tagtigste jaar geëindig van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi.

10 En so het ook die sewe en tagtigste jaar geëindig van die heerskappy van die regters, terwyl die grootste gedeelte van die volk in hulle hoogmoed en boosheid gebly het, en die kleinste gedeelte meer versigtig gewandel het voor God.

11 En dit was ook die toestande in die agt en tagtigste jaar van die heerskappy van die regters.

12 En daar was maar min verandering in die sake van die volk, behalwe dat dit was dat die volk begin het om meer verhard te word in ongeregtigheid, en meer en meer dít gedoen het wat teenstrydig was met die gebooie van God, in die nege en tagtigste jaar van die heerskappy van die regters.

13 Maar dit het gebeur in die negentigste jaar van die heerskappy van die regters, is daar agroot tekens aan die volk gegee, en wonders; en die woorde van die profete het begin om bvervul te word.

14 En aengele het verskyn aan mense, wyse manne, en het aan hulle blye tydings van groot vreugde verkondig; dus in dié jaar het die skrifture begin om vervul te word.

15 Nogtans, die volk het hulle harte begin verhard, almal, behalwe vir die grootste gelowige gedeelte onder hulle, beide onder die Nefiete en ook onder die Lamaniete, en het begin om op hulle eie krag en op hul aeie wysheid te steun, en het gesê:

16 Sommige dinge mag hulle reg geraai het, onder so baie; maar kyk, ons weet dat al hierdie groot en wonderbaarlike werke nie kan geskied, waarvan gespreek is nie.

17 En hulle het begin om te redeneer en te stry onder mekaar, en het gesê:

18 Dat dit anie redelik is dat so ’n wese soos ’n Christus sal kom nie; indien wel, en as Hy die Seun van God is, die Vader van hemel en aarde, soos dit gespreek is, waarom sal Hy Homself nie aan ons sowel as aan hulle wat by Jerusalem sal wees toon nie?

19 Ja, waarom sal Hy Homself nie toon in hierdie land sowel as in die land Jerusalem nie?

20 Maar kyk, ons weet dat dit ’n goddelose aoorlewering is, wat oorgelewer is aan ons deur ons vaders, om ons te laat glo in een of ander groot en wonderbaarlike ding wat sou gebeur, maar nie onder ons nie, maar in ’n land wat verafgeleë is, ’n land wat ons nie ken nie; daarom kan hulle ons in onkunde hou, want ons kan nie met ons eie oë bgetuig dat hulle waar is nie.

21 En hulle sal, deur die sluwe en verborge kunste van die bose een, een of ander groot verborgenheid bewerkstellig wat ons nie kan verstaan nie, wat ons onder sal hou, om diensknegte van hulle woorde te wees, en ook diensknegte aan hulle, want ons is afhanklik van hulle om ons die woord te leer; en so sal hulle ons in onkunde hou as ons onsself aan hulle sal onderwerp, al die dae van ons lewe.

22 En baie meer dinge het die volk hulle verbeel in hulle harte, wat dwaas en aydel was; en hulle was baie verontrus, want Satan het hulle aangespoor om gedurigdeur ongeregtigheid te doen; ja, hy het rondgegaan en gerugte en twiste oor die hele aangesig van die land versprei sodat hy die harte mag verhard van die volk teen dit wat goed was en teen dit wat sou kom.

23 En nieteenstaande die tekens en wonders wat onder die volk van die Here verrig is, en die baie wonderwerke wat hulle gedoen het, het Satan groot houvas verkry op die harte van die mense op die hele aangesig van die land.

24 En so het die negentigste jaar van die heerskappy van die regters oor die volk van Nefi geëindig.

25 En so het die boek van Helaman geëindig, volgens die kroniek van Helaman en sy seuns.

◀

4a

GS Wonderwerk.

◀

b

Hel. 14:2.

◀

13a

3 Ne. 1:4.

◀

b

Hel. 14:3–7.

◀

14a

Alma 13:26.

◀

15a

Jes. 5:21.

◀

18a

Alma 30:12–13.

◀

20a

GS Oorlewerings.

◀

b

Ether 12:5–6, 19.

◀

22a

GS Ydel, Ydelheid.

Derde Nefi

Die Boek van Nefi
Die Seun van Nefi, Wat die Seun Was van Helaman

En Helaman was die seun van Helaman, wat die seun was van Alma, wat die seun was van Alma, wat ’n afstammeling was van Nefi wat die seun was van Lehi, wat uit Jerusalem gekom het in die eerste jaar van die heerskappy van Sedekía, die koning van Juda.

Hoofstuk 1

Nefi, die seun van Helaman, vertrek uit die land, en sy seun Nefi hou die kronieke by—Hoewel tekens en wonders oorvloedig is, beplan die bose om die regverdiges te dood—Die nag van Christus se geboorte breek aan—Die teken word gegee, en ’n nuwe ster verskyn—Leuens en bedriëery vermeerder, en die Gadianton-rowers dood baie. Ongeveer 1–4 n.C.

1 Nou het dit gebeur dat die een en negentigste jaar verbygegaan het en dit was aseshonderd jaar vanaf die tyd dat Lehi Jerusalem verlaat het; en dit was in die jaar dat Lachoneüs die hoofregter was en die goewerneur oor die land.

2 En Nefi, die seun van Helaman, het vertrek uit die land Zarahemla, en het opdrag gegee aan sy seun aNefi, wat sy oudste seun was, aangaande die bplate van brons, en al die kronieke wat bygehou is, en al daardie dinge wat heilig gehou is, vanaf die vertrek van Lehi uit Jerusalem.

3 Toe het hy vertrek uit die land, en awaarheen hy gegaan het, weet geen mens nie; en sy seun Nefi het die kronieke bygehou in sy plek, ja, die kroniek van hierdie volk.

4 En dit het gebeur dat aan die begin van die twee en negentigste jaar, kyk, die profesieë van die profete het begin om meer ten volle vervul te word; want daar het begin om groter tekens en groter wonderwerke verrig te word onder die volk.

5 Maar daar was sommige wat begin het om te sê dat die tyd verby was vir die woorde om vervul te word, wat agespreek is deur Samuel, die Lamaniet.

6 En hulle het hul begin verheug oor hul broers, en gesê: Kyk, die tyd is verby, en die woorde van Samuel is nie vervul nie; daarom, julle vreugde en julle geloof aangaande hierdie ding was ydel.

7 En dit het gebeur dat hulle ’n groot oproer gemaak het dwarsdeur die land; en die mense wat geglo het, het begin om baie bedroef te word, uit vrees dat enige van daardie dinge wat gespreek is, nie mag gebeur nie.

8 Maar kyk, hulle het standvastig uitgesien na daardie dag en daardie nag en daardie dag wat sou wees soos een dag asof daar geen nag was nie, sodat hulle mag weet dat hulle geloof nie ydel was nie.

9 Nou het dit gebeur dat daar ’n dag bepaal is deur die ongelowiges, waarop diegene wat geglo het in daardie oorleweringe adoodgemaak sou word tensy die teken sou plaasvind, wat gegee is deur Samuel die profeet.

10 Nou het dit gebeur dat toe Nefi, die seun van Nefi, hierdie boosheid gesien het van sy volk, was sy hart uitermate bedroef.

11 En dit het gebeur dat hy uitgegaan het en homself neergebuig het op die aarde, en kragtig geroep het tot sy God ten behoewe van sy volk, ja, diegene wat op die punt was om vernietig te word vanweë hul geloof in die oorlewering van hulle vaders.

12 En dit het gebeur dat hy kragtig tot die Here geroep het daardie ahele dag, en kyk, die stem van die Here het tot hom gekom, en gesê:

13 Rig op jou hoof en hou goeie moed; want kyk, die tyd is op hande, en in hierdie nag sal die teken gegee word, en amôre kom Ek in die wêreld, om te toon aan die wêreld dat Ek dit alles sal vervul wat Ek laat bspreek het by monde van my heilige profete.

14 Kyk, Ek akom na my eie, om alle dinge te bvervul wat Ek bekend gemaak het aan die kinders van mense vanaf die cgrondlegging van die wêreld, en om die wil te doen, dbeide van die Vader en van die Seun—van die Vader vanweë My, en van die Seun vanweë my vlees. En kyk, die tyd is op hande, en hierdie nag sal die teken gegee word.

15 En dit het gebeur dat die woorde wat tot Nefi gekom het, vervul is net soos hulle gespreek is; want kyk, met die ondergaan van die son, was daar ageen donkerte nie; en die volk het begin om verbaas te wees omdat daar geen duisternis was toe die nag gekom het nie.

16 En daar was baie, wat nie die woorde geglo het van die profete nie, wat aneergeval het op die aarde en geword het asof hulle dood was, want hulle het geweet dat die groot bplan van vernietiging wat hulle gesmee het vir diegene wat geglo het in die woorde van die profete, verydel is; want die teken wat gegee was, was reeds op hande.

17 En hulle het begin om te weet dat die Seun van God binnekort moes verskyn; ja, kortom, al die mense op die aangesig van die hele aarde, van die weste tot die ooste, beide in die land noord en in die land suid, was so uitermate verbaas dat hulle neergeval het op die aarde.

18 Want hulle het geweet dat die profete getuig het van hierdie dinge vir baie jare, en dat die teken wat gegee was, reeds op hande was; en hulle het begin om te vrees vanweë hulle ongeregtigheid en hulle ongeloof.

19 En dit het gebeur dat daar geen donkerte was gedurende daardie hele nag nie, maar dit was so lig asof dit middag was. En dit het gebeur dat die son weer opgekom het in die môre, volgens sy aangewese orde; en hulle het geweet dat dit die dag was dat die Here agebore sou word, vanweë die teken wat gegee was.

20 En dit het gebeur, ja, alle dinge, elke gedeelte, volgens die woorde van die profete.

21 En dit het ook gebeur dat ’n nuwe aster verskyn het, volgens die woord.

22 En dit het gebeur dat vanaf hierdie tyd daar begin is om leuens uitgestuur te word onder die volk, deur Satan, om hulle harte te verhard, met die bedoeling dat hulle nie sou glo in daardie tekens en wonders wat hulle gesien het nie; maar nieteenstaande hierdie leuens en bedriërye, het die grootste gedeelte van die volk geglo, en is bekeer tot die Here.

23 En dit het gebeur dat Nefi uitgegaan het onder die volk en ook baie ander, en gedoop het tot bekering, waarin daar ’n groot avergifnis van sondes was. En so het die volk weer begin om vrede te hê in die land.

24 En daar was geen twiste nie, behalwe vir ’n paar wat begin het om te preek, wat gepoog het om te bewys deur die skrifture dat dit nie meer anoodsaaklik was om die wet van Moses te onderhou nie. Nou, in hierdie ding het hulle gefouteer, omdat hulle nie die skrifture verstaan het nie.

25 Maar dit het so gebeur dat hulle spoedig tot bekering gekom het, en was oortuig van die dwaling waarin hulle was, want dit is bekend gemaak aan hulle dat die wet nog nie avervul was nie, en dat dit vervul moet word in elke opsig, ja, die woord het tot hulle gekom dat dit vervul moet word; ja, dat nie een jota of tittel sou verbygaan totdat dit alles vervul sou word nie, daarom, in dieselfde jaar is hulle gebring tot ’n kennis van hulle dwaling, en het hulle foute bbely.

26 En so het die twee en negentigste jaar verbygegaan, wat blye tydings gebring het aan die volk vanweë die tekens wat gebeur het, volgens die woorde van die profesie van al die heilige profete.

27 En dit het gebeur dat die drie en negentigste jaar ook verbygegaan het in vrede, behalwe vir die aGadianton-rowers, wat in die berge gewoon het, wat die land vervuil het; want so sterk was hulle vestings en hulle geheime plekke dat die volk hulle nie kon oorrompel nie; daarom het hulle baie moorde gepleeg, en het baie slagting onder die volk aangerig.

28 En dit het gebeur dat in die vier en negentigste jaar het hulle begin om te vermeerder in ’n groot mate, omdat daar baie afvalliges was van die Nefiete wat na hulle gevlug het, wat groot droefheid veroorsaak het vir daardie Nefiete wat oorgebly het in die land.

29 En daar was ook ’n rede tot veel droefheid onder die Lamaniete; want kyk, hulle het baie kinders gehad wat groot geword en begin het om toe te neem in jare, dat hulle onafhanklik geword het, en weggelei is deur sommiges wat aZoramiete was, deur hulle leuens en hulle vleiende woorde, om aan te sluit by daardie Gadianton-rowers.

30 En so is die Lamaniete ook gekwel, en het begin om te kwyn in hul geloof en regverdigheid, vanweë die boosheid van die opkomende geslag.

◀

1a

2 Ne. 25:19.

◀

2a

GS Nefi, Seun van Nefi, Seun van Helaman.

◀

b

Alma 37:3–5.

◀

3a

3 Ne. 2:9.

◀

5a

Hel. 14:2–4.

◀

9a

GS Martelaar, Martelaarskap.

◀

12a

Enos 1:4; Alma 5:46.

◀

13a

Lk. 2:10–11.

◀

b

GS Jesus Christus—Profesieë aangaande die geboorte en dood van Jesus Christus.

◀

14a

Joh. 1:11.

◀

b

Matt. 5:17–18.

◀

c

Alma 42:26.

◀

d

L&V 93:3–4.

◀

15a

Hel. 14:3.

◀

16a

Hel. 14:7.

◀

b

3 Ne. 1:9.

◀

19a

Lk. 2:1–7.

◀

21a

Matt. 2:1–2; Hel. 14:5.

◀

23a

GS Vergifnis van Sondes.

◀

24a

Alma 34:13.

◀

25a

Matt. 5:17–18.

◀

b

Mosia 26:29.

◀

27a

GS Gadianton-rowers.

◀

29a

Alma 30:59.

Hoofstuk 2

Boosheid en gruwels vermeerder onder die volk—Die Nefiete en Lamaniete verenig om hulleself teen die Gadianton-rowers te verdedig—Bekeerde Lamaniete word wit en word Nefiete genoem. Ongeveer 5–16 n.C.

1 En dit het gebeur dat die vyf en negentigste jaar ook so verbygegaan het, en die volk het begin om daardie tekens en wonders te vergeet wat hulle gehoor het, en het begin om minder en minder verbaas te word oor ’n teken of ’n wonder van die hemel, in soverre dat hulle begin het om verhard te word in hulle harte, en blind in hulle verstand, en het begin om alles wat hulle gehoor en gesien het te wantrou—

2 Terwyl hulle hul ’n soort ydele ding begin verbeel het in hul harte, dat dit verrig is deur die mens en deur die mag van die duiwel, om die harte van die volk weg te lei en te abedrieg; en so het Satan weer besit gekry van die harte van die volk, in soverre dat hy hulle oë verblind het en hulle weggelei het om te glo dat die leer van Christus ’n dwase en ’n ydele ding was.

3 En dit het gebeur dat die volk sterk begin word het in boosheid en gruwels; en hulle het nie geglo dat daar nog enige tekens en wonders gegee sou word nie; en Satan het arondgegaan, en die harte van die volk weggelei, en hulle versoek en groot gruwels laat doen in die land.

4 En so het die ses en negentigste jaar verbygegaan; en ook die sewe en negentigste jaar; en ook die agt en negentigste jaar; en ook die nege en negentigste jaar;

5 En ook ’n honderd jaar het verbygegaan vanaf die dae van aMosia, wat koning was oor die volk van die Nefiete.

6 En seshonderd en nege jaar het verbygegaan vandat Lehi Jerusalem verlaat het.

7 En nege jaar het verbygegaan vanaf die tyd toe die teken gegee is, waarvan deur die profete gespreek is, dat Christus sou kom in die wêreld.

8 Nou het die Nefiete begin om hul tyd te reken vanaf hierdie tydperk toe die teken gegee is, of vanaf die koms van Christus; daarom, nege jaar het verbygegaan.

9 En Nefi, wat die vader was van Nefi, wat die verantwoordelikheid gehad het vir die kronieke, ahet nie teruggekeer na die land Zarahemla nie, en kon nêrens gevind word in die hele land nie.

10 En dit het gebeur dat die volk steeds volgehou het in boosheid, nieteenstaande die baie prediking en profetering wat onder hulle gestuur is; en so het die tiende jaar ook verbygegaan; en die elfde jaar het ook verbygegaan in ongeregtigheid.

11 En dit het gebeur in die dertiende jaar het daar oorloë en twiste begin ontstaan dwarsdeur die hele land; want die Gadianton-rowers het so talryk geword, en het so baie van die mense doodgemaak, en het soveel stede vernietig, en het soveel dood en slagting versprei dwarsdeur die land, dat dit noodsaaklik geword het dat al die mense, beide die Nefiete en die Lamaniete, wapens moes opneem teen hulle.

12 Daarom, al die Lamaniete wat tot die Here bekeer het, het met hulle broers, die Nefiete, verenig en is genoodsaak, ter wille van die veiligheid van hulle lewens en hul vroue en hul kinders, om wapens op te neem teen daardie Gadianton-rowers, ja, en ook om hulle regte te handhaaf, en die voorregte van hulle kerk en van hulle aanbidding, en hulle avryheid en hulle bonafhanklikheid.

13 En dit het gebeur dat voordat hierdie dertiende jaar verbygegaan het, is die Nefiete bedreig deur algehele vernietiging vanweë hierdie oorlog, wat uitermate smartlik geword het.

14 En dit het gebeur dat daardie Lamaniete wat verenig het met die Nefiete, gereken is onder die Nefiete;

15 En hulle avloek is weggeneem van hulle, en hulle vel het bwit geword soos die Nefiete;

16 En hulle jong manne en hulle dogters het uitermate mooi geword, en hulle is onder die Nefiete gereken, en is Nefiete genoem. En so het die dertiende jaar geëindig.

17 En dit het gebeur aan die begin van die veertiende jaar, het die oorlog tussen die rowers en die volk van Nefi voortgeduur en het uitermate smartlik geword; nogtans, die volk van Nefi het ’n mate van voordeel oor die rowers behaal, in soverre dat hulle hul teruggedryf het uit hulle lande, in die berge en in hulle geheime plekke in.

18 En so het die veertiende jaar geëindig. En in die vyftiende jaar het hulle uitgekom teen die volk van Nefi; en vanweë die boosheid van die volk van Nefi, en hulle baie twiste en onenighede, het die Gadianton-rowers baie voordele oor hulle behaal.

19 En so het die vyftiende jaar geëindig, en so was die volk in ’n toestand van baie verdrukkinge; en die aswaard van vernietiging het oor hulle gehang, in soverre dat hulle op die punt was om neergevel te word daardeur, en dit vanweë hulle ongeregtigheid.

◀

2a

GS Bedrog, Bedrieg, Bedrieër.

◀

3a

L&V 10:27.

◀

5a

Mosia 29:46–47.

◀

9a

3 Ne. 1:2–3.

◀

12a

GS Vry, Vryheid.

◀

b

GS Vry, Vryheid.

◀

15a

Alma 17:15; 23:18.

◀

b

2 Ne. 5:21; 30:6; Jakob 3:8.

◀

19a

Alma 60:29.

Hoofstuk 3

Giddianhi, die Gadiantonse leier, eis dat Lachoneüs en die Nefiete hulleself en hul lande oorgee—Lachoneüs stel Gidgiddoni aan as hoofkaptein van die leërs—Die Nefiete vergader in Zarahemla en Oorvloed om hulself te verdedig. Ongeveer 16–18 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat in die sestiende jaar vanaf die koms van Christus, het Lachoneüs die goewerneur van die land, ’n brief ontvang van die leier en die goewerneur van hierdie bende van rowers; en hierdie is die woorde wat geskrywe was, wat sê:

2 Lachoneüs, hoogedele en hoofgoewerneur van die land, kyk, ek skryf hierdie brief aan u en gee aan u uitermate groot lof vanweë u standvastigheid, en ook die standvastigheid van u volk, in die handhawing van dit wat julle veronderstel julle reg en vryheid te wees; ja, julle staan goed, asof julle gesteun is deur die hand van ’n god, in die verdediging van julle vryheid, en julle eiendom, en julle land, of dit wat julle so noem.

3 En dit blyk vir my ’n jammerte te wees, hoogedele Lachoneüs, dat u so dwaas en ydel sou wees om te veronderstel dat julle kan staan teen soveel dapper manne wat onder my bevel is, wat nou op hierdie oomblik onder die wapen staan en wag met groot gretigheid vir die woord—Gaan af op die Nefiete en vernietig hulle.

4 En ek, omdat ek weet van hulle onoorwinlike gees, omdat ek hulle beproef het op die slagveld, en omdat ek weet van hulle ewigdurende haat teenoor julle vanweë die baie onregte wat julle aan hulle gedoen het, daarom, as hulle sou afkom teen julle, sal hulle julle besoek met algehele vernietiging.

5 Daarom het ek hierdie brief geskrywe, en dit verseël met my eie hand, omdat ek begaan is oor julle welsyn, vanweë julle standvastigheid in dit wat julle glo is reg, en julle edele gees op die slagveld.

6 Daarom skryf ek aan jou, en verlang dat julle sal oorgee aan hierdie, my volk, jul stede, jul lande, en jul besittings, eerder as dat hulle julle sou besoek met die swaard en dat vernietiging oor julle sou kom.

7 Of, met ander woorde, gee julleself oor aan ons, en verenig met ons, en word vertroud met ons ageheime werke, en word ons broers, sodat julle soos ons mag wees—nie ons slawe nie, maar ons broers en deelgenote van al ons besittings.

8 En kyk, ek asweer vir jou, as jy dit sal doen, met ’n eed, sal julle nie vernietig word nie; maar as jy dit nie sal doen nie, sweer ek vir jou met ’n eed, dat ek volgende maand sal beveel dat my leërs sal afkom teen julle en hulle sal nie hul hand terughou nie en sal nie spaar nie, maar sal julle doodmaak, en sal die swaard laat val op julle totdat julle uitgewis sal word.

9 En kyk, ek is Giddianhi; en ek is die goewerneur van hierdie, die ageheime organisasie van Gadianton; welke organisasie en die werke daarvan ek weet bgoed is; en hulle is van die cvoortyd en hulle is oorgelewer aan ons.

10 En ek skryf hierdie brief aan jou, Lachoneüs, en ek hoop dat julle jul lande en julle besittings sal oorgee sonder die vergieting van bloed, dat hierdie, my volk, hulle regte en regering mag terugwin, wat afvallig geword het van julle vanweë julle boosheid om van hulle hul regte tot regering terug te hou, en tensy julle dit doen, sal ek hulle onregte wreek. Ek is Giddianhi.

11 En nou het dit gebeur toe Lachoneüs hierdie brief ontvang het, was hy uitermate verbaas vanweë die voorbarigheid van Giddianhi om die besitneming van die land van die Nefiete te eis, en ook om die volk te dreig en om die onregte te wreek van diegene wat geen onreg ontvang het nie, behalwe dat hulle hulself averonreg het deur oor te loop na daardie goddelose en gruwelike rowers.

12 Nou kyk, hierdie Lachoneüs, die goewerneur, was ’n regverdige man, en kon nie bang gemaak word deur die eise en dreigemente van ’n arower nie; daarom het hy nie ag geslaan op die brief van Giddianhi, die goewerneur van die rowers nie, maar hy het sy volk tot die Here laat roep om krag vir die tyd wanneer die rowers sou afkom teen hulle.

13 Ja, hy het ’n aankondiging onder die hele volk gestuur dat hulle hul vroue bymekaar moes maak, en hulle kinders, hulle grootvee en hulle kleinvee, en al hulle besittings, behalwe hulle land, op een plek.

14 En hy het versterkings laat oprig rondom hulle, en die sterkte daarvan moes uitermate groot wees. En hy het veroorsaak dat die leërs, beide van die Nefiete en van die Lamaniete, of van hulle almal wat onder die Nefiete gereken is, as wagte geplaas moes word rondomheen, om hulle dop te hou, en hulle te beveilig teen die rowers dag en nag.

15 Ja, hy het aan hulle gesê: Sowaar as die Here leef, tensy julle bekeer van al julle ongeregtighede, en roep tot die Here, sal julle geensins verlos word uit die hande van daardie Gadianton-rowers nie.

16 En só groot en wonderbaarlik was die woorde en profesieë van Lachoneüs dat hulle vrees laat kom het oor die hele volk; en hulle het hulself ingespan met hul mag om te handel ooreenkomstig die woorde van Lachoneüs.

17 En dit het gebeur dat Lachoneüs hoofkapteins aangestel het oor al die leërs van die Nefiete, om hulle aan te voer op die tydstip wanneer die rowers sou afkom uit die wildernis teen hulle.

18 Nou, die vernaamste onder al die hoofkapteins en die opperbevelvoerder oor al die leërs van die Nefiete is aangestel, en sy naam was aGidgiddoni.

19 Nou, dit was die gebruik onder al die Nefiete om as hulle hoofkapteins aan te stel, (behalwe in hulle tye van boosheid) iemand wat die gees van openbaring gehad het en ook aprofesie; daarom, hierdie Gidgiddoni was ’n groot profeet onder hulle, so ook was die hoofregter.

20 Nou, die volk het aan Gidgiddoni gesê: Bid tot die Here, en laat ons optrek na die berge en die wildernis in, dat ons die rowers kan aanval en hulle vernietig in hul eie lande.

21 Maar Gidgiddoni het aan hulle gesê: Die Here averbied; want as ons sou optrek teen hulle sal die Here ons buitlewer in hulle hande; daarom, ons sal onsself voorberei in die middel van ons lande, en ons sal al ons leërs bymekaarmaak, en ons sal nie teen hulle optrek nie, maar ons sal wag totdat hulle teen ons sal optrek; daarom, sowaar as die Here leef, as ons dít doen sal Hy hulle in ons hande uitlewer.

22 En dit het gebeur in die sewentiende jaar, teen die laaste gedeelte van die jaar, het die aankondiging van Lachoneüs uitgegaan oor die aangesig van die hele land, en hulle het hul perde geneem, en hul waens, en hul diere, en al hulle kleinvee, en hulle grootvee, en hulle graan, en al hulle besittings, en het uitgemarsjeer in duisende en in tienduisende, totdat hulle almal uitgegaan het na die plek wat bepaal was waar hulle hul moes bymekaarmaak, om hulleself te verdedig teen hulle vyande.

23 En die land wat aangewys is, was die land Zarahemla, en die land wat tussen die land Zarahemla en die land Oorvloed was, ja, tot aan die grens wat tussen die land Oorvloed en die land Verlatenheid was.

24 En daar was baie duisende mense wat Nefiete genoem is, wat hulleself bymekaargemaak het in hierdie land. Nou, Lachoneüs het hulle laat bymekaarkom in die land suidwaarts, vanweë die groot vloek wat oor die aland noordwaarts was.

25 En hulle het hulself versterk teen hul vyande; en hulle het gewoon in een land, en in een groep, en hulle het die woorde wat deur Lachoneüs gespreek is gevrees, in soverre dat hulle bekeer het van al hulle sondes; en hulle het hul gebede laat opgaan na die Here hulle God, dat Hy hulle sou averlos in die tyd wat hulle vyande sou afkom teen hulle in die stryd.

26 En hulle was uitermate bedroef vanweë hulle vyande. En Gidgiddoni het hulle awapens van oorlog van elke soort laat maak, en hulle moes sterk wees met wapenrusting, en met skilde, en met beukelaars, volgens die wyse van sy opdrag.

◀

7a

Hel. 6:22–26.

◀

8a

Ether 8:13–14.

◀

9a

GS Geheime Organisasies.

◀

b

Alma 30:53.

◀

c

Hel. 6:26–30; Moses 5:29, 49–52.

◀

11a

Hel. 14:30.

◀

12a

Alma 54:5–11; 3 Ne. 4:7–10.

◀

18a

3 Ne. 6:6.

◀

19a

GS Profesie, Profeteer.

◀

21a

Alma 48:14.

◀

b

1 Sam. 14:12.

◀

24a

Alma 22:31.

◀

25a

GS Vertrou.

◀

26a

2 Ne. 5:14.

Hoofstuk 4

Die Nefitiese leërs verslaan die Gadianton-rowers—Giddianhi word gedood, en sy opvolger, Zemnariha, word gehang—Die Nefiete loof die Here vir hulle oorwinnings. Ongeveer 19–22 n.C.

1 En dit het gebeur dat in die laaste gedeelte van die agtiende jaar het daardie leërs van rowers hul voorberei vir die stryd, en het begin om af te kom en om skielik uit die heuwels te kom, en uit die berge, en die wildernis, en hulle vestings, en hulle geheime plekke, en het begin om besit te neem van die lande, beide wat in die land suid en wat in die land noord was, en het begin om besit te neem van al die lande wat averlaat is deur die Nefiete, en die stede wat verlate gelaat is.

2 Maar kyk, daar was geen wilde diere nóg wild in daardie lande wat verlaat is deur die Nefiete, en daar was geen wild vir die rowers nie, behalwe in die wildernis.

3 En die rowers kon nie bestaan nie, behalwe in die wildernis weens gebrek aan voedsel; want die Nefiete het hulle lande verlate gelaat, en het hul kleinvee en hul grootvee en al hul besittings bymekaargemaak, en hulle was in een groep.

4 Daarom, daar was geen kans vir die rowers om te plunder en om voedsel te bekom nie, behalwe om openlik op te kom in die stryd teen die Nefiete; en die Nefiete wat in een groep was, en omdat hulle so ’n groot getal gehad het, en vir hulself voorrade opgegaar het, en perde en beeste, en kleinvee van alle soorte, sodat hulle mag bestaan vir ’n tydperk van sewe jaar, in welke tyd hulle gehoop het om die rowers te vernietig vanaf die aangesig van die land; en so het die agtiende jaar verbygegaan.

5 En dit het gebeur dat in die negentiende jaar het Giddianhi gevind dat dit noodsaaklik was dat hy moes optrek in die stryd teen die Nefiete, want daar was geen manier dat hulle kon bestaan nie, behalwe deur te plunder en te roof en te moor.

6 En hulle het nie gedurf om hulle te versprei oor die aangesig van die land, in soverre dat hulle graan kon kweek nie, uit vrees dat die Nefiete op hulle sou afkom en hulle doodmaak; daarom het Giddianhi aan sy leërs bevel gegee dat hulle in hierdie jaar moes optrek in die stryd teen die Nefiete.

7 En dit het gebeur dat hulle opgekom het in die stryd; en dit was in die sesde maand; en kyk, groot en vreeslik was die dag toe hulle opgekom het in die stryd; en hulle was omgord volgens die wyse van rowers; en hulle het ’n lamsvel om hulle lendene gedra, en hulle was gekleur met bloed, en hulle koppe was geskeer, en hulle het helms op hulle gehad; en groot en vreeslik was die voorkoms van die leërs van Giddianhi, vanweë hul wapenrusting en omdat hulle gekleur was met bloed.

8 En dit het gebeur dat die leërs van die Nefiete, toe hulle die voorkoms van Giddianhi se leërs sien, het hulle almal neergeval op die aarde, en hulle gepleit laat opgaan na die Here hulle God, dat Hy hulle sou spaar en hulle verlos uit die hande van hulle vyande.

9 En dit het gebeur dat toe die leërs van Giddianhi dit sien, het hulle begin roep met ’n harde stem, vanweë hulle vreugde, want hulle het veronderstel dat die Nefiete neergeval het uit vrees, vanweë die verskrikking van hulle leërs.

10 Maar in hierdie ding was hulle teleurgestel, want die Nefiete het hulle nie gevrees nie; maar hulle het hul God agevrees en het Hom gesmeek om beskerming; daarom, toe die leërs van Giddianhi op hulle afstorm, was hulle voorbereid om hulle te ontmoet; ja, in die sterkte van die Here het hulle hul ontvang.

11 En die stryd het ’n aanvang geneem in hierdie die sesde maand; en groot en vreeslik was die stryd daarvan, ja, groot en vreeslik was die slagting daarvan, in soverre dat daar nooit so ’n groot slagting onder al die volk van Lehi bekend was vandat hy Jerusalem verlaat het nie.

12 En nieteenstaande die adreigemente en die ede wat Giddianhi gemaak het, kyk, die Nefiete het hulle oorwin, in soverre dat hulle teruggeval het van voor hulle.

13 En dit het gebeur dat aGidgiddoni bevel gegee het dat sy leërs hulle moes agternasit so ver as die grense van die wildernis, en dat hulle niemand moes spaar wat in hulle hande sou val langs die pad nie; en so het hulle hul agternagesit en gedood, tot by die grense van die wildernis, en wel totdat hulle die bevel uitgevoer het van Gidgiddoni.

14 En dit het gebeur dat Giddianhi, wat gestaan en veg het met onverskrokkenheid, is agternagesit terwyl hy vlug; en omdat hy afgemat was weens sy vele gevegte, is hy ingehaal en doodgemaak. En so was die einde van Giddianhi die rower.

15 En dit het gebeur dat die leërs van die Nefiete weer teruggetrek het na hulle plek van veiligheid. En dit het gebeur dat hierdie negentiende jaar verbygegaan het, en die rowers het nie weer gekom om te veg nie; nóg het hulle weer gekom in die twintigste jaar.

16 En in die een en twintigste jaar het hulle nie tot die stryd opgekom nie, maar hulle het opgekom van alle kante om die volk van Nefi rondom te beleër; want hulle het veronderstel dat as hulle die volk van Nefi sou afsny van hulle lande, en hulle sou inperk aan elke kant, en as hulle hul sou afsny van al hulle buite aktiwiteite, dat hulle hulself kon laat oorgee volgens hulle wense.

17 Nou het hulle vir hulself ’n ander leier aangestel, wie se naam Zemnariha was; daarom was dit Zemnariha wat hierdie beleg laat plaasvind het.

18 Maar kyk, dit was ’n voordeel vir die Nefiete; want dit was onmoontlik vir die rowers om die beleg lank genoeg vol te hou om enige uitwerking te hê op die Nefiete, vanweë hul baie voorrade wat hulle opgeberg het,

19 En vanweë die skaarsheid aan voorrade onder die rowers; want kyk, hulle het niks gehad nie behalwe vleis vir hulle bestaan, welke vleis hulle bekom het in die wildernis;

20 En dit het gebeur dat die awild skaars begin word het in die wildernis, in soverre dat die rowers op die punt was om om te kom van honger.

21 En die Nefiete het aanhoudend bedags en snags gemarsjeer, en hulle leërs aangeval, en hulle gedood by duisende en by tienduisende.

22 En so het dit die begeerte geword van die volk van Zemnariha om te onttrek van hulle voorneme, vanweë die groot vernietiging wat bedags en snags oor hulle gekom het.

23 En dit het gebeur dat Zemnariha bevel gegee het aan sy volk dat hulle hulself moes onttrek van die beleg, en na die verste dele van die land noordwaarts marsjeer.

24 En nou, Gidgiddoni omdat hy bewus was van hulle voorneme, en omdat hy geweet het van hulle swakheid vanweë die gebrek aan voedsel, en die groot slagting wat gemaak is onder hulle, daarom het hy sy leërs uitgestuur gedurende die nag, en het die weg van hulle terugtog afgesny, en het sy leërs in die weg van hulle terugtog geplaas.

25 En dit het hulle gedoen gedurende die nag, en het op hulle opmars verby die rowers gegaan, sodat die volgende dag, toe die rowers hulle opmars begin het, is hulle ontmoet deur die leërs van die Nefiete beide op hulle front en op hulle agterhoede.

26 En die rowers wat aan die suide was, is ook afgesny in hulle plekke van terugtog. En al hierdie dinge is gedoen op bevel van Gidgiddoni.

27 En daar was baie duisende wat hulle oorgegee het as gevangenes aan die Nefiete, en die res van hulle is gedood.

28 En hulle leier, Zemnariha, is geneem en opgehang aan ’n boom, ja, en wel aan die top daarvan totdat hy dood was. En toe hulle hom gehang het totdat hy dood was, het hulle die boom neergevel tot teen die aarde, en het uitgeroep met ’n luide stem, en gesê:

29 Mag die Here sy volk bewaar in regverdigheid en in heiligheid van hart, dat hulle neergevel mag word tot op die aarde almal wat sal soek om hulle te dood vanweë mag en geheime organisasies, net soos hierdie man tot die grond neergevel is.

30 En hulle het gejubel en weer uitgeroep met een stem, en gesê: Mag die aGod van Abraham, en die God van Isak, en die God van Jakob, hierdie volk beskerm in regverdigheid, solank as hulle die Naam van hulle God vir beskerming sal baanroep.

31 En dit het gebeur dat hulle almal saam begin sing het, en hulle God ageloof het vir die groot ding wat Hy vir hulle gedoen het, deur hulle te bewaar om in die hande van hulle vyande te val.

32 Ja, hulle het uitgeroep: aHosanna aan die Allerhoogste God. En hulle het uitgeroep: Prys die Naam van die Here God bAlmagtig, die Allerhoogste God.

33 En hulle harte het uitgeswel van vreugde, tot die uitstorting van vele trane, vanweë die groot goedheid van God om hulle te verlos uit die hande van hulle vyande; en hulle het geweet dit was vanweë hulle bekering en hulle ootmoed dat hulle verlos was van ’n ewigdurende vernietiging.

◀

1a

3 Ne. 3:13–14, 22.

◀

10a

GS Vrees.

◀

12a

3 Ne. 3:1–10.

◀

13a

3 Ne. 3:18.

◀

20a

1 Ne. 18:25.

◀

30a

Alma 29:11.

◀

b

Ether 4:15.

◀

31a

Alma 26:8. GS Dank, Dankbaar, Danksegging.

◀

32a

GS Hosanna.

◀

b

1 Ne. 1:14. GS God, Godheid.

Hoofstuk 5

Die Nefiete bekeer en versaak hulle sondes—Mormon skryf die geskiedenis van sy volk en verkondig die ewigdurende woord aan hulle—Israel sal versamel word van haar lang verstrooiing. Ongeveer 22–26 n.C.

1 En nou kyk, daar was nie ’n lewende siel onder die hele volk van die Nefiete wat in die minste die woorde van al die heilige profete wat gespreek is, betwyfel het nie; want hulle het geweet dat dit noodsaaklik was dat hulle vervul moes word.

2 En hulle het geweet dat dit noodsaaklik was dat Christus gekom het, vanweë die baie tekens wat gegee was, volgens die woorde van die profete; en vanweë die dinge wat alreeds gebeur het, het hulle geweet dat dit noodsaaklik was dat alle dinge moes gebeur volgens dit wat gespreek was.

3 Daarom het hulle al hul sondes versaak, en hulle gruwels, en hulle hoererye, en het God gedien met alle ywer dag en nag.

4 En nou het dit gebeur dat toe hulle al die rowers gevange geneem het, in soverre dat nie een ontsnap het wat nie gedood was nie, het hulle hul gevangenes in die gevangenis gewerp, en het die woord van God laat preek aan hulle; en soveel as wat wou bekeer van hulle sondes en ’n verbond gesluit het dat hulle nie meer sal moor nie, is avrygelaat.

5 Maar soveel as wat daar was wat nie ’n verbond gesluit het nie, en wat steeds aangehou het om daardie geheime moorde in hulle harte te hê, ja, soveel as wat gevind is wat dreigemente uitgeblaas het teenoor hulle broers, is veroordeel en gestraf volgens die wet.

6 En so het hulle ’n einde gemaak aan al daardie goddelose, en geheime, en gruwelike organisasies, waarin daar soveel boosheid was, en soveel moorde gepleeg is.

7 En so het die atwee en twintigste jaar verbygegaan, en die drie en twintigste jaar ook, en die vier en twintigste; en die vyf en twintigste; en so het vyf en twintig jaar verbygegaan.

8 En daar het baie dinge gebeur wat, in die oë van sommiges, groot en wonderbaarlik sou wees; nogtans, hulle kan nie almal geskrywe word in hierdie boek nie; ja, hierdie boek kan nie eers ’n ahonderdste deel bevat van wat gedoen is onder so baie mense in die tydperk van vyf en twintig jaar nie;

9 Maar kyk, daar is akronieke wat al die handelinge van hierdie volk bevat; en ’n korter maar juiste kroniek is gegee deur Nefi.

10 Daarom het ek my kroniek gemaak van hierdie dinge volgens die kroniek van Nefi, wat gegraveer is op die plate wat genoem is die plate van Nefi.

11 En kyk, ek maak die kroniek op plate wat ek gemaak het met my eie hande.

12 En kyk, ek word aMormon genoem, omdat ek vernoem is na die bland Mormon, die land waarin Alma die kerk gestig het onder die volk, ja, die eerste kerk wat gestig is onder hulle ná hulle oortreding.

13 Kyk, ek is ’n dissipel van Jesus Christus, die Seun van God. Ek is geroep deur Hom om sy woord te verkondig onder sy volk, sodat hulle die ewigdurende lewe mag hê.

14 En dit het raadsaam geword dat ek, volgens die wil van God, sodat die gebede van diegene wat heengegaan het, wat die heiliges was, vervul moes word volgens hulle geloof, ’n akroniek moes maak van hierdie dinge wat gedoen is—

15 Ja, ’n klein kroniek van dit wat plaasgevind het vanaf die tyd dat Lehi Jerusalem verlaat het, en wel tot die huidige tyd.

16 Daarom maak ek my kroniek van die verslae wat gegee is deur diegene wat voor my was, tot by die aanvang van my dag;

17 En dan maak ek ’n akroniek van die dinge wat ek gesien het met my eie oë.

18 En ek weet dat die kroniek wat ek maak, ’n getroue en ’n juiste kroniek is; nogtans, daar is baie dinge wat, vanweë ons taal, ons nie in staat is om te askryf nie.

19 En nou maak ek ’n einde aan my woorde, wat van myself is, en gaan voort om my kroniek te gee van die dinge wat voor my was.

20 Ek is Mormon, en ’n direkte afstammeling van Lehi. Ek het rede om my God en my Saligmaker Jesus Christus te loof, omdat Hy ons vaders gebring het uit die land Jerusalem, (en ageeneen het dit geweet nie, behalwe Hyself en diegene wat Hy gebring het uit daardie land) en omdat Hy my en my volk soveel kennis gegee het tot die heil van ons siele.

21 Waarlik Hy het die ahuis van bJakob geseën, en was cbarmhartig teenoor die saad van Josef.

22 En ain soverre die kinders van Lehi sy gebooie onderhou het, het Hy hulle geseën en hulle voorspoedig gemaak volgens sy woord.

23 Ja, en waarlik sal Hy weer ’n aoorblyfsel van die saad van Josef bring tot die bkennis van die Here hulle God.

24 En sowaar as die Here leef, sal Hy aversamel vanaf die vier hoeke van die aarde die hele oorblyfsel van die saad van Jakob, wat ver en naby verstrooi is oor die hele aangesig van die aarde.

25 En aangesien Hy ’n verbond gesluit het met die hele huis van Jakob, daarom sal die verbond wat Hy gesluit het met die huis van Jakob vervul word in sy eie bepaalde tyd, tot die aherstelling van die hele huis van Jakob tot die kennis van die verbond wat Hy met hulle gesluit het.

26 En dan sal hulle hul Verlosser aken, wat Jesus Christus is, die Seun van God; en dan sal hulle versamel word van die vier hoeke van die aarde na hulle eie lande, vanwaar hulle verstrooi was; ja, sowaar as die Here leef, so sal dit wees. Amen.

◀

4a

GS Vry, Vryheid.

◀

7a

3 Ne. 2:8.

◀

8a

3 Ne. 26:6–12.

◀

9a

Hel. 3:13–15.

◀

12a

Morm. 1:1–5.

◀

b

Mosia 18:4; Alma 5:3.

◀

14a

Enos 1:13–18; L&V 3:19–20.

◀

17a

Morm. 1:1.

◀

18a

Ether 12:25.

◀

20a

1 Ne. 4:36.

◀

21a

GS Israel.

◀

b

Gén. 32:28.

◀

c

Deut. 33:13–17.

◀

22a

2 Ne. 1:20.

◀

23a

Alma 46:24.

◀

b

2 Ne. 3:12.

◀

24a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

25a

3 Ne. 16:5.

◀

26a

2 Ne. 30:5–8; 3 Ne. 20:29–34.

Hoofstuk 6

Die Nefiete is voorspoedig—Hoogmoed, rykdom en klasse-onderskeid ontstaan—Die Kerk word verdeel deur onenighede—Satan lei die volk in openlike rebellie—Baie profete roep bekering uit en word gedood—Hulle moordenaars sweer saam om die regering oor te neem. Ongeveer 26–30 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat die volk van die Nefiete almal teruggekeer het na hulle eie lande in die ses en twintigste jaar, elke man, met sy gesin, sy kleinvee en sy grootvee, sy perde en sy beeste, en alle dinge wat ook al aan hulle behoort het.

2 En dit het gebeur dat hulle nie al hulle voorrade opgeëet het nie; daarom het hulle alles met hulle saamgeneem wat hulle nie verorber het nie, van al hulle graan van elke soort, en hulle goud, en hulle silwer, en al hulle kosbare dinge, en hulle het teruggekeer na hulle eie lande en hulle besittings, beide in die noorde en in die suide, beide na die land noordwaarts en na die land suidwaarts.

3 En hulle het aan daardie rowers wat ’n verbond gesluit het om die vrede van die land te bewaar, wat begerig was om Lamaniete te bly, lande gegee volgens hulle getalle, sodat hulle mag hê, met hulle arbeid, om van te lewe; en so het hulle vrede gevestig in die hele land.

4 En hulle het weer begin om voorspoedig te wees en om magtig te word; en die ses en sewe en twintigste jaar het verbygegaan, en daar was groot eenheid in die land; en hulle het hul wette gevorm volgens billikheid en geregtigheid.

5 En nou was daar niks in die hele land om die volk te verhoed om voortdurend voorspoedig te wees nie, tensy hulle sou verval in oortreding.

6 En nou was dit Gidgiddoni, en die regter, Lachoneüs, en diegene wat aangestel was as leiers, wat hierdie groot vrede gevestig het in die land.

7 En dit het gebeur dat daar baie stede was wat opnuut gebou is, en daar was baie ou stede wat herstel is.

8 En daar was baie hoofweë gebou, en baie paaie gemaak, wat gelei het van stad tot stad, en van land tot land, en van plek tot plek.

9 En so het die agt en twintigste jaar verbygegaan, en die volk het voortdurende vrede gehad.

10 Maar dit het gebeur in die nege en twintigste jaar het daar begin om sekere twiste te wees onder die volk; en sommiges is opgehef tot ahoogmoed en grootpratery vanweë hulle uitermate groot rykdomme, ja, tot groot vervolging.

11 Want daar was baie handelaars in die land, en ook baie regsgeleerdes en baie amptenare.

12 En die volk het begin om onderskei te word deur klasse, volgens hulle arykdomme en hulle kanse op geleerdheid; ja, sommiges was onkundig vanweë hulle armoede, en ander het groot geleerdheid bekom vanweë hulle rykdomme.

13 Sommiges is opgehef tot hoogmoed, en ander was uitermate nederig; sommiges het skeltaal met skeltaal beantwoord, terwyl andere skeltaal en avervolging sou verduur en allerlei verdrukkinge, en wou nie omdraai en weer bbeledig nie, maar was nederig en berouvol voor God.

14 En so het daar ’n groot ongelykheid gekom in die hele land, in soverre dat die kerk begin het om te verbrokkel; ja, in soverre dat in die dertigste jaar die kerk verbrokkel het in die hele land behalwe onder ’n paar van die Lamaniete wat bekeer was tot die ware geloof; en hulle wou nie daarvan afwyk nie, want hulle was ferm, en standvastig, en onbeweeglik, gewillig met alle aywer om die gebooie te onderhou van die Here.

15 Nou die oorsaak van hierdie ongeregtigheid van die volk was dit—Satan het groot mag gehad, tot die aansporing van die volk om allerlei ongeregtighede te doen, en om hulle op te blaas met hoogmoed, en om hulle te verlei om te soek na mag, en gesag, en rykdom, en die ydele dinge van die wêreld.

16 En so het Satan die harte van die volk weggelei om allerlei ongeregtighede te doen; daarom het hulle slegs ’n paar jaar vrede geniet.

17 En so, aan die begin van die dertigste jaar—nadat die volk oorgelewer was vir ’n lang tydperk om rondgelei te word deur die aversoekinge van die duiwel, waarheen ook al hy begeer het om hulle te neem, en om welke ongeregtigheid hy begeer het dat hulle moes doen, te doen—en so, aan die begin van hierdie, die dertigste jaar, was hulle in ’n toestand van verskriklike boosheid.

18 Nou, hulle het nie uit aonkunde gesondig nie, want hulle het die wil van God geken aangaande hulle, want dit is aan hulle geleer; daarom het hulle opsetlik teen God bgerebelleer.

19 En nou was dit in die dae van Lachoneüs, die seun van Lachoneüs, want Lachoneüs het die stoel beklee van sy vader en het die volk daardie jaar regeer.

20 En daar het begin om manne te wees wat ageïnspireer is vanuit die hemel en uitgestuur is, en onder die mense gestaan het in die hele land, en gepreek het en onbevrees getuig het van die sondes en die ongeregtighede van die volk, en getuig het aan hulle aangaande die verlossing wat die Here sou teweeg bring vir sy volk, of met ander woorde, die opstanding van Christus; en hulle het onbevrees getuig van sy bdood en lyding.

21 Nou was daar baie van die volk wat uitermate vertoornd was vanweë diegene wat getuig het van hierdie dinge; en diegene wat vertoornd was, was hoofsaaklik die hoofregters, en hulle wat ahoëpriesters en regsgeleerdes was; ja, al diegene wat regsgeleerdes was, was vertoornd met diegene wat van hierdie dinge getuig het.

22 Nou was daar geen regsgeleerde nóg regter, nóg hoëpriester wat die mag gehad het om enigeen ter dood te veroordeel tensy hulle vonnis geteken was deur die goewerneur van die land nie.

23 Nou was daar baie van diegene wat getuig het van die dinge met betrekking tot Christus, wat onbevrees getuig het, wat gevange geneem en in die geheim om die lewe gebring is deur die regters, sodat die kennis van hulle dood nie tot die goewerneur van die land gekom het tot na hulle dood nie.

24 Nou kyk, dit was teenstrydig met die wette van die land, dat enige mens om die lewe gebring sou word tensy hulle mag gehad het van die goewerneur van die land—

25 Daarom het daar ’n klagte opgekom na die land Zarahemla, na die goewerneur van die land, teen hierdie regters wat die profete van die Here ter dood veroordeel het, nie volgens die wet nie.

26 Nou het dit gebeur dat hulle geneem en voor die regter gebring is, om geoordeel te word vir die misdaad wat hulle gepleeg het, volgens die awet wat deur die volk gegee was.

27 Nou het dit gebeur dat daardie regters baie vriende en verwante gehad het; en die res, ja, selfs byna al die regsgeleerdes en die hoëpriesters, het hulleself bymekaargemaak, en verenig met die verwante van daardie regters wat moes teregstaan volgens die wet.

28 En hulle het ’n averbond gesluit die een met die ander, ja, naamlik daardie verbond wat aan hulle gegee is deur hulle van ouds, welke verbond gegee is en toegepas is deur die bduiwel, om saam te span teen alle geregtigheid.

29 Daarom het hulle saamgespan teen die volk van die Here, en ’n verbond gesluit om hulle te vernietig, en om diegene te bevry wat skuldig was aan moord uit die greep van regverdigheid, wat op die punt was om uitgevoer te word volgens die wet.

30 En hulle het die wette en die regte van hulle land geminag; en hulle het met mekaar ’n verbond gesluit om die goewerneur te vernietig, en om ’n akoning oor die land aan te stel, sodat die land nie meer vry sou wees nie, maar onderdanig sou wees aan konings.

◀

10a

GS Hoogmoed.

◀

12a

1 Tim. 6:17–19; Hel. 4:12.

◀

13a

GS Vervolg, Vervolging.

◀

b

Matt. 5:39; 4 Ne. 1:34; L&V 98:23–25.

◀

14a

GS Ywer.

◀

17a

GS Versoek, Versoeking.

◀

18a

Mosia 3:11.

◀

b

GS Rebellie.

◀

20a

GS Inspirasie, Inspireer; Profeet.

◀

b

GS Kruisiging; Versoen, Versoening.

◀

21a

L&V 121:36–37. GS Afval.

◀

26a

Mosia 29:25; Alma 1:14.

◀

28a

GS Geheime Organisasies.

◀

b

Hel. 6:26–30.

◀

30a

1 Sam. 8:5–7; Alma 51:5.

Hoofstuk 7

Die hoofregter word vermoor, die regering word vernietig, en die volk verdeel in stamme—Jakob, ’n Antichris, word koning van ’n geheime organisasie—Nefi preek bekering en geloof in Christus—Engele dien hom daagliks, en hy wek sy broer op uit die dood—Baie bekeer en word gedoop. Ongeveer 30–33 n.C.

1 Nou kyk, ek sal aan julle toon dat hulle nie ’n koning oor die land gevestig het nie; maar in hierdie selfde jaar, ja, die dertigste jaar, het hulle op die regterstoel vernietig, ja, het hulle die hoofregter van die land vermoor.

2 En die volk was verdeeld, een teen die ander; en hulle het afgeskei, een van die ander in stamme, elke man volgens sy familie en sy verwante en vriende; en so het hulle die regering van die land vernietig.

3 En elke stam het ’n hoof of ’n leier aangestel oor hulle; en so het hulle stamme geword en leiers van stamme.

4 Nou kyk, daar was geen man onder hulle nie of hy het baie familie gehad en baie verwante en vriende; daarom het hulle stamme uitermate groot geword.

5 Nou, dit alles is gedoen, en daar was geen oorlog tot dusver onder hulle nie; en al hierdie ongeregtigheid het oor die volk gekom omdat hulle hulself aoorgegee het aan die mag van Satan.

6 En die verordeninge van die regering is vernietig, vanweë die ageheime organisasie van die vriende en verwante van diegene wat die profete vermoor het.

7 En hulle het ’n groot twis in die land veroorsaak, in soverre dat die meer regverdige deel van die volk byna almal boos geword het; ja, daar was maar min regverdige mense onder hulle.

8 En so, ses jaar het nie verbygegaan vandat die grootste gedeelte van die volk hulle weggedraai het van hul regverdigheid nie, soos ’n hond na sy abraaksel, of soos die sog na haar gerol in die modder nie.

9 Nou hierdie geheime organisasie, wat sulke groot ongeregtigheid oor die volk gebring het, het hulleself bymekaar gemaak, en het aan hulle hoof ’n man geplaas wat hulle Jakob genoem het;

10 En hulle het hom hul koning genoem; daarom het hy koning geword oor hierdie goddelose bende; en hy was een van die vernaamstes wat sy stem verhef het teen die profete wat getuig het van Jesus.

11 En dit het gebeur dat hulle nie so sterk in getal was as die stamme van die volk wat saam verenig was nie, behalwe dat dit hul leiers was wat hulle wette vasgestel het, elkeen volgens sy stam; nogtans was hulle vyande; nieteenstaande hulle nie ’n regverdige volk was nie, tog was hulle verenig in die haat van diegene wat ’n verbond gesluit het om die regering te vernietig.

12 Daarom, Jakob, omdat hy gesien het dat hulle vyande talryker was as hulle, omdat hy die koning was van die bende, daarom het hy sy volk beveel dat hulle moes vlug na die noordelikste deel van die land, en daar vir hulleself ’n akoninkryk opbou, totdat afvalliges by hulle aangesluit het (want hy het hulle gevlei dat daar baie afvalliges sou wees) en hulle voldoende sterk word om te veg teen die stamme van die volk; en hulle het so gemaak.

13 En so vinnig was hulle opmars dat dit nie gestuit kon word totdat hulle weggegaan het buite die bereik van die volk nie. En so het die dertigste jaar geëindig; en so was die sake van die volk van Nefi.

14 En dit het gebeur in die een en dertigste jaar dat hulle verdeel was in stamme, elke man volgens sy familie, verwante en vriende; nogtans het hulle tot ’n ooreenkoms gekom dat hulle nie oorlog sou voer die een teen die ander nie; maar hulle was nie verenig met betrekking tot hulle wette nie, en hulle wyse van regering, want hulle is vasgestel volgens die denke van diegene wat hulle hoofde en hulle leiers was. Maar hulle het baie streng wette vasgestel dat een stam nie sou oortree teen ’n ander nie, in soverre dat hulle tot ’n sekere mate vrede gehad het in die land; nogtans, hulle harte was weggedraai van die Here hulle God, en hulle het die profete gestenig en het hulle uitgewerp onder hulle.

15 En dit het gebeur dat aNefi—omdat hy besoek is deur engele en ook die stem van die Here, daarom, omdat hy engele gesien het, en omdat hy ooggetuie was, en omdat mag aan hom gegee is sodat hy mag weet aangaande die bediening van Christus, en ook omdat hy ooggetuie was van hulle spoedige terugkeer van regverdigheid na hulle boosheid en gruwels;

16 Daarom, omdat hy bedroef was oor die hardheid van hulle harte en die blindheid van hulle verstand—het hy uitgegaan onder hulle in daardie selfde jaar, en het begin om te getuig, onverskrokke, bekering en vergifnis van sondes deur geloof in die Here Jesus Christus.

17 En hy het baie dinge vir hulle geleer; en alles daarvan kan nie geskryf word nie, en ’n gedeelte daarvan sou nie voldoen nie, daarom word hulle nie geskrywe in hierdie boek nie. En Nefi het geleer met akrag en met groot gesag.

18 En dit het gebeur dat hulle toornig was op hom, naamlik omdat hy groter mag gehad het as hulle, want dit was anie moontlik dat hulle sy woorde nie kon glo nie, want so groot was sy geloof in die Here Jesus Christus, dat engele hom daagliks bedien het.

19 En in die naam van Jesus het hy duiwels uitgewerp en aonreine geeste; en selfs sy broer het hy opgewek uit die dode, nadat hy gestenig en gedood is deur die volk.

20 En die volk het dit gesien, en was getuie daarvan, en was toornig op hom vanweë sy mag; en hy het ook abaie meer wonderwerke voor die oë van die volk gedoen in die naam van Jesus.

21 En dit het gebeur dat die een en dertigste jaar verbygegaan het, en daar was net ’n paar wat bekeer is tot die Here; maar soveel as wat bekeer is, het waarlik te kenne gegee aan die volk dat hulle besoek was deur die krag en Gees van God, wat in Jesus Christus was, in wie hulle geglo het.

22 En soveel as wat duiwels uit hulle uitgewerp gehad het, en genees is van hulle siektes en hulle krankhede, het waarlik aan die volk verklaar dat hulle beïnvloed is deur die Gees van God, en genees is; en hulle het ook tekens getoon, en het sommige wonderwerke gedoen onder die volk.

23 So het die twee en dertigste jaar ook verbygegaan. En Nefi het tot die volk geroep aan die begin van die drie en dertigste jaar; en hy het aan hulle bekering en vergifnis van sondes gepreek.

24 Nou wil ek hê dat julle ook moet onthou, dat daar niemand was wat tot bekering gebring is wat nie met water agedoop is nie.

25 Daarom, daar is manne deur Nefi geordineer tot hierdie bediening, sodat al diesulkes wat na hulle sou kom, gedoop moes word met water, en dit as ’n getuienis en ’n betuiging voor God, en aan die volk, dat hulle bekeer het en ’n avergifnis ontvang het van hulle sondes.

26 En daar was baie aan die begin van hierdie jaar wat gedoop is tot bekering; en so het die grootste gedeelte van die jaar verbygegaan.

◀

5a

Rom. 6:13–16; Alma 10:25.

◀

6a

2 Ne. 9:9.

◀

8a

Spr. 26:11; 2 Petr. 2:22.

◀

12a

3 Ne. 6:30.

◀

15a

3 Ne. 1:2.

◀

17a

GS Krag.

◀

18a

2 Ne. 33:1; Alma 4:19.

◀

19a

GS Gees—Bose geeste.

◀

20a

3 Ne. 8:1.

◀

24a

GS Doop.

◀

25a

L&V 20:37. GS Vergifnis van Sondes.

Hoofstuk 8

Stormwinde, aardbewings, vure, warrelwinde en fisiese rampe getuig van die kruisiging van Christus—Baie mense word vernietig—Duisternis bedek die land vir drie dae—Diegene wat oorbly bekla hulle lot. Ongeveer 33–34 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat volgens ons kroniek, en ons weet dat ons kroniek waar is, want kyk, dit was ’n regverdige man wat die kroniek bygehou het—want hy het waarlik baie awonderwerke gedoen in die bnaam van Jesus; en daar was geen mens wat ’n wonderwerk kon doen in die naam van Jesus tensy hy gereinig is in elke opsig van sy ongeregtigheid nie—

2 En nou het dit gebeur, indien daar geen fout gemaak is deur hierdie man in die berekening van ons tyd nie, het die adrie en dertigste jaar verbygegaan;

3 En die volk het begin uitsien met groot erns na die teken wat gegee is deur die profeet Samuel, die Lamaniet, ja, na die tyd wanneer daar aduisternis vir ’n tydperk van drie dae oor die aangesig van die land sou wees;

4 En daar het begin om groot twyfel en twiste te wees onder die volk, nieteenstaande so baie atekens gegee was.

5 En dit het gebeur in die vier en dertigste jaar, in die eerste maand, op die vierde dag van die maand, het daar ’n groot storm opgekom, so een soos daar nog nooit geken was in die hele land nie.

6 En daar was ook ’n groot en vreeslike stormwind; en daar was vreeslike adonderweer, in soverre dat dit die hele aarde bgeskud het asof dit op die punt was om uitmekaar te breek.

7 En daar was uitermate skerp weerligte, soos nog nooit geken was in die hele land nie.

8 En die astad Zarahemla het aan die brand geslaan.

9 En die stad Moroni het weggesink in die dieptes van die see, en die inwoners daarvan het verdrink.

10 En die aarde is opgestoot oor die stad Moroniha, dat in die plek van die stad daar ’n groot berg ontstaan het.

11 En daar was ’n groot en vreeslike vernietiging in die land suidwaarts.

12 Maar kyk, daar was ’n groter en vreesliker vernietiging in die land noordwaarts; want kyk, die hele aangesig van die land is verander, vanweë die stormwind en die warrelwinde, en die donderweer, en die weerligte, en die uitermate groot geskud van die hele aarde;

13 En die ahoofweë is opgebreek, en die gelyk paaie is beskadig, en baie gladde plekke het ru geword.

14 En baie groot en belangrike stede het aweggesink, en baie is verbrand, en baie is geskud totdat die geboue daarvan op die aarde neergestort het, en die inwoners daarvan gedood is, en die plekke verlate gelaat is.

15 En daar was sommige stede wat oorgebly het; maar die skade daarvan was uitermate groot, en daar was baie in hulle wat gedood is.

16 En daar was sommiges wat weggevoer is in die warrelwind; en waarheen hulle gegaan het weet geen mens nie, behalwe dat hulle weet dat hulle weggevoer is.

17 En so het die aangesig van die hele aarde vervorm geword vanweë die stormwinde en die donderweer, en die weerligte, en die geskud van die aarde.

18 En kyk, die arotse is in twee geskeur; hulle is opgebreek op die aangesig van die hele aarde, in soverre dat hulle gevind is in gebreekte stukke, en in splete en barste, op die hele aangesig van die land.

19 En dit het gebeur dat toe die donderweer, en die weerligte, en die storm, en die stormwind, en die skuddings van die aarde opgehou het—want kyk, hulle het geduur vir ongeveer ’n tydperk van adrie uur; en dit is gesê deur sommiges dat die tyd langer was; nogtans, al hierdie groot en vreeslike dinge is gedoen in ongeveer ’n tydperk van drie uur—en toe, kyk, daar was duisternis op die aangesig van die land.

20 En dit het gebeur dat daar ’n digte duisternis was op die hele aangesig van die land, in soverre dat die inwoners daarvan wat nie omgekom het nie, die mis van die aduisternis kon bvoel;

21 En daar kon geen lig wees nie, vanweë die duisternis, nóg kerse, nóg fakkels; nóg kon daar vuur aangesteek word met hulle fyn en uitermate droë hout, sodat daar geen lig hoegenaamd kon wees nie;

22 En daar is geen lig gesien nie, nóg vuur, nóg skynsel, nóg die son, nóg die maan, nóg die sterre, want so groot was die miswolke van duisternis wat op die aangesig van die land was.

23 En dit het gebeur dat dit geduur het vir ’n tydperk van adrie dae dat daar geen lig gesien is nie; en daar was voortdurend groot rouklag en gekerm en geween onder die hele volk; ja, groot was die gekreun van die volk, vanweë die duisternis en die groot vernietiging wat oor hulle gekom het.

24 En op een plek is hulle geroep gehoor, wat sê: O dat ons bekeer het voor hierdie groot en vreeslike dag, en dan sou ons broers gespaar gewees het, en hulle sou nie verbrand gewees het in daardie groot stad aZarahemla nie.

25 En op ’n ander plek is hulle geroep gehoor en gerouklag, wat sê: O dat ons bekeer het voor hierdie groot en vreeslike dag, en nie die profete gedood en gestenig het, en hulle uitgewerp het nie; dan sou ons moeders en ons mooi dogters, en ons kinders gespaar gewees het, en nie begrawe gewees het in daardie groot stad Moroniha nie. En so was die gekerm van die volk groot en vreeslik.

◀

1a

3 Ne. 7:19–20; Morm. 9:18–19.

◀

b

Hand. 3:6; Jakob 4:6.

◀

2a

3 Ne. 2:8.

◀

3a

1 Ne. 19:10; Hel. 14:20, 27; 3 Ne. 10:9.

◀

4a

GS Kruisiging.

◀

6a

1 Ne. 19:11; Hel. 14:21.

◀

b

Matt. 27:45, 50–51.

◀

8a

4 Ne. 1:7–8.

◀

13a

Hel. 14:24; 3 Ne. 6:8.

◀

14a

1 Ne. 12:4.

◀

18a

Hel. 14:21–22.

◀

19a

Lk. 23:44.

◀

20a

1 Ne. 12:5; 19:11.

◀

b

Ex. 10:21–22.

◀

23a

1 Ne. 19:10.

◀

24a

Hel. 13:12.

Hoofstuk 9

In die duisternis verkondig die stem van Christus die vernietiging van baie mense en stede vanweë hulle boosheid—Hy verkondig ook sy goddelikheid, kondig aan dat die wet van Moses vervul is, en nooi mense om na Hom te kom en gered te word. Ongeveer 34 n.C.

1 En dit het gebeur dat daar ’n astem gehoor is onder al die inwoners van die aarde, op die hele aangesig van hierdie land, wat roep:

2 Wee, wee, wee hierdie volk; awee die inwoners van die hele aarde tensy hulle hul sal bekeer; want die duiwel blag, en sy engele juig, vanweë die gesneuweldes van die skone seuns en dogters van my volk; en dit is vanweë hulle ongeregtigheid en gruwels dat hulle gedood is!

3 Kyk, daardie groot stad Zarahemla het Ek verbrand met vuur, en die inwoners daarvan.

4 En kyk, daardie groot stad Moroni het Ek laat wegsink in die dieptes van die see, en die inwoners daarvan laat verdrink.

5 En kyk, daardie groot stad Moroniha het Ek bedek met grond, en die inwoners daarvan, om hulle ongeregtigheid en hulle gruwels te verberg van voor my aangesig, sodat die bloed van die profete en die heiliges nie meer na My sal kom teen hulle nie.

6 En kyk, die stad Gilgal het Ek laat wegsink, en die bewoners daarvan om begrawe te word in die dieptes van die aarde;

7 Ja, en die stad Oniha en die inwoners daarvan, en die stad Mokum en die inwoners daarvan, en die stad Jerusalem en die inwoners daarvan; en awaters het Ek laat opkom in die plek daarvan, om hulle boosheid en gruwels te verberg van voor my aangesig, sodat die bloed van die profete en die heiliges nie meer na My sal opkom teen hulle nie.

8 En kyk, die stad Gadiandi, en die stad Gadiomna, en die stad Jakob, en die stad Gimgimno, al hierdie het Ek laat wegsink, en het aheuwels en valleie in die plekke daarvan gemaak; en die inwoners daarvan het Ek begrawe in die dieptes van die aarde, om hulle boosheid en gruwels te verberg van voor my aangesig, sodat die bloed van die profete en die heiliges nie meer na My sal opkom teen hulle nie.

9 En kyk, daardie groot stad Jakobugat, wat bewoon is deur die volk van koning Jakob, het Ek laat verbrand met vuur vanweë hulle sondes en hulle boosheid, wat bo al die boosheid van die hele aarde was, vanweë hulle ageheime moorde en organisasies; want dit was hulle wat die vrede van my volk en die regering van die land vernietig het; daarom het Ek hulle laat verbrand, om hulle te bvernietig van voor my aangesig, sodat die bloed van die profete en die heiliges nie meer na My sal opkom teen hulle nie.

10 En kyk, die stad Laman, en die stad Jos, en die stad Gad, en die stad Kiskumen, het ek laat brand met vuur, en die inwoners daarvan, vanweë hulle boosheid in die uitwerping van die profete, en die steniging van diegene wat Ek gestuur het om aan hulle aangaande hulle boosheid en hulle gruwels te verkondig.

11 En omdat hulle hul almal uitgewerp het, dat daar geen regverdiges onder hulle was nie, het Ek avuur afgestuur en hulle vernietig, sodat hulle boosheid en gruwels verberg mag word van voor my aangesig, dat die bloed van die profete en die heiliges wat Ek onder hulle gestuur het nie mag roep tot My bvan die grond af teen hulle nie.

12 En abaie groot vernietigings het Ek laat kom oor hierdie land, en oor hierdie volk, vanweë hulle boosheid en hulle gruwels.

13 O julle almal wat agespaar is omdat julle meer regverdig was as hulle, sal julle nie nou terugkeer na My, en bekeer van julle sondes, en tot inkeer kom, sodat Ek julle mag bgenees nie?

14 Ja, waarlik Ek sê vir julle, as julle na My sal akom, sal julle die bewige lewe hê. Kyk, my carm van barmhartigheid is uitgestrek na julle, en wie ook al wil kom, hom sal Ek ontvang; en geseënd is hulle wat na My kom.

15 Kyk, Ek is Jesus Christus, die Seun van God. Ek het die hemele en die aarde ageskape, en alle dinge wat in hulle is. Ek was met die Vader van die bbegin af. Ek is in die Vader, en die Vader in My; en in My het die Vader sy Naam verheerlik.

16 Ek het na my eie gekom, en my eie het My nie aontvang nie. En die skrifture aangaande my koms is vervul.

17 En soveel as wat My ontvang het, aan hulle het Ek agegun om die seuns van God te word; en net so sal Ek gee aan soveel wat sal glo in my Naam, want kyk, deur My kom bverlossing, en in My is die cwet van Moses vervul.

18 Ek is die alig en die lewe van die wêreld. Ek is bAlfa en Omega, die begin en die einde.

19 En julle sal anie meer die vergieting van bloed aan My offer nie; ja, julle offerandes en julle brandoffers sal weggedoen word, want Ek sal geen van julle offerandes en julle brandoffers aanvaar nie.

20 En julle sal as aofferande aan My’n gebroke hart en ’n verslae gees offer. En wie ook al na My kom met ’n gebroke hart en ’n verslae gees, hom sal Ek bdoop met vuur en met die Heilige Gees, net soos die Lamaniete, vanweë hulle geloof in My ten tyde van hulle bekering, gedoop is met vuur en die Heilige Gees, en dit nie geweet het nie.

21 Kyk, Ek het na die wêreld gekom om verlossing te bring aan die wêreld, om die wêreld te red van sonde.

22 Daarom, wie ook al abekeer en na My toe kom soos ’n klein bkindjie, hom sal Ek ontvang, want aan sulkes behoort die koninkryk van God. Kyk, vir sulkes het Ek my lewe cneergelê, en het dit weer opgeneem; daarom bekeer, en kom na My julle eindes van die aarde, en word gered.

◀

1a

1 Ne. 19:11; 3 Ne. 11:10.

◀

2a

Matt. 11:20–21.

◀

b

Moses 7:26.

◀

7a

Eség. 26:19.

◀

8a

1 Ne. 19:11.

◀

9a

Hel. 6:17–18, 21.

◀

b

Mosia 12:8.

◀

11a

2 Kon. 1:9–16; Hel. 13:13.

◀

b

Gén. 4:10.

◀

12a

3 Ne. 8:8–10, 14.

◀

13a

3 Ne. 10:12.

◀

b

Jer. 3:22; 3 Ne. 18:32.

◀

14a

2 Ne. 26:24–28; Alma 5:33–36.

◀

b

Joh. 3:16.

◀

c

Alma 19:36.

◀

15a

Joh. 1:1–3; Kol. 1:16; Hel. 14:12; Ether 4:7; L&V 14:9.

◀

b

Joh. 17:20–22; 3 Ne. 11:27; 19:23, 29.

◀

16a

Joh. 1:11; L&V 6:21.

◀

17a

Joh. 1:12. GS Mens die, Mense—Die mens, potensiaal om soos Hemelse Vader te word; Seuns en Dogters van God.

◀

b

GS Verlos, Verlossing.

◀

c

3 Ne. 12:19, 46–47; 15:2–9.

◀

18a

GS Lig, Lig van Christus.

◀

b

Openb. 1:8. GS Alfa en Omega.

◀

19a

Alma 34:13.

◀

20a

3 Ne. 12:19; L&V 20:37.

◀

b

2 Ne. 31:13–14.

◀

22a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

Mark. 10:15; Mosia 3:19; 3 Ne. 11:37–38.

◀

c

Joh. 10:15–18.

Hoofstuk 10

Daar is stilte in die land vir baie ure—Die stem van Christus belowe om sy volk bymekaar te maak soos ’n hen haar kuikens bymekaarmaak—Die meer regverdige deel van die volk is bewaar. Ongeveer 34–35 n.C.

1 En nou kyk, dit het gebeur dat al die mense van die land hierdie woorde gehoor het, en daarvan getuig het. En na hierdie woorde was daar stilte in die land vir ’n tydperk van baie ure.

2 Want so groot was die verbasing van die volk dat hulle opgehou het om te weeklaag en te kerm oor die verlies van hulle verwante wat gedood is; daarom was daar stilte in die hele land vir ’n tydperk van baie ure.

3 En dit het gebeur dat daar weer ’n stem gekom het na die volk, en al die mense het gehoor, en het getuig daarvan, en gesê:

4 O julle volk van hierdie agroot stede wat geval het, wat afstammelinge is van Jakob, ja, wat van die huis van Israel is, hoe dikwels het Ek julle bymekaargemaak soos ’n hen haar kuikens bymekaarmaak onder haar vlerke, en het julle bgevoed.

5 En verder, ahoe dikwels wou Ek julle bymekaarmaak soos ’n hen haar kuikens bymekaarmaak onder haar vlerke, ja, o julle volk van die huis van Israel, wat geval het; ja, o julle volk van die huis van Israel, julle wat in Jerusalem woon, sowel as julle wat geval het; ja, hoe dikwels wou Ek julle bymekaarmaak soos ’n hen haar kuikens bymekaarmaak, en julle wou nie.

6 O julle huis van Israel wat Ek agespaar het, hoe dikwels sal Ek julle bymekaarmaak soos ’n hen haar kuikens bymekaarmaak onder haar vlerke, as julle sal bekeer en bterugkeer na My met volle voorneme van chart.

7 Maar indien nie, o huis van Israel, sal die plekke van julle wonings verlate word tot die tyd van die vervulling van die averbond met julle vaders.

8 En nou het dit gebeur dat nadat die volk hierdie woorde gehoor het, kyk, het hulle begin om weer te ween en kerm vanweë die verlies van hulle verwante en vriende.

9 En dit het gebeur dat die drie dae so verbygegaan het. En dit was in die môre, en die aduisternis het verbygegaan van die aangesig van die land, en die aarde het opgehou om te bewe, en die rotse het opgehou om te skeur, en die verskriklike gekreun het opgehou, en al die rumoere het opgehou.

10 En die aarde het weer aanmekaar gekleef, dat dit gestaan het; en die rouklag, en die geween, en die weeklag van die mense wat lewendig gespaar is het opgehou; en hulle rouklaag is verander in vreugde, en hulle klaagliedere in lof en danksegging aan die Here Jesus Christus, hulle Verlosser.

11 En so ver is die skrifture avervul wat deur die profete gespreek is.

12 En dit was die meer aregverdige deel van die mense wat gered is, en dit was hulle wat die profete ontvang het en hulle nie gestenig het nie; en dit was hulle wat nie die bloed van die heiliges vergiet het nie, wat gespaar is—

13 En hulle is gespaar en is nie weggesink en begrawe in die aarde nie; en hulle is nie verdrink in die dieptes van die see nie; en hulle is nie verbrand deur vuur nie, nóg is daar op hulle geval en hulle vergruis tot die dood toe; en hulle is nie weggevoer in die warrelwind nie; nóg is hulle oorweldig deur die rookmis en die duisternis.

14 En nou, wie ook al lees, laat hom verstaan; hy wat die skrifture het, laat hom hulle aondersoek, en kyk en aanskou of al hierdie sterftes en vernietigings deur vuur, en deur rook, en deur stormwinde, en deur warrelwinde, en deur die boopmaak van die aarde om hulle te ontvang, en al hierdie dinge nie is tot die vervulling van die profesieë van baie van die heilige profete nie.

15 Kyk, ek sê vir julle, Ja, baie het getuig van hierdie dinge tydens die koms van Christus, en is agedood omdat hulle getuig het van hierdie dinge.

16 Ja, die profeet aZenos het getuig van hierdie dinge, en ook Zenok het gespreek aangaande hierdie dinge, omdat hulle in besonder getuig het aangaande ons, wat die oorblyfsel is van hulle saad.

17 Kyk, ons vader Jakob het ook getuig aangaande ’n aoorblyfsel van die saad van Josef. En kyk, is ons nie ’n oorblyfsel van die saad van Josef nie? En hierdie dinge wat getuig van ons, is hulle nie geskrywe op die plate van brons wat ons vader Lehi uit Jerusalem gebring het nie?

18 En dit het gebeur dat aan die einde van die vier en dertigste jaar, kyk, ek sal aan julle toon dat die volk van Nefi wat gespaar is, en ook diegene wat Lamaniete genoem is, wat gespaar is, groot gunste bewys is, en groot seëninge uitgestort is op hulle hoofde, in soverre dat kort na die aopvaart van Christus na die hemel het Hy homself waarlik geopenbaar aan hulle—

19 Deur sy liggaam te atoon aan hulle, en hulle te dien; en ’n kroniek van sy bediening sal gegee word hierna. Daarom, vir hierdie oomblik maak ek ’n einde aan my woorde.

◀

4a

3 Ne. 8:14.

◀

b

1 Ne. 17:3.

◀

5a

Matt. 23:37; L&V 43:24–25.

◀

6a

3 Ne. 9:13.

◀

b

1 Sam. 7:3; Hel. 13:11; 3 Ne. 24:7.

◀

c

Eség. 36:26.

◀

7a

GS Verbond.

◀

9a

3 Ne. 8:19.

◀

11a

Hand. 3:18–20.

◀

12a

2 Ne. 26:8; 3 Ne. 9:13.

◀

14a

GS Skrifture—Waarde van die skrifture.

◀

b

1 Ne. 19:11; 2 Ne. 26:5.

◀

15a

GS Martelaar, Martelaarskap.

◀

16a

Hel. 8:19–20.

◀

17a

2 Ne. 3:4–5; Alma 46:24; 3 Ne. 5:23–24.

◀

18a

Hand. 1:9–11.

◀

19a

3 Ne. 11:12–15.

Jesus Christus het Homself getoon aan die volk van Nefi, terwyl die skare in die land Oorvloed was, en het hulle gedien; en op hierdie wyse het Hy Homself getoon aan hulle.

Dit behels hoofstukke 11 tot 26.

Hoofstuk 11

Die Vader getuig van sy Geliefde Seun—Christus verskyn en verkondig sy Versoening—Die mense voel die wondmerke in sy hande, en voete, en sy—Hulle roep Hosanna—Hy sit die metode en wyse van doop uiteen—Die gees van twis is van die duiwel—Christus se leer is dat mense moet glo en gedoop word en die Heilige Gees ontvang. Ongeveer 34 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat daar ’n groot skare byeen was, van die volk van Nefi, rondom die tempel wat in die land Oorvloed was; en hulle was verbaas en verwonderd die een met die ander, en het gewys, een aan die ander, die agroot en wonderbaarlike verandering wat plaasgevind het.

2 En hulle het ook oor hierdie Jesus Christus gespreek, van wie die ateken gegee is aangaande sy dood.

3 En dit het gebeur dat terwyl hulle aldus besig was om te spreek die een met die ander, het hulle ’n astem gehoor asof dit gekom het uit die hemel; en hulle het rondgekyk, want hulle het nie die stem verstaan wat hulle gehoor het nie; en dit was nie ’n skerp stem nie, nóg was dit ’n luide stem; nogtans, en nieteenstaande dit ’n bsagte stem was, het dit hulle wat dit gehoor het tot in hulle binneste deurdring, in soverre dat daar geen deel van hulle gestalte was wat dit nie laat beef het nie; ja, dit het hulle deurdring tot die diepte van die siel, en hulle harte laat brand.

4 En dit het gebeur dat hulle weer die stem gehoor het, en hulle het dit nie verstaan nie.

5 En weer die derde keer het hulle die stem gehoor, en hulle het hul ore oopgemaak om dit te hoor; en hulle oë was gerig na die klank daarvan; en hulle het voortdurend na die hemel gekyk, van waar die klank gekom het.

6 En kyk, die derde keer het hulle die stem verstaan wat hulle gehoor het; en dit het aan hulle gesê:

7 Kyk, my ageliefde Seun, bin wie Ek ’n welbehae het, in wie Ek my Naam verheerlik het—luister julle na Hom.

8 En dit het gebeur, toe hulle verstaan het, het hulle hul oë weer hemelwaarts gerig; en kyk, hulle het ’n Man asien neerdaal uit die hemel; en Hy was geklee in ’n wit gewaad; en Hy het afgekom en gaan staan in hulle midde; en die oë van die hele skare was na Hom gedraai, en hulle het dit nie gedurf om hulle monde oop te maak nie, selfs nie die een teenoor die ander nie, en het nie geweet wat dit beteken nie, want hulle het gedink dit was ’n engel wat aan hulle verskyn het.

9 En dit het gebeur dat Hy sy hand uitgestrek en met die volk gespreek het, en gesê het:

10 Kyk, Ek is Jesus Christus, van wie die profete getuig het in die wêreld sal kom.

11 En kyk, Ek is die alig en die lewe van die wêreld; en Ek het gedrink uit daardie bitter bbeker wat die Vader My gegee het, en het die Vader verheerlik deur die sondes van die wêreld op My te cneem, waardeur Ek my onderwerp het aan die dwil van die Vader in alle dinge vanaf die begin.

12 En dit het gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gespreek het, het die hele skare neergeval op die aarde; want hulle het onthou dat dit ageprofeteer was onder hulle dat Christus homself aan hulle sou toon ná sy opvaart na die hemel.

13 En dit het gebeur dat die Here met hulle gespreek, en gesê het:

14 Staan op en kom na My, dat julle jul hande in my sy kan asteek, en ook dat julle die merke van die spykers in my hande en voete kan bvoel, sodat julle mag weet dat Ek die cGod van Israel is, en die God van die hele daarde, en gedood is vir die sondes van die wêreld.

15 En dit het gebeur dat die skare vorentoe gegaan het, en hulle hande in sy sy gesteek het, en die merke van die spykers in sy hande en in sy voete gevoel het; en dit het hulle gedoen, en vorentoe gekom, een vir een totdat hulle almal vorentoe gegaan het, en met hulle oë gesien en met hulle hande gevoel het, en geweet het met ’n sekerheid, en getuienis gelewer het, dat dit Hy awas, van wie dit geskrywe is deur die profete, wat sou kom.

16 En toe hulle almal vorentoe gegaan het en vir hulleself gesien het, het hulle eenparig uitgeroep, en gesê:

17 Hosanna! Prys die Naam van die Allerhoogste God! En hulle het neergeval aan die voete van Jesus, en het Hom aaanbid.

18 En dit het gebeur dat Hy met aNefi gespreek het (want Nefi was onder die skare) en Hy het hom beveel om na vore te kom.

19 En Nefi het opgestaan en na vore gegaan, en homself neergebuig voor die Here en het sy voete gesoen.

20 En die Here het hom gebied dat hy moes opstaan. En hy het opgestaan en voor Hom gaan staan.

21 En die Here het aan hom gesê: Ek gee aan jou amag dat jy hierdie volk sal bdoop wanneer Ek weer opgevaar het na die hemel.

22 En weer het die Here aander geroep, en het aan hulle dieselfde gesê; en Hy het aan hulle mag gegee om te doop. En Hy het aan hulle gesê: Volgens hierdie wyse sal julle doop; en daar sal bgeen twiste onder julle wees nie.

23 Voorwaar Ek sê vir julle, dat wie ook al bekeer van sy sondes deur julle awoorde, en bbegeer om gedoop te word in my Naam, op hierde wyse sal julle hulle doop—Kyk, julle sal afgaan en in die water cstaan, en in my Naam sal julle hulle doop.

24 En nou kyk, hierdie is die woorde wat julle sal sê, en hulle by hul naam noem, en sal sê:

25 Deur die agesag aan my gegee deur Jesus Christus, doop ek u in die Naam van die bVader, en van die Seun, en van die Heilige Gees. Amen.

26 En dan sal julle hulle aonder die water dompel, en weer uitkom uit die water.

27 En volgens hierdie wyse sal julle doop in my Naam; want kyk, voorwaar Ek sê vir julle, dat die Vader, en die Seun, en die Heilige Gees aeen is; en Ek is in die Vader, en die Vader in my, en die Vader en Ek is een.

28 En volgens wat Ek julle gebied het, so sal julle doop. En daar sal geen atwiste wees onder julle nie, soos daar tot dusver was nie; nóg sal daar twiste onder julle wees aangaande die punte van my leer, soos daar tot dusver was.

29 Want voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, hy wat die agees van btwis het, is nie van My nie, maar is van die duiwel, wat die vader van twis is, en hy spoor die harte van mense aan om met toorn te veg, die een teen die ander.

30 Kyk, dit is nie my leer, om die harte van mense op te stook met toorn, die een teen die ander nie, maar dit is my leer, dat sulke dinge weggedoen moet word.

31 Kyk, voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, Ek sal my aleer verkondig aan julle.

32 En dit is my aleer, en dit is die leer wat die Vader aan My gegee het; en Ek blewer getuienis van die Vader, en die Vader lewer getuienis van My, en die cHeilige Gees lewer getuienis van die Vader en My; en Ek getuig dat die Vader alle mense, oral, gebied om te bekeer en in My te glo.

33 En wie ook al in My glo, en agedoop word, diesulkes sal bgered word; en dit is hulle wat die koninkryk van God sal cbeërwe.

34 En wie ook al nie in My glo nie, en nie gedoop word nie, sal verdoem word.

35 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, dat dit my leer is, en Ek lewer getuienis daarvan van die Vader; en wie ook al in My aglo, glo ook in die Vader; en aan hom sal die Vader getuienis lewer van My, want Hy sal hom besoek bmet vuur en met die cHeilige Gees.

36 En so sal die Vader getuienis lewer van My, en die Heilige Gees sal getuienis lewer aan Hom van die Vader en My, want die Vader, en Ek, en die Heilige Gees is een.

37 En verder sê Ek aan julle, julle moet bekeer, en soos ’n klein kindjie aword, en gedoop word in my Naam, of julle kan geensins hierdie dinge ontvang nie.

38 En verder sê Ek aan julle, julle moet bekeer, en gedoop word in my Naam, en word soos ’n klein kindjie, of julle kan geensins die koninkryk van God beërwe nie.

39 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, dat dit my leer is, en wie ook al hierop abou, bou op my rots, en die bpoorte van die hel sal nie oor hulle seëvier nie.

40 En wie ook al meer of minder as dit sal verkondig, en dit as my leer vestig, diesulkes kom van die bose, en is nie gebou op my rots nie; maar hy bou op ’n asanderige fondament, en die poorte van die hel staan oop om diesulkes te ontvang wanneer die vloede kom en die winde teen hulle slaan.

41 Daarom, gaan uit na hierdie volk, en verkondig die woorde wat Ek gespreek het, tot aan die eindes van die aarde.

◀

1a

3 Ne. 8:11–14.

◀

2a

Hel. 14:20–27.

◀

3a

Deut. 4:33–36; Hel. 5:29–33.

◀

b

1 Kon. 19:11–13; L&V 85:6.

◀

7a

Matt. 3:17; 17:5; JS—G 1:17.

◀

b

3 Ne. 9:15.

◀

8a

1 Ne. 12:6; 2 Ne. 26:1.

◀

11a

GS Lig, Lig van Christus.

◀

b

Matt. 26:39, 42.

◀

c

Joh. 1:29; L&V 19:18–19.

◀

d

Mark. 14:36; Joh. 6:38; L&V 19:2.

◀

12a

Alma 16:20.

◀

14a

Joh. 20:27.

◀

b

Lk. 24:36–39; L&V 129:2.

◀

c

Jes. 45:3; 3 Ne. 15:5.

◀

d

1 Ne. 11:6.

◀

15a

GS Jesus Christus—Nadoodse verskynings van Christus.

◀

17a

GS Aanbid.

◀

18a

3 Ne. 1:2, 10.

◀

21a

GS Krag.

◀

b

GS Doop.

◀

22a

1 Ne. 12:7; 3 Ne. 12:1.

◀

b

3 Ne. 18:34.

◀

23a

3 Ne. 12:2.

◀

b

GS Doop—Vereistes vir die doop.

◀

c

3 Ne. 19:10–13.

◀

25a

Mosia 18:13; L&V 20:73. GS Doop—Behoorlike gesag.

◀

b

GS God, Godheid.

◀

26a

GS Doop—Doop deur onderdompeling.

◀

27a

Joh. 17:20–22; 3 Ne. 28:10; Morm. 7:7; L&V 20:28.

◀

28a

1 Kor. 1:10; Efés. 4:11–14; L&V 38:27.

◀

29a

2 Tim. 2:23–24; Mosia 23:15. GS Twis.

◀

b

JSV Efés. 4:26 (Bylae); Mosia 2:32–33.

◀

31a

2 Ne. 31:2–21.

◀

32a

GS Leer van Christus.

◀

b

1 Joh. 5:7.

◀

c

3 Ne. 28:11; Ether 5:4.

◀

33a

Mark. 16:16. GS Doop—Noodsaaklik.

◀

b

GS Heil.

◀

c

GS Selestiale Heerlikheid.

◀

35a

Ether 4:12.

◀

b

3 Ne. 9:20; 12:2.

◀

c

GS Heilige Gees.

◀

37a

Mark. 10:15; Lk. 18:17; Mosia 3:19; 3 Ne. 9:22.

◀

39a

Matt. 7:24–29; Hel. 5:12. GS Rots.

◀

b

3 Ne. 18:12–13.

◀

40a

3 Ne. 14:24–27.

Hoofstuk 12

Jesus roep en magtig die twaalf dissipels—Hy lewer aan die Nefiete ’n rede soortgelyk aan die Bergpredikasie—Hy uiter die Saligsprekinge—Sy leringe oortref en neem voorrang bo die wet van Moses—Die mens word gebied om volmaak te wees net soos Hy en sy Vader volmaak is—Vergelyk Matthéüs 5. Ongeveer 34 n.C.

1 En dit het gebeur dat toe Jesus hierdie woorde met Nefi gespreek het, en tot diegene wat geroepe was (nou die getal van hulle wat geroep was, en mag en gesag ontvang het om te doop, was atwaalf) en kyk, Hy het sy hand uitgestrek na die skare, en tot hulle geroep, en gesê: bSalig is julle as julle sal ag slaan op die woorde van hierdie twaalf wat Ek onder julle cgekies het om julle te dien, en om julle diensknegte te wees; en aan hulle het Ek mag gegee sodat hulle julle mag doop met water; en nadat julle gedoop is met water, kyk, sal Ek julle doop met vuur en met die Heilige Gees; daarom, geseënd is julle as julle in My sal glo en gedoop word, nadat julle My gesien het en weet dat Ek is.

2 En verder, nog saliger is hulle wat sal aglo in julle woorde omdat julle sal getuig dat julle My gesien het, en dat julle weet dat Ek is. Ja, geseënd is hulle wat sal glo in julle woorde, en bafdaal tot in die dieptes van ootmoed en gedoop word, want hulle sal besoek word cmet vuur en met die Heilige Gees, en sal ’n vergifnis ontvang van hulle sondes.

3 Ja, geseënd is die aarmes van Gees wat na My bkom, want hulle s’n is die koninkryk van die hemel.

4 En verder, geseënd is almal wat treur, want hulle sal vertroos word.

5 En geseënd is die asagmoediges, want hulle sal die baarde beërwe.

6 En geseënd is hulle almal wat ahonger en bdors na cregverdigheid, want hulle sal vervul word met die Heilige Gees.

7 En geseënd is die abarmhartiges, want hulle sal barmhartigheid ontvang.

8 En geseënd is al die areines van hart, want hulle sal God bsien.

9 En geseënd is al die avredemakers, want hulle sal die bkinders van God genoem word.

10 En geseënd is hulle almal wat avervolg word om my Naams ontwil, want hulle s’n is die koninkryk van die hemel.

11 En geseënd is julle wanneer die mense julle sal beledig en vervolg, en allerlei soorte boosheid valslik teen julle sal spreek, om my ontwil;

12 Want julle sal groot vreugde hê en uitermate verheug wees, want groot sal julle aloon wees in die hemel; want so het hulle die profete vervolg wat voor julle was.

13 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, Ek gee aan julle om die asout te wees van die aarde; maar as die sout sy smaak sal verloor, waarmee sal die aarde gesout word? Die sout sal daarna vir niks deug nie, maar om uitgewerp en vertrap te word onder die voete van mense.

14 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, Ek gee aan julle om die lig te wees van hierdie volk. ’n Stad wat geleë is bo-op ’n berg kan nie verberg word nie.

15 Kyk, steek mense ’n akers op en plaas dit onder ’n maatemmer? Nee, maar op ’n staander, en dit gee lig aan almal wat in die huis is;

16 Daarom, laat julle alig so skyn voor hierdie volk, sodat hulle julle goeie werke mag sien en julle Vader verheerlik wat in die hemel is.

17 Moenie dink dat Ek gekom het om die wet of die profete te vernietig nie. Ek het nie gekom om te vernietig nie, maar om te vervul;

18 Want voorwaar Ek sê vir julle, een jota nóg een tittel het nie verbygegaan van die awet nie, maar in My is dit alles vervul.

19 En kyk, Ek het julle die wet en die gebooie gegee van my Vader, sodat julle in My sal glo, en sodat julle sal bekeer van julle sondes, en na My kom met ’n agebroke hart en ’n verslae gees. Kyk, julle het die gebooie voor julle, en die bwet is vervul.

20 Daarom, kom na My en word julle gered; want voorwaar Ek sê vir julle, dat tensy julle my gebooie sal onderhou, wat Ek julle gebied het op hierdie tydstip, sal julle onder geen omstandighede die koninkryk van die hemel binnegaan nie.

21 Julle het gehoor dat dit gesê is deur hulle van die ou tyd, en dit is ook geskrywe voor julle, dat julle nie mag doodslaan nie, en wie ook al sal adoodslaan sal in gevaar wees van die oordeel van God;

22 Maar Ek sê vir julle, dat wie ook al vertoornd is op sy broer, sal in gevaar wees van sy oordeel. En wie ook al vir sy broer sal sê, Raka, sal in gevaar wees van die raad; en wie ook al sal sê, Jou dwaas, sal in gevaar wees van die helse vuur.

23 Daarom, as julle na My sal kom, of sal begeer om na My toe te kom, en onthou dat jul broer iets teen julle het—

24 Gaan dan jou weg na jou broer, en word eers aversoen met jou broer, en kom dan na My met volle voorneme van hart, en Ek sal julle ontvang.

25 Wees gou versoen met jou teenstander terwyl jy onderweg is met hom, uit vrees dat hy julle ter eniger tyd sal kry, en julle in die gevangenis gewerp sal word.

26 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, julle sal geensins daar uitkom totdat julle die uiterste senien betaal het nie. En terwyl julle in die gevangenis is, kan julle selfs een asenien betaal? Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, Nee.

27 Kyk, dit is geskrywe deur hulle van die ou tyd, dat julle nie aegbreuk mag pleeg nie;

28 Maar Ek sê vir julle, dat wie ook al na ’n vrou kyk om haar te abegeer, het reeds egbreuk in sy hart gepleeg.

29 Kyk, Ek gee aan julle ’n gebod, dat julle nie een van hierdie dinge toelaat om julle ahart binne te gaan nie;

30 Want dit is beter dat julle julself hierdie dinge sou ontsê, waarin julle jul akruis sal opneem, as dat julle in die hel gewerp sou word.

31 Daar is geskrywe, dat wie ook al sy vrou sal skei, laat hom vir haar ’n skrywe van aegskeiding gee.

32 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, dat wie ook al sy vrou sal askei, behalwe omrede van bontug, laat haar cegbreuk pleeg; en wie ook al met haar sal trou wat geskei is, pleeg egbreuk.

33 En verder, daar is geskrywe, julle sal nie vals sweer nie, maar sal julle aede aan die Here nakom;

34 Maar voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, asweer hoegenaamd nie; nóg by die hemel, want dit is God se troon;

35 Nóg by die aarde, want dit is sy voetbank;

36 Nóg sal julle sweer by julle hoofde, want julle kan nie een haar swart of wit maak nie;

37 Maar laat julle mededeling wees Ja, ja; Nee, nee; want wat ook al kom van meer as hierdie, is boos.

38 En kyk, daar is geskrywe, ’n aoog vir ’n oog, en ’n tand vir ’n tand;

39 Maar Ek sê vir julle, dat julle julle nie teen die bose moet averset nie, maar wie ook al julle op die regterwang sal slaan, bdraai na hom die ander ook;

40 En as enigeen jou voor die gereg wil daag en jou onderkleed wegneem, laat hom jou bokleed ook kry;

41 En wie ook al julle sal dwing om ’n myl te gaan, gaan met hom twee.

42 aGee aan hom wat julle vra, en van hom wat van julle wil leen, draai julle nie weg nie.

43 En kyk daar is ook geskrywe, dat julle jul naaste sal liefhê en jul vyand haat;

44 Maar kyk Ek sê vir julle, wees lief vir julle avyande, seën hulle wat julle vervloek, doen goed aan hulle wat julle haat, en bbid vir hulle wat julle met minagting misbruik en julle vervolg;

45 Sodat julle die kinders mag wees van julle Vader wat in die hemel is; want Hy laat sy son opgaan oor die bose en oor die goeies.

46 Daarom, daardie dinge wat van die ou tyd was, wat onder die wet was, is almal in My vervul.

47 aOu dinge is weggedoen, en alle dinge het nuut geword.

48 Daarom, Ek wil hê dat julle avolmaak moet wees net soos Ek, of julle Vader wat in die hemel is, volmaak is.

◀

1a

3 Ne. 13:25.

◀

b

GS Seën, Geseënd, Seëning.

◀

c

GS Roep, Geroepe van God, Roeping.

◀

2a

L&V 46:13–14. GS Geloof, Glo.

◀

b

Ether 4:13–15.

◀

c

3 Ne. 11:35; 19:13.

◀

3a

L&V 56:17–18. GS Nederig, Nederigheid.

◀

b

Matt. 11:28–30.

◀

5a

Rom. 12:16; Mosia 3:19. GS Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

b

GS Aarde.

◀

6a

2 Ne. 9:51; Enos 1:4.

◀

b

Jer. 29:13.

◀

c

Spr. 21:21.

◀

7a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

8a

GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

b

L&V 93:1.

◀

9a

GS Vredemaker.

◀

b

GS Seuns en Dogters van God.

◀

10a

L&V 122:5–9. GS Vervolg, Vervolging.

◀

12a

Ether 12:4.

◀

13a

L&V 101:39–40. GS Sout.

◀

15a

Lk. 8:16.

◀

16a

3 Ne. 18:24.

◀

18a

GS Wet van Moses.

◀

19a

3 Ne. 9:20. GS Gebroke Hart.

◀

b

3 Ne. 9:17.

◀

21a

Ex. 20:13; Mosia 13:21; L&V 42:18.

◀

24a

GS Vergewe.

◀

26a

Alma 11:3.

◀

27a

2 Ne. 9:36; L&V 59:6.

◀

28a

L&V 42:23. GS Wellus, Wellustigheid.

◀

29a

Hand. 8:22.

◀

30a

Matt. 10:38; 16:24; Lk. 9:23.

◀

31a

GS Egskeiding.

◀

32a

Mark. 10:11–12.

◀

b

GS Ontug.

◀

c

GS Egbreuk.

◀

33a

GS Eed.

◀

34a

GS Oneerbiedigheid.

◀

38a

Lev. 24:20.

◀

39a

3 Ne. 6:13; 4 Ne. 1:34; L&V 98:23–32.

◀

b

GS Geduld.

◀

42a

Jakob 2:17–19; Mosia 4:22–26.

◀

44a

Spr. 24:17; Alma 48:23.

◀

b

Hand. 7:59–60.

◀

47a

3 Ne. 15:2, 7; L&V 22:1.

◀

48a

Matt. 5:48; 3 Ne. 27:27. GS Volmaak.

Hoofstuk 13

Jesus leer die Nefiete die Onse Vader—Hulle moet skatte weglê in die hemel—Die twaalf dissipels in hulle bediening word gebied om nie bekommerd te wees oor stoflike dinge nie—Vergelyk Matthéüs 6. Ongeveer 34 n.C.

1 Voorwaar, voorwaar, Ek sê dat Ek wil dat julle aan die armes aaalmoese moet gee; maar pas op dat julle nie julle aalmoese voor die mense gee om gesien te word deur hulle nie; anders het julle geen beloning van julle Vader wat in die hemel is nie.

2 Daarom, wanneer julle jul aalmoese gee, moenie ’n trompet blaas voor julle nie, soos die huigelaars sal gee in die sinagoges en op die strate, sodat hulle alof mag hê van die mense. Voorwaar Ek sê vir julle, hulle het hulle beloning.

3 Maar wanneer julle aalmoese gee, laat julle linkerhand nie weet wat julle regterhand doen nie;

4 Sodat jul aalmoese in die geheim mag wees; en jul Vader, wat in die geheim sien, Hy sal julle openlik beloon.

5 En wanneer julle abid, moet julle nie doen soos die huigelaars nie, want hulle is lief om te bid, en staan in die sinagoges en op die hoeke van die strate, sodat hulle gesien mag word deur mense. Voorwaar, Ek sê vir julle, hulle het hulle beloning.

6 Maar julle, wanneer julle bid, gaan in jul binnekamer in, en wanneer julle jul deur gesluit het, bid tot jul Vader wat in die verborgenheid is, en jul Vader, wat in die geheim sien, sal julle openlik beloon.

7 Maar wanneer julle bid, gebruik nie ydele herhalings, soos die heidene nie, want hulle dink dat hulle gehoor sal word vanweë hulle baie woorde.

8 Wees julle daarom nie soos hulle nie, want julle Vader aweet watter dinge julle nodig het nog voordat julle Hom vra.

9 Volgens hierdie awyse moet julle daarom bbid: Onse cVader wat in die hemel is, laat u Naam geheilig word;

10 Laat U wil geskied op aarde soos dit is in die hemel.

11 En vergeef ons ons skulde, soos ons ons skuldenaars vergewe.

12 En laat ons nie in versoeking agelei word nie, maar verlos ons van die bose.

13 Want aan U behoort die koninkryk, en die mag, en die heerlikheid, vir ewig. Amen.

14 Want, as julle mense hulle oortredings avergewe, sal julle Hemelse Vader ook julle vergewe;

15 Maar as julle nie mense hulle oortredings vergewe nie, nóg sal julle Vader julle oortredings vergewe.

16 Verder, wanneer julle avas, moenie wees soos die huigelaars, met ’n treurige gelaat nie, want hulle mismaak hulle gesigte sodat dit mag voorkom vir die mense dat hulle vas. Voorwaar Ek sê vir julle, hulle het hulle beloning.

17 Maar julle, wanneer julle vas, salf jul hoof, en was jul gesig;

18 Sodat julle nie vir mense voorkom dat julle vas nie, maar vir julle Vader, wat in die averborgenheid is; en jul Vader, wat in die geheim sien, sal julle openlik beloon.

19 Moenie vir julle skatte weglê op die aarde, waar mot en roes vernietig, en waar diewe inbreek en steel nie;

20 Maar lê vir julleself askatte weg in die hemel, waar nóg mot nóg roes vernietig, en waar diewe nie inbreek nie, nóg steel.

21 Want waar julle skat is, daar sal julle hart ook wees.

22 Die alig van die liggaam is die oog; daarom, as jul oog opreg is, sal julle hele liggaam vol lig wees.

23 Maar as julle oog boos is, sal julle hele liggaam vol donkerheid wees. As, daarom, die lig wat in julle is, duisternis is, hoe groot is daardie duisternis!

24 Geen mens kan twee meesters adien nie; want óf hy sal die een haat en die ander liefhê, óf anders sal hy die een aanhang en die ander verag. Julle kan nie God en Mammon dien nie.

25 En nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy na die twaalf gekyk wat Hy gekies het, en aan hulle gesê: Onthou die woorde wat Ek gespreek het. Want kyk, julle is diegene wat Ek gekies het om hierdie mense te adien. Daarom sê Ek aan julle, bbekommer julle nie oor julle lewe nie, wat julle sal eet, of wat julle sal drink nie; nóg oor julle liggaam, wat julle sal aantrek. Is die lewe nie meer as voedsel, en die liggaam as klere nie?

26 Kyk na die voëls van die lug, want hulle saai nie, nóg maai hulle nóg bring hulle bymekaar in skure; tog voed julle hemelse Vader hulle. Is julle nie baie beter as hulle nie?

27 Wie van julle, deur daaraan te dink kan een el voeg by sy lengte?

28 En waarom dink julle aan klere? Let op die lelies van die veld, hoe hulle groei; hulle arbei nie, nóg spin hulle;

29 En tog sê Ek aan julle, dat selfs Salomo, in al sy heerlikheid, nie geklee was soos een van hierdie nie.

30 Daarom, as God die gras van die veld so klee, wat vandag is, en môre in ’n oond gewerp word, net so sal Hy julle klee, as julle nie kleingelowig is nie.

31 Daarom dink nie daaraan, en sê, Wat sal ons eet? of, Wat sal ons drink? of, Waarmee sal ons geklee word nie?

32 Want julle hemelse Vader weet dat julle al hierdie dinge nodig het.

33 Maar soek julle eers die akoninkryk van God en sy regverdigheid, en al hierdie dinge sal tot julle bygevoeg word.

34 Dink julle daarom nie oor môre nie, want môre sal hom bekommer oor sy eie dinge. Genoegsaam is die dag aan sy eie boosheid.

◀

1a

GS Aalmoes, Aalmoese Gee.

◀

2a

L&V 121:34–35.

◀

5a

GS Gebed.

◀

8a

L&V 84:83.

◀

9a

Matt. 6:9–13.

◀

b

GS Gebed.

◀

c

GS God, Godheid—God die Vader.

◀

12a

JSV Matt. 6:14 (Bylae).

◀

14a

Mosia 26:30–31; L&V 64:9. GS Vergewe.

◀

16a

Jes. 58:5–7. GS Vas.

◀

18a

L&V 38:7.

◀

20a

Hel. 5:8; 8:25.

◀

22a

L&V 88:67.

◀

24a

1 Sam. 7:3.

◀

25a

GS Dien.

◀

b

Alma 31:37–38; L&V 84:79–85.

◀

33a

Lk. 12:31.

Hoofstuk 14

Jesus gebied: Oordeel nie, vra vir God; pas op vir valse profete—Hy belowe heil aan diegene wat die wil van die Vader doen—Vergelyk Matthéüs 7. Ongeveer 34 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy weer na die skare gedraai, en het weer sy mond tot hulle geopen, en gesê: Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, aOordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie.

2 aWant met welke oordeel julle oordeel, sal julle geoordeel word; en met welke maat julle meet, sal weer vir julle gemeet word.

3 En waarom sien jy die splinter wat in jou broer se oog is, maar merk nie die balk wat in jou eie oog is nie?

4 Of hoe sal jy vir jou broer sê: Laat my die splinter uit jou oog trek—en kyk, ’n balk is in jou eie oog?

5 Jou huigelaar, haal eers die abalk uit jou eie oog; en dan sal jy duidelik sien om die splinter uit jou broer se oog te haal.

6 Gee nie dit wat aheilig is aan die honde nie, nóg werp julle jul pêrels voor die varke, sodat hulle hul nie vertrap onder hulle voete, en omdraai en julle verskeur nie.

7 aVra, en dit sal gegee word aan julle; soek, en julle sal vind; klop, en dit sal vir julle oopgemaak word.

8 Want elkeen wat vra, ontvang; en hy wat soek, vind; en vir hom wat klop, sal dit oopgemaak word.

9 Of watter mens is daar onder julle, wat, as sy seun brood vra, hom ’n klip sal gee?

10 Of as hy ’n vis vra, sal hy hom ’n slang gee?

11 As julle dan, wat boos is, weet hoe om goeie gawes aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die hemel is, goeie dinge gee aan hulle wat Hom vra?

12 Daarom, alle dinge wat ook al julle wil hê dat mense aan julle moet doen, adoen julle net so aan hulle; want dit is die wet en die profete.

13 Gaan julle in deur die aeng poort; want wyd is die poort, en bbreed is die weg, wat lei na vernietiging, en baie is daar wat daar ingaan;

14 Want eng is die apoort, en bsmal is die weg, wat lei na die lewe, en daar is cmin wat dit vind.

15 Pas op vir avalse profete, wat na julle in skaapsklere kom, maar van binne is hulle roofsugtige wolwe.

16 Julle sal hulle ken aan hulle vrugte. Oes mense druiwe van dorings, of vye van distels?

17 Net so bring elke goeie boom goeie vrugte voort; maar ’n slegte boom bring slegte vrugte voort.

18 ’n Goeie boom kan nie slegte vrugte voortbring nie, nóg kan ’n slegte boom goeie vrugte voortbring.

19 Elke boom wat nie goeie vrugte avoortbring nie word afgekap, en in die vuur gewerp.

20 Daarom, aan hulle avrugte sal julle hulle ken.

21 Nie elkeen wat aan My sê, Here, Here, sal ingaan in die koninkryk van die hemel nie; maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemel is.

22 Baie sal aan my asê op daardie dag: Here, Here, het ons nie geprofeteer in u Naam, en in u Naam duiwels uitgewerp, en in u Naam baie wonderlike werke gedoen nie?

23 En dan sal Ek aan hulle verklaar: Ek het julle nooit ageken nie; bgaan weg van My, julle wat die ongeregtigheid werk!

24 Daarom, wie ook al hierdie woorde van My hoor en hulle doen, hom sal Ek vergelyk met ’n verstandige man, wat sy huis op ’n arots gebou het—

25 En die areën het geval, en die vloede het gekom, en die winde het gewaai, en geslaan teen daardie huis; en dit het nie bgeval nie, want dit was gevestig op ’n rots.

26 En elkeen wat hierdie woorde van my hoor en hulle nie doen nie, sal vergelyk word met ’n dwase man, wat sy huis op die asand gebou het—

27 En die reën het geval, en die vloede het gekom, en die winde het gewaai, en geslaan teen daardie huis; en dit het geval, en groot was die val daarvan.

◀

1a

JSV Matt. 7:1–2 (Bylae); Joh. 7:24.

◀

2a

Morm. 8:19.

◀

5a

Joh. 8:3–11.

◀

6a

GS Heilig.

◀

7a

3 Ne. 27:29. GS Gebed.

◀

12a

GS Medelye.

◀

13a

Lk. 13:24; 3 Ne. 27:33.

◀

b

L&V 132:25.

◀

14a

2 Ne. 9:41; 31:9, 17–18; L&V 22.

◀

b

1 Ne. 8:20.

◀

c

1 Ne. 14:12.

◀

15a

Jer. 23:21–32; 2 Ne. 28:9, 12, 15.

◀

19a

Matt. 3:10; Alma 5:36–41; L&V 97:7.

◀

20a

Lk. 6:43–45; Moro. 7:5.

◀

22a

Alma 5:17.

◀

23a

Mosia 5:13; 26:24–27.

◀

b

Lk. 13:27.

◀

24a

GS Rots.

◀

25a

Alma 26:6; Hel. 5:12.

◀

b

Spr. 12:7.

◀

26a

3 Ne. 11:40.

Hoofstuk 15

Jesus kondig aan dat die wet van Moses in Hom vervul is—Die Nefiete is die ander skape van wie Hy gespreek het in Jerusalem—Vanweë ongeregtigheid weet die Here se volk in Jerusalem nie van die verstrooide skape van Israel nie. Ongeveer 34 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie woorde beëindig het, het Hy rondomheen gekyk oor die skare, en aan hulle gesê: Kyk, julle het die dinge gehoor wat Ek geleer het voordat Ek opgevaar het na my Vader; daarom, wie ook al hierdie woorde van my onthou en hulle adoen, hom sal Ek bopwek op die laaste dag.

2 En dit het gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gesê het, het Hy opgemerk dat daar sommiges onder hulle was wat verwonderd was, en gewonder het wat Hy wou aangaande die awet van Moses; want hulle het nie die gesegde verstaan dat ou dinge verbygegaan het, en dat alle dinge nuut geword het nie.

3 En Hy het aan hulle gesê: Verwonder julle nie dat Ek aan julle gesê het dat ou dinge verbygegaan het, en dat alle dinge nuut geword het nie.

4 Kyk, Ek sê vir julle dat die awet vervul is wat aan Moses gegee is.

5 Kyk, Ek is Hy wat die wet gegee het, en aEk is Hy wat die verbond gesluit het met my volk Israel; daarom, die wet is in My vervul, want Ek het gekom om die wet te bvervul; daarom het dit ’n einde.

6 Kyk, Ek avernietig nie die profete nie, want soveel as wat nie in My vervul is nie, voorwaar Ek sê vir julle, sal alles vervul word.

7 En omdat Ek aan julle gesê het dat ou dinge verbygegaan het, vernietig Ek nie dit wat gespreek is aangaande dinge wat moet kom nie.

8 Want kyk, die averbond wat Ek met my volk gesluit het is nie alles vervul nie; maar die wet wat gegee is aan Moses, het ’n einde in My.

9 Kyk, Ek is die awet, en die blig. Vertrou op My, en volhard tot die einde, en julle sal clewe; want aan hom wat dvolhard tot die einde sal Ek die ewige lewe gee.

10 Kyk, Ek het aan julle die agebooie gegee; daarom, onderhou my gebooie. En dit is die wet en die profete, want hulle het waarlik bgetuig van My.

11 En nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy vir daardie twaalf wat Hy gekies het gesê:

12 Julle is my dissipels; en julle is ’n lig vir hierdie volk, wat ’n oorblyfsel is van die huis van aJosef.

13 En kyk, dit is die aland van julle erfenis; en die Vader het dit aan julle gegee.

14 En nooit te eniger tyd het die Vader my ’n bevel gegee dat Ek dit aan julle broers by Jerusalem moet avertel nie.

15 Nóg te eniger tyd het die Vader My bevel gegee dat Ek aan hulle moet vertel aangaande die aander stamme van die huis van Israel, wat die Vader weggelei het uit die land nie.

16 Dit het die Vader My gebied, dat ek aan hulle moet sê:

17 Dat Ek ander skape het wat nie van hierdie kudde is nie; hulle ook moet Ek bring, en hulle sal my stem hoor; en daar sal een kudde wees, en een aHerder.

18 En nou, vanweë hardnekkigheid en ongeloof het hulle my woord nie averstaan nie; daarom is Ek gebied om niks meer aangaande hierdie dinge van die Vader aan hulle te sê nie.

19 Maar, voorwaar, Ek sê vir julle, dat die Vader My gebied het, en Ek vertel dit aan julle, dat julle afgeskei is vanuit hulle midde vanweë hulle ongeregtigheid; daarom is dit vanweë hulle ongeregtigheid dat hulle nie weet van julle nie.

20 En voorwaar, Ek sê weer aan julle dat die Vader die ander stamme afgeskei het van hulle; en dit is vanweë hulle ongeregtigheid dat hulle nie van hulle weet nie.

21 En voorwaar Ek sê vir julle, dat julle hulle is van wie Ek gesê het: aAnder skape het Ek wat nie van hierdie kudde is nie; hulle ook moet Ek bring, en hulle sal my stem hoor; en daar sal een kudde wees, en een Herder.

22 En hulle het My nie verstaan nie, want hulle het veronderstel dat dit die anie-Jode was; want hulle het nie verstaan dat die nie-Jode bbekeer sou word deur hulle prediking nie.

23 En hulle het My nie verstaan toe Ek gesê het dat hulle my stem sal hoor nie; en hulle het My nie verstaan dat die anie-Jode nooit te eniger tyd my stem sou hoor nie—dat Ek My nie sou openbaar aan hulle, tensy dit deur die bHeilige Gees was nie.

24 Maar kyk, julle het beide amy stem gehoor, en My gesien; en julle is my skape, en julle word gereken onder diegene wat die Vader My bgegee het.

◀

1a

Jak. 1:22.

◀

b

1 Ne. 13:37; L&V 5:35.

◀

2a

GS Wet van Moses.

◀

4a

Mosia 13:27–31; 3 Ne. 9:17–20.

◀

5a

1 Kor. 10:1–4; 3 Ne. 11:14. GS Jehova.

◀

b

Alma 34:13.

◀

6a

3 Ne. 23:1–5.

◀

8a

3 Ne. 5:24–26.

◀

9a

2 Ne. 26:1.

◀

b

GS Lig, Lig van Christus.

◀

c

Joh. 11:25; L&V 84:44.

◀

d

GS Volhard.

◀

10a

3 Ne. 12:20.

◀

b

Mosia 13:33.

◀

12a

GS Josef, Seun van Jakob.

◀

13a

1 Ne. 18:22–23.

◀

14a

3 Ne. 5:20.

◀

15a

3 Ne. 16:1–4. GS Israel—Die tien verlore stamme van Israel.

◀

17a

GS Goeie Herder.

◀

18a

L&V 10:59.

◀

21a

Joh. 10:14–16.

◀

22a

GS Nie-Jode.

◀

b

Hand. 10:34–48.

◀

23a

Matt. 15:24.

◀

b

1 Ne. 10:11. GS Heilige Gees.

◀

24a

Alma 5:38; 3 Ne. 16:1–5.

◀

b

Joh. 6:37; L&V 27:14.

Hoofstuk 16

Jesus sal ander van die verlore skape van Israel besoek—In die laaste dae sal die evangelie na die nie-Jode gaan en dan na die huis van Israel—Die Here se volk sal van oog tot oog sien wanneer Hy weer Sion bring. Ongeveer 34 n.C.

1 En voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle dat Ek aander skape het, wat nie van hierdie land is nie, nóg van die land Jerusalem, nóg in enige dele van daardie land rondom waarheen Ek gegaan het om te dien.

2 Want hulle van wie Ek spreek is hulle wat nog nie my stem gehoor het nie; nóg het Ek my ooit te eniger tyd aan hulle geopenbaar.

3 Maar Ek het ’n bevel ontvang van die Vader dat Ek na ahulle sal gaan, en dat hulle my stem sal hoor, en gereken sal word onder my skape, dat daar een kudde en een herder mag wees; daarom gaan Ek om Myself aan hulle te toon.

4 En ek gebied julle dat julle hierdie awoorde sal skryf nadat Ek weggegaan het, sodat indien dit so sal wees dat my volk by Jerusalem, hulle wat My gesien het en by My was in my bediening, nie die Vader in my Naam vra nie, sodat hulle ’n kennis mag ontvang van julle deur die Heilige Gees, en ook van die ander stamme van wie hulle nie weet nie, sodat hierdie woorde wat julle sal skryf, behou sal word en openbaar sal word aan die bnie-Jode, sodat deur die volheid van die nie-Jode, die oorblyfsel van hul saad, wat verstrooi sal word oor die aangesig van die aarde vanweë hul ongeloof, ingebring mag word, of gebring mag word tot ’n ckennis van My, hulle Verlosser.

5 En dan sal Ek hulle abymekaarmaak van die vier hoeke van die aarde; en dan sal Ek die bverbond vervul wat die Vader gesluit het met al die mense van die chuis van Israel.

6 En geseënd is die anie-Jode, vanweë hulle geloof in My, in en deur die bHeilige Gees, wat getuig aan hulle van My en van die Vader.

7 Kyk, vanweë hulle geloof in My, sê die Vader, en vanweë die ongeloof van julle, o huis van Israel, in die alaaste dae sal die waarheid na die nie-Jode kom, sodat die volheid van hierdie dinge bekend gemaak sal word aan hulle.

8 Maar wee, sê die Vader, oor die ongelowiges van die nie-Jode—want nieteenstaande hulle verskyn het op die aangesig van hierdie land, en my volk averstrooi het wat van die huis van Israel is; en my volk wat van die huis van Israel is, is buitgewerp onder hulle, en is vertrap onder hulle voete;

9 En vanweë die barmhartigheid van die Vader aan die nie-Jode, en ook die oordele van die Vader oor my volk wat van die huis van Israel is, voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, dat na dit alles, en Ek het my volk wat van die huis van Israel is, laat slaan, en laat kwel, en adoodslaan, en uitwerp van onder hulle, en laat haat deur hulle, en ’n bespotting en ’n smaad laat word onder hulle—

10 En so gebied die Vader dat Ek aan julle moet sê: Op daardie dag wanneer die nie-Jode sal sondig teen my evangelie, en die volheid sal verwerp van my evangelie, en averhef sal wees in die hoogmoed van hulle harte bo alle nasies, en bo al die volke van die hele aarde, en gevul sal wees met allerlei soorte leuens, en bedrieërye, en kwaadstigting, en allerlei soorte huigelary, en moorde, en bpriesterliste, en hoererye, en van geheime gruwels; en as hulle al daardie dinge sal doen, en die volheid sal verwerp van my evangelie, kyk, sê die Vader, sal Ek die volheid van my evangelie neem van onder hulle.

11 En dan sal Ek my verbond aonthou wat Ek met my volk gesluit het, o huis van Israel, en Ek sal my evangelie na hulle bring.

12 En Ek sal aan julle wys, o huis van Israel, dat die nie-Jode nie mag sal hê oor julle nie; maar Ek sal my verbond met julle onthou, o huis van Israel, en julle sal kom tot die akennis van die volheid van my evangelie.

13 Maar as die nie-Jode sal bekeer en terugkeer na My, sê die Vader, kyk, hulle sal agereken word onder my volk, o huis van Israel.

14 En Ek sal nie my volk toelaat, wat van die huis van Israel is, om deur te gaan onder hulle, en hulle te vertrap nie, sê die Vader.

15 Maar as hulle nie na My keer nie, en ag slaan op my stem nie, sal Ek hulle toelaat, ja, Ek sal my volk toelaat, o huis van Israel, dat hulle sal deurgaan onder hulle, en hulle sal hulle avertrap, en hulle sal wees soos sout wat sy smaak verloor het, wat daarna vir niks deug nie behalwe om uitgegooi te word, en om vertrap te word onder die voete van my volk, o huis van Israel.

16 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, so het die Vader my gebied—dat Ek aan hierdie volk hierdie land moet gee as hulle erfenis.

17 En dan sal die awoorde van die profeet Jesaja vervul word, wat sê:

18 aJulle bwagte sal die stem verhef; met die stem tesame sal hulle sing, want hulle sal sien oog tot oog wanneer die Here weer Sion sal bring.

19 Breek uit in gejubel, sing saam, julle puinhope van Jerusalem; want die Here het sy volk vertroos, Hy het Jerusalem verlos.

20 Die Here het sy heilige arm ontbloot voor die oë van al die nasies; en al die eindes van die aarde sal die heil van God sien.

◀

1a

3 Ne. 15:15. GS Israel—Die tien verlore stamme van Israel.

◀

3a

3 Ne. 17:4.

◀

4a

GS Skrifture.

◀

b

1 Ne. 10:14; 3 Ne. 21:6.

◀

c

Eség. 20:42–44; 3 Ne. 20:13.

◀

5a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

b

3 Ne. 5:24–26.

◀

c

1 Ne. 22:9; 3 Ne. 21:26–29.

◀

6a

1 Ne. 13:30–42; 2 Ne. 30:3.

◀

b

2 Ne. 32:5; 3 Ne. 11:32, 35–36. GS Heilige Gees.

◀

7a

GS Herstelling van die Evangelie.

◀

8a

1 Ne. 13:14; Morm. 5:9, 15.

◀

b

3 Ne. 20:27–29.

◀

9a

Amos 9:1–4.

◀

10a

Morm. 8:35–41.

◀

b

2 Ne. 26:29.

◀

11a

3 Ne. 21:1–11; Morm. 5:20.

◀

12a

Hel. 15:12–13.

◀

13a

Gal. 3:7, 29; 1 Ne. 15:13–17; 2 Ne. 10:18; 3 Ne. 30:2; Abr. 2:9–11.

◀

15a

Miga 5:7–14; 3 Ne. 20:16–19; 21:12–21; L&V 87:5.

◀

17a

3 Ne. 20:11–12.

◀

18a

Jes. 52:8–10.

◀

b

Eség. 33:1–7. GS Waak, Wagte.

Hoofstuk 17

Jesus gee die volk opdrag om sy woorde te bepeins en te bid vir begrip—Hy genees hulle siekes—Hy bid vir die volk, en gebruik taal wat nie geskrywe kan word nie—Engele dien vir, en vuur omring hulle klein kindertjies. Ongeveer 34 n.C.

1 Kyk, nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy weer rondomheen gekyk na die skare, en hy het aan hulle gesê: Kyk, my atyd is op hande.

2 Ek merk dat julle swak is, dat julle nie al my woorde kan averstaan wat Ek deur die Vader gebied is om met julle te spreek op hierdie tyd nie.

3 Daarom, gaan julle na julle huise, en apeins oor die dinge wat Ek gesê het, en vra vir die Vader, in my Naam, sodat julle mag verstaan, en bberei julle gedagtes voor vir cmôre, en Ek kom weer na julle.

4 Maar nou agaan Ek na die Vader, en ook om Myself te btoon aan die cverlore stamme van Israel, want hulle is nie verlore vir die Vader nie, want Hy weet waarheen Hy hulle geneem het.

5 En dit het gebeur dat toe Jesus so gespreek het, het Hy weer rondomheen gekyk oor die skare, en gesien dat hulle in trane was, en standvastig na Hom gekyk het asof hulle Hom wou vra om nog ’n rukkie langer te bly by hulle.

6 En Hy het aan hulle gesê: Kyk, my binneste is gevul met aontferming teenoor julle.

7 Het julle eniges onder julle wat siek is? Bring hulle hierheen. Het julle eniges wat lam is, of blind, of mank, of vermink, of melaats, of wat verdor is, of wat doof is, of wat op enige manier gekwel is? Bring hulle hierheen en Ek sal hulle genees, want Ek ontferm My oor julle; my binneste is gevul met barmhartigheid.

8 Want Ek merk dat julle begeer dat Ek aan julle moet toon wat Ek vir julle broers by Jerusalem gedoen het, want Ek sien dat julle ageloof bvoldoende is dat Ek julle kan genees.

9 En dit het gebeur dat toe Hy so gespreek het, het die hele skare saam uitgegaan, met hulle siekes en hulle gekweldes, en hulle verlamdes, en met hulle blindes, en met hulle stommes, en met hulle almal wat gekwel is op enige wyse; en Hy het hulle elkeen agenees soos hulle vorentoe gebring is na Hom.

10 En hulle het almal, beide hulle wat genees is en hulle wat gesond was, neergebuig aan sy voete, en het Hom aanbid; en soveel as wat kon kom ten spyte van die skare, het sy voete agesoen, in soverre dat hulle sy voete natgemaak het met hulle trane.

11 En dit het gebeur dat Hy gebied het dat hulle aklein kindertjies gebring moes word.

12 Dus het hulle hul klein kindertjies gebring en hulle neergesit op die grond rondom Hom, en Jesus het in die middel gestaan; en die skare het plek gemaak totdat hulle almal na Hom gebring is.

13 En dit het gebeur dat nadat hulle almal gebring is, en Jesus in die middel gestaan het, het Hy die skare gebied dat hulle moes aneerkniel op die grond.

14 En dit het gebeur dat toe hulle neergekniel het op die grond, het Jesus bewoë geword, en gesê: Vader, Ek is averontrus vanweë die boosheid van die volk van die huis van Israel.

15 En toe Hy hierdie woorde gesê het, het Hy self ook gekniel op die aarde; en kyk, Hy het gebid tot die Vader, en die dinge wat Hy gebid het kan nie geskrywe word nie, en die skare het getuienis gelewer wat Hom gehoor het.

16 En op hierdie wyse lewer hulle getuienis: Die aoog het voorheen nooit gesien, nóg het die oor gehoor, sulke groot en wonderbaarlike dinge soos wat ons gesien en gehoor het wat Jesus gespreek het tot die Vader nie;

17 En geen atong kan spreek, nóg kan daar geskryf word deur enige mens, nóg kan die harte van mense sulke groot en wonderbaarlike dinge indink, as wat ons beide gesien en gehoor het Jesus spreek; en niemand kan indink die vreugde wat ons siele gevul het ten tyde dat ons Hom gehoor bid het vir ons tot die Vader nie.

18 En dit het gebeur dat toe Jesus ’n einde gemaak het om te bid tot die Vader, het Hy opgestaan; maar so groot was die avreugde van die skare dat hulle oorweldig was.

19 En dit het gebeur dat Jesus tot hulle gespreek het en hulle gebied het om op te staan.

20 En hulle het opgestaan van die aarde, en Hy het aan hulle gesê: Geseënd is julle vanweë julle geloof. En nou kyk, my vreugde is vol.

21 En toe Hy hierdie woorde gesê het, het Hy ageween, en die skare het daarvan getuienis gelewer, en Hy het hulle klein kindertjies geneem, een vir een, en hulle bgeseën, en tot die Vader gebid vir hulle.

22 En toe Hy dit gedoen het, het Hy weer geween;

23 En Hy het met die skare gespreek, en aan hulle gesê: Aanskou julle klein kindertjies.

24 En toe hulle kyk om te sien, het hulle hul oë hemelwaarts gerig, en hulle het die hemele sien oopgaan, en hulle het engele sien neerdaal uit die hemel as’t ware te midde van vuur; en hulle het neergedaal en daardie klein kindertjies aomring, en hulle was omring met vuur; en die engele het hulle gedien.

25 En die skare het gesien en gehoor en getuienis gelewer; en hulle weet dat hulle getuienis waar is, want hulle almal het gesien en gehoor, elke man vir homself; en hulle was in getal omtrent tweeduisend vyfhonderd siele; en hulle het bestaan uit mans, vroue en kinders.

◀

1a

DI om na die Vader terug te keer. Sien vers 4.

◀

2a

Joh. 16:12; L&V 78:17–18.

◀

3a

GS Peins.

◀

b

L&V 132:3.

◀

c

3 Ne. 19:2.

◀

4a

3 Ne. 18:39.

◀

b

3 Ne. 16:1–3.

◀

c

GS Israel—Die tien verlore stamme van Israel.

◀

6a

GS Medelye.

◀

8a

Lk. 18:42.

◀

b

2 Ne. 27:23; Ether 12:12.

◀

9a

Mosia 3:5; 3 Ne. 26:15.

◀

10a

Lk. 7:38.

◀

11a

Matt. 19:13–14; 3 Ne. 26:14, 16.

◀

13a

Lk. 22:41; Hand. 20:36.

◀

14a

Moses 7:41.

◀

16a

Jes. 64:4; 1 Kor. 2:9; L&V 76:10, 114–119.

◀

17a

2 Kor. 12:4.

◀

18a

GS Vreugde.

◀

21a

Joh. 11:35.

◀

b

Mark. 10:14–16.

◀

24a

Hel. 5:23–24, 43–45.

Hoofstuk 18

Jesus stel die nagmaal in onder die Nefiete—Hulle word gebied om altyd te bid in sy Naam—Diegene wat onwaardig sy vlees eet en sy bloed drink, word verdoem—Die dissipels word mag gegee om die Heilige Gees te skenk. Ongeveer 34 n.C.

1 En dit het gebeur dat Jesus sy dissipels gebied het dat hulle abrood en wyn na Hom moes bring.

2 En terwyl hulle weg was om brood en wyn te gaan haal, het Hy die skare gebied dat hulle moes gaan sit op die grond.

3 En toe die dissipels gekom het met abrood en wyn, het Hy van die brood geneem en dit gebreek en geseën; en Hy het aan die dissipels gegee en gebied dat hulle moes eet.

4 En toe hulle geëet het en gevul was, het Hy gebied dat hulle moes gee aan die skare.

5 En toe die skare geëet het en gevul was, het Hy aan die dissipels gesê: Kyk, daar sal een onder julle geordineer word, en aan hom sal Ek mag gee dat hy brood sal abreek en dit seën en dit gee aan die mense van my kerk, aan al diegene wat sal glo en gedoop word in my Naam.

6 En dit sal julle altyd nastreef om te doen, net soos Ek gedoen het, net soos Ek brood gebreek het en dit geseën het en dit gegee het aan julle.

7 En dit sal julle doen ater gedagtenis van my liggaam, wat Ek getoon het aan julle. En dit sal ’n getuienis wees tot die Vader dat julle My altyd onthou. En as julle My altyd onthou, sal julle my Gees hê om met julle te wees.

8 En dit het gebeur dat toe Hy hierdie woorde gesê het, het Hy sy dissipels gebied dat hulle van die wyn van die beker moes neem en daarvan drink, en dat hulle ook aan die skare moes gee sodat hulle daarvan mag drink.

9 En dit het gebeur dat hulle dit gedoen het, en daarvan gedrink het en gevul is; en hulle het aan die skare gegee, en hulle het gedrink, en hulle is gevul.

10 En toe die dissipels dit gedoen het, het Jesus aan hulle gesê: Geseënd is julle vanweë hierdie ding wat julle gedoen het, want dit is ’n vervulling van my gebooie, en dit getuig aan die Vader dat julle gewillig is om dit te doen wat Ek julle gebied het.

11 En dit sal julle altyd doen aan diegene wat bekeer en gedoop word in my Naam; en julle sal dit doen ter gedagtenis van my bloed, wat Ek gestort het vir julle, sodat julle mag getuig aan die Vader dat julle My altyd onthou. En as julle My altyd onthou, sal julle my Gees hê om met julle te wees.

12 En Ek gee aan julle ’n gebod dat julle hierdie dinge sal doen. En as julle altyd hierdie dinge sal doen, geseënd is julle, want julle is gebou op my arots.

13 Maar wie ook al onder julle meer of minder sal doen as hierdie dinge is nie gebou op my rots nie, maar is gebou op ’n sanderige fondament; en wanneer die reën val, en die vloede kom, en die winde waai, en teen hulle slaan, sal hulle aval, en die bpoorte van die hel is reeds oop om hulle te ontvang.

14 Daarom, geseënd is julle as julle my gebooie sal onderhou, wat die Vader My gebied het dat Ek aan julle moet gee.

15 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, julle moet altyd waak en abid, sodat julle nie versoek word deur die duiwel nie, en julle gevange weggevoer word deur hom nie.

16 En soos Ek onder julle gebid het, net so moet julle bid in my kerk, onder my volk wat bekeer en gedoop word in my Naam. Kyk, Ek is die alig; Ek het ’n bvoorbeeld gestel vir julle.

17 En dit het gebeur dat toe Jesus hierdie woorde met sy dissipels gespreek het, het Hy weer na die skare gedraai en aan hulle gesê:

18 Kyk, voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, julle moet altyd waak en bid sodat julle nie in die versoeking kom nie; want aSatan begeer om julle te hê, sodat Hy julle kan sif soos koring.

19 Daarom, julle moet altyd bid tot die Vader in my Naam;

20 En wat aook al julle die Vader sal vra in my Naam, wat reg is, en glo dat julle sal ontvang, kyk, dit sal aan julle gegee word.

21 aBid in julle gesinne tot die Vader, altyd in my Naam, sodat julle vroue en julle kinders geseënd mag wees.

22 En kyk, julle moet dikwels bymekaar kom; en julle sal geen mens verbied om na julle te kom wanneer julle bymekaar sal kom nie, maar laat hulle toe om na julle te kom en verbied hulle nie;

23 Maar julle sal abid vir hulle, en sal hulle nie uitwerp nie; en as dit so is dat hulle dikwels na julle kom, sal julle bid vir hulle tot die Vader, in my Naam.

24 Daarom, hou julle alig omhoog sodat dit mag skyn vir die wêreld. Kyk, Ek is die blig wat julle sal omhoog hou—dit wat julle My sien doen het. Kyk, julle sien dat Ek gebid het tot die Vader, en julle almal het gesien.

25 En julle sien dat Ek gebied het dat aniemand van julle moet weggaan nie, maar het eerder gebied dat julle tot My moet kom, sodat julle mag bvoel en sien; net so moet julle doen aan die wêreld; en wie ook al hierdie gebod verbreek, laat homself toe om in versoeking gelei te word.

26 En nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy weer sy oë gekeer na die dissipels wat hy gekies het, en het aan hulle gesê:

27 Kyk voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, Ek gee aan julle ’n ander gebod, en dan moet Ek na my aVader gaan sodat Ek bander gebooie mag vervul wat Hy My gegee het.

28 En nou kyk, hierdie is die gebod wat Ek aan julle gee, dat julle niemand bewustelik sal toelaat om aonwaardiglik te bneem van my vlees en bloed wanneer julle dit sal bedien nie;

29 Want wie ook al my vlees en abloed bonwaardiglik eet en drink, eet en drink verdoemenis tot sy siel; daarom, as julle weet dat ’n man onwaardig is om te eet en drink van my vlees en bloed, sal julle hom verbied.

30 Nogtans, julle sal hom nie auitwerp van onder julle nie, maar julle sal hom dien en sal vir hom bid tot die Vader, in my Naam; en as dit so is dat hy bekeer en gedoop word in my Naam, dan sal julle hom ontvang, en sal aan hom van my vlees en bloed bedien.

31 Maar as hy nie bekeer nie, sal hy nie gereken word onder my volk nie, sodat hy my volk nie vernietig nie, want kyk ek ken amy skape, en hulle is getel.

32 Nogtans, julle sal hom nie uitwerp uit julle sinagoges, of julle plekke van aanbidding nie, want diesulkes sal julle aanhou om te dien; want julle weet nie of hulle sal terugkom en bekeer, en na My kom met volle voorneme van hart nie, en Ek sal hulle agenees; en julle sal die middel wees om heil na hulle te bring.

33 Daarom, onderhou hierdie woorde wat Ek julle gebied het, sodat julle nie onder aoordeel kom nie, want wee hom vir wie die Vader veroordeel.

34 En Ek gee julle hierdie gebooie vanweë die twiste wat onder julle was. En geseënd is julle as julle ageen twiste onder julle het nie.

35 En nou gaan Ek na die Vader, want dit is raadsaam dat Ek na die Vader gaan aom julle onthalwe.

36 En dit het gebeur dat toe Jesus ’n einde gemaak het aan hierdie woorde, het Hy met sy ahand die bdissipels aangeraak wat Hy gekies het, een vir een, totdat Hy hulle almal aangeraak het, en het met hulle gespreek terwyl Hy hulle aangeraak het.

37 En die skare het nie die woorde gehoor wat Hy gespreek het nie, daarom het hulle nie getuienis gelewer nie; maar die dissipels het getuienis gelewer dat Hy hulle amag gegee het om die bHeilige Gees te skenk. En ek sal aan julle toon dat hierdie getuienis waar is.

38 En dit het gebeur dat toe Jesus hulle almal aangeraak het, het daar ’n awolk gekom en die skare oorskadu dat hulle Jesus nie kon sien nie.

39 En terwyl hulle oorskadu was, het Hy weggegaan van hulle, en het opgevaar in die hemel. En die dissipels het gesien en getuienis gelewer dat Hy weer opgevaar het in die hemel.

◀

1a

Matt. 26:26–28.

◀

3a

GS Nagmaal.

◀

5a

Moro. 4.

◀

7a

Moro. 4:3.

◀

12a

GS Rots.

◀

13a

GS Afval.

◀

b

3 Ne. 11:39.

◀

15a

Alma 34:17–27. GS Gebed.

◀

16a

GS Lig, Lig van Christus.

◀

b

GS Jesus Christus—Voorbeeld van Jesus Christus.

◀

18a

Lk. 22:31; 2 Ne. 2:17–18; L&V 10:22–27.

◀

20a

Matt. 21:22; Hel. 10:5; Moro. 7:26; L&V 88:63–65.

◀

21a

Alma 34:21.

◀

23a

3 Ne. 18:30.

◀

24a

Matt. 5:16.

◀

b

Mosia 16:9.

◀

25a

Alma 5:33.

◀

b

3 Ne. 11:14–17.

◀

27a

GS God, Godheid—God die Vader.

◀

b

3 Ne. 16:1–3.

◀

28a

Morm. 9:29.

◀

b

1 Kor. 11:27–30.

◀

29a

GS Bloed; Nagmaal.

◀

b

L&V 46:4.

◀

30a

L&V 46:3.

◀

31a

Joh. 10:14; Alma 5:38; 3 Ne. 15:24.

◀

32a

3 Ne. 9:13–14; L&V 112:13.

◀

33a

GS Veroordeel, Veroordeling.

◀

34a

3 Ne. 11:28–30.

◀

35a

1 Joh. 2:1; 2 Ne. 2:9; Moro. 7:27–28; L&V 29:5.

◀

36a

GS Hande, Oplegging van.

◀

b

1 Ne. 12:7; 3 Ne. 19:4.

◀

37a

GS Krag.

◀

b

GS Gawe van die Heilige Gees.

◀

38a

Ex. 19:9, 16.

Hoofstuk 19

Die twaalf dissipels dien die volk en bid om die Heilige Gees—Die dissipels word gedoop en ontvang die Heilige Gees en die bediening van engele—Jesus bid en gebruik woorde wat nie geskrywe kan word nie—Hy getuig van die uitermate groot geloof van hierdie Nefiete. Ongeveer 34 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat nadat Jesus opgevaar het in die hemel, het die skare uiteengegaan en elke man het sy vrou en sy kinders geneem en het na sy eie huis teruggekeer.

2 En dit is onmiddellik ver en wyd onder die volk bekendgemaak, voordat dit nog donker was, dat die skare Jesus gesien het, en dat Hy hulle gedien het, en dat Hy ook Homself die volgende dag aan die skare sou toon.

3 Ja, en wel deur die hele nag is dit ver en wyd bekend gemaak aangaande Jesus; en in so ’n mate het hulle aan die volk uitgestuur met die gevolg dat daar baie was, ja, ’n uitermate groot getal, het uitermate hard gewerk daardie hele nag sodat hulle die volgende dag op die plek mag wees waar Jesus Homself aan die skare sou toon.

4 En dit het gebeur dat die volgende dag, toe die skare bymekaargekom het, kyk, Nefi en sy broer wat hy opgewek het uit die dood, wie se naam Timótheüs was, en ook sy seun, wie se naam Jonas was, en ook Mathoni, en Mathoniha, sy broer, en Kumen, en Kumenonhi, en Jeremia, en Semnon, en Jonas, en Sedekía, en Jesaja—nou hierdie was die name van die dissipels wat Jesus gekies het—en dit het gebeur dat hulle uitgegaan en in die midde van die skare gaan staan het.

5 En kyk, die skare was so groot met die gevolg dat hulle hul in twaalf groepe laat verdeel het.

6 En die twaalf het die skare onderrig; en kyk, hulle het die skare laat neerkniel op die aangesig van die aarde, en laat bid tot die Vader in die Naam van Jesus.

7 En die dissipels het ook gebid tot die Vader in die Naam van Jesus. En dit het gebeur dat hulle opgestaan het en die volk gedien het.

8 En toe hulle daardie selfde woorde bedien het wat Jesus gespreek het—sonder afwyking van die woorde wat Jesus gespreek het—kyk, het hulle weer gekniel en gebid tot die Vader in die Naam van Jesus.

9 En hulle het gebid om dit wat hulle die meeste begeer het; en hulle het begeer dat die aHeilige Gees aan hulle gegee moes word.

10 En nadat hulle so gebid het, het hulle afgegaan na die waterkant, en die skare het hulle gevolg.

11 En dit het gebeur dat Nefi afgegaan het ain die water in en gedoop is.

12 En hy het opgekom uit die water en het begin om te doop. En hy het al diegene gedoop wat deur Jesus gekies is.

13 En dit het gebeur nadat hulle almal agedoop is en opgekom het uit die water, het die Heilige Gees op hulle geval, en hulle is gevul met die bHeilige Gees en met vuur.

14 En kyk, hulle is aomring soos met vuur; en dit het neergedaal van die hemel, en die skare het dit gesien, en het getuienis gelewer; en engele het neergedaal uit die hemel en hulle gedien.

15 En dit het gebeur dat terwyl die engele die dissipels gedien het, kyk, het Jesus gekom en gestaan in hul midde en hulle gedien.

16 En dit het gebeur dat Hy met die skare gespreek het, en hulle gebied het dat hulle weer moes neerkniel op die aarde, en ook dat sy dissipels moes neerkniel op die aarde.

17 En dit het gebeur dat toe hulle almal neergekniel het op die aarde, het Hy sy dissipels gebied dat hulle moes bid.

18 En kyk, hulle het begin om te bid; en hulle het gebid tot Jesus, en Hom hulle Here en hulle God genoem.

19 En dit het gebeur dat Jesus weggegaan het uit hulle midde, ’n entjie van hulle af gegaan het en homself neergebuig het op die aarde, en Hy het gesê:

20 Vader, Ek dank U dat U die Heilige Gees gegee het aan diegene wat Ek gekies het; en dit is vanweë hulle geloof in My dat Ek hulle gekies het uit die wêreld.

21 Vader, Ek bid U dat U die Heilige Gees sal gee aan al diegene wat in hulle woorde sal glo.

22 Vader, U het hulle die Heilige Gees gegee omdat hulle in My glo; en U sien dat hulle in My glo omdat U hulle hoor, en hulle bid tot My; en hulle bid tot My omdat Ek met hulle is.

23 En nou Vader, Ek bid tot U vir hulle, en ook vir al diegene wat in hulle woorde sal glo, sodat hulle in My mag glo, sodat Ek in hulle mag wees asoos U, Vader, in My is, sodat ons been mag wees.

24 En dit het gebeur dat nadat Jesus so gebid het tot die Vader, het Hy na sy dissipels gekom, en kyk, hulle het nog aangehou, sonder ophou, om te bid tot Hom; en hulle het nie abaie woorde gebruik nie, want dit is gegee aan hulle wat hulle moes bbid, en hulle was gevul met begeerte.

25 En dit het gebeur dat Jesus hulle geseën het terwyl hulle tot Hom gebid het; en sy gelaat het vir hulle geglimlag, en die lig van sy agelaat het geskyn op hulle, en kyk, hulle was so bwit soos die gelaat en ook die kleding van Jesus; en kyk die witheid daarvan het al die witheid oortref, ja, waarlik kon daar niks op aarde wees so wit as die witheid daarvan nie.

26 En Jesus het aan hulle gesê: Bid sonder ophou; en hulle het nie opgehou om te bid nie.

27 En Hy het weer van hulle af weggedraai, en ’n entjie weggegaan en Homself neergebuig op die aarde; en Hy het weer gebid tot die Vader, en gesê:

28 Vader, Ek dank U dat U diegene agereinig het wat Ek gekies het, vanweë hulle geloof, en Ek bid vir hulle, en ook vir hulle wat sal glo in hulle woorde, sodat hulle gereinig mag word in My, deur geloof in hulle woorde, net soos hulle gereinig word in My.

29 Vader, Ek bid nie vir die wêreld nie, maar vir diegene wat U My gegee het auit die wêreld, vanweë hulle geloof, dat hulle gereinig mag word in My, dat Ek in hulle mag wees soos U, Vader, in My is, dat ons een mag wees, dat Ek verheerlik mag word in hulle.

30 En toe Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy weer na sy dissipels gekom; en kyk, hulle het standvastig gebid, sonder ophou, tot Hom; en Hy het weer vir hulle geglimlag; en kyk hulle was awit, net soos Jesus.

31 En dit het gebeur dat Hy weer ’n entjie weggegaan het en gebid het tot die Vader;

32 En tong kan nie die woorde spreek wat Hy gebid het nie, nóg kan ageskryf word deur die mens die woorde wat Hy gebid het.

33 En die skare het gehoor en getuienis gelewer; en hulle harte was oop en hulle het in hul harte die woorde begryp wat Hy gebid het.

34 Nogtans, so groot en wonderbaarlik was die woorde wat Hy gebid het, dat hulle nie geskrywe kan word nie, nóg kan hulle ageuiter word deur die mens.

35 En dit het gebeur dat toe Jesus ’n einde gemaak het om te bid, het Hy weer na die dissipels gekom, en aan hulle gesê: Sulke groot ageloof het Ek nooit gesien onder al die Jode nie; daarom kon Ek nie aan hulle sulke groot wonderwerke toon nie, vanweë hulle bongeloof.

36 Voorwaar Ek sê vir julle, daar is niemand van hulle wat sulke groot dinge gesien het as wat julle gesien het nie; nóg het hulle sulke groot dinge gehoor as wat julle gehoor het.

◀

9a

3 Ne. 9:20.

◀

11a

3 Ne. 11:23.

◀

13a

GS Doop.

◀

b

3 Ne. 12:2; Morm. 7:10. GS Gawe van die Heilige Gees.

◀

14a

Hel. 5:23–24, 43–45; 3 Ne. 17:24.

◀

23a

3 Ne. 9:15.

◀

b

Joh. 17:21–23. GS Eenheid.

◀

24a

Matt. 6:7.

◀

b

L&V 46:30.

◀

25a

Núm. 6:23–27.

◀

b

GS Transfigurasie—Getransfigureerde wesens.

◀

28a

Moro. 7:48; L&V 50:28–29; 88:74–75. GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

29a

Joh. 17:6.

◀

30a

Matt. 17:2.

◀

32a

L&V 76:116.

◀

34a

2 Kor. 12:4; 3 Ne. 17:17.

◀

35a

GS Geloof, Glo.

◀

b

Matt. 13:58. GS Ongeloof.

Hoofstuk 20

Jesus voorsien brood en wyn wonderbaarlik en bedien weer die nagmaal aan die volk—Die oorblyfsel van Jakob sal kom tot die kennis van die Here hulle God en sal die Amerikas beërwe—Jesus is die profeet soos Moses, en die Nefiete is kinders van die profete—Andere van die Here se volk sal versamel word na Jerusalem. Ongeveer 34 n.C.

1 En dit het gebeur dat Hy die skare gebied het dat hulle moes ophou om te bid, en ook sy dissipels. En Hy het hulle gebied dat hulle nie moes ophou om te abid in hulle harte nie.

2 En Hy het hulle gebied dat hulle moes opstaan en op hulle voete staan. En hulle het opgestaan en op hulle voete gestaan.

3 En dit het gebeur dat Hy weer brood gebreek het en dit geseën het, en gegee het aan die dissipels om te eet.

4 En toe hulle geëet het, het Hy hulle gebied dat hulle brood moes breek, en aan die skare gee.

5 En toe hulle aan die skare gegee het, het Hy hulle ook wyn gegee om te drink, en hulle gebied dat hulle aan die skare moes gee.

6 Nou, daar was geen abrood, nóg wyn, gebring deur die dissipels, nóg deur die skare;

7 Maar Hy het waarlik aan hulle brood agegee om te eet, en ook wyn om te drink.

8 En Hy het aan hulle gesê: Hy wat hierdie brood aeet, eet van my liggaam tot sy siel; en hy wat drink van hierdie wyn, drink van my bloed tot sy siel; en sy siel sal nooit honger nóg dors, maar sal gevul wees.

9 Nou, toe die skare almal geëet en gedrink het, kyk, is hulle vervul deur die Gees; en hulle het uitgeroep met een stem, en Jesus geloof, vir wie hulle beide gesien en gehoor het.

10 En dit het gebeur dat toe hulle almal Jesus geloof het, het Hy aan hulle gesê: Kyk, nou volbring Ek die gebod wat die Vader My gebied het aangaande hierdie volk, wat ’n oorblyfsel is van die huis van Israel.

11 Julle onthou dat Ek met julle gespreek het, en gesê het dat wanneer die awoorde van bJesaja vervul sou word—kyk, hulle is geskrywe, julle het hulle voor julle, daarom, ondersoek hulle—

12 En voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, dat wanneer hulle vervul sal word, dan is die vervulling van die averbond wat die Vader gesluit het met sy volk, o huis van Israel.

13 En dan sal die aoorblyfsels, wat ver en wyd bverstrooi sal wees op die aangesig van die aarde, cbymekaar gemaak word van die ooste en van die weste, en van die suide en van die noorde; en hulle sal gebring word tot die dkennis van die Here hulle God, wat hulle verlos het.

14 En die Vader het My gebied dat Ek aan julle hierdie aland moet gee, as julle erfenis.

15 En Ek sê vir julle, dat as die nie-Jode nie abekeer na die seëning wat hulle sal ontvang nie, nadat hulle my volk verstrooi het—

16 Dan sal julle, wat ’n oorblyfsel is van die huis van Jakob, uitgaan onder hulle; en julle sal in die midde wees van hulle wat baie sal wees; en julle sal onder hulle wees soos ’n leeu onder die diere van die woud, en soos ’n jong aleeu onder die skaapkuddes, wat, as hy deurgaan, beide bvertrap en in stukke verskeur, en niemand kan verlos nie.

17 Julle hand sal opgelig wees teen julle teenstanders, en al julle vyande sal afgesny wees.

18 En Ek sal my volk abymekaarmaak soos ’n man sy gerwe bymekaarmaak op die vloer.

19 Want Ek sal my volk maak met wie die Vader ’n verbond gesluit het, ja, Ek sal julle ahoring yster maak, en Ek sal julle hoewe brons maak. En julle sal baie volke in stukke slaan; en Ek sal hulle wins toewy aan die Here, en hulle besittings aan die Here van die hele aarde. En kyk, Ek is Hy wat dit doen.

20 En dit sal gebeur, sê die Vader, dat die aswaard van my geregtigheid oor hulle sal hang op daardie dag; en tensy hulle bekeer, sal dit op hulle val, sê die Vader, ja, en wel op al die nasies van die nie-Jode.

21 En dit sal gebeur dat Ek my avolk sal vestig, o huis van Israel.

22 En kyk, hierdie volk sal Ek vestig in hierdie land, ter vervulling van die averbond wat Ek gesluit het met julle vader Jakob; en dit sal ’n bNuwe Jerusalem wees. En die magte van die hemel sal in die midde van hierdie volk wees; ja, waarlik, cEk sal in julle midde wees.

23 Kyk, Ek is Hy van wie Moses gespreek het, wat gesê het: ’n aProfeet sal die Here julle God vir julle uit julle broers verwek, net soos ek; Hom sal julle hoor in alle dinge wat Hy ook al met julle sal spreek. En dit sal gebeur dat elke siel wat nie daardie profeet sal hoor nie, afgesny sal word van onder die volk.

24 Voorwaar, Ek sê vir julle, ja, en aal die profete van Samuel en diegene wat daarna volg, soveel as wat gespreek het, het getuig van My.

25 En kyk, julle is die kinders van die profete; en julle is van die huis van Israel; en julle is van die averbond wat die Vader gesluit het met julle vaders, wat aan Abraham sê: En bin jou saad sal al die stamme van die aarde geseën word.

26 Die Vader het My opgewek, eerste vir julle, en het My gestuur om julle te seën deur elkeen van julle weg te adraai van sy ongeregtighede; en dit omdat julle die kinders van die verbond is—

27 En nadat julle geseën is, dan vervul die Vader die verbond wat Hy met Abraham gesluit het, wat sê: aIn jou saad sal al die stamme van die aarde geseën word—tot die uitstorting van die Heilige Gees deur My op die bnie-Jode, welke seëning op die nie-Jode hulle magtig sal maak bo almal, tot die verstrooiing van my volk, o huis van Israel.

28 En hulle sal ’n agésel wees vir die volk van hierdie land. Nogtans, wanneer hulle die volheid van my evangelie sal ontvang het, dan, as hulle hul harte sal verhard teen My, sal Ek hulle ongeregtighede terugbring op hulle eie hoofde, sê die Vader.

29 En Ek sal die verbond aonthou wat Ek gesluit het met my volk; en Ek het met hulle ’n verbond gesluit dat Ek hulle sal bbymekaarmaak in my eie bepaalde tyd, dat Ek weer aan hulle die cland van hulle vaders as hulle erfdeel sal gee, wat die land dJerusalem is, wat die beloofde land is vir hulle vir ewig, sê die Vader.

30 En dit sal gebeur dat die tyd kom, wanneer die volheid van my evangelie gepredik sal word aan hulle;

31 En hulle sal in My aglo, dat Ek Jesus Christus is, die Seun van God, en sal bid tot die Vader in my Naam.

32 Dan sal hulle awagte hul stemme verhef, en met die stem tesame sal hulle sing; want hulle sal oog tot oog sien.

33 Dan sal die Vader hulle weer bymekaarmaak, en aan hulle Jerusalem gee as die land van hulle erfenis.

34 Dan sal hulle uitbreek in gejubel—aSing saam, julle verwoeste plekke van Jerusalem; want die Vader het sy volk vertroos, Hy het Jerusalem verlos.

35 Die Vader het sy heilige arm ontbloot voor die oë van al die nasies; en al die eindes van die aarde sal die heil van die Vader sien; en die Vader en Ek is een.

36 En dan sal dit teweeggebring word wat geskrywe is: aOntwaak, ontwaak weer, en beklee jou met sterkte, o Sion, trek jou sierlike klere aan, o Jerusalem, die heilige stad, want voortaan sal daar nie meer in jou die onbesnedenes en die onreines kom nie.

37 Skud jouself los van die stof; staan op, gaan sit, o Jerusalem; maak jouself los van die bande van jou nek, o gevange dogter van Sion.

38 Want so sê die Here: Julle het julself verkoop vir niks, en julle sal verlos word sonder geld.

39 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, dat my volk my Naam sal ken; ja, op daardie dag sal hulle weet dat Ek Hy is wat spreek.

40 En dan sal hulle sê: aHoe lieflik op die berge is die voete van hom wat goeie tydings bring vir hulle, wat bvrede verkondig; wat goeie tydings van die goeie aan hulle bring, wat heil verkondig; wat sê vir Sion: Jou God heers!

41 En dan sal ’n geroep opgaan: aVertrek julle, vertrek julle, gaan julle uit daarvandaan, raak dit nie aan wat bonrein is nie; gaan julle uit haar midde uit, wees julle crein wat die heilige voorwerpe van die Here dra.

42 Want julle sal anie uitgaan met haas nie, nóg gaan deur te vlug; want die Here sal uitgaan voor julle, en die God van Israel sal julle agterhoede wees.

43 Kyk, my dienskneg sal wyslik optree; Hy sal verhewe wees en geëer en baie verhoog.

44 Net so baie was verstom oor U—sy gelaat was so misvorm, meer as enige mens, en sy liggaam meer as die seuns van mense—

45 So sal Hy baie nasies abesprinkel; die konings sal hulle monde toemaak vanweë Hom; want dit wat nie aan hulle vertel is nie, sal hulle sien; en dit wat hulle nie gehoor het nie, sal hulle begryp.

46 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, al hierdie dinge sal sekerlik kom, net soos die Vader My gebied het. Dan sal hierdie verbond wat die Vader gesluit het met sy volk vervul word; en dan sal aJerusalem weer bewoon word deur my volk, en dit sal die land wees van hulle erfenis.

◀

1a

2 Ne. 32:9; Mosia 24:12.

◀

6a

Matt. 14:19–21.

◀

7a

Joh. 6:9–14.

◀

8a

Joh. 6:50–58; 3 Ne. 18:7. GS Nagmaal.

◀

11a

3 Ne. 16:17–20; 23:1–3.

◀

b

2 Ne. 25:1–5; Morm. 8:23.

◀

12a

3 Ne. 15:7–8.

◀

13a

3 Ne. 16:11–12; 21:2–7.

◀

b

GS Israel—Die verstrooiing van Israel.

◀

c

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

d

3 Ne. 16:4–5.

◀

14a

GS Beloofde Land.

◀

15a

3 Ne. 16:10–14.

◀

16a

Morm. 5:24; L&V 19:27.

◀

b

Miga 5:7–8; 3 Ne. 16:14–15; 21:12.

◀

18a

Miga 4:12.

◀

19a

Miga 4:13.

◀

20a

3 Ne. 29:4.

◀

21a

3 Ne. 16:8–15.

◀

22a

Gén. 49:22–26; L&V 57:2–3.

◀

b

Jes. 2:2–5; 3 Ne. 21:23–24; Ether 13:1–12; L&V 84:2–4. GS Nuwe Jerusalem.

◀

c

Jes. 59:20–21; Mal. 3:1; 3 Ne. 24:1.

◀

23a

Deut. 18:15–19; Hand. 3:22–23; 1 Ne. 22:20–21.

◀

24a

Hand. 3:24–26; 1 Ne. 10:5; Jakob 7:11.

◀

25a

GS Abraham, Verbond van.

◀

b

Gén. 12:1–3; 22:18.

◀

26a

Spr. 16:6.

◀

27a

Gal. 3:8; 2 Ne. 29:14; Abr. 2:9.

◀

b

3 Ne. 16:6–7.

◀

28a

3 Ne. 16:8–9.

◀

29a

Jes. 44:21; 3 Ne. 16:11–12.

◀

b

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

c

Amos 9:14–15.

◀

d

GS Jerusalem.

◀

31a

3 Ne. 5:21–26; 21:26–29.

◀

32a

Jes. 52:8; 3 Ne. 16:18–20. GS Waak, Wagte.

◀

34a

Jes. 52:9.

◀

36a

Jes. 52:1–3; L&V 113:7–10. GS Sion.

◀

40a

Jes. 52:7; Nah. 1:15; Mosia 15:13–18; L&V 128:19.

◀

b

Mark. 13:10; 1 Ne. 13:37.

◀

41a

Jes. 52:11–15.

◀

b

GS Rein en Onrein.

◀

c

L&V 133:5.

◀

42a

3 Ne. 21:29.

◀

45a

Jes. 52:15.

◀

46a

Ether 13:5, 11.

Hoofstuk 21

Israel sal bymekaargemaak word wanneer die Boek van Mormon te voorskyn kom—Die nie-Jode sal gevestig word as ’n vrye volk in Amerika—Hulle sal gered word as hulle glo en gehoorsaam is; anders sal hulle afgesny en vernietig word—Israel sal die Nuwe Jerusalem bou, en die verlore stamme sal terugkeer. Ongeveer 34 n.C.

1 En voorwaar Ek sê vir julle, Ek gee aan julle ’n teken, sodat julle die atyd mag weet wanneer hierdie dinge op die punt sal wees om plaas te vind—dat Ek hulle sal bymekaarmaak, van hulle lang verstrooiing, my volk, o huis van Israel, en weer my Sion onder hulle sal vestig;

2 En kyk, dit is die ding wat Ek aan julle sal gee vir ’n teken—want voorwaar Ek sê vir julle dat wanneer hierdie dinge wat Ek aan julle verkondig, en wat Ek hierna self aan julle sal verkondig, en deur die mag van die Heilige Gees wat gegee sal word aan julle deur die Vader, sal bekendgemaak word aan die nie-Jode sodat hulle mag weet aangaande hierdie volk wat ’n oorblyfsel is van die huis van Jakob, en aangaande hierdie, my volk, wat verstrooi sal word deur hulle;

3 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, wanneer ahierdie dinge bekend gemaak sal word aan hulle deur die Vader, en sal uitgaan van die Vader, van hulle na julle;

4 Want dit is wysheid in die Vader dat hulle gevestig moet word in hierdie land, en daargestel word as ’n avrye volk deur die krag van die Vader, dat hierdie dinge van hulle mag uitgaan na ’n oorblyfsel van julle saad, sodat die bverbond van die Vader vervul mag word wat Hy met sy volk gesluit het, o huis van Israel;

5 Daarom, wanneer hierdie werke en die werke wat verrig sal word onder julle hierna sal uitgaan avan die nie-Jode na julle bsaad wat sal kwyn in ongeloof vanweë ongeregtigheid;

6 Want so behaag dit die Vader dat dit sal uitgaan van die anie-Jode, sodat Hy sy krag mag toon aan die nie-Jode, met die doel dat die nie-Jode, as hulle nie hulle harte sal verhard nie, dat hulle mag bekeer en na My kom en gedoop word in my Naam en weet van die ware punte van my leer, sodat hulle bgereken kan word onder my volk, o huis van Israel;

7 En wanneer hierdie dinge geskied dat jou asaad sal begin om hierdie dinge te weet—sal dit ’n teken wees vir hulle, dat hulle mag weet dat die werk van die Vader alreeds begin het ter vervullig van die verbond wat Hy gesluit het met die volk wat van die huis van Israel is.

8 En wanneer daardie dag sal kom, sal dit gebeur dat konings hulle monde sal toemaak; want dit wat nie aan hulle vertel is nie, sal hulle sien; en dit wat hulle nie gehoor het nie sal hulle verstaan.

9 Want in daardie dag, om my ontwil, sal die Vader ’n werk verrig, wat ’n groot en awonderlike werk sal wees onder hulle; en daar sal onder hulle diegene wees wat dit nie sal glo nie, alhoewel ’n man dit aan hulle sal verkondig.

10 Maar kyk, die lewe van my dienskneg sal in my hand wees; daarom sal hulle hom nie beseer nie, alhoewel hy amisvorm sal word vanweë hulle. Tog sal ek hom genees, want ek sal aan hulle toon dat bmy wysheid groter is as die geslepenheid van die duiwel.

11 Daarom, dit sal gebeur dat wie ook al nie in my woorde glo nie, wat Jesus Christus is, wat die Vader aHom sal laat bring aan die nie-Jode, en aan Hom mag sal gee dat Hy hulle sal uitbring tot die nie-Jode, (dit sal gedoen word net soos Moses gesê het) hulle bafgesny sal word van onder my volk wat van die verbond is.

12 En my volk wat ’n oorblyfsel is van Jakob sal onder die nie-Jode wees, ja, in hulle midde soos ’n aleeu onder die diere van die woud, soos ’n jong leeu onder die skaapkuddes, wat, as hy deurgaan, beide bvertrap en in stukke verskeur, en niemand kan verlos nie.

13 Hulle hand sal opgelig word teen hulle teenstanders, en al hulle vyande sal afgesny word.

14 Ja, wee die nie-Jode tensy hulle abekeer; want dit sal gebeur in daardie dag, sê die Vader, dat Ek julle perde sal afsny uit julle midde, en Ek sal julle strydwaens vernietig;

15 En Ek sal die stede afsny van julle land, en al julle vestings omvergooi;

16 En Ek sal towerye afsny uit julle land, en julle sal nie meer waarsêers hê nie;

17 Julle agesnede beelde sal Ek ook afsny, en jul staande beelde uit jul midde, en julle sal nie meer die werke van jul hande aanbid nie;

18 En Ek sal julle heilige boomstamme uitpluk uit jul midde; net so sal Ek julle stede vernietig.

19 En dit sal gebeur dat alle aleuentaal, en bedriërye, en afguns, en onenighede, en priesterliste, en hoererye, weggedoen sal word.

20 Want dit sal gebeur, sê die Vader, dat op daardie dag, wie ook al nie sal bekeer en kom na my Geliefde Seun nie, hulle sal Ek afsny van onder my volk, o huis van Israel;

21 En Ek sal wraak en woede op hulle uitoefen, net soos op die heidene, soos hulle nog nie gehoor het nie.

22 Maar as hulle sal bekeer en ag slaan op my woorde, en hulle harte nie verhard nie, sal Ek my kerk avestig onder hulle, en hulle sal toetree tot die verbond en bgereken word onder hierdie die oorblyfsel van Jakob, aan wie Ek hierdie land gegee het vir hulle erfenis;

23 En hulle sal my volk bystaan, die oorblyfsel van Jakob, en ook soveel van die huis van Israel as wat sal kom, sodat hulle ’n stad mag bou, wat die aNuwe Jerusalem genoem sal word.

24 En dan sal hulle my volk bystaan sodat hulle versamel mag word, wat verstrooi is oor die hele aangesig van die land, na die nuwe Jerusalem.

25 En dan sal die akrag van die hemel afkom onder hulle; en bEk sal ook in die midde wees.

26 En dan sal die werk van die Vader op daardie dag begin, naamlik wanneer hierdie evangelie onder die oorblyfsel van hierdie volk gepreek sal word. Voorwaar, Ek sê vir julle, op daardie dag sal die werk van die Vader abegin onder al die verstrooides van my volk, ja, naamlik die stamme wat bverlore was, wat die Vader uit Jerusalem weggelei het.

27 Ja, die werk sal begin onder al die averstrooides van my volk, met die Vader om die weg te berei waardeur hulle na My mag kom, sodat hulle die Vader in my Naam mag aanroep.

28 Ja, en dan sal die werk begin, met die Vader onder alle nasies om die weg voor te berei waardeur sy volk huis toe aversamel mag word na die land van hulle erfenis.

29 En hulle sal uitgaan vanuit alle nasies; en hulle sal nie uitgaan in ahaas nie, nóg gaan deur te vlug, want Ek sal uitgaan voor hulle, sê die Vader, en Ek sal hulle agterhoede wees.

◀

1a

GS Laaste Dae.

◀

3a

Ether 4:17; JS—G 1:34–36.

◀

4a

1 Ne. 13:17–19; L&V 101:77–80.

◀

b

Morm. 5:20. GS Abraham, Verbond van.

◀

5a

3 Ne. 26:8.

◀

b

2 Ne. 30:4–5; Morm. 5:15; L&V 3:18–19.

◀

6a

1 Ne. 10:14; Jakob 5:54; 3 Ne. 16:4–7.

◀

b

Gal. 3:7, 29; 3 Ne. 16:13; Abr. 2:9–11.

◀

7a

3 Ne. 5:21–26.

◀

9a

Jes. 29:14; Hand. 13:41; 1 Ne. 22:8. GS Herstelling van die Evangelie.

◀

10a

L&V 135:1–3.

◀

b

L&V 10:43.

◀

11a

2 Ne. 3:6–15; Morm. 8:16, 25.

◀

b

L&V 1:14.

◀

12a

Miga 5:7–14; 3 Ne. 20:16.

◀

b

3 Ne. 16:13–15.

◀

14a

2 Ne. 10:18; 33:9.

◀

17a

Ex. 20:3–4; Mosia 13:12–13; L&V 1:16. GS Afgodery.

◀

19a

3 Ne. 30:2.

◀

22a

GS Tydvak.

◀

b

2 Ne. 10:18–19; 3 Ne. 16:13.

◀

23a

3 Ne. 20:22; Ether 13:1–12. GS Nuwe Jerusalem.

◀

25a

1 Ne. 13:37.

◀

b

Jes. 2:2–4; 3 Ne. 24:1.

◀

26a

1 Ne. 14:17; 3 Ne. 21:6–7.

◀

b

GS Israel—Die tien verlore stamme van Israel.

◀

27a

3 Ne. 16:4–5.

◀

28a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

29a

Jes. 52:12; 3 Ne. 20:42.

Hoofstuk 22

In die laaste dae sal Sion en haar penne gevestig word en Israel sal versamel word met barmhartigheid en teerheid—Hulle sal triomfeer—Vergelyk Jesaja 54. Ongeveer 34 n.C.

1 En dan sal dit wat geskrywe is, gebeur: Sing, o onvrugbare, jy wat nie gebaar het nie; breek uit in agesang, en roep hard uit, jy wat geen barensnood gehad het nie; want meer is die kinders van die kinderlose as die kinders van die getroude vrou, sê die Here.

2 Vergroot die plek van jou tent, en laat hulle die doeke uitstrek van jou wonings; moet nie verhinder nie; verleng jou toue en versterk jou apenne;

3 Want jy sal uitbreek aan die linkerkant en aan die regterkant, en jou saad sal die anie-Jode beërwe en verlate stede bewoonbaar maak.

4 Vrees nie, want jy sal nie beskaamd wees nie; nóg sal jy verslaan wees, want jy sal nie tot askande gebring word nie; want jy sal die skande van jou jeug vergeet, en sal nie die smaad van jou jeug onthou nie, en sal nie meer die smaad van jou weduweeskap onthou nie.

5 Want jou Maker, jou Man; die Here van die Leërskare is sy Naam; en jou Verlosser, die Heilige Een van Israel—die God van die hele aarde sal Hy genoem word.

6 Want die Here het jou geroep net soos ’n vrou verlate en bedroef van gees, en ’n jong vrou, toe jy verwerp was, sê jou God.

7 Vir ’n klein oomblik het Ek jou verlaat, maar met groot genade sal Ek jou bymekaarmaak.

8 In ’n bietjie toorn het Ek my aangesig verberg van jou vir ’n oomblik, maar met ewigdurende goedertierenheid sal Ek abarmhartigheid teenoor jou hê, sê die Here jou Verlosser.

9 Vir ahierdie, die bwaters van Noag vir My, want net soos Ek gesweer het dat die waters van Noag nie meer sou gaan oor die aarde nie, so het Ek gesweer dat Ek nie toornig sal wees op jou nie.

10 Want die aberge sal wyk en die heuwels sal verwyder word, maar my goedertierenheid sal nie bweggaan van jou nie, nóg sal die verbond van my vrede verwyder word, sê die Here wat barmhartigheid teenoor jou het.

11 O jy gekwelde, geslinger deur stormwinde, en ongetroosde! Kyk, Ek sal jou astene lê in helder kleure, en jou fondamente uitlê met saffiere.

12 En ek sal jou vensters maak van agate, en jou poorte van robyne, en al jou stadsmure van kosbare stene.

13 En aal jou kinders sal geleer word deur die Here; en groot sal die vrede van jou kinders wees.

14 In aregverdigheid sal jy gevestig word; jy sal ver wees van verdrukking want jy sal nie vrees nie, en van verskrikking, want dit sal nie naby jou kom nie.

15 Kyk, hulle sal sekerlik vergader teen jou, nie deur My nie; wie ook al sal vergader teen jou, sal val om jou onthalwe.

16 Kyk, Ek het die smid geskape wat die kole aanblaas in die vuur, en wat gereedskap voortbring vir sy werk; en Ek het die verderwer geskape om te vernietig.

17 Geen wapen wat teen jou gevorm word sal suksesvol wees nie; en elke tong wat teen jou sal uitvaar in oordeel sal jy veroordeel. Dit is die erfenis van die diensknegte van die Here, en hulle regverdigheid is van My, sê die Here.

◀

1a

GS Sing.

◀

2a

GS Pen.

◀

3a

GS Nie-Jode.

◀

4a

2 Ne. 6:7, 13.

◀

8a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

9a

Jes. 54:9.

◀

b

GS Vloed tydens Noag se Tyd.

◀

10a

Jes. 40:4.

◀

b

Ps. 94:14; L&V 35:25.

◀

11a

Openb. 21:18–21.

◀

13a

Jer. 31:33–34.

◀

14a

GS Regverdigheid, Regverdig.

Hoofstuk 23

Jesus keur die woorde van Jesaja goed—Hy gebied die volk om die profete te ondersoek—Die woorde van Samuel die Lamaniet aangaande die Opstanding word tot hulle kronieke bygevoeg. Ongeveer 34 n.C.

1 En nou, kyk, Ek sê vir julle, dat julle hierdie dinge behoort te aondersoek. Ja, ’n gebod gee Ek aan julle dat julle hierdie dinge ywerig ondersoek; want groot is die woorde van bJesaja.

2 Want waarlik hy het gespreek rakende alle dinge aangaande my volk wat van die huis van Israel is; daarom is dit noodsaaklik dat hy ook met die nie-Jode moet spreek.

3 En alle dinge wat hy gespreek het, was gewees en asal wees, en wel volgens die woorde wat hy gespreek het.

4 Daarom, slaan ag op my woorde; skryf die dinge wat Ek julle vertel het; en volgens die tyd en die wil van die Vader sal hulle uitgaan na die nie-Jode.

5 En wie ook al sal ag slaan op my woorde en bekeer en gedoop word, hulle sal gered word. Ondersoek die aprofete, want baie is daar wat getuig van hierdie dinge.

6 En nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie woorde gesê het, het Hy weer aan hulle gesê, nadat Hy al die skrifture uitgelê het aan hulle wat hulle ontvang het, het Hy aan hulle gesê: Kyk, ander skrifture wil Ek hê dat julle moet skryf, wat julle nie het nie.

7 En dit het gebeur dat Hy aan Nefi gesê het: Bring die kroniek uit wat jy bygehou het.

8 En toe Nefi die kronieke uitgebring het, en hulle neergelê het voor Hom, het Hy sy oë na hulle laat kyk, en gesê:

9 Voorwaar Ek sê vir julle, Ek het my dienskneg aSamuel, die Lamaniet, gebied dat hy moes getuig aan hierdie volk, dat op die dag dat die Vader sy naam sou verheerlik in My dat daar bbaie cheiliges was wat sou dopstaan uit die dood, en sou verskyn aan baie, en hulle moes dien. En Hy het aan hulle gesê: Was dit nie so nie?

10 En sy dissipels het Hom geantwoord en gesê: Ja, Here, Samuel het geprofeteer volgens u woorde, en hulle is almal vervul.

11 En Jesus het aan hulle gesê: Hoe is dit dat julle nie hierdie ding neergeskryf het nie, dat baie heiliges opgestaan en aan baie verskyn en hulle gedien het nie?

12 En dit het gebeur dat Nefi onthou het dat hierdie ding nie geskrywe was nie.

13 En dit het gebeur dat Jesus gebied het dat dit geskrywe moes word; daarom is dit geskrywe volgens wat Hy gebied het.

14 En nou dit het gebeur dat toe Jesus al die skrifture auitgelê het in een, wat hulle geskryf het, het Hy hulle gebied dat hulle die dinge moes onderrig wat Hy uitgelê het aan hulle.

◀

1a

GS Skrifture.

◀

b

2 Ne. 25:1–5; Morm. 8:23. GS Jesaja.

◀

3a

3 Ne. 20:11–12.

◀

5a

Lk. 24:25–27.

◀

9a

Hel. 13:2.

◀

b

Hel. 14:25.

◀

c

GS Heilige.

◀

d

Matt. 27:52–53. GS Opstanding.

◀

14a

Lk. 24:44–46.

Hoofstuk 24

Die Here se boodskapper sal die weg voorberei vir die Tweede Koms—Christus sal in oordeel sit—Israel word gebied om tiendes en offerandes te betaal—’n Boek van herinnering word gehou—Vergelyk Maleági 3. Ongeveer 34 n.C.

1 En dit het gebeur dat Hy hulle gebied het dat hulle die woorde moes skrywe wat die Vader aan Maleági gegee het, wat hy aan hulle moes vertel. En dit het gebeur dat nadat hulle geskrywe is, het Hy hulle uitgelê. En hierdie is die woorde wat hy aan hulle vertel het, en gesê het: So het die Vader gesê vir Maleági—Kyk, Ek sal My aboodskapper stuur, en hy sal die weg voor My berei, en die Here wat julle soek sal skielik kom na sy tempel, naamlik die boodskapper van die verbond, in wie julle jul verheug; kyk, Hy sal kom, sê die Here van die Leërskare.

2 Maar wie sal die dag van sy koms averdra, en wie sal standhou wanneer Hy verskyn? Want Hy is soos ’n bsmelter se vuur, en soos ’n bleiker se seep.

3 En Hy sal sit as ’n smelter en ’n suiweraar van silwer; en Hy sal die aseuns van Levi reinig, en hulle louter soos goud en silwer, sodat hulle ’n offerande in regverdigheid aan die Here mag boffer.

4 Dan sal die offerande van Juda en Jerusalem aangenaam wees vir die Here, soos in die ou dae, en soos die jare van die voortyd.

5 En Ek sal na aan julle kom tot oordeel; en Ek sal ’n snelle getuie wees teen die towenaars, en teen die egbrekers, en teen valse sweerders, en teen diegene wat die dagloner verdruk in sy lone, die weduwee en die awees, en wat die vreemdeling opsystoot, en My nie vrees nie, sê die Here van die Leërskare.

6 Want Ek is die Here, Ek verander nie; daarom word julle seuns van Jakob nie verteer nie.

7 Selfs van die dae van julle vaders het julle my ordinansies averwerp, en het hulle nie onderhou nie. bKeer terug tot My, en Ek sal terugkeer tot julle, sê die Here van die Leërskare. Maar julle sê: Waarin sal ons terugkeer?

8 Sal ’n mens God beroof? Tog het julle My beroof. Maar julle sê: Waarin het ons U beroof? In atiendes en bofferandes.

9 Julle is vervloek met ’n vloek, want julle het My beroof, en wel hierdie hele nasie.

10 Bring julle al die atiendes na die voorraadskuur, sodat daar spys mag wees in my huis; en beproef My nou hierin, sê die Here van die Leërskare, of Ek nie vir julle die vensters van die hemel sal oopmaak, en ’n bseëning uitstort op julle dat daar nie genoeg ruimte sal wees om dit te ontvang nie.

11 Ek sal die verorberaar bestraf om julle onthalwe, en hy sal nie die vrugte van julle grond vernietig nie; nóg sal julle wingerdstok haar vrugte voor die tyd neerwerp op die lande, sê die Here van die Leërskare.

12 En alle nasies sal julle geseënd noem, want julle sal ’n vrugbare land wees, sê die Here van die Leërskare.

13 Julle woorde was sterk teen My, sê die Here. Tog sê julle: Wat het ons teen U gespreek?

14 Julle het gesê: Dit is tevergeefs om God te dien, en wat baat dit dat ons sy ordinansies onderhou het en dat ons berouvol gewandel het voor die Here van die Leërskare?

15 En nou noem ons die hoogmoediges gelukkig; ja, hulle wat boosheid bewerk is voorspoedig, ja, hulle wat God versoek is inderdaad gespaar!

16 Toe het hulle wat die Here gevrees het dikwels met mekaar agepraat; en die Here het ag geslaan en gehoor; en ’n bboek van herinnering is geskrywe voor Hom vir diegene wat die Here gevrees het, en sy Naam eerbiedig het.

17 En hulle sal myne wees, sê die Here van die Leërskare, op daardie dag wat Ek my juwele abymekaarmaak; en Ek sal hulle spaar soos ’n man sy eie seun spaar wat hom dien.

18 Dan sal julle terugkeer en aonderskei tussen die regverdige en die goddelose, tussen hom wat God dien, en hom wat Hom nie dien nie.

◀

1a

L&V 45:9.

◀

2a

3 Ne. 25:1.

◀

b

Sag. 13:9; L&V 128:24. GS Aarde—Reiniging van die aarde; Tweede Koms van Jesus Christus.

◀

3a

Deut. 10:8; L&V 84:31–34.

◀

b

L&V 13.

◀

5a

Jak. 1:27.

◀

7a

GS Afval.

◀

b

Hel. 13:11; 3 Ne. 10:6; Moro. 9:22.

◀

8a

GS Tiende, Tiendes.

◀

b

GS Offerande.

◀

10a

L&V 64:23; 119.

◀

b

GS Seën, Geseënd, Seëning.

◀

16a

Moro. 6:5.

◀

b

L&V 85:9; Moses 6:5. GS Boek van Herinnering.

◀

17a

L&V 101:3.

◀

18a

GS Onderskeiding, Gawe van.

Hoofstuk 25

Tydens die Tweede Koms sal die hoogmoediges en bose verbrand word soos stoppels—Elía sal terugkeer voor daardie groot en vreeslike dag—Vergelyk Maleági 4. Ongeveer 34 n.C.

1 Want kyk, die dag kom wat sal abrand soos ’n oond; en al die btrotsaards, ja, en almal wat booslik handel, sal stoppels wees; en die dag wat kom sal hulle verbrand, sê die Here van die Leërskare, dat dit hulle nóg wortel nóg tak sal oorlaat.

2 Maar vir julle wat my Naam eerbiedig, sal die aSeun van Regverdigheid opstaan met genesing in sy vleuels; en julle sal uitgaan en bopgroei soos ckalwers in die stal.

3 En julle sal die bose avertrap; want hulle sal as wees onder die sole van julle voete op die dag wat Ek dit sal doen, sê die Here van die Leërskare.

4 Onthou julle die wet van Moses, my dienskneg, wat Ek aan hom gebied het op aHoreb vir die hele Israel, saam met die insettinge en verordeninge.

5 Kyk, Ek sal vir julle aElía die profeet stuur voor die koms van die groot en bvreeslike dag van die Here;

6 En hy sal die hart van die vaders adraai tot die kinders, en die hart van die kinders tot hulle vaders, sodat Ek nie sal kom en die aarde tref met ’n vloek nie.

◀

1a

Jes. 24:6; 1 Ne. 22:15; 3 Ne. 24:2; L&V 29:9; 64:23–24; 133:64; JS—G 1:37. GS Aarde—Reiniging van die aarde.

◀

b

2 Ne. 20:33. GS Hoogmoed.

◀

2a

Ether 9:22.

◀

b

L&V 45:58.

◀

c

Amos 6:4; 1 Ne. 22:24.

◀

3a

3 Ne. 21:12.

◀

4a

Ex. 3:1–6.

◀

5a

2 Kon. 2:1–2; L&V 2:1; 110:13–16; 128:17–18. GS Elía; Heil vir die Dode; Verseël, Verseëling.

◀

b

GS Tweede Koms van Jesus Christus.

◀

6a

L&V 2:2.

Hoofstuk 26

Jesus lê alle dinge vanaf die begin tot die einde uit—Babas en kinders uiter wonderlike dinge wat nie geskrywe kan word nie—Diegene in die Kerk van Christus het alle dinge in gemeen onder hulle. Ongeveer 34 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat toe Jesus hierdie dinge vertel het, het Hy hulle uitgelê aan die skare; en Hy het alle dinge uitgelê aan hulle, beide groot en klein.

2 En Hy het gesê: aHierdie skrifture, wat julle nie gehad het by julle nie, het die Vader gebied dat Ek aan julle moes gee; want dit was wysheid in Hom dat hulle gegee moes word aan toekomstige geslagte.

3 En Hy het alle dinge uitgelê vanaf die begin tot die tyd dat Hy in sy aheerlikheid sou kom—ja, en wel alle dinge wat sal kom op die aangesig van die aarde, tot die belemente sal smelt met vurige hitte, en die aarde sal cinmekaar gerol word soos ’n boekrol, en die hemele en die aarde sal verbygaan;

4 En tot die agroot en laaste dag, wanneer alle volke, en alle stamme, en alle nasies en tonge voor God sal bstaan, om geoordeel te word volgens hulle werke, of hulle goed en of hulle boos is—

5 As hulle goed is, tot die aopstanding van die ewigdurende lewe; en as hulle boos is, tot die opstanding van verdoemenis; wat parallel is, die een aan die een kant en die ander aan die ander kant, volgens die barmhartigheid, en die bgeregtigheid, en die heiligheid wat in Christus is, wat was cvoordat die wêreld begin het.

6 En nou kan daar nie in hierdie boek selfs ’n ahonderdste gedeelte geskrywe word van die dinge wat Jesus waarlik geleer het aan die volk nie;

7 Maar kyk, die aplate van Nefi bevat die grootste gedeelte van die dinge wat Hy die volk geleer het.

8 En hierdie dinge het ek geskrywe, wat ’n mindere gedeelte is van die dinge wat Hy die volk geleer het; en ek het hulle geskrywe met die doel dat hulle weer gebring mag word tot hierdie volk, avan die nie-Jode, volgens die woorde wat Jesus gespreek het.

9 En wanneer hulle dit sal ontvang, wat raadsaam is dat hulle dit eerste sal hê, om hulle geloof te toets, en as dit so sal wees dat hulle hierdie dinge sal glo, dan sal die agroter dinge openbaar gemaak word aan hulle.

10 En as dit so is dat hulle nie hierdie dinge sal glo nie, dan sal die groter dinge aweerhou word van hulle, tot hulle veroordeling.

11 Kyk, ek was op die punt om hulle te skrywe, alles wat gegraveer was op die plate van Nefi, maar die Here het dit verbied, en gesê: Ek sal die geloof abeproef van my volk.

12 Daarom skryf ek, Mormon, die dinge wat my gebied is deur die Here. En nou maak ek, Mormon, ’n einde aan my woorde, en gaan voort om die dinge te skrywe wat my gebied is.

13 Daarom, ek wil dat julle moet sien dat die Here waarlik die volk geleer het, vir ’n tydperk van drie dae; en daarna het Hy Hom dikwels aan hulle agetoon, en het dikwels bbrood gebreek, en dit geseën en aan hulle gegee.

14 En dit het gebeur dat Hy die akinders van die skare van wie gespreek is, geleer en gedien het, en Hy het hulle tonge blosgemaak, en hulle het tot hulle vaders groot en wonderbaarlike dinge gespreek, selfs groter as wat Hy aan die volk geopenbaar het; en Hy het hulle tonge losgemaak sodat hulle kon uiter.

15 En dit het gebeur dat nadat Hy opgevaar het na die hemel—die tweede keer dat Hy Homself aan hulle getoon het, en gegaan het na die Vader, nadat Hy al hulle krankes agenees het, en hulle verlamdes, en die oë geopen het van hulle blindes en die ore oopgemaak het van die dowes, en waarlik alle soorte genesings gedoen het onder hulle, en ’n man opgewek het uit die dood, en sy krag getoon het aan hulle, en opgevaar het na die Vader—

16 Kyk, dit het die volgende dag gebeur dat die skare hulleself bymekaar gemaak het, en hulle het beide hierdie kinders gesien en gehoor; ja, selfs ababas het hulle monde oopgemaak en wonderbaarlike dinge geuiter; en die dinge wat hulle geuiter het was verbode dat geen mens hulle sou neerskryf nie.

17 En dit het gebeur dat die adissipels wat Jesus gekies het, begin het om vanaf daardie tyd te bdoop en te leer soveel as wat na hulle gekom het; en soveel as wat gedoop is in die Naam van Jesus, is vervul met die Heilige Gees.

18 En baie van hulle het onuitspreeklike dinge gesien en gehoor, wat nie ageoorloof is om te skryf nie.

19 En hulle het geleer, en het mekaar gedien; en hulle het almal aalle dinge in bgemeen gehad onder hulle, elke mens het regverdig gehandel, die een met die ander.

20 En dit het gebeur dat hulle alle dinge gedoen het net soos Jesus hulle gebied het.

21 En hulle wat gedoop is in die Naam van Jesus, is genoem die akerk van Christus.

◀

2a

DI Mal. Hoofstuk 3–4 word in 3 Ne. hoofstukke 24–25 aangehaal.

◀

3a

GS Jesus Christus—Heerlikheid van Jesus Christus.

◀

b

Amos 9:13; 2 Petr. 3:10, 12; Morm. 9:2. GS Aarde—Reiniging van die aarde; Wêreld—Einde van die wêreld.

◀

c

Morm. 5:23.

◀

4a

Hel. 12:25; 3 Ne. 28:31.

◀

b

Mosia 16:10–11. GS Oordeel, Die Laaste.

◀

5a

Dan. 12:2; Joh. 5:29.

◀

b

GS Geregtigheid.

◀

c

Ether 3:14. GS Jesus Christus—Vooraardse bestaan van Christus.

◀

6a

Joh. 21:25; 3 Ne. 5:8.

◀

7a

GS Plate.

◀

8a

3 Ne. 21:5–6.

◀

9a

Ether 4:4–10.

◀

10a

Alma 12:9–11.

◀

11a

Ether 12:6.

◀

13a

Joh. 21:14.

◀

b

3 Ne. 20:3–9. GS Nagmaal.

◀

14a

3 Ne. 17:11–12.

◀

b

Alma 32:23; 3 Ne. 26:16.

◀

15a

3 Ne. 17:9. GS Genees, Genesings; Wonderwerk.

◀

16a

Matt. 11:25.

◀

17a

3 Ne. 19:4–13.

◀

b

4 Ne. 1:1.

◀

18a

3 Ne. 26:11.

◀

19a

4 Ne. 1:3.

◀

b

GS Toewy, Wet van Toewyding.

◀

21a

Mosia 18:17. GS Kerk van Jesus Christus.

Hoofstuk 27

Jesus gebied hulle om die Kerk na sy Naam te noem—Sy sending en soenoffer behels sy evangelie—Mense word gebied om te bekeer en gedoop te word sodat hulle geheilig mag word deur die Heilige Gees—Hulle moet net soos Jesus wees. Ongeveer 34–35 n.C.

1 En dit het gebeur dat terwyl die dissipels van Jesus gereis het en die dinge gepreek het wat hulle beide gesien en gehoor het, en gedoop het in die Naam van Jesus, het dit gebeur dat die dissipels bymekaargekom het en averenig was in kragtige gebed en bvas.

2 En Jesus het homself weer aan hulle agetoon, want hulle het gebid tot die Vader in sy Naam; en Jesus het gekom en in hulle midde gaan staan, en aan hulle gesê: Wat wil julle hê dat Ek aan julle moet gee?

3 En hulle het aan Hom gesê: Here, ons wil hê dat U aan ons moet sê wat die naam van die kerk moet wees; want daar is redekawelings onder die volk aangaande hierdie saak.

4 En die Here het aan hulle gesê: Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, hoekom is dit dat die volk murmureer en twis vanweë hierdie ding?

5 Het hulle nie die skrifture gelees, wat sê dat julle die aNaam van Christus op julle moet neem nie, wat my Naam is? Want ooreenkomstig hierdie Naam sal julle genoem word op die laaste dag;

6 En wie ook al my Naam op hom neem, en avolhard tot die einde toe, hy sal gered word op die laaste dag.

7 Daarom, wat julle ook al sal doen, sal julle dit in my Naam doen; daarom sal julle die kerk na my Naam noem, en julle sal tot die Vader in my Naam roep dat Hy die kerk sal seën om my ontwil.

8 En hoe kan dit amy bkerk wees tensy dit na my Naam vernoem is? Want as ’n kerk vernoem word na Moses se naam, dan is dit Moses se kerk; of as dit vernoem word na die naam van ’n man, dan is dit die kerk van ’n man; maar as dit vernoem word na my Naam, dan is dit my kerk, as dit so is dat hulle gebou is op my evangelie.

9 Voorwaar Ek sê vir julle, dat julle gebou is op my evangelie; daarom sal julle noem watter dinge ook al julle noem, na my Naam; daarom, as julle die Vader aanroep, vir die kerk, as dit in my Naam is, sal die Vader julle hoor;

10 En as dit so is dat die kerk gebou is op my evangelie, dan sal die Vader sy eie werke toon daarin.

11 Maar as dit nie gebou is op my evangelie nie, en gebou is op die werke van mense, of op die werke van die duiwel, voorwaar Ek sê vir julle, hulle het vreugde in hulle werke vir ’n tydperk, en weldra kom die einde, en hulle word auitgekap en in die vuur gewerp, waarvandaan daar geen terugkeer is nie.

12 Want hulle werke avolg hulle, want dit is vanweë hulle werke dat hulle uitgekap word; daarom, onthou die dinge wat Ek julle vertel het.

13 Kyk, Ek het aan julle my aevangelie gegee, en dit is die evangelie wat Ek aan julle gegee het—dat Ek in die wêreld gekom het om die bwil van my Vader te doen, omdat my Vader My gestuur het.

14 En my Vader het My gestuur sodat Ek aopgehef mag word op die kruis; en nadat Ek opgehef was op die kruis, dat Ek almal na My mag btrek, sodat net soos Ek opgehef was deur die mense, net so hoort die mense opgehef te word deur die Vader, om voor My te staan, om cgeoordeel te word volgens hulle werke, of hulle goed en of hulle boos is—

15 En om hierdie rede is Ek aopgehef; daarom, volgens die krag van die Vader sal Ek alle mense na My toe trek, sodat hulle geoordeel mag word volgens hulle werke.

16 En dit sal gebeur, dat wie ook al abekeer en bgedoop word in my Naam, gevul sal word; en as hy cvolhard tot die einde toe, kyk, hom sal Ek skuldeloos hou voor my Vader in daardie dag wanneer Ek sal staan om die wêreld te oordeel.

17 En hy wat nie volhard tot die einde toe nie, is hy wat ook uitgekap en in die vuur gewerp word, vanwaar hulle nie meer kan terugkeer nie, vanweë die ageregtigheid van die Vader.

18 En dit is die woord wat Hy gegee het aan die kinders van mense. En om hierdie rede vervul Hy die woorde wat Hy gegee het, en Hy lieg nie, maar vervul al sy woorde.

19 En ageen onrein ding kan sy koninkryk binnegaan nie; daarom, niks gaan sy brus binne nie behalwe as dit diegene is wat hulle kleding cgewas het in my bloed, vanweë hulle geloof, en die bekering van al hulle sondes, en hulle getrouheid tot die einde.

20 Nou, dit is die gebod: aBekeer, al julle eindes van die aarde, en kom na My en word bgedoop in my Naam, sodat julle cgeheilig mag word deur die ontvangs van die Heilige Gees, sodat julle dvlekkeloos mag staan voor My op die laaste dag.

21 Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, dit is my evangelie; en julle weet die dinge wat julle moet doen in my kerk; want die werke wat julle My sien doen het, dit sal julle ook doen; want dit wat julle My sien doen het, naamlik dit sal julle doen;

22 Daarom, as julle hierdie dinge doen, geseënd is julle, want julle sal verhef word op die laaste dag.

23 Skryf die dinge wat julle gesien en gehoor het, behalwe dit wat averbode is.

24 Skryf die werke van hierdie volk, wat sal wees, net soos geskrywe is, van dit wat was.

25 Want kyk, uit die boeke wat geskrywe is, en wat geskrywe sal word, sal hierdie volk ageoordeel word, want deur hulle sal hulle bwerke bekend wees aan die mense.

26 En kyk, alle dinge word ageskrywe deur die Vader; daarom, uit die boeke wat geskrywe sal word, sal die wêreld geoordeel word.

27 En weet julle dat ajulle regters sal wees van hierdie volk, volgens die oordeel wat Ek aan julle sal gee, wat regverdig sal wees. Daarom, watter bsoort manne behoort julle te wees? Voorwaar, Ek sê vir julle, cnet soos Ek is.

28 En nou, Ek agaan na die Vader. En voorwaar Ek sê vir julle, watter dinge julle ook al die Vader in my Naam sal vra, sal aan julle gegee word.

29 Daarom, avra, en julle sal ontvang; klop, en dit sal oopgemaak word vir julle; want hy wat vra, ontvang; en vir hom wat klop, sal dit oopgemaak word.

30 En nou, kyk, my vreugde is groot, tot volheid toe, vanweë julle, en ook hierdie geslag; ja, en ook die Vader jubel, en ook al die heilige engele, vanweë julle en hierdie geslag; want ageeneen van hulle is verlore nie.

31 Kyk, Ek wil hê dat julle moet verstaan; want Ek bedoel hulle wat anou lewend is van bhierdie geslag; en nie een van hulle is verlore nie; en in hulle het Ek volheid van cvreugde.

32 Maar kyk, dit bedroef My vanweë die avierde geslag van hierdie geslag af, want hulle word gevange weggevoer deur hom net soos die seun van die verderf was; want hulle sal My verkoop vir silwer en vir goud, en vir dit wat die bmot vernietig en waardeur diewe kan inbreek en steel. En in daardie dag sal Ek hulle besoek, en wel deur hulle werke op hulle eie hoofde te keer.

33 En dit het gebeur dat toe Jesus hierdie woorde beëindig het, het Hy aan sy dissipels gesê: Gaan julle in deur die aeng poort; want eng is die poort, en smal is die weg wat lei na die lewe, en min is daar wat dit vind; maar breed is die poort en wyd die weg wat lei na die dood; en baie is daar wat daarop reis, totdat die nag kom, waarin geen mens kan werk nie.

◀

1a

L&V 29:6.

◀

b

Alma 6:6. GS Vas.

◀

2a

3 Ne. 26:13. GS Jesus Christus—Nadoodse verskynings van Christus.

◀

5a

GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

6a

3 Ne. 15:9.

◀

8a

L&V 115:4.

◀

b

GS Jesus Christus—Hoof van die Kerk.

◀

11a

Alma 5:52.

◀

12a

Openb. 14:13; L&V 59:2.

◀

13a

L&V 76:40–42. GS Evangelie.

◀

b

Joh. 6:38–39.

◀

14a

1 Ne. 11:32–33; Moses 7:55.

◀

b

Joh. 6:44; 2 Ne. 9:5; L&V 27:18.

◀

c

GS Jesus Christus—Regter.

◀

15a

GS Versoen, Versoening.

◀

16a

GS Bekeer, Bekering.

◀

b

GS Doop.

◀

c

1 Ne. 13:37. GS Volhard.

◀

17a

GS Geregtigheid.

◀

19a

Alma 11:37.

◀

b

L&V 84:24. GS Rus.

◀

c

Openb. 1:5; 7:14; Alma 5:21, 27; 13:11–13.

◀

20a

Ether 4:18.

◀

b

GS Doop—Noodsaaklik.

◀

c

GS Heiligmaking.

◀

d

L&V 4:2.

◀

23a

3 Ne. 26:16.

◀

25a

2 Ne. 33:10–15; WvM 1:11.

◀

b

1 Ne. 15:32–33.

◀

26a

3 Ne. 24:16. GS Boek van die Lewe.

◀

27a

1 Ne. 12:9–10; Morm. 3:19.

◀

b

GS Jesus Christus—Voorbeeld van Jesus Christus.

◀

c

Matt. 5:48; 3 Ne. 12:48.

◀

28a

Joh. 20:17.

◀

29a

Matt. 7:7; 3 Ne. 14:7.

◀

30a

Joh. 17:12.

◀

31a

3 Ne. 9:11–13; 10:12.

◀

b

3 Ne. 28:23.

◀

c

GS Vreugde.

◀

32a

2 Ne. 26:9–10; Alma 45:10, 12.

◀

b

Matt. 6:19–21; 3 Ne. 13:19–21.

◀

33a

Matt. 7:13–14; 3 Ne. 14:13–14; L&V 22.

Hoofstuk 28

Nege van die twaalf dissipels begeer en word ’n erfenis belowe in Christus se koninkryk wanneer hulle sterwe—Die Drie Nefiete begeer en word mag gegee oor die dood ten einde op die aarde te bly totdat Jesus weer kom—Hulle word getransformeer en sien dinge wat hulle nie mag uiter nie en hulle dien nou onder die mense. Ongeveer 34–35 n.C.

1 En dit het gebeur toe Jesus hierdie woorde gesê het, het Hy met sy dissipels gespreek, een vir een, en vir hulle gesê: Wat is dit wat julle van My begeer, nadat Ek na die Vader gegaan het?

2 En hulle het almal gespreek, behalwe drie, en gesê: Ons begeer dat nadat ons geleef het tot die jare van die mens, dat ons bediening, waartoe U ons geroep het, ’n einde mag hê, sodat ons spoedig mag kom na U in u koninkryk.

3 En Hy het aan hulle gesê: Geseënd is julle omdat julle hierdie ding van My begeer het; daarom, nadat julle twee en sewentig jaar oud geword het, sal julle na My in my koninkryk kom; en met My sal julle arus vind.

4 En nadat Hy met hulle gespreek het, het Hy Homself na die drie gedraai, en aan hulle gesê: Wat wil julle hê dat Ek vir julle moet doen, wanneer Ek na die Vader gegaan het?

5 En hulle was bedroef in hulle harte, want hulle durf nie die ding spreek met Hom wat hulle begeer het nie.

6 En Hy het aan hulle gesê: Kyk, Ek aken julle gedagtes, en julle het die ding begeer wat bJohannes, my geliefde, wat by My was in my bediening, voordat Ek opgehef is deur die Jode, begeer het van My.

7 Daarom, meer geseënd is julle, want julle sal anooit die bdood smaak nie; maar julle sal lewe om al die handelinge te sien van die Vader met die kinders van mense, totdat alle dinge vervul sal word volgens die wil van die Vader, wanneer Ek sal kom in my heerlikheid met die cmagte van die hemel.

8 En julle sal nooit die pyne van die dood ervaar nie; maar wanneer Ek in my heerlikheid sal kom, sal julle verander word binne ’n oogwink van asterflikheid na bonsterflikheid; en dan sal julle geseënd wees in die koninkryk van my Vader.

9 En verder, julle sal nie pyn hê terwyl julle in die vlees sal woon nie, nóg droefheid, behalwe vir die sondes van die wêreld; en dit alles sal Ek doen vanweë die ding wat julle begeer het van My, want julle het begeer dat julle die siele van mense na My mag abring, terwyl die wêreld sal bestaan.

10 En om hierdie rede sal julle avolheid van vreugde hê; en julle sal in die koninkryk van my Vader sit; ja, julle vreugde sal vol wees, net soos die Vader vir My volheid van vreugde gegee het; en julle sal wees net soos Ek is, en Ek is net soos die Vader; en die Vader en Ek is been;

11 En die aHeilige Gees lewer getuienis van die Vader en My; en die Vader gee die Heilige Gees aan die kinders van mense, vanweë My.

12 En dit het gebeur dat nadat Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy elkeen van hulle aangeraak met sy vinger behalwe die drie wat sou bly, en toe het Hy weggegaan.

13 En kyk, die hemele is geopen, en hulle is aweggevoer na die hemel, en het onuitspreeklike dinge gesien en gehoor.

14 En dit is hulle averbied dat hulle sou uiter; nóg is aan hulle die mag gegee dat hulle die dinge kon uiter wat hulle gesien en gehoor het;

15 En of hulle in die liggaam was of buite die liggaam, kon hulle nie sê nie; want dit het gelyk vir hulle soos ’n atransfigurasie van hulle, dat hulle verander is van hierdie liggaam van vlees na ’n onsterflike toestand, sodat hulle die dinge van God kon aanskou.

16 Maar dit het gebeur dat hulle weer gedien het op die aangesig van die aarde; nogtans het hulle nie gespreek oor die dinge wat hulle gehoor en gesien het nie, vanweë die bevel wat hulle in die hemel gegee is.

17 En nou, of hulle sterflik of onsterflik was, vanaf die dag van hulle transfigurasie, weet ek nie;

18 Maar dít weet ek, volgens die verslag wat gegee is—hulle het uitgegaan op die aangesig van die land, en al die mense gedien, en soveel met die kerk verenig as wat in hulle prediking wou glo; deur hulle te doop, en soveel as wat gedoop is, het die Heilige Gees ontvang.

19 En hulle is in die gevangenis gewerp deur hulle wat nie aan die kerk behoort het nie. En die agevangenisse kon hulle nie hou nie, want hulle is in twee geskeur.

20 En hulle is neergewerp in die aarde; maar hulle het die aarde getref met die woord van God, in soverre dat deur sy akrag hulle uitgelewer is uit die dieptes van die aarde; en daarom kon hulle nie putte grawe genoegsaam om hulle te hou nie.

21 En driekeer is hulle gewerp in ’n avuuroond en is nie beseer nie.

22 En tweekeer is hulle gewerp in ’n akuil van wilde diere; en kyk hulle het gespeel met die diere soos ’n kind met ’n sogende lammetjie, en is nie beseer nie.

23 En dit het gebeur dat hulle so uitgegaan het onder die hele volk van Nefi, en het die aevangelie van Christus gepredik aan al die mense op die aangesig van die land; en hulle is bekeer tot die Here, en is verenig met die kerk van Christus, en so is die mense geseën van bdaardie geslag, volgens die woord van Jesus.

24 En nou ek, Mormon, maak ’n einde daaraan om te spreek aangaande hierdie dinge vir ’n tydperk.

25 Kyk, ek was op die punt om die name aneer te skryf van diegene wat nooit die dood sou smaak nie, maar die Here het dit verbied; daarom skryf ek hulle nie, want hulle is verborge van die wêreld.

26 Maar kyk, ek het hulle gesien, en hulle het my gedien.

27 En kyk hulle sal onder die nie-Jode wees, en die nie-Jode sal hulle nie ken nie.

28 Hulle sal ook onder die Jode wees, en die Jode sal hulle nie ken nie.

29 En dit sal gebeur, wanneer die Here dit goeddink in sy wysheid dat hulle al die averstrooide stamme van Israel sal dien, en alle nasies, stamme, tale en volke, en uit hulle baie siele sal bring tot Jesus, sodat hulle begeerte vervul mag word, en ook vanweë die oortuigende krag van God wat in hulle is.

30 En hulle is soos die aengele van God, en as hulle sal bid tot die Vader in die Naam van Jesus, kan hulle hulleself toon aan watter mens hulle dit ook al goed ag.

31 Daarom, groot en wonderbaarlike werke sal verrig word deur hulle, voor die agroot en toekomstige dag wanneer alle mense sekerlik moet staan voor die regterstoel van Christus;

32 Ja, selfs onder die nie-Jode sal daar ’n agroot en wonderbaarlike werk verrig word deur hulle, voor daardie oordeelsdag.

33 En as julle al die skrifture gehad het wat ’n kroniek gee van al die wonderbaarlike werke van Christus, sou julle, volgens die woorde van Christus, weet dat hierdie dinge sekerlik moet kom.

34 En wee hom wat anie sal ag slaan op die woorde van Jesus nie, en ook hulle wat Hy gekies het en gestuur het onder hulle; want wie ook al nie die woorde van Jesus ontvang nie en die woorde van bhulle wat Hy gestuur het, ontvang Hom nie; en daarom sal Hy hulle nie ontvang op die laaste dag nie;

35 En dit sou beter wees vir hulle as hulle nie gebore was nie. Want veronderstel julle dat julle ontslae kan raak van die geregtigheid van ’n beledigde God, wat avertrap is onder die voete van mense, dat heil daardeur mag kom?

36 En nou kyk, soos ek gespreek het aangaande diegene wat die Here gekies het, ja, naamlik drie wat opgeneem is in die hemele, dat ek nie geweet het of hulle gereinig is van sterflikheid tot onsterflikheid nie—

37 Maar kyk, vandat ek geskrywe het, het ek navraag gedoen by die Here, en Hy het dit geopenbaar aan my dat daar noodwendig ’n verandering bewerkstellig moet word in hulle liggame, of anders is dit noodwendig dat hulle die dood moet smaak;

38 Daarom, sodat hulle nie die dood mag smaak nie, is daar ’n averandering bewerkstellig in hulle liggame, sodat hulle nie pyn of droefheid mag verduur nie, behalwe vir die sondes van die wêreld.

39 Nou, hierdie verandering was nie gelyk aan dit wat sal plaasvind op die laaste dag nie; maar daar was ’n verandering in hulle bewerkstellig, in soverre dat Satan geen mag kon hê oor hulle nie, dat hy hulle nie kon aversoek nie, en hulle is bgeheilig in die vlees, dat hulle cheilig was, en dat die magte van die aarde hulle nie kon hou nie.

40 En in hierdie toestand sou hulle bly tot die oordeelsdag van Christus; en op daardie dag sou hulle ’n groter verandering ontvang, en om ontvang te word in die koninkryk van die Vader om nie meer uit te gaan nie, maar om met God vir ewig in die hemele te woon.

◀

3a

GS Rus.

◀

6a

Amos 4:13; Alma 18:32.

◀

b

Joh. 21:21–23; L&V 7:1–4.

◀

7a

4 Ne. 1:14; Morm. 8:10–11; Ether 12:17.

◀

b

GS Getransfigureerde Wesens.

◀

c

3 Ne. 20:22.

◀

8a

3 Ne. 28:36–40. GS Sterflik, Sterflikheid.

◀

b

GS Onsterflik, Onsterflikheid.

◀

9a

Filip. 1:23–24; L&V 7:5–6.

◀

10a

L&V 84:36–38.

◀

b

Joh. 17:20–23.

◀

11a

2 Ne. 31:17–21; 3 Ne. 11:32.

◀

13a

2 Kor. 12:2–4.

◀

14a

L&V 76:114–116.

◀

15a

Moses 1:11. GS Transfigurasie.

◀

19a

Hand. 16:26; Alma 14:26–28.

◀

20a

Morm. 8:24.

◀

21a

Dan. 3:22–27; 4 Ne. 1:32.

◀

22a

Dan. 6:16–23; 4 Ne. 1:33.

◀

23a

GS Evangelie.

◀

b

3 Ne. 27:30–31.

◀

25a

3 Ne. 19:4.

◀

29a

GS Israel—Die tien verlore stamme van Israel; Israel—Die verstrooiing van Israel.

◀

30a

GS Engele.

◀

31a

Hel. 12:25; 3 Ne. 26:4–5.

◀

32a

2 Ne. 25:17.

◀

34a

Ether 4:8–12.

◀

b

GS Profeet.

◀

35a

Hel. 12:2.

◀

38a

GS Getransfigureerde Wesens.

◀

39a

GS Versoek, Versoeking.

◀

b

GS Heiligmaking.

◀

c

GS Heiligheid.

Hoofstuk 29

Die verskyning van die Boek van Mormon is ’n teken dat die Here begin het om Israel bymekaar te maak en sy verbonde te vervul—Diegene wat sy openbaringe en gawes van die laaste dae verwerp, sal vervloek word. Ongeveer 34–35 n.C.

1 En nou kyk, ek sê vir julle dat wanneer die Here dit sal goeddink, in sy wysheid, dat hierdie woorde tot die nie-Jode sal akom volgens sy woord, dan mag julle weet dat die bverbond wat die Vader gesluit het met die kinders van Israel, aangaande hulle herstelling tot die lande van hulle erfenis, alreeds begin om vervul te word.

2 En julle mag weet dat die woorde van die Here, wat gespreek is deur die heilige profete, sal alles vervul word; en julle hoef nie te sê dat die Here sy koms avertraag tot die kinders van Israel nie.

3 En julle hoef julle nie te verbeel in julle harte dat die woorde wat gespreek is tevergeefs is nie, want kyk, die Here sal sy verbond onthou wat Hy gesluit het met sy volk van die huis van Israel.

4 En wanneer julle hierdie woorde sal sien verskyn onder julle, dan hoef julle nie langer die handelinge van die Here te versmaai nie, want die aswaard van sy bgeregtigheid is in sy regterhand; en kyk, op daardie dag, as julle sy handelinge sal versmaai, sal Hy veroorsaak dat dit julle gou inhaal.

5 aWee hom wat die handelinge van die Here bversmaai; ja, wee hom wat die Christus sal cloën en sy werke!

6 Ja, awee hom wat die openbaringe van die Here sal loën, en wat sal sê dat die Here nie langer deur openbaring werk nie, of deur profesie, of deur bgawes, of deur tonge, of deur genesings, of deur die mag van die Heilige Gees nie!

7 Ja, en wee hom wat op daardie dag sal sê, om agewin te verkry, dat daar bgeen wonderwerk verrig kan word deur Jesus Christus nie; want hy wat dit doen sal word soos die cseun van die verderf, vir wie daar geen barmhartigheid is nie, volgens die woord van Christus!

8 Ja, en julle hoef nie langer die aJode te bspot nie, nóg te cversmaai, nóg belaglik te maak, nóg enige van die oorblyfsels van die huis van Israel; want kyk, die Here onthou sy verbond met hulle, en Hy sal aan hulle doen volgens dit wat Hy gesweer het.

9 Daarom, julle hoef nie te veronderstel dat julle die regterhand van die Here na links kan draai, sodat Hy nie oordeel mag uitvoer ter vervulling van die verbond wat Hy met die huis van Israel gesluit het nie.

◀

1a

2 Ne. 30:3–8.

◀

b

Morm. 5:14, 20.

◀

2a

Lk. 12:45–48.

◀

4a

3 Ne. 20:20.

◀

b

GS Geregtigheid.

◀

5a

2 Ne. 28:15–16.

◀

b

Morm. 8:17; Ether 4:8–10.

◀

c

Matt. 10:32–33.

◀

6a

Morm. 9:7–11, 15.

◀

b

GS Gawes van die Gees.

◀

7a

GS Priesterlis.

◀

b

2 Ne. 28:4–6; Morm. 9:15–26.

◀

c

GS Seuns van die Verderf.

◀

8a

GS Jode.

◀

b

1 Ne. 19:14.

◀

c

2 Ne. 29:4–5.

Hoofstuk 30

Die nie-Jode van die laaste dae word gebied om te bekeer, na Christus te kom, en gereken te word onder die huis van Israel. Ongeveer 34–35 n.C.

1 Slaan ag, o julle nie-Jode, en hoor die woorde van Jesus Christus, die Seun van die lewende God, wat Hy my agebied het dat ek moes spreek aangaande julle, want, kyk Hy gebied my dat ek moet skrywe, en het gesê:

2 Draai weg, al julle anie-Jode, van julle goddelose weë; en bbekeer van julle bose handelinge, van julle leuens en bedrieërye, en van julle hoererye, en van julle geheime gruwels, en julle afgoderye, en van julle moorde, en julle priesterliste, en julle afguns, en julle onenighede, en van al julle boosheid en gruwels, en kom na My, en word gedoop in my Naam, sodat julle ’n vergifnis mag ontvang van julle sondes, en vervul kan word met die Heilige Gees, sodat julle cgereken kan word onder my volk wat van die huis van Israel is.

◀

1a

3 Ne. 5:12–13.

◀

2a

GS Nie-Jode.

◀

b

GS Bekeer, Bekering.

◀

c

Gal. 3:27–29; 2 Ne. 10:18–19; 3 Ne. 16:10–13; 21:22–25; Abr. 2:10.

Vierde Nefi

Die Boek van Nefi
Wat die Seun is van Nefi—Een van die Dissipels van Jesus Christus

’n Kroniek van die volk van Nefi, volgens sy verslag.

Hoofstuk 1

Die Nefiete en die Lamaniete word almal bekeer tot die Here—Hulle het alle dinge in gemeen, verrig wonderwerke en is voorspoedig in die land—Na twee eeue ontstaan verdeeldheid, booshede, valse kerke en vervolgings—Na driehonderd jaar is beide die Nefiete en die Lamaniete boos—Ammaron bêre die heilige kronieke weg. Ongeveer 35–321 n.C.

1 En dit het gebeur dat die vier en dertigste jaar verbygegaan het, en ook die vyf en dertigste, en kyk, die dissipels van Jesus het ’n kerk van Christus gestig in al die lande rondomheen. En soveel as wat na hulle gekom het, en waarlik bekeer het van hulle sondes, is gedoop in die Naam van Jesus; en hulle het ook die Heilige Gees ontvang.

2 En dit het gebeur in die ses en dertigste jaar, is die mense almal bekeer tot die Here, op die hele aangesig van die land, beide Nefiete en Lamaniete, en daar was geen twiste of redekawelings onder hulle nie, en elke mens het regverdig gehandel die een met die ander.

3 En hulle het aalle dinge in gemeen gehad onder hulle; daarom was daar nie ryk en arm, slaaf en vryman nie, maar hulle is almal vrygemaak, en deelgenote van die hemelse gawe.

4 En dit het gebeur dat die sewe en dertigste jaar ook verbygegaan het, en vrede het nog voortgeduur in die land.

5 En daar is groot en wonderbaarlike werke verrig deur die dissipels van Jesus, in soverre dat hulle die siekes agenees het, en die dooies opgewek het, en die verlamdes laat loop het, en blindes hulle sig laat ontvang, en die dowes laat hoor; en allerlei soorte bwonderwerke het hulle verrig onder die kinders van mense; en in niks het hulle wonderwerke verrig nie behalwe in die Naam van Jesus.

6 En so het die agt en dertigste jaar verbygegaan, en ook die nege en dertigste, en een en veertigste, en die twee en veertigste, ja, en wel tot nege en veertig jaar verbygegaan het, en ook die een en vyftigste en die twee en vyftigste; ja, en tot nege en vyftig jaar verbygegaan het.

7 En die Here het hulle uitermate voorspoedig gemaak in die land; ja, in soverre dat hulle weer stede gebou het waar daar stede verbrand was.

8 Ja, selfs ook daardie groot astad Zarahemla het hulle weer laat bou.

9 Maar daar was baie stede wat aweggesink het en waters het opgekom in die plek daarvan; daarom kon hierdie stede nie vernuwe word nie.

10 En nou, kyk, dit het gebeur dat die volk van Nefi sterk geword het, en uitermate vinnig vermeerder het, en ’n uitermate amooi en aangename volk geword het.

11 En hulle is getroud, en is uitgegee in die huwelik, en is geseën volgens die menigte beloftes wat die Here aan hulle gemaak het.

12 En hulle het nie meer gewandel volgens die ahandelinge en ordinansies van die bwet van Moses nie; maar hulle het gewandel volgens die gebooie wat hulle ontvang het van hulle Here en hulle God, en hulle het volgehou met cvas en gebed, en om dikwels byeen te kom, beide om te bid en om die woord van die Here aan te hoor.

13 En dit het gebeur dat daar geen twis onder die hele volk in die hele land was nie; maar daar is magtige wonderwerke verrig onder die dissipels van Jesus.

14 En dit het gebeur dat die een en sewentigste jaar verbygegaan het, en ook die twee en sewentigste jaar, ja, en kortom, totdat die nege en sewentigste jaar verbygegaan het; ja, en wel ’n honderd jaar het verbygegaan, en die dissipels van Jesus, wat Hy gekies het, het almal na die aparadys van God gegaan, behalwe die bdrie wat sou vertoef; en daar is ander cdissipels in hulle plek dgeordineer; en ook baie van daardie geslag het heengegaan.

15 En dit het gebeur dat daar ageen onenigheid in die land was nie vanweë die liefde van God wat in die harte van die volk gewoon het.

16 En daar was ageen afguns nie, nóg onenighede, nóg rumoer, nóg hoerery, nóg leuens, nóg moorde, nóg enige soort bwellustigheid; en waarlik kon daar nie ’n cgelukkiger volk wees onder al die mense wat geskape is deur die hand van God nie.

17 Daar was geen rowers nie, nóg moordenaars, nóg was daar Lamaniete, nóg enige ander soort -iete; maar hulle was aeen, die kinders van Christus, en erfgename van die koninkryk van God.

18 En hoe geseënd was hulle! Want die Here het hulle geseën in al hulle doen en late; ja, en wel is hulle geseën en was voorspoedig tot ’n honderd en tien jaar verbygegaan het; en die eerste geslag na Christus het heengegaan, en daar was geen twis in die hele land nie.

19 En dit het gebeur dat Nefi, hy wat hierdie laaste kroniek bygehou het, (en hy het dit gehou op die aplate van Nefi) gesterwe het, en sy seun Amos het dit gehou in sy plek; en hy het dit ook op die plate van Nefi bygehou.

20 En hy het dit vier en tagtig jaar bygehou, en daar was nog steeds vrede in die land, behalwe vir ’n klein gedeelte van die volk wat afvallig geword het van die kerk en die naam van Lamaniete op hulle geneem het; daarom het daar weer begin om Lamaniete te wees in die land.

21 En dit het gebeur dat Amos ook gesterwe het, (en dit was ’n honderd vier en negentig jaar vanaf die koms van Christus) en sy seun Amos het die kroniek in sy plek bygehou; en hy het dit ook bygehou op die plate van Nefi; en dit is ook geskrywe in die boek van Nefi, wat hierdie boek is.

22 En dit het gebeur dat tweehonderd jaar verbygegaan het; en die tweede geslag het almal heengegaan behalwe vir ’n paar.

23 En nou ek, Mormon, wil hê dat julle moet weet dat die volk vermeerder het, in soverre dat hulle versprei is oor die hele aangesig van die land, en dat hulle uitermate ryk geword het vanweë hulle voorspoed in Christus.

24 En nou, in hierdie tweehonderd en eerste jaar het daar onder hulle diegene begin wees wat verhef was in ahoogmoed, soos die dra van duur kleding, en allerlei soorte voortreflike pêrels, en van die mooi dinge van die wêreld.

25 En van daardie tyd af aan het hulle hul besittings en hul goed nie meer ain gemeen gehad nie.

26 En hulle het begin om verdeel te word in klasse; en hulle het begin om akerke op te bou vir hulleself om bgewin te verkry, en het begin om die ware kerk van Christus te loën.

27 En dit het gebeur dat toe tweehonderd en tien jaar verbygegaan het, was daar baie kerke in die land; ja, daar was baie kerke wat voorgegee het om die Christus te ken, en tog het hulle die grootste gedeelte van sy evangelie ageloën, in soverre dat hulle allerlei booshede toegelaat het, en dit wat heilig was bedien het aan hom vir wie dit bverbied is weens onwaardigheid.

28 En hierdie akerk het uitermate vermeerder weens ongeregtigheid, en weens die mag van Satan wat ’n houvas gekry het op hulle harte.

29 En verder, daar was ’n ander kerk wat die Christus geloën het; en hulle het die ware kerk van Christus avervolg, vanweë hulle ootmoed en hulle geloof in Christus; en hulle het hulle verag weens die baie wonderwerke wat onder hulle verrig is.

30 Daarom het hulle mag en gesag uitgeoefen oor die dissipels van Jesus wat vertoef het by hulle, en hulle het hulle in die agevangenis gewerp; maar deur die krag van die woord van God, wat in hulle was, is die gevangenis in twee geskeur, en hulle het uitgegaan en magtige wonderwerke onder hulle gedoen.

31 Nogtans, en nieteenstaande al hierdie wonderwerke, het die mense hulle harte verhard, en het gesoek om hulle dood te maak, net soos die Jode in Jerusalem gesoek het om Jesus dood te maak, volgens sy woord.

32 En hulle het hulle in aoonde van bvuur gewerp, en hulle het uitgekom sonder om enige letsel op te doen.

33 En hulle het hulle ook in akuile met wilde diere gewerp, en hulle het gespeel met die wilde diere net soos ’n kind met ’n lammetjie; en hulle het uitgekom onder hulle, sonder om enige letsel op te doen.

34 Nogtans, die volk het hulle harte verhard, want hulle is gelei deur baie priesters en valse profete om baie kerke op te bou, en om allerlei ongeregtighede te doen. En hulle het die volk van Jesus ageslaan, maar die volk van Jesus het nie weer teruggeslaan nie. En so het hulle gekwyn in ongeloof en in boosheid, van jaar tot jaar, totdat tweehonderd en dertig jaar verbygegaan het.

35 En nou het dit gebeur in hierdie jaar, ja, in die tweehonderd een en dertigste jaar, was daar ’n groot verdeeldheid onder die volk.

36 En dit het gebeur dat in hierdie jaar het daar ’n volk tot stand gekom wat die Nefiete genoem is, en hulle was ware gelowiges in Christus; en onder hulle was daar diegene wat deur die Lamaniete genoem is—Jakobiete, en Josefiete, en Zoramiete;

37 Daarom is die ware gelowiges in Christus, en die ware aanbidders van Christus, (onder wie die adrie dissipels van Jesus was wat sou vertoef) genoem Nefiete, en Jakobiete, en Josefiete, en Zoramiete.

38 En dit het gebeur dat hulle wat die evangelie verwerp het, is Lamaniete, en Lemueliete, en Ismaeliete genoem; en hulle het nie gekwyn in ongeloof nie, maar hulle het moedswillig agerebelleer teen die evangelie van Christus; en hulle het hulle kinders geleer dat hulle nie moes glo nie, net soos hulle voorvaders van die begin af gekwyn het.

39 En dit was weens die boosheid en gruwels van hulle vaders, net soos dit in die begin was. En hulle is ageleer om die kinders van God te haat, net soos die Lamaniete geleer is om die kinders van Nefi te haat van die begin af.

40 En dit het gebeur dat tweehonderd vier en veertig jaar verbygegaan het; en so was die sake van die volk. En die goddeloser gedeelte van die volk het sterk geword, en het uitermate talryker geword as wat die volk van God was.

41 En hulle het steeds volgehou om kerke op te bou vir hulleself, en hulle te versier met allerlei soorte kosbare dinge.

42 En so het tweehonderd en vyftig jaar verbygegaan, en ook tweehonderd en sestig jaar. En dit het gebeur dat die goddeloser gedeelte van die volk begin het om weer die geheime ede en aorganisasies van Gadianton te vestig.

43 En ook die volk wat die volk van Nefi genoem is, het begin om hoogmoedig te word in hulle harte, vanweë hulle uitermate rykdom, en het ydel geword soos hulle broers, die Lamaniete.

44 En van hierdie tyd af het die dissipels begin om te treur oor die asondes van die wêreld.

45 En dit het gebeur dat toe driehonderd jaar verbygegaan het, het beide die volk van Nefi en die Lamaniete uitermate boos geword, die een net soos die ander.

46 En dit het gebeur dat die rowers van Gadianton versprei het oor die hele aangesig van die land; en daar was niemand wat regverdig was nie behalwe die dissipels van Jesus. En goud en silwer het hulle weggelê in oorvloed, en het in allerlei soorte goedere handel gedrywe.

47 En dit het gebeur dat nadat driehonderd en vyf jaar verbygegaan het, (en die volk het steeds in boosheid verkeer) het Amos gesterf; en sy broer Ammaron het die kroniek bygehou in sy plek.

48 En dit het gebeur dat toe driehonderd en twintig jaar verbygegaan het, het Ammaron, omdat hy gedwing was deur die Heilige Gees, die akronieke weggebêre wat heilig was—ja, selfs al die heilige kronieke wat oorgelewer is van geslag tot geslag, wat heilig was—naamlik tot die driehonderd en twintigste jaar vanaf die koms van Christus.

49 En hy het hulle weggebêre tot die Here sodat hulle weer mag akom tot die oorblyfsel van die huis van Jakob, volgens die profesieë en die beloftes van die Here. En aldus is die einde van die kroniek van Ammaron.

◀

3a

Hand. 4:32; 3 Ne. 26:19. GS Toewy, Wet van Toewyding.

◀

5a

GS Genees, Genesings.

◀

b

Joh. 14:12. GS Wonderwerk.

◀

8a

3 Ne. 8:8.

◀

9a

3 Ne. 9:4, 7.

◀

10a

Morm. 9:6.

◀

12a

2 Ne. 25:30; 3 Ne. 15:2–8.

◀

b

GS Wet van Moses.

◀

c

Moro. 6:5; L&V 88:76–77.

◀

14a

GS Paradys.

◀

b

3 Ne. 28:3–9. GS Getransfigureerde Wesens.

◀

c

GS Dissipel.

◀

d

GS Ordineer, Ordinering.

◀

15a

GS Vrede.

◀

16a

GS Eenheid.

◀

b

GS Wellus, Wellustigheid.

◀

c

Mosia 2:41; Alma 50:23. GS Vreugde.

◀

17a

Joh. 17:21. GS Sion.

◀

19a

GS Plate.

◀

24a

GS Hoogmoed.

◀

25a

4 Ne. 1:3.

◀

26a

1 Ne. 22:23; 2 Ne. 28:3; Morm. 8:32–38.

◀

b

L&V 10:56. GS Priesterlis.

◀

27a

GS Afval.

◀

b

3 Ne. 18:28–29.

◀

28a

GS Duiwel—Die kerk van die duiwel.

◀

29a

GS Vervolg, Vervolging.

◀

30a

3 Ne. 28:19–20.

◀

32a

3 Ne. 28:21.

◀

b

Dan. 3:26–27.

◀

33a

3 Ne. 28:22.

◀

34a

3 Ne. 12:39; L&V 98:23–27.

◀

37a

3 Ne. 28:6–7; Morm. 8:10–11.

◀

38a

GS Rebellie.

◀

39a

Mosia 10:17.

◀

42a

GS Geheime Organisasies.

◀

44a

3 Ne. 28:9.

◀

48a

Hel. 3:13, 15–16.

◀

49a

Enos 1:13.

Die Boek van Mormon

Hoofstuk 1

Ammaron gee Mormon opdrag aangaande die heilige kronieke—Oorlog begin tussen die Nefiete en die Lamaniete—Die Drie Nefiete word weggeneem—Boosheid, ongeloof, towery en heksery heers. Ongeveer 321–326 n.C.

1 En nou ek, aMormon, maak ’n bkroniek van die dinge wat ek beide gesien en gehoor het, en noem dit die Boek van Mormon.

2 En omtrent die tyd dat aAmmaron die kronieke weggebêre het tot die Here, het hy na my gekom, (ek was omtrent tien jaar oud, en ek het begin om bgeleerd te word in ’n mate volgens die wyse van die geleerdheid van my volk) en Ammaron het aan my gesê: Ek bemerk dat jy ’n ernstige kind is, en vlug van begrip;

3 Daarom, wanneer jy omtrent vier en twintig jaar oud is, wil ek hê dat jy die dinge moet onthou wat jy waargeneem het aangaande hierdie volk; en wanneer jy daardie ouderdom is, gaan na die land Antum, na ’n heuwel wat aSim genoem sal word; en daar het ek al die heilige graverings weggebêre tot die Here aangaande hierdie volk.

4 En kyk, jy sal die aplate van Nefi vir jouself neem, en die res sal jy laat in die plek waar hulle is; en jy sal al die dinge wat jy waargeneem het aangaande hierdie volk graveer op die plate van Nefi.

5 En ek, Mormon, omdat ek ’n afstammeling is van aNefi, (en my vader se naam was Mormon) het die dinge onthou wat Ammaron my beveel het.

6 En dit het gebeur dat ek, toe ek elf jaar oud was, weggeneem is deur my vader na die land suidwaarts, en wel na die land Zarahemla.

7 Die hele aangesig van die land was oortrek met geboue, en die volk was byna so talryk, as’t ware, soos die sand van die see.

8 En dit het gebeur in hierdie jaar het daar ’n oorlog begin ontstaan tussen die Nefiete, wat bestaan het uit die Nefiete en die Jakobiete, en die Josefiete en die Zoramiete; en hierdie oorlog was tussen die Nefiete, en die Lamaniete en die Lemueliete en die Ismaeliete.

9 Nou, die Lamaniete en die Lemueliete en die Ismaeliete is Lamaniete genoem, en die twee groepe was Nefiete en Lamaniete.

10 En dit het gebeur dat die oorlog onder hulle begin ontstaan het langs die grense van Zarahemla, by die waters van Sidon.

11 En dit het gebeur dat die Nefiete ’n groot getal manne bymekaar gemaak het, wat die getal van dertigduisend oorskry het. En dit het gebeur dat hulle in dieselfde jaar ’n aantal veldslae gehad het, waarin die Nefiete die Lamaniete verslaan het, en baie van hulle gedood het.

12 En dit het gebeur dat die Lamaniete afgesien het van hulle plan, en daar is vrede gestig in die land; en die vrede het geduur vir ’n tydperk van omtrent vier jaar, dat daar geen bloedvergieting was nie.

13 Maar boosheid het geheers oor die aangesig van die hele land, in soverre dat die Here sy ageliefde dissipels weggeneem het, en die werk van wonders en genesing het opgehou vanweë die ongeregtigheid van die volk.

14 En daar was geen agawes van die Here nie, en die bHeilige Gees het nie oor enigeen gekom nie, vanweë hul boosheid en congeloof.

15 En ek, toe ek vyftien jaar oud was, en omdat ek ietwat ernstig van geaardheid was, daarom is ek besoek deur die Here, en het van die goedheid van Jesus gesmaak en geweet.

16 En ek het gepoog om te preek vir hierdie volk, maar my mond is gesluit, en ek is verbied dat ek vir hulle sou preek; want kyk, hulle het moedswillig agerebelleer teen hulle God; en die geliefde dissipels is bweggeneem uit die land, vanweë hulle ongeregtigheid.

17 Maar ek het onder hulle gebly, maar ek is verbied om vir hulle te preek, vanweë die hardheid van hulle harte; en vanweë die hardheid van hulle harte was die land avervloek om hulle ontwil.

18 En hierdie Gadianton-rowers, wat onder die Lamaniete was, het die land vervuil, tot so ’n mate dat die inwoners daarvan begin het om hulle askatte weg te bêre in die aarde; en hulle het glibberig geword, omdat die Here die land vervloek het, dat hulle hul nie kon hou nie, nóg hulle weer behou.

19 En dit het gebeur dat daar towery, en heksery, en towerkuns was; en die mag van die bose een was werksaam oor die hele aangesig van die land, en wel tot die vervulling van al die woorde van Abinadi, en ook Samuel die Lamaniet.

◀

1a

GS Mormon, Nefitiese Profeet.

◀

b

3 Ne. 5:11–18.

◀

2a

4 Ne. 1:47–49.

◀

b

Mosia 1:3–5.

◀

3a

Ether 9:3.

◀

4a

WvM 1:1, 11. GS Plate.

◀

5a

3 Ne. 5:12, 20.

◀

13a

3 Ne. 28:2, 12.

◀

14a

Moro. 10:8–18, 24.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

c

GS Ongeloof.

◀

16a

GS Rebellie.

◀

b

Morm. 8:10.

◀

17a

2 Ne. 1:7; Alma 45:10–14, 16.

◀

18a

Hel. 13:18–20; Ether 14:1–2.

Hoofstuk 2

Mormon lei die Nefitiese leërs—Bloed en slagting oorspoel die land—Die Nefiete weeklaag en rouklaag met die droefheid van die verdoemdes—Hulle dag van genade is verby—Mormon bekom die plate van Nefi—Oorloë duur voort. Ongeveer 327–350 n.C.

1 En dit het gebeur in daardie selfde jaar het daar weer ’n oorlog begin ontstaan tussen die Nefiete en die Lamaniete. En nieteenstaande ek jonk was, was ek groot van gestalte; daarom het die volk van Nefi my aangestel dat ek hulle leier moes wees, of die leier van hulle leërs.

2 Daarom het dit gebeur dat in my sestiende jaar het ek uitgegaan aan die hoof van ’n leër van die Nefiete, teen die Lamaniete; daarom, driehonderd ses en twintig jaar het verbygegaan.

3 En dit het gebeur dat in die driehonderd sewe en twintigste jaar het die Lamaniete opgekom teen ons met aansienlike groot krag, in soverre dat hulle my leërs verskrik het; daarom wou hulle nie veg nie, en hulle het begin om terug te trek na die noordelike lande.

4 En dit het gebeur dat ons by die stad Angola gekom het, en ons het besit geneem van die stad, en voorbereidings gemaak om onsself te verdedig teen die Lamaniete. En dit het gebeur dat ons die stad versterk het met al ons mag; maar nieteenstaande al ons versterkings het die Lamaniete op ons afgekom en het ons verdryf uit die stad.

5 En hulle het ons ook verdryf uit die land Dawid.

6 En ons het uitgemarsjeer en gekom by die land Josua, wat aan die grense wes was, by die seekus.

7 En dit het gebeur dat ons ons mense bymekaar begin maak het so vinnig as wat moontlik was, sodat ons hulle bymekaar kon kry in een groep.

8 Maar kyk, die land was gevul met rowers en met Lamaniete; en ten spyte van die groot vernietiging wat oor my volk gehang het, het hulle nie bekeer van hulle bose dade nie; daarom was daar bloed en slagting versprei dwarsoor die hele aangesig van die land, beide aan die kant van die Nefiete en ook aan die kant van die Lamaniete; en dit was een volslae revolusie dwarsoor die hele aangesig van die land.

9 En nou, die Lamaniete het ’n koning gehad, en sy naam was Aäron; en hy het teen ons opgekom met ’n leër van vier en veertigduisend. En kyk, ek het hom weerstaan met twee en veertigduisend. En dit het gebeur dat ek hom verslaan het met my leër, sodat hy voor my gevlug het. En kyk, dit alles is gedoen, en driehonderd en dertig jaar het verbygegaan.

10 En dit het gebeur dat die Nefiete begin het om te bekeer van hulle ongeregtigheid, en begin het om uit te roep net soos geprofeteer is deur Samuel die profeet; want kyk, geen mens kon dit behou wat sy eie was nie, weens die diewe, en die rowers, en die moordenaars, en die towerkuns, en die heksery wat in die land was.

11 So het daar begin om ’n rouklag en ’n weeklag te wees oor die hele land vanweë hierdie dinge, en meer in besonder onder die volk van Nefi.

12 En dit het gebeur dat toe ek, Mormon, hulle geweeklaag en hulle rouklaag gesien het en hulle droefheid voor die Here, het my hart begin jubel in my, omdat ek geweet het van die barmhartigheid en die lankmoedigheid van die Here, daarom het ek veronderstel dat Hy barmhartig sou wees teenoor hulle sodat hulle weer ’n regverdige volk sou word.

13 Maar kyk, hierdie vreugde van my was vergeefs, want hulle adroefheid was nie tot bekering, vanweë die goedheid van God nie; maar dit was eerder die droefheid van die bverdoemdes, omdat die Here hulle nie altyd sou toelaat om cgeluk te vind in sonde nie.

14 En hulle het nie na Jesus gekom met gebroke aharte en verslae geeste nie, maar hulle het God bvervloek, en gewens om te sterwe. Nogtans sou hulle veg met die swaard vir hulle lewens.

15 En dit het gebeur dat my droefheid weer teruggekeer het na my, en ek het gesien dat die adag van bgenade vir hulle cverbygegaan het, beide stoflik en geestelik; want ek het duisende van hulle gesien wat neergevel is in openlike rebellie teen hulle God, en opgehoop is soos mis op die aangesig van die land. En so het driehonderd vier en veertig jaar verbygegaan.

16 En dit het gebeur dat in die driehonderd vyf en veertigste jaar het die Nefiete begin om te vlug voor die Lamaniete; en hulle is agtervolg totdat hulle by die land Jason gekom het, voor dit moontlik was om hulle te stuit in hulle vlug.

17 En nou, die stad Jason was naby die aland waar Ammaron die kronieke tot die Here weggebêre het, sodat hulle nie vernietig mag word nie. En kyk, ek het gehandel volgens die woord van Ammaron, en die plate van Nefi geneem, en het ’n kroniek gemaak volgens die woorde van Ammaron.

18 En op die plate van Nefi het ek ’n volledige kroniek gemaak van al die boosheid en gruwels; maar op hierdie aplate het ek my daarvan weerhou om ’n volledige kroniek te maak van hulle boosheid en gruwels, want kyk, ’n voortdurende toneel van boosheid en gruwels was voor my oë vandat ek in staat was om die weë van die mens te aanskou.

19 En wee my vanweë hulle boosheid; want my hart was gevul met droefheid vanweë hulle boosheid, al my dae; nogtans, ek weet dat ek op die laaste dag averhef sal word.

20 En dit het gebeur dat in hierdie jaar is die volk van Nefi weer gejag en verdryf. En dit het gebeur dat ons uitgedryf is totdat ons noordwaarts gekom het tot by die land wat Sem genoem is.

21 En dit het gebeur dat ons die stad Sem versterk het, en ons het ons mense bymekaar gemaak soveel as wat moontlik was, sodat ons hulle miskien kon red van vernietiging.

22 En dit het gebeur in die driehonderd ses en veertigste jaar het hulle begin om weer op ons af te kom.

23 En dit het gebeur dat ek met my volk gespreek het, en hulle aangespoor het met groot krag, dat hulle dapper voor die Lamaniete moes staan, en aveg vir hulle vroue, en hulle kinders, en hulle huise, en hulle wonings.

24 En my woorde het hulle ietwat opgewek tot lewenskrag, in so ’n mate dat hulle nie voor die Lamaniete gevlug het nie, maar met dapperheid teen hulle bly staan het.

25 En dit het gebeur dat ons geveg het met ’n leër van dertigduisend teen ’n leër van vyftigduisend. En dit het gebeur dat ons voor hulle gestaan het met sodanige vasberadenheid dat hulle voor ons gevlug het.

26 En dit het gebeur dat toe hulle gevlug het, het ons hulle met ons leërs agternagesit, en het hulle weer die stryd aangesê, en het hulle verslaan; nogtans was die krag van die Here nie met ons nie; ja, ons is oorgelaat aan onsself, dat die Gees van die Here nie in ons vertoef het nie; daarom het ons swak geword net soos ons broers.

27 En my hart het getreur vanweë hierdie groot ramp van my volk, vanweë hulle boosheid en hulle gruwels. Maar kyk, ons het uitgegaan teen die Lamaniete, en die rowers van Gadianton, totdat ons weer besit geneem het van die lande van ons erfenis.

28 En die driehonderd nege en veertigste jaar het verbygegaan. En in die driehonderd en vyftigste jaar het ons ’n verdrag gesluit met die Lamaniete en die rowers van Gadianton, waarin ons die lande van ons erfenis verdeel gekry het.

29 En die Lamaniete het aan ons die land noordwaarts gegee, ja, en wel tot by die asmal strook wat gelei het na die land suidwaarts. En ons het aan die Lamaniete die hele land suidwaarts gegee.

◀

13a

2 Kor. 7:10; Alma 42:29.

◀

b

GS Verdoemenis.

◀

c

Alma 41:10.

◀

14a

GS Gebroke Hart.

◀

b

GS Laster, Godslastering.

◀

15a

Hel. 13:38.

◀

b

GS Genade.

◀

c

Jer. 8:20; L&V 56:16.

◀

17a

Morm. 1:1–4.

◀

18a

GS Plate.

◀

19a

Mosia 23:22; Ether 4:19.

◀

23a

Mosia 20:11; Alma 43:45.

◀

29a

Alma 22:32.

Hoofstuk 3

Mormon roep die Nefiete tot bekering—Hulle behaal ’n groot oorwinning en roem in hulle eie krag—Mormon weier om hulle te lei en sy gebede vir hulle is sonder geloof—Die Boek van Mormon nooi die twaalf stamme van Israel om die evangelie te glo. Ongeveer 360–362 n.C.

1 En dit het gebeur dat die Lamaniete nie weer tot die stryd oorgegaan het voordat nog tien jaar verbygegaan het nie. En kyk, ek het my volk, die Nefiete, besig gehou om hulle lande en hulle wapens voor te berei in geval van oorlog.

2 En dit het gebeur dat die Here aan my gesê het: Roep tot hierdie volk—Bekeer julle, en kom na My toe, en laat julle doop, en bou weer my kerk op, en julle sal gespaar word.

3 En ek het geroep tot hierdie volk, maar dit was tevergeefs; en hulle het nie besef dat dit die Here was wat hulle gespaar het, en aan hulle ’n kans gegun het om te bekeer nie; en kyk, hulle het hul harte verhard teen die Here hulle God.

4 En dit het gebeur dat nadat hierdie tiende jaar verbygegaan het, wat altesame driehonderd en sestig jaar gemaak het vanaf die koms van Christus, het die koning van die Lamaniete ’n brief gestuur aan my, wat my laat weet het dat hulle voorberei het om weer op te ruk in die stryd teen ons.

5 En dit het gebeur dat ek my volk hulself laat bymekaarmaak het by die land Verlatenheid, by ’n stad wat binne die grens was, by die smal strook wat na die land suidwaarts gelei het.

6 En daar het ons ons leërs geplaas, sodat ons die leërs van die Lamaniete mag stuit, sodat hulle nie besit mag kry van enige van ons lande nie; daarom het ons ons versterk teen hulle met al ons mag.

7 En dit het gebeur dat in die driehonderd een en sestigste jaar het die Lamaniete afgekom na die stad Verlatenheid om teen ons te veg; en dit het gebeur dat in daardie jaar het ons hulle verslaan, in soverre dat hulle weer teruggekeer het na hulle eie lande.

8 En in die driehonderd twee en sestigste jaar het hulle weer afgekom in die stryd. En ons het hulle weer verslaan, en het ’n groot aantal van hulle gedood, en hulle dooies is in die see gewerp.

9 En nou, vanweë hierdie groot ding wat my volk, die Nefiete gedoen het, het hulle begin aroem in hulle eie krag, en begin om te sweer voor die hemele dat hulle hul sou wreek oor die bloed van hulle broers wat gedood is deur hul vyande.

10 En hulle het gesweer by die hemele, en ook by die troon van God, dat hulle asou optrek in die stryd teen hulle vyande, en hulle sou afsny vanaf die aangesig van die land.

11 En dit het gebeur dat ek, Mormon, vanaf daardie tyd volstrek geweier het om ’n bevelvoerder en ’n leier te wees van hierdie volk, vanweë hulle boosheid en gruwels.

12 Kyk, ek het hulle gelei, nieteenstaande hulle boosheid het ek hulle baie keer gelei in die stryd, en het hulle liefgehad, volgens die aliefde van God wat in my was, met my hele hart; en my siel is uitgestort in gebed voor my God die hele dag lank vir hulle; nogtans, dit was bsonder geloof, vanweë die hardheid van hulle harte.

13 En driekeer het ek hulle verlos uit die hande van hulle vyande, en hulle het nie bekeer van hul sondes nie.

14 En nadat hulle gesweer het by alles wat hulle averbied was deur ons Here en Saligmaker Jesus Christus, dat hulle sou opgaan na hulle vyande om te veg, en hulleself te wreek oor die bloed van hulle broers, kyk, die stem van die Here het na my gekom, en gesê:

15 aWraak is Myne, en Ek sal bvergeld; en omdat hierdie volk nie bekeer het nadat Ek hulle verlos het nie, kyk, hulle sal afgesny word van die aangesig van die aarde.

16 En dit het gebeur dat ek volstrek geweier het om op te trek teen my vyande; en ek het gedoen net soos die Here my gebied het; en ek het as ’n omstander gestaan om aan die wêreld die dinge te openbaar wat ek gesien en gehoor het, volgens die openbarings van die Gees wat getuig het van die dinge wat moes kom.

17 Daarom skryf ek aaan julle, nie-Jode, en ook aan julle, huis van Israel, wanneer die werk sal begin, dat julle op die punt staan om voor te berei om terug te keer na die land van julle erfenis;

18 Ja, kyk, ek skryf aan al die eindes van die aarde; ja, aan julle, twaalf stamme van Israel, wat ageoordeel sal word volgens julle werke deur die twaalf wat Jesus gekies het om sy dissipels te wees in die land Jerusalem.

19 En ek skryf ook aan die oorblyfsel van hierdie volk, wat ook geoordeel sal word deur die atwaalf wat Jesus gekies het in hierdie land; en hulle sal geoordeel word deur die ander twaalf wat Jesus gekies het in die land Jerusalem.

20 En hierdie dinge openbaar die Gees aan my; daarom skryf ek aan julle almal. En om hierdie rede skryf ek aan julle, sodat julle mag weet dat julle almal moet staan voor die aregterstoel van Christus, ja, elke siel wat behoort aan die hele bmensegeslag van Adam; en julle moet staan om geoordeel te word oor julle werke, of hulle goed of boos is;

21 En ook dat julle die evangelie van Jesus Christus mag aglo, wat julle sal hê onder julle; en ook dat die bJode, die verbondsvolk van die Here, ’n ander cgetuie mag hê behalwe Hom vir wie hulle gesien en gehoor het, dat Jesus, vir wie hulle doodgemaak het, die dware Christus was en die ware God.

22 En ek wens dat ek aal julle eindes van die aarde kon oorreed om te bekeer en voor te berei om te staan voor die regterstoel van Christus.

◀

9a

2 Ne. 4:34.

◀

10a

3 Ne. 3:20–21; Morm. 4:4.

◀

12a

GS Liefde.

◀

b

Morm. 5:2.

◀

14a

3 Ne. 12:34–37.

◀

15a

GS Wraak.

◀

b

L&V 82:23.

◀

17a

2 Ne. 30:3–8; 3 Ne. 29:1.

◀

18a

Matt. 19:28; Lk. 22:29–30; L&V 29:12.

◀

19a

1 Ne. 12:9–10.

◀

20a

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

b

L&V 27:11.

◀

21a

L&V 3:20.

◀

b

GS Jode.

◀

c

2 Ne. 25:18.

◀

d

2 Ne. 26:12; Mosia 7:27.

◀

22a

Alma 29:1.

Hoofstuk 4

Oorlog en slagting duur voort—Die bose straf die bose—Groter boosheid heers as ooit tevore in die hele Israel—Vroue en kinders word geoffer aan afgode—Die Lamaniete begin om die Nefiete weg te vee voor hulle. Ongeveer 363–375 n.C.

1 En nou het dit gebeur dat in die driehonderd drie en sestigste jaar, het die Nefiete opgetrek met hulle leërs om te veg teen die Lamaniete, vanuit die land Verlatenheid.

2 En dit het gebeur dat die leërs van die Nefiete weer teruggedryf is na die land Verlatenheid. En terwyl hulle nog moeg was, het ’n vars leër van die Lamaniete op hulle afgekom; en hulle het ’n hewige stryd gevoer, in soverre dat die Lamaniete besit geneem het van die stad Verlatenheid en baie van die Nefiete gedood het, en baie gevangenes geneem het.

3 En die oorblywendes het gevlug en aangesluit by die inwoners van die stad Teankum. Nou het die stad Teankum gelê aan die grens van die seekus; en dit was ook naby die stad Verlatenheid.

4 En dit was aomdat die leërs van die Nefiete opgetrek het teen die Lamaniete, dat hulle begin om verslaan te word; want as dit nie daarvoor was nie, kon die Lamaniete geen mag oor hulle gehad het nie.

5 Maar, kyk, die oordele van God sal die bose inhaal; en dit is deur die abose dat die bose gestraf word; want dit is die bose wat die harte van die kinders van mense opstook tot bloedvergieting.

6 En dit het gebeur dat die Lamaniete voorbereidings gemaak het om teen die stad Teankum op te trek.

7 En dit het gebeur in die driehonderd vier en sestigste jaar het die Lamaniete opgetrek teen die stad Teankum, dat hulle ook besit mag neem van die stad Teankum.

8 En dit het gebeur dat hulle afgeweer en teruggedrywe is deur die Nefiete. En toe die Nefiete sien dat hulle die Lamaniete teruggedrywe het, het hulle weer geroem in hulle eie krag; en hulle het uitgegaan in hulle eie mag en die stad Verlatenheid weer in besit geneem.

9 En nou is al hierdie dinge gedoen, en daar is duisende gedood aan beide kante, beide die Nefiete en die Lamaniete.

10 En dit het gebeur dat die driehonderd ses en sestigste jaar verbygegaan het, en die Lamaniete het weer teen die Nefiete opgekom in die stryd; en tog het die Nefiete nie bekeer van die boosheid wat hulle gedoen het nie, maar voortdurend volgehou met hulle boosheid.

11 En dit is onmoontlik vir die tong om dit te beskrywe, of vir die mens om ’n volledige beskrywing te gee van die aaklige toneel van die bloed en slagting wat onder die volk was, beide onder die Nefiete en onder die Lamaniete; en elke hart is verhard, sodat hulle hul verheug het in die voortdurende bloedvergieting.

12 En daar was nooit so ’n groot aboosheid onder al die kinders van Lehi gewees nie, nóg selfs onder die hele huis van Israel, volgens die woorde van die Here, as wat daar onder hierdie volk was nie.

13 En dit het gebeur dat die Lamaniete besit geneem het van die stad Verlatenheid, en dit omdat hulle agetalle die getalle van die Nefiete oortref het.

14 En hulle het ook gemarsjeer na die stad Teankum, en het die inwoners uit haar gedryf, en het baie gevangenes geneem, beide vroue en kinders, en het hulle geoffer as offerandes aan hulle aafgode.

15 En dit het gebeur dat in die driehonderd sewe en sestigste jaar, omdat die Nefiete kwaad was omdat die Lamaniete hulle vroue en kinders geoffer het, dat hulle teen die Lamaniete opgetrek het met uitermate groot toorn, in soverre dat hulle weer die Lamaniete verslaan het, en hulle verdryf het uit hulle lande.

16 En die Lamaniete het nie weer opgetrek teen die Nefiete tot die driehonderd vyf en sewentigste jaar nie.

17 En in hierdie jaar het hulle teen die Nefiete met al hulle magte afgekom; en hulle is nie getel nie vanweë die grootheid van hulle aantal.

18 En avan hierdie tyd af het die Nefiete geen mag verkry oor die Lamaniete nie, maar het begin om weggevee te word deur hulle, net soos die dou voor die son.

19 En dit het gebeur dat die Lamaniete afgekom het teen die stad Verlatenheid; en daar was ’n uitermate groot stryd gevoer in die land Verlatenheid, waarin hulle die Nefiete verslaan het.

20 En hulle het weer gevlug voor hulle, en hulle het by die stad Boas gekom; en daar het hulle teen die Lamaniete gestaan met uitermate moed, in soverre dat die Lamaniete hulle nie verslaan het nie, totdat hulle weer die tweede keer gekom het.

21 En toe hulle die tweede keer gekom het, is die Nefiete verdryf en geslag met ’n uitermate groot slagting; hulle vroue en hulle kinders is weer geoffer aan afgode.

22 En dit het gebeur dat die Nefiete weer voor hulle gevlug het, en het al die inwoners met hulle saamgeneem, beide in dorpe en gehugte.

23 En nou ek, Mormon, omdat ek gesien het dat die Lamaniete op die punt gestaan het om die land te oorrompel, daarom het ek na die heuwel aSim gegaan, en het al die kronieke geneem wat Ammaron weggebêre het tot die Here.

◀

4a

Morm. 3:10.

◀

5a

L&V 63:33.

◀

12a

Gén. 6:5; 3 Ne. 9:9.

◀

13a

Morm. 5:6.

◀

14a

GS Afgodery.

◀

18a

Morm. 3:3.

◀

23a

Morm. 1:3.

Hoofstuk 5

Mormon lei weer die Nefitiese leërs in veldslae van bloed en slagting—Die Boek van Mormon sal te voorskyn kom om die hele Israel te oortuig dat Jesus die Christus is—Vanweë hulle ongeloof sal die Lamaniete verstrooi word, en die Gees sal ophou om met hulle te werk—Hulle sal die evangelie ontvang van die nie-Jode in die laaste dae. Ongeveer 375–384 n.C.

1 En dit het gebeur dat ek uitgegaan het onder die Nefiete, en het die aeed herroep wat ek geneem het dat ek hulle nie meer sou bystaan nie; en hulle het my weer bevel gegee oor hulle leërs, want hulle het my beskou asof ek hulle kon red uit hulle verdrukkinge.

2 Maar kyk, ek was asonder hoop, want ek het geweet van die oordele van die Here wat oor hulle sou kom; want hulle het nie bekeer van hulle ongeregtighede nie, maar het geworstel om hulle lewens, sonder om te roep tot daardie Wese wat hulle geskape het.

3 En dit het gebeur dat die Lamaniete teen ons opgekom het toe ons gevlug het na die stad Jordaan; maar kyk, hulle is teruggedryf dat hulle nie die stad op daardie tydstip ingeneem het nie.

4 En dit het gebeur dat hulle weer teen ons opgekom het, en ons het die stad beheer. En daar was ook ander stede wat beheer is deur die Nefiete, welke vestings hulle afgesny het dat hulle nie in die land kon kom wat voor ons lê nie, om die inwoners van ons land te vernietig nie.

5 Maar dit het gebeur dat watter lande ons ook al verbygegaan het, en die inwoners daarvan nie ingebring is nie, is vernietig deur die Lamaniete, en hulle dorpe, en gehugte, en stede is verbrand met vuur; en so het driehonderd nege en sewentig jaar verbygegaan.

6 En dit het gebeur dat in die driehonderd en tagtigste jaar het die Lamaniete weer teen ons opgekom om te veg, en ons het moedig teen hulle gestaan; maar dit was alles tevergeefs, want so groot was hulle getalle dat hulle die volk van die Nefiete onder hulle voete vertrap het.

7 En dit het gebeur dat ons weer op die vlug geslaan het, en diegene wie se vlug vinniger was as die Lamaniete, het ontsnap, en diegene wie se vlug nie die Lamaniete oortref het nie, is weggevee en vernietig.

8 En nou kyk, ek, Mormon, begeer nie om die siele van mense te verskeur deur aan hulle so ’n vreeslike toneel van bloed en slagting te beskryf as wat voor my oë gelê is nie; maar ek, omdat ek geweet het dat hierdie dinge sekerlik bekend moet word, en dat alle dinge wat verborge is, abekend gemaak moet word vanaf die huise se dakke—

9 En ook dat ’n kennis van hierdie dinge moet akom na die oorblyfsel van hierdie volk, en ook na die nie-Jode, wat die Here gesê het hierdie volk sal bverstrooi, en hierdie volk sal as niks geag word onder hulle nie—daarom skryf ek ’n cklein verkorting, omdat ek nie durf om ’n volle kroniek te gee van die dinge wat ek gesien het nie, vanweë die gebod wat ek ontvang het, en ook sodat julle nie te veel droefheid mag hê vanweë die boosheid van hierdie volk nie.

10 En nou kyk, dit spreek ek met hulle saad, en ook met die nie-Jode wat besorgd is oor die huis van Israel, wat besef en weet waarvandaan hulle seëninge kom.

11 Want ek weet dat sodaniges bedroef sal wees oor die onheil van die huis van Israel; ja, hulle sal bedroef wees oor die vernietiging van hierdie volk; hulle sal bedroef wees dat hierdie volk nie bekeer het nie, dat hulle omsluit mag word in die arms van Jesus.

12 Nou ahierdie dinge is geskrywe baan die oorblyfsel van die huis van Jakob; en hulle is geskrywe volgens hierdie wyse, want dit is deur God bekend dat boosheid hulle nie sal uitbring aan hulle nie; en hulle moet cweggebêre word tot die Here sodat hulle na vore mag kom in sy eie bepaalde tyd.

13 En dit is die gebod wat ek ontvang het; en kyk, hulle sal na vore kom volgens die gebod van die Here, wanneer Hy dit geskik ag, in sy wysheid.

14 En kyk, hulle sal uitgaan na die ongelowiges onder die aJode; en vir hierdie doel sal hulle uitgaan—dat hulle boorreed mag word dat Jesus die Christus is, die Seun van die lewende God; sodat die Vader deur sy mees Geliefde, sy groot en ewige doel mag teweegbring, deur die Jode te herstel, of die hele huis van Israel, tot die land van hulle erfenis, wat die Here hulle God hulle gegee het, tot die vervulling van sy cverbond;

15 En ook dat die saad van ahierdie volk ten volle mag glo in sy evangelie, wat sal buitgaan na hulle vanaf die nie-Jode; want hierdie volk sal cverstrooi word, en sal ’n donker, ’n vieslike, en ’n verfoeilike volk dword, erger as dit wat ooit onder ons was, ja, selfs dit wat onder die Lamaniete was, en dit vanweë hulle ongeloof en afgodery.

16 Want kyk, die Gees van die Here het alreeds opgehou om te awerk met hulle vaders; en hulle is sonder Christus en God in die wêreld; en hulle word verdrywe soos bkaf voor die wind.

17 Hulle was eenmaal ’n behaaglike volk, en hulle het Christus gehad as hulle aherder; ja, hulle is gelei en wel deur God die Vader.

18 Maar nou kyk, hulle word arondgelei deur Satan, net soos kaf verdryf word voor die wind, of soos ’n skip rondgegooi word op die golwe, sonder seil of anker, of sonder enigiets waarmee sy gestuur kan word; en net soos sy is, so is hulle.

19 En kyk, die Here het hulle seëninge teruggehou, wat hulle mag ontvang het in die land, vir die anie-Jode wat die land sal besit.

20 Maar kyk, dit sal gebeur dat hulle verdryf en verstrooi sal word deur die nie-Jode, en nadat hulle verdryf en verstrooi is deur die nie-Jode, kyk, dan sal die Here die averbond bonthou wat Hy gesluit het met Abraham en met die hele huis van Israel.

21 En ook sal die Here die agebede onthou van die regverdiges, wat aan Hom opgestuur is vir hulle.

22 En dan, o julle nie-Jode, hoe kan julle staan voor die krag van God, tensy julle sal bekeer en wegkeer van julle bose weë?

23 Weet julle nie dat julle in die hande van God is nie? Weet julle nie dat Hy alle mag het, en dat op sy groot abevel die aarde bopgerol sal word soos ’n boekrol nie?

24 Daarom, bekeer julle, en verootmoedig julle voor Hom, sodat Hy nie in geregtigheid sal uitkom teen julle nie—sodat ’n oorblyfsel van die saad van Jakob nie onder julle sal uitgaan soos ’n aleeu, en julle in stukke skeur, en daar niemand is om te verlos nie.

◀

1a

Morm. 3:11.

◀

2a

Morm. 3:12.

◀

8a

Lk. 12:2–3; 2 Ne. 27:11; L&V 1:3.

◀

9a

4 Ne. 1:49.

◀

b

3 Ne. 16:8.

◀

c

Morm. 1:1.

◀

12a

Enos 1:16; Hel. 15:11–13. GS Boek van Mormon.

◀

b

L&V 3:16–20.

◀

c

Morm. 8:4, 13–14; Moro. 10:1–2.

◀

14a

2 Ne. 29:13; 30:7–8. GS Jode.

◀

b

2 Ne. 25:16–17.

◀

c

3 Ne. 29:1–3.

◀

15a

3 Ne. 21:3–7, 24–26.

◀

b

1 Ne. 13:20–29, 38; Morm. 7:8–9.

◀

c

1 Ne. 10:12–14; 3 Ne. 16:8.

◀

d

2 Ne. 26:33.

◀

16a

Gén. 6:3; Ether 2:15.

◀

b

Ps. 1:4.

◀

17a

GS Goeie Herder.

◀

18a

2 Ne. 28:21.

◀

19a

3 Ne. 20:27–28.

◀

20a

GS Abraham, Verbond van.

◀

b

3 Ne. 16:8–12.

◀

21a

Enos 1:12–18; Morm. 9:36–37.

◀

23a

Hel. 12:8–17.

◀

b

3 Ne. 26:3.

◀

24a

Miga 5:7; 3 Ne. 20:15–16.

Hoofstuk 6

Die Nefiete kom bymekaar by die land Cumora vir die finale veldslae—Mormon bêre die heilige kronieke weg in die Cumora-heuwel—Die Lamaniete seëvier en die Nefitiese volk word vernietig—Honderde duisende word deur die swaard gedood. Ongeveer 385 n.C.

1 En nou voltooi ek my kroniek aangaande die avernietiging van my volk, die Nefiete. En dit het gebeur dat ons voor die Lamaniete uitgemarsjeer het.

2 En ek, Mormon, het ’n brief geskryf aan die koning van die Lamaniete, en het van hom begeer dat hy aan ons moes gun dat ons ons volk bymekaar mag maak by die aland Cumora, by ’n heuwel wat Cumora genoem is, en daar kon ons hulle die stryd aansê.

3 En dit het gebeur dat die koning van die Lamaniete my die ding gegun het wat ek begeer het.

4 En dit het gebeur dat ons uitgemarsjeer het na die land Cumora, en ons het ons tente opgeslaan rondom die Cumora-heuwel; en dit was in ’n land van baie waters, riviere, en fonteine; en hier het ons hoop gehad om die voordeel te behaal oor die Lamaniete.

5 En toe driehonderd vier en tagtig jaar verbygegaan het, het ons al die oorblywendes van ons volk bymekaargemaak in die land Cumora.

6 En dit het gebeur dat toe ons al ons volk in een groep bymekaar gemaak het na die land Cumora, kyk, ek, Mormon, het begin om oud te word; en omdat ek geweet het dat dit die laaste stryd sou wees van my volk, en omdat ek gebied is deur die Here dat ek nie die kronieke wat oorhandig is deur ons vaders, wat heilig was, in die hande moes laat val van die Lamaniete nie, (want die Lamaniete sou hulle vernietig) daarom het ek ahierdie kroniek gemaak uit die plate van Nefi, en het in die Cumora-heuwel al die bkronieke weggebêre wat aan my toevertrou is deur die hand van die Here, behalwe chierdie paar plate wat ek gegee het aan my seun dMoroni.

7 En dit het gebeur dat my volk, met hulle vroue en hulle kinders, nou die aleërs van die Lamaniete sien opmarsjeer het na hulle; en met daardie aaklige vrees vir die dood wat die boesems vul van alle bose, het hulle gewag om hulle aan te val.

8 En dit het gebeur dat hulle gekom het om te veg teen ons, en elke siel was gevul met vrees vanweë die grootheid van hul getalle.

9 En dit het gebeur dat hulle my volk aangeval het met die swaard, en met die boog, en met die pyl, en met die byl, en met allerlei soorte wapens van oorlog.

10 En dit het gebeur dat my manne neergevel is, ja, en wel my tienduisend wat by my was, en ek het gewond neergeval in die midde; en hulle het by my verbygegaan dat hulle nie ’n einde gemaak het aan my lewe nie.

11 En toe hulle deurgegaan het en aal my manne neergevel het behalwe vir vier en twintig van ons, (onder wie my seun Moroni was) en ons wat die gesneuweldes van ons volk oorlewe het, het die volgende dag gesien, toe die Lamaniete teruggekeer het na hulle kampe, vanaf die kruin van die Cumora-heuwel, die tienduisend van my volk wat neergevel is, wat van voor deur my gelei is.

12 En ons het ook die tienduisend gesien van my volk wat deur my seun Moroni gelei is.

13 En kyk, die tienduisend van Gidgiddona het geval en ook hy in die middel.

14 En Lama het geval met sy tienduisend; en Gilgal het geval met sy tienduisend; en Limha het geval met sy tienduisend; en Jeneum het geval met sy tienduisend; en Cumeniha, en Moroniha, en Antionum, en Sjiblom, en Sem, en Jos, het geval met hulle tienduisend elk.

15 En dit het gebeur dat daar nog tien was wat geval het deur die swaard, met hulle tienduisend elk; ja en wel my ahele volk, behalwe daardie vier en twintig wat by my was, en ook ’n paar wat ontsnap het na die suidelike lande, en ’n paar wat gedros het na die Lamaniete, het geval; en hulle vlees, en beendere, en bloed het gelê op die aangesig van die aarde, en dit is agtergelaat deur die hande van diegene wat hulle gedood het, om te vergaan op die land, en om te verkrummel en om terug te keer tot hulle moederaarde.

16 En my siel is verskeur deur smart, vanweë die gesneuweldes van my volk, en ek het uitgeroep:

17 O julle skones, hoe kon julle afgewyk het van die weë van die Here! O julle skones, hoe kon julle daardie Jesus verwerp het, wat met ope arms gestaan het om julle te ontvang!

18 Kyk, as julle dit nie gedoen het nie, sou julle nie geval het nie. Maar kyk, julle het geval, en ek betreur julle verlies.

19 O julle skone seuns en dogters, julle vaders en moeders, julle mans en vroue, julle skones, hoe is dit dat julle kon geval het!

20 Maar kyk, julle is heen, en my droefhede kan julle nie terugbring nie.

21 En die dag kom gou wanneer julle sterflike met onsterflikheid beklee moet word, en hierdie liggame wat nou vergaan tot verderf, moet spoedig aonverganklike liggame word; en dan moet julle staan voor die regterstoel van Christus, om geoordeel te word volgens julle werke; en as dit so is dat julle regverdig is, dan is julle geseën met julle vaders wat julle voorgegaan het.

22 O dat julle bekeer het voor hierdie groot vernietiging oor julle gekom het. Maar kyk, julle is weg, en die Vader, ja, die Ewige Vader van die hemel, ken julle toestand; en Hy doen met julle volgens sy ageregtigheid en bbarmhartigheid.

◀

1a

1 Ne. 12:19; Jarom 1:10; Alma 45:9–14; Hel. 13:5–11.

◀

2a

Ether 9:3.

◀

6a

GS Plate.

◀

b

Ether 15:11.

◀

c

WvM 1:2.

◀

d

Morm. 8:1.

◀

7a

1 Ne. 12:15.

◀

11a

1 Ne. 12:19–20; Hel. 15:17.

◀

15a

Alma 9:24.

◀

21a

1 Kor. 15:53–54.

◀

22a

GS Geregtigheid.

◀

b

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

Hoofstuk 7

Mormon nooi die Lamaniete van die laaste dae om in Christus te glo, sy evangelie te aanvaar en gered te word—Almal wat die Bybel glo sal ook die Boek van Mormon glo. Ongeveer 385 n.C.

1 En nou, kyk, ek wil ietwat spreek tot die aoorblyfsel van hierdie volk wat gespaar is, as dit so is dat God my woorde aan hulle mag gee, sodat hulle mag weet van die dinge van hulle vaders; ja, ek spreek met julle, julle oorblyfsel van die huis van Israel; en dit is die woorde wat ek spreek:

2 Weet julle dat julle van die ahuis van Israel is.

3 Weet julle dat julle tot bekering moet kom, of julle kan nie gered word nie.

4 Weet julle dat julle jul wapens van oorlog moet neerlê, en nie meer behae skep in die vergieting van bloed nie, en hulle nie weer opneem nie, behalwe as God julle sal gebied.

5 Weet julle dat julle moet kom tot die akennis van julle vaders, en bekeer van al julle sondes en ongeregtighede, en bglo in Jesus Christus, dat Hy die Seun van God is, en dat Hy gedood is deur die Jode, en deur die krag van die Vader het Hy weer opgestaan, waardeur Hy die coorwinning behaal het oor die graf; en ook in Hom is die angel van die dood opgesluk.

6 En Hy bring die aopstanding van die dode teweeg, waardeur die mens opgerig moet word om te staan voor sy bregterstoel.

7 En Hy het die averlossing van die wêreld teweeg gebring, waardeur hy wat bskuldeloos bevind word voor Hom op die oordeelsdag, dit aan hom gegee is om te cwoon in die teenwoordigheid van God in sy koninkryk, om onophoudelik lof te sing met die dkore daar bo, aan die Vader, en aan die Seun, en aan die Heilige Gees, wat eeen God is, in ’n toestand van fgeluk wat geen einde het nie.

8 Daarom, bekeer, en word gedoop in die Naam van Jesus, en gryp die aevangelie van Christus aan, wat aan julle voorgehou sal word, nie net in hierdie kroniek nie, maar ook in die bkroniek wat na die nie-Jode sal kom cvan die Jode, welke kroniek van die nie-Jode sal kom dna julle.

9 Want kyk, dit aword geskrywe met die doel dat julle dit mag bglo; en as julle dit glo, sal julle dié ook glo; en as julle dit glo, sal julle weet aangaande julle vaders en ook die wonderbaarlike werke wat tot stand gebring is deur die krag van God onder hulle.

10 En julle sal ook weet dat julle ’n oorblyfsel is van die saad van Jakob; daarom word julle gereken onder die volk van die eerste verbond; en as dit so is dat julle in Christus glo, en gedoop word, eers met water, dan met vuur en met die Heilige Gees, in navolging van die avoorbeeld van ons Saligmaker, volgens dit wat Hy ons gebied het, dan sal dit goed gaan met julle op die dag van oordeel. Amen.

◀

1a

Hel. 15:11–13.

◀

2a

Alma 10:3.

◀

5a

2 Ne. 3:12.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

c

Jes. 25:8; Mosia 16:7–8.

◀

6a

GS Opstanding.

◀

b

GS Jesus Christus—Regter; Oordeel, Die Laaste.

◀

7a

GS Verlos, Verlossing.

◀

b

GS Regverdigmaking, Regverdig.

◀

c

1 Ne. 10:21; L&V 76:62; Moses 6:57.

◀

d

Mosia 2:28.

◀

e

L&V 20:28. GS God, Godheid.

◀

f

GS Vreugde.

◀

8a

GS Evangelie.

◀

b

GS Bybel.

◀

c

2 Ne. 29:4–13.

◀

d

1 Ne. 13:38.

◀

9a

GS Boek van Mormon.

◀

b

1 Ne. 13:38–41.

◀

10a

2 Ne. 31:5–9.

Hoofstuk 8

Die Lamaniete jag en vernietig die Nefiete—Die Boek van Mormon sal te voorskyn kom deur die krag van God—Wee word uitgespreek oor diegene wat toorn en onenigheid uitblaas teen die werk van die Here—Die Nefitiese kroniek sal te voorskyn kom in ’n tyd van boosheid, ontaarding en afvalligheid. Ongeveer 400–421 n.C.

1 Kyk, ek, aMoroni, voltooi die bkroniek van my vader, Mormon. Kyk, ek het net ’n paar dinge om te skrywe, welke dinge ek beveel is deur my vader.

2 En nou het dit gebeur dat ná die agroot en ontsettende slag van Cumora, kyk, is die Nefiete wat ontsnap het na die land suidwaarts, gejag deur die bLamaniete, totdat hulle almal vernietig is.

3 En my vader is ook gedood deur hulle, en net ek bly aalleen oor om die droewige verhaal te skryf van die vernietiging van my volk. Maar kyk, hulle is weg, en ek vervul die gebod van my vader. En of hulle my sal doodmaak, weet ek nie.

4 Daarom sal ek skryf en die kronieke wegbêre in die aarde; en waarheen ek gaan, maak nie saak nie.

5 Kyk, my vader het ahierdie kroniek geskryf, en hy het die doel daarvan neergeskryf. En kyk, ek sou dit ook skryf as ek plek gehad het op die bplate, maar ek het nie; en erts het ek nie, want ek is alleen. My vader is gedood in die stryd, en al my verwante, en ek het nóg vriende nóg iewers om heen te gaan; en hoe lank die Here sal toelaat dat ek mag lewe, weet ek nie.

6 Kyk, avierhonderd jaar het verbygegaan sedert die koms van ons Here en Saligmaker.

7 En kyk, die Lamaniete het my volk, die Nefiete, gejag, van stad tot stad, en van plek tot plek, totdat hulle nie meer is nie; en groot was hulle aval; ja, groot en wonderbaarlik is die vernietiging van my volk, die Nefiete.

8 En kyk, dit is die hand van die Here wat dit gedoen het. En kyk ook, die Lamaniete avoer oorlog teen mekaar; en die hele aangesig van hierdie land is een eindelose kringloop van moord en bloedvergieting; en nie een ken die einde van die oorlog nie.

9 En nou kyk, ek sê niks meer aangaande hulle nie, want daar is niemand behalwe die Lamaniete en arowers wat bestaan op die aangesig van die land nie.

10 En daar is niemand wat die ware God ken nie behalwe die adissipels van Jesus, wat vertoef het in die land totdat die boosheid van die volk so groot was dat die Here hulle nie wou toelaat om by die mense te bbly nie; en of hulle op die aangesig van die land is, weet geen mens nie.

11 Maar kyk, my avader en ek het hulle gesien, en hulle het ons gedien.

12 En wie ook al hierdie kroniek ontvang, en dit nie sal veroordeel vanweë die onvolmaakthede wat daarin is nie, hy sal weet van agroter dinge as hierdie. Kyk, ek is Moroni; en as dit moontlik was, sou ek alle dinge bekendmaak aan julle.

13 Kyk, ek maak ’n einde om te spreek aangaande hierdie volk. Ek is die seun van Mormon, en my vader was ’n aafstammeling van Nefi.

14 En ek is hy wat hierdie kroniek awegbêre tot die Here; die plate daarvan is van geen waarde nie, vanweë die gebod van die Here. Want Hy sê waarlik dat geeneen hulle sal hê om bwins te verkry nie; maar die kroniek daarop is van groot waarde; en wie ook al dit aan die lig sal bring, vir hom sal die Here seën.

15 Want niemand kan mag hê om dit aan die lig te bring, tensy dit aan hom gegee word deur God nie; want God wil hê dat dit gedoen word met ’n aoog enkel gerig op sy heerlikheid, of tot die welsyn van die antieke en lankal verstrooide verbondsvolk van die Here.

16 En geseënd is ahy wat hierdie ding aan die lig sal bring; want dit sal uit die duisternis bgebring word tot die lig, volgens die woord van God; ja, dit sal gebring word uit die aarde, en dit sal skyn uit die duisternis, en kom tot die kennis van die volk; en dit sal gedoen word deur die krag van God.

17 En as daar afoute is, is hulle die foute van ’n mens. Maar kyk, ons weet van geen fout nie; nogtans, God weet alle dinge; daarom, hy wat bveroordeel, laat hom op sy hoede wees uit vrees dat hy in gevaar sal verkeer van die helse vuur.

18 En hy wat sê: Toon aan my, of jy sal geslaan word—laat hom op sy hoede wees dat hy nie dít beveel wat verbied is deur die Here nie.

19 Want kyk, hy wat haastig aoordeel, sal weer haastig geoordeel word; want volgens sy werke sal sy loon wees; daarom, hy wat slaan, sal weer deur die Here geslaan word.

20 Kyk wat die skrif sê—die mens sal nie slaan nie, nóg sal hy oordeel; want die oordeel is myne, sê die Here, en die wraak is ook myne, en Ek sal vergeld.

21 En hy wat toorn en onenigheid uitblaas teen die werk van die Here, en teen die verbondsvolk van die Here, wat die huis van Israel is, en sal sê: Ons sal die werk van die Here vernietig, en die Here sal nie sy verbond onthou wat Hy gesluit het met die huis van Israel nie, hy staan gevaar om afgekap en in die vuur gewerp te word;

22 Want die ewige adoeleindes van die Here sal voortrol, totdat al sy beloftes vervul sal word.

23 Ondersoek die profesieë van aJesaja. Kyk, ek kan hulle nie skryf nie. Ja, kyk, ek sê vir julle, dat daardie heiliges wat my voorgegaan het, wat hierdie land besit het, sal broep, ja, en wel uit die stof sal hulle roep tot die Here; en sowaar as die Here leef, Hy sal die verbond onthou wat Hy met hulle gesluit het.

24 En Hy ken hulle agebede, dat hulle ten behoewe van hulle broers was; en Hy ken hulle geloof, want in sy Naam kon hulle bberge versit; en in sy Naam kon hulle die aarde laat skud; en deur die krag van sy woord het hulle cgevangenisse laat intuimel op die aarde; ja, selfs die vurige oond kon hulle nie leed aandoen nie, nóg wilde diere, nóg giftige slange, vanweë die krag van sy woord.

25 En kyk, hulle agebede was ook ten behoewe van hom wat die Here sal toelaat om hierdie dinge te voorskyn te bring.

26 En niemand hoef te sê dat hulle nie sal kom nie, want hulle sal sekerlik, want die Here het dit gespreek; want auit die aarde sal hulle kom, deur die hand van die Here, en niemand kan dit keer nie; en dit sal kom op ’n dag wanneer dit gesê sal word dat bwonderwerke weggedoen is; en dit sal kom net asof een sou spreek cuit die dood.

27 En dit sal kom op ’n dag wanneer die abloed van heiliges sal roep tot die Here, vanweë bgeheime organisasies en die werke van die duisternis.

28 Ja, dit sal kom op ’n dag wanneer die krag van God geloën sal word, en akerke verontreinig sal word, en verhef sal wees in die hoogmoed van hulle harte; ja, en wel op ’n dag wanneer leiers van kerke en leraars verhef sal wees in die hoogmoed van hulle harte, tot afguns van hulle wat behoort aan hulle kerke.

29 Ja, dit sal kom op ’n dag wanneer adaar gehoor sal word van brande, en storms, en brookmis ook in vreemde lande;

30 En daar sal ook gehoor word van aoorloë, gerugte van oorloë, en aardbewings op verskillende plekke.

31 Ja, dit sal kom op ’n dag wanneer daar groot besoedelings sal wees op die aangesig van die aarde; daar sal moorde wees, en roof, en leuens, en bedrieërye, en hoererye, en allerlei soorte gruwels; wanneer daar baie sal wees wat sal sê: Doen dit of doen dat, en dit amaak nie saak nie, want die Here sal diesulkes bondersteun op die laaste dag. Maar wee diesulkes, want hulle is in die cgal van bitterheid en in die bande van ongeregtigheid.

32 Ja, dit sal kom op ’n dag wanneer daar kerke gebou sal word wat sê: Kom na my, en vir julle geld sal julle vergewe word van julle sondes.

33 O julle bose en wederstrewige en hardnekkige volk, hoekom het julle vir julleself kerke opgebou om agewin te verkry? Hoekom het julle die heilige woord van God bverander, dat julle cverdoemenis oor julle siele mag bring? Kyk, vertrou op die openbarings van God; want kyk, die tyd kom op daardie dag wanneer al hierdie dinge vervul moet word.

34 Kyk, die Here het aan my groot en wonderbaarlike dinge getoon aangaande dit wat binnekort moet kom, op daardie dag wanneer hierdie dinge te voorskyn sal kom onder julle.

35 Kyk, ek spreek met julle asof julle teenwoordig is, en tog is julle nie. Maar kyk, Jesus Christus het julle aan my getoon, en ek ken julle dade.

36 En ek weet dat julle awandel in die hoogmoed van julle harte; en daar is niemand behalwe ’n paar wat hulle nie bophef in die hoogmoed van hulle harte nie, om cbaie pronkerige kleding te dra, wat lei tot afguns, en onenighede, en haatdraendheid, en vervolginge, en allerlei ongeregtighede; en julle kerke, ja, en wel elke een, het besoedel geword vanweë die hoogmoed van julle harte.

37 Want kyk, julle het ageld lief, en julle besittings, en julle pronkerige kleding, en die versiering van julle kerke, meer as wat julle die armes en behoeftiges, die siekes en die verdruktes liefhet.

38 O julle besoedeldes, julle skynheiliges, julle leraars, wat julleself verkoop vir dit wat sal verweer, hoekom het julle die heilige kerk van God besoedel? Hoekom is julle askaam om op julle die Naam van Christus te neem? Hoekom dink julle nie dat die waarde groter is van ’n eindelose geluk as die bsmart wat nooit sterwe nie—vanweë die clof van die wêreld?

39 Hoekom versier julle julself met dit wat geen lewe het nie, en laat tog toe dat die hongeriges, en die behoeftiges, en die naaktes, en die siekes en die verdruktes by julle verbygaan, en gewaar hulle nie?

40 Ja, waarom bou julle jul ageheime gruwels om gewin te verkry, en om weduwees te laat treur voor die Here, en ook om wese te laat treur voor die Here, en ook om die bloed van hulle vaders en hulle mans te laat roep tot die Here vanaf die grond, om wraak oor julle hoofde?

41 Kyk, die swaard van vergelding hang oor julle; en die tyd kom spoedig dat Hy die bloed van die heiliges op julle awreek, want Hy sal hulle geroep nie langer verduur nie.

◀

1a

GS Moroni, Seun van Mormon.

◀

b

GS Plate.

◀

2a

Morm. 6:2–15.

◀

b

L&V 3:18.

◀

3a

Moro. 9:22.

◀

5a

Morm. 2:17–18.

◀

b

Morm. 6:6.

◀

6a

Alma 45:10.

◀

7a

1 Ne. 12:2–3.

◀

8a

1 Ne. 12:20–23.

◀

9a

Morm. 2:8.

◀

10a

3 Ne. 28:7; Ether 12:17. GS Drie Nefitiese Dissipels.

◀

b

Morm. 1:16.

◀

11a

3 Ne. 28:24–26.

◀

12a

3 Ne. 26:6–11.

◀

13a

3 Ne. 5:20.

◀

14a

Moro. 10:1–2.

◀

b

JS—G 1:46.

◀

15a

L&V 4:5.

◀

16a

2 Ne. 3:6–7, 11, 13–14.

◀

b

Jes. 29:18; 2 Ne. 27:29.

◀

17a

Morm. 9:31, 33; Ether 12:23–28.

◀

b

3 Ne. 29:5; Ether 4:8.

◀

19a

JSV Matt. 7:1–2 (Bylae); 3 Ne. 14:1–2; Moro. 7:14.

◀

22a

L&V 3:3.

◀

23a

3 Ne. 20:11; 23:1.

◀

b

Jes. 29:4; 2 Ne. 3:19–20; 26:16.

◀

24a

Enos 1:12–18; Morm. 9:36; L&V 10:46.

◀

b

Jakob 4:6; Hel. 10:9.

◀

c

Alma 14:27–29.

◀

25a

Morm. 5:21.

◀

26a

Jes. 29:4; 2 Ne. 33:13.

◀

b

Morm. 9:15–26; Moro. 7:27–29, 33–37.

◀

c

2 Ne. 26:15–16; Morm. 9:30; Moro. 10:27.

◀

27a

Ether 8:22–24; L&V 87:6–7.

◀

b

GS Geheime Organisasies.

◀

28a

2 Tim. 3:1–7; 1 Ne. 14:9–10; 2 Ne. 28:3–32; L&V 33:4.

◀

29a

Joël 2:28–32; 2 Ne. 27:2–3.

◀

b

1 Ne. 19:11; L&V 45:39–42.

◀

30a

Matt. 24:6; 1 Ne. 14:15–17.

◀

31a

2 Ne. 28:21–22.

◀

b

2 Ne. 28:8.

◀

c

Alma 41:11.

◀

33a

GS Priesterlis.

◀

b

1 Ne. 13:26–29.

◀

c

GS Verdoemenis.

◀

36a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

b

Jakob 2:13.

◀

c

Alma 5:53.

◀

37a

2 Ne. 28:9–16.

◀

38a

Rom. 1:16; 2 Tim. 1:8; 1 Ne. 8:25–28; Alma 46:21.

◀

b

Mosia 3:25.

◀

c

1 Ne. 13:9.

◀

40a

GS Geheime Organisasies.

◀

41a

1 Ne. 22:14.

Hoofstuk 9

Moroni doen ’n beroep op diegene wat nie in Christus glo nie om te bekeer—Hy verkondig ’n God van wonderwerke, wat openbaringe gee en gawes en tekens uitstort op die gelowiges—Wonderwerke hou op as gevolg van ongeloof—Tekens volg diegene wat glo—Die mens word vermaan om wys te wees en die gebooie te onderhou. Ongeveer 401–421 n.C.

1 En nou, ek spreek ook aangaande diegene wat nie in Christus glo nie.

2 Kyk, sal julle glo in die dag van julle besoeking—kyk, wanneer die Here sal kom, ja, en wel daardie agroot dag wanneer die baarde opgerol sal word soos ’n boekrol, en die elemente sal csmelt met vurige hitte, ja, in daardie groot dag wanneer julle gebring sal word om te staan voor die Lam van God—sal julle dan sê dat daar geen God is nie?

3 Sal julle dan langer die Christus loën, of kan julle die Lam van God aanskou? Veronderstel julle dat julle by Hom sal woon onder ’n bewustheid van julle skuld? Veronderstel julle dat julle gelukkig kan wees om te woon by daardie heilige Wese, wanneer julle siele gemartel word deur ’n bewustheid van skuld, dat julle altyd sy wette oortree het?

4 Kyk, ek sê vir julle dat julle ellendiger sal wees om te woon by ’n heilige en regverdige God, onder ’n bewustheid van julle vieslikheid voor Hom, as wat julle sou woon by die averdoemde siele in die bhel.

5 Want kyk, wanneer julle gebring sal word om julle anaaktheid te sien voor God, en ook die heerlikheid van God, en die heiligheid van Jesus Christus, sal dit ’n vlam aansteek van onblusbare vuur in julle.

6 O dan julle aongelowiges, bwend julle tot die Here; roep kragtig tot die Vader in die Naam van Jesus, dat julle miskien vlekkeloos, crein, en skoon, en wit bevind mag word, omdat julle gereinig is deur die bloed van die dLam, op daardie groot en laaste dag.

7 En verder spreek ek met julle wat die openbarings van God aloën, en sê dat hulle weggedoen is, dat daar geen openbarings is, nóg profesieë, nóg gawes, nóg genesing, nóg spreek in tonge, en die buitleg van tonge;

8 Kyk, ek sê vir julle, hy wat hierdie dinge loën, ken nie die aevangelie van Christus nie; ja, hy het nie die skrifture gelees nie; indien wel, bverstaan hy hulle nie.

9 Want lees ons nie dat God adieselfde is gister, vandag, en vir ewig nie, en in Hom is daar geen veranderlikheid of skaduwee van ommekeer nie?

10 En nou, as julle vir julle ’n god voorgestel het wat verander, en in wie daar ’n skaduwee van ommekeer is, dan het julle vir julle ’n god voorgestel wat nie ’n God van wonderwerke is nie.

11 Maar kyk, ek sal aan julle ’n God toon van wonderwerke, en wel die God van Abraham, en die God van Isak, en die God van Jakob; en dit is daardie selfde aGod wat die hemele en die aarde geskape het, en alle dinge wat in hulle is.

12 Kyk, Hy het vir Adam geskape, en deur aAdam het die bval van die mens gekom. En vanweë die val van die mens het Jesus Christus gekom, en wel die Vader en die Seun; en vanweë Jesus Christus het die cverlossing van die mens gekom.

13 En vanweë die verlossing van die mens, wat gekom het deur Jesus Christus, word hulle teruggebring na die teenwoordigheid van die Here; ja, dit is waardeur alle mense verlos word, omdat die dood van Christus die aopstanding teweegbring, wat ’n verlossing teweegbring uit ’n eindelose bslaap, uit welke slaap alle mense opgewek sal word deur die krag van God wanneer die trompet sal blaas; en hulle sal te voorskyn kom, beide klein en groot, en almal sal staan voor sy regbank, verlos en bevry van hierdie ewige cband van die dood, welke dood ’n tydelike dood is.

14 En dan kom die aoordeel van die Heilige Een oor hulle; en dan kom die tyd dat hy wat bvieslik is, steeds vieslik sal wees; en hy wat regverdig is, sal steeds regverdig wees; hy wat gelukkig is, sal steeds gelukkig wees, en hy wat ongelukkig is, sal steeds ongelukkig wees.

15 En nou, o julle almal wat vir julle ’n god voorgestel het wat ageen wonderwerke kan verrig nie, ek wil vir julle vra, het al hierdie dinge verbygegaan, waarvan ek gespreek het? Het die einde al gekom? Kyk, ek sê vir julle, Nee; en God het nie opgehou om ’n God van wonderwerke te wees nie.

16 Kyk, is die dinge wat God verrig het, nie wonderbaarlik in ons oë nie? Ja, en wie kan die wonderbaarlike awerke van God begryp?

17 Wie sal sê dat dit nie ’n wonderwerk was dat deur sy awoord die hemel en die aarde sou wees nie, en dat deur die krag van sy woord is die mens bgeskape uit die cstof van die aarde; en deur die krag van sy woord is wonderwerke verrig?

18 En wie sal sê dat Jesus Christus nie baie magtige awonderwerke gedoen het nie? En daar is baie magtige wonderwerke verrig deur die hande van die apostels.

19 En as daar toe awonderwerke verrig is, hoekom het God opgehou om ’n God van wonderwerke te wees, en tog ’n onveranderlike Wese te bly? En kyk, ek sê vir julle, Hy verander nie; indien wel, sal Hy ophou om God te wees; en Hy hou nie op om God te wees nie, en is ’n God van wonderwerke.

20 En die rede waarom Hy ophou om awonderwerke te doen onder die kinders van mense, is omdat hulle kwyn in ongeloof, en afwyk van die regte weg, en nie die God ken op wie hulle behoort te bvertrou nie.

21 Kyk, ek sê vir julle dat wie ook al in Christus glo, en glad nie twyfel nie, awat hy ook al die Vader sal vra in die Naam van Christus, dit sal aan hom gegee word; en hierdie belofte is aan almal, en wel tot aan die eindes van die aarde.

22 Want kyk, so sê Jesus Christus, die Seun van God, aan sy dissipels wat sou vertoef, ja, en ook aan al sy dissipels, ten aanhore van die skare: aGaan julle die hele wêreld in, en preek die evangelie aan elke skepsel;

23 En hy wat glo en gedoop word, sal gered word, maar hy wat nie glo nie, sal averdoem word;

24 En hierdie atekens sal hulle volg wat glo—in my Naam sal hulle bduiwels uitwerp; hulle sal in nuwe tonge spreek; hulle sal slange opneem; en as hulle enige dodelike ding drink, sal dit hulle nie kwaad doen nie; hulle sal die chande lê op die siekes en hulle sal herstel;

25 En wie ook al in my Naam sal glo, en glad nie twyfel nie, aan hom sal Ek al my woorde abevestig, en wel tot aan die eindes van die aarde.

26 En nou, kyk, wie kan die werke van die Here weerstaan? aWie kan sy woorde loën? Wie sal opstaan teen die almagtige mag van die Here? Wie sal die werke van die Here verag? Wie sal die kinders van Christus verag? Kyk, julle almal wat bveragters is van die werke van die Here, want julle sal wonder en vergaan.

27 O dan, verag nie, en wonder nie, maar slaan ag op die woorde van die Here, en vra die Vader in die Naam van Jesus vir welke dinge julle ook al nodig sal hê. Twyfel nie, maar wees gelowig, en begin soos in die dae van die voortyd, en akom na die Here met julle hele bhart, en cwerk julle eie heil uit met vrees en bewing voor Hom.

28 Wees awys in die dae van julle toetsing; stroop julleself van alle onreinheid; vra nie, sodat julle dit nie mag deurbring in julle bwelluste nie, maar vra met standvastige onwankelbaarheid, dat julle nie sal swig voor enige versoeking nie, maar dat julle die waaragtige en clewende God sal dien.

29 Sorg dat julle nie aonwaardig gedoop word nie; sorg dat julle nie bonwaardig die nagmaal van Christus gebruik nie; maar sorg dat julle alle dinge doen in cwaardigheid, en doen dit in die Naam van Jesus Christus, die Seun van die lewende God; en as julle dit doen, en volhard tot die einde toe, sal julle geensins uitgewerp word nie.

30 Kyk, ek spreek met julle asof ek uit die dode agespreek het, want ek weet dat julle my woorde sal hê.

31 Veroordeel my nie vanweë my aonvolmaaktheid nie, nóg my vader, vanweë sy onvolmaaktheid, nóg hulle wat geskrywe het voor hom; maar gee eerder dank aan God dat Hy aan ons ons onvolmaakthede geopenbaar het, sodat julle mag leer om wyser te wees as wat ons was.

32 En nou kyk, ons het hierdie kroniek geskryf volgens ons kennis, in die karakters wat onder ons bekend staan as ahervormde Egipties, wat oorgelewer is en gewysig is deur ons volgens ons spreekwyse.

33 En as ons plate groot genoeg was, sou ons in Hebreeus geskryf het; maar die Hebreeus is ook gewysig deur ons; en as ons in Hebreeus kon geskryf het, kyk, sou julle geen onvolmaakthede gehad het in ons kroniek nie.

34 Maar die Here ken die dinge wat ons geskryf het, en ook dat geen ander volk ons taal ken nie; daarom, en omdat geen ander volk ons taal ken nie, daarom het Hy amiddele berei vir die vertolking daarvan.

35 En hierdie dinge word geskryf sodat ons ons kleding mag reinig van die bloed van ons broers, wat gekwyn het in aongeloof.

36 En kyk, hierdie dinge wat ons abegeer het aangaande ons broers, ja, naamlik hulle herstel tot die kennis van Christus, is volgens die gebede van al die heiliges wat in die land gewoon het.

37 En mag die Here Jesus Christus gun dat hulle gebede verhoor mag word volgens hulle geloof; en mag God die Vader die verbond onthou wat Hy gesluit het met die huis van Israel; en mag Hy hulle seën vir ewig, deur geloof in die Naam van Jesus Christus. Amen.

◀

2a

Mal. 4:5; 3 Ne. 28:31.

◀

b

Morm. 5:23; L&V 63:20–21. GS Wêreld—Einde van die wêreld.

◀

c

Amos 9:13; 3 Ne. 26:3.

◀

4a

GS Verdoemenis.

◀

b

GS Hel.

◀

5a

2 Ne. 9:14.

◀

6a

GS Ongeloof.

◀

b

Eség. 18:23, 32; L&V 98:47.

◀

c

GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

d

GS Lam van God.

◀

7a

3 Ne. 29:6–7.

◀

b

1 Kor. 12:7–10; Gel. Art. 1:7.

◀

8a

GS Evangelie.

◀

b

Matt. 22:29.

◀

9a

Hebr. 13:8; 1 Ne. 10:18–19; Alma 7:20; Moro. 8:18; L&V 20:12.

◀

11a

Gén. 1:1; Mosia 4:2; L&V 76:20–24. GS Jesus Christus.

◀

12a

Mosia 3:26.

◀

b

GS Val van Adam en Eva.

◀

c

GS Verlos, Verlossing.

◀

13a

Hel. 14:15–18.

◀

b

L&V 43:18.

◀

c

L&V 138:16.

◀

14a

GS Oordeel, Die Laaste.

◀

b

Alma 7:21; L&V 88:35.

◀

15a

Moro. 7:35–37; L&V 35:8. GS Wonderwerk.

◀

16a

Ps. 40:6; L&V 76:114; Moses 1:3–5.

◀

17a

Jakob 4:9.

◀

b

GS Skep, Skepping.

◀

c

Gén. 2:7; Mosia 2:25.

◀

18a

Joh. 6:14.

◀

19a

L&V 63:7–10.

◀

20a

Rigt. 6:11–13; Ether 12:12–18; Moro. 7:35–37.

◀

b

GS Vertrou.

◀

21a

Matt. 21:22; 3 Ne. 18:20.

◀

22a

Mark. 16:15–16. GS Sendingwerk.

◀

23a

GS Verdoemenis.

◀

24a

Mark. 16:17–18. GS Teken.

◀

b

Hand. 16:16–18.

◀

c

GS Salwing van die Siekes.

◀

25a

GS Getuienis; Openbaring.

◀

26a

3 Ne. 29:4–7.

◀

b

Spr. 13:13.

◀

27a

Moro. 10:30–32.

◀

b

Jos. 22:5; L&V 64:22, 34. GS Hart.

◀

c

Filip. 2:12.

◀

28a

Jakob 6:12.

◀

b

GS Wellus, Wellustigheid.

◀

c

Alma 5:13.

◀

29a

GS Doop—Vereistes vir die doop.

◀

b

1 Kor. 11:27–30; 3 Ne. 18:28–32.

◀

c

GS Waardig, Waardigheid.

◀

30a

Morm. 8:26; Moro. 10:27.

◀

31a

Morm. 8:17; Ether 12:22–28, 35.

◀

32a

1 Ne. 1:2; Mosia 1:4.

◀

34a

Mosia 8:13–18; Ether 3:23, 28; L&V 17:1.

◀

35a

2 Ne. 26:15.

◀

36a

Morm. 8:24–26; L&V 10:46–49.

Die Boek van Ether

Die kroniek van die Jerediete, geneem van die vier en twintig plate wat gevind is deur die volk van Limhi in die dae van Koning Mosia.

Hoofstuk 1

Moroni verkort die geskrifte van Ether—Ether se geslagsregister word uiteengesit—Die taal van die Jerediete word nie verwar by die Toring van Babel nie—Die Here belowe om hulle te lei na ’n uitverkore land en hulle ’n groot nasie te maak.

1 En nou, ek, aMoroni, gaan voort om ’n kroniek te gee van daardie antieke inwoners wat vernietig is deur die bhand van die Here op die aangesig van hierdie noordelike land.

2 En ek neem my verslag van die avier en twintig plate wat gevind is deur die volk van Limhi, wat genoem word die Boek van Ether.

3 En omdat ek veronderstel dat die eerste deel van hierdie kroniek, wat spreek aangaande die skepping van die wêreld, en ook van Adam, en ’n verslag vanaf daardie tyd tot by die groot atoring, en watter dinge gebeur het onder die kinders van mense tot daardie tyd, besit word deur die Jode—

4 Daarom skryf ek nie daardie dinge wat gebeur het vanaf die adae van Adam tot daardie tyd nie; maar hulle is op die plate; en wie hulle ook al vind, hy sal mag hê, dat hy die volledige verslag mag verkry.

5 Maar kyk, ek gee nie die volledige verslag nie, maar ’n deel van die verslag gee ek, vanaf die toring totdat hulle vernietig is.

6 En op hierdie wyse gee ek die verslag. Hy wat hierdie kroniek geskryf het, was aEther, en hy was ’n afstammeling van Coriantor.

7 Coriantor was die seun van Moron.

8 En Moron was die seun van Etem.

9 En Etem was die seun van Aha.

10 En Aha was die seun van Set.

11 En Set was die seun van Sjiblon.

12 En Sjiblon was die seun van Com.

13 En Com was die seun van Coriantum.

14 En Coriantum was die seun van Amnigadda.

15 En Amnigadda was die seun van Aäron.

16 En Aäron was ’n afstammeling van Het, wat die seun was van Heartom.

17 En Heartom was die seun van Lib.

18 En Lib was die seun van Kis.

19 En Kis was die seun van Corom.

20 En Corom was die seun van Levi.

21 En Levi was die seun van Kim.

22 En Kim was die seun van Morianton.

23 En Morianton was ’n afstammeling van Riplakis.

24 En Riplakis was die seun van Sez.

25 En Sez was die seun van Het.

26 En Het was die seun van Com.

27 En Com was die seun van Coriantum.

28 En Coriantum was die seun van Emer.

29 En Emer was die seun van Omer.

30 En Omer was die seun van Sule.

31 En Sule was die seun van Kib.

32 En Kib was die seun van Oriha, wat die seun was van Jered;

33 Welke aJered uitgekom het met sy broer en hulle gesinne, met sommige ander en hulle gesinne, van die groot toring, in die tyd toe die Here die taal van die volk bverwar het, en gesweer het in sy toorn dat hulle verstrooi sou word oor die hele caangesig van die aarde; en ooreenkomstig die woord van die Here is die volk verstrooi.

34 En die abroer van Jered, omdat hy ’n groot en sterk man was, en ’n man wat hoog begunstig was deur die Here, Jered, sy broer, het aan hom gesê: Roep tot die Here, dat Hy ons nie sal verwar sodat ons nie ons woorde sal verstaan nie.

35 En dit het gebeur dat die broer van Jered geroep het tot die Here, en die Here het Hom ontferm oor Jered; daarom het Hy nie die taal verwar van Jered nie; en Jered en sy broer is nie verwar nie.

36 Toe het Jered aan sy broer gesê: Roep weer tot die Here, en dit mag wees dat Hy sy toorn sal afwend van hulle wat ons vriende is, sodat Hy hulle taal nie verwar nie.

37 En dit het gebeur dat die broer van Jered geroep het tot die Here, en die Here het Hom ontferm oor hulle vriende en hul gesinne ook, sodat hulle nie verwar is nie.

38 En dit het gebeur dat Jered weer met sy broer gespreek het, en gesê het: Gaan en vra vir die Here of Hy ons sal verdryf uit die land, en as Hy ons sal verdryf uit die land, roep tot Hom waarheen ons sal gaan. En wie weet, of die Here ons sal uitlei na ’n land wat auitverkore is bo die hele aarde? En as dit so is, laat ons getrou wees aan die Here, sodat ons dit mag ontvang as ons erfenis.

39 En dit het gebeur dat die broer van Jered tot die Here geroep het volgens dit wat gespreek is by monde van Jered.

40 En dit het gebeur dat die Here die broer van Jered gehoor het, en Hom ontferm het oor hom, en aan hom gesê het:

41 Gaan heen, en maak jou kuddes bymekaar, beide mannetjie en wyfie, van elke soort; en ook van die saad van die aarde van elke soort, en jou agesinne; en ook Jered jou broer, en sy gesin; en ook jou bvriende en hulle gesinne, en die vriende van Jered en hulle gesinne.

42 En wanneer jy dit gedoen het, sal jy aan die hoof van hulle agaan, af na die vallei wat noordwaarts is. En daar sal Ek jou ontmoet, en Ek sal bvoor jou uitgaan na ’n land wat cuitverkore is bo al die lande van die aarde.

43 En daar sal Ek jou en jou saad seën, en vir My voortbring van jou saad, en van die saad van jou broer, en hulle wat saam met jou sal gaan, ’n groot nasie. En daar sal geen een groter wees as die nasie wat Ek sal voortbring vir My uit jou saad, op die hele aangesig van die aarde nie. En aldus sal Ek aan jou doen omdat jy dié lang tyd tot My geroep het.

◀

1a

GS Moroni, Seun van Mormon.

◀

b

Morm. 5:23; L&V 87:6–7.

◀

2a

Alma 37:21; Ether 15:33.

◀

3a

Omni 1:22; Mosia 28:17; Hel. 6:28.

◀

4a

DI wat dieselfde tydperk dek as Genesis 1–10.

◀

6a

Ether 12:2; 15:34.

◀

33a

GS Jered.

◀

b

Gén. 11:6–9.

◀

c

Mosia 28:17.

◀

34a

GS Jered, Broer van.

◀

38a

GS Beloofde Land.

◀

41a

Ether 6:20.

◀

b

Ether 6:16.

◀

42a

1 Ne. 2:1–2; Abr. 2:3.

◀

b

L&V 84:88.

◀

c

1 Ne. 13:30.

Hoofstuk 2

Die Jerediete berei voor vir hulle reis na ’n beloofde land—Dit is ’n uitverkore land waarop die mens Christus moet dien of weggevee word—Die Here spreek met die broer van Jered vir drie ure—Die Jerediete bou bote—Die Here vra vir die broer van Jered om voor te stel hoe die bote verlig sal word.

1 En dit het gebeur dat Jered en sy broer, en hulle gesinne, en ook die vriende van Jered en sy broer en hulle gesinne, afgegaan het in die vallei wat noordwaarts was, (en die naam van die vallei was aNimrod, omdat dit genoem is na die magtige jagter) met hul kuddes wat hulle bymekaargemaak het, mannetjie en wyfie, van elke soort.

2 En hulle het ook valstrikke gestel en voëls van die lug gevang; en hulle het ook ’n houer berei, waarin hulle saam met hulle die visse van die waters gedra het.

3 En hulle het ook saamgedra met hulle, deseret, wat, as dit vertaal word, ’n heuningby is; en so het hulle met hulle saamgedra swerms bye, en allerlei soorte van dít wat op die aangesig van die land was, sade van elke soort.

4 En dit het gebeur dat toe hulle afgekom het in die vallei van Nimrod, het die Here neergedaal en met die broer van Jered gespreek; en Hy was in ’n awolk, en die broer van Jered het Hom nie gesien nie.

5 En dit het gebeur dat die Here hulle gebied het dat hulle moes uitgaan in die wildernis, ja, na daardie gebied waar ’n mens nog nooit was nie. En dit het gebeur dat die Here voor hulle uitgegaan het en met hulle gespreek het terwyl Hy gestaan het in ’n awolk, en aanwysings gegee het waarheen hulle moes reis.

6 En dit het gebeur dat hulle gereis het in die wildernis, en bote gebou het, waarin hulle baie waters oorgesteek het, en hulle was gedurig gelei deur die hand van die Here.

7 En die Here wou nie toelaat dat hulle moes stop anderkant die see in die wildernis nie; maar Hy wou hê dat hulle verder moes gaan na die aland van belofte, wat uitverkore was bo alle ander lande, wat die Here God bewaar het vir ’n regverdige volk.

8 En Hy het gesweer in sy toorn vir die broer van Jered, dat wie ook al hierdie land van belofte sou besit, van daardie tyd af en vir ewig, Hom moes adien, die ware en enigste God, of hulle sou bweggevee word wanneer die volheid van sy toorn oor hulle sou kom.

9 En nou, ons kan die bevele van God sien aangaande hierdie land, dat dit ’n land van belofte is; en watter nasie ook al dit sal besit, God sal dien, of hulle sal weggevee word wanneer die volheid van sy toorn oor hulle sal kom. En die volheid van sy toorn kom oor hulle wanneer hulle ryp is in ongeregtigheid.

10 Want kyk, dit is ’n land wat uitverkore is bo alle ander lande; daarom, hy wat dit besit, sal God dien, of sal weggevee word; want dit is die ewigdurende bevel van God. En dit is nie tot die avolheid van ongeregtigheid onder die kinders van die land, dat hulle bweggevee word nie.

11 En dit kom na julle, o julle anie-Jode, sodat julle die bevele van God mag ken—sodat julle mag bekeer en nie voortgaan in julle ongeregtighede totdat die volheid kom nie, sodat julle nie oor julle die volheid van die toorn van God mag afbring soos die inwoners van die land tot dusver gedoen het nie.

12 Kyk, hierdie is ’n uitverkore land, en watter nasie dit ook al besit, sal avry wees van gebondenheid en van slawerny, en van alle ander nasies onder die hemel, as hulle maar net die God van die land sal bdien wat Jesus Christus is, wat geopenbaar is deur die dinge wat ons geskryf het.

13 En nou gaan ek voort met my kroniek; want kyk, dit het gebeur dat die Here vir Jered en sy broers uitgebring het tot by daardie groot see wat die lande skei. En toe hulle by die see gekom het, het hulle hul tente opgeslaan; en het die naam van die plek Moriancumer genoem; en hulle het in tente gewoon, en het in tente gewoon op die strand vir ’n tydperk van vier jaar.

14 En dit het gebeur aan die einde van vier jaar dat die Here weer gekom het na die broer van Jered, en in ’n wolk gestaan het en met hom gespreek het. En vir ’n tydperk van drie ure het die Here met die broer van Jered gespreek en hom agekasty omdat hy nie onthou het om die Naam van die Here baan te roep nie.

15 En die broer van Jered het bekeer van die boosheid wat hy gedoen het, en het die Naam van die Here aangeroep namens sy broers wat by hom was. En die Here het aan hom gesê: Ek sal jou en jou broers vergewe van hulle sondes; maar jy sal nie meer sondig nie, want julle sal onthou dat my aGees nie altyd met die mens sal bwerk nie; daarom, as julle sal sondig totdat julle heeltemal ryp is, sal julle afgesny word van die teenwoordigheid van die Here. En dit is my gedagtes oor die land wat Ek julle as julle erfenis sal gee; want dit sal ’n cuitverkore land wees bo alle ander lande.

16 En die Here het gesê: Gaan te werk en bou, volgens die wyse van bote, wat julle tot hiertoe gebou het. En dit het gebeur dat die broer van Jered begin het om te werk, en ook sy broers, en het bote gebou volgens die wyse wat hulle gebou het, volgens die aaanwysings van die Here. En hulle was klein, en hulle was lig op die water, net soos die ligtheid van ’n voël op die water.

17 En hulle is gebou op so ’n wyse dat hulle uitermate adig was, sodat hulle water kon hou soos ’n skottel; en die bodem daarvan was dig soos ’n skottel; en die kante daarvan was dig soos ’n skottel; en die kante daarvan was gepunt; en die bokant daarvan was dig soos ’n skottel; en die lengte daarvan was die lengte van ’n boom; en die deur daarvan, wanneer dit toegemaak was, was dig soos ’n skottel.

18 En dit het gebeur dat die broer van Jered tot die Here geroep het, en gesê het: O Here, ek het die werk afgehandel wat U my gebied het, en ek het die bote gemaak soos U my gewys het.

19 En kyk, o Here, in hulle is daar geen lig nie; waarheen sal ons stuur? En ons sal ook omkom, want in hulle kan ons nie asemhaal nie, behalwe vir die lug wat in hulle is; daarom sal ons omkom.

20 En die Here het aan die broer van Jered gesê: Kyk, jy sal ’n gat bo-in maak, en ook in die bodem; en wanneer jy lug sal kortkom, sal jy die gat oopmaak en lug ontvang. En as dit so is dat die water inkom op jou, kyk, jy sal die opening toemaak, sodat jy nie omkom in die vloed nie.

21 En dit het gebeur dat die broer van Jered so gedoen het, volgens wat die Here hom gebied het.

22 En hy het weer tot die Here geroep, en gesê: O Here, kyk, ek het gedoen net soos U my gebied het; en ek het die vaartuie voorberei vir my volk, en kyk, daar is geen lig in hulle nie. Kyk, o Here, sal U toelaat dat ons hierdie groot water sal oorsteek in die donker?

23 En die Here het aan die broer van Jered gesê: Wat wil julle hê moet Ek doen dat julle lig mag hê in julle vaartuie? Want kyk, julle kan nie vensters hê nie, want hulle sal in stukke geslaan word; nóg sal julle vuur saam met julle neem, want julle sal nie reis met die lig van vuur nie.

24 Want kyk, julle sal wees soos ’n walvis in die middel van die see; want die bergagtige golwe sal teen julle slaan. Nogtans, Ek sal julle weer bring uit die dieptes van die see; want die awinde het uitgegaan uit my mond, en ook die breëns en die vloede het Ek gestuur.

25 En kyk, Ek berei julle voor teen hierdie dinge; want julle kan nie hierdie groot diepte oorsteek tensy Ek julle voorberei teen die golwe van die see, en die winde wat uitgegaan het, en die vloede wat sal kom nie. Daarom, wat wil julle hê dat Ek vir julle moet berei sodat julle lig mag hê wanneer julle verswelg word in die dieptes van die see?

◀

1a

Gén. 10:8.

◀

4a

Núm. 11:25; L&V 34:7–9; JS—G 1:68.

◀

5a

Ex. 13:21–22.

◀

7a

1 Ne. 4:14. GS Beloofde Land.

◀

8a

Ether 13:2.

◀

b

Jarom 1:3, 10; Alma 37:28; Ether 9:20.

◀

10a

2 Ne. 28:16.

◀

b

1 Ne. 17:37–38.

◀

11a

2 Ne. 28:32.

◀

12a

GS Vry, Vryheid.

◀

b

Jes. 60:12.

◀

14a

GS Kasty, Kastyding.

◀

b

GS Gebed.

◀

15a

Ether 15:19.

◀

b

Gén. 6:3; 2 Ne. 26:11; Morm. 5:16.

◀

c

Ether 9:20.

◀

16a

1 Ne. 17:50–51.

◀

17a

Ether 6:7.

◀

24a

Ether 6:5.

◀

b

Ps. 148:8.

Hoofstuk 3

Die broer van Jered sien die vinger van die Here toe Hy sestien klippe aanraak—Christus toon sy geestelike liggaam aan die broer van Jered—Diegene wat ’n volmaakte kennis het, kan nie weerhou word om binne die sluier te sien nie—Vertolkers word voorsien om die Jereditiese kroniek aan die lig te bring.

1 En dit het gebeur dat die broer van Jered, (nou die getal van die vaartuie wat voorberei was, was agt) na die berg gegaan het, wat hulle genoem het die berg Selem, vanweë sy uitermate hoogte, en het sestien klein klippies uit ’n rots gesmelt; en hulle was wit en helder, net soos deurskynende glas; en hy het hulle gedra in sy hande na die kruin van die berg, en het weer tot die Here geroep, en gesê:

2 O Here, U het gesê dat ons omring moet wees deur die vloede. Nou kyk, o Here, en wees nie toornig op u dienskneg vanweë sy swakheid voor U nie; want ons weet dat U heilig is en woon in die hemele, en dat ons onwaardig is voor U; vanweë die aval het ons van bnature boos geword voortdurend; nogtans, o Here, U het ons ’n gebod gegee dat ons U moet aanroep, sodat ons van U mag ontvang volgens ons begeertes.

3 Kyk, o Here, U het ons geslaan vanweë ons ongeregtigheid, en het ons voortgedryf, en vir hierdie baie jare was ons in die wildernis; nogtans was U abarmhartig jeens ons. O Here, sien op my neer met medelye, en wend u toorn af van hierdie, u volk, en laat nie toe dat hulle sal uitgaan oor hierdie woeste diepte in die donker nie; maar aanskou hierdie dinge wat ek gesmelt het uit die rots.

4 En ek weet, o Here, dat U alle akrag het; en kan doen wat U ook al wil tot die voordeel van die mens; daarom, raak hierdie klippe aan, o Here, met u vinger, en berei hulle voor sodat hulle mag skyn in die donker; en hulle sal skyn vir ons in die vaartuie wat ons voorberei het, sodat ons lig mag hê terwyl ons die see sal oorsteek.

5 Kyk, o Here, U kan dit doen. Ons weet dat U in staat is om groot krag te toon, wat klein alyk vir die begrip van die mens.

6 En dit het gebeur dat toe die broer van Jered hierdie dinge gesê het, kyk, het die aHere sy hand uitgestrek en die klippe een vir een aangeraak met sy vinger. En die bsluier is weggeneem vanaf die oë van die broer van Jered, en hy het die vinger van die Here gesien; en dit was soos die vinger van ’n mens, soos vlees en bloed; en die broer van Jered het neergeval voor die Here, want hy is getref deur vrees.

7 En die Here het gesien dat die broer van Jered neergeval het op die aarde; en die Here het aan hom gesê: Staan op, hoekom het jy neergeval?

8 En hy sê vir die Here: Ek het die vinger van die Here gesien, en ek was bang dat Hy my sou slaan; want ek het nie geweet dat die Here vlees en bloed het nie.

9 En die Here het aan hom gesê: Vanweë jou geloof het jy gesien dat Ek op My avlees en bloed sal neem; en nog nooit het ’n mens voor My gekom met sulke uitermate geloof soos wat jy het nie; want as dit nie so was nie, kon jy nie my vinger gesien het nie. Het jy meer as dit gesien?

10 En hy het geantwoord: Nee; Here, toon Uself aan my.

11 En die Here het aan hom gesê: Glo jy die woorde wat Ek sal spreek?

12 En hy het geantwoord: Ja, Here, ek weet dat U die waarheid spreek, want U is ’n God van waarheid, en akan nie lieg nie.

13 En toe hy hierdie woorde gesê het, kyk, die Here het Hom aan hom agetoon, en gesê: bOmdat jy hierdie dinge weet, is jy verlos van die val; daarom word jy teruggebring in my teenwoordigheid; daarom ctoon Ek myself aan jou.

14 Kyk, Ek is Hy wat voorberei was vanaf die grondlegging van die wêreld om my volk te averlos. Kyk, Ek is Jesus Christus. Ek is die bVader en die Seun. In My sal die hele mensdom clewe hê, en dit ewiglik, naamlik hulle wat sal glo in my Naam; en hulle sal my dseuns en my dogters word.

15 En nooit het Ek Myself getoon aan die mens wat Ek geskape het nie, want nooit het die mens in My ageglo soos jy nie. Sien jy dat jy geskape is na my eie bbeeld? Ja, en wel alle mense is geskape in die begin na my eie beeld.

16 Kyk, hierdie liggaam, wat jy nou aanskou, is die liggaam van my aGees; en die mens het Ek geskape na die liggaam van my Gees; en net soos Ek aan jou verskyn in die Gees, net so sal Ek verskyn aan my volk in die vlees.

17 En nou, omdat ek, Moroni, gesê het dat ek nie ’n volledige verslag van hierdie dinge kon maak wat geskrywe is nie, daarom is dit voldoende vir my om te sê dat Jesus Hom getoon het aan hierdie man in die Gees, en wel op dieselfde wyse en in die gelykenis van dieselfde liggaam, net soos Hy Homself agetoon het aan die Nefiete.

18 En Hy het hom gedien net soos Hy die Nefiete gedien het; en dit alles, sodat hierdie man mag weet dat Hy God was, vanweë die baie groot werke wat die Here aan hom getoon het.

19 En vanweë die kennis van hierdie man kon hy nie daarvan weerhou word om binne die asluier te sien nie; en hy het die vinger van Jesus gesien, wat, toe hy gesien het, het hy van vrees neergeval; want hy het geweet dat dit die vinger was van die Here; en hy het nie langer geloof gehad nie, want hy het geweet, sonder twyfel.

20 Daarom, omdat hy hierdie volmaakte kennis van God gehad het, kon hy anie weerhou word van binne die sluier nie; daarom het hy Jesus gesien; en hy het Hom gedien.

21 En dit het gebeur dat die Here aan die broer van Jered gesê het: Kyk, jy sal nie toelaat dat hierdie dinge wat jy gesien en gehoor het uitgaan in die wêreld nie, totdat die atyd kom dat Ek my Naam sal verheerlik in die vlees; daarom, jy sal die dinge wat jy gesien en gehoor het veilig wegbêre en dit aan geen mens toon nie.

22 En kyk, wanneer jy na My sal kom, sal jy hulle skryf en sal hulle verseël, sodat geeneen hulle kan vertolk nie; want jy sal hulle in ’n taal skryf sodat hulle nie gelees kan word nie.

23 En kyk, Ek sal hierdie atwee stene aan jou gee, en jy sal hulle ook verseël saam met die dinge wat jy sal skryf.

24 Want kyk, die taal wat jy sal skryf het Ek verwar; daarom sal Ek in my eie bepaalde tyd toelaat dat hierdie stene die dinge wat jy sal skryf, sal verhelder aan die oë van mense.

25 En toe die Here hierdie woorde gespreek het, het Hy aan die broer van Jered aal die inwoners van die aarde getoon wat was, en ook almal wat sou wees; en Hy het hulle nie weerhou van sy sig, tot aan die eindes van die aarde nie.

26 Want Hy het vantevore aan hom gesê, dat aas hy in Hom sou bglo dat Hy calle dinge aan hom kon toon—dit aan hom getoon sou word; daarom kon die Here niks van hom weerhou nie, want hy het geweet dat die Here hom alle dinge kon toon.

27 En die Here het vir hom gesê: Skryf hierdie dinge en averseël hulle; en Ek sal hulle in my eie bepaalde tyd aan die kinders van mense toon.

28 En dit het gebeur dat die Here hom gebied het dat hy die twee astene moes verseël wat hy ontvang het, en hulle nie toon nie, totdat die Here hulle sou toon aan die kinders van mense.

◀

2a

GS Val van Adam en Eva.

◀

b

Mosia 3:19.

◀

3a

Ether 1:34–43.

◀

4a

GS Krag.

◀

5a

Jes. 55:8–9; 1 Ne. 16:29.

◀

6a

GS Jesus Christus.

◀

b

Ether 12:19, 21.

◀

9a

GS Jesus Christus; Sterflik, Sterflikheid; Vlees.

◀

12a

Hebr. 6:18.

◀

13a

L&V 67:10–11.

◀

b

Enos 1:6–8.

◀

c

GS Jesus Christus—Vooraardse bestaan van Christus.

◀

14a

GS Verlos, Verlossing; Verlosser.

◀

b

Mosia 15:1–4.

◀

c

Mosia 16:9.

◀

d

GS Seuns en Dogters van God.

◀

15a

GS Geloof, Glo.

◀

b

Gén. 1:26–27; Mosia 7:27; L&V 20:17–18.

◀

16a

GS Gees.

◀

17a

3 Ne. 11:8–10.

◀

19a

GS Sluier.

◀

20a

Ether 12:19–21.

◀

21a

Ether 4:1.

◀

23a

GS Urim en Tummim.

◀

25a

Moses 1:8.

◀

26a

Ether 3:11–13.

◀

b

GS Geloof, Glo.

◀

c

Ether 4:4.

◀

27a

2 Ne. 27:6–8.

◀

28a

L&V 17:1.

Hoofstuk 4

Moroni word gebied om die geskrifte van die broer van Jered te verseël—Hulle sal nie geopenbaar word totdat die mens geloof het net soos die broer van Jered nie—Christus gebied die mens om sy woorde te glo en dié van sy dissipels—Die mens word gebied om te bekeer, die evangelie te glo, en gered te word.

1 En die Here het die broer van Jered gebied om af te gaan van die berg van die teenwoordigheid van die Here, en die dinge te askrywe wat hy gesien het; en hulle was verbied om na die kinders van mense te kom btot ná Hy opgehef sou word op die kruis; en om hierdie rede het koning Mosia hulle gehou, sodat hulle nie na die wêreld sou kom tot ná Christus Homself aan sy volk sou toon nie.

2 En nadat Christus Hom waarlik aan sy volk getoon het, het Hy gebied dat hulle openbaar gemaak moes word.

3 En nou, daarna, het hulle almal gekwyn in ongeloof; en daar is niemand behalwe vir die Lamaniete nie, en hulle het die evangelie van Christus verwerp, daarom word ek gebied dat ek hulle weer moet awegbêre in die aarde.

4 Kyk, ek het op hierdie plate die juiste dinge geskryf wat die broer van Jered gesien het; en daar is nog nooit groter dinge geopenbaar as dié wat openbaar gemaak is aan die broer van Jered nie.

5 Daarom het die Here my gebied om hulle te skrywe; en ek het hulle geskrywe. En Hy het my gebied dat ek hulle moes verseël; en Hy het my ook gebied dat ek die vertolking daarvan moet averseël; daarom het ek die bvertolkers verseël, volgens die gebod van die Here.

6 Want die Here het aan my gesê: Hulle sal nie uitgaan na die nie-Jode nie tot die dag dat hulle sal bekeer van hul ongeregtigheid, en rein word voor die Here.

7 En in daardie dag dat hulle geloof sal beoefen in My, sê die Here, net soos die broer van Jered gedoen het, sodat hulle ageheilig mag word in My, dan sal Ek aan hulle die dinge openbaar wat die broer van Jered gesien het, tot die ontvouing aan hulle van al my openbarings, sê Jesus Christus, die Seun van God, die bVader van die hemele en van die aarde, en alle dinge wat daarin is.

8 En hy wat wil astry teen die woord van die Here, laat hom vervloek wees; en hy wat hierdie dinge sal bloën, laat hom vervloek wees; want aan hulle sal Ek cgeen groter dinge toon nie, sê Jesus Christus; want Ek is Hy wat spreek.

9 En op my bevel word die hemele geopen en word agesluit; en op my woord sal die baarde skud; en op my bevel sal die inwoners daarvan omkom, en wel soos deur vuur.

10 En hy wat nie my woorde glo nie, glo nie my dissipels nie; en as dit so is dat Ek nie spreek nie, oordeel julle; want julle sal weet dat dit Ek is wat spreek, op die alaaste dag.

11 Maar hy wat hierdie dinge aglo wat Ek gespreek het, hóm sal Ek besoek met openbarings van my Gees, en hy sal weet en getuienis lewer. Want vanweë my Gees sal hy bweet dat hierdie dinge cwaar is; want dit oorreed mense om goed te doen.

12 En watter ding mense ook al oorreed om goed te doen, is van My; want die agoeie kom van niemand nie behalwe van My. Ek is Hy wat die mense lei na alle goedheid; hy wat bnie my woorde sal glo nie, sal My nie glo nie—dat Ek is; en hy wat My nie sal glo nie, sal nie die Vader glo wat My gestuur het nie. Want kyk, Ek is die Vader, Ek is die clig, en die dlewe, en die waarheid van die wêreld.

13 aKom na My, o julle nie-Jode, en Ek sal aan julle die groter dinge toon, die kennis wat weggebêre is vanweë ongeloof.

14 Kom na My, o julle huis van Israel, en dit sal aopenbaar gemaak word aan julle watter groot dinge die Vader weggebêre het vir julle, vanaf die grondlegging van die wêreld; en dit het nie na julle gekom nie, as gevolg van ongeloof.

15 Kyk, wanneer julle daardie sluier van ongeloof sal skeur wat julle in julle aaklige toestand van boosheid, en hardheid van hart, en blindheid van verstand laat bly, dan sal die groot en wonderbaarlike dinge wat averberg is van julle vanaf die grondlegging van die wêreld—ja, wanneer julle die Vader sal aanroep in my Naam, met ’n gebroke hart en ’n verslae gees, dan sal julle weet dat die Vader die verbond onthou het wat Hy gesluit het met julle vaders, o huis van Israel.

16 En dan sal my aopenbarings wat Ek laat skryf het deur my dienskneg Johannes ontvou word voor die oë van die hele volk. Onthou, wanneer julle hierdie dinge sien, sal julle weet dat die tyd op hande is dat hulle in der waarheid openbaar gemaak sal word.

17 Daarom, awanneer julle hierdie kroniek sal ontvang, mag julle weet dat die werk van die Vader begin het op die hele aangesig van die land.

18 Daarom, abekeer al julle eindes van die aarde, en kom na My, en glo in my evangelie, en word bgedoop in my Naam; want hy wat glo en gedoop word, sal gered word; maar hy wat nie glo nie, sal verdoem word; en ctekens sal hulle volg wat in my Naam glo.

19 En geseënd is hy wat agetrou bevind word aan my Naam op die laaste dag, want hy sal verhef word om te woon in die koninkryk wat vir hom berei is bvanaf die grondlegging van die wêreld. En kyk, dit is Ek wat dit gespreek het. Amen.

◀

1a

Ether 12:24. GS Skrifture.

◀

b

Ether 3:21.

◀

3a

Morm. 8:14.

◀

5a

Ether 5:1.

◀

b

L&V 17:1; JS—G 1:52. GS Urim en Tummim.

◀

7a

GS Heiligmaking.

◀

b

Mosia 3:8.

◀

8a

3 Ne. 29:5–6; Morm. 8:17.

◀

b

2 Ne. 27:14; 28:29–30.

◀

c

Alma 12:10–11; 3 Ne. 26:9–10.

◀

9a

1 Kon. 8:35; L&V 77:8.

◀

b

Hel. 12:8–18; Morm. 5:23.

◀

10a

2 Ne. 33:10–15.

◀

11a

L&V 5:16.

◀

b

GS Getuienis.

◀

c

Ether 5:3–4; Moro. 10:4–5.

◀

12a

Alma 5:40; Moro. 7:16–17.

◀

b

3 Ne. 28:34.

◀

c

GS Lig, Lig van Christus.

◀

d

Joh. 8:12; Alma 38:9.

◀

13a

3 Ne. 12:2–3.

◀

14a

L&V 121:26–29.

◀

15a

2 Ne. 27:10.

◀

16a

Openb. 1:1; 1 Ne. 14:18–27.

◀

17a

3 Ne. 21:1–9, 28.

◀

18a

3 Ne. 27:20; Moro. 7:34.

◀

b

Joh. 3:3–5. GS Doop—Noodsaaklik.

◀

c

GS Gawes van die Gees.

◀

19a

Mosia 2:41; L&V 6:13. GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

b

2 Ne. 9:18.

Hoofstuk 5

Drie getuies en die werk self sal staan as ’n getuienis van die waaragtigheid van die Boek van Mormon.

1 En nou ek, Moroni, het die woorde geskryf wat my gebied is, volgens my geheue; en ek het julle die dinge vertel wat ek averseël het; daarom raak hulle nie aan met die doel dat julle mag vertaal nie; want daardie ding is julle verbied, tensy dit weldra wysheid sal wees in God.

2 En kyk, jy mag bevoorreg wees dat jy die plate mag toon aan adiegene wat sal help om hierdie werk te voorskyn te bring.

3 En aan adrie sal hulle getoon word deur die krag van God; daarom sal hulle vir seker bweet dat hierdie dinge cwaar is.

4 En in die mond van drie agetuies sal hierdie dinge bevestig word; en die getuienis van drie, en hierdie werk, waarin die krag van God getoon sal word en ook sy woord, waarvan die Vader, en die Seun, en die Heilige Gees getuienis lewer—en dit alles sal staan as ’n getuienis teen die wêreld op die laaste dag.

5 En as dit so is dat hulle bekeer en akom na die Vader in die Naam van Jesus, sal hulle ontvang word in die koninkryk van God.

6 En nou, as ek geen gesag het aangaande hierdie dinge nie, oordeel julle; want julle sal weet dat ek gesag het wanneer julle my sal sien, en ons sal staan voor God op die laaste dag. Amen.

◀

1a

2 Ne. 27:7–8, 21; Ether 4:4–7.

◀

2a

2 Ne. 27:12–14; L&V 5:9–15.

◀

3a

2 Ne. 11:3; 27:12.

◀

b

L&V 5:25.

◀

c

Ether 4:11.

◀

4a

Sien die opskrif van L&V 17 en verse 1–3; sien ook “Die Getuienis van Drie Getuies” in die inleidende bladsye van die Boek van Mormon.

◀

5a

Morm. 9:27; Moro. 10:30–32.

Hoofstuk 6

Die Jereditiese bote word gedryf deur die winde na die beloofde land—Die volk loof die Here vir sy goedheid—Oriha word aangestel as koning oor hulle—Jered en sy broer sterf.

1 En nou ek, Moroni, gaan voort om die kroniek te gee van Jered en sy broer.

2 Want dit het gebeur nadat die Here die aklippe berei het wat die broer van Jered na die berg opgedra het, het die broer van Jered afgekom van die berg en hy het die klippe geplaas in die vaartuie wat voorberei was, een aan elke punt daarvan; en kyk, hulle het lig gegee aan die vaartuie.

3 En so het die Here die klippe laat skyn in die donker, om lig te gee aan manne, vroue en kinders, sodat hulle nie die groot waters in die donker hoef oor te steek nie.

4 En dit het gebeur dat toe hulle allerlei soorte voedsel voorberei het, sodat hulle daardeur mag bestaan op die water, en ook voedsel vir hulle kleinvee en grootvee, en watter soort vee of dier of voël wat hulle ook al met hulle sou saamneem—En dit het gebeur dat toe hulle hierdie dinge gedoen het, het hulle aan boord gegaan van hulle vaartuie of bote, en op die see uitgevaar, en het hulle hulself toevertrou aan die Here hulle God.

5 En dit het gebeur dat die Here God ’n asterk wind laat waai het oor die aangesig van die waters, na die beloofde land; en so is hulle geslinger op die golwe van die see voor die wind.

6 En dit het gebeur dat hulle baie keer begrawe is in die dieptes van die see, vanweë die bergagtige golwe wat oor hulle gebreek het, en ook die groot en verskriklike storms wat veroorsaak is deur die woestheid van die wind.

7 En dit het gebeur dat toe hulle begrawe is in die dieptes, was daar geen water wat hulle kon skade aandoen nie, omdat hulle vaartuie so adig was soos ’n skottel, en ook hulle was dig soos die bark van Noag; daarom, toe hulle omgewe is deur die baie waters, het hulle tot die Here geroep, en Hy het hulle weer uitgebring bo-op die waters.

8 En dit het gebeur dat die wind nooit opgehou het om te waai na die beloofde land terwyl hulle op die waters was nie; en so is hulle voortgedrywe voor die wind.

9 En hulle het lofliedere agesing tot die Here; ja, die broer van Jered het lofliedere gesing tot die Here, en hy het die Here bgedank en geloof die hele dag lank; en toe dit nag word, het hulle nie opgehou om die Here te loof nie.

10 En so is hulle voortgedrywe; en geen monster van die see kon hulle breek nie, nóg walvis wat hulle kon skaad; en hulle het voortdurend lig gehad, hetsy dit bo-op die water was of onder die water.

11 En so is hulle voortgedrywe, driehonderd vier en veertig dae op die water.

12 En hulle het op die kus van die beloofde land geland. En toe hulle hul voete op die kus van die beloofde land gesit het, het hulle hulself neergebuig op die aangesig van die aarde, en hulle verootmoedig voor die Here, en trane van blydskap voor die Here gestort vanweë die menigvuldigheid van sy tere barmhartighede oor hulle.

13 En dit het gebeur dat hulle uitgegaan het oor die aangesig van die land, en begin het om die grond te bewerk.

14 En Jered het vier seuns gehad; en hulle is genoem Jacom, en Gilga, en Maha, en Oriha.

15 En die broer van Jered het ook seuns en dogters gehad.

16 En die avriende van Jered en sy broer was in getal omtrent twee en twintig siele; en hulle het ook seuns en dogters gehad voordat hulle na die beloofde land gekom het; en daarom het hulle begin om baie te word.

17 En hulle is geleer om voor die Here te awandel; en hulle is ook bgeleer van Omhoog.

18 En dit het gebeur dat hulle begin het om te versprei oor die aangesig van die land, en om te vermenigvuldig en die aarde te bewerk; en hulle het sterk geword in die land.

19 En die broer van Jered het begin om oud te word, en het gesien dat hy spoedig moes afgaan na die graf; daarom het hy aan Jered gesê: Laat ons ons volk bymekaarmaak sodat ons hulle mag tel, sodat ons van hulle kan verneem wat hulle van ons wil hê voordat ons afgaan na ons grafte.

20 En dienooreenkomstig is die volk bymekaargemaak. Nou was die getal van die seuns en die dogters van die broer van Jered twee en twintig siele; en die getal seuns en dogters van Jered was twaalf, en hy het vier seuns gehad.

21 En dit het gebeur dat hulle hul mense getel het; en nadat hulle hul getel het, het hulle van hulle verneem van dié dinge wat hulle wou hê hul moes doen voordat hulle na hul grafte afgaan.

22 En dit het gebeur dat die volk hulle gevra het dat hulle een van hul seuns moes asalf om ’n koning te wees oor hulle.

23 En nou kyk, dit was verontrustend vir hulle. En die broer van Jered het aan hulle gesê: Waarlik, hierdie ding lei tot aslawerny.

24 Maar Jered het aan sy broer gesê: Laat hulle toe dat hulle ’n koning mag hê. En daarom het hy aan hulle gesê: Kies julle onder ons seuns ’n koning uit, wie julle ook al wil.

25 En dit het gebeur dat hulle naamlik die eersgeborene gekies het van die broer van Jered; en sy naam was Pagag. En dit het gebeur dat hy geweier het en wou nie hulle koning wees nie. En die volk wou hê dat sy vader hom moes noop, maar sy vader wou nie; en hy het hulle beveel dat hulle geen mens moes noop om hulle koning te wees nie.

26 En dit het gebeur dat hulle al die broers van Pagag gekies het, en hulle wou nie.

27 En dit het gebeur dat nie een van die seuns van Jered wou nie, en wel almal behalwe een, en Oriha is gesalf om koning te wees oor die volk.

28 En hy het begin om te heers, en die volk het begin om voorspoedig te word; en hulle het uitermate ryk geword.

29 En dit het gebeur dat Jered gesterf het, en ook sy broer.

30 En dit het gebeur dat Oriha nederig gewandel het voor die Here, en het onthou watter groot dinge die Here vir sy vader gedoen het, en het ook sy volk geleer watter groot dinge die Here vir hulle vaders gedoen het.

◀

2a

Ether 3:3–6.

◀

5a

Ether 2:24–25.

◀

7a

Ether 2:17.

◀

b

Gén. 6:14; Moses 7:43.

◀

9a

GS Sing.

◀

b

1 Kron. 16:7–9; Alma 37:37; L&V 46:32.

◀

16a

Ether 1:41.

◀

17a

GS Wandel, Wandel met God.

◀

b

GS Openbaring.

◀

22a

GS Salf.

◀

23a

1 Sam. 8:10–18; Mosia 29:16–23.

Hoofstuk 7

Oriha heers in regverdigheid—Te midde van gewelddadige inbesitneming en onenigheid word die wedywerende koninkryke van Sule en Cohor gestig—Profete veroordeel die boosheid en afgodery van die volk wat dan bekeer.

1 En dit het gebeur dat Oriha oordeel gevel het in regverdigheid oor die land al sy dae, wie se dae uitermate baie was.

2 En hy het seuns en dogters verwek; ja, hy het een en dertig verwek, waaronder drie en twintig seuns was.

3 En dit het gebeur dat hy ook Kib verwek het in sy oudag. En dit het gebeur dat Kib geheers het in sy plek; en Kib het Corihor verwek.

4 En toe Corihor twee en dertig jaar oud was, het hy gerebelleer teen sy vader, en het oorgegaan en gewoon in die land Nehor; en hy het seuns en dogters verwek, en hulle het uitermate mooi geword; daarom het Corihor baie mense weggelok agter hom aan.

5 En toe hy ’n leër versamel het, het hy opgekom na die land Moron, waar die koning gewoon het, en hom gevange geneem, wat die awoord van die broer van Jered vervul het dat hulle na slawerny gebring sou word.

6 Nou die land Moron, waar die koning gewoon het, was naby die land wat Verlatenheid genoem is deur die Nefiete.

7 En dit het gebeur dat Kib in slawerny gewoon het, en sy volk onder Corihor sy seun, totdat hy uitermate oud geword het; nogtans het Kib vir Sule verwek op sy oudag, terwyl hy nog in slawerny was.

8 En dit het gebeur dat Sule toornig was op sy broer; en Sule het sterk geword, en het magtig geword volgens die krag van ’n man; en hy was ook magtig in oordeel.

9 Daarom, het hy by die heuwel Efraim gekom, en hy het uit die heuwel gesmelt, en het swaarde gemaak van staal vir diegene wat hy weggelok het saam met hom; en nadat hy hulle bewapen het met swaarde, het hy teruggekeer na die stad Nehor, en teen sy broer Corihor geveg, deur welke wyse hy die koninkryk verkry het, en het dit herstel aan sy vader Kib.

10 En nou vanweë die ding wat Sule gedoen het, het sy vader aan hom die koninkryk gegee; daarom het hy begin om te heers in die plek van sy vader.

11 En dit het gebeur dat hy oordeel gevel het in regverdigheid; en hy het sy koninkryk versprei oor die hele aangesig van die land, want die mense het uitermate talryk geword.

12 En dit het gebeur dat Sule ook baie seuns en dogters verwek het.

13 En Corihor het bekeer van die baie booshede wat hy gedoen het; daarom het Sule hom mag gegee in sy koninkryk.

14 En dit het gebeur dat Corihor baie seuns en dogters gehad het. En onder die seuns van Corihor was daar een wie se naam Noag was.

15 En dit het gebeur dat Noag gerebelleer het teen Sule, die koning, en ook sy vader, Corihor, en Cohor sy broer weggelok het, en ook al sy broers en baie van die volk.

16 En hy het vir Sule, die koning, die stryd aangesê, waardeur hy besit van die land van hulle eerste erfenis verkry het; en hy het ’n koning geword oor daardie deel van die land.

17 En dit het gebeur dat hy weer vir Sule, die koning, die stryd aangesê het; en hy het Sule, die koning, geneem, hom gevang en weggevoer na Moron.

18 En dit het gebeur toe hy op die punt was om hom dood te maak, het die seuns van Sule gedurende die nag Noag se huis binnegesluip en hom gedood, en die deur van die gevangenis afgebreek en hulle vader uitgebring, en hom op sy troon geplaas in sy eie koninkryk.

19 Daarom, die seun van Noag het sy koninkryk opgebou in sy plek; nogtans het hulle nie meer mag gekry oor Sule die koning nie, en die volk wat onder die regering van Sule die koning was, het uitermate voorspoedig en groot geword.

20 En die land was verdeel; en daar was twee koninkryke, die koninkryk van Sule, en die koninkryk van Cohor, die seun van Noag.

21 En Cohor, die seun van Noag, het sy volk vir Sule die stryd laat aansê, waarin Sule hulle verslaan het en Cohor gedood het.

22 En nou Cohor het ’n seun gehad wat genoem was Nimrod; en Nimrod het die koninkryk van Cohor oorgegee aan Sule, en hy het guns verkry in die oë van Sule; daarom het Sule baie gunste aan hom bewys, en hy het gedoen in die koninkryk van Sule volgens sy begeertes.

23 En ook gedurende die heerskappy van Sule het daar profete gekom onder die volk wat gestuur is deur die Here, wat geprofeteer het dat die boosheid en aafgodery van die volk ’n vloek gebring het oor die land, en hulle vernietig moes word as hulle nie sou bekeer nie.

24 En dit het gebeur dat die volk die profete beledig en hulle bespot het. En dit het gebeur dat koning Sule oordeel gevel het teen al diegene wat die profete beledig het.

25 En hy het ’n wet dwarsdeur die land uitgevaardig wat mag gegee het aan die profete dat hulle kon gaan waar hulle ook al wou; en vanweë hiervan is die volk tot bekering gebring.

26 En omdat die volk bekeer het van hul ongeregtighede en afgoderye het die Here hulle gespaar, en hulle het weer begin om voorspoedig te wees in die land. En dit het gebeur dat Sule seuns en dogters verwek het op sy oudag.

27 En daar was nie meer oorloë in die dae van Sule nie; en hy het die groot dinge wat die Here vir sy vaders gedoen het onthou deur hulle aoor die groot dieptes na die beloofde land te bring; daarom het hy oordeel gevel in regverdigheid al sy dae.

◀

5a

Ether 6:23.

◀

23a

GS Afgodery.

◀

27a

Ether 6:4, 12.

Hoofstuk 8

Daar is stryd en onenigheid aangaande die koninkryk—Akis vorm ’n eed-gebonde geheime organisasie om die koning te dood—Geheime organisasies is van die duiwel en lei tot die vernietiging van nasies—Moderne nie-Jode word gewaarsku teen die geheime organisasie wat sal poog om die vryheid van alle lande, nasies, en streke omver te gooi.

1 En dit het gebeur dat hy Omer verwek het, en Omer het in sy plek geheers. En Omer het Jered verwek; en Jered het seuns en dogters verwek.

2 En Jered het gerebelleer teen sy vader, en het gekom en in die land Het gewoon. En dit het gebeur dat hy baie mense gevlei het, as gevolg van sy sluwe woorde, totdat hy die helfte van die koninkryk verkry het.

3 En toe hy die helfte van die koninkryk verkry het, het hy sy vader die stryd aangesê, en hy het sy vader weggevoer in slawerny, en hom maak dien in slawerny;

4 En nou, in die dae van die heerskappy van Omer was hy in slawerny die helfte van sy dae. En dit het gebeur dat hy seuns en dogters verwek het, onder wie Esrom en Coriantumr was.

5 En hulle was uitermate toornig vanweë die doenighede van Jered hul broer, in soverre dat hulle ’n leër op die been gebring het en vir Jered die stryd aangesê het. En dit het gebeur dat hulle hom die stryd aangesê het in die nag.

6 En dit het gebeur dat toe hulle die leër van Jered doodgemaak het, was hulle op die punt om hom ook dood te maak; en hy het gepleit by hulle dat hulle hom nie moes doodmaak nie, en hy sou die koninkryk afstaan aan sy vader. En dit het gebeur dat hulle hom sy lewe gegun het.

7 En nou het Jered uitermate bedroef geword vanweë die verlies van die koninkryk, want hy het sy hart gestel op die koninkryk en op die eer van die wêreld.

8 Nou was die dogter van Jered uitermate skrander en omdat sy die droefhede van haar vader gesien het, het sy gedink om ’n plan te beraam waardeur sy die koninkryk aan haar vader kon herstel.

9 Nou, die dogter van Jered was uitermate mooi. En dit het gebeur dat sy met haar vader gespreek het, en aan hom gesê het: Waarom het my vader soveel droefheid? Het hy nie die kroniek gelees wat ons vaders gebring het oor die groot diepte nie? Kyk, is daar nie ’n verslag aangaande hulle van ouds, dat hulle deur hul ageheime planne koninkryke verkry het en groot eer nie?

10 En nou, daarom, laat my vader vir Akis laat haal, die seun van Kimnor; en kyk, ek is mooi, en ek sal voor hom adans, en ek sal hom behaag, sodat hy my sal begeer tot vrou; daarom, as hy van u wil hê dat u aan hom my tot vrou sal gee, dan sal u sê: Ek sal haar gee as jy vir my die hoof sal bring van my vader, die koning.

11 En nou, Omer was ’n vriend van Akis; daarom, toe Jered vir Akis laat haal het, het die dogter van Jered voor hom gedans sodat sy hom behaag het, in soverre dat hy haar begeer het tot vrou. En dit het gebeur dat hy aan Jered gesê het: Gee haar vir my tot vrou.

12 En Jered het aan hom gesê: Ek sal haar vir jou gee, as jy vir my die hoof sal bring van my vader, die koning.

13 En dit het gebeur dat Akis in die huis van Jered al sy verwante bymekaar gebring het, en aan hulle gesê het: Sal julle vir my sweer dat julle getrou sal wees aan my in die ding wat ek van julle sal begeer?

14 En dit het gebeur dat hulle almal vir hom agesweer het, by die God van die hemel, en ook by die hemele, en ook by die aarde, en by hulle hoofde, dat wie ook al sou afwyk van die hulp wat Akis begeer het, sy kop sou verloor; en wie ook al sou onthul wat Akis ook al aan hulle bekendgemaak het, sou sy lewe verloor.

15 En dit het gebeur dat hulle só met Akis ooreengekom het. En Akis het hulle die aede laat aflê wat gegee is deur hulle van ouds wat ook na mag gesoek het, wat oorgelewer is en wel vanaf bKain, wat ’n moordenaar was vanaf die begin.

16 En hulle is in stand gehou deur die mag van die duiwel om hierdie ede deur die volk te laat aflê, om hulle in duisternis te hou, om diesulkes te help wat gesoek het om mag te verkry, en om te moor, en om te plunder, en om te lieg, en om allerlei booshede en hoererye te pleeg.

17 En dit was die dogter van Jered wat dit in sy hart gelê het om hierdie dinge van ouds op te soek; en Jered het dit in die hart van Akis gelê; daarom, Akis het dit deur sy verwante en vriende laat aflê; en hulle weggelei deur mooi beloftes om te doen wat hy ook al wou hê.

18 En dit het gebeur dat hulle ’n ageheime organisasie gevorm het, net soos hulle van ouds, welke organisasie die gruwelikste en boosste is bo alles in die oë van God;

19 Want die Here werk nie deur geheime organisasies nie, nóg gebied Hy dat die mens bloed moet vergiet, maar het in alle dinge dit verbied, vanaf die begin van die mens.

20 En nou, ek, Moroni, skryf nie die aard van hulle ede en organisasies nie, want dit is aan my bekendgemaak dat hulle onder alle volke te vinde is, en hulle is te vinde onder die Lamaniete.

21 En hulle het die vernietiging veroorsaak van hierdie volk van wie ek nou spreek, en ook die avernietiging van die volk van Nefi.

22 En watter nasie ook al sulke geheime organisasies sal ondersteun, om mag en gewin te verkry, totdat hulle sal versprei oor die nasie, kyk, hulle sal vernietig word; want die Here sal nie atoelaat dat die bloed van sy heiliges, wat vergiet sal word deur hulle, altyd tot Hom sal roep vanaf die grond om bwraak oor hulle en nogtans wreek Hy hulle nie.

23 Daarom, o julle nie-Jode, dit is wysheid in God dat hierdie dinge aan julle getoon moet word, sodat julle daardeur mag bekeer van julle sondes, en nie toelaat dat hierdie moorddadige organisasies oor julle sal kom, wat opgebou is om amag en gewin te verkry nie—en die werk, ja, en wel die werk van vernietiging kom op julle, ja, en wel die swaard van die geregtigheid van die Ewige God sal op julle val, tot julle ondergang en vernietiging as julle sal toelaat dat hierdie dinge gebeur.

24 Daarom, die Here gebied julle, wanneer julle hierdie dinge onder julle sal sien kom, dat julle sal ontwaak tot ’n besef van julle vreeslike toestand, vanweë hierdie geheime organisasie wat onder julle sal wees; of wee daaroor vanweë die bloed van hulle wat gedood is; want hulle roep uit die stof om wraak daaroor, en ook oor hulle wat dit opgebou het.

25 Want dit gebeur dat wie ook al dit opbou, soek om die avryheid van alle lande omver te werp, nasies en streke; en dit bring die vernietiging van alle volke te weeg, want dit is opgebou deur die duiwel, wat die vader is van alle leuens; en wel daardie selfde leuenaar wat ons eerste ouers bbedrieg het, ja, en wel daardie selfde leuenaar wat die mens laat moord pleeg het vanaf die begin, wat die harte van mense verhard het sodat hulle die profete vermoor het, en hulle gestenig het, en hulle uitgewerp het vanaf die begin.

26 Daarom, ek, Moroni, word gebied om hierdie dinge te skrywe sodat die bose weggedoen mag word, en sodat die tyd mag kom dat Satan ageen mag sal hê oor die harte van die kinders van mense nie, maar dat hulle boorreed mag word om gedurigdeur goed te doen, sodat hulle mag kom na die fontein van alle regverdigheid en gered word.

◀

9a

Hel. 6:26–30; 3 Ne. 6:28; Moses 5:51–52.

◀

10a

Mark. 6:22–28.

◀

14a

GS Laster, Godslastering.

◀

15a

GS Eed.

◀

b

Gén. 4:7–8; Moses 5:28–30.

◀

18a

GS Geheime Organisasies.

◀

21a

Hel. 6:28.

◀

22a

Morm. 8:27, 40–41.

◀

b

GS Wraak.

◀

23a

1 Ne. 22:22–23; Moses 6:15.

◀

25a

GS Vry, Vryheid.

◀

b

Gén. 3:1–13; 2 Ne. 9:9; Mosia 16:3; Moses 4:5–19.

◀

26a

1 Ne. 22:26.

◀

b

2 Ne. 33:4; Moro. 7:12–17.

Hoofstuk 9

Die koninkryk gaan oor van een na die ander deur oorerwing, gekonkel, en moord—Emer het die Seun van Regverdigheid gesien—Baie profete roep tot bekering—’n Hongersnood en giftige slange teister die volk.

1 En nou gaan ek, Moroni, voort met my kroniek. Daarom, kyk, dit het gebeur dat as gevolg van die ageheime organisasies van Akis en sy vriende, kyk, het hulle die koninkryk van Omer omvergewerp.

2 Nogtans, die Here was barmhartig teenoor Omer, en ook jeens sy seuns en jeens sy dogters wat nie sy vernietiging gesoek het nie.

3 En die Here het vir Omer gewaarsku in ’n droom dat hy moes vertrek uit die land; daarom het Omer vertrek uit die land met sy gesin, en het baie dae gereis, en het oorgekom en verby die heuwel van aSim gekom, en het oorgekom by die plek bwaar die Nefiete vernietig was, en vandaar af ooswaarts, en het by ’n plek gekom wat Ablom genoem is, aan die seekus, en daar het hy sy tent opgeslaan, en ook sy seuns en sy dogters, en sy hele huishouding, behalwe Jered en sy gesin.

4 En dit het gebeur dat Jered as koning gesalf is oor die volk, deur die hand van boosheid; en hy het vir Akis sy dogter as vrou gegee.

5 En dit het gebeur dat Akis die lewe gesoek het van sy skoonvader; en hy het by diegene aangeklop wat hy die eed van die mense van die voortyd laat sweer het, en hulle het die hoof van sy skoonvader verkry, terwyl hy op sy troon gesit het, terwyl hy sy volk te woord gestaan het.

6 Want so groot was die verspreiding van hierdie goddelose en geheime organisasie, dat dit die harte verlei het van die hele volk; daarom is Jered vermoor op sy troon en Akis het in sy plek geheers.

7 En dit het gebeur dat Akis jaloers geword het op sy seun, daarom het hy hom toegesluit in die gevangenis, en hom op min of geen kos gehou totdat hy die dood gely het.

8 En nou, die broer van die een wat die dood gely het (en sy naam was Nimra) was toornig op sy vader oor dit wat sy vader aan sy broer gedoen het.

9 En dit het gebeur dat Nimra ’n klein getal manne bymekaargemaak het, en gevlug het uit die land, en oorgekom en by Omer gebly het.

10 En dit het gebeur dat Akis ander seuns verwek het, en hulle het die harte van die volk gewen, nieteenstaande hulle tot hom gesweer het om allerlei ongeregtighede te doen volgens dit wat hy verlang het.

11 Nou was die volk van Akis begerig om gewin te verkry, net soos Akis begerig was om mag; daarom, die seuns van Akis het vir hulle geld aangebied, waardeur hulle die grootste deel van die volk aangelok het agter hulle aan.

12 En daar het ’n oorlog begin tussen die seuns van Akis en Akis, wat vir ’n tydperk van baie jare geduur het, ja, tot die vernietiging van byna al die mense in die koninkryk, ja, en wel almal behalwe dertig siele, en hulle wat gevlug het met die huis van Omer.

13 Daarom, Omer is weer herstel in die land van sy erfenis.

14 En dit het gebeur dat Omer oud begin word het; nogtans, in sy hoë ouderdom het hy Emer verwek; en hy het vir Emer gesalf om koning te wees om in sy plek te heers.

15 En nadat hy Emer as koning gesalf het, het hy vrede in die land gesien vir ’n tydperk van twee jaar, en hy het gesterf, nadat hy uitermate baie dae gesien het, wat vol droefheid was. En dit het gebeur dat Emer in sy plek geheers het, en die voetspore van sy vader gevolg het.

16 En die Here het weer begin om die vloek van die land weg te neem, en die huis van Emer het uitermate voorspoedig geword onder die heerskappy van Emer; en binne ’n tydperk van twee en sestig jaar het hulle uitermate sterk geword, tot so ’n mate dat hulle baie ryk geword het—

17 En hulle het alle soorte vrugte gehad, en graan, en systowwe, en fyn linne, en goud, en silwer en kosbare dinge;

18 En ook allerlei soorte vee, osse, en koeie, en skape, en varke, en bokke en ook baie ander soorte diere wat nuttig was as voedsel vir die mens.

19 En hulle het ook aperde gehad, en esels, en daar was olifante en kureloms en kumoms; almal wat nuttig was vir die mens, en meer spesifiek die olifante en die kureloms en kumoms.

20 En so het die Here sy seëninge uitgestort oor hierdie land, wat auitverkore was bo alle ander lande; en Hy het gebied dat wie ook al die land sou besit, dit sou besit tot die Here, of hulle sou bvernietig word wanneer hulle ryp geword het in ongeregtigheid; want oor diesulkes, sê die Here: Ek sal die volheid van my toorn uitstort.

21 En Emer het in regverdigheid oordeel gevel al sy dae, en hy het baie seuns en dogters verwek; en hy het Coriantum verwek, en hy het vir Coriantum gesalf om in sy plek te heers.

22 En nadat hy vir Coriantum gesalf het om in sy plek te heers, het hy vier jaar gelewe, en hy het vrede gesien in die land; ja, en hy het selfs die aSeun van Regverdigheid gesien, en het hom verheug en geroem in sy dag; en hy het in vrede gesterf.

23 En dit het gebeur dat Coriantum gewandel het in die voetspore van sy vader, en het baie magtige stede gebou, en het dit voorsien wat goed was vir sy volk in al sy dae. En dit het gebeur dat hy geen kinders gehad het nie, totdat hy uitermate oud was.

24 En dit het gebeur dat sy vrou gesterwe het toe sy een honderd en twee jaar oud was. En dit het gebeur dat Coriantum vir hom ’n vrou geneem het, op sy oudag, ’n jong meisie, en het seuns en dogters verwek; daarom het hy gelewe tot hy honderd twee en veertig jaar oud was.

25 En dit het gebeur dat hy Com verwek het, en Com het in sy plek geheers; en hy het nege en veertig jaar geheers, en hy het Het verwek; en hy het ook ander seuns en dogters verwek.

26 En die volk het weer oor die hele aangesig van die land versprei, en daar het weer ’n uitermate groot boosheid begin wees oor die aangesig van die land, en Het het weer begin om die geheime planne van ouds aan te neem, om sy vader te vernietig.

27 En dit het gebeur dat hy sy vader onttroon het, want hy het hom gedood met sy eie swaard; en hy het in sy plek heers.

28 En daar het weer profete in die land gekom, en bekering tot hulle geroep—dat hulle die weg van die Here moes berei, of daar sou ’n vloek kom oor die aangesig van die land; ja, daar sou naamlik ’n groot hongersnood wees, waardeur hulle vernietig sou word as hulle nie bekeer nie.

29 Maar die volk het nie die woorde geglo van die profete nie, maar hulle het hulle uitgewerp; en sommige van hulle het hulle in putte gegooi en hulle gelaat om te vergaan. En dit het gebeur dat hulle al hierdie dinge gedoen het volgens die bevel van die koning, Het.

30 En dit het gebeur dat daar ’n groot hongersnood begin kom het oor die land, en die inwoners het begin om uitermate gou vernietig te word vanweë die hongersnood, want daar was geen reën op die aangesig van die aarde nie.

31 En daar het giftige slange uitgekom ook op die aangesig van die land, en het baie mense vergiftig. En dit het gebeur dat hulle kuddes begin het om te vlug voor die giftige slange na die land suidwaarts, wat genoem is deur die Nefiete, aZarahemla.

32 En dit het gebeur dat daar baie van hulle was wat omgekom het langs die pad; nogtans, daar was sommiges wat gevlug het na die land suidwaarts.

33 En dit het gebeur dat die Here die aslange hulle nie meer laat agtervolg het nie, maar dat hulle die pad moes versper sodat die volk nie kon verbygaan nie, sodat wie ook al sou probeer om verby te kom, mag beswyk as gevolg van die giftige slange.

34 En dit het gebeur dat die volk die spoor van die diere gevolg het, en die karkasse verorber het van hulle wat langs die pad omgekom het, totdat hulle hul almal verorber het. Nou toe die volk sien dat hulle moes vergaan, het hulle begin om te abekeer van hulle ongeregtighede en tot die Here te roep.

35 En dit het gebeur dat toe hulle hul voldoende averootmoedig het voor die Here, het Hy reën gestuur oor die aangesig van die aarde; en die volk het weer begin om te herlewe, en daar het begin om vrugte te wees in die noordelike lande, en in al die lande rondomheen. En die Here het sy krag getoon aan hulle deur hulle te bewaar van hongersnood.

◀

1a

Ether 8:13–17.

◀

3a

Morm. 1:3; 4:23.

◀

b

Morm. 6:1–15.

◀

19a

1 Ne. 18:25.

◀

20a

Ether 2:15.

◀

b

Ether 2:8–11.

◀

22a

3 Ne. 25:2.

◀

31a

Omni 1:13.

◀

33a

Núm. 21:6–9.

◀

34a

Alma 34:34; L&V 101:8.

◀

35a

L&V 5:24.

Hoofstuk 10

Een koning volg ’n ander op—Sommige van die konings is regverdig; ander is boos—Wanneer regverdigheid heers, word die volk geseën en voorspoedig gemaak deur die Here.

1 En dit het gebeur dat Sez, wat ’n afstammeling was van Het—want Het het omgekom deur die hongersnood, en sy hele huishouding, behalwe Sez—daarom het Sez weer begin om ’n gebroke volk op te bou.

2 En dit het gebeur dat Sez die vernietiging van sy vaders onthou het, en hy het ’n regverdige koninkryk opgebou; want hy het onthou wat die Here gedoen het toe Hy Jered en sy broer aoor die dieptes gebring het; en hy het in die weë van die Here gewandel; en hy het seuns en dogters verwek.

3 En sy oudste seun, wie se naam Sez was, het teen hom gerebelleer; nogtans, Sez is getref deur die hand van ’n rower, vanweë sy uitermate rykdomme, wat weer vrede gebring het vir sy vader.

4 En dit het gebeur dat sy vader baie stede opgebou het op die aangesig van die land, en die volk het weer begin om versprei te word oor die hele aangesig van die land. En Sez het gelewe tot ’n uitermate hoë ouderdom; en hy het Riplakis verwek. En hy het gesterwe, en Riplakis het geheers in sy plek.

5 En dit het gebeur dat Riplakis nie dit gedoen het wat reg was in die oë van die Here nie, want hy het baie vroue en abyvroue gehad, en hy het dít gelê op die skouers van die mense wat swaar was om te verdra; ja, hy het hulle belas met swaar belastings; en met die belastings het hy baie ruim geboue gebou.

6 En hy het vir hom ’n uitermate mooi troon opgerig; en hy het baie gevangenisse gebou, en wie ook al hul nie wou onderwerp aan belastings nie, het hy in die gevangenis gewerp; en wie ook al nie in staat was om belasting te betaal nie, het hy in die gevangenis gewerp; en hy het hulle voortdurend laat arbei vir hulle onderhoud; en wie ook al geweier het om te arbei, het hy laat doodmaak.

7 Daarom het hy al sy keurige werk verkry, ja, naamlik sy suiwer goud het hy laat raffineer in die gevangenis; en alle soorte fyn vakmanskap het hy laat bewerk in die gevangenis. En dit het gebeur dat hy die volk verdruk het met sy hoererye en gruwels.

8 En toe hy geheers het vir ’n tydperk van twee en veertig jaar, het die volk opgestaan in rebellie teen hom; en daar het weer oorlog in die land begin, insoverre dat Riplakis gedood is, en sy afstammelinge is verdryf uit die land.

9 En dit het gebeur dat na ’n tydperk van baie jare het Morianton, (hy wat ’n afstammeling van Riplakis was), ’n leër van uitgeworpenes bymekaar gemaak en uitgegaan om die volk die stryd aan te sê; en hy het mag verkry oor baie stede; en die oorlog het uitermate hewig geword en het geduur vir ’n tydperk van baie jare; en hy het mag verkry oor die hele land, en het homself gevestig as koning oor die hele land.

10 En nadat hy homself gevestig het as koning, het hy die volk se las verlig, waardeur hy guns verkry het in die oë van die volk, en hulle het hom gesalf om hulle koning te wees.

11 En hy het geregtigheid bewys aan die volk, maar nie aan homself nie vanweë sy baie hoererye; daarom is hy afgesny van die teenwoordigheid van die Here.

12 En dit het gebeur dat Morianton baie stede opgebou het, en die volk het uitermate ryk geword onder sy heerskappy, beide in geboue, en in goud en silwer, en om graan te kweek, en in kleinvee, en grootvee, en sodanige dinge wat herstel was aan hulle.

13 En Morianton het geleef tot ’n uitermate hoë ouderdom, en toe het hy Kim verwek; en Kim het in die plek van sy vader geheers; en hy het agt jaar geheers, en sy vader het gesterf. En dit het gebeur dat Kim nie in regverdigheid geheers het nie, daarom is hy nie begunstig deur die Here nie.

14 En sy broer het in rebellie teen hom opgestaan, waardeur hy hom in slawerny gebring het; en hy het in slawerny gebly al sy dae; en hy het seuns en dogters verwek in slawerny, en op sy oudag het hy Levi verwek; en hy het gesterwe.

15 En dit het gebeur dat Levi in gevangenskap gedien het na die dood van sy vader, vir ’n tydperk van twee en veertig jaar. En hy het oorlog gevoer teen die koning van die land, waardeur hy vir homself die koningskap verkry het.

16 En nadat hy vir homself die koningskap verkry het, het hy dit gedoen wat reg was in die oë van die Here, en die volk was voorspoedig in die land; en hy het geleef tot ’n goeie ouderdom en het seuns en dogters verwek; en hy het ook vir Corom verwek, vir wie hy as koning gesalf het in sy plek.

17 En dit het gebeur dat Corom dit gedoen het wat goed was in die oë van die Here al sy dae; en hy het baie seuns en dogters verwek; en nadat hy baie dae gesien het, het hy gesterwe, net soos die res van die aarde; en Kis het in sy plek geheers.

18 En dit het gebeur dat Kis ook gesterwe het, en Lib het in sy plek geheers.

19 En dit het gebeur dat Lib ook dit gedoen het wat goed was in die oë van die Here. En in die dae van Lib is die agiftige slange vernietig. Daarom het hulle die land suidwaarts ingegaan, om te jag vir voedsel vir die volk van die land, want die land was oortrek van die diere van die bos. En Lib het self ook ’n groot jagter geword.

20 En hulle het ’n groot stad gebou by die smal strook land naby die plek waar die see die land verdeel.

21 En hulle het die land suidwaarts bewaar as ’n wildernis, om wild te verkry. En die hele aangesig van die land noordwaarts was oortrek met inwoners.

22 En hulle was uitermate vlytig, en hulle het gekoop en verkoop en handel gedryf met mekaar, sodat hulle wins mag verkry.

23 En hulle het gewerk met allerlei soorte erts, en hulle het goud gemaak, en silwer, en ayster, en brons, en allerlei soorte metale; en hulle het dit uit die aarde gegrawe; daarom, hulle het groot hope grond opgehoop om erts te kry, van goud, en van silwer, en van yster, en van koper. En hulle het alle soorte keurige werk bewerk.

24 En hulle het sy gehad, en fyngeweefde linne; en hulle het allerlei soorte materiaal bewerk, sodat hulle hulself kon klee om hulle naaktheid te bedek.

25 En hulle het allerlei soorte gereedskap gemaak om die aarde te bewerk, beide om te ploeg en te saai, te maai en te skoffel, en ook om te dors.

26 En hulle het allerlei soorte gereedskap gemaak waarmee hulle hul diere laat werk het.

27 En hulle het allerlei soorte wapens van oorlog gemaak. En hulle het allerlei soorte werk verrig van uitermate noukeurige vakmanskap.

28 En nooit kon ’n volk meer geseënd gewees het as wat hulle was nie, en meer voorspoedig gemaak deur die hand van die Here. En hulle was in ’n land wat uitverkore was bo alle lande, want die Here het dit gespreek.

29 En dit het gebeur dat Lib baie jare gelewe het, en seuns en dogters verwek het; en hy het ook Heartom verwek.

30 En dit het gebeur dat Heartom in die plek van sy vader geheers het. En toe Heartom vier en twintig jaar geheers het, kyk, is die koninkryk van hom weggeneem. En hy het baie jare in slawerny gedien, ja, en wel die res van sy dae.

31 En hy het Het verwek, en Het het in slawerny gewoon, al sy dae. En Het het Aäron verwek, en Aäron het in slawerny gebly al sy dae; en hy het Amnigadda verwek, en Amnigadda het ook in slawerny gebly al sy dae; en hy het Coriantum verwek, en Coriantum het in slawerny gebly al sy dae; en hy het Com verwek.

32 En dit het gebeur dat Com die helfte van die koninkryk agter hom aangelok het. En hy het geheers oor die helfte van die koninkryk twee en veertig jaar; en hy het opgegaan om te veg teen die koning, Amgid, en hulle het geveg vir ’n tydperk van baie jare, gedurende welke tyd Com die mag verkry het oor Amgid, en mag verkry het oor die res van die koninkryk.

33 En in die dae van Com het daar rowers begin wees in die land; en hulle het die ou planne aangeneem, en het aede afgelê volgens die wyse van die mense van die voortyd, en het weer gesoek om die koninkryk te vernietig.

34 Nou, Com het baie teen hulle geveg; nogtans, hy kon hulle nie oorwin nie.

◀

2a

Ether 6:1–12.

◀

5a

Jakob 3:5; Mosia 11:2.

◀

19a

Ether 9:31.

◀

23a

2 Ne. 5:15.

◀

33a

GS Eed; Geheime Organisasies.

Hoofstuk 11

Oorloë, onenighede en boosheid oorheers die Jereditiese lewe—Profete voorspel die algehele vernietiging van die Jerediete tensy hulle bekeer—Die volk verwerp die woorde van die profete.

1 En daar het ook in die dae van Com baie profete gekom, en geprofeteer van die vernietiging van daardie groot volk, tensy hulle sou bekeer, en na die Here keer, en hul moorde en goddeloosheid versaak.

2 En dit het gebeur dat die profete verwerp is deur die volk, en hulle het gevlug na Com vir beskerming, want die volk het gesoek om hulle te vernietig.

3 En hulle het vir Com baie dinge geprofeteer; en hy is geseën gedurende die res van sy dae.

4 En hy het geleef tot ’n goeie ouderdom, en Sjiblom verwek; en Sjiblom het geheers in sy plek. En die broer van Sjiblom het gerebelleer teen hom, en daar het ’n uitermate groot oorlog ontstaan in die hele land.

5 En dit het gebeur dat die broer van Sjiblom al die profete wat geprofeteer het van die vernietiging van die volk, laat doodmaak het;

6 En daar was groot onheil in die hele land, want hulle het getuig dat ’n groot vloek op die land sou kom, en ook op die volk, en dat daar ’n groot vernietiging sou wees onder hulle, soos wat daar nog nooit was op die aangesig van die aarde nie, en hulle beendere sou word soos ahope grond op die aangesig van die land, tensy hulle sou bekeer van hul boosheid.

7 En hulle het nie ag geslaan op die stem van die Here nie, vanweë hulle goddelose organisasies; daarom het oorloë en twiste begin ontstaan in die hele land, en ook baie hongersnode en pestilensies, in soverre dat daar ’n groot vernietiging was, soos wat nooit tevore geken was op die aangesig van die aarde nie; en dit alles het gebeur in die dae van Sjiblom.

8 En die volk het begin om te bekeer van hulle ongeregtigheid; en in soverre hulle dit gedoen het, het die Here abarmhartigheid gehad jeens hulle.

9 En dit het gebeur dat Sjiblom gedood is, en Set is in slawerny gebring, en het in slawerny gebly al sy dae.

10 En dit het gebeur dat Aha, sy seun, die koninkryk verkry het; en hy het oor die volk geheers al sy dae. En hy het allerlei ongeregtighede gedoen in sy dae, waardeur hy die vergieting van baie bloed veroorsaak het; en min was sy dae.

11 En Etem, omdat hy ’n afstammeling was van Aha, het die koninkryk verkry; en hy het ook dít gedoen wat boos was in sy dae.

12 En dit het gebeur dat in die dae van Etem het daar baie profete gekom, en het weer geprofeteer vir die volk; ja, hulle het geprofeteer dat die Here hulle heeltemal sou vernietig van die aangesig van die aarde tensy hulle bekeer van hul ongeregtighede.

13 En dit het gebeur dat die volk hulle harte verhard het, en wou nie aag slaan op hulle woorde nie; en die profete het getreur en hulle onttrek van onder die volk.

14 En dit het gebeur dat Etem oordeel gevel het in boosheid al sy dae; en hy het Moron verwek. En dit het gebeur dat Moron geheers het in sy plek; en Moron het dit gedoen wat boos was voor die Here.

15 En dit het gebeur dat daar ’n arebellie ontstaan het onder die volk, vanweë daardie geheime organisasie wat opgebou is om mag en gewin te verkry; en daar het ’n magtige man opgestaan onder hulle in ongeregtigheid, en het Moron die stryd aangesê, waarin hy die helfte van die koninkryk omvergewerp het; en hy het die helfte van die koninkryk behou vir baie jare.

16 En dit het gebeur dat Moron hom omvergewerp het, en weer die koningskap verkry het.

17 En dit het gebeur dat daar ’n ander magtige man opgestaan het; en hy was ’n afstammeling van die broer van Jered.

18 En dit het gebeur dat hy Moron omvergewerp en die koninkryk verkry het; daarom, Moron het in slawerny gebly die res van sy dae; en hy het Coriantor verwek.

19 En dit het gebeur dat Coriantor in slawerny gebly het al sy dae.

20 En in die dae van Coriantor het daar ook baie profete gekom, en geprofeteer van groot en wonderbaarlike dinge, en bekering geroep tot die volk, en tensy hulle sou bekeer, sou die Here God aoordeel vel oor hulle tot hulle algehele vernietiging;

21 En dat die Here God ’n aander volk sou stuur of voortbring om die land te besit, deur sy krag, op dieselfde wyse waarop Hy hulle vaders gebring het.

22 En hulle het al die woorde verwerp van die profete, vanweë hulle geheime organisasies en goddelose gruwels.

23 En dit het gebeur dat Coriantor aEther verwek het, en hy het gesterf, nadat hy in slawerny gebly het al sy dae.

◀

6a

Omni 1:22; Ether 14:21.

◀

8a

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

13a

Mosia 16:2.

◀

15a

GS Rebellie.

◀

20a

GS Regter, Oordeel.

◀

21a

Ether 13:20–21.

◀

23a

Ether 1:6; 15:33–34.

Hoofstuk 12

Die profeet Ether vermaan die volk om in God te glo—Moroni vertel van die wondere en wonderbaarlikhede wat verrig is deur geloof—Geloof het die broer van Jered in staat gestel om Christus te sien—Die Here gee aan die mens swakheid sodat hulle nederig mag wees—Die broer van Jered het Berg Serin verskuif deur geloof—Geloof, hoop, en naasteliefde is noodsaaklik vir heil—Moroni het Jesus gesien van aangesig tot aangesig.

1 En dit het gebeur dat die dae van Ether in die dae van Coriantumr was; en aCoriantumr was koning oor die hele land.

2 En aEther was ’n profeet van die Here; daarom het Ether uitgekom in die dae van Coriantumr, en het begin om vir die volk te profeteer, want hy kon nie bgekeer word nie, vanweë die Gees van die Here wat in hom was.

3 Want hy het auitgeroep van die oggend tot die ondergaan van die son, en die volk vermaan om in God te glo tot bekering anders sou hulle bvernietig word, en aan hulle gesê dat deur cgeloof word alle dinge vervul—

4 Daarom, wie ook al in God glo mag met sekerheid ahoop op ’n beter wêreld, ja, en wel ’n plek aan die regterhand van God, welke hoop kom van geloof, en ’n banker maak vir die siele van mense, wat hulle sterk en standvastig sal maak, en altyd cgoeie werke doen, wat gelei word om God te dverheerlik.

5 En dit het gebeur dat Ether groot en wonderbaarlike dinge geprofeteer het vir die volk, wat hulle nie geglo het nie, omdat hulle hul nie gesien het nie.

6 En nou ek, Moroni, wil ietwat spreek aangaande hierdie dinge; ek wil aan die wêreld toon dat ageloof dinge is waarop bgehoop word en cnie gesien word nie; daarom, twyfel nie omdat julle nie sien nie, want julle ontvang geen getuienis tot ná die dbeproewing van julle geloof nie.

7 Want dit was deur geloof dat Christus Hom aan ons vaders getoon het, nadat Hy opgestaan het uit die dood; en Hy het Hom nie getoon aan hulle tot nadat hulle geloof gehad het in Hom nie; daarom, dit moet noodwendig wees dat sommige geloof gehad het in Hom, want Hy het Homself nie getoon aan die wêreld nie.

8 Maar vanweë die geloof van die mens het Hy Homself aan die wêreld getoon, en die Naam van die Vader verheerlik, en ’n weg berei sodat andere daardeur deelgenote kan wees van die hemelse gawe, sodat hulle mag hoop op daardie dinge wat hulle nie gesien het nie.

9 Daarom, mag julle ook hoop hê, en deelgenote wees van die gawe, as julle net geloof het.

10 Kyk, dit was deur geloof dat hulle van ouds ageroep is volgens die heilige orde van God.

11 Daarom, deur geloof is die wet van Moses gegee. Maar in die gawe van sy Seun het God ’n auitnemender weg berei; en dit is deur geloof dat dit vervul is.

12 Want as daar geen ageloof is onder die kinders van mense nie, kan God geen bwonderwerk verrig onder hulle nie; daarom, Hy het Homself nie getoon tot ná hulle geloof nie.

13 Kyk, dit was die geloof van Alma en Amulek wat die agevangenis laat intuimel het op die aarde.

14 Kyk, dit was die geloof van Nefi en Lehi wat die verandering onder die Lamaniete abewerkstellig het, dat hulle gedoop is met vuur en met die bHeilige Gees.

15 Kyk, dit was die geloof van aAmmon en sy broers wat so ’n groot wonderwerk bverrig het onder die Lamaniete.

16 Ja, en wel hulle almal wat awonderwerke verrig het, het hulle verrig deur bgeloof, selfs hulle wat voor Christus was, en ook hulle wat daarna was.

17 En dit was deur geloof dat die drie dissipels ’n belofte verkry het dat hulle anie die dood sou smaak nie; en hulle het nie die belofte verkry tot ná hulle geloof nie.

18 En nóg op enige tyd het enigeen wonderwerke verrig tot ná hulle geloof; daarom het hulle eers geglo in die Seun van God.

19 En daar was baie wie se geloof só uitermate sterk was, selfs avoordat Christus gekom het, wat nie teruggehou kon word van binne die bsluier nie, maar werklik met hulle eie oë die dinge gesien het wat hulle aanskou het met ’n oog van geloof, en hulle was bly.

20 En kyk, ons het gesien in hierdie kroniek dat een van hulle die broer van Jered was; want só groot was sy geloof in God, dat toe God sy avinger uitgesteek het, Hy dit nie kon verberg van die sig van die broer van Jered nie, vanweë sy woord wat Hy met hom gespreek het, welke woord hy verkry het deur geloof.

21 En nadat die broer van Jered die vinger van die Here gesien het, vanweë die abelofte wat die broer van Jered deur geloof verkry het, kon die Here nie enigiets weerhou van sy sig nie; daarom het Hy hom alle dinge getoon, want hy kon nie langer buite die bsluier gehou word nie.

22 En dit is deur geloof dat my vaders die abelofte verkry het dat hierdie dinge na hulle broers sou kom deur die nie-Jode; daarom het die Here my gebied, ja, naamlik Jesus Christus.

23 En ek het aan Hom gesê: Here, die nie-Jode sal spot met hierdie dinge, vanweë ons aswakheid om te skryf; want Here, U het ons bmagtig gemaak in die woord deur geloof, maar U het ons nie magtig gemaak om te skryf nie; want U het hierdie hele volk gemaak sodat hulle veel kon spreek, vanweë die Heilige Gees wat U hulle gegee het;

24 En U het ons gemaak sodat ons maar min kon skryf, vanweë die onbeholpenheid van ons hande. Kyk, U het ons nie magtig gemaak in askryf soos die broer van Jered nie, want U het hom gemaak sodat die dinge wat hy geskryf het magtig was net soos U, tot die oorweldiging van die mens om hulle te lees.

25 U het ook ons woorde kragtig en groot gemaak, tot so ’n mate dat ons hulle nie kan skryf nie; daarom, wanneer ons skryf, sien ons ons swakheid, en struikel vanweë die plasing van ons woorde; en ek vrees dat die nie-Jode sal aspot met ons woorde.

26 En toe ek dit gesê het, het die Here met my gespreek, en gesê: Dwase aspot, maar hulle sal treur; en my genade is voldoende vir die sagmoediges, sodat hulle nie misbruik sal maak van julle swakheid nie;

27 En as mense na My kom, sal Ek aan hulle hul aswakheid toon. Ek bgee aan mense swakheid sodat hulle nederig mag wees; en my cgenade is genoeg vir alle mense wat hulleself dverootmoedig voor My; want as hulle hulself verootmoedig voor My, en geloof het in My, dan sal Ek eswak dinge sterk laat word vir hulle.

28 Kyk, Ek sal aan die nie-Jode hulle swakheid toon, en Ek sal aan hulle toon dat ageloof, hoop, en naasteliefde hulle na My toe bring—die fontein van alle regverdigheid.

29 En ek, Moroni, nadat ek hierdie woorde gehoor het, was getroos, en het gesê: O Here, laat U regverdige wil geskied, want ek weet dat U met die kinders van mense werk volgens hulle geloof;

30 Want die broer van Jered het aan die berg Serin gesê: aGaan weg—en dit het weggegaan. En as hy nie geloof gehad het nie, sou dit nie beweeg het nie; daarom, U werk nadat die mens geloof het.

31 Want so het U Uself getoon aan u dissipels; want nadat hulle ageloof gehad het, en in u Naam gespreek het, het U Uself getoon aan hulle met groot krag.

32 En ek onthou ook dat U gesê het dat U ’n woning berei het vir die mens, ja, en wel onder die awonings van u Vader, waarin die mens ’n uitnemender bhoop mag hê; daarom moet die mens hoop, of hy kan nie ’n erfenis ontvang in die plek wat U berei het nie.

33 En verder, ek onthou dat U gesê het dat U die wêreld aliefgehad het, tot die neerlegging van U lewe vir die wêreld, dat U dit weer mag opneem om ’n plek te berei vir die kinders van mense.

34 En nou weet ek dat hierdie aliefde wat U gehad het vir die kinders van mense, naasteliefde is; daarom, tensy die mens naasteliefde het, kan hulle nie daardie plek beërwe wat U berei het in die wonings van u Vader nie.

35 Daarom, ek weet weens hierdie ding wat U gesê het, dat as die nie-Jode nie naasteliefde het nie, vanweë ons swakheid, dat U hulle sal beproef, en hulle atalent wegneem, ja, en wel dit wat hulle ontvang het, en aan hulle gee wat meer oorvloedig sal hê.

36 En dit het gebeur dat ek gebid het tot die Here sodat Hy aan die nie-Jode agenade sal gee, dat hulle naasteliefde mag hê.

37 En dit het gebeur dat die Here aan my gesê het: As hulle nie naasteliefde het nie, maak dit nie vir jou saak nie, jy was getrou; daarom, jou kleding sal agereinig word. En omdat jy jou bswakheid gesien het, sal jy sterk gemaak word, totdat jy kan sit in die plek wat Ek berei het in die wonings van my Vader.

38 En nou ek, Moroni, sê vaarwel aan die nie-Jode, ja, en ook aan my broers vir wie ek liefhet, totdat ons sal ontmoet voor die aregterstoel van Christus, waar alle mense sal weet dat my bkleding nie bevlek is met julle bloed nie.

39 En dan sal julle weet dat ek Jesus agesien het, en dat Hy met my gespreek het van baangesig tot aangesig, en dat Hy my in duidelike ootmoed vertel het, net soos ’n mens ’n ander vertel, in my eie taal aangaande hierdie dinge;

40 En slegs ’n paar dinge het ek geskryf vanweë my swakheid om te skryf.

41 En nou, ek wil julle vermaan om hierdie Jesus te asoek van wie die profete en die apostels geskryf het, sodat die genade van God die Vader, en ook die Here Jesus Christus, en die Heilige Gees, wat bgetuig van hulle, met julle mag wees en in julle bly vir ewig. Amen.

◀

1a

Ether 13:13–31.

◀

2a

GS Ether.

◀

b

Jer. 20:9; Enos 1:26; Alma 43:1.

◀

3a

L&V 112:5.

◀

b

Ether 11:12, 20–22.

◀

c

GS Geloof, Glo.

◀

4a

GS Hoop.

◀

b

Hebr. 6:19.

◀

c

1 Kor. 15:58.

◀

d

3 Ne. 12:16.

◀

6a

Hebr. 11:1.

◀

b

Rom. 8:24–25.

◀

c

Alma 32:21.

◀

d

3 Ne. 26:11; L&V 105:19; 121:7–8.

◀

10a

Alma 13:3–4. GS Roep, Geroepe van God, Roeping.

◀

11a

1 Kor. 12:31.

◀

12a

2 Ne. 27:23; Mosia 8:18; Moro. 7:37; L&V 35:8–11.

◀

b

Matt. 13:58; Morm. 9:20.

◀

13a

Alma 14:26–29.

◀

14a

Hel. 5:50–52.

◀

b

Hel. 5:45; 3 Ne. 9:20.

◀

15a

Alma 17:29–39.

◀

b

DI soos vertel in Alma 17–26.

◀

16a

GS Wonderwerk.

◀

b

Hebr. 11:7–40.

◀

17a

3 Ne. 28:7; Morm. 8:10–12.

◀

19a

2 Ne. 11:1–4; Jakob 4:4–5; Jarom 1:11; Alma 25:15–16.

◀

b

Ether 3:6. GS Sluier.

◀

20a

Ether 3:4.

◀

21a

Ether 3:25–26.

◀

b

Ether 3:20; L&V 67:10–13.

◀

22a

Enos 1:13.

◀

23a

Morm. 8:17; 9:33.

◀

b

2 Ne. 33:1.

◀

24a

GS Taal.

◀

25a

1 Kor. 2:14.

◀

26a

Gal. 6:7.

◀

27a

Jakob 4:7.

◀

b

Ex. 4:11; 1 Kor. 1:27.

◀

c

GS Genade.

◀

d

Lk. 18:10–14; L&V 1:28. GS Nederig, Nederigheid.

◀

e

Lk. 9:46–48; 2 Kor. 12:9.

◀

28a

1 Kor. 13; Moro. 7:39–47.

◀

30a

Matt. 17:20; Jakob 4:6; Hel. 10:6, 9. GS Krag.

◀

31a

GS Geloof, Glo.

◀

32a

Joh. 14:2; Enos 1:27; L&V 72:4; 98:18.

◀

b

GS Hoop.

◀

33a

Joh. 3:16–17.

◀

34a

Moro. 7:47. GS Liefde; Naasteliefde.

◀

35a

Matt. 25:14–30. GS Gawe; Talent.

◀

36a

GS Genade.

◀

37a

L&V 38:42; 88:74–75; 135:4–5.

◀

b

Ether 12:27.

◀

38a

GS Jesus Christus—Regter.

◀

b

Jakob 1:19.

◀

39a

GS Jesus Christus—Nadoodse verskynings van Christus.

◀

b

Gén. 32:30; Ex. 33:11.

◀

41a

L&V 88:63; 101:38.

◀

b

3 Ne. 11:32.

Hoofstuk 13

Ether spreek van ’n Nuwe Jerusalem wat gebou sal word in Amerika deur die saad van Josef—Hy profeteer, word uitgewerp, skryf die Jereditiese geskiedenis en voorspel die vernietiging van die Jerediete—Oorlog woed in die hele land.

1 En nou ek, Moroni, gaan voort om my kroniek te voltooi aangaande die vernietiging van die volk van wie ek besig was om te skrywe.

2 Want kyk, hulle het al die woorde van Ether verwerp; want hy het hulle waarlik vertel van alle dinge, vanaf die begin van die mens; en dat nadat die waters ateruggetrek het vanaf die aangesig van hierdie land, het dit ’n uitverkore land geword, bo alle ander lande, ’n uitverkore land van die Here; daarom wou die Here hê dat alle mense Hom moet bdien wat woon op die aangesig daarvan.

3 En dat dit die plek was van die aNuwe Jerusalem, wat sou bneerdaal uit die hemel, en die gewyde heiligdom van die Here.

4 Kyk, Ether het die dae van Christus gesien, en hy het gespreek aangaande ’n aNuwe Jerusalem op hierdie land.

5 En hy het ook gespreek aangaande die huis van Israel, en die aJerusalem waarvandaan bLehi sou kom—nadat dit vernietig sou word, sou dit weer opgebou word, ’n cheilige stad vir die Here; daarom, dit kon nie ’n nuwe Jerusalem wees nie, want dit was uit die ou tyd; maar dit sou weer opgebou word, en ’n heilige stad word vir die Here; en dit sou gebou word vir die huis van Israel.

6 En dat ’n aNuwe Jerusalem gebou sou word op hierdie land, vir die oorblyfsel van die saad van bJosef, van welke dinge daar ’n cvoorafskaduwing was.

7 Want net soos Josef sy vader afgebring het na die land aEgipte, net so het hy daar gesterwe; daarom, die Here het ’n oorblyfsel van die saad van Josef uit die land Jerusalem gebring, sodat Hy barmhartig mag wees teenoor die saad van Josef, sodat hulle nie sou bomkom nie, net soos Hy barmhartig was teenoor die vader van Josef sodat hy nie sou omkom nie.

8 Daarom, die oorblyfsel van die huis van Josef sal gebou word op hierdie aland; en dit sal’n land van hulle erfenis wees; en hulle sal ’n heilige stad vir die Here bou, soos die Jerusalem van ouds; en hulle sal bnie meer vermeng word, totdat die einde kom, wanneer die aarde sal verbygaan nie.

9 En daar sal ’n anuwe hemel en ’n nuwe aarde wees; en hulle sal wees soos die oue, behalwe dat die oue verbygegaan het, en alle dinge nuut geword het.

10 En dan kom die Nuwe Jerusalem; en geseënd is hulle wat daarin woon, want dit is hulle wie se kleding awit is deur die bloed van die Lam; en dit is hulle wat gereken word onder die oorblyfsel van die saad van Josef, wat van die huis van Israel was.

11 En dan ook kom die Jerusalem van ouds; en die inwoners daarvan, geseënd is hulle, want hulle is gewas deur die bloed van die Lam; en dit is hulle wat verstrooi was en ateruggebring is uit die vier hoeke van die aarde, en van die bnoordelike lande, en deelgenote is van die vervulling van die verbond wat God gesluit het met hulle vader, cAbraham.

12 En wanneer hierdie dinge kom, word die skriftuur vervul wat sê; daar is hulle wat aeerste was, wat laaste sal wees; en daar is hulle wat laaste was, wat eerste sal wees.

13 En ek was op die punt om meer te skrywe, maar ek word verbied; maar groot en wonderbaarlik was die profesieë van Ether; maar hulle het hom as niks beskou nie, en het hom uitgewerp; en hy het hom versteek in die holte van ’n rots bedags, en snags het hy uitgegaan en die dinge aanskou wat oor die volk sou kom.

14 En terwyl hy in die holte van ’n rots gebly het, het hy die res van hierdie kroniek geskryf, terwyl hy die vernietiging aanskou het wat oor die volk gekom het in die nag.

15 En dit het gebeur dat in daardie selfde jaar waarin hy uitgewerp is onder die volk, het daar ’n groot oorlog begin ontstaan onder die volk, want daar was baie wat opgestaan het, wat magtige mans was, en wat gesoek het om Coriantumr te vernietig deur hulle geheime planne van boosheid, waarvan gespreek is.

16 En nou Coriantumr, wat self gestudeer het in al die kunste van oorlog en al die listigheid van die wêreld, daarom het hy hulle die stryd aangesê wat gesoek het om hom te vernietig.

17 Maar hy het nie bekeer nie, ook nie sy skone seuns en dogters nie; ook nie die skone seuns en dogters van Cohor nie; ook nie die skone seuns en dogters van Corihor nie; en kortom, daar was geen van die skone seuns en dogters op die aangesig van die hele aarde, wat bekeer het van hulle sondes nie.

18 Daarom, dit het gebeur dat in die eerste jaar wat Ether in die holte van ’n rots gebly het, was daar baie mense wat gedood is deur die swaard van daardie ageheime organisasies, terwyl hulle geveg het teen Coriantumr sodat hulle die koninkryk mag verkry.

19 En dit het gebeur dat die seuns van Coriantumr baie geveg en baie gebloei het.

20 En in die tweede jaar het die woord van die Here tot Ether gekom, dat hy moes gaan en profeteer vir aCoriantumr dat, as hy sou bekeer, en sy hele huishouding, sou die Here aan hom sy koninkryk gee en die volk spaar—

21 Anders sou hulle vernietig word, en sy hele huishouding behalwe hyself. En hy sou slegs lewe om die vervulling van die profesieë te sien wat gespreek is aangaande ’n aander volk wat die land sou ontvang vir hulle erfenis; en Coriantumr sou begrawe word deur hulle; en elke siel sou vernietig word behalwe bCoriantumr.

22 En dit het gebeur dat Coriantumr nie bekeer het nie, nóg sy huishouding, nóg die volk; en die oorloë het nie opgehou nie; en hulle het gesoek om Ether dood te maak, maar hy het voor hulle uitgevlug en het weer in die holte van die rots geskuil.

23 En dit het gebeur dat Sared opgestaan het, en hy het ook vir Coriantumr die stryd aangesê; en hy het hom verslaan, in soverre dat hy hom in die derde jaar in slawerny gebring het.

24 En die seuns van Coriantumr, in die vierde jaar, het vir Sared verslaan, en het weer die koninkryk vir hulle vader verkry.

25 Nou het daar ’n oorlog begin ontstaan op die hele aangesig van die land, en elke man het met sy bende geveg vir dit wat hy begeer het.

26 En daar was rowers, en kortom, allerlei booshede op die hele aangesig van die land.

27 En dit het gebeur dat Coriantumr uitermate toornig was op Sared, en hy het teen hom opgetrek met sy leërs in die stryd; en hulle het in groot toorn bymekaargekom; en hulle het bymekaargekom in die dal van Gilgal; en die stryd het uitermate hewig geword.

28 En dit het gebeur dat Sared geveg het teen hom vir ’n tydperk van drie dae. En dit het gebeur dat Coriantumr hom verslaan het, en hom agternagesit het totdat hy op die vlaktes van Heslon gekom het.

29 En dit het gebeur dat Sared hom weer die stryd aangesê het op die vlaktes; en kyk, hy het vir Coriantumr verslaan, en het hom weer teruggedryf na die dal van Gilgal.

30 En Coriantumr het vir Sared weer die stryd aangesê in die dal van Gilgal, waarin hy vir Sared verslaan het en hom doodgemaak het.

31 En Sared het vir Coriantumr in sy dy gewond, sodat hy nie weer opgegaan het in die stryd vir ’n tydperk van twee jaar nie, gedurende welke tyd die hele volk op die aangesig van die land bloed vergiet het, en daar was niemand om hulle te keer nie.

◀

2a

Gén. 7:11–24; 8:3.

◀

b

Ether 2:8.

◀

3a

3 Ne. 20:22; 21:23–24. GS Nuwe Jerusalem.

◀

b

Openb. 3:12; 21:2.

◀

4a

GS Sion.

◀

5a

GS Jerusalem.

◀

b

1 Ne. 1:18–20.

◀

c

Openb. 21:10; 3 Ne. 20:29–36.

◀

6a

L&V 42:9; 45:66–67; 84:2–5; Gel. Art. 1:10.

◀

b

GS Josef, Seun van Jakob.

◀

c

Alma 46:24. GS Simbolisme.

◀

7a

Gén. 46:2–7; 47:6.

◀

b

2 Ne. 3:5.

◀

8a

GS Beloofde Land.

◀

b

Moro. 10:31.

◀

9a

2 Petr. 3:10–13; Openb. 21:1; 3 Ne. 26:3; L&V 101:23–25.

◀

10a

Openb. 7:14; 1 Ne. 12:10–11; Alma 5:27.

◀

11a

GS Israel—Die versameling van Israel.

◀

b

L&V 133:26–35.

◀

c

GS Abraham, Verbond van.

◀

12a

Mark. 10:31; 1 Ne. 13:42; Jakob 5:63; L&V 90:9.

◀

18a

Ether 8:9–26.

◀

20a

Ether 12:1–2.

◀

21a

Omni 1:19–21; Ether 11:21.

◀

b

Ether 15:29–32.

Hoofstuk 14

Die ongeregtigheid van die volk bring ’n vloek oor die land—Coriantumr voer oorlog teen Gílead, dan Lib, en dan Siz—Bloed en slagting bedek die land.

1 En nou het daar ’n groot avloek oor die hele land begin ontstaan vanweë die ongeregtigheid van die volk; tot so ’n mate, as ’n man sy gereedskap of sy swaard op sy rak sou neersit, of op die plek waar hy dit wil hou, kyk, die volgende dag, kon hy dit nie vind nie, so groot was die vloek oor die land.

2 Daarom het elke man vasgeklou aan dit wat sy eie was, met sy hande, en wou nie leen nie, nóg wou hy uitleen; en elke man het die hef van sy swaard in sy regterhand gehou, ter verdediging van sy besittings en sy eie lewe en van sy vroue en kinders.

3 En nou, na ’n tydperk van twee jaar, en na die dood van Sared, kyk, het die broer van Sared opgestaan, en hy het Coriantumr die stryd aangesê, waarin Coriantumr hom verslaan het en hom agternagesit het tot die wildernis van Akis.

4 En dit het gebeur dat die broer van Sared hom die stryd aangesê het in die wildernis van Akis; en die stryd het uitermate hewig geword, en baie duisende het geval deur die swaard.

5 En dit het gebeur dat Coriantumr die wildernis beleër het; en die broer van Sared het gedurende die nag uit die wildernis gemarsjeer, en het ’n deel van die leër van Coriantumr gedood terwyl hulle dronk was.

6 En hy het uitgekom na die land Moron, en homself op die troon van Coriantumr geplaas.

7 En dit het gebeur dat Coriantumr met sy leër in die wildernis gebly het vir ’n tydperk van twee jaar, waarin hy groot versterkings vir sy leër gekry het.

8 Nou die broer van Sared, wie se naam Gílead was, het ook groot versterkings gekry vir sy leër, vanweë geheime organisasies.

9 En dit het gebeur dat sy hoëpriester hom vermoor het terwyl hy op sy troon gesit het.

10 En dit het gebeur dat iemand van die geheime organisasies hom vermoor het in ’n geheime deurgang, en vir homself die koninkryk verkry het; en sy naam was Lib; en Lib was ’n man van groot gestalte, groter as enige ander man onder die hele volk.

11 En dit het gebeur dat in die eerste jaar van Lib, het Coriantumr opgekom na die land Moron en vir Lib die stryd aangesê.

12 En dit het gebeur dat hy geveg het met Lib, waarin Lib hom geslaan het op sy arm sodat hy gewond was; nogtans, die leër van Coriantumr het vorentoe gebeur na Lib, sodat hy gevlug het na die grense by die seekus.

13 En dit het gebeur dat Coriantumr hom agternagesit het; en Lib het hom die stryd aangesê by die seekus.

14 En dit het gebeur dat Lib die leër van Coriantumr verslaan het, dat hulle weer na die wildernis van Akis gevlug het.

15 En dit het gebeur dat Lib hom agternagesit het totdat hy gekom het by die vlakte van Agos. En Coriantumr het die hele volk met hom geneem toe hy gevlug het voor Lib in daardie deel van die land waarheen hy gevlug het.

16 En toe hy by die vlaktes van Agos gekom het, het hy vir Lib die stryd aangesê, en hy het hom geslaan totdat hy gesterf het; nogtans, die broer van Lib het teen Coriantumr gekom in die plek van Lib; en die stryd het uitermate hewig geword, waarvan Coriantumr weer gevlug het voor die leër van die broer van Lib.

17 Nou, die naam van die broer van Lib was Siz. En dit het gebeur dat Siz vir Coriantumr agternagesit het, en hy het baie stede verower, en hy het beide vroue en kinders gedood, en hy het die stede verbrand.

18 En daar het ’n vrees vir Siz uitgegaan dwarsdeur die hele land; ja, ’n geroep het uitgegaan deur die land—Wie kan staan voor die leër van Siz? Kyk, hy vee die aarde voor hom!

19 En dit het gebeur dat die volk begin het om in leërs bymekaar te kom, dwarsoor die hele aangesig van die land.

20 En hulle is verdeel; en ’n deel van hulle het gevlug na die leër van Siz, en ’n deel van hulle het gevlug na die leër van Coriantumr.

21 En so groot en langdurig was die oorlog, en so lank was die toneel van bloedvergieting en slagting, dat die hele aangesig van die land bedek was deur die aliggame van die dooies.

22 En so kort en haastig was die oorlog dat daar niemand oor was om die dooies te begrawe nie, maar hulle het gemarsjeer van die vergieting van bloed na die vergieting van bloed, en die liggame van beide manne, vroue en kinders verstrooid gelaat oor die aangesig van die land, om ’n prooi te word vir die awurms van die vlees.

23 En die reuk daarvan het uitgegaan oor die aangesig van die land, ja, en wel oor die hele aangesig van die land; daarom is die volk gekwel bedags en snags vanweë die reuk daarvan.

24 Nogtans, Siz het nie opgehou om vir Coriantumr agterna te sit nie; want hy het gesweer om homself te wreek op Coriantumr vir die bloed van sy broer, wat gedood is, en die woord van die Here wat tot Ether gekom het dat Coriantumr nie sou val deur die swaard nie.

25 En so sien ons dat die Here hulle besoek het in die volheid van sy toorn, en hulle boosheid, en gruwels het ’n weg berei vir hulle ewigdurende vernietiging.

26 En dit het gebeur dat Siz vir Coriantumr ooswaarts agternagesit het, so ver as die grense van die seekus, en daar het hy Siz die stryd aangesê vir ’n tydperk van drie dae.

27 En so vreeslik was die vernietiging onder die leërs van Siz, dat die volk begin het om bang te word, en begin het om te vlug voor die leërs van Coriantumr; en hulle het gevlug na die land Corihor, en die inwoners weggevee voor hulle, en al diegene wat nie wou aansluit by hulle nie.

28 En hulle het hul tente opgeslaan in die dal van Corihor; en Coriantumr het sy tente opgeslaan in die dal van Sur. Nou, die dal van Sur was naby die heuwel Comnor; daarom, Coriantumr het sy leërs bymekaar gemaak op die heuwel Comnor; en hy het ’n trompet geblaas vir die leërs van Siz om hulle uit te daag tot die stryd.

29 En dit het gebeur dat hulle uitgekom het, maar is weer verdrywe; en hulle het die tweede keer gekom, en hulle is weer verdrywe die tweede keer. En dit het gebeur dat hulle weer die derde keer gekom het, en die stryd het uitermate hewig geword.

30 En dit het gebeur dat Siz vir Coriantumr geslaan het sodat hy hom baie diep wonde gegee het; en Coriantumr, omdat hy sy bloed verloor het, het flou geword, en is weggedra asof hy dood was.

31 Nou, die verlies aan manne, vroue en kinders aan beide kante was so groot dat Siz sy manne beveel het dat hulle nie die leërs van Coriantumr moes agternasit nie, daarom het hulle teruggekeer na hul kamp.

◀

1a

Hel. 12:18; 13:17–23; Morm. 1:17–18; 2:10–14.

◀

21a

Ether 11:6.

◀

22a

Jes. 14:9–11.

Hoofstuk 15

Miljoene Jerediete word gedood in die stryd—Siz en Coriantumr vergader die hele volk vir ’n dodelike stryd—Die Gees van die Here hou op om met hulle te werk—Die Jereditiese nasie word totaal vernietig—Net Coriantumr bly oor.

1 En dit het gebeur toe Coriantumr herstel het van sy wonde, het hy begin om die awoorde te onthou wat Ether met hom gespreek het.

2 Hy het gesien dat daar alreeds byna twee miljoen van sy volk gedood is deur die swaard, en hy het begin om te treur in sy hart; ja, daar is twee miljoen magtige manne gedood, en ook hulle vroue en hul kinders.

3 Hy het begin om te bekeer van die boosheid wat hy gedoen het; hy het begin om die woorde te onthou wat gespreek is by monde van al die profete, en hy het hulle gesien dat hulle vervul is tot dusver, elke gedeelte; en sy siel het getreur en het geweier om getroos te word.

4 En dit het gebeur dat hy ’n brief aan Siz geskryf het om hom te vra om die volk te spaar, en hy sou die koninkryk prysgee ter wille van die lewens van die volk.

5 En dit het gebeur dat toe Siz sy brief ontvang het, het hy ’n brief geskryf aan Coriantumr, dat as hy homself sou oorgee, sodat hy hom mag dood met sy eie swaard, dat hy die lewens sou spaar van die volk.

6 En dit het gebeur dat die volk nie bekeer het van hulle ongeregtigheid nie; en die volk van Coriantumr was opgestook tot toorn teen die volk van Siz; en die volk van Siz is opgestook tot toorn teen die volk van Coriantumr; daarom, die volk van Siz het die volk van Coriantumr die stryd aangesê.

7 En toe Coriantumr sien dat hy op die punt was om te val, het hy weer gevlug voor die volk van Siz.

8 En dit het gebeur dat hy gekom het by die waters van Ripliancum, wat, as dit vertolk word, groot beteken, of om alles te oortref; daarom, toe hulle by hierdie waters gekom het, het hulle hul tente opgeslaan; en Siz het ook sy tente opgeslaan naby hulle; en daarom op die volgende dag het hulle die stryd begin.

9 En dit het gebeur dat hulle ’n uitermate hewige stryd geveg het, waarin Coriantumr weer gewond is, en hy het flou geword weens die verlies van bloed.

10 En dit het gebeur dat die leërs van Coriantumr die leërs van Siz só hewig aangeval het dat hulle hul verslaan het, sodat hulle hul voor hulle laat vlug het; en hulle het suidwaarts gevlug, en het hul tente opgeslaan op ’n plek wat Ogat genoem was.

11 En dit het gebeur dat die leër van Coriantumr hulle tente opgeslaan het by die heuwel Rama; en dit was dieselfde heuwel waar my vader Mormon die kronieke aweggebêre het tot die Here, wat heilig was.

12 En dit het gebeur dat hulle die hele volk bymekaargemaak het oor die hele aangesig van die land, wat nie gedood is nie, behalwe Ether.

13 En dit het gebeur dat Ether al die handelinge gesien het van die volk; en hy het gesien dat die volk wat vir Coriantumr was, bymekaargekom het met die leërs van Coriantumr; en die volk wat vir Siz was, het bymekaargekom met die leërs van Siz.

14 Daarom, hulle was besig vir ’n tydperk van vier jaar om die volk bymekaar te maak, sodat hulle almal mag kry wat op die aangesig van die land was, en sodat hulle al die versterkings mag kry wat moontlik was om te kry.

15 En dit het gebeur dat toe hulle almal bymekaar was, elkeen met die leër waar hy wou wees, met hulle vroue en hulle kinders—beide manne, vroue en kinders wat bewapen was met wapens van oorlog, en skilde gehad het, en aborsplate, en helms, en gekleed was volgens die wyse van oorlog—het hulle uitgemarsjeer die een teen die ander in die stryd; en hulle het geveg daardie hele dag, en het nie oorwin nie.

16 En dit het gebeur dat toe dit nag was, was hulle moeg, en het teruggetrek na hul kampe; en nadat hulle teruggetrek het na hulle kampe, het hulle begin huil en weeklaag oor die verlies van die gesneuweldes van hulle volk, en so groot was hulle geroep, hulle gehuil en geweeklag, dat hulle die lug uitermate verskeur het.

17 En dit het gebeur dat hulle die volgende dag weer gaan veg het, en groot en verskriklik was daardie dag; nogtans, hulle het nie oorwin nie, en toe dit weer nag word het hulle die lug verskeur met hulle geroep, en hulle gehuil, en hulle geweeklag, oor die verlies van die gesneuweldes van hulle volk.

18 En dit het gebeur dat Coriantumr weer ’n brief geskryf het aan Siz, om te vra dat hy nie weer tot die stryd moes oorgaan nie, maar dat hy die koninkryk moes neem, en die lewens spaar van die volk.

19 Maar kyk, die Gees van die Here het opgehou om met hulle te werk, en aSatan het volle mag oor die harte van die volk gehad; want hulle is oorgegee aan die hardheid van hulle harte, en die blindheid van hulle verstand sodat hulle vernietig mag word; daarom het hulle weer tot die stryd oorgegaan.

20 En dit het gebeur dat hulle daardie hele dag geveg het, en toe dit nag word, het hulle op hul swaarde geslaap.

21 En op die volgende dag het hulle geveg tot dit nag geword het.

22 En toe dit nag geword het, was hulle adronk van toorn, net soos ’n man wat dronk is van wyn; en hulle het weer op hul swaarde geslaap.

23 En op die volgende dag het hulle weer geveg; en toe dit nag geword het, het almal deur die swaard geval behalwe twee en vyftig van die volk van Coriantumr, en nege en sestig van die volk van Siz.

24 En dit het gebeur dat hulle geslaap het op hulle swaarde daardie nag, en die volgende dag het hulle weer geveg, en hulle het geveg met hulle mag met hulle swaarde en met hulle skilde, daardie hele dag.

25 En toe dit nag geword het, was daar twee en dertig van die volk van Siz, en sewe en twintig van die volk van Coriantumr.

26 En dit het gebeur dat hulle geëet en geslaap het, en voorberei het op die dood die volgende dag. En hulle was groot en magtige manne wat betref die krag van manne.

27 En dit het gebeur dat hulle vir ’n tydperk van drie ure geveg het, en hulle het flou geword weens die verlies van bloed.

28 En dit het gebeur dat toe die manne van Coriantumr voldoende krag ontvang het sodat hulle kon loop, was hulle op die punt om te vlug vir hulle lewens; maar kyk, Siz het opgestaan, en ook sy manne, en hy het in sy toorn gesweer dat hy Coriantumr sou doodmaak of hy sou omkom deur die swaard.

29 Daarom, hy het hulle agternagesit, en op die volgende dag het hy hulle ingehaal; en hulle het weer geveg met die swaard. En dit het gebeur dat nadat hulle aalmal geval het deur die swaard, behalwe vir Coriantumr en Siz, kyk, Siz het flou geword weens die verlies van bloed.

30 En dit het gebeur dat toe Coriantumr op sy swaard geleun het, sodat hy ’n bietjie kon rus, het hy die kop van Siz afgekap.

31 En dit het gebeur dat nadat hy die kop van Siz afgekap het, het Siz hom opgelig op sy hande en geval; en nadat hy geworstel het om asem, het hy gesterf.

32 En dit het gebeur dat aCoriantumr neergeval het op die grond, en geword het asof hy geen lewe gehad het nie.

33 En die Here het met Ether gespreek, en aan hom gesê: Gaan heen. En hy het heengegaan, en gesien dat die woorde van die Here almal vervul was; en hy het sy akroniek voltooi (en die honderdste gedeelte het ek nie geskrywe nie); en hy het hulle weggebêre op ’n wyse dat die volk van Limhi hulle gevind het.

34 Nou, die laaste woorde wat geskryf is deur aEther, is hierdie: Of die Here wil dat ek getransformeer word, of dat ek die wil van die Here ondergaan in die vlees, dit maak nie saak nie, as dit so is dat ek gered is in die koninkryk van God. Amen.

◀

1a

Ether 13:20–21.

◀

11a

Morm. 6:6.

◀

15a

Mosia 8:7–10.

◀

19a

GS Duiwel.

◀

22a

Moro. 9:23.

◀

29a

Ether 13:20–21.

◀

32a

Omni 1:20–22.

◀

33a

Mosia 8:9; Alma 37:21–31; Ether 1:1–5.

◀

34a

Ether 12:2.

Die Boek van Moroni

Hoofstuk 1

Moroni skryf tot voordeel van die Lamaniete—Die Nefiete wat nie Christus sal loën nie, word doodgemaak. Ongeveer 401–421 n.C.

1 Nou ek, aMoroni, nadat ek ’n einde gemaak het met die verkorting van die verslag van die volk van Jered, het ek veronderstel om nie meer te geskryf het nie, maar ek het nog nie omgekom nie; en ek maak myself nie bekend aan die Lamaniete nie, uit vrees dat hulle my sou vernietig.

2 Want kyk, hulle aoorloë is uitermate fel onder hulleself; en vanweë hul haat, bmaak hulle elke Nefiet dood wat nie die Christus sal loën nie.

3 En ek, Moroni, sal nie die Christus aloën nie; daarom, ek dwaal waar ook al ek kan vir die veiligheid van my eie lewe.

4 Daarom, ek skryf nog ’n paar dinge, in teenstelling met dit wat ek veronderstel het; want ek het veronderstel om nie meer te skryf nie; maar ek skryf nog ’n paar dinge meer, sodat hulle miskien van waarde mag wees vir my broers, die Lamaniete, in een of ander toekomstige tyd, volgens die wil van die Here.

◀

1a

GS Moroni, Seun van Mormon.

◀

2a

1 Ne. 12:20–23.

◀

b

Alma 45:14.

◀

3a

Matt. 10:32–33; 3 Ne. 29:5.

Hoofstuk 2

Jesus het die twaalf Nefitiese dissipels mag gegee om die gawe van die Heilige Gees toe te ken. Ongeveer 401–421 n.C.

1 Die woorde van Christus, wat Hy met sy adissipels gespreek het, die twaalf wat Hy gekies het, toe Hy sy hande op hulle gelê het—

2 En Hy het hulle by die naam genoem, en gesê: Julle sal die Vader aanroep in my Naam, in magtige gebed; en nadat julle dit gedoen het, sal julle amag hê dat aan hom op wie julle jul bhande sal lê, cjulle die Heilige Gees sal gee; en in my Naam sal julle dit gee, want aldus doen my apostels.

3 Nou het Christus hierdie woorde gespreek met hulle ten tyde van sy eerste verskyning; en die skare het dit nie gehoor nie, maar die dissipels het dit gehoor; en op soveel as wat hulle die hande agelê het, het die Heilige Gees geval.

◀

1a

3 Ne. 13:25.

◀

2a

GS Krag.

◀

b

GS Hande, Oplegging van.

◀

c

3 Ne. 18:37.

◀

3a

Hand. 19:6.

Hoofstuk 3

Ouderlinge ordineer priesters en leraars deur die oplegging van hande. Ongeveer 401–421 n.C.

1 Die wyse waarop die dissipels, wat genoem is die aouderlinge van die kerk, priesters en leraars bgeordineer het—

2 Nadat hulle tot die Vader gebid het in die Naam van Christus, het hulle hul hande op hulle gelê, en gesê:

3 In die Naam van Jesus Christus ordineer ek u om ’n priester te wees (of, as hy ’n leraar is, ordineer ek u om ’n leraar te wees) om bekering te preek en avergifnis van sondes deur Jesus Christus, deur die volharding in die geloof in sy Naam tot die einde. Amen.

4 En volgens hierdie wyse het hulle priesters en leraars ageordineer, volgens die bgawes en roepinge van God aan die mens; en hulle het hulle geordineer deur die ckrag van die Heilige Gees, wat in hulle was.

◀

1a

Alma 6:1. GS Ouderling.

◀

b

GS Ordineer, Ordinering.

◀

3a

GS Vergifnis van Sondes.

◀

4a

L&V 18:32; 20:60.

◀

b

GS Gawe.

◀

c

1 Ne. 13:37; Moro. 6:9.

Hoofstuk 4

Hoe ouderlinge en priesters die nagmaalsbrood bedien, word uiteengesit. Ongeveer 401–421 n.C.

1 Die awyse waarop hulle bouderlinge en priesters die vlees en bloed van Christus aan die kerk cbedien; en hulle het dit bedien volgens die gebooie van Christus; daarom weet ons dat dié wyse juis is; en die ouderling of priester het dit bedien—

2 En hulle het neergekniel saam met die kerk, en gebid tot die Vader in die Naam van Christus, en gesê:

3 O God, die Ewige Vader, ons vra U in die naam van u Seun, Jesus Christus, om hierdie abrood te seën en te heilig aan die siele van al diegene wat daarvan gebruik; dat hulle mag eet bter gedagtenis aan die liggaam van u Seun, en getuig voor U, o God, die Ewige Vader, dat hulle gewillig is om op hulle die cnaam van u Seun te neem, en Hom altyd te onthou en sy gebooie te onderhou wat Hy hulle gegee het, sodat hulle altyd sy dGees mag hê om met hulle te wees. Amen.

◀

1a

3 Ne. 18:1–7.

◀

b

GS Ouderling.

◀

c

L&V 20:76–77.

◀

3a

GS Nagmaal.

◀

b

Lk. 22:19; 1 Kor. 11:23–24; 3 Ne. 18:7.

◀

c

GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

d

GS Heilige Gees.

Hoofstuk 5

Die wyse waarop die nagmaalswyn bedien word, word uiteengesit. Ongeveer 401–421 n.C.

1 Die awyse waarop die wyn bedien word—Kyk, hulle het die beker geneem, en gesê:

2 O God, die Ewige Vader, ons vra U, in die naam van u Seun, Jesus Christus, om hierdie awyn te seën en te heilig aan die siele van al diegene wat daarvan drink, dat hulle dit mag doen bter gedagtenis aan die bloed van u Seun, wat vir hulle gestort is; dat hulle mag getuig voor U, o God, die Ewige Vader, dat hulle Hom altyd onthou, sodat hulle sy Gees mag hê om met hulle te wees. Amen.

◀

1a

3 Ne. 18:8–11; L&V 20:78–79.

◀

2a

L&V 27:2–4. GS Nagmaal.

◀

b

Lk. 22:19–20; 1 Kor. 11:25.

Hoofstuk 6

Bekeerde persone word gedoop en as deelgenote ontvang—Kerklede wat bekeer, word vergewe—Vergaderings word gelei deur die mag van die Heilige Gees. Ongeveer 401–421 n.C.

1 En nou spreek ek aangaande die adoop. Kyk, ouderlinge, priesters, en leraars is gedoop; en hulle is nie gedoop nie tensy hulle gepaste vrugte voortgebring het dat hulle dit bwaardig was nie.

2 Ook het hulle niemand aanvaar vir die doop nie, tensy hulle gekom het met ’n agebroke hart en ’n verslae gees, en getuig het aan die kerk dat hulle waarlik bekeer het van al hulle sondes.

3 En niemand is aanvaar vir die doop nie tensy hulle op hulle die Naam van Christus ageneem het, en ’n vasberadenheid gehad het om Hom te dien tot die einde toe.

4 En nadat hulle aanvaar is vir die doop, en beïnvloed en agereinig is deur die mag van die Heilige Gees, is hulle gereken onder die volk van die kerk van Christus; en hul bname is geneem, sodat hulle onthou en gevoed mag word deur die goeie woord van God, om hulle te hou op die regte weg, om hulle gedurig cwaaksaam te hou in gebed, terwyl hulle alleenlik dstaatmaak op die verdienste van Christus, wat die eoorsprong en voleinder van hul geloof is.

5 En die akerk het bdikwels bymekaargekom, om te cvas en te bid, en om met mekaar te spreek aangaande die welsyn van hulle siele.

6 En hulle het dikwels bymekaargekom om van die brood en die wyn te gebruik, ter gedagtenis aan die Here Jesus.

7 En hulle was streng om daarop te let dat daar ageen ongeregtigheid sou wees onder hulle nie; en wie ook al gevind is wat ongeregtigheid pleeg, en bdrie getuies van die kerk het hulle veroordeel voor die couderlinge, en as hulle nie bekeer het nie, en nie dbely het nie, is hulle name euitgewis, en hulle is nie gereken onder die volk van Christus nie.

8 Maar aso dikwels as hulle bekeer het en vergifnis gesoek het, met opregte bedoeling, is hulle bvergewe.

9 En hulle vergaderings is agelei deur die kerk volgens die werking van die Gees, en deur die krag van die bHeilige Gees; want soos die mag van die Heilige Gees hulle gelei het, hetsy om te preek, of te vermaan, of te bid, of te versoek, of te sing, so is dit gedoen.

◀

1a

GS Doop.

◀

b

GS Waardig, Waardigheid.

◀

2a

GS Gebroke Hart.

◀

3a

GS Jesus Christus—Om die Naam van Jesus Christus op ons te neem.

◀

4a

GS Suiwer, Suiwerheid.

◀

b

L&V 20:82.

◀

c

Alma 34:39; 3 Ne. 18:15–18.

◀

d

2 Ne. 31:19; L&V 3:20.

◀

e

Hebr. 12:2.

◀

5a

GS Kerk van Jesus Christus.

◀

b

3 Ne. 18:22; 4 Ne. 1:12; L&V 88:76.

◀

c

GS Vas.

◀

7a

L&V 20:54.

◀

b

L&V 42:80–81. GS Getuie.

◀

c

Alma 6:1. GS Ouderling.

◀

d

GS Bely, Belydenis.

◀

e

Ex. 32:33; L&V 20:83. GS Ekskommunikeer.

◀

8a

Mosia 26:30–31.

◀

b

GS Vergewe.

◀

9a

L&V 20:45; 46:2.

◀

b

GS Heilige Gees.

Hoofstuk 7

’n Uitnodiging word gerig om die rus van die Here binne te gaan—Bid met opregte bedoeling—Die Gees van Christus stel die mens in staat om goed van kwaad te onderskei—Satan oorreed die mens om Christus te loën en boosheid te doen—Die profete openbaar die koms van Christus—Deur geloof word wonderwerke verrig en engele dien—Die mens moet hoop op die ewige lewe en kleef aan naasteliefde. Ongeveer 401–421 n.C.

1 En nou ek, Moroni, skryf ’n paar van die woorde van my vader, Mormon, wat hy gespreek het aangaande ageloof, hoop en naasteliefde; want volgens hierdie wyse het hy met die volk gespreek, terwyl hy hulle geleer het in die sinagoge wat hulle gebou het as die plek van aanbidding.

2 En nou ek, Mormon, spreek met julle, my geliefde broers; en dit is deur die genade van God die Vader, en ons Here Jesus Christus, en sy heilige wil, vanweë die gawe van sy aroeping aan my, dat ek toegelaat word om met julle te spreek op hierdie tydstip.

3 Daarom, ek wil met julle spreek wat van die kerk is, wat die vreedsame volgelinge van Christus is, en wat ’n voldoende hoop verkry het waardeur julle die arus van die Here kan binnegaan, vanaf hierdie tyd voortaan totdat julle sal rus by Hom in die hemel.

4 En nou my broers, ek oordeel hierdie dinge oor julle vanweë jul vreedsame awandel met die kinders van mense.

5 Want ek onthou die woord van God wat sê, aan hulle werke sal julle hulle aken; want as hulle werke goed is, dan is hulle ook goed.

6 Want kyk, God het gesê ’n mens wat aboos is, kan nie dit doen wat goed is nie; want as hy ’n gawe offer, of bbid tot God, tensy hy dit sal doen met opregte bedoeling, baat dit hom niks nie.

7 Want kyk, dit word hom nie toegereken as geregtigheid nie.

8 Want kyk, as ’n mens wat aboos is, ’n gawe gee, doen hy dit bonwillig; daarom word dit vir hom toegereken dieselfde asof hy die gawe behou het; daarom word hy as boos beskou voor God.

9 En net so word dit as boosheid vir ’n mens gereken, as hy sal bid maar nie met aopregte bedoeling van sy hart nie; ja, en dit baat hom niks, want God ontvang nie sulkes nie.

10 Daarom, ’n mens wat boos is, kan nie dit doen wat goed is nie; nóg sal hy ’n goeie gawe gee.

11 Want kyk, ’n bitter afontein kan nie goeie water voortbring nie; nóg kan ’n goeie fontein bitter water voortbring; daarom, ’n mens wat ’n dienskneg van die duiwel is, kan Christus nie volg nie; en as hy Christus bvolg, kan hy nie ’n dienskneg van die duiwel wees nie.

12 Daarom, alle dinge wat agoed is, kom van God; en dit wat bboos is, kom van die duiwel; want die duiwel is ’n vyand van God, en veg teen Hom gedurigdeur, en nooi uit en verlok tot csonde, en om dit te doen wat boos is gedurigdeur.

13 Maar kyk, dit wat van God is, nooi uit en verlok om goed te doen gedurigdeur; daarom, elke ding wat uitnooi en averlok om goed te doen, en om God lief te hê, en Hom te dien, word bgeïnspireer deur God.

14 Daarom, sien toe, my geliefde broers, dat julle nie oordeel dat dit wat aboos is, van God is nie, of dit wat goed is en van God is, om van die duiwel te wees nie.

15 Want kyk, my broers, dit word aan julle gegee om te aoordeel, sodat julle goed van kwaad mag onderskei; en die wyse om te oordeel is ewe duidelik, sodat julle mag weet met ’n volmaakte kennis, soos die daglig verskil van die donker nag.

16 Want kyk, die aGees van Christus word gegee aan elke mens, sodat hy goed mag bonderskei van kwaad; daarom, ek toon aan julle die wyse om te oordeel; want elke ding wat uitnooi om goed te doen, en om te oorreed om te glo in Christus, word uitgestuur deur die krag en gawe van Christus; daarom mag julle weet met ’n volmaakte kennis dat dit van God is.

17 Maar watter ding ook al ’n mens oorreed om aboosheid te doen, en nie in Christus te glo nie, en Hom loën, en God nie dien nie, dan mag julle weet met ’n volmaakte kennis dat dit van die duiwel is; want volgens hierdie wyse werk die duiwel, want hy oorreed geen mens om goed te doen nie, nee, nie een nie; nóg sy engele; nóg hulle wat hulle aan hom onderwerp.

18 En nou, my broers, aangesien julle die lig ken waardeur julle mag oordeel, welke lig die alig van Christus is, sorg dat julle nie verkeerdelik oordeel nie; want met daardie selfde boordeel waarmee julle oordeel, sal julle ook geoordeel word.

19 Daarom, ek versoek julle, broers, dat julle ywerig sal soek in die alig van Christus dat julle goed van kwaad mag onderskei; en as julle sal vasgryp aan elke goeie ding, en dit nie veroordeel nie, sal julle sekerlik ’n bkind van Christus wees.

20 En nou, my broers, hoe is dit moontlik om vas te gryp aan elke goeie ding?

21 En nou kom ek by daardie geloof, waarvan ek gesê het dat ek sou spreek; en ek sal julle vertel van die wyse waardeur julle mag vasgryp aan elke goeie ding.

22 Want kyk, God aweet alle dinge, omdat Hy van ewigdurendheid tot ewigdurendheid is, kyk, Hy het bengele gestuur om die kinders van mense te dien, om aangaande die koms van Christus te openbaar; en deur Christus sou elke goeie ding kom.

23 En God het ook verkondig aan profete, deur sy eie mond, dat Christus sou kom.

24 En kyk, daar was verskeie wyses waarop Hy dinge geopenbaar het aan die kinders van mense, wat goed was; en alle dinge wat goed is kom van Christus; anders was die mens agevalle, en kon daar geen goeie ding na hulle kom nie.

25 Daarom, deur die bediening van aengele, en deur elke woord wat uitgaan uit die mond van God, het die mens begin om geloof te beoefen in Christus; en so deur geloof, het hulle vasgegryp aan elke goeie ding; en so was dit tot die koms van Christus.

26 En nadat Hy gekom het, is die mens ook gered deur geloof in sy Naam; en deur geloof word hulle die seuns van God. En so sekerlik as Christus lewe het Hy hierdie woorde met ons vaders gespreek, en gesê: aWatter ding ook al julle die Vader sal vra in my Naam, wat goed is, in geloof en glo dat julle sal ontvang, kyk, dit sal vir julle gedoen word.

27 Daarom, my geliefde broers, het awonderwerke opgehou omdat Christus opgevaar het na die hemel, en gaan sit het aan die regterhand van God, om van die Vader sy reg op barmhartigheid te beis wat hy oor die kinders van mense het?

28 Want Hy het voldoen aan die eise van die wet, en Hy maak aanspraak op diegene wat geloof het in Hom; en hulle wat geloof het in Hom, sal avashou aan elke goeie ding; daarom bbepleit Hy die saak van die kinders van mense; en Hy woon ewiglik in die hemele.

29 En omdat Hy dit gedoen het, my geliefde broers, het wonderwerke opgehou? Kyk, ek sê vir julle, Nee; nóg het engele opgehou om die kinders van mense te dien.

30 Want kyk, hulle is onderworpe aan Hom, om te dien volgens die woord van sy bevel, en toon hulleself aan hulle met ’n sterk geloof en ’n onwrikbare gees in elke gedaante van godsaligheid.

31 En die amp van hulle bediening is om mense te roep tot bekering, en om te vervul en om die werk te doen van die verbonde van die Vader, wat Hy gesluit het met die kinders van mense, om die weg te berei onder die kinders van mense, deur die woord van Christus te verkondig aan die uitverkore diensknegte van die Here, sodat hulle van Hom mag getuig.

32 En deur so te doen, berei die Here God die weg sodat die res van die mense ageloof mag hê in Christus, dat die Heilige Gees plek mag hê in hulle harte, volgens die krag daarvan; en volgens hierdie wyse bring die Vader die verbonde teweeg wat Hy gesluit het met die kinders van mense.

33 En Christus het gesê: aAs julle geloof in My sal hê, sal julle mag hê om te doen watter ding ook al braadsaam is vir My.

34 En Hy het gesê: aBekeer, al julle eindes van die aarde, en kom na My en word gedoop in my Naam, en glo in My dat julle gered mag word.

35 En nou, my geliefde broers, as dit die geval is dat hierdie dinge waar is wat ek met julle gespreek het, en God aan julle sal toon, met akrag en groot heerlikheid op die blaaste dag dat hulle waar is, en as hulle waar is, het die dag van wonderwerke opgehou?

36 Of het engele opgehou om te verskyn aan die kinders van mense? Of het Hy die mag van die Heilige Gees aweerhou van hulle? Of sal Hy, solank as tyd sal bestaan, of die aarde sal staan, of daar een mens op die aangesig daarvan sal wees om gered te word?

37 Kyk, ek sê vir julle, Nee; want dit is deur ageloof dat wonderwerke verrig word; en dit is deur geloof dat engele verskyn en die mense dien; daarom, as hierdie dinge opgehou het, wee die kinders van mense, want dit is vanweë bongeloof, en alles is tevergeefs.

38 Want geen mens kan gered word, volgens die woorde van Christus nie, tensy hulle geloof sal hê in sy Naam; daarom, as hierdie dinge opgehou het, dan het geloof ook opgehou; en vreeslik is die toestand van die mens, want hulle is asof daar geen verlossing gedoen is nie.

39 Maar kyk, my geliefde broers, ek oordeel beter dinge van julle, want ek oordeel dat julle geloof het in Christus vanweë jul sagmoedigheid; want as julle nie geloof in Hom het nie, dan is julle nie ageskik om gereken te word onder die volk van sy kerk nie.

40 En verder, my geliefde broers, ek wil met julle spreek aangaande ahoop. Hoe is dit dat julle geloof kan verkry, tensy julle hoop sal hê?

41 En wat is dit waarvoor julle sal ahoop? Kyk ek sê vir julle dat julle bhoop sal hê deur die versoening van Christus en die krag van sy opstanding, om opgewek te word tot die cewige lewe, en dit vanweë julle geloof in Hom volgens die belofte.

42 Daarom, as ’n mens ageloof het, bmoet hy noodwendig hoop hê; want sonder geloof kan daar geen hoop wees nie.

43 En verder, kyk, ek sê vir julle dat hy nie geloof en hoop kan hê, tensy hy asagmoedig en nederig van hart is nie.

44 Indien wel, is sy ageloof en hoop tevergeefs, want niemand is aanneemlik voor God nie, behalwe die sagmoediges en nederiges van hart; en as ’n man sagmoedig en nederig van hart is, en bbely deur die mag van die Heilige Gees dat Jesus die Christus is, moet hy noodwendig naasteliefde hê; want as hy nie naasteliefde het nie, is hy niks nie; daarom moet hy noodwendig naasteliefde hê.

45 En anaasteliefde is lankmoedig, en is vriendelik, en is nie bjaloers nie, en is nie opgeblase nie, soek nie haar eie belang nie, word nie gou vertoornd nie, bedink nie die bose nie, en verbly haar nie in ongeregtigheid nie, maar verbly haar in die waarheid, verdra alle dinge, glo alle dinge, hoop alle dinge, verduur alle dinge.

46 Daarom, my geliefde broers, as julle nie naasteliefde het nie, is julle niks, want naasteliefde faal nooit. Daarom, hou vas aan naasteliefde, wat die grootste van alles is, want alle dinge moet faal—

47 Maar anaasteliefde is die suiwere bliefde van Christus, en dit duur vir ewig; en wie ook al gevind word wat dit besit op die laaste dag, dit sal goed gaan met hom.

48 Daarom, my geliefde broers, abid tot die Vader met al die energie van julle harte, dat julle vervul mag word met hierdie liefde, wat Hy gegee het aan almal wat ware bvolgelinge is van sy Seun, Jesus Christus; sodat julle die seuns van God mag word; sodat wanneer Hy sal verskyn, ons soos Hy sal cwees, want ons sal Hom sien soos Hy is; sodat ons hierdie hoop mag hê; sodat ons dgereinig mag word, net soos Hy rein is. Amen.

◀

1a

1 Kor. 13; Ether 12:3–22, 27–37; Moro. 8:14; 10:20–23.

◀

2a

GS Roep, Geroepe van God, Roeping.

◀

3a

GS Rus.

◀

4a

1 Joh. 2:6; L&V 19:23.

◀

5a

3 Ne. 14:15–20.

◀

6a

Matt. 7:15–18.

◀

b

Alma 34:28. GS Gebed.

◀

8a

Spr. 15:8.

◀

b

L&V 64:34.

◀

9a

Jak. 1:6–7; 5:16; Moro. 10:4.

◀

11a

Jak. 3:11–12.

◀

b

Matt. 6:24; 2 Ne. 31:10–13; L&V 56:2.

◀

12a

Jak. 1:17; 1 Joh. 4:1–2; Ether 4:12.

◀

b

Alma 5:39–42.

◀

c

Hel. 6:30. GS Sonde.

◀

13a

2 Ne. 33:4; Ether 8:26.

◀

b

GS Inspirasie, Inspireer.

◀

14a

Jes. 5:20; 2 Ne. 15:20.

◀

15a

GS Onderskeiding, Gawe van.

◀

16a

GS Gewete; Lig, Lig van Christus.

◀

b

Gén. 3:5; 2 Ne. 2:5, 18, 26; Mosia 16:3; Alma 29:5; Hel. 14:31.

◀

17a

GS Sonde.

◀

18a

Mosia 16:9; L&V 50:24; 88:7–13. GS Lig, Lig van Christus.

◀

b

JSV Matt. 7:1–2 (Bylae); Lk. 6:37; Joh. 7:24.

◀

19a

L&V 84:45–46.

◀

b

Mosia 15:10–12; 27:25. GS Seuns en Dogters van God.

◀

22a

GS God, Godheid.

◀

b

Moses 5:58. GS Engele.

◀

24a

2 Ne. 2:5.

◀

25a

Alma 12:28–30.

◀

26a

3 Ne. 18:20. GS Gebed.

◀

27a

GS Wonderwerk.

◀

b

Jes. 53:12; Mosia 14:12.

◀

28a

Rom. 12:9; L&V 98:11.

◀

b

1 Joh. 2:1; 2 Ne. 2:9. GS Voorspraak.

◀

32a

GS Geloof, Glo.

◀

33a

Matt. 17:20.

◀

b

L&V 88:64–65.

◀

34a

3 Ne. 27:20; Ether 4:18.

◀

35a

2 Ne. 33:11.

◀

b

L&V 35:8.

◀

36a

Moro. 10:4–5, 7, 19.

◀

37a

Matt. 13:58; Morm. 9:20; Ether 12:12–18.

◀

b

Moro. 10:19–24.

◀

39a

GS Waardig, Waardigheid.

◀

40a

Ether 12:4. GS Hoop.

◀

41a

L&V 138:14.

◀

b

Tit. 1:2; Jakob 4:4; Alma 25:16; Moro. 9:25.

◀

c

GS Ewige Lewe.

◀

42a

GS Geloof, Glo.

◀

b

Moro. 10:20.

◀

43a

GS Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

44a

Alma 7:24; Ether 12:28–34.

◀

b

Lk. 12:8–9. GS Bely, Belydenis; Getuienis.

◀

45a

1 Kor. 13.

◀

b

GS Afguns.

◀

47a

2 Ne. 26:30. GS Naasteliefde.

◀

b

Jos. 22:5. GS Liefde.

◀

48a

GS Gebed.

◀

b

GS Gehoorsaam, Gehoorsaamheid; Jesus Christus—Voorbeeld van Jesus Christus.

◀

c

1 Joh. 3:1–3; 3 Ne. 27:27.

◀

d

3 Ne. 19:28–29. GS Suiwer, Suiwerheid.

Hoofstuk 8

Die doop van klein kindertjies is ’n bose gruwel—Klein kindertjies is lewend in Christus vanweë die Versoening—Geloof, bekering, sagmoedigheid en nederigheid van hart, ontvangs van die Heilige Gees, en volharding tot die einde toe, lei na heil. Ongeveer 401–421 n.C.

1 ’n Brief van my avader Mormon, geskryf aan my, Moroni; en dit is geskryf aan my kort na my roeping tot die bediening. En op hierdie wyse het hy aan my geskryf, en gesê:

2 My geliefde seun, Moroni, ek jubel uitermate dat jou Here Jesus Christus aan jou gedink het, en jou geroep het tot sy bediening, en tot sy heilige werk.

3 Ek dink gedurig aan jou in my gebede, en ek bid gedurig tot God die Vader in die Naam van sy Heilige Kind, Jesus, dat Hy, deur sy eindelose agoedheid en bgenade, jou sal bewaar deur die volharding van geloof in sy Naam tot die einde toe.

4 En nou, my seun, ek spreek met jou aangaande dit wat my uitermate bedroef; want dit bedroef my dat daar atwiste sal ontstaan onder julle.

5 Want, as ek die waarheid geleer het, was daar twiste onder julle aangaande die doop van julle klein kindertjies.

6 En nou, my seun, ek wil hê dat julle ywerig moet werk, dat hierdie groot fout uitgewis moet word onder julle; want om hierdie rede het ek hierdie brief geskrywe.

7 Want onmiddellik nadat ek hierdie dinge van julle geleer het, het ek by die Here verneem aangaande die saak. En die awoord van die Here het tot my gekom deur die mag van die Heilige Gees, en gesê:

8 Slaan ag op die woorde van Christus, julle Verlosser, julle Here en jul God. Kyk, Ek het in die wêreld ingekom, nie om die regverdiges te roep nie, maar sondaars tot bekering; die agesondes benodig geen geneesheer nie, maar hulle wat siek is; daarom, klein bkindertjies is crein, want hulle is nie in staat om dsonde te pleeg nie; daarom word die vloek van eAdam weggeneem van hulle in My, dat dit geen mag het oor hulle nie; en die wet van die fbesnydenis is weggedoen in My.

9 En volgens hierdie wyse het die Heilige Gees die woord van God aan my geopenbaar; daarom, my geliefde seun, ek weet dat dit ’n ernstige bespotting voor God is dat julle klein kindertjies sou doop.

10 Kyk, ek sê vir julle dat julle hierdie ding sal leer—bekering en doop aan diegene wat atoerekenbaar en in staat is om sonde te pleeg; ja, leer ouers dat hulle moet bekeer en gedoop word, en hulleself verootmoedig soos hulle klein bkindertjies, en hulle sal almal gered word saam met hulle klein kindertjies.

11 En hulle klein akindertjies het geen bekering nodig nie, nóg die doop. Kyk, die doop is tot bekering ter vervulling van die gebooie tot die bvergifnis van sondes.

12 Maar klein akindertjies is lewend in Christus, vanaf die grondlegging van die wêreld; as dit nie so is nie, is God ’n partydige God, en ook ’n veranderlike God, en ’n baannemer van persone; want hoeveel klein kindertjies het gesterwe sonder die doop!

13 Daarom, as klein kindertjies nie gered kon word sonder die doop nie, moes diesulkes gegaan het na ’n eindelose hel.

14 Kyk, ek sê vir julle, dat hy wat veronderstel dat klein kindertjies die doop nodig het, is in die gal van bitterheid en in die bande van ongeregtigheid, want hy het nóg ageloof, hoop, nóg naasteliefde; daarom, as hy afgesny sou word met dit in sy gedagtes, moet hy afgaan na die hel.

15 Want vreeslik is die ongeregtigheid om te veronderstel dat God een kind red vanweë die doop, en dat die ander moet vergaan omdat hy nie gedoop is nie.

16 Wee hulle wat die weë van die Here sal verdraai volgens hierdie wyse, want hulle sal vergaan tensy hulle bekeer. Kyk, ek spreek met vrymoedigheid, omdat ek agesag het van God; en ek vrees nie wat die mens kan doen nie; want volmaakte bliefde cdryf alle vrees uit.

17 En ek is vervul met anaasteliefde, wat ewigdurende liefde is; daarom, alle kinders is vir my dieselfde; daarom, ek is lief vir klein bkindertjies met ’n volmaakte liefde; en hulle is almal dieselfde en deelgenote aan heil.

18 Want ek weet dat God nie ’n partydige God is nie, nóg ’n veranderlike Wese; maar Hy is aonveranderlik van balle ewigheid tot alle ewigheid.

19 Klein akindertjies kan nie bekeer nie; daarom, dit is vreeslike boosheid om die suiwere barmhartighede van God aan hulle te weier, want hulle is almal lewend in Hom vanweë sy bbarmhartigheid.

20 En hy wat sê dat klein kindertjies die doop nodig het, loën die barmhartighede van Christus, en ag die aversoening van Hom en die krag van sy verlossing as nietig.

21 Wee diesulkes, want hulle is in gevaar van die dood, ahel, en ’n beindelose pyniging. Ek spreek dit met vrymoedigheid; God het my gebied. Luister na hulle en slaan ag, of hulle staan teen julle by die cregterstoel van Christus.

22 Want kyk, alle klein kindertjies is alewend in Christus, en ook hulle wat sonder die bwet is. Want die krag van cverlossing kom oor hulle almal wat geen wet het nie; daarom, hy wat nie veroordeel is nie, of hy wat onder geen veroordeling staan nie, kan nie bekeer nie; en vir diesulkes baat die doop niks—

23 Maar dit is ’n bespotting voor God, en loën die barmhartighede van Christus, en die krag van sy Heilige Gees, en plaas vertroue in adooie werke.

24 Kyk, my seun, hierdie ding behoort nie te wees nie; want abekering is vir hulle wat onder veroordeling staan en onder die vloek van ’n gebroke wet.

25 En die eerstevrugte van abekering is die bdoop; en die doop kom deur geloof ter vervulling van die gebooie; en die vervulling van die gebooie bring cvergifnis van sondes;

26 En die vergifnis van sondes bring asagmoedigheid, en nederigheid van hart; en vanweë die sagmoedigheid en nederigheid van hart kom die besoeking van die bHeilige Gees, welke cVertrooster vervul met dhoop en volmaakte eliefde, welke liefde volhard deur fywer in die ggebed, totdat die einde sal kom, wanneer al die hheiliges by God sal woon.

27 Kyk, my seun, ek sal weer vir jou skryf as ek nie gou teen die Lamaniete optrek nie. Kyk, die ahoogmoed van hierdie nasie, of die volk van die Nefiete, het geblyk hulle ondergang te wees, tensy hulle sou bekeer.

28 Bid vir hulle, my seun, dat bekering tot hulle mag kom. Maar kyk, ek vrees dat die Gees opgehou het om met hulle te awerk; en in hierdie deel van die land soek hulle ook om alle mag en gesag wat van God af kom omver te werp; en hulle bloën die Heilige Gees.

29 En nadat hulle so ’n groot kennis verwerp het, my seun, moet hulle gou vergaan, ter vervulling van die profesieë wat gespreek is deur die profete, sowel as die woorde van ons Saligmaker self.

30 Vaarwel, my seun, totdat ek weer vir jou sal skrywe, of jou weer sal ontmoet. Amen.

◀

1a

WvM 1:1.

◀

3a

Mosia 4:11.

◀

b

GS Genade.

◀

4a

3 Ne. 11:22, 28; 18:34.

◀

7a

GS Woord van God.

◀

8a

Mark. 2:17.

◀

b

Mark. 10:13–16.

◀

c

Mosia 3:16; L&V 74:7.

◀

d

GS Sonde.

◀

e

2 Ne. 2:25–27. GS Val van Adam en Eva.

◀

f

Gén. 17:10–11. GS Besnydenis.

◀

10a

GS Toerekenbaar, Toerekenbaarheid.

◀

b

GS Kind, Kinders; Nederig, Nederigheid.

◀

11a

GS Doop—Vereistes vir die doop; Kind, Kinders.

◀

b

GS Vergifnis van Sondes.

◀

12a

L&V 29:46–47; 93:38.

◀

b

Efés. 6:9; 2 Ne. 26:33; L&V 38:16.

◀

14a

1 Kor. 13; Ether 12:6; Moro. 7:25–28; 10:20–23.

◀

16a

GS Gesag.

◀

b

GS Liefde.

◀

c

1 Joh. 4:18.

◀

17a

GS Naasteliefde.

◀

b

Mosia 3:16–19.

◀

18a

Alma 7:20; Morm. 9:9. GS God, Godheid.

◀

b

Moro. 7:22.

◀

19a

Lk. 18:15–17.

◀

b

GS Barmhartig, Barmhartigheid.

◀

20a

GS Plan van Verlossing; Versoen, Versoening.

◀

21a

GS Hel.

◀

b

Jakob 6:10; Mosia 28:3; L&V 19:10–12.

◀

c

GS Jesus Christus—Regter.

◀

22a

GS Heil—Heil van kinders.

◀

b

Hand. 17:30; L&V 76:71–72.

◀

c

GS Verlos, Verlossing.

◀

23a

L&V 22:2.

◀

24a

GS Bekeer, Bekering.

◀

25a

GS Doop—Vereistes vir die doop.

◀

b

Moses 6:58–60.

◀

c

L&V 76:52. GS Vergifnis van Sondes.

◀

26a

GS Sagmoedig, Sagmoedigheid.

◀

b

GS Heilige Gees.

◀

c

GS Trooster.

◀

d

GS Hoop.

◀

e

1 Petr. 1:22; 1 Ne. 11:22–25.

◀

f

GS Ywer.

◀

g

GS Gebed.

◀

h

GS Heilige.

◀

27a

L&V 38:39. GS Hoogmoed.

◀

28a

Morm. 5:16.

◀

b

Alma 39:6. GS Onvergeeflike Sonde.

Die tweede brief van Mormon aan sy seun Moroni.

Dit behels hoofstuk 9.

Hoofstuk 9

Beide die Nefiete en Lamaniete is verdorwe en ontaard—Hulle martel en vermoor mekaar—Mormon bid dat genade en goedheid mag rus op Moroni vir ewig. Ongeveer 401 n.C.

1 My geliefde seun, ek skryf weer aan jou sodat jy mag weet dat ek nog lewe; maar ek skryf ietwat aangaande dit wat verontrustend is.

2 Want kyk, ek het ’n fel stryd gehad met die Lamaniete, waarin ons nie oorwin het nie; en Archeantus het geval deur die swaard, en ook Luram en Emron; ja, en ons het ’n groot getal van ons uitverkore manne verloor.

3 En nou kyk, my seun, ek vrees dat die Lamaniete hierdie volk sal vernietig, want hulle bekeer nie, en Satan stook hulle gedurig op tot toorn teen mekaar.

4 Kyk, ek arbei gedurig met hulle; en wanneer ek die woord van God spreek met askerpheid, bewe hulle en raak toornig teen my; en wanneer ek geen skerpheid gebruik nie, verhard hulle hul harte daarteen; daarom, ek vrees dat die Gees van die Here opgehou het om met hulle te bwerk.

5 Want so uitermate word hulle toornig dat dit vir my voorkom dat hulle geen vrees het vir die dood nie; en hulle het hul liefde verloor, die een teenoor die ander; en hulle adors voortdurend na bloed en wraak.

6 En nou, my geliefde seun, nieteenstaande hul hardheid, laat ons aywerig barbei; want as ons sou ophou om te arbei, sou ons gebring word onder veroordeling; want ons het ’n arbeid om te verrig terwyl in hierdie tabernakel van klei, sodat ons die vyand van alle regverdigheid mag oorwin, en ons siele rus in die koninkryk van God.

7 En nou skryf ek ietwat aangaande die lyding van hierdie volk. Want volgens die kennis wat ek ontvang het van Amoron, kyk, die Lamaniete het baie gevangenes, wat hulle geneem het van die toring van Serriza; en daar was manne, vroue, en kinders.

8 En die mans en vaders van daardie vroue en kinders het hulle gedood; en hulle voed die vroue met die vlees van hul mans, en die kinders op die vlees van hul vaders; en geen water nie, behalwe ’n bietjie, gee hulle vir hulle.

9 En nieteenstaande hierdie groot gruwel van die Lamaniete, oortref dit nie dít van ons volk in Moriantum nie. Want kyk, baie van die dogters van die Lamaniete het hulle gevange geneem; en nadat hulle hul ontneem het van dít wat dierbaarste en kosbaarste was bo alle dinge, wat akuisheid en breinheid is—

10 En nadat hulle hierdie ding gedoen het, het hulle hul vermoor op die wreedaardigste wyse, deur hul liggame te martel tot die dood; en nadat hulle dit gedoen het, het hulle hul vlees verorber soos wilde diere, vanweë die hardheid van hul harte; en hulle doen dit as ’n teken van dapperheid.

11 O my geliefde seun, hoe kan ’n volk soos hierdie, wat sonder beskawing is—

12 (En net ’n paar jaar het verbygegaan, sedert hulle ’n beskaafde en aangename volk was)—

13 Maar o my seun, hoe kan ’n volk soos hierdie, wie se genot in soveel gruwels is—

14 Hoe kan ons verwag dat God sy hand sal aterughou in oordeel teen ons?

15 Kyk, my hart roep uit: Wee hierdie volk. Kom uit in oordeel, o God, en verberg hulle sondes, en boosheid en gruwels van voor u aangesig!

16 En verder, my seun, daar is baie aweduwees en hul dogters wat agterbly in Serriza; en daardie deel van die voorrade wat die Lamaniete nie weggedra het nie, kyk, dit het die leër van Zenefi weggedra, en hulle agtergelaat om rond te dwaal waar hulle ook al kan vir voedsel; en baie ou vroue val flou langs die pad en sterwe.

17 En die leër wat by my is, is swak; en die leërs van die Lamaniete is tussen Serriza en my; en soveel as wat gevlug het na die leër van aAäron, het die prooi geword van hulle vreeslike wreedaardigheid.

18 O, die verdorwenheid van my volk! Hulle is sonder orde en sonder barmhartigheid. Kyk, ek is slegs ’n man, en ek het slegs die krag van ’n man en ek kan nie langer my bevele afdwing nie.

19 En hulle het sterk geword in hul goddeloosheid; en hulle is almal ewe wreed, en spaar niemand, nóg oud, nóg jonk; en hulle skep behae in alles behalwe dit wat goed is; en die lyding van ons vroue en ons kinders op die hele aangesig van hierdie land oortref alles; ja, die tong kan nie vertel nie, nóg kan dit geskrywe word.

20 En nou, my seun, ek talm nie langer by hierdie verskriklike toneel nie. Kyk, jy ken die boosheid van hierdie volk; jy weet dat hulle sonder beginsel is, en gevoelloos; en hulle boosheid aoortref dié van die Lamaniete.

21 Kyk, my seun, ek kan hulle nie by God aanbeveel nie, uit vrees dat Hy my sou slaan.

22 Maar kyk, my seun, ek beveel jou aan by God, en ek vertrou op Christus dat jy gered sal word; en ek bid tot God dat hy jou lewe sal aspaar, om te getuig van die terugkeer van sy volk tot Hom, of hulle algehele vernietiging; want ek weet dat hulle moet vergaan tensy hulle bbekeer en terugkeer tot Hom.

23 En as hulle vergaan, sal dit wees soos met die Jerediete, vanweë die moedswilligheid van hul harte, en hulle asoeke na bloed en bwraak.

24 En as dit so is dat hulle vergaan, weet ons dat baie van ons broers aoorgeloop het na die Lamaniete, en baie meer sal ook oorgaan na hulle; daarom, skryf so ’n paar dinge, as jy gespaar bly en ek omkom en jou nie sien nie; maar ek vertrou dat ek jou spoedig sal sien; want ek het heilige kronieke wat ek aan jou wil boorhandig.

25 My seun, wees getrou in Christus; en mag die dinge wat ek geskryf het, jou nie bedroef, om jou terneer te druk tot die dood toe nie; maar mag Christus jou ophef, en mag sy alydings en dood en die toon van sy liggaam aan ons vaders, en sy barmhartigheid en lankmoedigheid, en die hoop vir sy heerlikheid en vir die bewige lewe, vir ewig in jou cgedagtes rus.

26 En mag die genade van God die Vader, wie se troon hoog in die hemele is, en ons Here Jesus Christus, wat sit aan die aregterhand van sy krag, totdat alle dinge onderworpe aan Hom sal wees, en ewig met jou wees en bly. Amen.

◀

4a

2 Ne. 1:26–27; L&V 121:41–43.

◀

b

L&V 1:33.

◀

5a

Morm. 4:11–12.

◀

6a

GS Ywer.

◀

b

Jakob 1:19; Enos 1:20. GS Plig.

◀

9a

GS Kuisheid.

◀

b

GS Deugsaamheid.

◀

14a

Alma 10:23.

◀

16a

GS Weduwee.

◀

17a

Morm. 2:9.

◀

20a

Hel. 6:34–35.

◀

22a

Morm. 8:3.

◀

b

Mal. 3:7; Hel. 13:11; 3 Ne. 10:6; 24:7.

◀

23a

Morm. 4:11–12.

◀

b

Ether 15:15–31.

◀

24a

Alma 45:14.

◀

b

Morm. 6:6.

◀

25a

GS Versoen, Versoening.

◀

b

GS Ewige Lewe.

◀

c

GS Verstand.

◀

26a

Lk. 22:69; Hand. 7:55–56; Mosia 5:9; Alma 28:12.

Hoofstuk 10

’n Getuienis van die Boek van Mormon kom deur die mag van die Heilige Gees—Die gawes van die Gees word gegee aan die gelowiges—Geestelike gawes vergesel altyd geloof—Moroni se woorde spreek uit die stof—Kom na Christus, word vervolmaak in Hom, en heilig julle siele. Ongeveer 421 n.C.

1 Nou ek, Moroni, skryf ietwat soos wat ek goeddink. En ek skryf aan my broers, die aLamaniete; ek wil hê dat hulle moet weet dat meer as vierhonderd en twintig jaar verbygegaan het vandat die teken gegee is van die koms van Christus.

2 En ek averseël hierdie kronieke, nadat ek ’n paar woorde gespreek het by wyse van vermaning tot julle.

3 Kyk, ek wil julle vermaan dat wanneer julle hierdie dinge sal lees, as dit wysheid is in God dat julle hulle sal lees, dat julle sal onthou hoe barmhartig die Here was jeens die kinders van mense, vanaf die skepping van Adam tot die tyd dat julle hierdie dinge sal ontvang, en dit in julle aharte bbepeins.

4 En wanneer julle hierdie dinge sal ontvang, wil ek julle vermaan dat julle God sal avra, die Ewige Vader, in die Naam van Christus, of hierdie dinge bnie waar is nie; en as julle sal vra met ’n copregte hart, met dopregte begeerte, en met egeloof in Christus, sal Hy die fwaarheid daarvan gopenbaar aan julle, deur die mag van die Heilige Gees.

5 En deur die mag van die Heilige Gees mag julle die awaarheid bweet van alle dinge.

6 En watter ding ook al goed is, is juis en waar; daarom, niks wat goed is loën die Christus nie, maar erken dat Hy is.

7 En julle mag weet dat Hy is, deur die mag van die Heilige Gees; daarom wil ek julle vermaan dat julle nie die krag van God loën nie; want Hy werk deur krag, avolgens die geloof van die kinders van mense, dieselfde vandag en môre, en vir ewig.

8 En verder, ek vermaan julle, my broers, dat julle nie die agawes van God loën nie, want hulle is baie; en hulle kom van dieselfde God. En daar is bverskillende wyses waarop hierdie gawes toegewys word, maar dit is dieselfde God wat alles in almal werk; en hulle word gegee deur die openbarings van die Gees van God aan die mens, om hulle te bevoordeel.

9 Want kyk, aaan een word gegee die Gees van God, dat hy die woord van wysheid mag bonderrig;

10 En aan ’n ander, dat hy die woord van kennis mag onderrig deur dieselfde Gees;

11 En aan ’n ander, uitermate groot ageloof; en aan ’n ander, die gawes van bgenesing deur dieselfde Gees;

12 En verder, aan ’n ander, dat hy magtige awonderwerke mag verrig;

13 En verder, aan ’n ander, dat hy mag profeteer aangaande alle dinge;

14 En verder, aan ’n ander, die aanskouing van engele en dienende geeste;

15 En verder, aan ’n ander, alle soorte van tonge;

16 En verder, aan ’n ander, die uitlegging van tale en van verskillende soorte atonge.

17 En al hierdie gawes kom deur die Gees van Christus; en hulle kom na elke mens afsonderlik, soos Hy wil.

18 En ek wil julle vermaan, my geliefde broers, dat julle onthou dat aelke goeie gawe van Christus kom.

19 En ek wil julle vermaan, my geliefde broers, dat julle onthou dat Hy adieselfde is gister, vandag en vir ewig, en dat al hierdie gawes waarvan ek gespreek het, wat geestelik is, nooit weggedoen sal word so lank as die wêreld sal staan nie, slegs ooreenkomstig die bongeloof van die kinders van mense.

20 Daarom, daar moet ageloof wees; en as daar geloof moet wees, moet daar ook hoop wees; en as daar hoop moet wees, moet daar ook naasteliefde wees.

21 En tensy julle anaasteliefde het, kan julle geensins gered word in die koninkryk van God nie; ook kan julle nie gered word in die koninkryk van God as julle nie geloof het nie; nóg kan julle, as julle geen hoop het nie.

22 En as julle geen hoop het nie, moet julle noodwendig in wanhoop wees; en wanhoop kom as gevolg van ongeregtigheid.

23 En Christus het waarlik aan ons vaders gesê: aAs julle geloof het kan julle alle dinge doen wat vir My raadsaam is.

24 En nou spreek ek met al die eindes van die aarde—dat as die dag kom dat die krag en gawes van God weggedoen sal word onder julle, sal dit wees avanweë bongeloof.

25 En wee die kinders van mense as dit die geval is; want daar sal aniemand wees wat goed doen onder julle nie, nee nie een nie. Want as daar een is onder julle wat goeddoen, sal hy werk deur die krag en gawes van God.

26 En wee hulle wat hierdie dinge sal wegdoen, en sterf, want hulle asterf in hul bsondes, en hulle kan nie gered word in die koninkryk van God nie; en ek spreek dit volgens die woorde van Christus; en ek lieg nie.

27 En ek vermaan julle om hierdie dinge te onthou; want die tyd kom spoedig dat julle sal weet dat ek nie lieg nie, want julle sal my sien by die regbank van God; en die Here God sal vir julle sê: Het Ek nie my awoorde aan julle verkondig, wat geskryf is deur hierdie man, net soos een wat broep uit die dode, ja, net soos een wat spreek uit die cstof nie?

28 Ek verkondig hierdie dinge ter vervulling van die profesieë. En kyk, hulle sal uitgaan uit die mond van die ewige God; en sy woord sal avoortsis van geslag tot geslag.

29 En God sal aan julle toon dat dit wat ek geskryf het, waar is.

30 En verder wil ek julle vermaan dat julle na Christus moet akom, en vasgryp aan elke goeie gawe, en die bose gawe nie baanraak nie, nóg die onrein ding.

31 En aontwaak, en staan op uit die stof, o Jerusalem, ja, en trek jou mooi klere aan, o dogter van bSion; en cversterk jou dpenne en vergroot jou grense vir ewig, dat jy enie langer vermeng mag wees nie, dat die verbonde van die Ewige Vader wat Hy gesluit het met julle, o huis van Israel, vervul mag word.

32 Ja, akom na Christus, en word bvervolmaak in Hom, en onthou julleself van alle goddeloosheid; en as julle jul sal onthou van alle goddeloosheid, en God sal cliefhê met al julle mag, verstand en krag, dan is sy genade genoeg vir julle, dat deur sy dgenade julle volmaak mag wees in Christus; en as julle deur die genade van God volmaak is in Christus, kan julle geensins die krag van God loën nie.

33 En verder, as julle deur die genade van God volmaak is in Christus, en sy krag nie loën nie, dan word julle ageheilig in Christus deur die genade van God, deur die vergieting van die bbloed van Christus, wat in die verbond is van die Vader tot die cvergifnis van julle sondes, dat julle dheilig word, sonder smet.

34 En nou sê ek aan almal, vaarwel. Ek gaan spoedig om te arus in die bparadys van God, totdat cmy gees en liggaam weer sal dverenig, en ek triomfantlik gebring word deur die elug, om julle te ontmoet voor die faangename regbank van die groot gJehova, die Ewige hRegter van beide die lewende en die dode. Amen.

Die Einde

◀

1a

L&V 10:48.

◀

2a

Morm. 8:4, 13–14. GS Skrifture—Skrifture wat geprofeteer is om te voorskyn te kom.

◀

3a

Deut. 6:6–7.

◀

b

Deut. 11:18–19. GS Peins.

◀

4a

GS Gebed.

◀

b

1 Ne. 13:39; 14:30; Mosia 1:6; Ether 4:10–11; 5:3.

◀

c

GS Eerlik, Eerlikheid.

◀

d

Jak. 1:5–7; Moro. 7:9.

◀

e

GS Geloof, Glo.

◀

f

GS Waarheid.

◀

g

GS Openbaring.

◀

5a

Joh. 8:32.

◀

b

L&V 35:19. GS Getuienis; Onderskeiding, Gawe van.

◀

7a

1 Ne. 10:17–19.

◀

8a

GS Gawes van die Gees.

◀

b

L&V 46:15.

◀

9a

1 Kor. 12:8–11; L&V 46:8–29.

◀

b

L&V 88:77–79, 118.

◀

11a

GS Geloof, Glo.

◀

b

GS Genees, Genesings.

◀

12a

GS Wonderwerk.

◀

16a

GS Tale, Gawe van.

◀

18a

Jak. 1:17.

◀

19a

Hebr. 13:8.

◀

b

Moro. 7:37.

◀

20a

Ether 12:3–37.

◀

21a

1 Kor. 13; Moro. 7:1, 42–48. GS Naasteliefde.

◀

23a

Moro. 7:33.

◀

24a

Moro. 7:37.

◀

b

GS Ongeloof.

◀

25a

JSV Ps. 14:1–7 (Bylae); Rom. 3:10–12.

◀

26a

Eség. 18:26–27; 1 Ne. 15:32–33; Mosia 15:26.

◀

b

Joh. 8:21.

◀

27a

2 Ne. 33:10–11.

◀

b

2 Ne. 3:19–20; 27:13; 33:13; Morm. 9:30.

◀

c

Jes. 29:4.

◀

28a

2 Ne. 29:2.

◀

30a

1 Ne. 6:4; Morm. 9:27; Ether 5:5.

◀

b

Alma 5:57.

◀

31a

Jes. 52:1–2.

◀

b

GS Sion.

◀

c

Jes. 54:2.

◀

d

GS Pen.

◀

e

Ether 13:8.

◀

32a

Matt. 11:28; 2 Ne. 26:33; Jakob 1:7; Omni 1:26.

◀

b

Matt. 5:48; 3 Ne. 12:48. GS Volmaak.

◀

c

L&V 4:2; 59:5–6.

◀

d

2 Ne. 25:23.

◀

33a

GS Heiligmaking.

◀

b

GS Versoen, Versoening.

◀

c

GS Vergifnis van Sondes.

◀

d

GS Heiligheid.

◀

34a

GS Rus.

◀

b

GS Paradys.

◀

c

GS Gees.

◀

d

GS Opstanding.

◀

e

1 Thes. 4:17.

◀

f

Jakob 6:13.

◀

g

GS Jehova.

◀

h

GS Jesus Christus—Regter.